Biruni University Institutional Repository
Not a member yet
2908 research outputs found
Sort by
Drug-Coated Balloons in Chronic Total Occlusion Percutaneous Coronary Intervention: Insights From the PROGRESS-CTO Registry
No full textBackground There is limited information on the use of drug-coated balloons (DCBs) in chronic total occlusion (CTO) percutaneous coronary intervention (PCI).Aims To assess the frequency and outcomes of DCB use in CTO PCI. Objective This study evaluated the frequency and outcomes of DCB use in a large, multicenter CTO PCI registry. Methods We analyzed 12,146 patients who underwent 12,157 successful CTO PCIs at 59 centers from 2018 to 2025. Results DCBs were used in 454 patients (3.7%) with increasing frequency over time (p = 0.020). A DCB-only strategy was used in 48.4% of the patients and a hybrid strategy combining DCBs and drug-eluting stents (DES) was used in 51.6% of patients. Patients treated with DCB (both strategies) had low prevalence of comorbidities. Compared with the DES cases, DCB only cases had favorable angiographic characteristics, lower mean J-CTO (Japanese CTO) score (1.83 +/- 1.03 vs. 2.27 +/- 1.23; p < 0.001), and similar technical success (96.3% vs. 97.3%; p = 0.640), and in-hospital major adverse cardiac events (MACE). The hybrid and DCB-only strategies had comparable technical success and in-hospital MACE. During a median follow-up of 323 (170-429) days, DCB only cases had lower MACE than the other strategies (hazard ratio [HR] 0.41, 95% CI 0.17-0.96, p = 0.040). After multivariable adjustment, the association remained significant (HR 0.39, 95% CI 0.16-0.92, p = 0.032). Conclusions DCBs are increasingly being used in CTO PCI. A DCB only strategy was used in less complex lesions and was associated with similar technical success and in-hospital MACE compared with hybrid or DES strategies. A DCB only strategy was associated with lower long-term MACE
Kalp cerrahisi geçirmiş bireylerde kişiselleştirilebilen bir solunum egzersiz cihazının klinik etkinliğinin incelenmesi
No full textKalp cerrahisi sonrası solunum kapasitesi ve solunum kas kuvveti olumsuz etkilenebilmektedir. Kalp cerrahisi geçirmiş bireylerde cerrahi sonrası inspiratuar ve ekspiratuar kas eğitiminin kardiyak rehabilitasyon programlarına eklenmesi önerilmektedir. Bu döneme özgü fiziksel ve fonksiyonel kısıtlılıklar merkez tabanlı rehabilitasyon programlarına katılımı zorlaştırmaktadır. Çalışmamızın amacı, kalp cerrahisi geçiren bireylerde kişiselleştirilebilen bir solunum egzersiz cihazının solunum fonksiyonları, solunum kas kuvveti ve fonksiyonel kapasite üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışmaya 45-65 yaş arası elektif kalp cerrahisi geçiren 20 birey dahil edildi ve bireyler hibrit KR grubu (n=10) ve hibrit KR+KSEC grubu (n=10) olmak üzere ikiye ayrıldı. Her iki gruba hibrit bir rehabilitasyon protokolü (günde 2 kez solunum egzersizi, haftada 2 kez bisiklet ergometresi ile aerobik egzersiz) uygulandı. Veriler, spirometre, solunum kas kuvveti ölçüm cihazı, 6 DYT, MKYYA, pedometre, UFAA ve DUKE Aktivite Durum İndeksi ve her iki grupta kullanılan solunum egzersiz cihazlarının kullanım rahatlığı düzeyi Likert Skalası ile değerlendirildi. Postoperatif 1. haftada her iki grupta solunum fonksiyonları, solunum kas kuvveti, fonksiyonel kapasite, fiziksel aktivite seviyesi ve yaşam kalitesinde düşüş görülmüş, postoperatif 8. haftada bu parametrelerde anlamlı iyileşme görülmüş fakat iki grup arasında anlamlı fark saptanmamıştır (p>0.05). Ancak her iki müdahale de solunum fonksiyonu, solunum kas gücü, fonksiyonel kapasite, fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesinde olumlu etkiler göstermiştir. Çalışmanın sonuçları hibrit KR programlarına ek olarak kişiselleştirilmiş cihaz kullanımının uygulanabilirliğini ortaya koymakla birlikte, mevcut protokol kapsamında değerlendirilen kısa dönem sonuçlar açısından her iki yaklaşımın da benzer etki düzeyine sahip olabileceğini düşündürmektedir.Pulmonary capacity and respiratory muscle strength may be adversely affected following cardiac surgery In individuals who have undergone cardiac surgery, it is recommended to include inspiratory and expiratory muscle training in addition to cardiac rehabilitation programs. However, physical and functional limitations specific to the postoperative period may hinder participation in center-based rehabilitation programs. This study aimed to evaluate the effects of a customizable respiratory training device on pulmonary function, respiratory muscle strength, and functional capacity in individuals undergoing cardiac surgery. Twenty patients aged 45–65 years who underwent elective cardiac surgery were randomly assigned to either a hybrid cardiac rehabilitation (CR) group (n=10) or a hybrid CR plus customizable respiratory device (CRD) group (n=10). Both groups followed a hybrid rehabilitation protocol involving twice-daily respiratory exercises and twice-weekly aerobic cycling sessions. Assessments included spirometry, respiratory muscle strength, the 6-Minute Walk Test, Minnesota Living with Heart Failure Questionnaire, pedometer data, the International Physical Activity Questionnaire, the Duke Activity Status Index, and a Likert scale for device usability. At postoperative week 1, declines in respiratory and functional parameters were observed in both groups. By week 8, significant improvements were noted; however, no significant differences were found between the groups (p>0.05). Both interventions positively affected respiratory function, muscle strength, functional capacity, physical activity level, and quality of life. These findings support the feasibility of incorporating customizable respiratory devices into hybrid rehabilitation programs, though short-term outcomes appear comparable between the two approaches
Hastanede yatan hastaların malnütrisyon durumunun değerlendirilmesinde adduktor pollisis kas kalınlığı ölçümü
No full textAdduktor Pollisis Kas Kalınlığı (APKK), deri altı yağ dokusunu minimum düzeyde içeren ve vücutta doğrudan ölçülebilen tek kas olması sebebiyle malnütrisyon durumunun değerlendirmesi için yeni bir antropometrik ölçüm olarak ortaya çıkmıştır. Bu çalışma, hastanede yatan yetişkin bireylerde APKK'nın diğer antropometrik parametrelerle ilişkilerini değerlendirmek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini Biruni Üniversite Hastanesi'ne yatışı yapılan erkek (n=157) ve kadınlardan (n=209) oluşan 18 yaş ve üzeri 366 hasta oluşturmaktadır. Hastaların sağlık bilgileri ve beslenme alışkanlıklarını içeren veri toplama formu, 24 saatlik besin tüketim kaydı uygulanmış, nütrisyonel tarama NRS-2002 ve GLIM kriterleri ile yapılmış ve vücut ağırlığı, boy uzunluğu, triseps deri kıvrım kalınlığı (TDKK), üst orta kol çevresi (ÜOKÇ), üst orta kol kas çevresi (ÜOKKÇ), üst orta kol kas alanı (ÜOKKA) ve dominant (DAPKK) ve dominant olmayan el APKK (NDAPKK) ölçümleri alınmıştır. Hem kadın hem de erkek hastalarda DAPKK ve NDAPKK malnütrisyon durumuna göre istatistiksel olarak önemli bir farklılık göstermiştir (p<.05). Malnütrisyonlu olmayan kadınların DAPKK ve NDAPKK, orta şiddette ve şiddetli malnütrisyonlu kadınlara göre önemli düzeyde daha yüksek bulunmuştur (p<.05). Malnütrisyonlu olmayan erkeklerin ise DAPKK ve NDAPKK, orta şiddette ve şiddetli malnütrisyonlu erkeklere göre önemli düzeyde daha yüksek bulunurken, orta şiddette malnütrisyonlu olanların ise şiddetli malnütrisyonu olanlara göre önemli düzeyde daha yüksek bulunmuştur (p<.05). Hem kadın hastaların hem de erkek hastaların DAPKK ve NDAPKK ölçümleri ile vücut ağırlığı, Beden Kütle İndeksi, TDKK, ÜOKÇ, ÜOKKÇ ve ÜOKKA arasında önemli pozitif korelasyon olduğu bulunmuştur (p<.05). Bu çalışma ile APKK ölçümünün hastanede yatan hastalarda malnütrisyonun saptanmasında kullanılabilecek etkili bir yöntem olduğu belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Adduktor Pollisis Kası; Antropometri; MalnütrisyonAdductor pollicis muscle thickness (APMT) has emerged as a new anthropometric measurement for the assessment of nutritional status, as it is the only muscle in the body that contains minimal subcutaneous fat tissue and can be measured directly. This study was conducted to evaluate the relationships of APMT with other anthropometric parameters in hospitalized adult individuals. The sample of the study consists of 366 patients aged 18 and over, male (n=157) and female (n=209), who were admitted to Biruni University Hospital. Data collection form containing patients' health information and nutritional habits, 24-hour food consumption record was applied, nutritional screening NRS-2002 and GLIM criteria body weight, height, triceps skinfold thickness (TST), mid-upper arm circumference (MUAC), mid-upper arm muscle circumference (MUAMC), mid-upper arm muscle area (AMA) and dominant (DAPMT) and non-dominant hand APMT (NDAPMT) measurements were taken. DAPMT and NDAPMT showed a statistically significant difference according to malnutrition status in both male and female patients (p<.05). DAPMT and NDAPMT of women without malnutrition were found to be significantly higher than women with moderate and severe malnutrition (p<.05). DAPMT and NDAPMT of men without malnutrition were significantly higher than men with moderate and severe malnutrition, while those with moderate malnutrition were found to be significantly higher than those with severe malnutrition (p<.05). It was found that there was a significant positive correlation between DAPMT and NDAPMT measurements of both female and male patients and body weight, body mass index, TST, MUAC, MUAMC, and AMA (p<.05). This study determined that APMT measurement is an effective method that can be used to detect malnutrition in hospitalized patients. Keywords: Adductor Pollicis Muscle; Anthropometry; Malnutritio
Examining the level of self-efficacy and psychological resilience of parents of children with special needs in parenting duties
No full textÖzel gereksinimli çocuk sahibi olmak ebeveynlerin yaşamlarını fiziksel, duygusal ve psikolojik yönlerden etkileyebilmektedir. Özellikle bu süreçte ebeveynlerin öz yeterlilik düzeyleri ve psikolojik sağlamlık düzeyleri önemli ölçüde farklılık göstermektedir. Araştırmanın amacı, özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin ebeveynlik görevlerine ilişkin öz yeterlilik ve psikolojik sağlamlık düzeylerini belirlemek ve bu psikososyal özelliklerin yaş, cinsiyet, eğitim durumu, mesleki durum ve çocuğun yetersizlik türü gibi demografik değişkenler açısından anlamlı farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırmaya, İstanbul ili Esenyurt ilçesinde ikamet eden, 20–40 yaş aralığında olan özel gereksinimli çocuğa sahip toplam 318 ebeveyn dâhil edilmiştir. Araştırmada, ebeveynlerin Öz yeterlilik düzeyini belirlemek için Kunduracı ve Aksoy (2021) tarafından geliştirilen Ebeveyn Öz-Yeterlik Ölçeği, psikolojik sağlamlık düzeyini belirlemek amacıyla ise Doğan (2015) tarafından Türkçeye uyarlanan Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, t-testi, ANOVA ve korelasyon analizlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, ebeveynlerin mesleki durumu, cinsiyet faktörü, yetersizlik türü ve hem öz yeterlilik hem de psikolojik sağlamlık düzeyleri üzerinde istatistiksel olarak anlamlı ve kısmi bir etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Öte yandan yaş ve eğitim durumu gibi demografik değişkenlerin bu iki değişken üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı görülmüştür. En dikkat çekici sonuç ise ebeveynlerin öz yeterlilik düzeyleri ile psikolojik sağlamlıkları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişkinin bulunmasıdır. Bu sonuç, ebeveynlerin çocuk yetiştirme sürecinde psikolojik sağlamlıklarının, ebeveynlik yeterlilik algılarıyla doğrudan ilişkili olduğunu ortaya koymakta ve ayrıca geliştirilecek destekleyici müdahale programlarının bu iki değişkeni birlikte ele alması gerektiğine işaret etmektedir.Having a child with special needs can affect parents' lives physically, emotionally, and psychologically. Especially in this process, parents' levels of self-efficacy and psychological resilience may vary significantly. The aim of this study is to determine the self-efficacy and psychological resilience levels of parents with children with special needs in relation to their parenting roles, and to examine whether these psychosocial characteristics differ significantly according to demographic variables such as age, gender, educational status, employment status, and the type of the child's disability. The study included a total of 318 parents aged between 20 and 40, residing in the Esenyurt district of Istanbul, who have children with special needs. In the study, the Parental Self-Efficacy Scale developed by Kunduracı and Aksoy (2021) was used to assess self-efficacy, and the Brief Resilience Scale, adapted into Turkish by Doğan (2015), was used to measure psychological resilience. Descriptive statistics, t-tests, ANOVA, and correlation analyses were used in data analysis. Based on the findings, it was determined that parents' employment status, gender, and the type of disability had a statistically significant and partial effect on both self-efficacy and psychological resilience levels. On the other hand, demographic variables such as age and educational status did not show a significant difference on these two variables. The most striking result is the positive and significant relationship found between parents' self-efficacy levels and their psychological resilience. This result suggests that psychological resilience is directly related to parents' perception of competence in the child-rearing process and indicates that supportive intervention programs to be developed should address these two variables together
The relationship between chronotype and nutritional habits of high school students and parents
No full textBu çalışmada, sirkadiyen ritimlerin ve kronotiplerin adölesanların ve ebeveynlerin beslenme alışkanlıkları üzerindeki etkilerini araştırmak amaçlanmıştır. Araştırmaya katılmayı kabul eden 134 lise düzeyinde adölesan ve 134 ebeveyn ile tamamlanmıştır. Araştırmada bireylerin tanımlayıcı özellikleri, beslenme alışkanlıkları sorgulanmış, bireylerin kronotiplerini belirlemek amacıyla yetişkinlere - Sabahçıl- Akşamcıl Anketi (MEQ), adölesanlara Çocuklarda Kronotip Ölçeği (CCQ), besin tüketim takibini gerçekleştirebilmek için Yarı Kantitatif Besin Tüketim Sıklığı ve Besin Tüketim Kaydı Formu uygulanmıştır. Verilerin analizi sonucu, adölesanların %7,5'i sabahçıl, %52,2'si ara tip ve %40,3'ü akşamcıldır. Ebeveynlerin %39,5'i sabahçıl, %50'si ara tip ve %10,4'ü akşamcıldır. Bu çalışmada adölesanların ve ebeveynlerin çoğunluğunun ara tipte olduğu saptanmıştır. Adölesanlar ve ebeveynlerin kronotip ile BKİ'leri arasında ilişki bulunmamıştır. Adölesanlarda sigara kullanımı ile kronotip arasında ilişki bulunmuştur (p<.05). Çalışmada katılımcıların çoğunun öğün atladığı bulunmuştur. En çok atlanan öğünün adölesanlarda (%54), ebeveynlerde (%38) kahvaltı olduğu bulunmuştur. Adölesanlar çoğunlukla iştahsızlık sebebiyle, ebeveynler ise yeterli zaman ayıramama sebebiyle öğün atlamaktadır. Diyet içeriği açısından, adölesan ve ebeveynlerde kronotip fark etmeksizin yüksek protein ve yağ, düşük karbonhidrat içeriği gözlemlenmiştir. Günlük ortalama makro ve mikro besin öğeleri alımında ise kronotipe göre erkek adölesanlar ve babalarda ilişki bulunmazken; kız adölesanlarda karbonhidrat alımlarında sabahçıl ile ara tip, omega-6 ve K vitamininde sabahçıl ile akşamcıl, A vitamini alımlarında sabahçıl ile akşamcıl ve sabahçıl ile ara tip arasında; annelerde protein, fosfor, çözünemeyen lif ve selenyum alımlarında sabahçıl ile ara tip arasında ilişki bulunmuştur. Genel olarak akşamcıl bireylerin kronotipleri ile BKİ değerleri, beslenme alışkanlıkları arasında istatistiksel anlamlı farklılık olmamasına rağmen bu sonuçların klinik öneme sahip olacağı düşünülmektedir.This study aimed to investigate the effects of circadian rhythms and chronotypes on the eating habits of adolescents and parents. The study was completed with 134 high school adolescents and 134 parents who agreed to participate. In the research, descriptive characteristics and nutritional habits of individuals were questioned, and in order to determine the chronotypes of individuals, the Morningness-Eveningness Questionnaire (MEQ) was applied to adults, the Children's Chronotype Questionnaire (CCQ) was applied to adolescents, and the Semi-Quantitative Food Consumption Frequency and Food Consumption Record Form were applied to monitor food consumption. As a result of the analysis of the data, 7.5% of the adolescents are morningness, 52.2% are intermediate type and 40.3% are eveningness. 39.5% of the parents are morningness, 50% are intermediate type and 10.4% are eveningness. In this study, it was found that the majority of adolescents and parents were of the intermediate type. No relationship was found between chronotype and BMI of adolescents and parents. A relationship was found between smoking and chronotype in adolescents (p<.05). It was found that the most skipped meal was breakfast among adolescents (54%) and parents (38%). Adolescents often skip meals due to lack of appetite and parents skip meals due to not having enough time. In female adolescents, there was a relationship between morning eater and intermediate type in carbohydrate intake, between morning eater and evening eater in omega-6 and vitamin K, and between morning eater and evening eater and morning eater and intermediate type in vitamin A intake, and in female parents, there was a relationship between morning eater and intermediate type in protein, phosphorus, insoluble fiber and selenium intakes. Although there is generally no statistically significant difference between the chronotypes, BMI values and nutritional habits of evening individuals, these results are thought to be of clinical importance
Rotator cuff tamiri geçiren olgularda servikal radikülopati varlığının fonksiyonellik ve yaşam kalitesine etkisi
No full textServikal sinir köklerinin rotator manşet kaslarını innerve etmesi, servikal radikülopatiler ile rotator manşet hastalıkları arasında bir ilişki olabileceğini göstermektedir. Çalışmamız, rotator manşet tamiri (RMT) geçiren servikal radikülopatisi olan hastaların fonksiyonel durum ve yaşam kalitesini araştırmayı ve servikal patolojisi bulunmayan hastalarla karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma, 2018-2023 yılları arasında rotator manşet cerrahisi geçiren, yaş ortalaması 53,74±6,58 yıl ve %54'ü kadın olan 50 hasta üzerinde yapılmıştır. Katılımcılar, eşit olacak şekilde iki gruba ayrılmıştır. Birinci grup servikal radikülopatisi olanlar ikinci grup servikal radikülopatisi olmayanlar. Tüm hastaların demografik bilgileri toplandıktan sonra, omuz ve servikal hareket kısıtlılıkları, omuz kas kuvveti, fonksiyonel durum(modifiye Constant-Murley skoru ve boyun engellilik indeksi), yaşam kalitesi(SF-36) parametreleri, el kavrama kuvveti(Jamar el dinamometresi), deltoid, üstrapez ve korakoakromial arkın ağrı eşik değerleri(algometre) değerlendirilmiştir. Analizler, omuz internal rotasyon (p=,003), modifiye Constant-Murley skoru (p=,050), ağrı eşik değerleri (üst trapez (p=,036), deltoid ve korakoakromial ark (p=,001)) ile SF-36'nın alt parametreleri arasında ağrı (p=,014), fiziksel işlevsellik (p=,004), fiziksel sağlık (p=,009), duygusal sorunlar (p=,041), enerji-yorgunluk (p=,048) ve genel sağlık (p=,020) iki grup arasında anlamlı fark göstermektedir. Ancak, omuz kas kuvvetleri, el kavrama kuvveti ve SF-36'nın duygusal iyilik (p=,101), sosyal işlevsellik (p=,057) ve sağlık değişkenliği (p=,305) alt parametreleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sonuç, RMT geçiren hastaların omuz ağrı eşiği, fonksiyonel durum ve yaşam kalitesinin, servikal radikülopatisi olanlara kıyasla daha iyi olduğunu, ancak omuz ve kavrama kuvvetleri açısından anlamlı bir fark saptanmadığını göstermektedir.The innervation of the rotator cuff muscles by cervical nerve roots suggests a possible association between cervical radiculopathies and rotator cuff disorders. This study aims to examine the functional status and quality of life of patients with cervical radiculopathy who have undergone rotator cuff surgery (RC), compared to those without cervical pathology.The study included 50 patients who underwent rotator cuff surgery between 2018 and 2023, with a mean age of 53.74 ± 6.58 years; 54% were female. Participants were evenly divided into two groups: patients with cervical radiculopathy and those without. Following demographic data collection, assessments were performed on shoulder and cervical range of motion limitations, shoulder muscle strength, functional status (modified Constant-Murley score and neck disability index), quality of life (SF-36), hand grip strength (Jamar hand dynamometer), and pain threshold values at the deltoid, upper trapezius, and coracoacromial arch (algometer). Significant differences were observed between groups in shoulder internal rotation (p = .003), modified Constant-Murley score (p = .050), pain threshold values (upper trapezius p = .036; deltoid and coracoacromial arch p = .001), and SF-36 subscales: pain (p = .014), physical functioning (p = .004), physical health (p = .009), emotional problems (p = .041), energy-fatigue (p = .048), and general health (p = .020). No significant differences were found regarding shoulder muscle strength, hand grip strength, and SF-36 subscales of emotional well-being (p = .101), social functioning (p = .057), and health changes (p = .305). The findings indicate that patients undergoing RC repair demonstrated improved shoulder pain threshold, functional status, and quality of life compared to those with cervical radiculopathy; however, shoulder and grip strength showed no difference
Validation of the Turkish Version of the DDQ-30: Norms and Clinical Utility for Detecting Lexical-Semantic Impairments
No full textObjective This study adapted the Definition-based Naming Test (DDQ-30) into Turkish (DDQ-30 TR) and assessed its psychometric properties. Method The adaptation process included translation, cultural and linguistic modifications, expert review, and pilot testing. Normative data were collected from 357 cognitively healthy Turkish adults aged 50-79. Known-group discriminant validity was examined in 150 participants, including healthy controls (n = 50), individuals with mild cognitive impairment (MCI; n = 60), and Alzheimer's disease (ad; n = 40). Results DDQ-30 TR performance declined with age and improved with education. Norms were stratified by age, education, and sex. The test showed strong group validity (HC > MCI > ad) and acceptable reliability (alpha = 0.758). Conclusions The DDQ-30 TR is a reliable, culturally adapted auditory naming tool that enables lexical-semantic assessment in Turkish-speaking older adults, particularly those with visual limitations. The DDQ-30 TR can be used as a supportive instrument within broader clinical screening protocols for neurocognitive disorders, especially among individuals with visual limitations
The effect of different storage periods on the microbiological quality of breast milk
No full textBu çalışmada kılavuzlarca belirlenen depolama koşulları altında anne sütünde bulunan probiyotik bakteri miktarı, patojen bakteri varlığı ve yenidoğanlarda yaygın görülen enfeksiyonlara neden olan bakteri ve mayalara karşı anne sütünün gösterdiği antimikrobiyal aktivitenin değişiminin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışma için süt örneklerinin temin edildiği anneler 18-49 yaş arasında laktasyon döneminin matür süt evresinde olup rastgele örnekleme yöntemi ile 30 kişi olarak seçilmiştir. Çalışmaya katılan annelerden 30 ml anne sütü alınmış ve bu sütlerin 0. saatteki analizleri sonrasında oda sıcaklığında 4 saat, buzdolabında 4 gün derin dondurucuda ise 6 ay süreliğine depolanarak tüm analizler her bir koşul için yeniden tekrarlanmıştır. Ayrıca annelerden anne-bebek bilgi formu, antropometrik verileri ve 24 saatlik besin tüketim kaydı alınarak mikrobiyal içerik değişimi ile karşılaştırılmıştır. Çalışmaya katılan annelerin yaş ortalamaları 31.23±4.86, ağırlık ortalamaları 71.40±11.63 kg ve beden kütle indeksi (BKİ) değerleri 27.39±3.98 kg/m2 olarak bulunmuştur. Çalışma sonucunda annelerin; BKİ, bel çevresi ve bel oranı ile bebeklerinin o andaki yaşı arasında, sahip olduğu çocuk sayısı ile bazı besin ögelerinin tüketimi açısından ve çalışma durumu ile süt saklama koşulları arasında önemli bir fark olduğu bulunmuştur. Mikrobiyolojik analizlerde çoğu anne sütü örneğinde 4. saat depolama sonucunda Lactobacillus sp., Enterobacteriaceae ve Staphylococcus sp. sayıları artarken 4. gün ve 6. ay depolama süreçlerinde ise kademeli olarak azalmıştır. Annenin bebeğini emzirmeden önce el yıkama durumu ile sütünde rastlanan Enterobacteriaceae sayısı arasında depolamaya bağlı önemli bir fark olduğu bulunmuştur. Ayrıca anne sütü örneklerinin depolamaya bağlı antimikrobiyal aktivitesi 9 mikroorganizma üzerinde denenmiş ancak yalnızca Streptococcus pneumoniae ATCC 48110 ve Proteus vulgaris (Klinik İzolat) üzerine etki görüldüğü tespit edilmiştir. Sonuç olarak anne sütünün mikrobiyolojik içeriğinin ve antimikrobiyal aktivitesinin depolamaya bağlı değişebildiği ve bu değişimin farklı parametrelerden etkilenebildiği görülmüştür.This study investigated probiotic and pathogenic bacteria concentrations in breast milk, as well as its antimicrobial activity against common neonatal infections under different storage conditions. Milk samples were collected from 30 randomly selected mothers (aged 18–49 years, mature milk stage). Each provided a 30 ml sample, analyzed at 0 hours, after 4 hours at room temperature, 4 days in a refrigerator, and 6 months in a deep freezer. Maternal and infant demographic data, including anthropometric measurements and 24-hour food intake, were also recorded. The mean maternal age was 31.23±4.86 years, weight 71.40±11.63 kg, and BMI 27.39±3.98 kg/m². Significant differences were observed between mothers' BMI, waist measurements, number of children, employment status, and storage conditions. Microbiological analyses showed increased counts of Lactobacillus, Enterobacteriaceae, and Staphylococcus after 4 hours, but a decline over longer storage periods. Enterobacteriaceae presence correlated with mothers' hand hygiene before breastfeeding. Antimicrobial tests on 9 microorganisms found that only Streptococcus pneumoniae ATCC 48110 and Proteus vulgaris (clinical isolate) were susceptible. The findings highlight that storage conditions significantly impact the microbial content and antimicrobial properties of breast milk, influenced by maternal and environmental factors
Evaluation of coronavirus awareness, anxiety and oral care habits of Biruni University students during the COVID-19 pandemic
No full textErtem, E. (2024). COVID-19 Pandemisinde Biruni Üniversitesi Öğrencilerinin Koronavirüs Farkındalık, Anksiyete ve Ağız Bakım Alışkanlıklarının Değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Biruni Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul. COVID-19 pandemisi döneminde, Biruni Üniversitesi öğrencilerinin COVID-19 farkındalık, anksiyete durumları ve ağız bakım alışkanlıklarındaki değişiklikleri incelemek amacı ile yürütülen bu çalışma İstanbul ilinde yer alan Biruni Üniversitesinde Kasım 2021–Mayıs 2022 tarihleri arasında, 562 üniversite öğrencisi dahil edilerek yapılmıştır. Veriler, "Google Formlar" (Google Inc., Kaliforniya, ABD.) platformu aracılığıyla çevrimiçi anket yöntemiyle beş bolümden oluşan veri toplama formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmadaki veriler; kişisel bilgi formu, koronavirüs (COVID-19) anksiyete ölçeği, koronavirüs farkındalık ölçeği, COVID-19 pandemisi öncesinde ağız bakım alışkanlıkları ve COVID-19 pandemisi sırasında ağız bakım alışkanlıkları formları ile elde edilmiştir. Çalışmamız üniversite öğrencilerinde COVID-19 farkındalık, anksiyete ve ağız bakım alışkanlıkları ve ağız bakım alışkanlıklarındaki değişimi birlikte inceleyen literatürdeki ilk çalışmadır. Elde edilen sonuçlara göre; koronavirüs anksiyetesinin sadece okunmakta olan üniversite birimi, yıl-sınıf düzeyi, aile geliri, anne mesleğine göre anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir (P < 0,05). Koronavirüs farkındalığı toplamında ise yaş değişkeni ile anlamlı bir ilişki olduğu; yaşanan yer, sınıf-yıl düzeyi, anne mesleğine göre anlamlı farklılıkların olduğu tespit edilmiştir (P < 0,05). Pandemi sırasında pandemi öncesi döneme göre, diş fırçalama sıklığında, ağız bakım suyu kullanım sıklığında, dil fırçalamada, diş fırçası değiştirme sıklığında, diş ipi kullanım sıklığında, asitli içecek tüketim sıklığında artış olmuştur (P < 0,05). Anahtar Kelimeler: COVID-19 Pandemisi; Oral Hijyen; Üniversite Öğrencilerinde Anksiyete; Üniversite Öğrencilerinde Farkındalık.Ertem, E. (2024). Evaluation of Coronavirus Awareness, Anxiety and Oral Care Habits of Biruni University Students during the COVID-19 Pandemic. PhD Thesis, Biruni University Graduate Education Institute, Istanbul. This study was conducted to examine the changes in COVID-19 awareness, anxiety, and oral hygiene habits of Biruni University students during the pandemic period. It was conducted at Biruni University in Istanbul between November 2021 and May 2022. Sample size estimation calculation was made in simple random sampling with a known universe.. 562 university students were included in the study. Data were collected online using a data collection form consisting of five sections using the online survey method via the "Google Forms" (Google Inc., Californiya, USA.) platform. Data in the Study; The data were obtained using the Personal Information Form, Coronavirus (COVID-19) Anxiety Scale, Coronavirus Awareness Scale, Oral Care Habits Before the COVID-19 Pandemic, and Oral Care Habits During the COVID-19 Pandemic forms. Our study is the first study in the literature to examine COVID-19 awareness, anxiety, and oral hygiene habits and changes in oral hygiene habits among university students. According to the results obtained; It was determined that coronavirus anxiety showed a significant difference only according to the university unit studied, year-grade level, family income, and mother's profession (P < 0,05). In the total coronavirus awareness, it was determined that there was a significant relationship with the age variable; and there were significant differences according to the place of residence, grade-grade level, and mother's profession (P < 0,05). During the pandemic, there was an increase in the frequency of tooth brushing, frequency of mouthwash use, tongue brushing, frequency of toothbrush change, frequency of dental floss use, and frequency of acidic beverage consumption compared to the pre-pandemic period(P < 0,05). Keywords: Anxiety in University Students; Awareness in University Students; COVID-19 Pandemic; Oral Hygiene
Implicit Quiescent Optical Soliton Perturbation with Nonlinear Chromatic Dispersion and Linear Temporal Evolution having a Plethora of Selfphase Modulation Structures by Lie Symmetry
No full textThe paper recovers quiescent optical solitons from the nonlinear Schrodinger's equation that comes with nonlinear chromatic dispersion and a wide range of self-phase modulation structures. The solutions are implicit, a few of which are expressible with special functions while the rest of them are in quadratures. The parametric conditions or constraint conditions for the existence of such solutions are also listed