Biruni University Institutional Repository
Not a member yet
2908 research outputs found
Sort by
Görme yetersizliği olan üniversite öğrencilerinin yardımcı teknoloji kullanımlarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi
No full textBu araştırma, görme yetersizliği olan üniversite öğrencilerinin yardımcı teknoloji kullanımlarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu çalışma nitel araştırma desenlerinden durum çalışması modelinde yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu amaçlı örneklem ile seçilmiş Türkiye'de çeşitli üniversitelerde öğrenim gören görme yetersizliği olan 10 birey oluşturmaktadır. Araştırmada veriler nitel veri toplama araçlarından yarı yapılandırılmış görüşme soruları ile toplanmıştır. Görüşmelerde görme yetersizliğine sahip üniversite öğrencilerine günlük yaşamlarında ve üniversite eğitimleri süresince, yardımcı teknolojileri kullanım durumlarına yönelik sorular yöneltilmiştir. Katılımcılarla yapılan görüşmeler içerik analizine tabi tutularak ana tema ve alt temalar altında değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular incelendiğinde eğitim süreçlerinde, günlük hayat ve kütüphane hizmetlerinde kullanılan yardımcı teknolojilerin görme yetersizliği olan bireylerin bağımsızlıklarını artırdığı, bilgiye erişimlerini kolaylaştırdığı ve sosyal entegrasyonlarını desteklediği tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda, bu teknolojilerin sunduğu avantajların yanı sıra, erişim zorlukları, teknik destek eksiklikleri ve yaygınlaştırma sorunları gibi engeller de ortaya çıkmıştır. Ayrıca, yardımcı teknolojilerin daha geniş kitlelere ulaştırılması ve etkin bir şekilde kullanılabilmesi için çeşitli öneriler sunulmuştur. Bu öneriler, teknolojilerin erişilebilirliğinin artırılması, kullanıcı dostu hale getirilmesi, teknik destek ve eğitim programlarının geliştirilmesi ve sosyal farkındalığın artırılması gibi konuları kapsamaktadır.This study was conducted to examine the opinions of university students with visual impairments regarding their use of assistive technology. The research was carried out using the case study model, one of the qualitative research designs. The study group consisted of 10 individuals with visual impairments studying at various universities in Turkey, selected through purposive sampling. Data were collected using semi-structured interview questions, one of the qualitative data collection tools. During the interviews, questions about the use of assistive technologies in their daily lives and university education processes were posed to the visually impaired university students. The interviews with participants were subjected to content analysis and evaluated under main themes and sub-themes. The findings revealed that assistive technologies used in educational processes, daily life, and library services increased the independence of individuals with visual impairments, facilitated their access to information, and supported their social integration. The study also identified certain barriers, such as access difficulties, lack of technical support, and dissemination challenges, in addition to the advantages offered by these technologies. Furthermore, various recommendations were made to ensure wider accessibility and more effective use of these technologies. These suggestions include enhancing the accessibility of technologies, making them more user-friendly, developing technical support and training programs, and raising social awareness
Investigation of healthy lifestyle behaviors in pregnant women with and without gestational diabetes
No full textBayhoca, S. (2025). Gestasyonel Diyabeti Olan ve Olmayan Gebelerin Sağlıklı Yaşam Davranışlarının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ebelik Anabilim Dalı, Biruni Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü. Araştırma, gestasyonel diyabeti (GDM) olan ve olmayan gebelerin sağlıklı yaşam davranışlarının incelenmesi amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tipte yapıldı. Araştırma, Nisan 2025-Haziran 2025 tarihleri arasında Sağlık Bakanlığı Hatay İl Sağlık Müdürlüğü'ne bağlı bir hastanenin Kadın Doğum polikliniğine gelen 26 hafta ve üzeri GDM olan ve olmayan gebeler alındı. Evreni bilinen örneklem analizi yapılarak 39 GDM olan ve 150 GDM" olmayan gebe olmak üzere toplam 189 gebeden oluştu. Gebelerden, Tanıtıcı Bilgi Formu ve Gebelikte Sağlıklı Yaşam Davranışı Ölçeği doğrultusunda veriler toplandı. Veriler, SPSS 27 programında analiz edildi. Gebelerin, GDM olanların yaş ortalaması 29.74±5.18 olduğu, GDM olmayanların ise 29.58±6.90 olduğu belirlendi. GDM olan gebelerin %38.5, GDM olmayanlarda % .7 oranında daha önceki gebeliklerinde gestasyonel diyabet tanısı aldıkları bulundu. Katılımcılar; önceki gebeliklerinde GDM olanlarda .58± .90, GDM olmayanlarda ise .00± .08 oranında düşük yaptığı; sadece GDM olanlarda .05± .22 oranında isteyerek küretaj yaptırdığı belirlendi. Gebelikte Sağlıklı Yaşam Davranışları Ölçeği toplam puan ve alt boyut puan ortalamalarının (hijyen dışında) GDM olan gebelerde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük olduğu görüldü (p< .05). Sonuç olarak, gebelerin sağlıklı yaşam davranışları çok boyutlu olup, sosyoekonomik durum, gebelik öyküsü ve gebeliğe ilişkin tutumlar gibi çeşitli faktörlerden etkilenmektedir. Bu bulgular, risk altındaki gebelik gruplarına yönelik kişiselleştirilmiş sağlık eğitimlerinin ve destek programlarının geliştirilmesinin gerekliliğini ortaya koymaktadır.Bayhoca, S. (2025). Investigation of Healthy Lifestyle Behaviors in Pregnant Women with and Without Gestational Diabetes, Master's Thesis, Department of Midwifery, Biruni University Institute of Graduate Education. This descriptive and correlational study aimed to examine the healthy lifestyle behaviors of pregnant women with and without gestational diabetes (GDM). Pregnant women with and without GDM who were 26 weeks or older and who attended the Gynecology and Obstetrics outpatient clinic of a hospital affiliated with the Hatay Provincial Health Directorate of the Ministry of Health between April 2025 and June 2025 were included in the study. A total of 189 pregnant women, 39 with GDM and 150 without GDM, were included in the sample analysis using a known population. Data were collected using the Introductory Information Form and the Healthy Lifestyle Behavior Scale during Pregnancy. Data were analyzed using SPSS 27. The mean age of pregnant women with GDM was 29.74±5.18, while the mean age of those without GDM was 29.58±6.90. It was found that 38.5% of pregnant women with GDM and 0.7% of those without GDM had been diagnosed with gestational diabetes in their previous pregnancies. It was determined that participants had a miscarriage rate of 0.58±0.90 in those with GDM and 0.00±0.08 in those without GDM in their previous pregnancies, and that only those with GDM had an intentional curettage rate of 0.05±0.22. The mean total score and sub-dimension score averages (except for hygiene) of the Healthy Lifestyle Behavior Scale during Pregnancy were statistically significantly higher in pregnant women with GDM. was found to be lower (p< .05). In conclusion, pregnant women's healthy lifestyle behaviors are multidimensional and are influenced by various factors such as socioeconomic status, pregnancy history, and attitudes toward pregnancy. These findings highlight the need to develop personalized health education and support programs for at-risk pregnancy groups
The effects of the combined use of carbon quantum dots and antibacterial agents on pathogenic bacteria
No full textBackground/aim: This study evaluates the challenges associated with overcoming antimicrobial resistance and innovative approaches to combat multidrug-resistant (MDR) bacterial infections. Materials and methods: Novel codoped carbon quantum dots (CCQDs) were synthesized using citric acid as the carbon source and L-cysteine as the nitrogen codoping atom. The formulation in which citric acid was retained was designated as CCQDs-1, whereas the purified version, from which citric acid was removed, was termed CCQDs-2. The antibacterial properties of CCQDs-1 and CCQDs-2 were compared using the agar well diffusion method. This study comprehensively characterizes these nanomaterials and evaluates their antibacterial potential, both alone and in combination with antibiotics, against a spectrum of gram-positive (G+) and gram-negative (G-) bacterial strains. Results: The study demonstrates the significant antibacterial efficacy of CCQDs, with notable variations observed between citric acid-containing and citric acid-neutralized formulations. The QDs exhibited remarkable characteristics, including a quantum yield of 90.3%- 90.6%, intense fluorescence, and distinctive interactions with various antibiotics. In addition to their intrinsic antibacterial activity, the QDs also exhibited synergistic effects when combined with certain antibiotics. A synergistic effect was particularly observed when CCQDs-2 were combined with antibiotics such as gentamicin, levofloxacin, and clindamycin, suggesting potential mechanisms such as membrane permeability disruption and efflux pump saturation. Conclusion: These findings underscore the promising potential of carbon-based QDs as innovative, biocompatible solutions to address the critical global challenge of antimicrobial resistance
Investigation of the relationship between agression levels of 3-6 year-old children and parental self-efficacy and parental anger levels
No full textBu çalışmada ebeveynlerin öz yeterlik algı ve öfke düzeylerinin, 3-6 yaş çocuklarının saldırganlık yönelim düzeyleri ile ilişkisinin incelenmesi, amaçlanmaktadır. Ayrıca, çocukların saldırganlık eğilimleri ile cinsiyet ve yaş değişkenleri arasındaki ilişki; anne ve babaların öfke ve öz yeterlik düzeylerinin ise cinsiyet, medeni durum, yaş, eğitim ve gelir düzeyi gibi demografik değişkenlerle olan ilişkisi incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Çalışma grubunu 25-55 yaş aralığında, İstanbul Sultangazi'de oyun atölyelerine katılan, 400 (233 Anne, 167 Baba) kişi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, 36-72 Aylık Çocuklara Yönelik Saldırganlık Yönelim Ölçeği, Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarz Ölçeği ve Yenilenmiş Berkeley Ebeveyn Öz Yeterlik Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizi için Mann-Whitney-U Testi ve Kruskal-Wallis H Testi uygulanmıştır. Gruplar arasında anlamlı fark çıkması durumunda, anlamlılığın hangi gruplar arasında olduğunu belirlemek amacıyla Games-Howell analizi, kullanılmıştır. Ölçeklerin, birbirleri arasındaki ilişkinin yönünü ve gücünü tespit edebilmek için de Spearman Sıra Farkları Korelasyon Katsayısı, kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, ebeveynlerin öfke düzeyi ile çocukların saldırganlık yönelimleri arasında anlamlı pozitif; öz yeterlik düzeyi ile saldırganlık yönelimi arasında negatif ilişki bulunmuştur. Ayrıca, ebeveyninin öz yeterlik düzeyi arttıkça öfke düzeyinin azaldığı görülmüştür. Ebeveynler ne kadar öfkeli olursa, çocukların saldırganlık eğilimleri de o kadar artmaktadır. Öte yandan, ebeveynlerin kendilerine güveni yani öz yeterlik düzeyleri arttıkça hem öfkeleri azalmakta hem de çocukların saldırganlık eğilimleri düşmektedir. Elde edilen bulgular doğrultusunda, ebeveynlerin öfke yönetimi ve öz yeterlik becerilerinin geliştirilmesine yönelik aile odaklı psikoeğitim programlarının yaygınlaştırılması ayrıca, çocukların saldırganlık davranışlarının azaltılması için erken yaşlarda aile içi iletişim ve ebeveyn-çocuk etkileşiminin güçlendirilmesi önerilmektedir.This study intend to inspect the relastionship between parents' understanding of self-efficacy, their anger levels, and the aggression inclinations of their 3-6 year-old children. Moreover, the relationship between children's aggression inclinations and variables such as gender and age was inspected. The relationship between parents' anger and self efficacy levels and variables such as gender, marital status, age, education level and income level was also analyzed. The research adopts a correlational survey model. The study group comprise of 400 individuals (233 mothers and 167 fathers) aged between 25 and 55, who took part play workshops situated in Sultangazi, İstanbul. Data for the research were gathered using the Personal Information Form, the Aggression Tendency. Scale for Children Aged 36-72 Months, the State-Trait Anger Expression Inventory, and the Revised Berkeley Parenting Self Efficacy Scale. For data analysis, the Mann-Whitney U Test and Kruskal-Wallis H Test were implemented. In case of a significant difference between groups, the Games-Howell analysis was used to identify which groups showed significant differences. To examine the direction and power of the relationship between the scales Spearman's Rank-Difference Correlation Coefficient was used. The analyses disclosed a significant positive relationship between parents' anger levels and children's aggression tendencies, and a notable negative relationship between parents' self-efficacy levels and children's aggression tendencies. Moreover, as parents' self efficacy elevated, their anger levels declined. Angrier parents tend to have more aggressive children, while more self-confident parents show less anger and have less aggressive kids. Based on these findings, it is important to promote family-centered psychoeducation programs aimed at improving parents' anger management and self-efficacy skills. Additionally, to reduce aggressive behaviors in children, strengthening family communication and parent-child interaction at an early age is essential
Evaluation of the relationship between immunosuppressive use and nutritional status in the acute period after renal transplantation
No full textAraştırma yetişkin erkek bireylerin renal transplantasyon sonrası akut dönem genel beslenme durumu ve alışkanlıklarının belirlenmesi, immünsupresif kullanımının beslenme durumu, antropometrik ölçümler ve biyokimyasal bulgular üzerine etkilerinin saptanması amacıyla yapılmıştır. Araştırma Medicana International İstanbul Hastanesi Organ Nakli Polikliniği'nde 44 hasta üzerinde Temmuz 2024 ve Aralık 2024 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırmanın tüm verileri, veri toplama formu aracılığıyla elde edilmiştir. Çalışmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 46,57 ± 12,60 yıl olarak belirlenmiştir. İmmünsupresif tedavi kapsamında kullanılan ilaçlara ait günlük ortalama dozlar ise sırasıyla; takrolimus 6,9 mg, siklosporin 27,2 mg, prednizolon 20 mg, azatiyoprin 9 mg ve mikofenolik asit (MPA) 1315,4 mg olarak tespit edilmiştir. Bireylerin ortalama postoperatif 3. gün ağırlık değişimi −2.59±3.55 kg ve 1. ay ağırlık değişimi ise −3.42±6.08 kg olarak saptanmıştır. Beden kütle indeksi (BKİ) ise 26.69±5.17 kg/m²'den 25.70±4.80 kg/m²'ye gerilemiştir. Buna karşın, bireylerin toplam enerji alımında postoperatif dönemde istatistiksel olarak önemli bir artış gözlenmiştir (1159.5±463.5 kcal'den 1392.2±520.2 kcal'ye; p=0.027). Çalışma sonucunda, immünsupresif ajanların kullanım düzeyleri ve dozları ile vücut ağırlığındaki değişimler arasında belirli ilişkilerin bulunduğunu ortaya koymuştur. Bu doğrultuda, ağırlık artışının enerji alımı ve immünsupresif tedaviyle ilişkili olabileceği elde edilen bulgular doğrultusunda kısmen desteklenmektedir. Ancak, immünsupresif ilaçların türü ve dozlarının ağırlık değişimini tek başına öngörmede istatistiksel olarak güçlü bir belirleyici olmadığı saptanmıştır.The study was conducted to determine the general nutritional status and habits of adult male individuals in the acute period after renal transplantation, and to identify the effects of immunosuppressive use on nutritional status, anthropometric measurements, and biochemical findings. The research was carried out with 44 patients at the Organ Transplantation Outpatient Clinic of Medicana International Istanbul Hospital between July 2024 and December 2024. All data of the study were obtained through a data collection form. The mean age of the individuals participating in the study was determined as 46.57 ± 12.60 years. The average daily doses of the immunosuppressive drugs used were identified respectively as: tacrolimus 6.9 mg, cyclosporine 27.2 mg, prednisolone 20 mg, azathioprine 9 mg, and mycophenolic acid (MPA) 1315.4 mg. The mean weight change of the individuals on postoperative day 3 was −2.59 ± 3.55 kg, and the 1st month weight change was −3.42 ± 6.08 kg. Body Mass Index (BMI) decreased from 26.69 ± 5.17 kg/m² to 25.70 ± 4.80 kg/m². On the other hand, a statistically significant increase in total energy intake was observed in the postoperative period (from 1159.5 ± 463.5 kcal to 1392.2 ± 520.2 kcal; p=0.027). As a result of the study, it was revealed that there were certain relationships between the levels and doses of immunosuppressive agents and changes in body weight. In this context, the findings partially support that weight gain may be associated with energy intake and immunosuppressive therapy. However, the type and doses of immunosuppressive drugs were not found to be statistically strong predictors of weight change on their own
Klasik akçaağaç şurubu idrar hastalığı (MSUD) tanılı hastalar ve ailelerinde beslenme durumunun ve psikososyal etkilerin değerlendirmesi
No full textAkçaağaç şurubu idrar hastalığı (Maple Syrup Urine Disease - MSUD), dallı zincirli alfa-ketoasit dehidrogenaz (BCKD) enziminin eksikliği sonucu ortaya çıkan otozomal resesif geçişli doğumsal metabolik bir hastalıktır. Tıbbi beslenme tedavisinin amacı, metabolik atağı önleyip yeterli büyümeyi destekleyerek ideal vücut kompozisyonuna ulaşmaktır. Bu çalışma İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Beslenme ve Metabolizma polikliniğinde takibi olan 17 MSUD tanılı hastanın, tüm kardeşlerinin (22) ve bakım verenlerinin (17) verilerinin beslenme durumlarını, antropometrik ölçümlerini ve psikososyal durumlarını pediatrik (4-8 yaş, 9-13 yaş, 14-18 yaş) ve yetişkin olarak iki yaş grubuna ayrılarak 2025 yılında yapılacak müdahale gerektirmeyen çalışma olarak planlanmıştır. Hasta grubunda ağırlık, boy ve boy z-skor değerleri hastalarda daha düşük olduğu görülmekteyken beden kütle indeksi (BKİ) ile bir fark bulunamamıştır. Hasta grubunun omega 3 ve omega 6 alımları hem referans değerlere göre hem de sağlıklı kardeşlere kıyasla yetersiz, vitamin ve mineral alımları açısından kontrol grubuna göre daha yüksek çıkmıştır. Lösin toleransı ile yaş, cinsiyet, tanı yaşı, hastaneye yatış öyküsü ve psikolojik değişkenler arasında istatistiksel olarak ilişki bulunmamıştır. Tüm yaş grupları için hasta grubunda yağsız kütle miktarının artması ile BCAA içermeyen protein alımının azaldığı, BKİ arttıkça bu protein alımının yükseldiği doğal protein alımı ile BKİ arasında ilişki gözlenmemiştir. Bakım verenlerin bakım verme yükü puanı arttıkça yetişkin hastaların vücut yağ yüzdesi azalmakta, yağsız kütle yüzdesi artmaktadır. MSUD tıbbi beslenme tedavisinde yalnızca protein kısıtlamasına değil, yağ kalitesi ve mikro besin dengesinin de dikkate alınması gerektiği, ayrıca hem hastaların hem de bakım veren bireylerin bütüncül ve düzenli bir şekilde izlenerek multidisipliner yaklaşımla desteklenmesinin önemli olduğu sonucuna varılmıştır.Maple Syrup Urine Disease (MSUD) is a rare autosomal recessive metabolic disorder caused by a deficiency in the branched-chain alpha-keto acid dehydrogenase (BCKD) enzyme, which disrupts the metabolism of branched-chain amino acids (BCAAs). The objective of medical nutritional therapy is to prevent metabolic crises and support optimal growth and body composition. This non-interventional observational study, planned for 2025, includes 17 MSUD patients, 22 siblings, and 17 caregivers followed at the Nutrition and Metabolism Clinic of Istanbul University-Cerrahpaşa, Cerrahpaşa Medical Faculty. Participants were evaluated in pediatric (4-8 years, 9-13 years, 14-18 years) and adult groups regarding nutritional status, anthropometric measurements, and psychosocial variables. Patients had significantly lower weight, height, and height-for-age z-scores than controls, although no significant differences were observed in BMI. Intake of omega-3 and omega-6 fatty acids was inadequate compared to both reference values and sibling controls, while vitamin and mineral intakes were higher in the patient group. No significant associations were found between leucine tolerance and variables such as age, sex, age at diagnosis, hospitalization history, or psychological status. An inverse relationship was observed between fat-free mass and BCAA-free protein intake, and a positive correlation was found between BMI and BCAA-free protein intake. No meaningful correlation was detected between natural protein intake and BMI. Among adult patients, increased caregiver burden was associated with lower body fat percentage and higher lean mass. These findings underscore the importance of a comprehensive approach to MSUD management that includes not only protein restriction but also attention to fat quality, micronutrient adequacy, and regular multidisciplinary follow-up of both patients and caregivers
Design of Safe and Effective UVB Led Phototherapy Device with IoT Integration for Vitiligo Treatment
No full textThis study aims to develop an IoT-based UVB LED phototherapy device to address the safety and efficacy issues of traditional phototherapy devices used in vitiligo treatment[13].
The system applies UVB-level photons using an electronically controlled platform with integrated IoT capabilities. It incorporates microcontroller-driven UVB LED modules, a programmable timer, and safety sensors to ensure that the treatment process is precisely regulated, thereby enhancing patient safety and control.
By providing precesily regulated narrowband UVB phototherapy at 311 nm wavelength device aims to mitigate advreser effects of vitiligo treatment [8], [9]. The developed device aims to minimize unwanted side effects while maximizing user safety by delivering controlled irradiation at this wavelength. The device is equipped with an automatic shut-off mechanism, a microcontroller-based timing system, and an advanced cooling unit. This project aims to provide a practical, safe, and cost- effective alternative for vitiligo treatment
Investigation of the relationship between sensory processing skills and sleep in 12–36 month-old children with screen exposure
No full textBu çalışmada, 12–36 aylık çocukların ekran maruziyeti ile duysal işlemleme becerileri ve uyku düzenleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini, kartopu örnekleme yöntemi ile belirlenen ve 12–36 aylık çocuğa sahip bireylerden oluşan ebeveynler oluşturmuştur. Güç analizi sonuçlarına göre, araştırma kapsamına toplam 148 çocuk dahil edilmiş; bu sayının 74'ü Grup 1'i, 74'ü ise Grup 2'yi teşkil etmiştir. Veri toplama araçları olarak Kısa Bebek Uyku Anketi (Brief Infant Sleep Questionnaire - BISQ), Bebeklik Çağı Duyu Profili (BÇDP-2) ve sosyodemografik bilgi formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler, IBM SPSS Statistics 27 programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Çalışma kapsamında elde edilen bulgular, ekran maruziyeti olan çocukların annelerinin daha ileri yaşta olduğunu ve düşük eğitim seviyesinin ekran maruziyetinin daha fazla olmasına yol açtığını göstermektedir. Ekran maruziyeti olan çocuklar, Grup 2'deki çocuklardan daha fazla ekran süresine sahip olmuş ve genellikle televizyon ile mobil cihazlar kullanılmıştır. Grup 1'deki çocukların uyku düzeni ve uyku kalitesi, Grup 2'dekilere kıyasla belirgin şekilde daha düşük bulunmuştur. Ayrıca, ekran maruziyeti ile çocuğun uyku düzeni, yatma rutini, uykuya dalma süresi gibi faktörler arasında anlamlı farklılıklar gözlemlenmiştir. Bu sonuçlar, erken yaşta aşırı ekran maruziyetinin çocukların duysal işlemleme becerileri ve uyku düzeni üzerinde olumsuz etkiler yaratabileceğini ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda, erken çocukluk döneminde ekran süresi sınırlandırılmalı; ailelere ekran kullanımına dair bilinçlendirme çalışmaları yapılmalı ve özellikle duyu temelli gelişim riskleri olan çocuklarda ekran süresine yönelik yapılandırılmış rehberlik sunulmalıdır.In this study, the relationship between screen exposure and sensory processing skills and sleep patterns in children aged 12 to 36 months was examined. The sample of the research consisted of parents with children in the 12–36-month age range, selected using the snowball sampling method. According to the results of the power analysis, a total of 148 children were included in the study, with 74 comprising Group 1 and 74 forming Group 2. Data were collected using the Brief Infant Sleep Questionnaire (BISQ), the Infant/Toddler Sensory Profile-2 (ITSP-2), and a sociodemographic information form. The data were analyzed using IBM SPSS Statistics 27 software. The findings revealed that the mothers of children in Group 1 were generally older and had lower levels of education, which was associated with increased screen time. Children in Group 1 had significantly higher screen time than those in Group 2, and the devices most commonly used were televisions and mobile devices. The sleep patterns and sleep quality of the children in Group 1 were found to be considerably lower compared to those in Group 2. Furthermore, significant differences were observed between screen exposure and factors such as sleep routine, time to fall asleep, and overall sleep regulation. These results suggest that excessive screen exposure during early childhood may have negative impacts on children's sensory processing abilities and sleep patterns. Based on these findings, screen time should be limited during early childhood; families should be educated about healthy media use; and structured guidance should be provided, particularly for children at risk of sensory processing difficulties
Hemşirelerde nomofobi ile iş performansı arasındaki ilişkinin incelenmesi
No full textBu çalışmanın amacı hemşirelerde nomofobi ile iş performansı arasındaki ilişkiyi incelemek ve etkileyen faktörleri belirlemektir. Tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı tasarımda gerçekleştirilen araştırmanın örneklemini, Biruni Üniversitesi Hastanesi'nde 01.02.2024 - 01.04.2024 tarihleri arasında çalışan toplam 111 hemşire oluşturdu. Araştırmanın verileri "Hemşire Bilgi Formu", "Nomofobi Ölçeği" ile "Bireysel İş Performans Ölçeği" kullanılarak toplandı. Hemşirelerin interneti çoğunlukla sosyal medya (%89.2) ve bankacılık işlemleri (%80.2) için kullandıkları belirlendi. Hemşirelerin yarısından fazlasının (%55.9) gün boyu cep telefonunu kullanma süresi 4-6 saat iken, en fazla kullandıkları uygulama whatsapp (%89.2) ve instagram (%71.2) olmuştur. Hemşirelerin %82.9'u akıllı telefon kullanımının iş performansını olumsuz etkilemediğini ve %42.3'ü cep telefonu ile mesai içerisinde en çok iletişim kurulan kişinin hekim olduğunu belirtmiştir. Nomofobi Ölçeği'nden alınan toplam ortalama puan 73.37±27.25 iken Bireysel İş Performansı Ölçeği'nden alınan toplam ortalama puan 54.10 ±9.71'dir. Nomofobi ile çalışılan birim, meslekten memnun olma, internet kullanma nedeni, gün boyu cep telefonu kullanma süresi, çalışılan süre içinde cep telefonu kullanım süresi, cep telefonunda en fazla kullandıkları uygulama bakımından anlamlı fark vardır (p < 0.05). Bireysel iş performansı ile meslekte toplam çalışma süresi, aynı birimde çalışma süresi, çalıştıkları birimde isteyerek çalışma durumu, meslekten memnun olma, cep telefonunda en fazla kullandıkları uygulama bakımından anlamlı fark bulunmaktadır (p < 0.05). Nomofobi Ölçeği puan ortalaması ile Bireysel İş Performansı Ölçeği puan ortalaması arasında anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır (r= -0.098, p=0.305). Hemşirelerin nomofobi düzeyinin orta, bireysel iş performansı algısının ortalamanın üzerinde olduğu belirlendi. Hemşirelerin cep telefonu kullanım sürelerini azaltmaya ve iş performanslarına artırmaya ve geliştirmeye yönelik girişimlerin planlanması gerekmektedir.The aim of this study was to examine the relationship between nomophobia and job performance in nurses and to determine the factors affecting it. The sample of the descriptive, cross-sectional and correlational design study consisted of 111 nurses working at Biruni University Hospital between 01.02.2024 - 01.04.2024. The data of the study were collected using the 'Nurse Information Form', 'Nomophobia Scale' and 'Individual Job Performance Scale'. It was determined that nurses mostly used the internet for social media (89.2%) and banking transactions (80.2%). More than half of the nurses (55.9%) used their mobile phones for 4-6 hours during the day, and the most frequently used applications were whatsapp (89.2%) and instagram (71.2%). Of the nurses, 82.9% stated that the use of smartphones did not negatively affect their job performance, while 42.3% of the nurses stated that the person they communicated with the most during working hours was the physician. The total mean score obtained from the Nomophobia Scale was 73.37 ± 27.25, while the total mean score obtained from the Individual Job Performance Scale was 54.10 ± 9.71. There is a significant difference between nomophobia and the unit of employment, satisfaction with the profession, reason for using the internet, duration of mobile phone use during the day, duration of mobile phone use during the working period, and the application they use the most on their mobile phone (p<0.05). There was a significant difference between individual job performance and total working time in the profession, working time in the same unit, willingness to work in the unit they work in, satisfaction with the profession, and the application they use the most on their mobile phone (p<0.05). There was no significant relationship between the mean scores of Nomophobia Scale and Individual Job Performance Scale (r= -0.098, p=0.305). It was determined that the nomophobia level of the nurses was average and their individual job performance perception was above average. Interventions should be planned to reduce the duration of mobile phone use of nurses and to increase and improve their job performance. Keywords: Job Performance; Nomophobia; Nursing Care; Smartphon
Yaşlılarda müzik eşliğinde yapılan büyük amplitüdlü kalistenik grup egzersizlerinin denge ve ikili görev performansı üzerine etkisi
No full textYaşlanma, bireylerin fiziksel kapasitesinde ve günlük yaşam aktivitelerini sürdürebilme becerilerinde azalmaya neden olur. Bu süreçte denge sorunları ve ikili görev performansındaki düşüşler, yaşlı bireylerin yaşam kalitesini olumsuz etkileyebilir. Düzenli yapılan egzersizler ile bu olumsuz etkiler azaltılabilir. Amaç: Bu çalışmada yaşlılarda büyük amplitüdlü kalistenik grup egzersizlerine eklenen müziğin, ikili görev performansı ve denge üzerine etkisinin incelenmesidir. Yöntem: Çalışmaya 65-80 yaş aralığındaki 50 katılımcı rastgele iki gruba ayrılmıştır (Grup 1: yaş ort. 69.44±3.88 yıl, Grup 2: yaş ort. 68.76±2.78 yıl). Katılımcılara egzersiz öncesi ve sonrası bilişsel fonksiyonlar, denge, ikili görev yetenekleri ve fiziksel aktivite düzeylerini değerlendirmek için çeşitli testler (Mini Mental Test, Mini- Best Test, İkili Görev Anketi, Zamanlı Kalk ve Yürü Testi, Yaşlılar için Fiziksel Aktivite, Geriatrik Depresyon Ölçeği) uygulanmıştır. Grup 1'e fizyoterapist gözetiminde müzik eşliğinde büyük amplitüdlü kalistenik egzersiz programı uygulanırken, Grup 2 aynı programı müziksiz olarak gerçekleştirmiştir. Bulgular: Tedavi programları tamamlandıktan sonra yapılan değerlendirmelerde, grup içi değerlendirme sonuçlarına göre her iki grupta da Geriatrik Depresyon Anketinde, İkili Görev Anketinde ve Yaşlılar için Fiziksel Aktivite Anketi sonuçlarında anlamlı bir iyileşme görüldü (p<0,01). Gruplar arası etki büyüklükleri karşılaştırıldığında, müzikli egzersiz yapan Grup 1'in Grup 2'ye göre daha fazla iyileşme gösterdiği bulunmuştur. Sonuç: Yaşlılarda yapılan büyük amplitüdlü kalistenik grup egzersizlerinin denge ve ikili görev performansı üzerinde olumlu etkileri olduğu, bu egzersizler müzik eşliğinde yapıldığında ise etki büyüklüklerinin daha fazla olduğu söylenebilir.Introduction: Aging leads to a decline in individuals' physical capacity and ability to perform daily activities. During this process, balance problems and decreases in dual-task performance can negatively affect the quality of life of older adults. These adverse effects can be reduced through regular exercise. Objective: This study aims to investigate the effect of adding music to large-amplitude calisthenic group exercises in older adults on dual-task performance and balance. Method: Fifty participants aged 65–80 were randomly divided into two groups (Group 1: mean age 69.44±3.88, Group 2: mean age 68.76±2.78). Before and after the exercise program, participants were evaluated using various tests to assess cognitive functions, balance, dual-task abilities, and physical activity levels (Mini-Mental State Examination, Mini-BESTest, Dual-Task Questionnaire, Timed Up and Go Test, Physical Activity Scale for the Elderly, Geriatric Depression Scale). Group 1 performed the large amplitude calisthenic exercise program with music under the supervision of a physiotherapist, while Group 2 followed the same program without music. Results: Post- treatment evaluations showed significant improvements within both groups in the Geriatric Depression Scale, Dual-Task Questionnaire, and Physical Activity Scale for the Elderly (p<0.01). When comparing inter-group effect sizes, Group 1, which exercised with music, showed greater improvements compared to Group 2. Conclusion: Large-amplitude calisthenic group exercises in older adults have positive effects on balance and dual-task performance, and these effects are enhanced when the exercises are performed with music