Biruni University Institutional Repository
Not a member yet
2908 research outputs found
Sort by
Özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin okuduğunu anlama becerilerinin geliştirilmesinde kendini yönetme stratejilerinin etkisi
No full textBu çalışmada, özel öğrenme güçlüğü (ÖÖG) olan öğrencilerin okuduğunu anlama becerilerinin geliştirilmesinde kendini yönetme stratejilerinin etkisi incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda, kendini yönetme stratejileri öğretim paketinin ÖÖG olan öğrencilerin okuduğunu anlama becerilerini geliştirmeye ve kendini yönetme stratejilerini kullanma becerilerini kazanmalarına olan etkisi araştırılmıştır. Ayrıca, öğretim sürecinden geçen öğrencilerin, son yoklama oturumlarından 1, 3 ve 5 hafta sonra bu stratejileri kullanmaya devam edip edemedikleri incelenmiş, öğretim paketinin öğrencilerin okuduğunu anlama öz yeterlik algısı üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Son olarak, araştırmaya katılan öğrencilerin ve öğretmenlerin sürece ilişkin görüşleri ele alınmıştır. Bu araştırmada, tek denekli araştırma yöntemlerinden katılımcılar arası yoklama evreli çoklu yoklama modeli kullanılmıştır. Araştırma, özel öğrenme güçlüğü olan üç katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulguları, özel öğrenme güçlüğü olan öğrenciler için kendini yönetme stratejilerinin okuduğunu anlama becerilerinin geliştirilmesinde etkili olduğunu göstermektedir. Kendini yönetme stratejileri öğretim paketinin, öğrencilerin bu stratejileri kullanma becerilerini kazanmalarına ve son yoklama oturumlarından 1, 3 ve 5 hafta sonra sürdürebilmelerine katkı sağladığı belirlenmiştir. Ayrıca, strateji öğretimi sonrasında öğrencilerin okuduğunu anlama puanlarında artış olduğu ve okuduğunu anlama öz yeterlik algılarında değişiklikler meydana geldiği görülmüştür. Araştırmaya katılan öğrencilerin stratejiyi kullanmayı kolay buldukları, öğretmenlerin ise çalışma sonrasında öğrencilerin okuduğunu anlama becerilerinde fark gözlemledikleri sonucuna ulaşılmıştır.This study examines the effect of self-management strategies on improving the reading comprehension skills of students with specific learning disabilities (SLD). In this context, the impact of the self-management strategies instructional package on enhancing the reading comprehension skills of students with SLD and their ability to acquire and use self-management strategies was investigated. Additionally, the study explored whether students who underwent the instructional process continued to use these strategies 1, 3, and 5 weeks after the final assessment sessions. The effect of the instructional package on students' self-efficacy perceptions regarding reading comprehension was also evaluated. Finally, the perspectives of the participating students and teachers on the research process were examined. In this study, a multiple probe design with probe phases between participants, which is one of the single-subject research methods, was used. The research was conducted with three participants with specific learning disabilities. The research findings indicate that self-management strategies are effective in improving the reading comprehension skills of students with specific learning disabilities (SLD). It was determined that the self-management strategies instructional package helped students acquire these strategies and sustain their use 1, 3, and 5 weeks after the final assessment sessions. Additionally, an increase in reading comprehension scores and changes in students' self-efficacy perceptions regarding reading comprehension were observed after the strategy instruction. The study also found that participating students found the strategy easy to use, and teachers reported noticeable improvements in students' reading comprehension skills following the study
Effect of non-surgical periodontal treatment on gingival crevicular fluid and serum biomarker levels
No full textBu klinik çalışmanın amacı, sistemik olarak sağlıklı, sigara içmeyen, periodontal olarak sağlıklı (S), gingivitis (G) ve evre III derece B periodontitis (P) tanılı bireylerde cerrahi olmayan periodontal tedavinin (COPT) ardından diş eti oluğu sıvısı (DOS) ve serumdaki kompleman C1q tümör nekroz faktörü ilişkili protein-1 (CTRP-1), tümör nekroz faktör-alfa (TNF-α) ve interlökin (IL)-10 düzeylerindeki değişimleri değerlendirmek ve bu biyobelirteçlerin periodontal hastalıkların tanısındaki ayırt edici gücünü belirlemektir. Çalışmaya 69 birey dâhil edildi (S: n=25, G: n=23, P: n=25). Tüm katılımcılarda başlangıç ve COPT sonrası dönemde periodontal klinik parametreler (plak skoru, sondalama derinliği, klinik ataşman seviyesi, sondalamada kanama ve gingival marjin pozisyonu) ölçülmüş; DOS ve serum örneklerinde CTRP-1, TNF-α ve IL-10 düzeyleri enzime bağlı immünosorbent analizi (ELISA) yöntemi ile analiz edildi. Bulgular, COPT sonrası tüm gruplarda klinik parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı bir iyileşme olduğunu ve özellikle DOS düzeylerindeki CTRP-1, TNF-α ve IL-10'un periodontal sağlık ve hastalık gruplarını ayırt etmede yüksek tanısal doğruluk gösterdiğini ortaya koymuştur. ROC analizinde DOS TNF-α ve IL-10'un mükemmel ayırt edicilik sağladığı, CTRP-1'in ise yüksek doğrulukla periodontitisin tanımlanmasında rol oynadığı belirlenmiştir. Serum düzeylerinde ise ayırt edicilik sınırlı kalmıştır. Ayrıca DOS biyobelirteç düzeyleri ile periodontal enflamasyon göstergeleri arasında güçlü korelasyonlar bulunmuştur. Bu sonuçlar, CTRP-1, TNF-α ve IL-10'un DOS düzeylerinin periodontal hastalıkların tanısında ve tedavi yanıtının izlenmesinde klinik olarak değerli biyobelirteçler olabileceğini göstermektedir.The aim of this clinical study was to evaluate the changes in complement C1q tumor necrosis factor-related protein 1 (CTRP-1), tumor necrosis factor-alpha (TNF-α), and interleukin-10 (IL-10) levels in gingival crevicular fluid (GCF) and serum following non-surgical periodontal therapy (NSPT) in systemically healthy, non-smoking, periodontally healthy individuals (S), individuals with gingivitis (G), and stage III grade B periodontitis (P), and to determine the discriminatory power of these biomarkers in the diagnosis of periodontal diseases. Sixty-nine subjects were included in the study (S: n=25, G: n=23, P: n=25). Periodontal clinical parameters (plaque score, probing depth, clinical attachment level, gingival recession, and bleeding on probing) were measured in all participants at baseline and after NSPT. CTRP-1, TNF-α, and IL-10 levels were analyzed in GCF and serum samples by ELISA. Findings revealed improvements in periodontal clinical parameters in all groups after NSPT. Notably, GCF levels of CTRP-1, TNF-α, and IL-10 demonstrated high diagnostic accuracy in distinguishing between periodontal health and disease groups. ROC analysis revealed excellent discrimination by GCF TNF-α and IL-10, while CTRP-1 showed high accuracy in identifying periodontitis. The discriminatory power of these biomarkers was limited in serum samples. Furthermore, strong correlations were found between GCF biomarker levels and indicators of periodontal inflammation.These results suggest that GCF levels of CTRP-1, TNF-α, and IL-10 may serve as clinically valuable biomarkers in the diagnosis of periodontal disease and in monitoring treatment response
Spinal musküler atrofi tip I tanılı çocuklarda motor fonksiyon ve oral motor fonksiyonların yaşam kalitesi üzerine etkisini
No full textÇalışmanın amacı 2-4 yaş arasındaki SMA Tip I tanılı çocuklarda motor ve oral motor fonksiyonlarının yaşam kalitesi üzerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmada motor fonksiyonları değerlendirmek için Nöro Sensori Motor Değerlendirme Anketi (NSMDA), oral motor fonksiyonu değerlendirmek için Fonksiyonel Oral Alım Skalası (FOAS), çocukların beslenmeye olan tutumlarını değerlendirmek için Davranışsal Pediatrik Beslenme Değerlendirme Ölçeği (DPBDÖ) ve yaşam kalitelerini değerlendirmek için Pediatrik Yaşam Kalitesi Envanteri (PedsQL) Nöromusküler modülü kullanıldı. Çalışmaya 2-4 yaşları arasında (3,04±0,76) SMA Tip I tanısı almış ve dahil edilme kriterlerini karşılayan 23 çocuk (14 erkek, 9 kız) dahil edildi. Çalışma sonucunda, NSMDA - kaba motor, ince motor, nörolojik, hareket paternleri, postüral denge alt toplam, taktil, oküler motor, sensori motor ve toplam NSMDA skorları ile FOAS arasında; NSMDA - kaba motor, ince motor, nörolojik, hareket paternleri, postüral düzeltme, taktil, oküler motor, sensori motor ve NSMDA toplam skorları ile DPBDÖ arasında yüksek düzeyde ilişki bulundu (p<0.05). Ayrıca, NSMDA - kaba motor, ince motor, nörolojik, hareket paternleri, postüral denge toplam, taktil, oküler motor, vestibüler, sensori motor ve NSMDA toplam skorları ile PedsQL - benim/çocuğumun nöromüsküler hastalığı hakkında, iletişim ve aile kaynaklarımız hakkında skorları arasında ve FOAS ile PedsQL skorları arasında ve DPBDÖ ile PedsQL skorları arasında yüksek düzeyde ilişki bulundu (p<0.05). SMA Tip I tanılı çocuklarda motor fonksiyonlardaki kayıpların oral motor fonksiyonları da olumsuz etkilediği, bu etkilenimlerin yaşam kalitesini azalttığı belirlendi.The aim of this study is to investigate the impact of motor and oral motor functions on the quality of life in children aged 2–4 years diagnosed with Spinal Muscular Atrophy (SMA) Type I. In the study, the Neuro-Sensory-Motor Developmental Assessment (NSMDA) was used to evaluate motor functions, the Functional Oral Intake Scale (FOIS) to assess oral motor function, the Behavioral Pediatric Feeding Assessment Scale (BPFAS) to evaluate children's attitudes towards feeding, and the Pediatric Quality of Life Inventory (PedsQL) Neuromuscular Module to assess quality of life. The study included 23 children (14 boys, 9 girls) aged between 2 and 4 years (3.04 ± 0.76) who were diagnosed with SMA Type I and met the inclusion criteria. The results revealed a strong correlation between NSMDA sub-scores—including gross motor, fine motor, neurological, movement patterns, postural balance subtotal, tactile, oculomotor, sensory-motor, and total NSMDA scores—and FOIS (p<0.05). Additionally, a significant relationship was found between NSMDA sub-scores—including gross motor, fine motor, neurological, movement patterns, postural adjustment, tactile, oculomotor, sensory-motor, and total NSMDA scores—and BPFAS (p <0.05). Moreover, high correlations were observed between NSMDA sub-scores—including gross motor, fine motor, neurological, movement patterns, total postural balance, tactile, oculomotor, vestibular, sensory-motor, and total NSMDA scores—and the PedsQL sub-scores related to "my/my child's neuromuscular disease," "communication," and "family resources" (p<0.05). Furthermore, significant correlations were identified between FOIS and PedsQL scores, as well as between BPFAS and PedsQL scores (p < 0.05). It was observed that the loss of motor functions in children diagnosed with SMA Type I adversely affected oral motor skills, subsequently diminishing their overall quality of life
Özel sektör çalışanlarında okupasyonel denge, iş performansı ve stresle başa çıkma becerileri arasındaki ilişki
No full textBu araştırmanın amacı, özel sektörde tam zamanlı çalışan bireylerin stresle başa çıkma stratejileri, okupasyonel denge düzeyleri ve iş performansları arasındaki ilişkileri incelemektir. Küreselleşmenin ve dijitalleşmenin hız kazandığı günümüzde, çalışanların artan iş yükü ve performans beklentileri karşısında psikososyal açıdan zorlandıkları gözlemlenmektedir. Bu bağlamda, stresle etkili başa çıkma stratejileri geliştirmek ve yaşam dengesini korumak, iş performansının sürdürülebilirliğinde kritik bir rol oynamaktadır. Araştırma, nicel ve kesitsel desen kullanılarak yürütülmüş; Türkiye'de özel sektörde çalışan 115 bireyden elde edilen veriler Başa Çıkma Stilleri Ölçeği Kısa Formu (BÇSÖ-KF), Aktivite-Rol Dengesi Anketi (OBQ11-T) ve İş Performansı Ölçeği (İPÖ) ile toplanmıştır. İstatistiksel analizlerde Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis, Spearman korelasyon ve çoklu regresyon yöntemleri uygulanmış; anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular, problem odaklı başa çıkma stratejileri ile iş performansı arasında pozitif ve orta düzeyde bir ilişki olduğunu göstermiştir (r=0,412, p<0,001). Yüksek okupasyonel dengeye sahip çalışanların iş performanslarının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0,01). Regresyon analizi sonuçlarına göre, başa çıkma stratejileri (özellikle planlama ve duygusal sosyal destek kullanımı) ile okupasyonel denge, iş performansının anlamlı yordayıcı değişkenleri olarak belirlenmiştir (R²=0,39, p<0,001). Araştırmanın sonuçları, çalışanlarda problem odaklı başa çıkma becerilerinin geliştirilmesi ve yaşam dengesinin korunmasının iş performansını artırabileceğini ortaya koymaktadır. Ergoterapi temelli müdahaleler, stres yönetimi eğitimleri ve kurumsal iş-yaşam dengesi politikaları, çalışanların psikososyal dayanıklılığını güçlendirmede etkili olabilir. Anahtar Kelimeler: Ergoterapi; İş Performansı; İş-Yaşam Dengesi; Okupasyonel Denge; Özel Sektör; Stresle Başa Çıkma.The purpose of this study is to examine the relationships between stress coping strategies, occupational balance levels, and job performance among full-time employees in the private sector. In today's context of accelerated globalization and digitalization, employees face increasing workloads and performance demands, leading to psychosocial challenges. In this regard, developing effective stress coping strategies and maintaining life balance play a critical role in sustaining job performance. This quantitative, cross-sectional study collected data from 115 private sector employees in Turkey using the Brief COPE Scale (BÇSÖ-KF), Occupational Balance Questionnaire (OBQ11-T), and Job Performance Scale (İPÖ). Statistical analyses included Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis, Spearman correlation, and multiple regression tests, with a significance level set at p<0.05. Findings revealed a positive, moderate correlation between problem-focused coping strategies and job performance (r = 0.412, p<0.001). Employees with higher occupational balance demonstrated significantly better job performance (p<0.01). Regression analysis identified coping strategies—particularly planning and emotional social support—and occupational balance as significant predictors of job performance (R²=0.39, p<0.001). The results suggest that enhancing employees' problem-focused coping skills and preserving life balance may improve job performance. Occupational therapy-based interventions, stress management training, and organizational work-life balance policies can effectively strengthen employees' psychosocial resilience. Keywords: Job Performance; Occupational Balance; Occupational Therapy; Private Sector; Stress Coping Strategies; Work-Life Balance
Anticancer effects of the Kiperin Purple Collagen complex: Evidence from HCT116 and MIA PaCa-2 cell models
No full textAbstract. Purple Collagen is a bioactive complex containing
double‑hydrolyzed collagens (types I, II, III, V and X) and
various bioactive components (inulin, elderberry extract,
magnesium citrate and malate, eggshell membrane, bromelain,
black cumin extract and liposomal vitamin C). These bioactive
compounds have attracted increasing scientific interest due
to their ability to modulate key cancer‑associated pathways,
including the inhibition of cell proliferation and migration,
suppression of oxidative stress via free radical scavenging
and induction of apoptosis through mitochondrial and
caspase‑dependent mechanisms. While individual components
of the Purple Collagen complex (PCC) have been associated
with various health benefits, their combined effects on cancer
cell behavior remain largely unexplored. The present study
investigated the effects of PCC on cell proliferation, migra‑
tion, oxidative stress and apoptosis in two cancer cell lines:
HCT116 (colorectal carcinoma) and MIA PaCa‑2 (pancreas
carcinoma). The cell viability, migration, oxidative stress [total
oxidant status (TOS)/total antioxidant status (TAS)] and apop‑
totic and cell cycle regulatory markers (BAX, BCL2, TP53 and
cyclin‑dependent kinase inhibitor 1) were analyzed following
treatment with 1 µg/ml PCC. Experiments were performed
in vitro, and statistical significance was assessed. Cell counts
for viability and proliferation analyses were obtained with a
Thoma hemocytometer after trypan blue staining. PCC treat‑
ment significantly reduced cell proliferation in HCT116 and
MIA PaCa‑2 cells (P=0.0141 and P=0.0004, respectively).
Migration assays demonstrated significant reductions at inter‑
mediate time points in both cell lines, HCT116 (P=0.0091) and
MIA PaCa‑2 cells (P=0.01). TOS and TAS levels revealed a
cell‑type‑specific response, with a marked TAS decrease in
HCT116 (P=0.0095). PCC caused an apoptotic and cell cycle
regulatory effect, affecting BCL2 and p21 expression levels
significantly in both cell lines (P<0.05). PCC exhibits notable
cell‑type‑specific effects, inhibiting proliferation and migra‑
tion in colon and pancreas carcinoma cells while modulating
oxidative stress and apoptosis. The findings highlight the
potential of bioactive compounds as selective modulators of
cancer cell behavior. Further in vivo studies are required to
evaluate these effects and their clinical relevance
Best original research presented at the 26th European Congress on Gynaecological Oncology: Best of ESGO 2025
No full textThe Best of ESGO 2025 manuscript highlights a selection of the best original research presented at the 26th Congress of the European Society of Gynaecological Oncology (ESGO), held in Rome, Italy on February 20 to 23, 2025. Of the 1583 abstracts submitted, the ESGO scientific program committee chairs and authors from the European Network of Young Gynae Oncologists selected 32 high-impact studies for inclusion in this compilation. This included 15 best oral sessions abstracts, 8 mini oral sessions abstracts, 7 young investigator session abstracts, and 2 best 3-minute presentations abstracts. The key research themes this year included surgical optimization in primary and recurrent ovarian cancer, advances in immunotherapy and maintenance strategies for endometrial and cervical cancer, patient-centered outcomes and quality of life, biomarker-driven approaches for treatment personalization, novel screening and diagnostic tools, and emerging targeted therapies for rare or treatment-resistant sub-types. Through this publication, the ESGO and European Network of Young Gynae Oncologists aimed to promote awareness and visibility of the most promising advances in gynecologic oncology research among clinicians, researchers, patients, patient advocacy groups, and allied professionals across Europe and worldwide
The relationship between digital game addiction, online gambling addiction and self control
No full textBu çalışmanın amacı, dijital oyun bağımlılığı, çevrimiçi kumar bağımlılığı ve öz kontrol arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ayrıca, bu bağımlılık türlerinin; yaş, cinsiyet, doğdukları bölge, yaşanılan yer, eğitim düzeyi, çalışma durumu, aylık gelir ve medeni durum gibi sosyodemografik değişkenlerin yanı sıra dijital oyun ve çevrimiçi kumar oynama süreleri, tercih edilen türler, ödeme yöntemleri, motivasyonlar, zaman farkındalığı, aile ve arkadaş desteği ile kayıpları telafi etme eğilimleri gibi davranışsal özelliklerle ilişkisi incelenmiştir. Çalışma, ilişkisel tarama modeliyle gerçekleştirilmiş ve 18 yaş ve üstü 251 birey yer almıştır. Kişisel Bilgi Formu, Yetişkinler İçin Oyun Bağımlılığı Ölçeği, İnternet Kumar Bağımlılığı Ölçeği ve Kısa Öz Kontrol Ölçeği uygulanmıştır. Analizlerde bağımsız örneklemler t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Tukey testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular, dijital oyun bağımlılığı düzeylerinin 45-64 yaş grubu ve evli bireylerde daha yüksek olduğunu, cinsiyet, doğdukları bölge, yaşanılan yer, eğitim düzeyi, çalışma durumu ve aylık gelire göre anlamlı farklılık bulunmadığını göstermektedir. İnternet kumar bağımlılığı erkekler ve Marmara bölgesinde doğmayan bireylerde daha yüksek görülürken, yaş, yaşanılan yer, eğitim düzeyi, çalışma durumu, aylık gelir ve medeni duruma göre fark bulunmamıştır. Öz kontrol bakımından ise yaş, cinsiyet, doğdukları bölge, yaşanılan yer, eğitim düzeyi, çalışma durumu, aylık gelir ve medeni duruma göre anlamlı fark yoktur. Oyun süresi, hedef belirleme, motivasyon, oyun türü, ödeme yöntemi, oynama saati, uzun süreli deneyim ve kayıpları telafi etme eğiliminin bağımlılık düzeylerinde; hedef belirleme, ödül kazanma motivasyonu ve uzun süreli çevrimiçi kumar deneyiminin ise öz kontrolde anlamlı farklılık oluşturduğu gözlemlenmiştir. Dijital oyun bağımlılığı ile çevrimiçi kumar bağımlılığı arasında güçlü pozitif ilişki; her iki bağımlılık ile öz kontrol arasında zayıf fakat anlamlı pozitif ilişki gözlenmiştir.This study examined the relationship between digital game addiction, online gambling addiction, and self control. It also investigated their associations with sociodemographic variables—age, gender, region of birth, place of residence, education, employment status, income, and marital status—as well as behavioral factors including duration of play, preferred types, payment methods, motivation, time awareness, family and peer support, and loss-compensation tendencies. The research employed a relational screening model with 251 participants aged 18 and above. Data were collected through the Personal Information Form, the Game Addiction Scale for Adults, the Internet Gambling Disorder Scale, and the Brief Self Control Scale. Analyses included independent samples t-tests, one-way ANOVA, Tukey post hoc tests, and Pearson correlations. Results indicated higher digital game addiction among participants aged 45–64 and married individuals, with no significant differences for gender, region, residence, education, employment, or income. Online gambling addiction was higher among males and those not born in the Marmara region, but unrelated to age, residence, education, employment, income, or marital status. Self control showed no significant differences across sociodemographics. However, gameplay duration, goal setting, motivation, type, payment method, time of play, long-term experience, and loss-compensation significantly affected addiction levels, while goal setting, reward motivation, and extended gambling experience significantly influenced self control. A strong positive correlation was found between digital game addiction and online gambling addiction, and a weak yet significant positive correlation between both addictions and self control
Evaluation of surgical site infections after colon and hysterectomy operations and its effect on the cost
No full textÇalışma bir kamu hastanesinde bir yıllık süre içerisinde abdominal histerektomi ve kolon operasyonları sonrasında gelişen cerrahi alan enfeksiyonlarının (CAE) risk faktörleri, yatış süreleri, hızları ve maliyete etkisinin değerlendirilmesi amacı ile retrospektif olarak yapılmıştır. Veriler ilgili kurumun hastane bilgi yönetim sistemi, fatura sevisi ve enfeksiyon kontrol komitesi kayıtlarından elde edilerek üç ayrı form kullanılarak toplandı. Hastaların sosyo-demografik ve klinik özellikleri, CAE tanısı alan hastaların primer operasyona ait SGK'ya fatura edilen tutarları, CAE tanısı alan hastaların doğrudan tıbbi ilk madde ve malzeme işlem tutarları, SGK ek maliyetini içeren veriler kaydedildi. Abdominal histerektomi olgularının (N=464) 16'sında CAE gelişti, CAE hızı %3.45 bulundu. Kalp yetmezliği ve obezite, ameliyat dreni dışında ikinci bir abdominal drenin oluşu CAE gelişiminde risk faktörü olarak belirlendi (p<0.05). Kolon opeasyonu olgularının (N=148) 13'nde CAE gelişti, CAE hızı %8.8 bulundu. Hipertansiyon, kan-kan ürünü transfüzyonu, mekanik ventilasyon ve ASA3 CAE gelişiminde risk faktörü olarak belirlendi (p<0.05). Histerektomi ve kolon için operasyon sonrası hastanede yatış süreleri CAE (+) grupta gelişmeyenlere göre önemli ölçüde uzundu. Histerektomi olan hastaların CAE (+) ana tanı paket ücretlerinin toplam maliyeti 73.015 TL, CAE ilişkili ek maliyet toplamı 91.675 TL bulunarak CAE'nin hastane maliyetlerini %125.5 artırdığı saptandı. Kolon ameliyatı olan CAE (+) hastaların ana tanı paket ücretlerin maliyet toplamı 335.511 TL, CAE ilişkili ek maliyet toplamı 137.353 TL bulunarak CAE'nin hastane maliyetlerini %40.9 artırdığı saptandı. Ek maliyete en çok katkıda bulunan kalemler histerektomilerde antibiyotikler (%34.07) ve diğer ilaçlar (%33.40), kolon operasyonlarında diğer ilaçlar (%32.76), yoğun bakım ünitesi (%17.57) ve antibiyotiklerdir (%14.94). Cerrahi alan enfeksiyonları için önlemlerin alınması, kaliteli ve daha düşük maliyetli sağlık hizmeti sunumu için öncelik olmalıdır. Anahtar kelimeler: Cerrahi alan enfeksiyonu, enfeksiyon hızı, maliyetThe study was conducted retrospectively to evaluate the risk factors, length of stay, rates and cost of surgical site infections (SSI) that developed after abdominal hysterectomy and colon operations in a public hospital within a one-year period. Data were obtained from the hospital information management system, billing service and infection control committee records of the relevant institution and collected using three separate forms. Data including the sociodemographic and clinical characteristics of the patients, the amounts billed to SSI for the primary operation of the patients diagnosed with SSI, the direct medical raw material and material transaction amounts of the patients diagnosed with SSI, and the SSI additional costs were recorded. SSI developed in 16 of the abdominal hysterectomy cases (N=464), and the SSI rate was found to be 3.45%. Heart failure, obesity, and the presence of a second abdominal drain other than the surgical drain were determined as risk factors for the development of SSI (p<0.05). SSI developed in 13 of the colon surgery cases (N=148), and the SSI rate was found to be 8.8%. Hypertension, blood-blood product transfusion, mechanical ventilation and ASA3 were determined as risk factors for the development of SSI (p<0.05). Postoperative hospitalization periods for hysterectomy and colon were significantly longer in the SSI (+) group than in those who did not develop SSI. The total cost of the main diagnosis package fees for patients with hysterectomy SSI (+) was 73,015 TL, and the total cost of SSI-related additional costs was 91,675 TL, and it was determined that SSI increased hospital costs by 125.5%. The total cost of the main diagnosis package fees for patients who had colon surgery SSI (+) was 335,511 TL, and the total cost of SSI-related additional costs was 137,353 TL, and it was determined that SSI increased hospital costs by 40.9%. The items that contribute the most to additional costs are antibiotics (34.07%) and other drugs (33.40%) in hysterectomies, other drugs in colon operations (32.76%), intensive care unit (17.57%), antibiotics (14.94%). Taking precautions against surgical site infections should be a priority for the provision of quality and lower-cost healthcare services. Keywords: Cost, infection rate, surgical site infectio
The effect of kangaroo care method on the self-confidence and attachment levels of fathers of preterm babies
No full textBu araştırma, yenidoğan yoğun bakım ünitesinde tedavi gören babaların kanguru bakımı uygulamasının, baba-bebek bağlanması ve kendine güven düzeyleri üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Ocak– Mayıs 2024 tarihleri arasında, İstanbul'da bir şehir hastanesinin yenidoğan yoğun bakım ünitesinde randomize kontrollü prospektif gözlemsel teknikle yürütülen çalışma; araştırma kriterlerini karşılayan ve gönüllü olan 28 müdahale, 28 kontrol olmak üzere 56 babadan oluşmuştur. Müdahale ve kontrol grupları randomizasyon yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırmanın yapıldığı klinikte, haftada bir gün anneler ile KB uygulanmaktadır, müdahale grubundaki babalar da annelerle birlikte KB yapılmıştır. Kontrol grubunda ise sadece anneler ile KB'ye devam edilmiştir. Araştırmanın verileri, Babayı Tanıtıcı Bilgi Formu, Bebeği Tanıtıcı Bilgi Formu, Baba-Bebek Bağlanma Ölçeği ve Karitane Ebeveyn Kendine Güven Ölçeği ile toplanmıştır. SPSS 26.0 programıyla analiz edilen bulgulara göre, gruplar yaş, eğitim seviyesi, maddi durum gibi sosyodemografik özellikler açısından homojen dağılmıştır. Katılımcıların çoğunlukla baba olmaya hazır hissettiği ve planlı gebelik ile baba olduğu görülmüştür. Müdahale grubundaki katılımcıların BBBÖ ve KEKGÖ puanlarının kontrol grubu katılımcılarından daha yüksek olduğu, ancak sadece "sevgi ve gurur" alt boyutunda istatiksel olarak anlamlı fark olduğu görülmüştür. Plansız gebelik ile bebek sahibi olan babaların "sabır ve hoşgörü" alt boyutunda planlı gebelik ile baba olanlara göre daha yüksek puan aldığı, kız bebek sahibi olan babaların ise KEKGÖ toplam puanının ve "ebeveynlik rolü" alt boyutunun erkek bebek sahibi olan babalardan anlamlı derecede yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, kanguru bakımının baba-bebek bağlanmasını güçlendirdiği ve babaların ebeveynlik rollerine katkı sağladığı ortaya konmuştur. Daha geniş örneklemler ve farklı sosyokültürel gruplar üzerinde yapılacak çalışmalarla bu bulguların desteklenmesi önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Babalık; Baba-Bebek Bağlanması; Ebeveynlik; Kendine Güven; YenidoğanThis study aimed to examine the impact of kangaroo care in the neonatal intensive care unit on father-infant bonding and paternal self-confidence. Conducted as a randomised controlled trial with a prospective observational design, the study was carried out between January and May 2024 in the NICU of a city hospital in Istanbul. The sample included 56 fathers, 28 in the intervention group and 28 in the control group, all of whom voluntarily participated and met the inclusion criteria. Participants were randomly assigned to either the intervention or control group. In the NICU where the study occurred, KC is practised weekly with mothers. Fathers in the intervention group engaged in KC together with mothers, while in the control group, KC was continued exclusively with mothers. Data collection instruments included the Father Information Form, Infant Information Form, Paternal-Infant Attachment Scale (PIAS) and Karitane Parenting Confidence Scale (KPCS). The findings analyzed using SPSS 26.0, showed that the groups were homogeneous in terms of sociodemographic characteristics such as age, education level, and financial status. Most participants reported feeling ready for fatherhood and had experienced planned pregnancies. Fathers in the intervention group scored higher on both the PIAS and KPCS compared to the control group, although a statistically significant difference was noted only in the "love and pride" subdimension. Interestingly, fathers with unplanned pregnancies scored higher in the "patience and tolerance" subdimension than those with planned pregnancies. Furthermore, fathers of female infants had significantly higher total KPCS scores and scores in the parenting role subdimension compared to fathers of male infants. In conclusion, kangaroo care was found to enhance father-infant bonding and positively contribute to fathers' parenting roles. Future studies with larger samples and diverse sociocultural contexts are necessary to corroborate and extend these findings. Keywords: Fatherhood; Father-Baby Attachment; Parenting; Self-Confidence, Newbor
Targeting Ubiquitin-Specific Protease 7 (USP7): A Pharmacophore-Guided Drug Repurposing and Physics-Based Molecular Simulation Study
No full textUbiquitin-specific protease 7 (USP7) is a key
regulator of tumor suppressors, oncoproteins, and epigenetic
machinery, making it a compelling target for cancer therapy.
Overexpression of USP7 correlates with worse survival of patients
with multiple types of cancer, including multiple myeloma, and has
been shown to contribute to chemoresistance. Here, we represent a
structure-based drug repurposing pipeline to identify novel USP7
inhibitors from a curated library of 6654 FDA-approved and
investigational small molecules. Using structure-based pharmacophore models derived from USP7-ligand crystal structures, we
screened and prioritized hits based on pharmacophoric compatibility. The top 100 hits were subjected to short 10-ns molecular
dynamics (MD) simulations and MM/GBSA binding free energy calculations, narrowing down to 36 promising ligands. These were
further evaluated through longer (100 ns) MD simulations, binding energy refinement, ligand clustering based on molecular
fingerprints, and cancer-specific activity predictions using a binary QSAR model. By integrating our findings, we propose 12 drugs as
the most promising lead molecules: carafiban, alnespirone, morclofone, etofylline clofibrate, xantifibrate, cefmatilenum, cefovecin,
puromycin, troglitazone, droxicam, vidarabine, and furbucillin. Further in vitro biological activity testing and validation of these
potential USP7 inhibitors may lead to the discovery of highly promising USP7 inhibitors as anticancer drugs