Biruni University Institutional Repository
Not a member yet
2908 research outputs found
Sort by
A comparison of the effectiveness of two different tele-rehabilitation-based clinical pilates exercise programs in healthcare workers
No full textÇalışmanın amacı sağlık çalışanlarına yönelik uygulanan iki farklı telerehabilitasyon tabanlı klinik pilates egzersizinin birbirlerine göre etkinliğini ve telerehabilitasyonun ağrı, postür ve fiziksel uygunluk parametrelerindeki etkisini değerlendirmektir. Çalışmaya, 25–50 yaş aralığında 34 kadın sağlık çalışanı dahil edildi. Değerlendirmeler egzersiz tedavisi öncesinde ve sonrasında yüz yüze yapıldı. Değerlendirmelerde Vizüel Analog Skala, Genişletilmiş Nordic Kas-İskelet Sistemi Anketi, 6 Dakika Yürüme Testi, Otur-Uzan Testi, Flamingo Denge Testi ve McGill Kor Endurans Testleri kullanıldı. Postür değerlendirmesi "Posture: AI Medical Assistant" mobil uygulaması ile yapıldı. Katılımcılar, senkron ve asenkron olmak üzere iki gruba ayrıldı. İki grupta, klinik pilates egzersiz programını 6 hafta boyunca, haftada 2 gün, 40'ar dakika olacak şekilde uyguladı. Egzersiz programı sonrasında her iki grupta da en fazla ağrı sırt bölgesinde görüldü. Ağrı şiddeti her iki grupta da azaldı. Her iki grupta denge, gövde ekstansiyonu ve lateral fleksiyon kor enduransında anlamlı iyileşmeler gözlendi. Senkron grupta otur-uzan mesafesi ve gövde fleksiyon kor enduransında, asenkron grupta ise posterior kalça seviyesi tiltinde iyileşme görüldü. Gruplar karşılaştırıldığında, gövde fleksiyon kor enduransı senkron grupta anlamlı bulundu. Son bir ayda Grup A'da boyun, sırt ve bel ağrılarında; Grup B'de yalnızca bel ağrısında anlamlı azalma görüldü. Değerlendirme günü verilerinde, yalnızca Grup A'da sırt, omuz ve bel ağrılarında azalma gözlendi. Ağrı sıklığı Grup A'da boyun, omuz ve belde; Grup B'de ise yalnızca boyun bölgesinde azaldı. VKİ, bel ve kalça çevresi ölçümlerinde ise anlamlı bir değişiklik görülmedi. Bu çalışma, telerehabilitasyonun hem senkron hem de asenkron yöntemlerle uygulanabilir ve etkili olduğunu; senkron yöntemin bazı fiziksel uygunluk parametrelerinde üstünlük sağlarken, asenkron yöntemin erişilebilirlik ve sürdürülebilirlik açısından avantajlı olduğunu göstermektedir.This study compared the effectiveness of two telerehabilitation-based clinical Pilates exercise programs applied to healthcare workers and evaluated their impact on pain, posture, and physical fitness parameters. Thirty-four female healthcare workers aged 25–50 participated. Assessments were conducted face-to-face before and after the interventions using the Visual Analog Scale, Extended Nordic Musculoskeletal Questionnaire, 6-Minute Walk Test, Sit and Reach Test, Flamingo Balance Test, and McGill Core Endurance Tests. Posture was assessed via the "Posture: AI Medical Assistant" mobile app. Participants were divided into synchronous and asynchronous groups, both performing clinical Pilates twice weekly for six weeks, 40 minutes per session. Post-intervention, the highest pain was in the back region, with significant pain reduction in both groups. Both groups showed significant improvements in balance, trunk extension, and lateral flexion core endurance. The synchronous group improved in sit-and-reach distance and trunk flexion core endurance, while the asynchronous group improved in posterior pelvic tilt. Comparatively, trunk flexion core endurance was significantly better in the synchronous group. In the last month, Group A experienced significant reductions in neck, back, and lumbar pain; Group B only in lumbar pain. On the evaluation day, pain decreases in back, shoulder, and lumbar regions occurred only in Group A. Pain frequency decreased in neck, shoulder, and lumbar areas in Group A and only neck in Group B. No significant changes were found in BMI or waist and hip circumference. The study concludes that telerehabilitation is effective via both synchronous and asynchronous methods; the synchronous method has advantages in some physical fitness parameters, while the asynchronous method offers better accessibility and sustainability
Maksı̇mı̇n S1'ı̇n makrofajlar üzerı̇ndekı̇ ı̇mmünomodülatör etkı̇lerı̇nı̇n araştırılması
No full textIt provides compelling evidence that Maximin S1 possesses strong pro-inflammatory immunomodulatory activity in mammalian macrophages, particularly when co- administered with lipopolysaccharide (LPS). Maximin S1 significantly enhanced the production of key pro-inflammatory cytokines—namely GM-CSF, IL-12p40, TNF-α, and IL-6—following LPS stimulation. Maximin S1's potent capacity to amplify immune activation was seen. These effects occurred without cytotoxicity, confirming that the immunomodulatory actions were not due to cellular stress or damage. Mechanistic analyses revealed that Maximin S1 selectively activated the PI3K signaling pathway, while having negligible impact on NF-κB activation. Flow cytometry results showed a notable increase in PI3K-positive cell populations in Maximin + LPS-treated macrophages, whereas NF-κB-positive cell percentages remained unchanged across treatment conditions. It suggests that Maximin's immunostimulatory effects are mediated specifically through PI3K-dependent intracellular signaling, independent of the canonical NF-κB pathway. Importantly, Maximin S1 alone also moderately increased PI3K activity, suggesting a potential priming effect on immune cells even in the absence of LPS. The specificity of action through PI3K, without engaging NF-κB, indicates a novel immunological mechanism that may be exploited in adjuvant development or in immunotherapies that require heightened but controlled immune activation. So, Maximin S1 demonstrates a promising immunomodulatory profile, making it a candidate for further exploration as an adjuvant in vaccine formulations or as an immune potentiator in therapies targeting infectious diseases, cancer, or immune dysfunction.Bu çalışma, antimikrobiyal bir peptit olan Maximin S1'in memeli makrofajlarında gösterdiği immünomodülatör etkileri araştırmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Özellikle lipopolisakkarit (LPS) ile birlikte uygulandığında, Maximin S1'in pro- inflamatuar sitokin üretimini anlamlı ölçüde artırdığı gösterilmiştir. Yapılan ELISA analizlerinde, Maximin S1'in GM-CSF ve IL-12p40 sitokin düzeylerini istatistiksel olarak anlamlı şekilde yükselttiği, TNF-α ve IL-6 üretimini ise artan bir eğilimle desteklediği gözlemlenmiştir. Hücre canlılığı analizleri, bu etkilerin sitotoksisiteye bağlı olmadığını, doğrudan bağışıklık sistemi üzerindeki düzenleyici aktiviteden kaynaklandığını ortaya koymuştur. Moleküler düzeyde yapılan akış sitometrisi analizleri, Maximin S1'in PI3K sinyal yolunu belirgin şekilde aktive ettiğini, buna karşın NF-κB sinyal yoluna anlamlı bir etkide bulunmadığını göstermiştir. Bu durum, Maximin S1'in bağışıklık sistemini PI3K-bağımlı ve NF-κB-bağımsız bir mekanizma aracılığıyla aktive ettiğini göstermektedir. Ayrıca, Maximin S1'in LPS olmadan da PI3K aktivitesini artırabilmesi, onun immün hücreleri "önceden hazırlayan" (priming) bir etkisi olabileceğini düşündürmektedir. Sonuç olarak, Maximin S1 seçici ve güçlü bir immünostimülatör profil sergilemektedir. Bu özellikleriyle, kontrollü bağışıklık aktivasyonu gerektiren aşı adjuvanları ya da immünoterapötik stratejilerde kullanılabilecek potansiyel bir aday olarak değerlendirilmektedir
The effects of parental attitudes of children and adolescents with Type 1 diabetes on the child's the power of self-care and its effect on attitudes towards illness
No full textBu araştırma Tip 1 diyabetli çocuk ve ergenlerin ebeveyn tutumlarının çocuğun öz bakım gücü ve hastalığa yönelik tutumlarına etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma Tanımlayıcı, kesitsel, ilişki arayıcı türde bir çalışmadır. Çalışmaya başlamadan önce etik kurul izni, çalışmanın yapılacağı hastanelerden de kurum izinleri alınmıştır. Araştırma Ocak-Mart 2024 tarihleri arasında iki farklı kamu hastanesinde toplam 135 ebeveyn ve çocukları ile yapılmıştır. Verilerin toplanmasında, Çocuk ve Ebeveyn Tanıtım Formu, Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği, Öz- Bakım Gücü Ölçeği, Çocuğun Kendi Hastalığına Yönelik Tutumu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada, çocukların %57,0'ının diyabet tanısı aldıktan sonra akademik başarısının olumsuz etkilendiği, çalışmaya katılan çocukların öz bakım gücü ölçeği toplam puan ortalamasının 94.59±14.42 ve hastalığa yönelik tutum ölçeği toplam puan ortalamasının 2.74±0.74 olduğu saptanmıştır. Çekirdek ailede yaşayan ve geliri giderini karşılayan ebeveynlerin aşırı koruyucu annelik alt ölçeği puan ortalamalarının daha düşük ve gruplar arasındaki farkın istatistiksel olarak önemli olduğu saptanmıştır (sırasıyla; P = 0.026, P = 0.004). Hba1c değerleri ile Öz Bakım Gücü Ölçeği puanları arasında düşük düzeyde negatif yönde ilişki olduğu (P = 0.004) saptanmıştır. Çocuğun Kendi Hastalığına Yönelik Tutumu Ölçeği ile Öz Bakım Gücü Ölçeği puanları arasında orta düzeyde pozitif yönde ilişki olduğu belirlenmiştir (P ≤ 0.001). Tip 1 Diyabeti olan çocukların ebeveyn tutumları çocukların hastalığına ilişkin tutumlarını ve öz bakım gücünü olumlu yönde etkilemektedir. Çocuk ve anne babaların birlikte olduğu düzenli ve sürekli eğitim programları planlanması ve izlenmesi önerilebilir. Anahtar Kelimeler: Ebeveyn Tutumları; Hastalığa Yönelik Tutum; Öz Bakım Gücü; Tip 1 Diyabet.This study was conducted to determine the effect of parental attitudes of children and adolescents with Type 1 diabetes on the child's self-care ability and attitudes towards the disease. The study is a descriptive, cross-sectional, relationship-seeking type of study. Before starting the study, ethics committee permission and institutional permissions were obtained from the hospitals where the study would be conducted. The research was conducted with a total of 135 parents and their children in two different public hospitals between January and March 2024. In collecting data Child And Parent İntroduction Form, Family Life And Child-Rearing Attitude Scale, Self Care Power Scale, Child's Attitude Towards Her/His Own İllness Scale were used. In the study, it was determined that the academic success of 57.0% of the children was negatively affected after being diagnosed with diabetes, the total score average of self care ability was 94.59±14.42 and the average total score of the attitude scale towards the disease was 2.74±0.74. It was determined that the mean scores of the overprotective motherhood subscale of parents living in a nuclear family and whose income covered their expenses were lower and the difference between the groups was statistically significant (P = 0.026, P = 0.004, respectively). There was a low level negative relationship between Hba1c values and Self-Care Strength Scale scores (P = 0.004). There was a moderate positive relationship between the Child's Attitude Towards His Own Illness Scale and the Self-Care Power Scale scores (P ≤ TEZ0.001). Parental attitudes of children with Type 1 Diabetes positively affect their attitudes towards the disease and their self-care ability. It may be recommended to plan and monitor regular and continuous education programs that involve children and parents together. Key Words: Attitude towards the disease; Parental attitudes; Self-care ability; Type 1 diabetes
Design, synthesis, analysis and characterization of specific GLP-1R agonists against type 2 diabetes mellitus
No full textBaşta ülkemiz olmak üzere gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde Tip 2 diyabet mellitus (T2DM) hastalığına sahip insan sayısı, hızla artmaktadır. Bu çalışmada Tip 2 diyabet hastalığında umut vadeden bir hedef olan Glukagon Benzeri Peptid-1 ve bu enzime bağlı yolaklar üzerinden etki göstermesi beklenen özgün moleküller tasarlanmış, sentezlenmiş, saflaştırılmış ve moleküler modelleme çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Sentezlenip saflaştırılan moleküllerin saflıklarının tayininde NMR ve LC-MS yöntemleri kullanılmıştır. Ardından bu maddelerin antidiyabetik etkileri in silico metotlarla önceden belirlenen altı farklı protein hedefine karşı değerlendirilmiştir. Bilgisayar destekli ilaç tasarımı yöntemlerinden ADME analizi, moleküler kenetleme ve moleküler dinamik simulasyonları kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar moleküle ve hedefe bağlı olarak değişsede genel olarak iyi protein-ligand etkileşimleri gözlenmiştir. Ulaşılan bulgular bu moleküllerin ilaç öncü molekülleri olarak büyük potansiyele sahip olduğunu ortaya koymaktadır.The number of individuals diagnosed with Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) is rapidly increasing in both developed and developing countries, including our own. In this study, novel molecules expected to act on the Glucagon-Like Peptide-1 (GLP-1) pathway, a promising target in the treatment of T2DM were designed, synthesized, purified, and subjected to molecular modeling analyses. The purity of the synthesized and purified compounds was confirmed using NMR and LC-MS techniques. Subsequently, their antidiabetic potential was evaluated in silico against six pre-identified protein targets. Computer-aided drug design (CADD) methodologies, including ADME analysis, molecular docking, and molecular dynamics simulations, were employed. Although the results varied depending on the specific molecule and target, overall, strong protein–ligand interactions were observed. These findings indicate that the molecules in question hold significant potential as lead compounds in the development of new antidiabetic drugs
Periodontal Durum ile ABO ve Rh Kan Grupları Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi
No full textAmaç: Periodontal hastalıkların etiyolojisi multifaktöriyel olup,
konağa ait immün yanıt, genetik yatkınlık ve çevresel etkenler
önemli rol oynamaktadır. ABO kan grubu sistemi, immün yanıt
ve epitel reseptörleri üzerindeki etkileri nedeniyle çeşitli sistemik
hastalıklarla ilişkilendirilmiştir. Ancak periodontal durumla
ilişkisine dair bulgular etnik ve metodolojik farklılıklar nedeniyle
halen çelişkilidir. Bu çalışma, periodontal durum ile ABO ve Rh kan
grupları arasındaki olası ilişkiyi değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
Gereç-Yöntem: Etik kurul onayı (2024-BİAEK/12-14) alınarak
yürütülen bu kesitsel çalışmaya, >=18 yaşında, sistemik hastalık
öyküsü olmayan 163 birey dahil edildi. Katılımcılar periodontal
durumlarına göre sağlıklı (n=50), gingivitis (n=49), evre I–II
periodontitis (n=25) ve evre III–IV periodontitis (n=39) olarak
sınıflandırıldı. Klinik değerlendirme rutin periodontal ölçümler ile
yapıldı. ABO ve Rh kan grubu bilgileri klinik kayıtlarından elde edildi.
Veriler Ki-kare testi ile analiz edildi; p<.05 anlamlı kabul edildi.
Bulgular-Sonuç: Katılımcıların %36.2’si A, %32.5’i O, %20.2’si
B ve %11.0’i AB kan grubuna aitti; %89.6’sı Rh pozitifti. ABO kan
grubu ile periodontal durum arasında istatistiksel olarak anlamlı
bir fark bulunmadı (p=.623). Benzer şekilde, Rh faktörü ile
periodontal durum arasındaki ilişki de anlamlı değildi (p=.263).
A ve B kan grubu antijenlerinin periodontal durumla ilişkisini
değerlendiren karşılaştırmalarda anlamlı farklılık izlenmedi
(p>.05). Bu çalışma, periodontal durum ile ABO veya Rh kan
grubu fenotipleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmadığını ortaya
koymuştur. Bulgular, genetik faktörlerin tek başına yetersiz
olabileceğini ve bireysel risk değerlendirmelerinde çevresel
ile davranışsal etkenlerin de dikkate alınması gerektiğini
düşündürmektedir.Purpose: The etiology of periodontal diseases is multifactorial,
with host immune response, genetic predisposition, and
environmental factors playing significant roles. The ABO blood
group system has been associated with various systemic diseases
due to its effects on immune response and epithelial receptors.
However, findings regarding its relationship with periodontal
status remain inconsistent, likely due to ethnic and methodological
variations. This study aims to evaluate the possible association
between periodontal status and ABO and Rh blood groups.
Materials-Methods: This cross-sectional study was approved by
the institutional ethics committee (2024-BİAEK/12-14). A total
of 163 systemically healthy individuals aged >=18 years were
included. Based on clinical findings, individuals were classified
as periodontally healthy (n=50), gingivitis (n=49), Stage I–
II periodontitis (n=25), or Stage III–IV periodontitis (n=39).
Periodontal status was assessed via standard clinical examination.
Blood group data were obtained from hospital records. Statistical
analysis was conducted using the Chi-square test (p<.05).
Results and Conclusion: Of the participants, 36.2% had blood
group A, 32.5% O, 20.2% B, and 11.0% AB; 89.6% were Rhpositive. No significant association was found between ABO
blood group and periodontal status (p=.623) or between Rh
factor and periodontal status (p=.263). Further comparisons
based on A and B antigen presence also showed no significant
differences (p>.05). This study found no significant association
between periodontal status and ABO or Rh blood group
phenotypes. The findings suggest that genetic factors alone
may be insufficient, and environmental and behavioural factors
should be considered in individual risk assessment
The effectiveness of cover-copy-compare method in teaching safety skills to individuals with mental disabilities
No full textAraştırmanın amacı,zihinsel yetersizliğe sahip bireylere güvenlik levhalarının öğretiminde kapat-kopyala-karşılaştır yönteminin etkililiğini incelemektir.Bu araştırmada tek denekli araştırma yöntemlerinden katılımcılar arası çoklu yoklama modeli kullanılmıştır.Araştırmaya orta düzey zihinsel yetersizlik tanılı12-16 yaşları arasında bir erkek iki kız olmak üzere üç öğrenci dahil edilmiştir.Katılımcılar için işlevsel olan dört güvenlik levhası belirlenmiş ve bunların öğretimi yapılmıştır.Çalışma 9 hafta sürmüştür.Elde edilen bulgular sonucunda zihinsel yetersizliğe sahip bireylere güvenlik levhalarının öğretiminde kapat-kopyala-karşılaştır yönteminin etkili olduğu belirlenmiştir.Katılımcılar hedef becerileri öğretim bittikten sonra bir, üç ve beşinci haftalarda izleme verileri alınmış ve bu haftalarda becerinin kalıcılığı devam etmiştir.Araştırmanın genelleme verileri eğitim öğretim süresinin bitmesi sebebiyle alınamamıştır.Araştırmanın sosyal geçerlik verisini almak amacıyla katılımcıların sınıf öğretmeniyle görüşülmüş ve açık uçlu sorular yöneltilmiştir.Bu sorulara verdiği cevaplarla kapat-kopyala-karşılaştır yöntemiyle ilgili olumlu görüşlerini bildirmiştir.The purpose of this study was to examine the effectiveness of the cover-copy-compare method in teaching safety signs to individuals with intellectual disabilities.A multiple probe design,a single-subject research method,was used in this study.Three students, one boy and two girls between the ages of 12 and 16, with moderate intellectual disabilities were included in the study .Four functional safety signs were identified for the participants and they were taught.The study lasted nine weeks. The findings indicated that the cover-copy-compare method was effective in teaching safety signs to individuals with intellectual disabilities.Follow-up data were collected in weeks öne,three and five after the participants completed the Target skills instruction and skill retention was maintained during these weeks.Generalization data for the study could not ve obtained due to the end of the training period.To obtain social validity data,the participants classroom teachers were interviewed and open-ended questions were administered.Their responses to these questions indicated their positive opinions about the cover-copy-compare method
Endoplasmic Reticulum Stress and Mitochondrial Dysfunction Induced by Fumonisin B1 in Pancreatic Epithelioid Carcinoma Cells
No full textFumonisin B1 (FB1), which is caused by the contamination of maize and similar crops with Fusarium species, poses a high risk to human and animal health. There are studies showing that FB1 causes renal and hepatic toxicity, but there is no study of the toxic effects of this molecule, which affects lipid metabolism, on the pancreas. For this purpose, in this study, the expression of genes and proteins that may lead to lipotoxicity through endoplasmic reticulum (ER) stress, intracellular ATP and Ca2+ levels and changes in mitochondrial membrane potential (MMP) were investigated in human pancreatic epithelioid carcinoma cell (PANC-1) line to elucidate the toxic effects of FB1 on energy metabolism.PANC-1 cells were treated with FB1 at concentrations of 10, 50 and 100 µM for 24 hours. The expression levels of ER stress-related genes (ATF6, CHOP, eIF2α, GRP78, IRE1, PERK) were measured by Real-Time PCR. The expression level of GRP78 protein was also determined by western blotting technique. Intracellular ATP and Ca2+ levels were measured by ELISA and the change in MMP was determined fluorometrically. As a result of 24 h FB1 exposure, significant changes in the expression of ER stress-related genes (25.32-fold increase in CHOP , >7.37-fold increase in eIF2α , 12.66-fold increase in IRE1 , 44.25-fold increase in PERK ; 79% decrease in ATF6 , >57% decrease in GRP78) were detected at high concentrations[u1] in PANC-1 cells. A significant 1.65-fold increase in GRP78 protein expression was detected at 100 µM of FB1. MMP decreased significantly by 25.72% and 64.48% at 50 and 100 µM of FB1, respectively, and intracellular ATP level decreased significantly by 28-48% depending on the increasing concentration of FB1. The significant increase in intracellular Ca2+ concentration, which was expected due to the decrease in mitochondrial membrane potential and ATP level, was 1.45-fold at 100 µM of FB1. Based on the findings, FB1 induces ER stress by causing changes in the expression of genes involved in ER stress (ATF6, CHOP, eIF2α, GRP78, IRE1, PERK) and protein expression of GRP78; and negatively affects intracellular energy metabolism by causing a decrease in MMP and ATP levels. This shows that FB1 causes metabolic dysfunctions by affecting cellular metabolism in multiple ways. Acknowledgment: This study was supported by Istanbul University Scientific Research Projects Unit (Project number: TDK-2022-38700
The effect of non-surgical periodontal treatment on biomarker levels in smoker and non-smoker periodontitis patients
No full textPeriodontitis, tedavi edilmeyen gingivitisi takiben görülen ve gingival enflamasyon, klinik ataşman kaybı, alveoler kemik kaybı ve periodontal cep oluşumu, mobilite artışı ve diş kaybı ile karakterize, yıkıcı bir hastalıktır. Her ne kadar primer etiyolojik faktör mikrobiyal dental plak olarak tanımlansa da periodontal sağlıktan hastalığa geçiş sürecinde konak yanıtı önemli rol oynar. Sigaranın periodontitis için majör bir risk faktörü olduğu ve plağa karşı gelişen konak cevabını değiştirerek hastalığın oluşumunu, şiddetini ve periodontal tedavi sonrası iyileşmeyi etkilediği bilinmektedir. Proenflamatuar ve antienflamatuar sitokinler periodontal hastalık patogenezinde önemli bir yer tutmaktadır. Bu sitokinler arasında interlökin (IL)-1β, IL-10 ve güncel olarak da IL-39 periodontal hastalık ile ilişkilendirilmiştir. IL-39'un fonksiyonlarını ve periodontal hastalıkların patogenezindeki olası rolünü açıklığa kavuşturmak için tedavi sonrası longitidunal değerlendirme ile daha ileri çalışmaların yapılmasına ihtiyaç bulunmaktadır. Çalışmada, cerrahi olmayan periodontal tedavinin sigara içen ve içmeyen Evre 3 Derece B ve C periodontitisli hastalar ile sigara içen ve içmeyen periodontal sağlıklı bireylerin tükürük ve diş eti oluğu sıvısı (DOS) IL-39, IL-1β ve IL-10 seviyeleri üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Literatür bilgimiz dâhilinde, IL-39 üzerine cerrahi olmayan periodontal tedavinin ve sigaranın etkisinin araştırıldığı bir çalışma bulunmamaktadır. Bu amaçla çalışmaya 50 periodontitisli ve 50 periodontal sağlıklı birey dâhil edilecek, bu iki grup kendi içinde sigara içen ve içmeyenler olarak ikiye ayrılacaktır. Tüm bireylerden çalışmanın başlangıcında klinik ölçümler (Plak indeksi, sondalama derinliği, diş eti çekilmesi, klinik ataşman seviyesi, sondalamada kanama), tükürük ve DOS örneği alınacaktır. Periodontitisli bireylere cerrahi olmayan periodontal tedavi uygulanacak ve tedaviden 12 hafta sonra klinik ölçümler, tükürük ve DOS toplama işlemi tekrarlanacaktır. Tükürük ve DOS örneklerinde IL-39, IL-1β ve IL-10 analizi ELISA yöntemi ile yapılacaktır. Periodontal sağlık ve periodontitiste tedavi öncesi ve sonrası sigaranın etkilerini değerlendirmek üzere kotinin seviyeleri incelenecektir. Bu çalışma ile periodontal hastalıkların teşhisi, hastalık aktivitesinin tespiti, tedaviye yanıtın ve iyileşmenin takip edilmesine yönelik IL-39 tanı kitlerinin geliştirilmesi hedeflenmektedir.Periodontitis is a destructive disease that follows untreated gingivitis and is characterized by gingival inflammation, clinical attachment loss, alveolar bone loss and periodontal pocket formation, increased tooth mobility and tooth loss. Although the primary etiological factor is microbial dental plaque, the host response plays an important role in the transition from periodontal health to disease. Smoking is a major risk factor for periodontitis and affects the formation and severity of the disease and healing after periodontal treatment by changing the host response to plaque. Proinflammatory and antiinflammatory cytokines have an important role in the pathogenesis of periodontal disease. Among these cytokines, interleukin (IL)-1β, IL-10 and currently IL-39 have been associated with periodontal disease. Further studies with post-treatment longitudinal evaluation are needed to elucidate the functions of IL-39 and its possible role in the pathogenesis of periodontal diseases. In this study, it was aimed to investigate the effects of non-surgical periodontal treatment on salivary and gingival crevicular fluid (GCF) IL-39, IL-1β and IL-10 levels in smokers and non-smokers with Stage 3 Grade B ve C periodontitis and periodontally healthy individuals, both smokers and non-smokers. To the best of our knowledge, there is no study investigating the effects of non-surgical periodontal treatment and smoking on IL-39. 50 individuals with periodontitis and 50 periodontally healthy individuals (total 100 individuals) will be included in our study, and these two groups will be divided into two sub-groups as smokers and non-smokers. Clinical measurements (Plaque index, probing depth, gingival recession, clinical attachment level, bleeding on probing), saliva and GCF samples will be taken from all individuals at the beginning of the study. Non-surgical periodontal treatment will be performed in individuals with periodontitis. Saliva and GCF samples will be collected before treatment. The clinical measurements, saliva and GCF collection will be repeated 12 weeks after the treatment. The saliva and GCF levels of IL-39, IL-1β and IL-10 will be analyzed by ELISA. Cotinine levels will be examined to evaluate the effects of smoking before and after treatment in periodontal health and periodontitis. With this study, we aimed to develop IL-39 diagnostic kits for the diagnosis of periodontal diseases, detection of disease activity, follow-up of response to treatment and healing
Anxiety and psychological results of health workers examination of durability levels
No full textSağlık çalışanları, zorlayıcı olaylar ve olumsuz çalışma koşulları ile sıklıkla karşılaşmaktadır. Bu şartlar altında çalışan kişilerinde kaygılarının artması ve psikolojik olarak yıpranmaları da kaçınılmaz bir durum haline gelmektedir. Zor şartlar altında çalışan sağlık personelinin kaygı düzeylerinin azaltılması ve psikolojik açıdan desteklenmesi hem kendi sağlıklarının korunması hem de verdikleri hizmetin kalitesi açısından son derece önemlidir. Bu araştırma, İstanbul'da bir acil durum hastanesinde çalışan doktor ve hemşirelerin kaygı düzeyleri ile psikolojik sağlamlık düzeylerinin belirlenmesi, ilişkili olabilecek değişkenlerin incelenmesi amacı ile gerçekleştirildi. Araştırma, tanımlayıcı ve kesitsel tipte olup, örneklemi bir acil durum hastanesinde çalışan 414 doktor ve hemşire oluşturdu. Araştırma verileri, Kişisel Bilgi Formu, Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri ve Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kullanılarak toplandı. Araştırma verilerinin analizi parametrik testler kullanılarak gerçekleştirildi. İkili karşılaştırmalarda independent t test, çoklu karşılaştırmalarda tek yönlü anova test, çoklu karşılaştırmalarda farkın hangi değişkenler arasında olduğunu belirlemek için LSD test, değişkenler arasındaki ilişki durumunu tespit etmek için pearson korelasyon test uygulandı. Psikolojik sağlamlık ile durumluk kaygı arasında anlamlı bir ilişki olmadığı, psikolojik sağlamlık ile sürekli kaygı arasında negatif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu, durumluk kaygı ile sürekli kaygı arasında pozitif yönde, orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşıldı. Anahtar Kelimeler: Sağlık, Kaygı, Psikolojik SağlamlıkHealth workers often face compelling events and negative working conditions. Under these circumstances, the increase in their concerns and psychologically wear into people working becoming an inevitable situation. Reducing the anxiety levels of the health personnel working under difficult conditions and supporting psychologically is extremely important in terms of protecting their health and the quality of the service they provide. This study was conducted to determine the anxiety levels and psychological robustness levels of doctors and nurses working in an Emergency Hospital in Istanbul and to examine the variables that may be related. The research was of descriptive and cross -sectional type and formed 414 doctors and nurses working in an Emergency Hospital. Research data were collected using personal information form, status-driving anxiety inventory and psychological robustness scale. The analysis of the research data was performed using parametric tests. In binary comparisons, Independent T test, one -way Anova test in multiple comparisons, and LSD test to determine which variables are between the variables in multiple comparisons, and Pearson correlation test was applied to determine the relationship between variables. It was concluded that there was no significant relationship between psychological robustness and state anxiety, there was a negative significant relationship between psychological strength and continuous anxiety, and there was a positive significant relationship between state anxiety and continuous anxiety. Keywords: Health, Anxiety, Psychological Resilienc
Kadınlarda temel beden farkındalığı terapisinin fiziksel uygunluk üzerine etkisi
No full textÇalışmanın amacı sağlıklı kadınlarda temel beden farkındalığı terapisinin fiziksel uygunluk üzerine etkilerini değerlendirmekti. Araştırmada katılımcıların esnekliği için otur-uzan testi ve sırt kaşıma testi, denge için zamanlı kalk yürü testi, beden farkındalığı için Vücut Farkındalığı Anketi (VFA), depresyon anksiyete stres durumu için Depresyon- Anksiyete Stres Ölçeği (DASS 21), uyku kalitesi için Pitstsburgh Uyku Kalite İndeksi (PUKİ) kullanıldı. Çalışmaya toplam 38 olgu dahil edildi. Çalışma Grubuna (n=19); aletli pilates egzersizlerine ek olarak 8 hafta boyunca haftada 2 gün 60 dk temel beden farkındalığı terapisi uygulanırken, Kontrol Grubuna (n=19) ise sadece aletli pilates egzersizleri uygulandı. Otur-uzan ve sırt kaşıma testinde her iki grupta da çalışma öncesine göre anlamlı farklılıklar bulundu (p0,05). Zamanlı kalk yürü testi sonuçlarında çalışma öncesi ve sonrası grup içi karşılaştırmada anlamlı farklılık olduğu bulundu (p0,05). VFA, DASS, PUKİ değerlendirmelerinde grup içi karşılaştırmada her iki grupta anlamlı farklılık bulundu (p0,05). Sonuç olarak, temel beden farkındalığı terapisinin kadınlarda esneklik, beden farkındalığı, depresyon, anksiyete, stres durumu ve uyku kalitesi üzerinde olumlu etkilerin olduğu düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Aletli Pilates; Fiziksel Uygunluk; Sağlıklı Kadınlar; Temel Beden Farkındalığı.The aim of the study was to evaluate the effects of basic body awareness therapy on physical fitness in healthy women. In the study, sit-and-reach test and back scratching test for flexibility of participants, timed up and go test test for balance, Body Awareness Questionnaire for body awareness (BAQ), Depression Anxiety Stress Scale for depression anxiety stress status (DASS 21), Pitstsburgh Sleep Quality Index (PSQI) for sleep quality were used. A total of 38 cases were included in the study. The Study Group (n=19); in addition to the equipment-based pilates exercises, basic body awareness therapy was performed for 60 minutes 2 days a week for 8 weeks, while only equipment-based pilates exercises were applied to the Control Group (n=19). Significant differences were found in the sit-and-reach and back scratching tests in both groups compared to before the study (p0.05). It was found that there was a significant difference in the results of the timed up and go test in the intra-group comparison before and after the study (p0.05). In the intra-group comparison, significant differences were found in BAQ, DASS, PSQI evaluations in both groups (p0.05). As a result, it is believed that basic body awareness therapy has positive effects on flexibility, body awareness, depression, anxiety, stress status and sleep quality in women. Keywords: Basic Body Awareness; Equipment-based Pilates; Healthy Women; Physical Fitness