Tasarım+Kuram (E-Journal)
Not a member yet
424 research outputs found
Sort by
Tarihi Haritalar Üzerinden Kayıp Kentsel Mekânın İzini Sürmek: Levent Çiftliği ve Kışlası’nın 18. ve 20. Yüzyıllar Arasında Kentsel Bağlamla Etkileşiminin Belirlenmesi: Tarihi Haritalar Üzerinden Kayıp Kentsel Mekânın İzini Sürmek: Levent Çiftliği ve Kışlası
No full textThe present article aims to determine the spatial traces of the Levent Ciftlik (Farm) and Barracks in Istanbul, which gave its name to the Levent Region and developed in parallel with the modernization policies of the period at the end of the 18th century, and to reveal the interaction of the settlement complex with the urban context in historical process. Levent Ciftlik was allocated to the Grand Admiral of the Ottoman fleet Hasan Pasha, who formerly built Kasımpaşa Kalyoncu Barracks in 1793 (Shaw, 1965). Starting with this praxis, the Levent Ciftlik was used as a training ground for the new corps and developed as a military compound. Within the framework of the legal regulations of 1794, which announced the new military order of the Nizam-ı Cedid, the first spatial organization of the barracks were formed in the old farm area. It was built as a complex structure consist of hospitals, schools, workshops, administration buildings, barracks and various social and technical facilities such as mosques, baths, fountains, mills, and infrastructure services. This new military compound created an exemplary settlement model until it was destroyed in the Janissary revolt in 1808. During this period, the Levent Ciftlik and Barracks was seen as the first modern settlement of the new order representing the military modernization of the Ottoman army (Beydilli, 1995). Although the Levent Farm and Barracks which was constitute a focal point for the city by establishing a strategic relationship with the control of the Bosphorus, gave its name to the region today, its cultural traces contributed to the existing urban identity have been erased. The limited visibility, which can be read through individual structures on the surface is not sufficient to convey the spatial context that existed in the past. Although the compound location was indicated at historical thematic maps, there are limited information about its extensive site coverage and interaction with current urban structure. The lack of correlated information weakens the holistic perception of the cultural heritage value of the Levent Ciftlik and Barracks. Therefore, it is necessary to evaluate the geography in question with all its natural, structural, social and political qualities together in different scales to understand the transformation process of the spatial context through time. Based on this discourse, presented article focuses on defining the spatial context of the Levent Ciftlik and Barracks within the framework of project outcomes of the university supported research. The research methodology is based on digitizing and superimposing historical maps on a common platform and determining the interaction of potential archeologic character zones with the existing urban pattern. Historical urban layers showing the spatial transformation process of the settlement complex were analysed in-depth by comparative studies of maps, aerial photographs, plans and projects from different periods. In this context, visual data examined and brought together in a mutual coordinate system through geo-referencing and associated with the current urban structure. Parallel to studies on visual materials, written documents on land use and construction works obtained from the Ottoman archive were analysed and correlated with the historical maps. The location of the settlement complex today and the potential archaeological zones were determined through cross examination of data sets retrieved from visual materials and written documents. Hence, the information needed to guide the next stage of this research to be carried out at subscales for urban morphology studies was revealed. In conclusion, five potential character zones with potential urban archaeological values were defined according to the spatial evaluations in Baltalimanı basin where the Levent Ciftlik and Barracks was located. This extensive settlement complex developed by articulating over a limited period and destroyed had long affected the spatial identity until 20th century. It is determined that, in the city scale, Levent Ciftlik and Barracks which was interacting with the various nodes such as Kasımpaşa, Pera, Tophane and Baltalimanı, widely settled in a large basin defined by the topographic features and had strategic importance in the historical geography of Istanbul. Considering the defined potential character zones of the Levent Ciftlik and Barracks within the scope of current development plans, the necessity of re-evaluating the structural traces in open public and private spaces in a holistic perspective has been revealed.Makalede, Levent Bölgesi’ne ismini veren ve 18. yüzyıl sonunda dönemin modernleşme politikalarına paralel olarak geliştirilen Levent Çiftliği ve Kışlası’nın mekânsal izlerinin belirlenmesi ve tarihsel süreçte kent bağlamıyla ilişkisinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, İstanbul’un tarihsel coğrafyasında stratejik öneme sahip geniş bir alan içerisinde yaygın olarak yerleşmiş Levent Çiftliği ve Kışlası’nın dönemin mekânsal atılımları değerlendirildiğinde farklı odaklarla etkileşim içerisinde olan ve zaman içerisinde eklemlenerek gelişen bir yerleşim kompleksi olduğu belirlenmiştir. Kentsel bağlamın tanımlanması ve mekânsal saptamalar bir yer tespiti çalışmasından öte, zaman sürecinde kentsel belleğin nasıl değiştiğini ortaya koyan bir süreç analizi olarak ele alınmıştır. Bu kapsamda 18. ve 19. yüzyıllara ait mekânsal bellek izlerinin etkileşimde olduğu odaklar ve bağlantılar saptanarak bu izlerin 20. yüzyılda gerçekleşen mekânsal müdahalelerden nasıl etkilendiği belirlenmiş, yerleşim kompleksinin günümüzde kent içerisinde bulunduğu konum ve farklı ölçeklerde kentsel bağlamla kurduğu ilişki ortaya konulmuştur. İleriki aşamalarda alt ölçekte gerçekleştirilecek morfolojik analizler için gerekli mekânsal bağlam ve çalışma alanı sınırları tanımlanmıştır. Araştırma yöntemi tarihsel tematik ve modern tekniklerle hazırlanmış haritaların derinlemesine okunması, tarihi haritalar, hava fotoğrafları, planlar ve projelerinin jeo-referanslama yöntemiyle ortak koordinat sisteminde bir araya getirilmesi ve sentezlenen mekânsal verilerin Başbakanlık Osmanlı Arşivi gibi yazılı kaynaklar üzerinden çapraz sorgulanmasına dayanmaktadır. Bu yöntemle farklılaşan ve etkileşim içerisinde olan potansiyel kimlik bölgeleri tanımlanmıştır. Sonuç olarak, Baltalimanı havzası ölçeğinde yapılan değerlendirmelerde, alanın potansiyel kentsel arkeolojik değeri ortaya konulmuş, bununla birlikte farklı bir katman olarak İstanbul’un 1950 ve 1980 yılları arasında kentsel bellekte önemli bir yer tutan modern mahalle uygulamalarıyla bir arada değerlendirilebilmesine yönelik saptamanalar yapılmıştır
Mimari Teslim Araçlarından Maketin Tasarım Düşüncesindeki Yeri: Mimari Teslim Araçlarından Maketin Tasarım Düşüncesindeki Yeri
No full textThe meaning of ‘representation’ is the definition or description of a person or a thing in a special way. So, this concept is important to be visible/sensible/arguable of thoughts. This ‘visibility' situation also causes a close relationship between architecture and representation. Because architecture is more concerned with the visibility of thoughts. Therefore, there are many architectural representation techniques and tools such as plan, section, elevation and physical model, model in order to ‘visualize' architectural design thinking. Each of these tools has own language and a potential. Within this study, an evaluation will be made on one of these tools through ‘physical model'. So, the basic question that constitutes the starting point of the study is as follows: ‘How can we talk about the physical model which is the place of being and progressing of design thinking? In order to discuss this question, the architectural design studios, which are frequently used for the physical model, have been determined as the study area. It was made interviews with students, who share same studio at level 3, about their design process. At last of these interviews, an assessment was made on the potential of the physical model in the design process.Temsiliyetin sözlük anlamı, birinin ya da bir şeyin özel bir yol ile tanımlanması ya da tarif edilmesidir. Dolayısıyla bu kavram düşüncelerin görünür/duyulur/tartışılabilir olması için önemlidir. Bu ‘görünürlük’ durumu aynı zamanda mimarlık ve temsiliyet arasında yakın bir ilişkiye neden olmaktadır. Çünkü mimarlık, daha çok düşüncelerin görünürlüğü ile ilgilenmektedir. Bu sebeple mimari tasarım düşüncesini ‘görünür kılabilmek’ adına plan, kesit, görünüş, maket, model gibi birçok mimari temsil tekniği ve aracı bulunmaktadır. Bu araçların her birinin kendine ait bir dili, bir yapma biçimi ve bir potansiyeli vardır. Bu çalışma kapsamında ise bu araçlardan biri olan ‘maket’ üzerinden bir değerlendirme yapılmaya çalışılacaktır. Dolayısıyla çalışmanın çıkış noktasını oluşturan temel soru şöyledir: Maketin tasarım düşüncesinin oluşmasındaki ve gelişmesindeki yerini nasıl konuşulur hale getirebiliriz? Bu soruyu tartışabilmek için ise, maketin sıkça kullanımına başvurulan mimari tasarım stüdyoları çalışma alanı olarak belirlenmiştir. Aynı stüdyoyu paylaşan Proje 3 seviyesindeki öğrenciler ile tasarım süreçleri ve maketin projelerindeki yeri hakkında görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmelerin sonunda maketin tasarını sürecindeki potansiyeli üzerine bir değerlendirmeye gidilmiştir
2000 Yılı Sonrası Dönemde Mimarlık Yarışmalarının Türkiye ve Dünya Adliye Binalarının Üretim Pratiğine Etkisi Üzerine Bir Değerlendirme: Adliye Binalarının Üretim Pratiğinde Mimarlık Yarışmaları
No full textThere is a long-term existence of competitions in the field of architecture on the international platform. The architectural competitions have contributed to qualified production of buildings in varied typologies as well as contributed to the production of courthoses. Although it is possible to trace architectural competitions in the production practice of courthouse typology in Turkey until the 2000s, a paradigm shift has taken place in the production mechanisms and architecture competitions in the production of courthouses has remained in the minority in post-2000’s. The abandonment of competition phenomenon showes parallelism with the formal transformation in courthouses such as monotyped formal features. In the post-2000 period; the production of the courthouses which are shaped by the intense use of architectural elements with historical references that clearly reflect the ideology and the discourse of the government and whose relations with city and public space are disputed through border elements predominates in Turkey. However, the architecture competitions in the production process of courthouse typology is a continuous phenomenon on the international platform. The aim of the article is to compare courthouses which gained dominance in Turkey during the post-2000 period with the abandomnet of architecture competitions as participatory and pluristic production methods and have mostly similar formal features with their contemporaries produced through architecture competitions on international platform through schema, urban and imagery decisions; to find out the similarities, differences and the prominent design parameters in the design of courthouses for both sample groups; to examine the role of architectural competitions in the context of the courthouse examples. The method of the study consist of qualitative data analysis over schema decisions, urban decisions, imagery decisions of courthouses in Turkey and on the international platform after 2000’s.While the case group focuses on Turkey consists from Hopa Palace of Justice, Çubuk Courthose, Manisa Palace of Justice, Antalya Courthouse, Kadirli Palace of Justice, Samsun Regional Court oj Justice, Erdemli Courthouse, Anadaolu Palace of Justice; the other case group focuses on the courthouses produced by architecture competitons on the international platform consists from Courthouse of Alcalá de Henares, Montmorency Regional Court and Industrial Tribunal, Palace of Justice Béziers, Frederiksberg Courthouse, Regional Court Building in Siedlce, Palace of Justice Caen, Supreme Court of Netherlands, The City of Justice Jaén, Nürnberg Criminal Court, New Amsterdam Courthouse.These example groups were evaluated by creating tables contain three main chapters as schematic decisions (typology), urban decisions (context, usage of border element, publicness, accessibility parameters) and imagery decisions (historical referances, monumentality, gabarite, usage of rational form, symmetry, transparency parameters). In the tables, while the existed features were painted green, non-existed features were painted red to make tables clearer. In the context of schema decisions these two example groups are similar with central, lineer, clustered, courtyard plan typologies. It is possible to correlate this similarity to necessity of the function. In the context of urban and imagery decisions these example groups have different design parameters. While the parameters of publicity and accessibility cannot be reflected in the building scale in Turkey because of the predomination of border elements. In the courthouses produced by architecture competitions on international platform are not seperated from publicplace by any border element so publicity and accessibility gain reality at the building scale.
In the context of imaginative decisions, while the historical references and concern of monumentality, usage of rational form and monumentality are emphasized in the examples in Turkey, transparency is not often positioned as a preferred design parameter. The monumentality parameter in the courthouse examples on the international platform is handled together with the usage of rational form. Also transparency is a forefront design parameter on international platform. All design parameters used in design are embodied with different formal features in architectural competitions with their structure that makes diversity possible.Despite the existence of common design parameters such as publicity, accessibility, monumentality, and transparency, similar formal features do not dominate the buildings, unlike courthouses with similar formal features in Turkey. These design parameters, which come to the fore in the production of courthouses on the international platform, are embodied with different formal features in architectural competitions with their structure that makes diversity possible; Thanks to the democratic and pluralistic production ground provided by architectural competitions, the production of courthouse buildings with original and various formal constructs takes place. Architecture competitions with their democratic structure contributes to the improvement of the diversity. The study is a contribution to the discussion of the development of the countries’ architecture depending on the methods of obtaining the architectural works produced by public hand.Türkiye’de adliye binalarının üretim pratiğinde mimarlık yarışmaları, çoğulcu yapılarıyla 2000’li yıllara kadar varlığını devam ettirirken 2000 sonrasında, adliyelerin üretimlerinde yarışma olgusunun terk edildiği söylenebilir. Yarışma olgusunun terk edilişiyle, adliye binaları özelinde gözlemlenen benzer biçimsel özelliklerdeki artış paralellik göstermektedir. 2000 sonrasında Türkiye’de iktidar ideolojisini açık bir şekilde yansıtan, tarihsel referanslı mimari öğelerin kullanımıyla biçimlenen, kullanılan sınır öğeleri aracılığıyla kent ve kamusal alan ile olan ilişkileri tartışmalı adliye yapılarının üretimleri çoğunluk göstermektedir. Buna karşın, mimarlık yarışmalarının adliye tipolojisindeki etkinliği uluslararası platformda süreklilik gösteren bir olgudur. Makalenin amacı; Türkiye’de 2000 sonrasında yarışmaların terk edilmesiyle hakimiyet kazanan ve çoğunlukla benzer biçim kurgusuna sahip adliye binalarını uluslararası platformda yarışmalar ile üretilen çağdaşlarıyla şema kararları, kentsel ve imgesel kararlar üzerinden karşılaştırmak, iki örnek grubu için adliyelerin tasarımında ön plana çıkan parametreleri, benzerlik ve farklılıkları bulgulamak, incelenen örnekler bağlamında mimarlık yarışmalarının rolünü irdelemektir. Çalışma kapsamında, Türkiye’de 2003-2020 yılları arasında inşa edilen Hopa, Çubuk, Manisa, Kadirli ve Anadolu Adalet Sarayları; Antalya ve Erdemli Adliyeleri; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi ve uluslararası platformda mimarlık yarışmalarıyla üretilen Alcalá de Henares Mahkemesi, Montmorency Bölge ve İş Mahkemesi, Siedlce Bölge Mahkemesi, Hollanda Yüksek Mahkemesi, Jaén Adalet Şehri, Nürnberg Ceza Mahkemesi; Béziers, Frederiksberg, Caen ve Yeni Amsterdam Adliyeleri örnek olarak incelenmiştir. Çalışmanın yöntemini 2000 sonrası Türkiye ve dünyada gerçekleştirilen adalet yapılarının şema kararları, kentsel kararlar, imgesel kararlar üzerinden nitel veri analizi oluşturmaktadır. Çalışma, kamu eli ile üretilen mimari yapıların elde etme yöntemlerine bağlı olarak, ülke mimarisinin gelişimine olan katkısı ve kentliye sunduğu mekânsal kurguların, mekânsal algı ve kullanım alışkanlıkları bağlamında tartışılmasına bir katkı niteliğindedir
Akademili Son Arkadaşım Prof. Muhlis Türkmen: Akademili Son Arkadaşım Prof. Muhlis Türkmen
No full textModern İdeolojinin Mekânsal Oluşumu: 1923-60 Yılları Arası Ankara Gazinoları: 1923-60 Yılları Arası Ankara Gazinoları
No full textThe proclamation of the Republic in Turkey, as in many other areas, is the basis of the modernization process of social life. The change of the entertainment life in everyday life practices was introduced to the public through the spaces bearing the traces of the idea of modernization and the teachings of contemporary life established in these spaces. Casino entertainment venues can be references to this architectural production. “Casinos that operated between 1923-90 went through a process of formation from 1923 to 1960, experienced the “golden age” between 1960-80, and their frequency of use decreased between 1980-90 and they disappeared in the 2000s.”The spaces of the casinos, the first examples of which appeared in Istanbul and then spread all over the country, have undergone an original formation process in the capital of the Republic. The casino structures built during the planning period of Ankara, have been qualified as original architectural structures in terms of both their location in the new plan and their spatial fiction. In parallel with this fiction, they are mediums where modern social practices were presented in a bilateral way for their periods with their understanding of entertainment. In this direction, the purpose of the study is to list the casinos that started their business in Ankara in the formation period between 1923-60, to analyze their location in the city plan, and to examine the spatial and socio-cultural formation in detail through specific examples. The socio-cultural dimension of casino entertainment venues is that they serve as schools where modern life is taught to the public in their period. In addition to the formal analysis, the examination of the social life in casinos also allows us to analyze how collective memory can be created through the ideology of the new republic. Throughout the process of the study, it was determined that conventional archives contain only information on specific cases previously studied; however, in these archives, the unpopular structures found relatively less space in the media compared with previous structures. In this direction, another purpose of the study is to contribute to the current literature by listing and analyzing casinos that were not been listed and analyzed in advance.In the study, first, the environment formed in the final periods of the Ottoman Empire and the beginning of the Republic was analyzed in terms of changes in entertainment practices. Then, the social segregation experienced after the republic and the formation of casinos as examples of entertainment venues produced by this segregation was discussed in the capital. In the next step, the family casinos that started their activities in Ankara during 1923-60 (the era of the formation of casinos) and whose information is available from archival documents were listed with their addresses and the opening / closing dates. Among the casinos listed, 7 (seven) examples that took part in the social life of people for a long time and frequently appeared in periodicals during the period were selected for detailed study. Casino reviews were conducted by obtaining information from photographs, posters, or advertisements available from the archives, as well as studies in the current literature. The analysis of the cases selected for the study was completed formally and contextually in the sense of the understanding offered. As a result of the analysis, it can be said that the selected structures bear the characteristics of the newly created management ideology, both spatially and intellectually, in terms of the relationship between indoor and outdoor space, architectural features, and their use as elite entertainment venues. Casinos located primarily in the areas of Atatürk Forest Farm, Gençlik Parkı were planned together with their surrounding environment. The buildings were designed not only to create a closed mass but also to interact with their surrounding environment; thus structures could be used at all seasons with an open area.These structures, which support the architectural formation with a socio-cultural base as the spatial counterpart of the administrative ideology, also draw attention to a subject that is gradually losing its importance today. The projects of the examined places, taking into account the city plan and the green/water combination, are the product of a different idea than the socialization places that are currently stuck on unplanned high floors in the city. In addition, these spaces, the majority of which were solved together with both indoor and outdoor spaces, allowed the citizens to spend time quietly and intertwined with nature at a daily pace, to experience and learn new habits here. Nowadays, the formation of entertainment venues operated with the criterion of income generation, which has become a standard priority in building production, is constantly being transformed by the rapid change of popular culture. Although the spaces considered present the original spatial integrity of their periods, their discourses go beyond the age.Türkiye’de eğlence kültürü, özellikle cumhuriyetin ilanı ile bir modernleşme sürecine girmiştir. Gazinolar da bu dönemde ortaya çıkan ve ilk örneklerine İstanbul’da rastlanan sonrasında Ankara başta olmak üzere, başka şehirlerde de yoğunlaşan önemli eğlence mekânlarındandır. Gazino eğlence kültürü, ülkede olduğu gibi, Ankara’da da etkisini 1923-90 yılları arasında göstermiş ve sonrasında yok olmuştur. Çalışma, Ankara’da faaliyet göstermiş aile gazinolarının ilk örnekleri olan 1923-60 döneminde faaliyete başlamış aile gazinolarına odaklanmıştır. Aile gazinolarının büyük çoğunluğu şehrin başkent olmasının ardından, kentin planlanmış mahallerinde konumlanmıştır. Bu makale ile şehirlinin belleğinde uzun yıllar yer etmiş gazino mekânlarını listelemek, cumhuriyet ideolojisinin sosyal ve mekânsal yansımalarını ilgili yapılar üzerinden okumak amaçlanmıştır. Çalışma, arşiv belgeleri üzerinden, Ankara’da değişen eğlence pratikleri ve listelenen gazinoların eğlence anlayışı anlamında bağlamsal, belirli gazino yapıları özelinde ise biçimsel incelemeler doğrultusunda tamamlanmıştır. İncelenen gazinolar, başkent olmasının ardından mimari açıdan özgün örnekleri barındıran Ankara’da, değişen gündelik yaşam ve modernleşen eğlence kültürünün önemli birer kanıtı olmuşlardır. Aynı zamanda halkın modern yaşam adabını deneyimleyebilip, öğrenebildiği birer okul görevi de üstlenmişlerdir. Yeme içme, giyim kuşam adabı bu mekânlarda halka gösterilmiş, öğretilmiştir. Sonuç olarak, günümüze ulaşamayan gazino eğlence anlayışının ilk örneklerini kapsayan 1923-60 dönemi gazinoları gerek mekânsal gerek sosyal anlamda önemli öğretileri barındırmaktadır. Şehir içindeki konumlanışları, iç-dış ilişki kurguları gibi mekânsal özellikleri ile özgün mimari yapılardır. Bu doğrultuda, incelenen aile gazinolarının hem mimari hem de sosyal anlamda güncel eğlence pratiklerine ve mekânsal uygulamalarına öğreti olacak özelliklere sahip olduğu söylenebilir
Öncü Bir Modern Figür: Leyla Turgut’un Mimarlık Üretimi: Leyla Turgut’un Mimarlık Üretimi
No full textLeyla Turgut, one of Turkey’s first female architects who contributed to the architecture of the 20th century, was born in 1911inIstanbul. She lived in Vienna during her childhood and youth. Between 1926 and 1929, she completed high school at the Schottengymnasium. After graduating from high school, she started studying architecture in Vienna. Young Leyla was also asuccessful swimmer. She achieved a degree in swimming: On August 18, 1929, she broke the record by swimming the 18-kilometer-long Lake Wörthersee in about nine hours. She founded Vienna’s first women’s ice hockey team in 1930 with her friends from the ice-skating club. Leyla Turgut moved from Vienna to her hometown with her family in 1932. After settling inIstanbul, she became known for her achievements in swimming. In the 1930s, organizing swimming competitions to attractattention to aquatic sports was prevalent. Leyla Turgut won all her competitions and broke many records in 1933. The USSRinvited Turkish athletes to compete in 1934. Two female swimmers in the national team, Leyla Turgut and Cavidan Erbelgerwere also Turkey’s first national female athletes. In the Turkish National Swimming Competition of 1935, she contributed tothe championship of the Istanbul team with her successes. She started her architectural education at the Academy of Fine Artsin the mid-1930s again. She gained her first professional experience while still a student: In February 1937, she startedworking in the Architectural Practice Bureau, affiliated with the Ministry of Education. The head of the Architectural PracticeBureau was Bruno Taut, and he was also a professor at the Academy. During the years Leyla Turgut studied architecture,being a student and a colleague of Bruno Taut influenced her career planning. Taut designed social housing projects thatthousands of Berliners settled in the 1920s. Thus, the issues Leyla Turgut worked on most as an architect were social housingprojects. After graduating from the Academy of Fine Arts, she participated in architectural project competitions. While villageinstitutes, an essential step for rural education, organized architectural design competitions to select the institute buildings inthe early 1940s. She won awards in four design competitions and even the first prize in the Akpınar Village Institutecompetition and consulted for building this institute. She also won awards and honorable mentions from other architecturaldesign competitions between 1944-1946.On the other hand, she started to work for Istanbul Municipality in the late 1940s. In these years, Istanbul Municipalitydeveloped projects under Henri Prost’s leadership for the city’s modernization and renewal. The most critical urban issue ofthe period was the housing problem. As an architect of the Istanbul Municipality, Leyla Turgut worked on the master anddevelopment plans of the housing estates where low-income and poor people can shelter. In addition, with Sahip Özden, shedesigned the Selamsız and Koşuyolu social housing that the Municipality built. In the following years, with the activity of thecooperative dwelling association and Emlak Kredi Bank, these two areas developed further and became essentialneighborhoods of Istanbul.In the mid-1950s, she established an architectural company with her young associate Berkok İlkünsal. The only known projectthey designed together is Okmeydanı IETT Mass Housing. These housing units were among the initial samples of high-riseresidential buildings and Istanbul’s first skyscrapers. In 1965, the German television channel Bayerischer Rundfunkbroadcasted a film about daily life in Turkey. In this television film, there are scenes of Leyla Turgut consulting theconstruction works of the Okmeydanı IETT Mass Housing. She briefly explained the living conditions of women in Turkeybefore the Republic time in her voice. 1973 was the 50th anniversary of the republic’s proclamation, and the first IstanbulFestival was a part of the celebrations. The festival’s general manager, in which numerous local and foreign artists performed,was Leyla Turgut.She died on March 28, 1988, at the age of 77. Her archive, consisting of valuable photographs and collections, was distributedto various museums after her death. She did not become a ‘starchitect’ focused on creative designs or following any movements during her career. Consequently, her architectural works have yet to be studied enough, despite much research about her contemporaries. Today, people remember Leyla Turgut with respect as a successful athlete and an intellectual architect. The study aims to examine the life story of a female architect worried about a developing country. Moreover, she worked to find solutions by focusing on the details of her architectural works.Ülkenin ilk kadın mimarlarından olan ve geçtiğimiz yüzyılın mimarlığına önemli katkılar sağlayan Leyla Turgut 1911 yılında,İstanbul’da doğar. Gençlik yıllarını Viyana’da geçirir ve burada mimarlık eğitimi almaya başladığı sırada, 1932’de ailesiyle birlikte anavatanına döner. İstanbul’daki ilk yıllarında yüzme yarışlarındaki başarılarıyla tanınan bir sporcu olur. 1934’te uluslararası müsabakada Türkiye’yi temsil ederek ilk milli kadın sporcu unvanına sahip olur. İlerleyen yıllarda Devlet Güzel Sanatlar Akademisinde mimarlık eğitimine tekrar başlar ve bu esnada Bruno Taut’un şefliğini yapmakta olduğu Maarif Vekaletine bağlı Mimari Tatbikat Bürosu’nda ilk mesleki tecrübesini kazanır. 1939’da yüksek mimar olarak mezun olduktan sonra mimari proje yarışmalarına katılır. Samsun’daki Akpınar Köy Enstitüsü için hazırladığı proje ile yarışmada birincilik elde eder ve bu köy enstitüsünün inşaatı da kendisinin denetiminde gerçekleşir. İlerleyen yıllarda İstanbul Belediyesi’nde çalışmaya başlayan Leyla Turgut, dar gelirli ve yoksul kimselerin barınma ihtiyacına yönelik çalışmalar yapar: Mecidiyeköy, Zincirlikuyu,Balmumcu gibi dönemin kent dışı alanlarının imar planlarını hazırlar. Sahip Özden ile birlikte, inşaatı İstanbul Belediyesitarafından gerçekleştirilen Koşuyolu ve Selamsız’daki sosyal konutların tasarımını yapar. Daha sonra Mimar Berkok İlkünsal ilebirlikte kurdukları büroda çok katlı sosyal konutun ilk örneklerinden olan Okmeydanı İETT Blokları’nın projelerini hazırlar. 1960sonrasında kültür sanat araştırmalarına yönelir; Anadolu şehirlerini, antik kalıntıları inceler ve çalışmalarını konferanslardapaylaşır. Gençlik yıllarında sporda önemli başarılar elde etmiş ve bu mücadele ruhunu yaşamına, mimarlık üretimine yansıtmış olan Leyla Turgut 1988 yılında vefat etmiştir. Bu çalışma yeni inşa edilmekte olan bir ülkenin sorunlarını kendine dert edinen, çözüm bulmak adına var gücüyle mücadele etmiş bir kadın mimarın yaşam öyküsünü, mimarlık üretiminin detaylarına odaklanarak irdelemeyi amaçlamaktadır
Clemens Holzmeister Mimarlığı: Clemens Holzmeister Mimarlığı
No full textIn all over Europe, Austrian architecture may be said to be a pioneer in Modern Architecture. In this country, architects had to face frequently changing political systems and ideological, cultural and aesthetic conceptions changing accordingly. Despite these events, Holzmeister’s architectural tendency protected its essential qualities and the architect was missioned to design representative buildings reflecting the State’s authority. His role in Vienna was mainly to participate to discussions concerning church architecture and to express himself thanks to his religious buildings. It is quite difficult to assign a single style to the architect’s work especially concerning his tendencies in his own country. The architect has avoided every kind of argument about Modern Architecture and rejected everywhere he interpreted the traditional common forms with a monumental expression reminding us his buildings in Ankara, not in form, but in expression. The architect’s work in Ankara is more successful formally than those in his own country.Modern Mimarî söz konusu olduğunda Avusturya Mimarlığı Avrupa bütünü içinde öncü durumdadır. Avusturya’da mimarlar benzeri pek görülmedik şekilde sık değişen politik sistemlerle ve buna bağlı olarak da değişken ideolojik, kültürel ve estetik zihniyetle yüzleşmek zorunda kalmışlardır. Bu gelişmeler içinde Holzmeister’in mimarî eğilimi temel niteliğini muhafaza etmiş ve mimar kendi ülkesinde de devlet otoritesini yansıtacak temsilî yapılar tasarlamakla görevlendirilmiştir. Viyana’da etkili olan mimarî faaliyetlerdeki rolü daha ziyade kilise mimarlığıyla ilgili tartışmalara katılmak ve dinî yapılarıyla bu tartışmalarda taraf teşkil etmekten ibaret kalmıştır. Özellikle kendi ülkesindeki mimarî davranışını tek bir belirli üslûbun sınırları içine dahil etmek oldukça zordur. Modern Mimarî ile ilgili tartışmalardan uzak durmuş ve her türlü mimarî ideolojiyi reddetmiştir. Bununla birlikte geleneksel günlük biçimleri anıtsal bir anlatımla yorumladığı yapıtları biçimsel açıdan olmamakla beraber, davranış açısından Ankara’daki örnekleri hatırlatmaktadır. Ancak mimar Ankara’daki uygulamalarıyla ülkesinde[1]kilere kıyasla daha tutarlı ve biçimsel açıdan daha başarılı çözümlere ulaşacaktır
ODTÜ Mimarlık Fakültesi Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü “BAŞLANGIÇ NOTLARI”: ODTÜ Mimarlık Fakültesi, Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü “BAŞLANGIÇ NOTLARI”
No full textYangın Merdiveni Tasarımının Kent Dokusu içinde Korunması Gerekli Kültür Varlıklarına Etkisi: Yangın Merdiveni Tasarımının Kent Dokusu içinde Korunması Gerekli Kültür Varlıklarına Etkisi
No full textIt is an undisputable fact that our building stock should be revised in order to meet current living standarts and codes. However, at the point of refunctioning cultural assets that need protection, the issue of fire safety brings some problems that need resolution. Executing fire safety today, with the latest quality standards may produce various results. We see structures where the application interferes with the building's identity, or the opposite, applications that blend in with the building. There are a number of revisions for fire safety that can be applied to an existing building. The most common application we come accross in urban spaces is the fire escape. This study elaborates on good and bad practices of fire escape staircases, investigating examples from Beyoğlu, İstanbul. In this context, the current situation of fire escape staircases in Turkey is analyzed.Mevcut yapı stoğumuzun günümüz gerekliliklerine uyarlanma ihtiyacı tartışılmaz bir gerçektir. Fakat korunması gerekli kültür varlıklarının yeniden işlevlendirilmesi aşamasında yangın güvenliğinin değerlendirilmesi beraberinde belirli çözülmesi gerekli sorunları getirmektedir. Bu süreçte yangın güvenliğinin günümüz standartlarında sağlanması ihtiyacı kimi zaman binaların kimliklerini bozan kimi zaman da bu binaların kimlikleri ile bütünleşen şekilde karşımıza çıkmaktadır. Yangın güvenliğinin mevcut korunması gerekli binalarda sağlanması için mevcut binaya yapılan müdahalelerden en fazla kent ölçeğinde hissedileni ise yangın merdivenleridir. Çalışmada özellikle yangın merdivenlerinin bu bakımdan iyi ve kötü örnekleri değerlendirildikten sonra ülkemizdeki durum vurgulanmaktadır. İstanbul Beyoğlu Bölgesi çalışma alanı olarak seçilerek örnekler verilmiştir
Küresel Ürün Geliştirme ve Tasarım: Küresel Ürün Geliştirme ve Tasarım
No full textThe new product development (NPD) process plays an increasingly important role in global economic competition. The competition to win business in overseas markets among product manufacturing companies operating at an international level is fierce. Hence companies located in the more established industrialized countries are now using the latest technology to maintain their trading position in the face of highly fragmented international markets, this has forced them to speed up the product development process. Thus to remain competitive within international markets, designers must be part of a global design activity. The creation of new products involves various disciplines including industrial design, marketing and manufacturing. Therefore, the process of NPD requires an awareness and understanding of the factors which influence inter-disciplinary and cross cultural-design. This paper focuses on the NPD activities of two notable consumer manufacturing industries in order to identify the characteristics of their global NPD processes and their operational requirements in an organization based across the globe. It also aims to draw the attention to the role of industrial design within the global NPD process.Firmaların ürettiği ürünler sadece ticari başarı ve rekabet gücüyle ilgili göstergeler oluştururken, kurumsal tasarım kültürü, ürün geliştirme organizasyonu ve yönetimi, firmaların ürün başarı öykülerine kaynak oluşturan etkenlerle ilgili göstergeler oluşturmaktadır. Ürün geliştirme için bilginin kazanımı ve kontrolü konusundaki firma davranışlarına odaklanmak ürün geliştirme sürecinde üretim mühendisliği ve pazar araştırma geliştirmeyle birlikte etkin rol üstlenen endüstri ürünleri tasarımı mesleğini daha etkili yapabilmenin gücüne katkı sağlayacağı savunulabilir. Sunulan makale, küresel pazarlarda tüketiciler tarafından arzu ve talep edilen ürünler üreten, uluslararası rekabet gücüne sahip iki Avrupa firmasının ürün başarılarına kaynak oluşturan faktörleri disiplinlerarası perspektiften tartışmayı amaçlamaktadır