Tasarım+Kuram (E-Journal)
Not a member yet
424 research outputs found
Sort by
Tasarımda Yetkinleşme Mecralarına İlişkin Görsel Bir Okuma*: Tasarımda Yetkinleşme Mecralarına İlişkin Görsel Bir Okuma*
No full textThis article, through designed products, aims to reveal the visual reflections of conceptual categories which are defined as channels of competence acquisiton in the thesis. This way, it is foreseen that the relations of these channels to each other would be put forward. This perusal takes place firstly through a student project and then through institutions and designers. In this way, the article predicts that the theoretical model will be more understandable and can be related to the practical framework of design. Interpretation of channel relations points to three basic characteristics generated for this purpose.Bu makale, tezde tasarıma ilişkin yetkinleşme mecraları olarak tanımlanan kavramsal kategorilerin görsel yansımalarını, tasarlanmış ürünler üzerinden açığa çıkarma ve bu sayede mecraların birbirleriyle olan ilişkilerini ortaya koyma amacındadır. Bu okuma ilk önce bir öğrenci projesi, daha sonra ise kurum ve tasarımcı örnekleri üzerinden gerçekleşmektedir. Makale bu yolla, kuramsal özellik gösteren modelin anlaşılabilirliğinin artacağını ve tasarımın pratik çerçevesiyle ilişkilendirilebileceğini öngörmektedir. Mecra ilişkilerinin yorumlanması ise, bu uğurda oluşturulan üç temel karakteristiğe işaret etmektedir
Architecture as the Built Form of Theory: Architecture as the Built Form of Theory
No full textThree buildings are cited in this paper, which have become the materialized expressions of certain architectural theories; the Scröder House by Gerrit Rietveld, The Jubilee Church by Richard Meier and the Superlofts project by Marc Koehler Architects. The chosen exemplars belong to different instances in recent history -the former to the early twentieth, the second to the late twentieth and the last one to the twenty-first centuries- and they seem to reflect the state of mind and intention of their architects as well as the general spirit of the architectural milieus of their times. Understanding the buildings themselves and the theories behind them would provide an insight about how the theoretical discourse in the field of architecture has evolved in decades and how architects have responded to this evolution in regard to their contributions to architectural theory.Mimari yapılar, çoğu durumda, kendilerini tasarlayan mimarın kuramsal duruşuyla birlikte yapıldıkları dönemlerin genel mimarlık ruhunu yansıtan örneklerdir. Bu makalede, belirli mimarlık kuramlarının somutlaştırılmış ifadesi haline gelmiş üç yapı ele alınmaktadır; Gerrit Rietveld’in tasarladığı Schröder Evi (1924), Richard Meier tasarımı Jübile Kilisesi (1996-2003) ve Marc Koehler Mimarlık’ın geliştirdiği Superlofts Projesi (2015). Sözkonusu yapılar, ilki erken yirminci yüzyıl, ikincisi geç yirminci yüzyıl ve sonuncusu da yirmibirinci yüzyıldan olmak üzere, yakın tarih içerisindeki üç farklı anı temsil etmek üzere, söylemsel olarak sırasıyla Modernizm, Postmodernizm ve Sürdürülebilir Mimarlığın kuramsal alanda etkin olduğu dönemlerden seçilmiştir. Bu yapıları ve arka planlarında barındırdıkları teorik yaklaşımları anlamak, mimarlık kuramının yakın onyıllar içerisindeki dönüşümüne ve mimarların bu dönüşüme nasıl uyum sağladıklarına ışık tutacaktır
Ticari Mekanlarda Enstalasyonla Yaratılan Dinamikler: Ticari Mekanlarda Enstalasyonla Yaratılan Dinamikler
No full textIn this article, use of installation art within commercial spaces has been assessed and a review has been carried out through recent examples. As competition between companies is getting tougher, brands are seeking demand through changing procurement methods, technological improvements and diversity in presentation. Some lead by allowing their places for artistic arrangements. The goal of the research is to study the relations between brands and installation art in the axis of experiment economy and deliver the results in terms of target, construction and method. During the research, a literature scan had been done first, then images were reviewed, opinions of designers were shared and a classification has been reached. When examples are analysed, it can bee seen that such installations convey the intention to create memorable customer experiences and satisfy the need of aesthetic, symbolic and functionally fluctuating demands.Bu makalede enstalasyon sanatının ticari mekanlarda kullanımı ele alınmış ve güncel örnekler üzerinden bir inceleme yapılmıştır. Günümüzde firmalar arası rekabet artmakta, değişen satın alma biçimleri, teknolojik gelişmeler, ürün ve sunum çeşitliliği markaların piyasada talep görmeye yönelik yeni yaklaşımlar aramasına neden olmaktadır. Bu yarışta öne çıkabilmek adına kimi markalar mekanlarını hatırlanabilir kılan sanatsal düzenlemelere yer vermektedir. Çalışmanın amacı, markaların enstalasyon sanatı ile kurduğu ilişkileri deneyim ekonomisi ekseninde incelemek, hedef, kurgu ve yöntemlere ilişkin sonuçlara ulaşmaktır. Araştırma sürecinde önce konu ile ilgili literatür taraması yapılmış; ticari mekan görselleri incelenmiş, tasarımcı görüşlerine yer verilmiş ve bir sınıflandırmaya varılmıştır. Örnekler incelendiğinde enstalasyonların hatırlanabilir müşteri deneyimleri yaratmaya, estetik, sembolik ve işlevsel boyutta değişen ihtiyaçlara cevap vermeye, müşterinin mekanla/ürünle etkileşimini arttırmaya ve kurum kimliğine ilişkin mesajlar vermeye yönelik amaçlar taşıdığı görülmektedir
İzmir-Karşıyaka’da Çevresel Algıyı Çözümlemeye Yönelik Bir Araştırma: Karşıyaka’da Çevresel Algı Araştırması
No full textKentlerin okunabilir ve tanımlanabilir olması, kentlilerin aidiyet, güvenlik, sosyalleşme, yer-yön bulma gibi temel ihtiyaçlarının giderilebilmesi ve insan-çevre ilişkilerinin olumlu yönde geliştirilmesi adına gereklidir. Bir kentin söz konusu özellikleri içeren ve kentlilerin yaşam kalitesini arttıran nitelikli bir kent olup olmadığı, çevresel algı ve kentsel imge çalışmalarıyla ortaya konarak değerlendirilebilmekte ve gerektiğinde iyileştirmeler yapılabilmektedir. Bu nedenle çevresel algı çalışmalarının ampirik düzlemde geliştirilmesi ve yeni yaklaşım biçimlerinin uygulanması önemlidir. Bu araştırmada yöntem olarak durum çalışması (case study) gerçekleştirilmiş, İzmir kent merkezinin önemli yerleşimlerinden biri olan Karşıyaka çalışma alanı olarak seçilerek çevresel algısı çözümlenmiştir. Çalışmada anı, hafıza, duygu, düşünce ve davranışları oluşturan bilişsel (cognitive) ve duygusal (affective) algı süreçleri bütünde ele alınmıştır. Bu kapsamda öncelikle literatür taraması ile araştırmanın kuramsal modeli ortaya konmuş, alan çalışmasında tesadüfi olarak seçilen katılımcılarla açık uçlu sorulardan oluşan yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve Lynch’in bilişsel haritalama yöntemi uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analiz edilmesiyle, çalışma alanı olarak seçilen Karşıyaka’nın çevresel algısı ve kentsel imgesi çözümlenmiş, kentsel potansiyelleri ve zayıflıkları ortaya konmuştur. Çalışmanın sonunda Karşıyaka’nın ticari, sosyal, rekreatif ve kültürel açıdan kentliler için nitelikli bir kent deneyimi sunan, çevresel imgelenebilirliği yüksek, kullanıcıları tarafından benimsenmiş, anlamlandırılmış, olumlu duygusal bağlar kurulan bir yerleşim yeri olduğu sonucuna ulaşılmıştır.Cities’ legibility and definability are essential in order to satisfy citizens security, belonging, socializing and navigating needs and to provide a positive human-environment interaction. Moreover, an urban settlement can be evaluated and ameliorated through environmental perception and city image studies. In this scope, developping empirical environmental perception studies and applying new research approaches are crucial. In this paper, case study has been the method used and the research field has been determined as Karşıyaka, İzmir. Evaluating Karşıyaka’s environmental perception holistically with cognitive and affective processes of perception which forms memory, emotions and behaviour is the main aim of the study. In this context, firstly the theoretical background has been established through literature research and then field research consisting semi-structured interviews including open-ended questions and cognitive mapping has been done with participants chosen by random sampling. Analysing the data derived from this research, Karşıyaka’s environmental perception and city image, thus its potentials and weaknesses have been revealed. It is concluded that Karşıyaka is qualified, imageable, embraced, sensed, positively percepted and used urban space which provides a fulfilling urban experience in commercial, social, recreative and cultural terms for its users
Çağdaş Konutun Olay Örgüsüne Disiplinlerötesi Yaklaşım: İstanbul, Viyana, Amsterdam: Çağdaş Konutun Olay Örgüsüne Disiplinlerötesi Yaklaşım: İstanbul, Viyana, Amsterdam
No full textBu makale, günümüzün transmodern paradigma olarak tanımlanan ve küresel ölçekte değişen düşünme biçimleri, kentsel-mekansal örüntüleri ve yeni kent anlatılarını yönlendiren bir çerçevede, çağdaş konutun oluşum stratejilerini (olay örgüsünü) yeniden okumaya dayalıdır. Küreselleşmenin kent yapılarına getirdiği değişim / dönüşüm olgusunu tetikleyen fragmanlar odak alınarak yapılan yeniden okuma, düşünümsel (refleksif) bir çerçeve modele dayanır ve çağdaş konut, kent ve alımlayıcı arasında beliren yeni ilişki ağları üzerinden disiplinlerötesi bir yaklaşımla ele alınır. Çalışmada, kent yaşamının parçalılığını vurgulayan ve fragmanlar olarak tanımlanan kavramlar üzerinden kent-konut-alımlayıcı ilişkilerinin birbirine eklemlenme sorunsalı tartışılmaktadır. Amaç; fragmanların çağdaş konutta geçici ve dönüştürücü birer potansiyel oluşlarına değinerek, değişen koşullar altında konutun yeniden anlamlandırılmasına yöneliktir. Bu yaklaşım, Deleuze ve Guattari’nin köksap (rizom) kavramı ile örtüşen ve “üç boyutlu bir anlatı sorgulama mekanı”nın yaratımı ile ilgilidir. Bu çalışma; çağdaş konuta dair bir yeniden okuma modeli önerisi olarak; araştırmacının da alımlama sürecinin önemli bir parçası olduğu; dünyayı gözlemlemek ve açıklamaktan çok, anlama ve yorumlamaya dayalı olan “fenomenolojik ve yorumsamacı” bir yaklaşımla, sanatsal araştırmanın da teknikleri kullanılarak ele alınmaktadır. İstanbul Narcity, Viyana Donau City ve Amsterdam Doğu Liman Bölgesi konut örneklemleri üzerinden yapılan görüşmeler ve eşzamanlı olarak gerçekleştirilen disiplinlerötesi deneysel bir sanat çalışması ile çağdaş konutun olay örgüsündeliteratür araştırması ile belirlenenhız, deneysellik ve esneklik fragmanlarının dönüştürücü etkenler olduğu ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, Massumi’nin terminolojisiyle “içerik” ve “ifade” haline gelen fragmanların “bir aradalık” durumuna işaret ettiği, geleceğin kentlerinde konut alanlarının belirsizlikler karşısında göstereceği esneklik açısından bir planlama stratejisi olarak imgesiz bir durum yarattığı ileri sürülmektedir.This article is a re-reading of narrative of contemporary housing within the framework of transmodern paradigm which orients changing ways of thinking, urban-spatial patterns and new urban narratives in a global context. Re-reading by focusing on the fragments that trigger the change / transformation phenomenon that globalization brings to urban structures is based on a reflexive framework model and contemporary housing is evaluated with a transdisciplinary approach emerging from new networks of relationships emerging between the city and the perceiver. In the article, the problem of articulation emerging between the urban-housing-perceiver relationships is discussed in terms of the concepts which emphasize the fragmentation of urban life and which are defined as fragments. The aim is to reinterpret housing under changing circumstances by referring to the potentiality of the fragments as temporary and transformative in contemporary housing. This approach is concerned with the concept of rhizome, defined by Deleuze and Guattari and overlaps with the creation of three-dimensional narrative inquiry space. As a model proposal for re-reading of contemporary housing, this study is conducted through a phenomenological and hermeneutical approach based on understanding and interpretation rather than observation and explanation of the world and using techniques of artistic research, where the researcher is also an important part of the perception process. Depending on the interviews and simultaneously conducted transdisciplinary art project, Istanbul Narcity, Vienna Donau City and Amsterdam Eastern Dockland housing areas display speed, experimentality and flexibility determined by the literature research as emerging fragments as the transformative factors of the contemporary housing. In this study, it is suggested that these fragments that became the “content” and “expression” in terms of Massumi’s terminology, refer to an in-betweenness state, creating an imageless condition as a planning strategy in terms of the flexibility against uncertainties that housing areas may confront in future cities
Investigating Industrial Design Students’ Expectations from Technically-Oriented Courses: With a Case Study on Electro-mechanical Applications: Disiplinler Arası Eğitim
No full textBu makale, yükseköğretimdeki endüstri ürünleri tasarımı bölümlerinde yürütülebilecek elektromekanik ürün uygulamalarını temel alan disiplinler arası eğitim aktiviteleri hakkında bilgi vermekte, öğrencilerin bu tür aktivitelere ilgi ve beklentilerini araştırmaktadır. Bu aktiviteler çeşitli dersler bünyesinde gerçekleştirilmekte olup genellikle elektro-mekanik bir endüstri ürününü oluşturan parçalar, bunların montajları, ürün teknolojileri, 3 boyutlu modelleme, elektronik, yazılım, donanım, prototip yapımı gibi konulara yoğunlaşmaktadır. Derslerde öğrenciler çeşitli ürün teknoloji ve sistemleri konusunda bilgilendirilmekte, bunları gerçek parçalarla bir araya getirip çalıştırdıktan sonra tasarladıkları ürünlere uyarlamaktadırlar. Bu çalışma ile öğrencilerin, ürün içyapı ve teknolojilerinin ürün dış tasarımına etkisi hakkında bilgi ve deneyim kazanmaları hedeflenmektedir. Makalede öncelikle dünyadaki benzer yönelimler ve ilgili akademik literatür incelenmiştir. İzleyen sayfalarda çalışmada yer alan aktivitelerinin yapısı ve uygulanışı açıklanmıştır. Sonrasında öğrencilerin disiplinler arası aktivitelerle ilgili düşüncelerini ortaya koymak amacıyla yapılan alan çalışması anlatılmıştır. Alan çalışması sırasında yapılan analizlere girdi olarak, öğrencilerle yapılan görüşmelerde doldurulan likert ölçekli özel hazırlanmış formlar yardımıyla toplanan veri kullanılmıştır. Bu veri faktör analizi yöntemi ile işlenerek öğrencilerin disiplinler arası çalışmaya ilgi düzey ve beklentilerini belirleyen faktörler ortaya çıkartılmıştır. Makalenin son bölümünde faktör grupları ve diğer bulgular yorumlanmış, elde edilen sonuçlar listelenmiştir.This article provides information about multidisciplinary educational activities based on electromechanical product applications that can be conducted in university industrial product design departments and investigates the interests and expectations of students in such activities. These activities are carried out in various lectures and generally focus on the parts that make up an electro-mechanical industrial product, their assembly, product technologies, 3D modeling, electronics, software, hardware, prototyping. In the lessons, students are informed about various product technologies and systems, they are put together with real parts and they are adapted to the products they design. With this study, it is aimed that the students gain knowledge and experience about the effect of product internal structure and technologies on product exterior design. In this article, similar orientations in the world and related academic literature are examined first. The following pages describe the structure and implementation of the activities in our study. Afterward, the field study which was conducted to reveal the students’ thoughts about multidisciplinary activities is explained. Data collected in interviews by selecting grades on specially prepared Likert scale forms were used as input to the analysis conducted during the field study. This data was analyzed by factor analysis method and the factors determining the level and expectations of students’ interest in multidisciplinary studies were revealed. In the last part of the article, factor groups and other findings were interpreted and the results were listed
Mimari Tasarlama Sürecinde Mimesis/Taklit Kavramı; Kaba Kümeler Üzerinden Bir Çözümleme Önerisi: Mimari Tasarlama Sürecinde Mimesis/Taklit Kavramı
No full textThe theories developed regarding the architectural design process examine the multidimensionality of the design in different ways although some principles remain the same. One of these studies acknowledges that every architectural object consist of a mimesis potential and information regarding those objects that will be designed afterwards. Additionally, it admits that these objects are actually no more than the mimesis of its predecessors. From this point of view, the purpose of this study is to discuss the concept of mimesis in the process of architectural design through an analytic relationship parallel to the conceptual depth. Rough sets, which are considered one of the research fields of mathematics but have a wide range of research fields from the social sciences to the medical and engineering sciences, have a systematic work system explaining the phenomenon of mimesis in the design process. This systematic based on the analysis of opposition is compatible with mimesis, which explains its raison d’erte via the ones that already exist. Consequently, it is accepted as a strong basis for its analysis, which defines the relation between the imitator and the one being imitated. In the text grounded on three layers in relation with each other, primarily using this point of view, the theoretical framework of this study was established on the basis of the design process, mimesis, and rough sets. After that, an analysis proposition to support the theoretical foundations based on the basic concepts of rough sets was developed. Finally, the proposed analysis relationship in the Archiprix projects was tested. It is certain that it does not seem possible to indicate the design process as a mental experience in a complete and clear way. However, it is accepted that studies that try to elucidate the meaning of the design process, as in the present study, will create a rich content supporting education methods in the architectural design studio.Mimari tasarlama süreci üzerine geliştirilen kuramlar, temelde bazı ilkeleri aynı kalmakla birlikte tasarımın çok boyutluluğunu farklı şekillerde ele almaktadırlar. Bu çalışmalardan birisi olarak hazırlanan metin; tasarlanan her mimari nesnenin hem taklit edilme potansiyeli ile kendisinden sonra tasarlananların bilgisini hem de kendinden öncekilerin taklidi olduğunu kabul etmektedir. Bu bakışla çalışmanın amacı; mimari tasarım sürecinde mimesisi kavramsal derinliğine koşut, analitik bir çözümleme bağıntısı üzerinden tartışmaktır. Matematik biliminin araştırma alanlarından birisi olarak kabul edilen ancak sosyal bilimlerden mühendislik bilimlerine kadar oldukça geniş bir araştırma alanına sahip olan kaba kümeler, tasarlama sürecinde taklit olgusunu açıklayıcı bir sistematiğe sahiptir. Karşıtlıkların analizine dayalı bu sistematik; var olma sebebini zaten var olanlara dayandıran mimesis ile örtüşmekte, dolayısıyla taklit eden ve edilen arasındaki ilişkiyi tanımlayan, çözümlenmesine ilişkin güçlü bir dayanak olarak kabul edilmektedir. Bu eksende birbiriyle bağlantı üç katman üzerine temellendirilen metinde; öncelikle tasarlama süreci, mimesis ve kaba kümeler üzerinden çalışmanın kuramsal çerçevesi çizilmiştir. Sonrasında, kaba kümelerin temel kavramlarından yola çıkalarak kuramsal temeli destekleyecek bir çözümleme önerisi geliştirilmeye, son olarak önerilen çözümleme bağıntısı Archiprix projelerinde sınanmaya çalışılmıştır. Elbette zihinsel bir deneyim olarak tasarlama sürecinin tam ve açık bir şekilde ortaya konulabilmesi mümkün görünmemektedir, ancak yapılan çalışmada olduğu gibi tasarlama sürecini anlamlandırmaya ilişkin araştırmaların mimari tasarım stüdyosundaki eğitim yöntemlerini destekleyen zengin bir içerik yaratacağı kabul edilmektedir
Tezyinî Sanatlar’dan İç Mimarlık Bölümü’ne: Tezyinî Sanatlar’dan İç Mimarlık Bölümü’ne
No full textThe Department of Decorative Arts, which entered into service in 1914 within the body of Mekteb-i Sanâyi-i Nefîse-i Şâhâne established in 1882, is the core of Mimar Sinan Fine Arts University Faculty of Architecture Department of Interior Architecture, Turkey’s first interior architecture school which has a deep-rooted history. However, the year 1923, when the Department of Dahili Tezyini Arts (Interior Decoration) was established was accepted as the start of interior architecture education in Turkey. When the department was established, interior decoration meant the ornamentation and decoration of the interior, domestic furniture, and the ornamentation of the interior in the first period of the industrial exhibition. Along with architecture, the early Republic period and afterward experienced an increase in interest in indoor, design, the use of functional furniture, as well as media and advertisement interest in this topic. Within the scope of the school that takes the name Fine Arts Academy in 1928, the Department of Interior Decoration, which hosts national and international teachers, undergoes significant developments with the changing regulations and the opening of workshops. The country’s sense of interior decoration evolves in parallel with the Academy. While the academy’s education is influenced by global and Turkish developments, it also evolves and continues dynamically, with the establishment of new departments and workshops. The Interior Architecture Workshop, founded in 1929, is one of the most notable examples. As a result, the Department of Interior Decoration becomes more specialized, and interior design becomes a more important profession in Turkey. The influence of foreign instructors who came to the Academy in the 1930s lasted for many years. The influences that begin with the French ecole shift to the German ecole. Beginning in the 1930s, the Academy began to provide notable experience to students through wood workshops, in addition to theoretical and applied training. In addition to education, both Interior Architecture Workshop teachers and Architecture teachers are interested in furniture design; these designs are produced in the workshop and used in various places throughout the Academy. Notable efforts are made to improve the efficiency of the wood workshop, which contributes to the education in the Interior Architecture Branch. Thus, the production of custom-design furniture becomes possible. The Academy, which has operated in various buildings since its founding, suffers significant damage in a fire that breaks out only after it has been relocated to the Double Palaces in Fınıdklı in 1948. Workshops, classes, offices, lecture theaters, and rooms are damaged beyond repair. The wood workshop, which is located outside of the building and was not damaged by the fire, emerges as a notable savior during this difficult period. People work around the clock to make the facilities usable again and to keep education going. The department’s instructors design the necessary furniture as well as continue production in school and outside workshops. The building, where nothing but the walls remained, was reborn as an art school thanks to great commitment. The Department of Interior Architecture is renamed the Department of Decorative Arts Interior Architecture Workshop in 1955. Interior architecture education following the global trends and especially in Europe, places a strong emphasis on international relationships and collaborations, with both national and international teachers. Regarding an invitation, the French National School of Decorative Arts (Ecole Des Beaux Arts) came to Turkey and opened an exhibition in the Academy saloons in 1965, leaving a deep impression. With the Law enacted in 1969, the Academy’s official name was changed to Istanbul State Fine Arts Academy (IDGSA), and the institution gained scientific autonomy. The IDGSA High Decorative Arts Department had two distinct disciplines, Interior Architecture, and Industrial Design in the 1970s. According to their final year options, students graduate as industrial designers or interior architects. In the upcoming years, the concepts of interior architecture and interior architect begin to solidify, as does the importance and interest shown in the design of spaces. Following the activities of the Interior Architects Community, the establishment of the Chamber of Interior Architects is also valuable in terms of emphasizing the significance of interior design and professional dignity. The Chamber of Interior Architects, UCTEA, gains prominence as one of the first professional organizations. The institution first enters under the roof of YÖK (Higher Council of Education) in 1981 and was renamed Mimar Sinan University in 1982 and Mimar Sinan Fine Arts University in 2004. It still carries out activities under the Department of Interior Architecture Faculty of Architecture.Türkiye’nin ilk ve en köklü içmimarlık okulu olan Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Mimarlık Fakültesi İç Mimarlık Bölümü’nün ilk nüvesini oluşturan birim, 1882 yılında kurulan Mekteb-i Sanâyi-i Nefîse-i Şâhâne bünyesinde 1914 yılında faaliyete geçen Tezyinat Bölümü’dür; ancak, Dâhili Tezyinat Bölümü’nün kurulduğu 1923 yılı Türkiye’de iç mimarlık eğitiminin başladığı yıl olarak kabul edilir. Bölümün kurulduğu dönemlerde dâhili tezyinat denildiğinde iç mekânların süslenmesi, bezenmesi, ev mobilyaları ve ilk dönemlerini yaşayan sanayi sergilerindeki iç mekânların süslenmesi anlaşılır. Erken cumhuriyet dönemi ve devamında mimari kabuk yanında iç mekanlara da gösterilen ilginin arttığı, fonksiyona uygun mobilyaların tasarlandığı ve mekanlarda kullanıldığı, bu konunun basında ve reklamlarda da oldukça fazla işlenmeye başlandığı dikkat çeker. 1928 yılında Güzel Sanatlar Akademisi ismini alan okul bünyesinde yerli ve yabancı hocalarla eğitim yapan Dâhili Tezyinat Bölümü yıllar içerisinde değişen yönetmelikler, açılan atölyeler eşliğinde önemli gelişmeler yaşar. Bünyesinde kurulan ahşap atölyesiyle öğrencilerin uygulamalı eğitimleri sağlanırken, kurum içi birçok mobilyanın da üretimi buralarda gerçekleşir. Dâhili Tezyinat Bölümü hocaları kurum dışı işler için çokça teklif alır, bunlarla ilgili kurum tarafından görevlendirilirler. Ülkenin iç mekân düzenleme anlayışı, Akademi’yle paralel olarak gelişme gösterir. 1955 yılında Dâhili Mimari Bölümü’nün adı Dekoratif Sanatlar Bölümü İç Mimari Atölyesi olarak değişir. 1965 yılında Paris Dekoratif Sanatlar Okulu’nun Türkiye’ye gelerek Akademi salonlarında açtığı sergi ülke genelinde büyük yankı uyandırır. 1969 yılında çıkan yasayla Akademi’nin resmi adı, İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi olarak değişir ve bilimsel özerklik gelir. 1970’li yıllarda İDGSA Yüksek Dekoratif Sanatlar Bölümü çatısı altında İç Mimarlık ve Endüstri Tasarımı olarak iki ayrı disiplinin varlığı söz konusudur. 1981 yılında YÖK çatısı altına giren, 1982 yılında Mimar Sinan Üniversitesi, 2004 yılında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi adını alan kurumda İç Mimarlık Bölümü Mimarlık Fakültesi bünyesinde varlığını sürdürmektedir
Covid-19 Sonrası Kalıcı Konutlara Dönüşen İkincil (Yazlık) Konutların Mekân Organizasyonundaki Değişimi: Covid-19 ve İkincil Konutların Dönüşümü
No full textThe Covid-19 pandemic, which has influenced the whole world, has caused business areas to switch to the remote working model and the education to turn into distance education. Summer home owners and retirees with the opportunity to work from home have left their crowded city centers and residences and settled permanently in their summer residences in coastal areas. The summer houses, which have been transformed into permanent residences, have been insufficient for the spatial needs of the user and have not been able to meet their expectations from the residence. House owners have made spatial changes in line with their preferences in order to find a solution to this problem. The present article aims to seek an answer to the question of how the spatial changes they have undergone after the transformation of the summer cottages into permanent residences have changed the spatial organization of the residence. In this way, it is aimed to contribute to the secondary (summer) housing literature by evaluating the changing spatial organization of summer houses in the context of social and economic components. Other questions of the study that remain unanswered are: Is the conversion related to the demographic information of the user? In addition, what should be the design principles that the architect should observe in future summer house designs? In order to find answers to all these questions; First of all, during the field study, a survey was conducted with the users and their personal opinions were reported in face-to-face interviews. The survey results were evaluated with the SPSS statistical analysis program. Spatial analyzes of the changed spaces were carried out with the Space Syntax method. The study area is the Güzelyalı and Dardanos towns of Çanakkale, which are the cities with the highest number of summer residences, living in big city centers after the Covid-19 pandemic, thanks to the transportation facilitated by the implementation of the 1915 Çanakkale Bridge. The most crowded sites in the towns in winter were learned from local administrations and real estate consultants, and a survey was conducted with 147 homeowners in 3 sites. When the results are evaluated, it has been determined that 76 residences have been converted into permanent residences. The biggest reason for the transformation in the residences, which are mostly retirees between the ages of 56-60 as homeowners, has been the Covid-19 pandemic. As a change in their residences, the users used it as a warehouse by covering the bottom of the stairs at the highest rate, and they turned their balconies on the ground and normal floors into closed spaces. As a result of the statistical analyzes, the fact that the users whose residences have been transformed are mostly retired homeowners over the age of 56, has shown that there is a relationship between the age and occupation of the user and the transformation. Turning it into a warehouse by closing the bottom of the stairs among the spatial changes in the houses resulted from the inadequacy of the usage area of the house and especially the kitchen. Likewise, balconies, kitchens and rooms were closed because they were insufficient. In the syntactic analysis, increases or decreases were observed in depth, connectivity and integration values according to the spatial changes made in the plan scheme of each house. In the evaluation of the findings, what these numerical changes mean for the user is evaluated. After the Covid-19 pandemic, the interventions made by the user in order to adapt her summer residence to a permanent residence were solutions that met her needs, but negatively affected the facade and zoning order and caused additional costs. In addition, as a result of these unconscious interventions by each user, houses with architectural characters that are incompatible with each other and their surroundings have emerged. When evaluated holistically, housing silhouettes were encountered that distorted the texture. In order for the residence to respond to the changing user needs depending on the living conditions, the spaces must be planned in a way that allows transformation during the design phase. This study, which is specific to the transformation of summer houses used only in the summer season of the year, into permanent residences, has shown the importance of flexible space solutions in planning. The fact that the spaces are designed in a flexible way, that they can grow, shrink, divide, open and close, is a situation that increases the comfort and satisfaction of the user in her residence. The characteristic and unique architectural formation and spatial organization of the summer residence can be preserved by planning with a flexible space understanding. On the other hand, by increasing the social communication between the residence and the user and the interaction of the user with the space, architectural sustainability is ensured in economic terms.Bu makalede ikincil (yazlık) konutların, Covid-19 sonrası sürekli yaşanan konutlara dönüşmesi sonucu geçirdikleri mekânsal değişimlerin, konutların mekân organizasyonu üzerindeki etkilerini tespit etmek ve ikincil konut literatürüne katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Çalışmada kullanıcıların, konutlarında kendi ihtiyaçlarına yönelik mekânsal değişimler yapabilmesinin, esnek mekân çözümlerine olanak sağlayan planlama ile gerçekleşeceği vurgulanmıştır. Bu amaç doğrultusunda makale kapsamında, dönüşüm geçiren yazlık konut örnekleri seçilmiş, konut sahipleri ile ankete dayalı ampirik soruşturma gerçekleştirilerek öncelikle kullanıcı görüşlerine ve ifadelerine yer verilmiştir. SPSS istatiksel programında kullanılan “Chi Square” testiyle anket analizi, “Space Syntax” (mekânsal dizim) yöntemi ile de konutların mekân analizleri yapılmıştır. Makalenin sonuç bölümünde tüm bulgular, sosyal ve ekonomik bileşenler bağlamında değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonuçları şunları vurgulamaktadır: Covid-19 pandemisinden sonra, özellikle de aktif iş hayatı sona ermiş ve emekli olmuş yazlık konut sahipleri, kent merkezlerindeki konutlarını terk ederek, daha güvenli buldukları ve merkezden uzak yerleşimlerde yer alan konutlarına yerleşmişlerdir. Çoğu iş sektörünün, uzaktan çalışabilme imkanının olması, eğitimde online sürece geçiş, kalıcı konuta dönüşen yazlık konut sayısını artırmıştır. Yazlık konutların kullanım süresinin ve amacının değişmesi, kullanıcı ihtiyacının da değişmesine neden olmuştur. Konutları ihtiyaçlarına yetersiz gelen kullanıcılar, kendi buldukları çözümler ile konutun yeni kimliğine adaptasyonunu sağlamışlardır. Dönüşüm sonrasında konutun mekân organizasyonu değişmiştir. Yazlık konutların tüm yıl içinde yaşanan konutlara dönüşmesinin kullanıcının yaşı, mesleği, ekonomik durumu ile ilişkisi bulunmuştur. Konutun, değişen yaşam koşullarına adaptasyonunun sağlanması, esnek mekân çözümlerinin hâkim olduğu tasarımların yapılması hem kullanıcı memnuniyeti açısından hem de içinde bulunduğumuz Covid-19 pandemisinde mekân üretimi açısından önemli ve gereklidir
Şehirlerin alternatif alışveriş mekânları: İstanbul'da haftalık pazarlar: Şehirlerin alternatif alışveriş mekânları: İstanbul'da haftalık pazarlar
No full textThis paper examines both the spatial and temporal role and main characteristics of periodic markets (pazar) in İstanbul through analysis of a longitudinal study of sellers and consumers. All urban income classifications and socio-economic levels, from impoverished slum dwellers to middle class suburbanites to high income urbanites in İstanbul use periodic markets to satisfy some food, clothing or other needs. In some cases weekly informal markets are just meters away from entrances to İstanbul’s permanent super mega-malls. While some periodic markets in İstanbul have operated in the same space since the Ottoman period, the others have sprung up both in slum areas (gecekondu) and newly planned urban neighborhoods. We conclude that periodic markets will continue their appeal and success across the entire spectrum of Turkish society, including both men and women, young and old residents, rural immigrants, and both rich and poor consumers in spite of the problems they have been creating in the urban neighborhoods.Bu yazı, zaman-mekân bağlamına ağırlık vererek, İstanbul’da periyodik pazarların alıcı-satıcı-satılan mal ilişkileri açısından başlıca özelliklerini ve mekânsal dağılışlarını incelemektedir. Seyyar satıcıdan mega alışveriş mekânlarına kadar her tür alışveriş kolaylığının bulunduğu İstanbul’da, pazarlar, yapılaşmış ya da yerleşik denilen alışveriş kolaylıklarına da bir alternatif oluşturmaktadırlar. En düşükten en yüksek gelir düzeyine kadar tüm toplumsal gruplara hitap etmeleri, alıcılara seçenekler sunmaları, ucuzlukları ve kolay erişilebilir olmaları yüzünden de yarattıkları şehirsel sorunlara rağmen, asla önemlerini kaybetmeyecek gibi görünmektedirler