Tasarım+Kuram (E-Journal)
Not a member yet
424 research outputs found
Sort by
Dar Gelirliler İçin Toplu Konut Üretiminde Katılımcı Tasarım Modeli: Van Kenti Örneği: Konut Üretiminde Katılımcı Süreçler
No full textWhile the housing issue has been discussed on a global and local scale since the 20th century, in the field of architecture, the organization, design and presentation forms of building production have changed as a result of social changes and transformations, and user participation has come to the fore. It is possible to mention that the meaning and production style of the house has changed in Turkey, especially after the 2000s, with TOKI taking place as a ‘new’ actor in housing production. In this study, the concepts such as “public housing, “user”, “participation in architectural design” etc. are exemplified over thousands of housing units built by TOKI in the city of Van. In the study, a flexible model with user participation, which can be applied in mass housing production for low-income people, is proposed. This model is intended to form a basis for the production of mass housing for low-income people and other studies in this field. The method of the study is based on the observations made after the 2011 Van earthquake. The relevant literature was scanned, verbal interviews and surveys were conducted with the users, the drawings and visual documents related to the public housing areas were examined, the findings made were visualized with photographs. The study, which describes and examines mass housing production in this form and proposes a synthesis model based on existing experiences and knowledge, can also be seen as a contribution to the “user- participated design” literature, which is increasingly common in housing production. As a result of the study, it is expected to be understood that there may be a “new” or “different” production model in mass housing production over Van TOKI houses. Structuring processes have an important place in the change that cities experience due to multifaceted factors. The general aim of this study can be summarized under three interrelated titles. First the concept of ‘participation’ in the architectural design process is discussed from different perspectives, secondly interpretation of the satisfaction surveys made with users in TOKİ residences in Van city, and the third one is to propose a synthesis model in which different actors are involved in mass housing production for the low-income in line with the data obtained. The actors emphasize that the production of mass housing directly or indirectly concerns all the users of the city, and the importance of informing the residents of the city and seeking their opinions in the whole process from land selection to construction. While the production model of TOKİ was criticized in general, it was emphasized that the model did not contribute to the urban economy. In the proposed model, mass housing design evolves from a process in which experts are at the focal point, to a multi-stakeholder, democratic process that is shaped in line with the wishes and needs of all urban actors, who are directly or indirectly affected by production, especially the user, and contribute with their experiences, thoughts and opinions. Instead of a production process imposed by experts, the model has been built on a common design process, shaped in line with the demands of the user and other actors, and taking into account expert knowledge. This setup allows for continuous feedback at every stage of the design, allowing discussion and the creation of new alternatives. It is seen that the design process proposed by the model requires a longer period of time compared to conventional production processes, since it offers a new form of organization, data collection, discussion and communication environments. Another important aspect of the proposed model is the determination of the roles and relationships of the actors, who will take part in the design process, with the capacity to start from the most basic unit such as ‘building/residential/private area’ and spread to a wide scale, as needed, to the neighborhood, region and city. The model describes a democratic, pluralistic participatory organization that takes into account local characteristics, social-cultural data in accordance with the context of the place where it will be produced, aims to establish a multi-actor communication and interaction environment, and is shaped by ‘new’ methods and tools in line with user requests and needs. Houses produced individually have left their places to mass production, especially with the social, economic and political dynamics that develop due to population growth, and the traces of the transformation have found their reflections in the physical environment and social life.Konut meselesi 20. yüzyıldan bugüne küresel ve yerel ölçekte tartışılırken, mimarlık alanında yapı üretiminin organizasyon, tasarım ve sunum biçimleri toplumsal değişim ve dönüşümler sonucu farklılaşarak kullanıcı katılımı ön plana çıkmıştır. Türkiye’de özellikle 2000’lerden sonra TOKİ’nin konut üretiminde yeni’ bir aktör olarak yer almasıyla, konutun anlam ve üretim biçiminin değişime uğradığından bahsetmek mümkündür. Bu çalışmada, günümüz dünyasında ve mimarlık alanında güncel tartışma konuları olan toplu konut, kullanıcı’, mimari tasarımda katılım’ vb. kavramlar TOKİ’nin Van kentinde inşa ettiği binlerce konut birimi üzerinden örneklendirilmiştir. Çalışmada ayrıca dar gelirliler için toplu konut üretiminde uygulanabilecek, kullanıcı katılımlı esnek bir model önerisi yapılmıştır. Bu modelin dar gelirliler için toplu konut üretiminde ve bu alanda yapılacak diğer çalışmalara bir altlık oluşturması amaçlanmaktadır. Çalışmanın yöntemi 2011 Van depremi sonrası yerinde yapılan gözlemlere dayalı tespitlerdir. İlgili literatür taranmış, kullanıcılar ile sözlü görüşmeler ve anket çalışması yapılmış, toplu konut alalarına ilişkin çizim ve görsel belgeler incelenmiş, yapılan tespitler fotoğraflar ile görselleştirilmiştir. Bu haliyle toplu konut üretimini betimleyip irdeleyen ve mevcut deneyimler ve birikimler üzerinden sentez bir model öneren çalışma, konut üretiminde giderek yaygınlık kazanan kullanıcı katılımlı tasarım’ literatürüne de bir katkı olarak görülebilir. Çalışma sonucunda dar gelirliler için toplu konut üretiminde yeni’, farklı’ bir üretim modelinin mümkün olabileceğinin anlaşılması beklenmektedir. Kentlerin çok yönlü etkenlere bağlı olarak yaşadıkları değişimde, yapılaşma süreçleri önemli bir yer tutar. Tekil olarak üretilen konutlar, özellikle nüfus artışına bağlı olarak gelişen toplumsal, ekonomik, siyasal dinamiklerle birlikte yerlerini kitlesel üretime bırakmış ve dönüşümün izleri fiziksel çevrede ve toplumsal yaşamda yansımalarını bulmuştur
Suspended-Tensile Structure Based Installations in Open Public Spaces: Asma-Germe Strüktür Temelli Enstalasyonlar
No full textKent sahip olduğu araçlar sayesinde, farklı ve tesadüfi olanla karşılaşmaya, onu tanımaya ve onunla etkileşim içinde olmayaimkân tanımaktadır. Bu araçlar arasında en güçlü olanı kamusal açık mekânlardır. Zaman içinde değişen kültürel yaklaşımlarla,ekonomik kaygılarla açık alanların yüklendiği anlamlar değişmeye başlamış, kamusal mekânlarda sanata olan ilgi ve sanateserinin sahip olduğu estetik değere olan ihtiyaç artmıştır. Günümüzde bireyleri farklı alternatiflerle bir araya getiren kamusalalanlarda; mekânsal kaliteyi arttırmak adına kullanıcılarla iletişim halinde olan sanatsal düzenlemelere sıklıkla yer verilmektedir. Çağdaş sanatçı, geleneksel sergileme yöntemlerinde değişiklik arayışına girerek ürettiği tasarımları ile izleyiciler arasındaki ilişkinin güçlenmesini hedeflemektedir. Sanatçı farklı strüktürleri, malzemeyi güncel tekniklerle birlikte kullanmaya yönelik uygulamaları üzerinde çalışmaktadır. Bunlardan biri olan, kentsel peyzaj ile ilişkisi düşünülerek oluşturulan ve ‘yerleştirme sanatı’ olarak ifade edilen mekânsal enstalasyonlar ile kentliler alan kullanımı açısından farklı deneyimler yaşama imkânı bulabilmektedir. Çalışmanın amacı, strüktür türlerinden biri olan, özellikle büyük açıklıkları geçmede avantaj sağlayan, malzeme ve uygulama açısından sunduğu esnek yaklaşımlarla şehir içine rahatlıkla adapte edilebilen asma-germe strüktür ile oluşturulan enstalasyonları malzeme-yerleşim-renk-geçirgenlik ekseninde incelemektir. Araştırma, konu ile ilgili literatür taraması ile başlamış, güncel örnekler üzerinden sınıflandırma yapılarak bütünselliği destekleyecek bir çerçeve oluşturulmuştur. Elde edilen bulgular ışığında, mekânsal kullanım değeri olan asma-germe strüktürler ile oluşturulan enstalasyonların akılda kalıcı kullanıcı deneyimleri yaratmaya olanak sağladığı, estetik ve işlevsel boyutta etkileşimi arttırdığı görülmüştür. Teknolojik gelişmelerle birlikte kullanım alanlarının daha da artacağı düşünülen asma-germe temelli enstalasyonların, kent için odak noktası oluşturarak kullanıcı mekân etkileşiminin sürekliliğini destekleyen bir potansiyele sahip olduğu, pek çok âtıl kalmış kamusal alanın fark edilmemiş potansiyeline kavuşmasına imkân tanıdığı anlaşılmıştır.Thanks to the tools it has, the city enables to encounter the different and the random, to get to know it and even to interact with it. The most powerful of these tools is open public spaces. Over time, with changing cultural approaches, economic concerns, social disappointments, the organization of urban space and the meanings attributed to open spaces have begun to change, and the interest in art in public spaces and the need for the aesthetic value of artworks have increased. Today, in open public spaces that bring together individuals in the city with different alternatives; in order to increase the spatial quality, artistic arrangements that are in contact with the users of the space and that use the technological opportunities to the full are frequently included. The contemporary artist seeks a change in traditional exhibition methods and aims to strengthen the relationship between the audiences with the designs he produces. With this idea, designers are working on public art applications with functional, historical features that utilize different structures and materials in combination with contemporary techniques. One of them, with the spatial installations, which are also referred to as ‘installation art’, one of the design approaches created in open public spaces, urbanites have the opportunity to have different experiences in terms of space use. The aim of the study; Examining the open public space installations, which are created with flexible materials and application details, which are especially advantageous in passing large openings and which can be easily adapted into the city, on the axis of material-interaction-color-permeability-flexibility-sustainability, how the artists’ expression styles and the perception of city users will be examined to reach conclusions about its impact. The research started with a literature review on the subject, shared current examples, and a framework was established to create a holistic approach through a classification. In this study, the purpose of the selection of installations created with suspented-tensile structures has been defined by the following research questions and the boundaries have been determined.. What is the function of installations in the open public space?. What is the effect of installations created with suspended-tensile structures on the urban landscape in open public space?. What is the effect of suspended-tensile structures on spatial installation designs? How effective is the technology factor?Created with suspended-tensile installations that allow the use of wider space than other types of structures, ‘spaces within space’ can offer applications in which the audience can enter and experience the space from different perspectives. When the installations created with a suspended-tensile structure in open public spaces are examined, it is seen that they are short or long-term depending on the purpose of installation, they can have symbolic, aesthetic and even functional features in some cases. It has been seen that the installations created with suspended-tensile structures allow to create memorable user experiences, increase the interaction in aesthetic and functional dimensions, contain messages from the current period and have positive features to be a source of morale. It has been understood that the installations have the potential to support the continuity of user-space interaction by creating a focal point for the city. The examples examined within the scope of the study emphasize the methodological diversity in the relationship between installation and Suspended-Tensile structure. It can be used to dangle, zone, center, knit, etc. It has been seen that these open public space installations, which are created with suspension-tensile systems that can be easily adapted to the city with flexible approaches in terms of materials and applications, which are especially advantageous in passing large openings, also allow the realization of various urban space activities. It is possible for the masses to socialize and come together for a purpose. Many idle public spaces, which have the opportunity to be included in the city with installations established with a suspendedtensile structure, reach their hidden or unnoticed potential. In this sense, the meaningful and planned coexistence of the urban fabric and its environment also strengthens the integrity effect in designs. It is foreseen that the installations created with suspended-tensile structures, where accessibility is possible with designs of unexpected sizes and forms, will be used more frequently in open public spaces, increasing their area of influence day by day with audience participation in the foreground. 
Sanat Felsefesi Açısından Doğan Kuban: Mimarlık Tarihinden Türk Sanatının İlkelerine: Sanat Felsefesi Açısından Doğan Kuban
No full textIn this article the possibilities of expanding the boundaries of the knowledge and tradition of art philosophy in Turkey throughthe works of names outside the discipline of philosophy are investigated. For this purpose the production of architecturalhistorian Doğan Kuban is discussed. Kuban’s works are evaluated from a philosophical perspective and it is tried to justifythat they should be included in the philosophy of art literature.It has been accepted by the researchers that aesthetics/philosophy of art in Turkey started with the effect of westernizationafter the Tanzimat. The main problems of the few studies that follow the development of aesthetics are that they examineaesthetics, which developed mainly through literary figures and philosophers who had less space than them, until theestablishment of the Republic, only through the works of professional philosophers since the Republic, and they exclude theidea of tradition by not establishing a connection between the local thinkers they have examined and ending their development line with İsmail Tunalı. Common problems in research create the impression that the acceptance of aesthetics or philosophy of art as an activity that only the philosopher can do is accepted as a prejudice. However, philosophy of art is not a field specific to philosophers and limiting the development and accumulation of philosophy of art in Turkey to the work of philosophers narrows the scope of discussion.When a philosophical approach to the subject is sought other than philosophers, the opportunity to meet important names indifferent disciplines and to read them with a new eye increases. When approached from this perspective, Doğan Kuban’s(1926-2021) works deserve to be questioned in terms of art philosophy. It is noteworthy that Kuban’s production which startedin the 1950s and lasted for about 70 years presents a wide field of data and interpretation and that he often attempts theory byreminding the absence of criticism and philosophy in our culture. There are also thinkers who refer to Kuban’s interest inphilosophy, aesthetics and philosophy of art. However, Kuban’s relevance to philosophy and aesthetics/art philosophy has notbeen studied extensively.In the article firstly answers will be sought to the questions of what philosophy and philosophy of art are, and then Kuban’sphilosophy of art will be revealed according to the criteria to be determined here. Kuban’s philosophy of art will be examinedin three stages. His own theoretical approach will be analyzed by reviewing his objections to the tradition of philosophy of art.In the next step, his views on the philosophy of architecture and the philosophy of Turkish art, which he pursued throughout his production as a quest, will be examined. Finally the problems in Kuban’s philosophy of art will be pointed out and itspossibilities will be emphasized.Philosophy is the ability to redefine the concepts starting from the most basic/original problems in any field where one doubtsthe answers, to determine the principles of the field, to answer the sub-questions with principles in line with consistency andvalidity, and to construct his own explanation model for the structure of the field by associating these answers. In order tomake philosophy of art and philosophy of architecture it is necessary to answer the basic questions of the relevant field, toreach conceptual and principled goals, and to present a model of explanation of the structure of the field within a certainmethod. In the context of the criteria of art philosophy determined here, Kuban’s thoughts can be questioned in terms ofphilosophy of art.The philosophy of art, the philosophy of architecture and the philosophy of Turkish art, which became evident by the bringingtogether of different pieces in Kuban’s works, is a continuous and mutually determined effort. The thinker who criticizes thethinking styles and provisions of Western aesthetics, has created his own concept map with redefinitions andconceptualizations. Kuban redefined the concepts in the field of study, based on these he constructed his understanding of art,the philosophy of architecture and tried to create a model of explanation of Turkish art in which he revealed its history,evolution and basic features. Criticizing the views of C. E. Arseven, J. Strzygowski, E. Diez and O. Aslanapa, Kuban tried todefine Turkish art in his own way and tried to explain the basic principles of Turkish art through monumental and civilarchitecture. Even though this model of explanation has deficiencies it offers new research opportunities to history of art andphilosophy researchers with the questions it asks, the concepts it highlights and its unresolved aspects.With his philosophical awareness, criticisms of the philosophy of art, the philosophy of architecture and the attempt toconstruct the theory of Turkish art, Kuban should be included in the subject area of the philosophy of art studies in Turkey.Evaluation of Kuban’s thoughts by including them in the accumulation of art philosophy in our history of thought will bothbroaden and diversify the horizon of the field of art philosophy and will enable the philosophy of art to be considered in thecontext of new relationships between individuals and disciplines by following the traces of thinkers from such different fields.Bu makalede Türkiye’de sanat felsefesi birikiminin sınırlarını, felsefe disiplini dışından isimlerin çalışmaları üzerinden genişletmenin olanakları araştırılmakta, bu doğrultuda Doğan Kuban’ın üretimi tartışılmaktadır. Kuban’ın eserlerinin felsefiperspektifle değerlendirilerek, sanat felsefesi literatürüne dahil edilmesi gerektiği temellendirilmeye çalışılmaktadır.Ülkemizde estetiğin/sanat felsefesinin Tanzimat sonrasında başladığı noktasında uzlaşılmaktadır. Cumhuriyet’e kadar edebiyat çevresinden katkılarla beslenen alan, sonrasında felsefeciler üzerinden incelenmiştir. Sanat felsefesini sadece felsefeciler üzerinden düşünmek alanı daraltmakta, birikimi azaltmaktadır. Felsefi bilince sahip her araştırmacının sanat felsefesi yapabileceği kabul edilirse, felsefe disiplini dışından kişilerin üretimleri de alana katılabilir. Kuban’ın kuram üretme çabası bu bağlamda öne çıkmakta, sanat felsefesi açısından ele alınmayı gereksinmektedir. Felsefe, bir sorunun/konunun kökeninin sorgulanarak temel kavramlarının tanımlanması, ilkelerinin belirlenerek tümel açıklama modeline ulaşılması olarak betimlenebilirse, Kuban’ın çalışmaları sanat felsefesi, mimarlık felsefesi, Türk sanatının felsefesi etrafında sistemleştirilerek yorumlanabilir. Kuban’ın sanat felsefesi üç aşamada irdelenecektir: Sanat felsefesi geleneğine itirazları ve kuramsal yaklaşımı çözümlenecek, mimarlık felsefesi ve Türk sanatının felsefesine yönelik görüşleri incelenerek, düşüncesindeki sorunlara ve imkânlara değinilecektir. Araştırmamız neticesinde Kuban’ın mimarlık tarihinden hareketle geliştirdiği eleştiri ve yorumlarda sanat felsefesinin yapılışını yeniden kurguladığı tespit edilmiştir. Toplumsal kaynaklarından malzemesine, strüktür özelliklerinden geleceğine mimarlığı yorumlayarak bütünsel bir açıklama modeli inşa ettiği fark edilmiştir. Arseven’in, Strzygowski’nin, Diez’in ve Aslanapa’nın görüşlerini eleştirerek Türk sanatını tanımlamaya yöneldiği, anıtsal ve sivil mimari üzerinden temel ilkelerini açıklamayı denediği görülmektedir. Bütünsel olarak yorumlandığında altını çizdiğimiz birtakımsorunlara karşın Kuban’ın kuram üretme çabası, felsefi bilinçle yapılandırılmış niteliktedir ve sanat felsefesi olarak sayılmalıdır. Makalemiz sonucunda Kuban’ın çalışmalarında geliştirdiği düşüncelerinin Türkiye’deki sanat felsefesi birikimine katılması gerektiğine varılmıştır. Bu sayede sanat felsefesinin ülkemizdeki tartışma alanı ile ufku genişleyecektir
Tasarım Sürecinde Katılımcı Yaklaşımlara Dair Bir Değerlendirme İstanbul Levent Bölgesinde Alan Çalışması: Tasarım Sürecinde Katılımcı Yaklaşımlara Dair Bir Değerlendirme İstanbul Levent Bölgesinde Alan Çalışması
No full textThis article examines the relationship of society and architecture under the context of participative approaches in design processes. Participation methodologies are described as democratic enterprises in design process and user participation is a notion which can be realized by the collaboration of designer – city dweller (user) – local authorities. In this study the demand of user participation in contemporary life-style is emphasized and different participation methods are assessed together. Participative approaches strengthen the relations between society and architecture in spatial organizations. In this context, city dwellers (society) may have the right to have place in designing their environment by the contemporary participation methods and media. User participation approaches gained different dimensions with parallel to the changing of world. In the article, new understandings of user participation in design process are re-evaluated with historical and contemporary epochs. In this study, contemporary participation models will be analyzed by the help of theoretic postulations. Then the issue will be discussed in concern to Istanbul. Relation between city and city dweller in Istanbul will be introduced by a "case study in Levent" (globally developing region). Results of public survey in Levent regarding user participation will be presented. Article concludes with a participation proposal for Levent which discusses the methods of participation in pilot region and the social dynamics of city-dwellers in Levent.Çalışma; tasarım süreçlerinde, toplum[1]mimarlık ilişkisini katılımcı yaklaşımlar bağlamında irdelemektedir. Tasarım sürecinde demokratik bir yöntem olarak nitelendirilen ve tasarımcı – kentli – yerel yönetimlerin işbirliği ile uygulanan kullanıcı katılımı kavramının günümüz yaşam biçimindeki gerekliliği vurgulanmakta ve konu ile ilgili yöntemler birarada sunumaktadır. Katılımcı yaklaşımlar, mekansal oluşumlarda toplum-mimarlık ilişkilerinin güçlenmesi için köprü görevi taşımaktadır. Bu bağlamda toplumlar, küresel düzene uygun araç ve yöntemler doğrultusunda, kentlerdeki tasarım süreçlerinde söz hakkına sahip olabilmelidir. Katılımcı yaklaşımlar olarak tanımlanan ve kentlileri tasarım sürecine dahil etmeyi amaçlayan uygulamalar, değişen dünya düzeni ile farklı boyutlar kazanmıştır. Çalışmada, küreselleşme sonrası katılımcı yaklaşımların tarihsel süreç içinde geldiği durum değerlendirmektedir. Katılım politikalarının sahip olması gereken güncel özellikler ortaya koyulmakta ve konu günümüze ait değerler çerçevesinde ele alınmaktadır. Çalışma kapsamında sunulan kuramsal veriler; İstanbul Levent’de belirlenen pilot bölgede gerçekleştirilen alan çalışması ile birleştirilerek somut veriler ortaya koyulmaktadır. Bu bağlamda, İstanbul Levent’de bulunan “pilot bölgeye dair bir kullanıcı katılımı sistem önerisi” sunulmakta ve işleyiş yöntemi açıklanmaktadır. Önerme kapsamında; kuramsal veriler, geleneksel yöntemlerin çağımıza uyarlanması ile kentin güncel dinamikleri bir arada değerlendirilmektedir
Aydınlatma Kontrol Sistemlerinin Hastanelerde Kullanımı: Aydınlatma Kontrol Sistemlerinin Hastanelerde Kullanımı
No full textHospital illumination which is directly or indirectly effected recovery time of patients by scientific researchers, should be reviewed as a speacial sub-title in illumination area. From this point of view, the investigation of the hospital illumination example, created illumination systems, systems elements and how the system work is important for user’s visual confort conditions and users health. In this study the studies realized about patients room’s illumination before. All hospital spaces which are studied in this research realized as illumination features priorityly. The study which was specialized as in order of lighting, lighting control, lighting control in hospitals were reviewed about outside the patients’ room spaces.Aydınlatma alanı içinde özel bir alt başlık olarak incelenmesi gereken hastane aydınlatmasının, hastaların iyileşme sürelerini doğrudan ya da dolaylı olarak etkilediği yapılan bilimsel araştırmalarla kanıtlanmıştır. Bu bakımdan hastaneler için tasarlanan aydınlatma sistemlerinin, bu sistemleri oluşturan elemanların ve sistemin kontrolünün nasıl yapılacağının, kullanıcıların görsel konfor şartlarını sağlamak bakımından önemi olduğu kadar, sağlık açısından da etkileri olduğu söylenebilir. Bu çalışmada da daha önce hasta odaları için yapılan çalışmalardan yararlanılmıştır. Tüm hastane mekânları, araştırmanın kapsamı içinde aydınlatma özellikleri öneri çıkacak şekilde genel hatlarıyla incelenmiştir. Sırasıyla aydınlatma, aydınlatmanın kontrolü, hastanelerde aydınlatmanın kontrolü olarak özelleştirilen çalışmada, hastanelerin hasta odası dışında kalan mekânları da incelenmişti
Göstergebilimsel Araştırma Alanı Olarak Ürün Tasarımı: Göstergebilimsel Araştırma Alanı Olarak Ürün Tasarımı
No full textThe field of Industrial Design is a technique-art applying one which is directly influenced by the scientific and technological as well as artistic developments and artistic thinking, as it is seen in many other fields. In fact every drop that falls in the pool of science, art and technology reaches in waves every field. And today, parallel to the speed of communication this interaction is increased. Because of its nature, Industrial Design is affected by the technological developments rapidly. Our era witnessed the transition of the technology from the mechanic and mechanism technology to the electro-mechanic and from thence to the electronic and in the last twenty years to the micro-electronic technology. No other technological passing has influenced the field of design as much as the micro-electronic technology has done. While this kind of technology gives the designer a great opportunity of shaping, it also makes the means which he rests on in the processes of shaping and designing invalid. The loss of model which results from the coming of the micro-electronic technology caused a new product profile which puts product communication into the foreground and bears communicational problems and in addition to this it left the designer facing the new problem by making his means invalid.Tasarım çevrelerinde "biçim işlevi izler" sloganıyla baş köşeye yerleştirilen tasarımın geleneksel işlev anlayışının, nerdeyse tek ölçüt olduğu dönemin tasarımlarında bile, gerçekte asıl gözetilen olgunun "işlevsel tasarım" mesajı ya da anlamının aktarıldığı bir biçem olduğunu şimdi görebiliyoruz. ‹nsan yapımı nesnelerin, bu arada teknolojimizin ürettiği endüstri ürünlerinin de başından beri toplumumuz için belli bildiriler taşıdığı, belli anlamlara konu olduğu kuşku götürmez. Neredeyse anlamdan kurtulan hiç bir şeyin olmadığı söylenebilir. Hiç bir anlam taşımıyormuş gibi görünen bir ürün bile, en azından "hiç bir anlam taşımama" anlamını iletir. Günlük kullanım nesneleri dediğimiz endüstri ürünlerini, yöneldikleri kullanım işlevlerinin içinde görmeyi, bu işlevlerin karşılığı olarak algılamayı o denli benimsemişizdir ki, onların illede birer anlam aktarıcısı, ya da iletişimin taşıyıcısı olduğu gerçeğini gözardı ederiz. Oysa nesnenin kullanım işlevini karşılaması, kullanışlı olması ya da ergonomik olması, her endüstri ürününde bulunması gereken, nesnenin olmazsa olmaz koşuludur. Gerçekte kullanıcının ürün seçimlerinin dayanağı, iletişimsel işlevler dediğimiz ürünün nelikliğine özgü anlamlamalardır. Kullanım nesneleri üzerinde konumlanan anlamlamalar ya da nesnelerin belli iletişimlerin taşıyıcısı olması, insanın uygarlığı kadar eski olsa gerek. Ne varki anlam olgusunun bilim alanının araştırma nesnesi olması ve anlambilimin kuruluşu yeni olduğu gibi; nesnelerin belli iletişimlerin ve anlamların taşıyıcısı olduğu, nesnelerin taşıyıcısı olduğu iletişimin göstergebilim yolu ile araştırılması ve bu açıdan görülüp değerlendirilmeleri gerektiği düşüncesi de tasarım çevrelerinde oldukça yenidir ancak giderek kabul görmektedir
Temalı Otel: Yok-Mekânla Var Edilmeye Çalışılan ‘Kurmaca Mekân’: Temalı Otel: Yok-Mekânla Var Edilmeye Çalışılan ‘Kurmaca Mekân’
No full textWith the historical development of accommodation places, there has become meaning developments on travel and accommodation concepts. With the speed of developing technology and communication, today “Tourism” strong as sector is increasing its importance in means of continuing economic movement. Necessity of sharing information and experience in each field has brought tourism sector together with other sectors and it is started to be reprogrammed with habits, individual desires and modern requirements. Within this direction, accommodation places reached new descriptions out of the scope of accustomed, standards. Especially, since reclassification of accommodation places is required, new terms describing place and accommodation understanding started to be entered in professional literature. The statement “Highly Individual Places” is shortened with the initials and “Hip has become the general adjective for the alternative hotels.Günümüzde seyahate zaman ayıran kesimin istekleri doğrultusunda yapılan seçimlerde; kültürel kazanımların yerine, lükse olan düşkünlük ve bunun bir başarı statüsü olarak görülmesi, tüketimin turizm kavramının merkezine yerleşmesine yol açmıştır. Turizm, bu dönemde varlığını devam ettirebilmek için farklı arayışlar içerisine girmiş ve temalı oteller ortaya çıkmıştır. Temalı otellerde mekân, karmaşa içerisinde ve zaman kavramından yoksundur. Bu otellerin yok mekânlar olarak tanımlanmasının sebebi, tasarlanan mekânların zamanla ve tarihle olan çelişkili ilişkileridir. Bilinçli olarak hedeflenen, hayale dayalı kurmacaların hayat bulduğu bir mekân yaratmaktır. Bu nedenle temalı otellerde yok mekân yerine, kurmaca-mekân tanımı getirilmelidir. Kurmaca-mekân; olmayan niteliklerin varmış gibi gösterilmeye çalışıldığı, yer ve zaman ilişkisinin kurulamadığı, kendisi ve çevresiyle çelişkiler içinde var olan mekânlardır. Tüketimin mekânlar üzerindeki etkisini artırması, kurmaca mekânları yaratmıştır. Kurmaca-mekânlarda asıl tüketilen; tarih, zaman ve yerellik kavramlarıdır
Prof. Muammer Onat’ın Eğitim Metodolojisi: Prof. Muammer Onat’ın Eğitim Metodolojisi
No full textProf. Muammer Onat Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesinin “Akademi”den, “Üniversite”ye dönüşmesi aşamasında genç akademisyenlerin yetiştirilmesindeki öncü rolüyle adı anılması gereken hocalarımızdan biridir. Yaptırdığı çalışmalar incelendiğinde, tümünde de metodolojinin önemli bir yeri olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Descartes‘in düşünceleri Onat’ın metodolojisini kavramak için önemli ipuçları verir.Prof. Muammer Onat should be added with assuming a leading role of educating of young scholars during the conversion of Mimar Sinan Fine Arts University ‘the Academy’ to ‘the University’. When we analyze the studies directed by him, it is discovered that the methodology is an important place in all these studies. Descartes’ ideas can help us to understand Onat’s methodolog