Tasarım+Kuram (E-Journal)
Not a member yet
424 research outputs found
Sort by
"Styling" Kavram Aracının Ürün ve Tasarımında Kullanımı: Ürün Anlambilimsel Yaklaşım: "Styling" Kavram Aracının Ürün ve Tasarımında Kullanımı: Ürün Anlambilimsel Yaklaşım
No full textEndüstri tasarımı “Styling” kavramı, “Ürünler arasındaki algılanma biçimlerini değiştiren temel yapısal unsurlardır” şeklinde tanımlanmaktadır. Burada değinilen “algı”, farkında olmak ya da ürünün vermek istediği mesajı anlamaktır. Algıyı yaratan formlar bir dizi üründe tasarım yoluyla tekrarlanarak meydana gelirse bir tarz oluşmaya başlamaktadır. Bu noktada styling ve tasarımı birbirine karıştırmamak gereklidir. Tasarım styling demek değildir. Styling ürünün dış görünüşüne ve kabuğuna şekil vermek anlamına da gelmemektedir. Styling uygulaması; bilişsel bilimlerin, karma teknolojilerin, insanın psikolojik ve fiziki ihtiyaçlarının göz ününde bulundurulduğu ve işlevin nedenselliği üzerine biçim oluşturulması durumunu içermektedir. “Styling” Türkçe’de “biçimleme”, “üsluplaştırma” olarak da ifade edilmektedir. Bu makalede, Endüstri Tasarımı disiplini altında “Anlambilimsel Kavram Araçları”ndan ve “Tasarlama” yöntemlerinden biri olan “Styling” kavramının ürün tasarım uygulamalarındaki yansımaları incelenmektedir. Bu araştırma ürün kimliği açısından tasarımda styling kavramını hangi bağlamda ürünlerine yansıtıldığını, anlambilimsel yaklaşımda ürünler üzerinden aktarılmak istenen mesajların hangi yollarla iletildiğine dair bir araştırmayı içermektedir. Bu çalışma ile ürün anlambilimsel bilim alanı ve endüstri tasarımı disiplini arasındaki ilişkiler de kurulmaktadır.Industrial design "styling" concept is generally described as the "Products altering the basic structural elements between the forms of perception”. Referred to here "perception", wants to give the message to be aware of or understand the product. Repeated a number of forms that create the perception occurs through a kind of product has led to the design. At this point, we must not mix up the styling and design. Design does not mean styling. Styling of the product does not mean that the external appearance and give shape to the shell. Styling Applications; cognitive sciences, hybrid technologies, is kept insight, out of human psychological and physical needs of the state and includes the creation of form over function causality. "Styling" in Turkish is also referred as "shaping" and "stylization". In this article, under the discipline of Industrial Design "Semantic Concept Tools" and the "Design" is one of the methods of "styling" the implications of the concept of product design applications. In terms of product identification, products to reflect the context in which the concept of design and semantic approach to styling products that is passed out of the ways in which a study intended to convey messages included. In this study, the relationship between the disciplines of product design semantics, in the field of science and industry are established
20. Yüzyıl’dan Günümüze Müzik ve Mekân: Tokyo ve İstanbul’da Performans Sanatları Yapıları: 20. Yüzyıl’dan Günümüze Müzik ve Mekân: Tokyo ve İstanbul’da Performans Sanatları Yapıları
No full textIt is observed that the technical facilities of the performing arts building in Istanbul city are insufficient when it is compared with the examples from the world. The reason of this problem depends on the fact of the tremendous developing constructions of housing, shopping malls or public spaces instead of concert halls, opera houses or theatre buildings which require big investments with high cost. The visitors and artists complain about this a lot in order to have spaces which mainly serve for art. Performing arts architecture is still not a primary subject in the competitive platform of design in Turkey and stays behind as an architectural symbol of the city. The aim of this paper is to show how the musical spaces in Istanbul can be more functional and more closer to the technical standarts of the ideal examples around the world by the analysing the buildings in Europe, America and especially the ones from Tokyo to bring solutions to the current problems in the context of the relationship of music and space. The suggestions for providing architectural development of the performing arts buildings consist in Istanbul which present lower standarts of spatial volumes and technical qualities compared to Tokyo are stated at the results section of the thesis in order to create an awareness and make people conscious of art to encourage the usage and construction of these types of structures filled with art.İstanbul’daki performans sanatları yapılarının dünyadaki örneklerle karşılaştırıldıkları zaman sahip oldukları teknik donanımın yetersiz olduğu gözlemlenmektedir. Ziyaretçiler ve sanatçılar tarafından sıklıkla dile getirilen bu durum; mimari platformda henüz rekabet gerektirmeyen ve maliyetli yapı türleri olan opera, tiyatro binaları ve konser salonlarının, İstanbul şehrinde sanatsal etkinliklerin sahneleneceği mekânlardan çok, kamusal alan, konut veya alışveriş merkezi gibi yapıların inşa edilmesi nedeni ile geri planda kalmasından kaynaklanmaktadır. Müzik ve mekân kavramlarının tarihsel gelişim süreci ve ilişkisi kapsamında ele alınan bu çalışmada; İstanbul’daki “müzik mekânları”nın nasıl daha işlevsel ve dünya standartlarına yakın bir konuma getirilebilecekleri; Avrupa, Amerika ve özellikle Japonya’nın başkenti Tokyo’da bulunan sahnelerin / salonların genel özellikleri incelenerek, ülkemizdeki salonlara örnek teşkil edecek tasarım kriterlerininin belirlenmesi ve mevcut probleme çözüm önerileri sunabilmesi hedeflenmiştir. Tokyo ve İstanbul’da incelenen performans sanatları binaları üzerinden yapılan karşılaştırmalar sonrasında, İstanbul’da bulunan binaların mekânsal hacimlerinin kapasiteleri ve teknik verilerinin ortalamaların altında kaldığı gözler önüne serilerek, bu yapı türlerinin inşasını arttırarak mekânsal gelişimlerini sağlayacak, topluma sanat bilinci katarak insanları bu yapı türlerini daha sık kullanmaya teşvik edecek öneriler sonuç bölümünde sunulmuştur
Guggenheim Bilbao Müzesi Örneğinde Bilgisayar Teknolojilerinin Strüktür Tasarımı Bağlamında Kullanımı: Guggenheim Bilbao Müzesi Örneğinde Bilgisayar Teknolojilerinin Strüktür Tasarımı Bağlamında Kullanımı
No full textBilbao Guggenheim Museum which was designed by Frank Gehry and opened in 1997 is the first building built by the aid of CATIA software which was formerly used by aviation and automotive industries. Not only the architectural project but also the base of the structural project has been realized by the usage of this specific software. Understanding the changing design and construction processes which started by Frank Gehry’s use of CATIA and which continues with contributions of different software’s and architecture offices, also thinking on how the positions of the architect and the civil engineer reveals the final structural design seem critical on foreseeing “the future of construction”. In this article it is aimed to understand, if the usage of CATIA made any innovations on the relationship of the architect and the civil engineer in the design process which was determined mostly in the enlightenment period. To achieve this, collaboration processes of Gehry’s Office FOG/A (Frank Owen Gehry and Associates) with SOM (Skidmore, Owings and Merrill, Llp.) who were responsible for the civil engineering services is studied further.Frank Gehry tarafından tasarlanan ve 1997yılında açılan Bilbao Guggenheim Müzesi, havacılık ve otomotiv endüstrilerinin kullandığı ancak mimarlık dünyasında daha önce kullanılmayan CATIA (Computer Aided Three Dimentional Interactive Application) yazılımı yardımıyla inşa edilen ilk yapıdır. Yapının yalnız mimari projesi değil, strüktür projesinin altyapısı da bu spesifik yazılım ile mümkün olmuştur. Frank Gehry’nin CATIA yazılımını kullanması ile başlayan, bugün farklı yazılımlar ve farklı ofisler tarafından benimsenerek devam eden tasarlama ve inşa etme biçimini anlamak, bu tasarlama biçiminde mimar ve inşaat mühendislerinin süreçteki pozisyonları ile strüktür tasarımının ortaya çıkışı hakkında düşünmek inşa etmenin geleceğini öngörmek açısından önemli görünmektedir. Yazıda bu yeni teknolojilerin kullanımının, inşa edilen üzerinde etkili iki meslek adamının, inşaat mühendisi ve mimarın tasarım sürecindeki pozisyonları bağlamında herhangi bir yenilik getirip getirmediği araştırılmak istenmektedir. Bu bağlamda Frank Gehry’nin yazılımı kullanmaya başladıktan sonraki tasarım süreci, süreçte yapının strüktür tasarımının yazılım ile ilişkisi, FOG/A (Frank Owen Gehry&Associates) ile yapının inşaat mühendisliği hizmetlerinden sorumlu Hal lyangar liderliğindeki SOM (Skidmore, Owings and Merrill, Llp) ekibinin ilişkisine yakından bakılmaya çalışılmıştır
Türkiye’deki Televizyon Üreticilerinin İnovasyon Karakteristikleri Üzerine Bir İnceleme: Türkiye’deki Televizyon Üreticilerinin İnovasyon Karakteristikleri Üzerine Bir İnceleme
No full textThe concept of innovation has been investigated in recent years, especially in terms of meaning and technology regarding the products. In these dimensions, the concepts of radicality and incrementality, which have been studied intensively in the context of technology, are also evaluated in the literature. While there are comparative studies in the literature regarding the formation of the strategic elements that enable these different dimensions to emerge, there are few studies examining which strategies are in line with specific innovation characteristics. Especially the conditions under which the meaning based innovation that is exposed by the design capabilities, has been tried to be defined by the limited number of studies. Despite these shortcomings in the literature, the ability of a firm to evaluate its ability to develop radical and incremental innovations on the axis of meaning and technology, is crucial to the formulation of product development strategies. In this context, strategic structures that can create radical and incremental innovations in terms of technology and meaning within firms, will be determined through comparative studies in the literature. Later on, the strategic structures of Turkish television producers will be evaluated with the codes obtained from comparative studies and the innovation profile of the companies in Turkey will be evaluated. In the conclusion of this study, evaluations will be made on how television producers can be positioned in terms of general innovation characteristics, and how design can be position in these firmsʼ strategies.İnovasyon kavramı son yıllarda, özellikle ürünler düzeyinde, anlam ve teknoloji eksenlerinde çok boyutlu olarak incelenmektedir. Bu iki farklı boyutta, literatürde daha önce yoğunlukla teknoloji bağlamında incelenmiş olan radikallik ve artımlılık kavramları da değerlendirilmektedir. Bu farklı boyutların ortaya çıkmasını sağlayan stratejik unsurların oluşumu ile ilgili olarak, literatürde karşılaştırmalı çalışmalar bulunmakla birlikte, belirli inovasyon karakteristiklerinin hangi stratejiler doğrultusunda olacağını inceleyen az sayıda çalışma vardır. Özellikle tasarım yetenekleri ile açığa çıkan anlam temelli inovasyonun oluştuğu koşullar, sınırlı sayıdaki çalışma ile tanımlanmaya çalışılmıştır. Literatürdeki bu eksikliklere rağmen, bir firmanın anlam ve teknoloji eksenlerinde radikal ve artımlı inovasyon geliştirme yeteneklerinin değerlendirebilmesi, ürün geliştirme stratejilerinin oluşturulabilmesi açısından önem taşımaktadır. Bu kapsamda, firmalarda teknoloji ve anlam yönünden radikal ve artımlı yapıdaki inovasyonları oluşturabilecek stratejik yapılar, literatürdeki karşılaştırma çalışmaları üzerinden belirlenecektir. Daha sonra Türkiye’deki televizyon üreticisi firmaların stratejik yapıları, karşılaştırılmalı çalışmalardan elde edilen kodlar ile değerlendirilerek Türkiye’deki firmaların inovasyon profili incelenecektir. Çalışmanın sonuç bölümünde , televizyon üreticilerinin genel inovasyon yapıları üzerinden, tasarımın bu firmalarda nasıl konumlanabileceğine dair değerlendirmeler yapılacaktır
Osmanlı Evlerine Dair Araştırma Malzemesi ve Yöntem Sorunsalı: Potansiyeller ve Sınırlılıklar: Osmanlı Ev Araştırmaları
No full textIn the majority of academic studies related to Ottoman houses, existing buildings are examined as research materials and are often placed under scrutiny to illustrate the architecture of traditional houses in a particular region. These studies predominantly evaluate the houses typologically, based on Eldem’s concept of the Turkish house. Following the typological analysis method, which is the one most frequently encountered in studies, different methods have begun to be developed drawing on new resources for architecture in recent years. In addition to the existing buildings, it is now understood that Ottoman written sources offer important materials in the examination of the houses, making it possible to examine houses before the 19th century, a period which has been neglected for many years. Also, the fact that written sources provide important information about the social functions of the houses make them even more attractive. The methods frequently used in evaluating the information obtained from the sources about the houses are the semantic analysis and the quantitative analysis methods. With the quantitative method, researchers evaluate information about the houses translated into numerical data and evaluate the housing history in the different periods of the Ottoman Empire through statistical analysis. In this context, this article is based on the idea that the methods that dominate the academic field of Ottoman houses – typological, semantic, quantitative analysis and the research materials –existing buildings, Ottoman written documents should be examined and critically re-evaluated. Accordingly, it aims to discuss this issue in detail in order to reveal that research methods and materials have their potential as well as their limitations, and to obtain meaningful results in new studies of Ottoman houses.Osmanlı dönemi evleri ve barınma kültürüne ilişkin mimarlık alanında yapılan akademik çalışmaların çoğunluğunda malzeme olarak mevcut yapılar incelenmektedir ve bu yapılar genellikle belli bir bölgenin geleneksel ev mimarisini örneklemek üzere inceleme altına alınmaktadırlar. Bu çalışmalar ağırlıklı olarak, Eldem’in Türk evi kavramsallaştırmasını temel alarak, evleri tipolojik olarak değerlendirmektedir. Türk/Osmanlı/Anadolu evlerine ilişkin çalışmalarda en sık karşılaşılan bu tipolojik çözümleme yönteminin ardından ise, son yıllarda mimarlık alanı için yeni sayılabilecek kaynaklar üzerinden farklı yöntemler geliştirilmeye başlanmıştır. Mevcut yapıların yanı sıra, artık evlerin incelenmesinde Osmanlı yazılı kaynaklarının da önemli malzemeler sunduğu anlaşılmaya başlanmış, böylelikle evler bağlamında uzun yıllardır ihmal edilen 19. yüzyıldan öncesinin de incelenmesi mümkün hale gelmiştir. Ayrıca yazılı kaynakların evlerin toplumsallığına dair de önemli bilgiler vermeleri, bu kaynakları daha da cazip hale getirmektedir. Kaynaklardan evlere dair elde edilen bilgilerin değerlendirilmesinde kullanılan yöntemler de anlamsal analiz ve sıklıkla kantitatif analiz yöntemleridir. Araştırmacılar kantitatif yöntemle kaynaklardaki bilgileri, sayısal verilere dönüştürerek, Osmanlı’nın farklı dönemlerindeki barınma tarihini istatistiksel analizler üzerinden değerlendirmektedirler. Bu bağlamda makale de, Osmanlı evlerini konu alan ve akademik alana hakim olan yöntem ve yaklaşımların -tipolojik, semantik ve kantitatif analiz- ve kullanılan araştırma malzemelerinin -mevcut yapılar ve Osmanlı yazılı kaynakları- inceleme altına alınması ve eleştirel olarak yeniden değerlendirilmesi gerekliliği düşüncesinden yola çıkar. Bu doğrultuda hem yöntemlerin, hem de araştırma malzemelerinin potansiyelleri olduğu kadar, sınırlılıkları da olduğunu ortaya koymak ve Osmanlı evlerine ilişkin yeni çalışmalarda anlamlı sonuçlar elde edebilmek için bu konuyu detaylıca tartışmak amacındadır
Ali Saim Ülgen: A Dialectical Frame of the Republican Mind: Ali Saim Ülgen: A Dialectical Frame of the Republican Mind
No full textAli Saim Ülgen (1913-1963) was a prominent architect-scholar, educator, author, and bureaucrat in early republican Turkey, yet has remained an unusually under-studied persona in the historiography of Turkish architecture. Resonated with a republican pride of national heritage and aspiration for a nation searching for its cultural roots, Ülgen zealously studied the architectural heritage of the country. His prolific work, from preservation interventions to documentation drawings and publications, exhibits an architectural dialogue to establish a scientific milieu for the artistic creativity of Turks in the modern history. Focusing on Ülgen’s textual materials, this essay addresses the evolving relationship between historic architecture as a form of national identity and an academical subject.Erken Cumhuriyet Dönemi’nin önde gelen düşünürlerinden Ali Saim Ülgen (1913- 1963), mimar, bilim insanı, eğitimci, yazar, ve bürokrat kimliğiyle öne çıkmıştır, ancak Türk mimarlık tarihi yazımında çok yönlü çalışmalarına yazık ki yeterli yer bulamamıştır. Cumhuriyet gururunun verdiği şevk ve kültürel köklerini arayan bir milletin arzusuyla, Ülgen üstün bir gayret ile ülkesinin mimari mirasını korumaya ve belgelemeye çalışmıştır. Tarihi koruma çalışmalarından rölöve çizimlerine ve akademik yayınlarına, Ülgen’in üretkenliği, Türklerin sanatsal yaratıcılığına bilimsel bir çevre tesis etmek ve yurt genelinde akılcı tarihi koruma anlayışı yerleştirmek için mimari bir diyalog sergilemiştir. Bu yazı, Ülgen’in kaleme aldığı metinlere odaklanarak, tarihi mimarlığın bir milli kimlik biçimi ve akademik araştırma konusu olarak içiçe gelişen ilişkisini ele almaktadır
Bilgi ve İletişim Teknolojilerindeki Dönüşümün Zaman-Mekânda Sınır Algısına Yansımaları: Bilgi ve İletişim Teknolojilerindeki Dönüşümün Zaman-Mekanda
No full textKuşkusuz çok daha önceleri var olan oluşumların beslediği Birinci Endüstri Devrimi ile başlayan etkileşimli toplumsal süreçler yaşayış ve üretim biçimlerini, bireysel ve toplumsal ilişkileri farklılaştırmış, bu farklılaşma ile canlı/cansız her türden nesne birbiriyle etkileşimli hale gelmiştir. Bu etkileşimli ortamın oluşmasında, bilimsel bilginin çoğalması, birçok durumla baş edebilmek üzere disiplinlerin sınırlarını gevşeterek işbirliğine yönelmesi ve elbet teknolojik olanakların gelişmesi önemli rol oynamıştır.
Dördüncü Endüstri Devrimi olarak da adlandırılan içinde bulunduğumuz bilgi ve teknoloji çağında ise disiplinlerarası etkileşimler üst düzeye taşınmış, bilgi ve uzmanlık alanlarının katı ve değişmez sınırları belirsizleşerek iç içe geçmiştir. Dördüncü Endüstri Devrimi’nin tanımlayıcılarının başında, bilgi ve iletişim teknolojilerinin tüm sistemlere dâhil olması, her alanda fiziksel olanla sanal olanın bir arada var olması gelmektedir. Mimarlık disiplini de çok yönlü doğası gereği toplumsal değişimlerden ve disiplinlerarası kurgulardan direkt olarak etkilenmekte, bu etki kuşkusuz mekânın üretimine ve mekânsal deneyime yansımaktadır. Mekânın fiziksel anlamını dönüştüren, çoğaltan bilişim teknolojileri, geçirdikleri toplumsal süreçlerle birlikte mekâna ait var olan bilgiyi dönüştürmüş, beraberinde metnin ana omurgasını oluşturan “sınır” kavramını hem kavramsal hem de fiziksel anlamda tartışmaya açmıştır.
Bu çalışmanın öncelikli amacı, sınır ve etkileşim kavramlarına zamansal olarak geriye çekilerek, farklı disiplinlerden beslenen bir çerçeveden çok yönlü bakabilmektir. Bu hedefle, temel olarak sınır ve etkileşim kavramları bilgi ve iletişim teknolojilerinin (ICT / Information and Comunication Technologies) fiziksel mekân ve zamanın sınırlarını dönüştürebilme durumları üzerinden tartışılacaktır.The interactive social processes, that began with the First Industrial Revolution which definitely had been fed by earlier formations, have differentiated the forms of both living and production, also individual and social relations. With this differentiation every kind of living/non-living things have become interactive to each other. The multiplication of scientific knowledge, development of interdisciplinary specialization, cooperation and technological opportunities played an important role in constituting of this interactive enviroment. Interdisciplinary interactions have been brought to upper level within the age of information and technology which is also known as the Fourth Industrial Revolution, likewise the rigid and immutable boundaries of the fields of knowledge and expertise have become unclear.
The discipline of architecture is also directly influenced by the social changes and interdisciplinary constructs due to its multifaceted nature. This effect is undoubtedly echoed on production of space and experience of space. One of the foremost depictors of the Fourth Industrial Revolution is the inclusion of information and communication Technologies in all systems and the coexistance of the physical and the virtual items in every field. These Technologies, which alter the physical meaning of space, transformed the existing knowledge of space with the social processes they have exposed to and come up for discussion of the concept of border both conceptually and physically.
The primary aim of this study is to probe the concepts of boundary and interaction from a frame fed from different disciplines in a multi-faceted way by the time. With this aim, the concepts of boundary and interactions will be discussed mainly, through the power of information and communication Technologies to transform the boundaries of physical space and time
Bomonti’nin Dönüşümüne Üretim Dinamikleri Üzerinden Bakmak: Bomonti’nin Dönüşümüne Üretim Dinamikleri Üzerinden Bakmak
No full textThe relation between the metropoliten cities and dynamics of production take different forms in line with the each era of capitalist development. Bomonti as an old industrial district named after the establishment of Bomonti Beer Company at the end of 19th century, now attracts both residence complexes, culture and entartainment venues and garment producer firms, and serves as a medium to monitor this kind of a relationship. This graduate research aims to analyze the transformation of one of the most central districts of İstanbul with a special focus on the production activities making up the economic landscape of the district.Metropol kentler ve üretim dinamikleri arasındaki ilişki kapitalist gelişmeye içkin dönüşümlerle farklı biçimler almaktadır. 1890 yılında Bomonti Bira Fabrikası’nın kurulmasıyla kentin kenarında bir sanayi semti olarak doğan, 1960’larda ‘Sanayi Bölgesi’ ilan edilen, bugün ise lüks konut yatırımları, eğlence ve kültür mekanları yanında hazır giyim firmalarıyla da dikkat çeken Bomonti semti bu ilişkinin izlenebildiği özel bir ortam sunar. Bu çalışma İstanbul’un en merkezi alanlarından biri olan semtin dönüşümüne ekonomik peyzajını oluşturan sanayi faaliyetlerinin tür ve dağılımına odaklanarak bakmayı amaçlamaktadır
Kullanıcı Deneyimi Ekseninde Hareket Algı Uygulamalarına Ait Etkileşimsel Özelliklerin ve Arayüz Tasarımlarının Değerlendirilmesi: Hareket Algı Kullanıcı Deneyimi Etkileşimsel Özellikleri
No full textAmong the important effects of technological development in terms of the service sector is the widespread use of interactive systems in public centers such as malls, aquariums and zoos, providing entertainment-oriented experiences to visitors. Primary reason of the choice of interactive systems in public areas is to provide educational content through entertaining methods as well as establishing various solutions that increase brand and financial values of centers. Centers with different identities offer services to visitor beneffiting from activities in line with modern technologies in order for the guests to perceive the time spent more preciously, to keep the experience alive and to revisit the center. Theming applications related to edutainment design offers playful experiences by facilitating access to interesting topics such as space, animals or nature. Centers usually benefit from edutainment design for the application of a main theme, meanwhile implementations in malls allows the structure to be separated from its counterparts through strategical personalization. Applications developed for different purposes are designed according to contextual features and communicative preferences. Among the digital media applications that have become widespread in recent years, virtual reality applications are the most preferred ones with the convenience they offer. The main reason these applications are practical is that they provide convenience in terms of common technology and updatable content. In the study, the relationship between selected technologies and interfacial aspects of interactive products used in museums and centers are evaluated by examining the design orientation of products related to physical and virtual manipulation control features. The projects presented are composed of the Virtual Habitat application designed for three different edutainment projects and the Space Walk application designed for another project all carried out by the technology company partnered by the author, in order to determine the differences among the applications in terms of user experience and interaction. In this context, the projects presented are the Manila Ocean Park Aquarium, Florya Istanbul Aquarium, Carousel Toy Exhibition held at the Bursa Anatolian Cars Museum and the Ashgabat Medeni Dynch Space Center project. Initial 3 centers are variables of the virtual habitat application realised in different dates. The Medeni Dynch Space Center project carries an importantance in terms of exemplifying the relationship of the same technology with a different content type. Therefore, the study aims to provide gains in explaining the connection between design and technology, based on diverse content with the provision of the projects presented. The scope presented incompasses the goal to determine the interactional properties of the applications in order to explain the design differences related to design and technology. In this context, by examining the visual, experiential and technology-oriented differences of the applications developed within the edutainment projects implemented in different years, it is tried to explain the effect of technological developments on design approaches and the targeted user experience qualities in public buildings. In addition to the educational and entertaining features of the technologies offered, presented implementations carry qualities on enabling the centers to collect information about the progress of the visitors as well as creating a demographic classification. Unlike other scientific studies carried out by the author, the gesture recognition system applications being compiled and subject to this study, result in having more than one common feature among the applications. The most significant difference determined among the applications concerning contextual variability, is the quality that offers an in-depth creativity related to content. The research presents various concepts related to the title and the keywords. In line with the aims of the research, the integrated meanings of all concepts are explained rather than singular expressions. For this purpose, the sections are structured based on the features of design disciplines elaborating the qualities of interactive systems that effect spatial perception. Determining the integrated qualities of spatial and systemic features of the applications is important for the perception of the experience. Another purpose of the qualitative study is to establish a relationship between academic approaches and professional practices by sharing findings on field-based experiences through process’ on literature-based evaluations. In order to eliminate the subjectivity on the selected subject, the study tries to conduct objective evaluations focused on design-centered technologies by making quotations from different projects. Therefore, the gains obtained from the academic examination of the sectoral projects carried out by the author on both areas, constitute the original value of the research. The projects presented chronologically explain the interaction, spatial perception, user experience and interface features provided by gesture recognition technology. In this context, the qualitative research subject to the projects managed by the author aims to achieve gains centered on interdisciplinary design approaches with the integration of academic and professional fields.Hizmet sektöründe iletişim amacıyla kullanılan çağdaş teknoloji uygulamaları, iletişim biçimleriyle ilgili değişimlere sebep olmaktadır. İletişimsel hedeflerle etkileşimli sistemlerin kamusal merkezlerde kullanımı, gün geçtikçe yaygınlaşarak ziyaretçilere eğlence odaklı deneyimler sunmaktadır. Etkileşimli sistemler kullanılması tercihinin temel nedeni, eğitici içeriklerin eğlence değeri barındıran biçimlerde sunulmasının yanı sıra merkezlerin marka ve finansal değerini artıran çözümler sağlanmasıyla ilgilidir. Farklı kimliklerde ziyaretçilere hizmetler sunan merkezler, geçirilen vaktin daha değerli algılanması, deneyimin akılda kalıcılığı ve merkezin tekrar ziyaret edilmesi amacıyla çağdaş teknolojiler doğrultusunda faaliyetlere yer vermektedir. Eğitlence tasarımına uygun temalandırma uygulamaları, akvaryumlar, hayvanat bahçeleri ve botanik bahçeler gibi merkezlerde uzay, hayvanlar veya doğa gibi ilgi çeken konulara erişimi kolaylaştırarak oyun benzeri deneyimler sunmaktadır. Genelde merkezlerde tek bir temaya bağlı kalınarak uygulanabilen eğitlence tasarımı, alışveriş merkezlerinde (AVM) belirlenen alanın seçilen konuya ayrılmasıyla yapının benzerlerinden ayrışmasına imkân vermektedir. Araştırmanın temel amacı, akademik yaklaşımlar ile profesyonel uygulamalar arasında ilişki kurarak saha kaynaklı deneyimlerle ilgili bulguların paylaşılması ve bunlarla bağlantılı literatür temelli değerlendirmelerde bulunulmasıdır. Bu amaçla yazar tarafından gerçekleştirilen sektörel projelerin akademik olarak incelenmesinin iki alan hakkında sağladığı kazanımlar araştırmanın özgün değerini oluşturmaktadır. Kronolojik olarak sunulan projeler, hareket algı teknolojisinin sağladığı etkileşim, mekansal algı, kullanıcı deneyimi ve arayüz özelliklerini açıklamaktadır. Bu bağlamda yazarın yönettiği projeleri konu eden kalitatif araştırma, akademik ve profesyonel alanların entegrasyonu ile disiplinlerarası tasarım yaklaşımları ekseninde kazanımlar sağlanmasını hedeflemektedir
Medrese Yapılarının Koruma Sürecinde Yapı-İşlev-Çevre Uyumu: Kepenekçi Sinan Medresesi Örneği: Medrese Yapılarının Koruma Süreci
No full textMadrasas, which are educational institutions of the Ottoman Period; are cultural assets that need to be protected with their monumental structures and historical identities. However they cannot maintain their original function, and damages due to functional changes or lack of maintenance are observed in the buildings that have survived to the present day. Madrasas consist of units such as the classroom, student rooms, semi-open space, porches, portal, tomb, and fountain, generally around a courtyard, where mass education is given. They are also planned to meet the accommodation needs of students. Madrasa is an educational institution that takes its name from the root “derese”, which, in Arabic, means the place where lessons are taught. A madrasa is where secondary and higher education is held, where the administrators are called mudarris, the teachers who teach lessons are called muids, and the diploma received is called “icazet”. Although the exact date of the madrasas are not known, IX. The Nishapur Madrasa is mentioned as a name in the 16th century, its official establishment by the state is dated to the Karakhanid Period in the X. century, and it is stated that its institutionalization took place in the Seljuk Period. This study is conducted in order to reveal the conservation problems in madrasas that are being used with new functions. “Kepenekçi Sinan Madrasa”, which is currently not in-use is located within the borders of Süleymaniye Mosque and its surrounding World Heritage Site. In addition, Demirtaş neighborhood which comprises Kepenekçi Sinan Madrasa was declared as a renewal area in 2006. The building has survey and reconstitution drawings from the year 2008. The historical development of Kepenekçi Sinan Madrasa located in Istanbul, Fatih District has been researched and its current situation has been determined. In the chronological table of Zeynep Ahunbay’s research on Architect Sinan’s Educational Buildings, it is listed as “Mimar Sinan madrasas - 1545/46 Kepenekçi Hoca Sinan Madrasa”. The following restoration techniques are recommended in order to keep the madrasa structure alive; removal of unqualified joints (liberation), completion of missing parts (reintegration), elimination of carrier system and material damage (consolidation). However, the most suitable options should be determined by conducting studies with the analyzes and detailed researches by the experts of the relevant disciplines. Within the scope of the study a new function was proposed to preserve and maintain the building with its authentic characteristics. The existing environmental texture of the building and the spaces forming the plan scheme based on the restitution study were evaluated by considering the re-functioning (renovation) process as required by the scope. To this end, detailed analysis of the current situation for the building and its surroundings has been made. The new function proposal has been developed based on the results of the analysis in which the positive and negative aspects of the structural and environmental conditions are evaluated. The historical and cultural value of the area according to its environmental characteristics, the knowledge of the existence of craft workshops in the past, its proximity to educational institutions, the potential for tourism, the possibilities that it can provide by being located at a central point and on the trade axis have been taken into account in the new function. According to the architectural features, the original function of the building, the fact that it has a plan scheme with a courtyard that can gather the units and can also provide an activity area, the relationship of the spaces with each other, the fact that all units have natural light and ventilation have created data to determine the new function. The small number and size of the units that make up the madrasa required that the users and additional equipment be limited in the new function to be given. Suggested new function has been determined as a “Traditional Handicrafts Center” for educational purposes, where the exhibition and sale of the produced works is also possible. The historical context of the region, the location of the building, its original function and spatial characteristics have been the guide in the new function proposal. In order to improve the position of the building isolated from its urban context, it is suggested that the surrounding texture be cleared of unqualified structures, and a guiding pedestrian axis should be created between the Süleymaniye Complex and Kepenekçi Sinan Madrasa by preventing the traffic flow. Considering the dilapidated condition of the building, it is seen that it is urgent and important to repair the madrasa building, in line with a comprehensive renovation project to be prepared based on the current restitution study.Osmanlı Dönemi eğitim kurumları olan medreseler; anıtsal yapıları ve tarihi kimlikleri ile korunması gerekli ancak günümüzde özgün işlevini sürdüremeyen kültür varlıklarıdır. Yapıların günümüze ulaşmış örnekleri incelendiğinde, işlev değişiminden veya işlevsiz durumda bulunmalarından kaynaklanan tahribatların ortaya çıktığı, bunun yanı sıra çevresel doku bozulmaları nedeniyle içe dönük, yaşamayan mekânlara dönüşerek yıpranma süreçlerinin hızlandığı görülmektedir. Bu çalışma, günümüzde özgün işlevini sürdüremeyerek yeni işlevlerle kullanılmakta olan medrese yapılarındaki koruma sorunlarını ortaya koymak ve yeniden işlevlendirme sürecinin mevcut mekânsal özellikler ve çevre verileri doğrultusunda değerlendirilmesinin önem ve gerekliliğini vurgulamak amacıyla yapılmıştır. Medrese yapılarının tarihsel süreçteki mimari ve kurumsal yapılarına ilişkin bilgilerin aktarıldığı çalışmada; işlev değişimine bağlı ortaya çıkan sorunlara farklı örneklerle işaret edilirken, medreselerdeki koruma sorunlarına örnek oluşturan, kentin önemli bir noktasında bulunmasına karşın işlevsiz ve harap durumda olan “Kepenekçi Sinan Medresesi” detaylı olarak ele alınmıştır. Yapı, İstanbul, Fatih İlçesinde, 1985 yılında UNESCO dünya kültür mirası listesine alınmış olan Süleymaniye Camii ve çevresi koruma alanı sınırları içerisindedir. Ayrıca Medresenin bulunduğu Demirtaş mahallesi 2006/10501 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yenileme alanı ilan edilen sınırlar içinde yer almaktadır. Yapının, Vakıflar Genel Müdürlüğü arşivinden ulaşılabilen 2008 yılına ait rölöve-restitüsyon çalışması mevcut olup, içinde bulunduğu önemli konumun yanı sıra, harap durumu nedeniyle de korumada öncelikli olarak ele alınması gerekli bir kültür varlığı olarak önem taşımaktadır. Çalışma kapsamında yapının tarihsel gelişimi aktarılmış, çalışmanın amacı gereği yapının özgün karakteristikleriyle korunarak sürdürülmesine yönelik yeni işlev önerisi geliştirilmiştir. Bu doğrultuda, yapı ve çevresiyle ilgili detaylı mevcut durum analizi yapılmıştır. Yapısal ve çevresel verilerin olumlu ve olumsuz yönlerinin değerlendirildiği analiz çalışması sonuçlarına ve mevcut restitüsyon etüdüne bağlı olarak yeni işlev önerisi geliştirilmiştir