Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
Zakaz domniemywania kompetencji i wyjątki od tego zakazu w prawie konstytucyjnym, międzynarodowym i europejskim
Streszczenie rozprawy doktorskiej
pt. „Zakaz domniemywania kompetencji i wyjątki od tego zakazu w prawie konstytucyjnym, międzynarodowym i europejskim”
Przedmiotem niniejszej rozprawy jest zasada ścisłej wykładni kompetencji organów władzy publicznej, w polskiej doktrynie określana jako zakaz domniemywania kompetencji. Innymi słowy, każde działanie władz publicznych powinno mieć wyraźną podstawę w przepisie prawa. Źródłem zakazu domniemywania kompetencji jest zasada legalizmu, zasada państwa prawnego i zasada podziału władzy. Wymóg ścisłej wykładni przepisów kompetencyjnych stanowi fundamentalną regułę polskiego prawa publicznego, natomiast odgrywa coraz mniejszą rolę w prawie międzynarodowym i europejskim, gdzie zasadą staje się stopniowo rozszerzająca wykładnia kompetencji organów międzynarodowych. Zakaz domniemywania kompetencji nie ma charakteru absolutnego, w uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest działanie organu władzy publicznej w ramach kompetencji, która nie wynika z przepisu prawa wprost, lecz w sposób dorozumiany.
Summary of doctoral dissertation: „The prohibition of presumption of powers in light of constitutional, international and European law”
The subject of this dissertation is the principle of strict interpretation of powers of public authorities, which in Polish doctrine is referred to as «the prohibition of presumption of powers». In other words, any action by public authorities should have an explicit legal basis. The concept of strict interpretation of powers is derived from the principle of legalism, the rule of law and the principle of separation of powers. It remains as fundamental rule of Polish public law, while it plays an less significant role in international and European law, where powers are more and more often interpreted expansively. The «prohibition of the presumption of competence» is not absolute, in justified cases it is permissible for the public body to exercise power which does not result from a legal provision directly, but implicitly
Młode lata Honoriusza Balzaka. Filozofia – literatura – publicystyka
Zainteresowanie dziełami młodości Honoriusza Balzaka sięga jeszcze lat trzydziestych dziewiętnastego wieku i często służyło nieprzychylnej krytyce pisarza do deprecjonowania również jego późniejszej twórczości. Prawdziwa krytyka balzakowska na ten temat zaczęła rozwijać się w okresie międzywojennym, między innymi za sprawą publikacji pracy Alberta Prioulta Balzac avant La Comédie humaine (1818-1829). Contribution à l’étude de la genèse de son œuvre. Najwybitniejsi badacze, pomimo pewnych rozbieżności odnośnie opinii na temat tego okresu, zgadzają się co do jego kapitalnego znaczenia dla późniejszej twórczości, wyrażonej głównie w Komedii ludzkiej. Niniejsza praca skupia się na okresie poprzedzającym rok 1829, czyli na okresie anonimowości Balzaka, zanim wydał i podpisał swoją pierwszą oficjalną powieść, Szuanie w roku 1829. Dekadę poprzedzającą to wydarzenie podzielić można na trzy etapy, w których w większym lub mniejszym stopniu zawierają się trzy elementy wymienione w tytule: filozofia, literatura i publicystyka. W tym okresie Balzak próbował się w praktycznie we wszystkich gatunkach literatury. Filozofii głównie poświęcona jest część pierwsza, w której omówiony zostaje stosunek Balzaka do francuskiego Racjonalizmu i spuścizny Oświecenia oraz jego późniejsza ewolucja. Pierwsza część omawia również wpływ klasycznej literatury na estetykę początkującego pisarza, który szuka swojej formy i nie wie jeszcze, że zasłynie z pisania powieści. Okres jego szkiców i prób to także moment, w którym stara się określić w obliczu nowych prądów literackich, które przyjmuje entuzjastycznie, a także Romantyzmu, który odbija się echem w formie i akcentach późniejszych powieści Balzaka z lat 1822-1825. Następnie opisane zostają doświadczenia Balzaka na rynku wydawniczym, w okresie, gdy publikuje literaturę zarobkową, albo kolportażową, omówione w niemal alegoryczny sposób w tekście pseudo-biograficznym dołączonym do wydania dzieł z młodości Balzaka z 1836 roku. W 1824 roku rozczarowany literaturą przyszły autor Komedii ludzkiej próbuje swoich sił w publicystyce i uczestniczy w zbiorowym autorstwie na wpół humorystycznych i na wpół poważnych Kodeksów, życzliwie przyjmowanych przez publiczność. Jest to również okres kryzysu moralnego młodego pisarza, w czasie którego krystalizują się u niego poglądy między innymi na temat władzy i roli pieniądza w społeczeństwie. W okresie 1824-1828 Balzak uczestniczy również w bardzo poważnie traktowanej przez cały świat literacki w Paryżu dyskusji na temat powieści historycznej i jej roli w obrazowaniu obyczajów narodowych i nowej wizji historii. Na temat powieści Balzak zastanawia się od początku swojej twórczości w odniesieniu do form klasycznych, takich jak formy teatralne i poetyckie. Stara się wykazać, iż drugorzędny gatunek, za jaki powieść uważano, jest w istocie jednym z najcenniejszych wynalazków nowoczesności, gdyż w niej zawierają się wszystkie inne formy, co ułatwia opis złożoności świata. Te przemyślenia okażą się zasadnicze dla jego estetyki powieści w późniejszych latach.The interest on Balzac’s earliest works goes as far as the 1830s when it was often used in order to disparage even his later work by some critics. The serious critic on this subject begun to really develop in the interwar period, thanks to, amongst others, the publication of Albert Prioult’s Balzac avant La Comédie humaine (1818-1829). Contribution à l’étude de la genèse de son œuvre. Despite certain differences as to how to judge this early period, the most excellent critics agree on its capital role in later aesthetics, expressed mainly in La Comédie humaine. This study is focused above all on the pre 1829 period, when Balzac was still an anonymous author, before signing his first official novel, Les Chouans, in 1829. This decade can be divided into three subperiods, in which are comprised three elements mentioned in the title: philosophy, literature, journalism. During this decade, Balzac experimented practically with all literary genres. Young Balzac’s philosophy is discussed mainly in the first part, alongside his takes on French Rationalism and Enlightenment. The first part focuses also on the influence that French classicism had on Balzac’s aesthetics when the young author did not know that he would become famous for his novels. During his period of drafts and literary experimentation, Balzac positions himself with respect to new tendencies in literature, that he welcomes with enthusiasm, and Romanticism, noticable in his later novels from the 1822-1825 period. In the following part, Balzac’s experiences as an author of merchant literature are discussed. They will be mentioned in a quasi-biographical note attached to the 1836 edition of his early works. In 1824, Balzac, disappointed by his literary unsuccess, turns to journalism and also partakes in a collective authorship of several Codes, half satirical, half serious, very well received by the public. It is also the time where the young writer experiences a grave moral crisis during which his views on power and wealth continue to evolve. Between 1824 and 1828 Balzac participates in the debate on the historical novel and its role in the depiction of national customs and the expression of a new vision of history, a subject taken with great seriousness by the literary milieu in Paris at that time. In general, the novel, as a genre, is one of Balzac’s central interests during the whole decade before 1829. He demonstrates that this secondary genre, as it was considered, is one of the most essential discoveries of modern times, because it comprises all other forms, which facilitates the reflection on world’s complexities. Those considerations will be of major importance in Balzac’s later aesthetical thought
Insurance company as an entity regarded as an aggrieved party in criminal proceedings
Przedmiotowa praca poświęcona jest problematyce uczestnictwa zakładów ubezpieczeń zobowiązanych do pokrycia szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu przez przestępstwo oraz tych, które naprawiły szkodę w procesie karnym. Wskazanym zakładom ubezpieczeń ustawodawca przyznał szczególny status. Mimo niewypełniania ustawowej, materialnoprawnej definicji pokrzywdzonego przepis art. 49 § 3 k.p.k. nakazuje uznawać wymienione podmioty za pokrzywdzonych, w zakresie w jakim pokryły szkodę lub są zobowiązane do jej pokrycia. Na tle uczestnictwa tych podmiotów w postępowaniu karnym pojawia się wiele swoistych zagadnień, które zasługują na szczegółową analizę badawczą. Wiele z nich znajduje się na styku różnych dziedzin prawa. Z tego powodu obok kwestii karnoprocesowych praca obejmuje również w niezbędnym zakresie zagadnienia z zakresu prawa karnego materialnego, ubezpieczeniowego, cywilnego, cywilnego procesowego oraz handlowego.
Szersze omówienie naukowe przedmiotowej tematyki uzasadnia praktyczna doniosłość udziału zakładów ubezpieczeń, o których mowa w art. 49 § 3 k.p.k. w procesie karnym, a także znaczenie gospodarcze i społeczne działalności zakładów ubezpieczeń. Podjęta tematyka nie doczekała się dotąd w piśmiennictwie monograficznego ujęcia.This dissertation is devoted to the issue of participation of insurance companies, which are obliged to cover the damage caused by a crime and those which have compensated such damage, in criminal proceedings. The above mentioned insurance companies have been granted special status by the legislator. Despite not fulfilling the legal definition of an aggrieved party, by virtue of the provision of Article 49 (3) of the Code of Criminal Procedure they shall be regarded as aggrieved parties to the extent that they have covered the damage or are obliged to cover it. Against the background of participation of these entities in criminal proceedings, there are many specific issues which deserve a detailed research and analysis.(3) Many of them are at the interface between different areas of law. For this reason, in addition to criminal-procedural issues, the dissertation also includes matters related to substantive criminal law, insurance law, civil law, civil procedural law and commercial law.
A broader scientific discussion of the subject matter is justified by the practical importance of the participation of insurance companies referred to in Article 49 § 3 of the Code of Criminal Procedure in the criminal proceedings, as well as by the economic and social significance of the activity of insurance companies. Until now, no monograph has been devoted to the discussed issue
OCENA WPŁYWU PASTERSTWA NA CHEMIZM I STAN SANITARNO-BAKTERIOLOGICZNY WÓD PODZIEMNYCH W REJONIE PIENIN
Celem badań przeprowadzonych w latach 2012-2015 była ocena wpływu pasterstwa na właściwości fizykochemiczne i stan sanitarno-bakteriologiczny wód podziemnych w rejonach pastwisk owiec zlokalizowanych na obszarze Pienin i Beskidu Sądeckiego w południowej Polsce. W rejonie Pienin zrealizowano dotychczas wiele prac naukowych z dziedziny nauk przyrodniczych, w tym geologicznych i hydrogeologicznych, które obejmowały badania wpływu pasterstwa owiec na roślinność, zwierzęta, gleby i wody powierzchniowe, nie dokonano jednak szczegółowego rozpoznania wpływu pasterstwa owiec na jakość wód podziemnych. Badaniami objęto dziesięć poligonów badawczych usytuowanych na obszarze pienińskiego pasa skałkowego oraz zewnętrznych Karpat fliszowych, gdzie prowadzony jest wypas o zróżnicowanej intensywności. Do badań wytypowano łącznie 25 źródeł, które poddano systematycznym badaniom okresowym przeprowadzonym w trzech sezonach badawczych: wiosną, latem i jesienią. Badania terenowe polegały na wykonaniu pomiarów temperatury wód, odczynu pH, przewodności elektrolitycznej właściwej, zawartości związków azotu i fosforanów oraz wydajności źródła. Pobierano również próbki wód podziemnych do laboratoryjnych analiz chemicznych w celu określenia stężeń jonów głównych i podrzędnych oraz mikroskładników, a także do badań sanitarnobakteriologicznych
obejmujących oznaczenie ogólnej liczby drobnoustrojów, liczbę bakterii z grupy coli, w tym Escherichia coli, liczbę kolonii bakterii Shigella sp. i Salmonella sp. Oznaczenia fizykochemiczne (poza zawartością mikroskładników) oraz mikrobiologiczne wykonano własnoręcznie, korzystając z laboratoriów Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Dodatkowo, pobrano próbki utworów podglebowych dla określenia wartości współczynnika filtracji przy użyciu przepuszczalnościomierza laboratoryjnego. W toku przeprowadzonych badań uzyskano bardzo bogaty zbiór danych, który poddano szczegółowej analizie w oparciu o dostępne materiały kartograficzne, publikacje hydrogeologiczne i dane archiwalne dotyczące pasterstwa owiec. Tematyka badań ma charakter interdyscyplinarny z pogranicza hydrogeologii, ochrony środowiska i mikrobiologii sanitarnej.The purpose of the research carried out from 2012 to 2015 was to assess the
influence of grazing on the physicochemical properties and the sanitary and bacteriological condition of groundwater in the vicinity of sheep pastures located in Pieniny and Beskid Sądecki region in southern Poland. In the Pieniny region, many scientific works were carried out in the field of natural sciences, including geological and hydrogeological, covering studies on the influence of sheep grazing on vegetation, animals, soils and surface waters. However, no detailed diagnosis has yet been made to determine the influence of sheep grazing on groundwater
quality. The research covered ten research areas located in the Pieniny Klippen Belt and the outer Flysch Carpathians, each differing in the intensity of sheep grazing. A total of 25 springs were selected for the study, which were subjected to systematic periodic tests conducted in three research seasons: spring, summer and autumn. Seasonal field investigations consisted of measuring water temperature, water reaction, electrical conductivity of water, nitrogen and phosphate content and spring discharge. Groundwater samples were also collected for laboratory chemical analyzes to determine the concentrations of major ions, subordinate and minor elements, as well as for sanitary and bacteriological tests including the determination of the total bacterial count, the count of bacteria from the coli group, including Escherichia coli, the count of Shigella sp. and Salmonella sp. Physicochemical (except for minor elements) and microbiological determinations were made by hand using the laboratories of the Faculty of Geology at the
University of Warsaw. In addition, soil samples were taken to determine the value of the coefficient of permeability using a laboratory permeability meter. In the course of the study, a very rich set of data was obtained, which was subjected to detailed analysis based on available cartographic materials, hydrogeological publications
and archival data on sheep grazing. Research topics are interdisciplinary, from the border of several branches of science, such as hydrogeology, environmental protection and sanitary microbiology
Dramaty polskie na scenach izraelskich i dramaty izraelskie na scenach polskich w latach 1990–2018
Dramaty polskie na scenach izraelskich
i dramaty izraelskie na scenach polskich
w latach 1990–201
Anizotropowe zagadnienia najmniejszego gradientu
The goal of this dissertation is to examine, in the anisotropic least gradient problem, what is the influence of the geometry of the domain and properties of the anisotropy on existence,uniqueness and regularity of the solutions.
In this dissertation we consider three di erent situations. The first one is the case when φ, the function which defines the anisotropy, is a norm. Then, we show existence of solutions to the anisotropic least gradient problem for strictly convex domains and boundary data which are continuous almost everywhere. We are particularly interested in the case when φ is not strictly convex; then, the lack of dependence on location of φ is particularly important.
In the second case, φ may depend also on location, but we assume high regularity and uniform convexity of φ. Then, apart from a result analogous to the previous one, we may also use e.g. the maximum principle for minimal surfaces to show that while for fixed boundarydata are not necessarily unique, all the solutions have the same frame of superlevel sets.
Finally, in the third case we focus on domains Ω which are not bounded convex sets. We consider two situations: when Ω is a strictly convex set, but it is unbounded, and when the boundary of Ω is not connected. For clarity of the presentation in the second case we restrict most of the discussion to the case, when Ω is an annulus on the plane, which enables us to use methods typical for the optimal transport problem.Celem niniejszej pracy jest zbadanie, jaki wpływ na istnienie, jednoznaczność i regularność rozwiązań w anizotropowym zagadnieniu najmniejszego gradientu mają geometria obszaru oraz właściwości zadanej anizotropii.
W pracy poruszane są trzy różne sytuacje. W pierwszej z nich funkcja φ zadająca anizotropię jest normą. Wówczas pokazujemy istnienie rozwiązań anizotropowego zagadnienia najmniejszego gradientu dla ściśle wypukłych obszarów oraz danych brzegowych ciągłych prawie wszędzie. Szczególnie interesuje nas przypadek, gdy φ nie jest ściśle wypukła; wtedy brak zależności φ od położenia gra szczególną rolę.
Drugi przypadek dotyczy sytuacji, gdy φ może zależeć także od położenia, jednak zakładamy wysoką regularność oraz jednostajną wypukłość φ. Wówczas oprócz wyniku analogicznego do poprzedniego możemy także użyć m.in. zasady maksimum dla powierzchni minimalnych do pokazania, że dla ustalonych danych brzegowych rozwiązania niekoniecznie są jednoznaczne, ale wszystkie rozwiązania mają identyczną strukturę poziomic.
Wreszcie trzeci przypadek dotyczy sytuacji, gdy dziedzina Ω nie jest obszarem ograniczonym oraz wypukłym. Rozważamy dwie sytuacje: kiedy Ω jest zbiorem ściśle wypukłym, ale nieograniczonym, oraz kiedy Ω ma niespójny brzeg. Dla czytelności wywodu w drugim przypadku ograniczamy większość dyskusji do przypadku, kiedy Ω jest pierścieniem na płaszczyźnie, co umożliwia stosowanie metod pochodzących z zagadnienia optymalnego transportu
Plants' knowledge and practices in Eastern Podolia. The ethnobiological study of people and plants relations
Celem pracy jest opis i analiza relacji łączących mieszkańców wybranych miejscowości Podola Wschodniego z roślinami. Relacyjność rozumiem w możliwie najszerszym znaczeniu – przyjmując perspektywę wielogatunkową badam najróżniejsze nici relacji moich rozmówców, traktując, na ile to możliwe, na równi wszystkich ich aktorów. Kluczowym pojęciem w moich badaniach jest zielnik mentalny – zbiór taksonów roślin uznawanych przez jego nosiciela za ważne wraz z całym szerokim kontekstem, w którym funkcjonują (nićmi relacji). Interesowała mnie możliwie najpełniejsza kolekcja roślin, które dana osoba ceni i uważa za istotne w swoim życiu. Niemniej w analizie uwzględniam tylko rośliny dziko rosnące oraz te uprawne, które nie są użytkowane zgodnie z podstawowym celem uprawy. Na wyniki badań istotny wpływ miały moje kilkukrotne powroty w teren w różnych momentach roku, co dało pełniejszy obraz zielników mentalnych moich rozmówców. Mimo że w trakcie badań terenowych miałam kontakty ze specjalistami np. osobami leczącymi innych roślinami, przedmiotem moich badań była wiedza potoczna i codzienna praktyka moich rozmówców, wśród których były również dzieci. Dlatego rozmowy z profesjonalistami tworzyły tylko dodatkowy kontekst dla badań. Większość materiału pochodzi z obserwacji uczestniczącej – brałam czynny udział w praktykach, bezpośrednio lub nie, związanych z roślinami i nieustrukturyzowanych wywiadów. W trakcie badań robiłam dokumentację fotograficzną i zielnikową. Częścią tej pierwszej, na zasadzie wzajemności, były sesje fotograficzne. Powstał też film, przygotowany z uczniami lokalnej szkoły. W wyniku moich badań poznałam 158 taksonów roślin ważnych dla mieszkańców Podola Wschodniego. Wykazałam, że cechą dominującą praktyk moich rozmówców jest procesualność i zmienność. Ich zielniki mentalne są w ciągłym ruchu, a źródło wiedzy i jej charakter nie determinują sposobu poruszania się moich rozmówców w środowisku (w ingoldowskim rozumieniu ruchu w środowisku). Moje badania jasno pokazały, że przekaz wiedzy w miejscowościach Podola Wschodniego jest wielokierunkowy, a co istotne, zaobserwowałam przekaz pionowy wstępujący, z którego opisem nie spotkałam się w literaturze przedmiotu. W obszar badań nad tworzeniem lokalnej wiedzy o roślinach włączyłam również teksty pisane (książki i czasopisma), co pokazało większy wpływ czasopism niż książek na wymianę wiedzy, oraz że ludzie nie zawsze wykorzystują swoje zielniki mentalne w całości. Ostatecznie okazało się, że dla moich rozmówców to rośliny lecznicze są najważniejszymi w nich pozycjami, co częściowo wynika ze specyfiki funkcjonowania służby zdrowia w Ukrainie. Wyniki moich badań, które wiązałam z szerszymi procesami w skali mikro i makro globalnej, mogą mieć też praktyczne zastosowanie.The aims of the dissertation are a description and analysis of relationships between inhabitants of the chosen locations in Eastern Podolia and plants. I understand relationality in possible the widest sense. Taking multispecies perspective I analyse a variety of my interviewees’ webs of relations, treating all actors as equally as possible. The key notion in my research has been mental herbarium, a collection of plant taxa perceived as important for the herbarium’s owner. I was interested in possibly fullest collection of plants that a particular person values and perceives as important in their lives. Nevertheless I analyse only wild plant taxa and those of the cultivated ones that are being used with different purpose than the main purpose of their cultivation. The results of my research have been largely influenced by several of my returns to the field in different time of year, which enabled me to receive a fuller image of my interviewees’ mental herbaria. Although during my field research I had contacts with specialists, like herbalists, the object of my research was common knowledge and everyday practices of my interviewees, including children. Therefore, interviews with professionals provided only an additional background to my research. The majority of materials collected comes from semistructured interviews and participant observation – I have taken active part in different practices directly and indirectly related to plants. During my research I have made photographic and herbarium-based documentation. A part of the former was done on the reciprocity principle in a form of the photographic sessions and film making. The film has been made in cooperation with local school children. As a result of my research I have been given 158 plant taxa important for inhabitants of East Podolia. I have shown that dominant features of my interviewees’ practices are processuality and changeability. Their mental herbaria are constantly changing while a source of knowledge and its character do not determine the way in which my interviewees move in their environment (in the ingoldian sense). My research has clearly shown that knowledge transmission in East Podolia is multidirectional and more importantly I have noticed a bottom-up knowledge sharing, the one I have not come across in secondary sources. My research has included also written sources (books and press), which have shown that the press has a bigger impact on knowledge making and that people not always use their mental herbaria in full. Finally, it turned out that for my interviewees they were medicinal plants which were the most important taxa in their collections, which partially derives from the particular way in which health care institutions function in Ukraine. The results of my research, which I have related to broader micro and macro global scales, may have also a practical use
The ethics of the care of the self according to Michel Foucault. Interpretation, criticism, development
Celem rozprawy jest przedstawienie oraz rozwinięcie studiów nad starożytną etyką troski o
siebie, jakie w ostatnich latach życia prowadził Michel Foucault. Jego książki, wykłady oraz
wywiady, których udzielił, zostały wykorzystane jako źródło zarówno narzędzi analitycznych,
jak i wyjściowej interpretacji antycznych tradycji. Sama etyka jest tu rozumiana jako praktyka
kształtowania własnej podmiotowości i zostaje odróżniona od moralności, której
przedmiotem zainteresowania nie jest już forma życia jednostek, lecz zgodność ich czynów z
prawem. Rozprawa zawiera nie tylko rekonstrukcję struktury tak określonej etyki, ale również
opis procesów odpowiedzialnych za jej przekształcenie w moralność. W oparciu o wykłady
wygłoszone przez Foucaulta w Collège de France etyka została przedstawiona jako złożenie
trzech elementów: relacji do siebie, relacji do innego oraz relacji do prawdy. Zadaniem
centralnych rozdziałów rozprawy było opisanie różnic, jakie zachodzą – gdy idzie o każdą z
tych relacji – między pogańską etyką filozoficzną, chrześcijańską etyką monastyczną oraz
chrześcijańską etyką parafialną (to właśnie ta ostatnia została zidentyfikowana jako
moralność). W celu realizacji tak zakreślonego projektu poddano analizie nie tylko spuściznę
samego Foucaulta, ale przede wszystkim obszerny zbiór tekstów napisanych przez
starożytnych autorów pogańskich oraz starożytnych i wczesnośredniowiecznych autorów
chrześcijańskich. Wybrano przy tym teksty szczególnego rodzaju, określone przez Foucaulta
przy pewnej okazji mianem gatunku mniejszego: nie traktaty teoretyczne, lecz pisma
preskryptywne, zawierające konkretne zalecenia dotyczące dobrego prowadzenia się. Innymi
słowy, rekonstrukcja poszczególnych typów relacji do siebie, innego i prawdy została
dokonana w oparciu o analizę literatury z zakresu doradztwa egzystencjalnego, m.in. diatryb,
apoftegmatów, listów, żywotów mędrców i świętych, traktatów ascetycznych, reguł
klasztornych oraz kościelnych kazań. W ten sposób stało się możliwe ukazanie stopniowego
nasycania etyki obcymi jej praktykami i pojęciami, nie przynależnymi do techne tou biou
(sztuki życia), lecz związanymi z instytucjonalno-prawną organizacją Kościoła. Nasycania,
którego efektem końcowym było wykształcenie się zrębów moralności, z właściwymi jej
problemami, jak np. kwestią hierarchii obowiązków czy pytaniem o związek pomiędzy
przekonaniami a sądami moralnymi.The aim of this dissertation is to present and develop the research on the ancient ethics of the
care of the self conducted by Michel Foucault in the last years of his life. His books, lectures,
and interviews was used as a source of the analytical tools as well as an initial interpretation
of ancient traditions. Ethics as such is understood here as a practice of forming one’s own
subjectivity and is distinguished from morality, in which the subject of interest is not the form
of life but a compliance with deeds of law. The dissertation present is not only a
reconstruction of the ethics’ structure but also a description of the processes responsible for
transforming ethics into morality. Based on the lectures given by Foucault in Collège de
France, ethics was presented as an assemblage of three elements: relationship with the self,
relationship with the other and relationship with the truth. The task of the main chapters of the
dissertation is a description of the differences – of all these relationships – between pagan
philosophical ethics, Christian monastic ethics and Christian parochial ethics (it was the latter
that was identified as morality). To accomplish the so designed project not only Foucault’s
heritage, but most of all a huge collection of texts written by the ancient pagan authors and the
ancient or early-medieval Christian authors was analyzed. The chosen literature was of a
particular kind, belonging – as Foucault once expressed – to a minor genre: not the theoretical
treatises but the prescriptive writings containing the specific recommendations for proper
conduct. In other words, the reconstruction of each type of the relationship with the self, with
the other and with the truth was made on the basis of literature in the field of advice for
existence, among others: the diatribes, apopthegmata, epistles, lives of the sages and saints,
ascetic treatises, monastic rules and sermons. In this way, it became possible to show a
gradual penetration of ethics through foreign practices and notions, belonging not to tekhne
tou biou (the art of living) but related to the institutional-juridical organization of the Church.
The final result of this penetration was a formation of morality, with its specific problems, e.g.
the matter of values hierarchy or questions about the relations between beliefs and moral
judgements
Developmental potency of the single blastomeres and inner cell masses of the preimplantation mouse embryos
During preimplantation development of the mammalian embryo cells resulting from cleavage divisions gradually lose their potencies and differentiate into primary cell lineages: epiblast (EPI), trophectoderm (TE) and primitive endoderm (PE) which will contribute to the body of the fetus, placenta and fetal membranes. Complete loss of totipotency and their further differentiation into one of the three cell lines forming blastocyst are necessary for the embryo to continue its postimplantation development within the maternal uterus. Despite many years of research, the exact moment at which cells begin to vary in their potency to multilineage differentiation (into TE, PE and EPI) and their fate becomes clearly determined still remains unknown. Moreover, despite many lines of evidence for the regulative nature of mammalian embryos, the mechanism underlying their uncommon plasticity have not been fully elucidated.
The aim of my doctoral dissertation was to investigate the developmental potency of the single cells of the cleaving embryo and the inner cell masses (ICMs) derived from the mouse blastocysts, as well as to examine the mechanisms governing the plasticity and regulative nature of the embryos.
In the first part of my thesis I aimed at answering the question whether the single cells isolated from the 2- and 4-cell embryo differ in their ability to generate the precursors and cells of all three cell lineages. The pairs and sets of four single blastomeres were cultured to blastocyst stage and then the analysis of cell lineage allocation was performed. I revealed that the 2-cell stage pairs of blastomeres were often able to develop into blastocysts containing ICMs with PE and EPI cells. Despite the capacity to create a blastocyst, the sister blastomeres differed in their ability to produce EPI, PE and TE cell lines. In contrast, the sets of 4-cell stage blastomeres rarely formed normal blastocysts, but instead they developed into blastocysts with ICMs comprising of only one cell lineage or completely devoid of an ICM altogether. This indicates that the 4-cell stage sets of blastomeres feature an asymmetry of the ability to differentiate into PE and EPI. It also means that their potency is further limited in compare to the 2-cell stage blastomeres.
In the second part of my doctoral thesis I investigated whether the plasticity of the ICM is gradually reduced during embryogenesis leading to decrease in the regulative capabilities of the preimplantation embryo. To address this question I aggregated ICM of the early (E.3.5) or late blastocysts (E4.5) with the 8-cell embryo and tracked development of the aggregates before implantation and after their transfer into the recipient mouse. Analysis of the resulting blastocysts and neonates proved that ICM derived from the early and late blastocysts lost the ability to differentiate into TE and its derivatives. Additionally, until the late blastocyst stage ICM can unite with the 8-cell embryo and reconstruct normal blastocyst which is able to undergo full development. However, this ability decreases with the differentiation of PE and EPI cells and their sorting within ICM.
In order to investigate whether the paracrine interactions through FGF4/ERK signaling pathway regulate the embryo development and underlie its plasticity in the third part of my dissertation I constructed chimeric embryos composed of the early ICM (E.3.5) and the 8-cell embryo with decreased expression levels of Fgfr1 and Fgfr2 genes. I noticed that disruption of intercellular signaling involving FGFR1 and FGFR2 receptors inverted the proportion of PE and EPI cells within the ICM and resulted in abnormal embryo development. It means that FGF4/ERK signaling pathway is necessary to ensure the appropriate proportions of cells building the blastocyst.W trakcie przedimplantacyjnego rozwoju zarodkowego ssaków blastomery powstające w wyniku podziałów zarodka stopniowo tracą swe potencje rozwojowe, różnicują i tworzą odrębne linie komórkowe: epiblast (EPI), trofektodermę (TE) i pierwotną endodermę (PE), będące prekursorami ciała zarodka oraz struktur pozazarodkowych: łożyska i błon płodowych. Utrata totipotencji blastomerów i ich dalsze różnicowanie w jedną z trzech linii komórkowych tworzących blastocystę są niezbędne do tego, aby zarodek mógł pomyślnie kontynuować swój rozwój poimplantacyjny wewnątrz macicy matki. Pomimo wielu lat badań, wiedza na temat tego, kiedy dokładnie komórki zaczynają różnić się zdolnością do wielokierunkowego różnicowania (w TE, PE i EPI), a ich los zostaje jednoznacznie ukierunkowany, jest niekompletna. Ponadto, mimo wielu dowodów na regulacyjny charakter rozwoju zarodków ssaków mechanizmy leżące u podstaw ich niezwykłej plastyczności także nie są do końca poznane.
Celem doświadczeń opisanych w niniejszej rozprawie doktorskiej było zbadanie potencjału rozwojowego pojedynczych blastomerów bruzdkującego zarodka oraz węzłów zarodkowych (ICM) blastocyst myszy, a także sprawdzenie, jakie mechanizmy regulują rozwój zarodka i stanowią podłoże jego plastyczności.
W CZĘŚCI 1. doświadczeń chciałam sprawdzić czy blastomery izolowane z zarodka 2- i 4-komórkowego różnią się zdolnością do tworzenia prekursorów/komórek poszczególnych linii komórkowych. Uzyskane w wyniku dezagregacji pary i komplety czterech pojedynczych blastomerów hodowałam do stadium blastocysty, a następnie badałam w nich ekspresję markerów EPI, PE i TE. Wykazałam, że pary izolowanych blastomerów zarodków 2-komórkowych z dużą częstością tworzą prawidłowe bliźniacze blastocysty, których ICM zawierają komórki dwóch linii: PE i EPI. Pomimo zdolności do formowania blastocyst, pary blastomerów pochodzących z zarodków 2-komórkowych różnią się potencjałem do generowania komórek EPI, PE i TE. Z kolei siostrzane blastomery kolejnego stadium, zarodka 4-komórkowego, mają już ograniczoną zdolność do rozwoju w prawidłowe blastocysty i najczęściej rozwijają się w pęcherze trofoblastyczne lub blastocysty, których ICM zawierają komórki tylko jednej z dwóch linii komórkowych: EPI lub PE.
W CZĘŚCI 2. pracy podjęłam się zbadania czy potencjał rozwojowy ICM blastocyst ulega stopniowemu ograniczeniu w trakcie rozwoju, prowadząc do zaniku plastyczności przedimplantacyjnego zarodka myszy. W tym celu ICM pochodzące z wczesnych (3,5-dniowych) i późnych (4,5-dniowych) blastocyst agregowałam z zarodkiem 8-komórkowym, a następnie śledziłam rozwój utworzonych agregatów przed implantacją oraz po ich transplantacji do dróg rodnych samic biorczyń. Analiza uzyskanych blastocyst i noworodków pokazała, że ICM wczesnych i późnych blastocyst mają już ograniczony potencjał rozwojowy i nie różnicują w TE oraz jej pochodne. Wykazałam, że ICM aż do etapu późnej blastocysty są zdolne do integracji z zarodkiem 8-komórkowym i rekonstrukcji chimerowej blastocysty, która po transplantacji do jajowodów samic biorczyń może kontynuować swój rozwój aż do urodzenia. Zdolność ta maleje jednak wraz z różnicowaniem komórek PE i EPI oraz ich sortowaniem w obrębie ICM.
Aby sprawdzić, czy oddziaływania parakrynne zachodzące za pośrednictwem ścieżki FGF4/ERK regulują rozwój zarodka myszy i stanowią podłoże jego plastyczności w CZĘŚCI 3. badań konstruowałam agregaty chimerowe zbudowane z ICM wczesnej 3,5-dniowej blastocysty i zarodka 8-komórkowego, w którym obniżyłam ekspresję genów Fgfr1 i Fgfr2. Stwierdziłam, że zakłócenie sygnalizacji międzykomórkowej zachodzącej za pośrednictwem receptorów FGFR1 i FGFR2 skutkuje odwróceniem proporcji komórek PE i EPI w ICM oraz nieprawidłowym rozwojem chimerowego zarodka. Oznacza to, że ścieżka sygnalizacyjna FGF4/ERK jest niezbędna do zachowania prawidłowych proporcji komórek tworzących linie komórkowe w blastocyście
Offset Agreement
Przedmiotem rozprawy doktorskiej jest problematyka umów offsetowych w prawie polskim. Polska od ponad 20 lat prowadzi zinstytucjonalizowaną politykę offsetową, w ramach której kluczową rolę odgrywa umowa offsetowa. Pomimo to, umowa ta nie była dotychczas przedmiotem większego zainteresowania polskiej nauki. Celem pracy jest zatem kompleksowa analiza cywilnoprawnych aspektów funkcjonowania umowy offsetowej
w polskim porządku prawnym, weryfikacja istniejących w tym zakresie poglądów doktryny oraz udzielenie odpowiedzi na pytania nurtujące praktykę. Dla realizacji wyznaczonych celów badawczych, posłużono się przede wszystkim metodą dogmatyczną, w uzupełnieniu której zastosowano również metodę empiryczną, wykorzystując doświadczenie zawodowe autora.Przeprowadzona analiza doprowadziła do potwierdzenia zasadności tezy, że obecnie obowiązująca ustawa offsetowa stworzyła w Polsce nowy model offsetu uwzględniający rygory stawiane przez prawo unijne. Pomimo licznych podobieństw z poprzednio obowiązującą ustawą, nowe prawo offsetowe nakazuje w zupełnie inny sposób stosować offset, czego przejawem są przede wszystkim nowe wymagania stawiane zobowiązaniom offsetowym oraz potrzeba uzasadniania ich stosowania z punktu widzenia klauzuli derogacyjnej z art. 346 ust. 1 lit. b TFUE. Zwieńczeniem przeprowadzonych analiz było przyjęcie stanowiska odrzucającego pogląd o ramowym charakterze umowy offsetowej. Umowa offsetowa powinna być uznana za umowę definitywną, która wyłącznie w pewnym drugorzędnym wymiarze powinna wymagać doprecyzowania na etapie wykonawczym przez offsetodawcę i offsetobiorcę. Ponadto odrzucono stanowisko, które zalicza umowę offsetową do umów kompensacyjnych, przede wszystkim ze względu na niedopuszczalność ekonomicznego uzasadniania potrzeby zawierania umów offsetowych. Praca została podzielona na dziesięć rozdziałów, wprowadzenie oraz zakończenie. W pierwszych dwóch rozdziałach opisano ogólne zagadnienia dotyczące offsetu w celu przedstawienia międzynarodowego oraz historycznego kontekstu umów offsetowych.
W tym zakresie ukazano przede wszystkim stosunek prawa unijnego do praktyk offsetowych oraz wyjaśniono znaczenie klauzuli derogacyjnej z art. 346 ust. 1 lit. b TFUE. W trzecim rozdziale zilustrowano ogólną charakterystykę obecnego modelu offsetu występującego
w polskim obrocie prawnym. W czwartym rozdziale zaprezentowano podmioty zaangażowane w offset, tj. strony umowy offsetowej (Skarb Państwa i zagranicznego dostawcę), jak również kluczowe osoby trzecie (offsetobiorców oraz offsetodawców). Piąty rozdział został poświęcony przedmiotowi umowy offsetowej, tj. charakterystyce zobowiązań offsetowych. Szósty rozdział wyjaśnia sytuację prawną offsetodawcy
i offsetobiorcy, przede wszystkim przy uwzględnieniu poglądów doktryny na temat umów odnoszących się do osób trzecich (art. 391–393 Kodeksu cywilnego). W siódmym rozdziale zostały poruszone zagadnienia dotyczące odpowiedzialności odszkodowawczej powstałej na gruncie umowy offsetowej, natomiast ósmy rozdział opisuje szczegółowo zagadnienia proceduralne dotyczące umowy offsetowej. W dziewiątym rozdziale umowa offsetowa została opisana jako umowa nazwana, dwustronna, jednostronnie zobowiązująca, do której zawarcia dochodzi w wyniku osiągnięcia konsensusu przez strony w toku swobodnie prowadzonych negocjacji. Stwierdzono jednocześnie, że umowa ta ma charakter kauzalny i odpłatny oraz jest umową o zobowiązanie rezultatu. W ostatnim rozdziale odrzucono stanowisko o ramowym oraz kompensacyjnym charakterze umowy offsetowej.The subject of the dissertation is the issue of offset agreements in Polish law. For over
20 years, Poland has been conducting an institutionalized offset policy in which an offset agreement plays a key role. Nevertheless, the offset agreement has not been the subject
of much interest of Polish legal doctrine. Therefore, the goal of this work is a comprehensive analysis of civil law aspects of the functioning of offset agreement in the Polish legal order, verification of the existing views of the legal doctrine, and providing answers to questions concerning the practice. In order to achieve the research goals, the dogmatic method was used primarily, in addition to which the empirical method was also utilized, using the author's professional experience.
The analysis has led to the confirmation of the thesis that the current offset law in Poland has created a new legal model taking into account the rigors of EU law. Despite numerous similarities with the previous law, the new offset law requires that offset is used in
a completely different manner, which is manifested primarily by the new requirements for offset obligations and the need to justify their use from the point of view of the derogation clause of Article 346.1.b TFEU. The analysis culminated in the adoption of a position rejecting the view that the offset agreement is a framework agreement. The offset agreement should be considered as a definitive contract, which only in a certain secondary dimension should need to be supplemented at the implementation stage by the offsetor and the offsetee. Furthermore, the position which classifies an offset contract as a compensatory contract was rejected, primarily because it is not acceptable to justify economically the need for offset agreements.
The work was divided into ten chapters, an introduction and a conclusion. The first two chapters describe the general issues of offset in order to present the international and historical context of offset agreements. In this respect, mainly the relationship between
EU law and offset practices is presented, as well as the meaning of the derogation clause
of Article 346.1.b TFEU. The third chapter illustrates the general characteristics of the current offset model in Polish legal transactions. The fourth chapter presents entities involved in
the offset, i.e. parties to an offset agreement (the State Treasury and a foreign supplier),
as well as key third parties (offsetees and offsetors). The fifth chapter was devoted to
the subject of the offset agreement, i.e. the characteristics of the offset obligations. The sixth chapter explains the legal situation of offsetee and offsetor, mainly taking into account
the views of the legal doctrine on agreements relating to third parties (Articles 391-393
of the Civil Code). The seventh chapter deals with issues concerning liability for damages arising under an offset agreement, while the eighth chapter describes in detail the procedural issues concerning an offset agreement. In the ninth chapter the offset agreement is described as a named, bilateral, unilaterally binding agreement, which is concluded as a result of reaching a consensus by the parties in the course of freely conducted negotiations.
At the same time, it is stated that the agreement is causal and remunerated and is
an agreement of result. The last chapter rejects the position of a framework and compensatory nature of offset agreement