Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
Ornithological tourism in the Polish Natura 2000 Network
Get PDFObszary europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000 powstały dla ochrony różnych typów siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, które uważa się za cenne
i zagrożone wyginięciem w skali całej Europy. Sieć składa się z dwóch rodzajów obszarów: obszarów specjalnej ochrony ptaków (OSO) i specjalnych obszarów ochrony siedlisk (SOO). Pierwsze z nich obfitują w różnego rodzaju dziko żyjące gatunki europejskiej awifauny, które mogą stać się podstawą rozwoju turystyki ornitologicznej. Ich status ochronny nie ogranicza możliwości wykorzystywania tych walorów do celów turystycznych przy zachowaniu, stosownie do przepisów prawa, dbałości o stan środowiska. Celem realizowanych badań było: wyróżnienie typów obszarów specjalnej ochrony ptaków w kontekście potencjału
i ich zagospodarowania na potrzeby turystyki ornitologicznej, identyfikacja szans i barier rozwoju przestrzeni turystycznej obszarów specjalnej ochrony ptaków pod kątem organizacji tego typu turystyki oraz określenie wpływu obszaru Natura 2000 na rozwój turystyki w jego sąsiedztwie.
Badania przeprowadzono w skali przeglądowej oraz szczegółowej. Ze względu
na złożoność zagadnienia do przeprowadzenia typologii OSO Natura 2000 wykorzystano metodę analizy hierarchicznej problemu. Analizie poddano 145 polskich obszarów specjalnej ochrony ptaków. Studia przypadków objęły 6 obszarów reprezentujących wyróżnione typy. Dla każdego z nich przeprowadzono analizę dokumentów planistycznych i strategicznych gmin, w obrębie których położone są badane obszary, inwentaryzację zagospodarowania turystycznego oraz indywidualne wywiady pogłębione z miłośnikami przyrody i ptaków.
Na podstawie zebranych danych wykonano analizę SWOT dotyczącą mocnych i słabych stron badanego obszaru Natura 2000 pod kątem rozwoju turystyki ornitologicznej oraz szans
i zagrożeń związanych z organizacją tego typu turystyki. W celu określenia znaczenia
OSO Natura 2000 dla rozwoju turystyki ornitologicznej wyliczono wskaźniki gęstości bazy noclegowej oraz gęstości obiektów zagospodarowania turystycznego.
Wyodrębniono 5 typów obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 o różnym potencjale rozwoju turystyki ornitologicznej. Obszarami o największych możliwościach
są tereny o wysokich walorach ornitologicznych. Najistotniejsza jest obecność gatunków ptaków chronionych oraz innych, np. migrujących. Terenami najbardziej ciekawymi
i bogatymi w gatunki dla miłośników ptaków są tereny wodne i wilgotne (zarówno wody słodkie, jak i morskie). Mniejsze znaczenie dla obserwatorów ma obecność zagospodarowania turystycznego. Jednak dla początkujących obserwatorów i osób nie znających odwiedzanego obszaru ważna jest dobra dostępność informacyjna
i komunikacyjna. Ponadto ze względu na ochronę awifauny pożądana jest obecność organizacji przyrodniczych organizujących imprezy i warsztaty edukacyjne oraz prace terenowe dla miłośników ptaków.
Zrealizowane badania szczegółowe pozwoliły zidentyfikować różne czynniki mające wpływ na rozwój turystyki ornitologicznej w gminach posiadających w swoich granicach obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000. Największym problemem wśród badanych gmin jest brak funduszy na działalność związaną z rozwojem turystyki ornitologicznej,
a także na monitoring jej wpływu na środowisko. Innym czynnikiem znacząco wpływającym na turystykę jest mnogość i problem z interpretacją różnego rodzaju przepisów i wymogów formalnych związanych z realizacją inwestycji związanych z turystyką na terenach chronionych. Dla rozwoju turystyki ornitologicznej istotna jest także obecność wykwalifikowanych jednostek i osób odpowiedzialnych za planowanie, zagospodarowanie
i zarządzanie turystyką na obszarze chronionym. W przypadku obszarów mniej znanych, ważną rolę odgrywa promocja walorów przyrodniczych i ornitologicznych.The European network of the protected areas Natura 2000 was created in order to protect various types of natural habitats, plant and animal species which are valuable and threatened with extinction. The Natura 2000 network consists of Special Protection Areas (SPA)
and Special Areas of Conservation (SAC). The first type characterizes itself with a high number and diversity of bird species, which are particularly interesting for tourists watching birds. The protection status of the Natura 2000 areas does not limit their use for tourism
if only the economic activities are carried out in accordance with applicable law.
The aims of the presented thesis are as follows: (1) to develop the typology of Special Protection Areas based on their potential and facilities for birdwatching, (2) to identify opportunities and barriers for the development of birdwatching tourism within the Natura 2000 SPAs and (3) to determine the relation between the existence of the Natura 2000 area tourism development within the area and in its vicinity.
The research was carried out both in general and detailed scales. At the general scale
(145 Polish SPAs), the typology of birdwatching attractiveness of the areas was conducted. Due to the complexity of the problem the number of analysed factors and their diversity,
the Analytic Hierarchy Process (AHP) was implemented. At the detailed scale, 6 case studies representing the identified types were developed. The desk research included analysis
of strategic and planning documents of municipalities within which the studied areas
are located. The field research included inventory of tourist infrastructure that allowed
to evaluate the level adaptation of research area for this form of tourism. Another element
of the fieldwork were the Individual In-depth Interviews (IDIs) with birds and nature lovers. Basing on the data collected during the desk research and the fieldwork, SWOT analysis
of the perspectives of birdwatching tourism development was carried out for each
of the analysed areas. In order to determine the importance of the Special Protection Areas Natura 2000 for the development of the birdwatching tourism the indicators of density
of accommodation and density of tourism facilities were calculated.
5 types of SPAs that characterise themselves with various potentials for the development
of birdwatching have been identified. The areas with high ornithological values are the most desirable. The most important is the presence of protected bird species and other birds,
e.g. the migratory ones. Waters (both fresh and sea) and wetlands that are the most species-rich are the most interesting for bird lovers. In turn the tourist development is less important for observers, but it is necessary to protect the natural environment. The additional element, important for the protection of avifauna is the activity of ecological organizations within
the area. Such bodies organize educational events, nature workshops and fieldworks for bird lovers.
The conducted analyses allowed to identify various factors that affect the development
of birdwatching within the Natura 2000 SPAs and in their vicinity. The biggest problem
is the lack of funding not only for activities related to the development of birdwatching,
but also for monitoring of the birdwatching environmental impact. Another limiting factor
is connected to the lack of comprehension of the regulations and formal requirements
for development of tourism in the protected areas. The qualified entities and personal responsible for planning, development and management of tourism in the protected area plays a crucial role in successful and sustainable tourism development. For less known areas,
the promotion of natural and ornithological values is indispensable
Systemy zabezpieczenia społecznego a przepływy migracyjne w Unii Europejskiej – mikroekonomiczne uwarunkowania decyzji migracyjnych
No full textInternational movement of people is not a novel phenomenon, and the available
literature – in economics and other sciences – seems abundant. Some questions, however,
remain unanswered and progress in data collection only recently made it possible to perform
large-scale, quantitative comparisons between countries. Moreover, recent decades saw the
scale of immigration increase dramatically, causing major socio-economic changes in many
developed destination economies – which calls for further research in this area. The series of
journal publications which constitute this PhD thesis is centred around the bilateral relationship
between welfare arrangements and migration within and into the European Union. The main
research questions pertain to the effects that welfare systems have on the international
movement of people into and between EU countries, as well as how the migrants differ from
their native counterparts in terms of participation in social security. The work on this thesis was
conducted in years 2015-2019, in which the European Union experienced a dramatic increase
in both external and internal migration. Moreover, the topic of immigration moved from
academic debate into the public domain and even became highly politicised.
This dissertation takes the form of a series of three journal publications, accepted for
print in years 2017-2019. The first article, titled “Migration and welfare systems – state of the
art and research challenges”, contains a comprehensive literature review devoted to the
typology of welfare systems in Europe, their effect on migration flows and the position of
welfare arrangements in economic theories of migration. The second article, titled “Does
welfare drive international migration? – a European experience”, contains an empirical
assessment of the impact that welfare generosity has on migration decisions of third country
(non-EU) nationals. It presents estimates of the welfare magnet effect in various groups of nonEU immigrants, living in some of the most popular destination countries in continental Europe.
The third article, titled “Are migrants overrepresented among individual welfare
beneficiaries?”, addresses the issue of welfare participation among immigrants. It contains a
quantitative assessment of welfare dependency in selected European Union countries, as well
as the Yun decomposition of its differences between natives and immigrants.
Above publications contribute to the existing literature in manifold ways. The first paper
presents a synthesis and critical assessment of both historic and current research in the area of
welfare and migration, together with a typology of literature strands. A wide evaluation of over
100 books and papers serves as a foundation for the subsequent research conducted in the scope
of this thesis, as well as a knowledge base for future investigations into the relationship between
welfare and migration.
The second publication substantially contributes to the studies on the welfare magnet
hypothesis by evaluating it using representative, recent microdata on extra-EU immigrants.
Additionally, it employs a set of advanced econometric modelling techniques (conditional
logistic regression with interactions), not common in similar analyses, and an extended list of
controls to ensure a methodologically rigorous assessment. Results suggest that the effect of
welfare generosity on individual migration decision is present and significant at least in some
immigrant groups. Moreover, they show that both the direction and strength of this effect is
dependent on migrant characteristics, which explains why empirical studies based on
aggregated data produce such mixed results.
The study of welfare receipt, included in the last paper, is valuable for a number of
reasons. First, the analysis is conducted separately for immigrants from within and outside the
EU. The origin of migrants is rarely controlled in cross-country comparisons of welfare
participation, as such information has been collected by Eurostat only for the last few years.
However, significant differences in estimates show that those groups should be analysed
separately. Second, this is one of the first attempts to apply Yun decomposition in studies of
welfare receipt, which allows for an in-depth analysis of differences in welfare participation
and its determinants. Third, the paper concentrates on individual welfare arrangements and
provides evidence for heterogeneity of residual dependency across benefit types. Lastly, the
estimates are performed on recent, post-crisis data. The results show that immigrants and
natives differ with respect to welfare participation in individual benefits in both the level of
dependency and composition of arrangements. Comparisons of unconditional participation
rates suggest that in most of the European countries immigrants are more likely to claim
unemployment benefits and much less likely to be on pensions. In general, migrants are found
to be on welfare less often than natives. Moreover, decomposition results show that these
differences decrease after individual characteristics are controlled.
In 1978 Milton Friedman famously stated that free immigration and unrestricted welfare
benefits cannot coexist. He claimed that once the borders are opened, there is nothing that can
stop people from taking advantage of the most generous redistributive system. Although recent
decades were characterized by mass migration, this approach seems too simplistic, which
common markets like the European Union appear to prove. The PhD dissertation Welfare
systems and migration patterns in European Union – microeconomic determinants of mobility
decisions strives to deepen the understanding of mechanisms shaping modern migration
patterns in Europe. It looks into the relationship between welfare and immigration, with the
emphasis on social security arrangements as the potential factor forming individual mobility
decisions.Literatura przedmiotu w dziedzinie migracji międzynarodowych – zarówno
w ekonomii, jak i innych naukach – jest dość obszerna. Mimo to, niektóre pytania wciąż
pozostają bez odpowiedzi, a postępy w procesie zbierania danych dopiero niedawno umożliwiły
wykonanie porównawczych analiz obejmujących wiele krajów. Co więcej, w ostatnich latach
doszło do intensywnego wzrostu skali migracji, co wywołało poważne zmiany społeczne
i gospodarcze w wielu rozwiniętych krajach docelowych. Seria publikacji naukowych,
składająca się na poniższy przewód doktorski, dotyczy współzależności między systemami
zabezpieczenia społecznego a migracją wewnątrz i do Unii Europejskiej. Główne pytania
badawcze dotyczą wpływu świadczeń socjalnych na międzynarodowy przepływ ludności
między i do krajów UE oraz różnic między obywatelami krajów docelowych a imigrantami
w sposobie korzystania z tych świadczeń. Badania w ramach pracy doktorskiej prowadzone
były w latach 2015-2019, kiedy Unia Europejska doświadczyła znacznego przyrostu skali
migracji – zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej. W tym samym czasie temat imigracji
zagościł na stałe w debacie publicznej, a nawet stał się istotnym czynnikiem politycznym.
Poniższa praca doktorska składa się z trzech publikacji naukowych, przyjętych do druku
w latach 2017-2019. Pierwszy artykuł, zatytułowany “Migration and welfare systems – state of
the art and research challenges” (pl. „Migracja i systemy zabezpieczenia społecznego – stan
wiedzy i wyzwania badawcze”), zawiera szeroki przegląd literatury z obszarów typologii
systemów zabezpieczenia społecznego w Europie, ich wpływu na przepływy migracyjne oraz
roli, jaką owe systemy odgrywają w ekonomicznych teoriach migracyjnych. Drugi artykuł,
zatytułowany “Does welfare drive international migration? – a European experience” (pl. “Czy
świadczenia społeczne wpływają na migracje międzynarodowe? – przypadek Europy”) zawiera
empiryczną ocenę wpływu szczodrości systemów zabezpieczenia społecznego na decyzje
migracyjne obywateli krajów spoza UE. Zaprezentowano w nim oszacowania tzw. efektu
magnesów opieki społecznej (ang. welfare magnet) w różnych grupach społecznych
imigrantów spoza Unii, mieszkających w kilku popularnych krajach docelowych. Trzeci
artykuł – „Are migrants overrepresented among individual welfare beneficiaries?” (pl. „Czy
imigranci częściej korzystają z indywidualnych świadczeń społecznych?”) – porusza temat
pobierania przez imigrantów świadczeń socjalnych w krajach zamieszkania. Publikacja zawiera
ilościową ocenę zależności obywateli krajów Unii oraz imigrantów od opieki społecznej w
wybranych krajach Unii Europejskiej. W materiale wykorzystano również dekompozycję
Yun’a do analizy występujących między nimi różnic.
Powyższe publikacje rozszerzają wiedzę w zakresie migracji i systemów zabezpieczenia
społecznego na wielu płaszczyznach.
Pierwszy artykuł przedstawia syntezę i krytyczną ocenę historycznych oraz
współczesnych prac w tej dziedzinie. Zawarta w nim analiza ponad 100 książek i artykułów
jest punktem wyjścia do dalszych rozważań w ramach tej pracy oraz fundamentem dla
przyszłych badań w obszarze migracji i świadczeń socjalnych.
Druga publikacja stanowi istotny wkład w badania nad hipotezą welfare magnet,
poprzez próbę jej weryfikacji przy użyciu nowych, reprezentatywnych danych dotyczących
imigrantów spoza Unii Europejskiej. Dodatkowo, wykorzystano w niej zestaw
zaawansowanych technik ekonometrycznych (warunkowa regresja logistyczna z interakcjami),
rzadko pojawiających się w literaturze tematu oraz rozszerzony zestaw zmiennych kontrolnych,
aby zagwarantować precyzję i metodologiczną poprawność oszacowań. Wyniki sugerują, że
wpływ szczodrości systemów zabezpieczenia społecznego na indywidualne decyzje
migracyjne jest istotny statystycznie przynajmniej w niektórych grupach imigrantów.
Wykazano również, że zarówno kierunek jak i siła tego efektu zależą od charakterystyk
migrantów. Powyższe odkrycie tłumaczy czemu podobne badania, oparte o zagregowane dane
dotyczące przepływów migracyjnych, zazwyczaj dają niejednoznaczne wyniki.
Badanie wykorzystania świadczeń społecznych, zawarte w ostatniej pracy, jest
wartościowe dla badań nad problematyką migracji w kontekście zabezpieczenia społecznego
pod wieloma względami. Po pierwsze, analiza została przeprowadzona oddzielnie dla
imigrantów pochodzących spoza Unii Europejskiej i dla imigrantów z krajów członkowskich.
Pochodzenie imigrantów jest rzadko kontrolowane w istniejących porównaniach
międzynarodowych, ponieważ informacja na ten temat pojawiła się w źródłach Eurostatu po
raz pierwszy dopiero w 2009 roku. Istotne różnice w oszacowaniach uzyskanych dla tych
dwóch grup sugerują jednak, że powinny być one analizowane osobno. Po drugie, praca
przedstawia jedną z pierwszych prób wykorzystania dekompozycji Yun’a do analizy
korzystania ze świadczeń społecznych. Metoda ta pozwala na wyciąganie szczegółowych
wniosków na temat różnic w obserwowanych zjawiskach między dwiema grupami oraz
kształtujących je czynników. Po trzecie, praca dotyczy wyłącznie świadczeń wypłacanych
indywidualnym osobom (a nie gospodarstwom domowym) i przedstawia dowody na znaczną
heterogeniczność zależności od różnych form opieki społecznej. Co więcej, oszacowania
wykonano na podstawie nowych danych z okresu po zakończeniu kryzysu finansowego.
Wyniki sugerują, że imigranci i obywatele krajów docelowych różnią się od siebie zarówno
pod względem intensywności korzystania z opieki społecznej, jak i zakresu wykorzystywanych
świadczeń. Porównania bezwarunkowych częstotliwości wskazują, że w większości krajów
Europejskich imigranci częściej otrzymują świadczenia dla bezrobotnych, podczas gdy o wiele
rzadziej pobierają emerytury. Przekłada się to na niższe łączne prawdopodobieństwo zależności
od opieki społecznej. Wyniki dekompozycji wskazują natomiast, że różnice te maleją, kiedy
kontrolowane są charakterystyki odbiorców tych świadczeń.
Milton Friedman wskazał w swoim sławnym wystąpieniu z 1978 roku, że
nieograniczona imigracja i ogólnodostępne świadczenia społeczne nie mogą istnieć
równocześnie. Twierdził, że po otwarciu granic nic nie powstrzyma ludzi przed przeprowadzką
do kraju o najhojniejszych świadczeniach. Mimo, iż ostatnie dekady cechowały się masową
migracją, to podejście wydaje się nadmiernym uproszczeniem.
Poniższa praca doktorska –„Systemy zabezpieczenia społecznego a przepływy
migracyjne w Unii Europejskiej – mikroekonomiczne uwarunkowania decyzji migracyjnych”
– ma na celu pogłębienie naszego rozumienia mechanizmów kształtujących współczesne
wzorce migracyjne w Europie. Analizuje w tym celu współzależność migracji i systemów
zabezpieczenia społecznego, ze specjalnym uwzględnieniem świadczeń socjalnych jako
potencjalnego czynnika formującego indywidualne decyzje migracyjne
Characterization of the NMD mechanism in Arabidopsis thaliana – identification of new factors, analysis of new interaction and functional role of NMD mechanism
Get PDFPrawidłowy metabolizm RNA wymaga obecności zróżnicowanych mechanizmów kontroli w celu monitorowania i sprawdzania ilości oraz jakości powstających cząsteczek RNA. Mechanizmy te zachodzą podczas transkrypcji i wielu procesów post-transkrypcyjnych, zapewniając równowagę puli prawidłowych RNA poprzez degradację nieprawidłowo zsyntetyzowanych lub niefunkcjonalnych oraz zbędnych transkryptów. Jedną z najistotniejszych ścieżek kontroli jakości RNA jest mechanizm NMD (ang. Nonsense Mediated Decay), który prowadzi do rozpoznania nieprawidłowych transkryptów zawierających przedwczesny kodon terminacji translacji PTC. Cząsteczki takie powstają najczęściej w wyniku alternatywnego splicingu, mutacji lub błędów podczas transkrypcji. Główną funkcją NMD jest ochrona przed akumulacją potencjalnie szkodliwych białek. Ponadto NMD bierze udział w regulacji ekspresji informacji genetycznej prawidłowych transkryptów oraz pełni rolę w odpowiedzi na stres. NMD jest nie tylko mechanizmem kontroli jakości RNA ale ma również znaczenie dla homeostazy komórkowej.
W pracy doktorskiej przedstawiono wyniki badań roślinnego mechanizmu NMD u modelowej rośliny Arabidopsis thaliana dotyczące określenia interaktorów białka UPF1, które jest głównym efektorem NMD. Wśród białek oddziałujących z UPF1 zidentyfikowano zarówno znane czynniki NMD jak również nowe składniki potencjalnie zaangażowane w ten proces. Wykazano udział roślinnych helikaz DEAD-box w przebiegu NMD, w szczególności homologów ludzkiej helikazy DDX3 (RH11, RH37, RH52) i helikazy DDX6 (białka RH6, RH8 i RH12) jako, odpowiednio, pozytywnych i negatywnych regulatorów tego procesu. Potwierdzono także ko-lokalizację tych helikaz z głównymi czynnikami NMD, co dodatkowo wskazuje na ich rolę w mechanizmie NMD.
Ponadto wyniki wstępnych badań potwierdziły związek mechanizmu NMD z translacją i wskazały na fizjologiczną rolę NMD w reakcji na stres cieplny. Co więcej, eksperymenty pilotażowe zasugerowały możliwość, że modyfikacje m6A w cząsteczkach mRNA mogą przyczynić się do regulacji wydajności NMD.Metabolism of all RNA molecules requires various precise quality control mechanisms to monitor their quality and quantity. They occur during transcriptional and post-transcriptional processes, providing balance between RNA synthesis and decay by degrading incorrectly synthesized or non-functional and unnecessary transcripts. One of the most important cytoplasmic RNA quality control pathway is Nonsense-Mediated mRNA Decay mechanism (NMD), which recognizes aberrant mRNAs carrying premature termination codons (PTC). Aberrant PTC-containing transcripts most often result from alternative splicing, mutations or transcription errors. The major function of NMD is to protect against accumulation of potentially harmful proteins, but it also regulates the expression of genetic information of normal transcripts and plays a role in response to stress. Therefore, NMD is not only an RNA quality mechanism, but also contributes to cellular homeostasis.
The dissertation presents the results of analysis of the plant NMD mechanism in the model organism Arabidopsis thaliana, mainly related to establishing interactors of UPF1 protein, which is a major NMD factor. The identified UPF1-interacting proteins included not only known NMD factors, but also novel potential components of the NMD machinery. The most interesting proteins were a group of helicases from the DEAD-box family, homologues of human DDX3 (RH11, RH37, RH52) and DDX6 (RH6, RH8 and RH12). Functional studies of these helicases confirmed their involvement in NMD efficiency as positive and negative regulators, respectively. Also their subcellular localization and co-localization with major NMD factors corroborated their role in this mechanism.
In addition, results of preliminary studies supported the association of the NMD mechanism with translation and indicated a physiological role of NMD in response to heat stress. Moreover, pilot experiments suggested a possibility that m6A modifications in mRNA molecules may contribute to the regulation of NMD efficiency
Relationship between protection of a trade mark and its distinctive character under the European Union law
No full textTematem rozprawy doktorskiej jest zależność zakresu ochrony znaku towarowych od ich zdolności odróżniającej w unijnym prawie znaków towarowych. Analizie poddane są przepisy rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej i dyrektywy harmonizującej prawa znaków towarowych państw członkowskich, jak również bogate orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości i Sądu, jak również praktyka decyzyjna Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej i orzecznictwo sądów krajowych. W rozprawie stwierdzono, że zależność jest zasadą unijnego prawa znaków towarowych, od której występują znaczące wyjątki.
W zakresie ochrony przed ryzykiem wprowadzenia w błąd konsumentów, autor rozważa, czy znaki o wysokiej zdolności korzystają z szerszej ochrony niż znaki towarowe o średniej i niskiej zdolności odróżniającej. Według autora przy tej ocenie należy uwzględnić znajomość wcześniejszego znaku towarowego (renomę, powszechną znajomość lub rozpoznawalność), która może zastępować czynnik w postaci zdolności odróżniającej wcześniejszego znaku towarowego. Dodatkowo autor analizuje, czy ocena ryzyka wprowadzenia w błąd powinna brać pod uwagę czynnik w postaci tego, czy wspólny element znaków towarowych jest elementem odróżniającym późniejszego znaku towarowego, czy pełni w nim jedynie funkcję opisową. W pracy omówione są również wyjątki od zależności wynikającego z: szerokiego zakresu ochrony przed ryzykiem wprowadzenia w błąd, domniemania zdolności odróżniającej znaku towarowego na gruncie rozporządzenia o unijnym znaku towarowym.
Kluczowa dla rozprawy zależność występuje w przypadku rozszerzonej ochrony renomowanych znaków towarowych, które mają wysoką zdolność odróżniającą. Autor uważa, że pojęcie wysokiej zdolności odróżniającej jest potrzebne jedynie dla wyjaśnienia zakresu ochrony znaku towarowego przed szkodzeniem zdolności odróżniającej. W pozostałym zakresie rozszerzonej ochrony pojęcie zdolności odróżniającej ma drugorzędną rolę wobec kluczowego w tym standardzie ochrony pojęcia renomy znaku towarowego. Autor omawia wyjątek od omawianej zależności w postaci braku rozszerzonej ochrony znaków powszechnie znanych.
Na gruncie ochrony w przypadku tzw. podwójnej identyczności nie występuje zależność między zdolnością odróżniającą znaku towarowego a zakresem jego ochrony. Znaki towarowe niezależnie od stopnia zdolności odróżniającej korzystają z ochrony przez działaniami osoby trzeciej, które mogą szkodzić funkcji wskazywania pochodzenia towarów lub usług. W zakresie ochrony przed szkodzeniem renomie, czy proponowanej w pracy funkcji komunikowania wizerunku marki, zdolność odróżniająca nie jest czynnikiem różnicującym zakres ochrony. Według autora cechami istotnymi są wizerunek marki i znajomość znaku towarowego (co najmniej rozpoznawalność), ponieważ wizerunek marki tylko wtedy jest prawnie istotny, gdy może być rzeczywiście utrwalony w pamięci odbiorców. Zdolność odróżniająca znaku towarowego nie jest zatem jedyną cechą istotną dla zakresu jego ochrony.
W rozprawie wskazano szczególne mechanizmy prawnomaterialne mające na celu zapobieżenie ochronie znaków pozbawionych zdolności odróżniającej. Wśród nich najistotniejsze są instytucje: ograniczenia skutków znaku towarowego, terytorialnego ograniczenia orzeczenia zakazowego oraz swobody przepływu towarów oraz usług, jak również nadużycia praw. Mechanizmem takim może być również wzruszenie domniemania krajowego znaku towarowych w ramach postępowań mających na celu ochronę znaku towarowego, co jednak autor poddaje krytyce.
Rozprawa rozważa również mechanizmy prawa proceduralnego mające na celu zapobieżenie ochronie znaków towarowych pozbawionych zdolności odróżniającej. Najskuteczniejszym narzędziem temu służącym jest konstrukcja wniosku o unieważnienie wcześniejszego znaku towarowego rozpatrywanego przez sąd w ramach roszczenia wzajemnego. Autor postuluje, by konstrukcja została przyjęta na gruncie prawa polskiego, czemu nie sprzeciwiają się przepisy dyrektywy.The subject of the doctoral dissertation is the relationship between the scope of protection of trademarks and their distinctiveness under the EU trademark law. The provisions of the regulation on the European Union trade mark and the directive harmonizing the trade mark rights of the Member States are analyzed, as well as the extensive case law of the Court of Justice and the General Court, as well as the decision-making practice of the European Union Intellectual Property Office and the case law of national courts. The dissertation concludes that relationship is a principle of EU trade mark law limited by significant exceptions.
In terms of protection against likelihood of consumer confusion, the author considers whether highly distinctive marks benefit from broader protection than marks with medium and low distinctiveness. According to the author, this assessment should take into account the knowledge of the earlier trade mark (reputation, well known status or recognition), which may replace the factor of the distinctiveness of the earlier trade mark. In addition, the author analyzes whether the assessment of the risk of confusion should take into account a factor, whether a common element of trademarks is a distinctive element of the later mark or whether it has only a descriptive function. The work also discusses the exceptions to the said relationship resulting from: a wide scope of protection against the risk of confusion and a presumption of the distinctiveness of the trademark under the EU trade mark regulation.
The key relationship for the dissertation occurs in the case of extended protection of reputable trademarks that have high distinctiveness. The author believes that the concept of high distinctiveness is only needed to clarify the scope of protection of a trade mark against a detriment to distinctiveness. In the remaining scope of extended protection, the concept of distinctiveness has a secondary role in relation to the concept of trade mark reputation, which is key in this standard of protection. The author discusses the exception to the discussed relationship in the form of the lack of extended protection of (unregistered) well-known trademarks.
In terms of protection in the case of so-called double identity situation, there is no relationship between the distinctiveness of the trade mark and the scope of its protection. Trademarks, regardless of their degree of distinctiveness, benefit from protection against the actions of a third party which may harm the function of indicating the origin of goods or services. In terms of protection against damage to the reputation or the function of communicating brand image proposed in the dissertation, the distinctive character is not a factor differentiating the scope of protection. According to the author, the important features are brand image and knowledge of the trademark. Therefore, distinctive character of a trade mark is not its only feature determining the scope of its protection.
The dissertation identified specific substantive law mechanisms aimed at preventing the protection of marks devoid of distinctiveness. Amongst them, the most important are the institutions: limitation on the effects of a trademark, territorial restrictions on a prohibition and freedom of movement of goods and services, as well as abuse of rights doctrine. Such a mechanism may also be a rebuttal of the presumption of a national trade mark in proceedings aimed at their protection, which, however, the author criticizes.
The dissertation also considers mechanisms of procedural law aimed at preventing the protection of trademarks devoid of distinctive character. The most effective tool for this purpose is an application for a declaration of invalidity of an earlier trade mark submitted within a counterclaim before a court. The author postulates that this legal concept should be adopted under Polish law, which is not opposed by the provisions of the directive
Community and memory. Activities of memory makers in Greater Orlando
No full textOrlando wraz z okolicznymi ośrodkami miejskimi tworzy najszybciej rozwijającą się aglomerację miejską w Stanach Zjednoczonych, zwaną Greater Orlando. Od kilku dekad notowany jest systematyczny wzrost liczby ludności, który w 2017 roku wyniósł 12,7%. Zmiany te spowodowane są przede wszystkim rozwojem turystyki, skupionej wokół parków rozrywki typu Disney World, które rocznie przyciągają ok. 90 milionów turystów z całego świata. Pierwsze tego typu parki powstały w latach 70-tych XX wieku. Do tego czasu obszar Greater Orlando charakteryzował się obecnością małych miasteczek, oddzielonych od siebie sadami cytrusowymi i pastwiskami, a turystyka skupiona była wokół walorów przyrodniczych Florydy. Gwałtowny rozwój tego obszaru spowodował zmiany w charakterze urbanizacyjnym, ekonomicznym oraz społecznym, a granice pomiędzy poszczególnymi ośrodkami miejskimi uległy zatarciu. W wielu małych miasteczkach powstają towarzystwa historyczne, których członkowie starają się zachować przeszłość swoich „małych ojczyzn” oraz przekazywać wiedzę na ich temat nowym mieszkańcom. Moja praca poświęcona jest działaniom tych lokalnych aktywistów, których nazywam twórcami pamięci. Pytania jakie sobie stawiam dotyczą motywacji oraz celów ich działań, a także formy, jaką te działania przybierają.
Główną ramę teoretyczną stanowią zagadnienia wypracowane w nurcie studiów nad pamięcią zbiorową. Badacze pamięci zarówno na gruncie polskim oraz amerykańskim skupiają się przede wszystkim na pamięci zbiorowej na poziomie narodowym oraz tej dotyczącej traumatycznych wydarzeń z przeszłości danych grup. W moim badaniu pokazuję w jaki sposób kategorie wypracowane przez badaczy zajmujących się tą problematyką sprawdzają się w sytuacji, w której działania twórców pamięci podejmowanych na poziomie lokalnym, a narracje pamięciowe tworzone są w oparciu o lokalne osobliwości i pamięć rodzinną.
W pracy doktorskiej pokazuję również w jaki sposób badani przeze mnie twórcy pamięci wykorzystują narracje pamięciowe do odbudowywania wspólnot lokalnych w sensie symbolicznym, kreując więzi z danym miejscem i między samymi mieszkańcami oraz dosłownym, odbudowując starą zabudowę i aktywnie działając na rzecz odnowy gospodarczej danych ośrodków miejskich, co nazywam ekonomizacją pamięci.
Przedstawiona w pracy analiza oparta jest na materiale empirycznym zebranym podczas badań terenowych prowadzonych w latach 2015-2018, na który składają się wywiady pogłębione oraz analiza wystaw muzealnych uzupełnione o obserwacje uczestniczące podczas wydarzeń organizowanych przez moich badanych. Teren badawczy stanowiły dwa hrabstwa: Orange oraz Seminole. Przeprowadziłam 31 wywiadów, odwiedziłam 18 muzeów historycznych i wzięłam udział w sześciu festiwalach.Orlando and its surrounding urban centers, collectively known as Greater Orlando, is the fastest growing metropolitan area in the United States. Its population grown incrementally for a few decades, with a 12,7% increase in 2017. Those changes are mainly caused by the development of global tourism destinations such as Disney World in the 1970s, which attracts more than 90 milion tourists a year. Florida tourism prior to the 1970s put an emphasis on the natural features of Florida. The Greater Orlando area was made up of citrus groves and pastures surrounding a network of small towns. The rapid urbanization of Greater Orlando caused many changes in the economic and social character of this area by blurring the borders between these small towns. Many of these towns have created historical societies to preserve the past of their hometowns and transmit the knowledge about them to the new inhabitants. This dissertation talks about the activity of local activists whom I call the memory makers. The main questions I am seeking the answers for concern the memory makers’ motivations and goals as well as the form of the activities they conduct.
Major theoretical framework is based on the concepts and issues developed within collective memory studies. Collective memory scholars in both the American and Polish fields tend to focus on the concepts of the national collective memory or the memory shaped by traumatic events from the past of the particular groups. The dissertation shows how the categories and concepts developed by the researchers working on such issues can be used to analyze the memory makers’ activities on a very local level and when narratives about the past are created on the basis of local peculiarities and family memory.
The dissertation also shows the way the memory makers use narratives about the past to recreate local communities in both the symbolic (creating bonds with the place and between inhabitants themselves) and literal way (through the restoration of old buildings and actively supporting the economic growth of their communities, what I call the economization of memory).
Presented analysis is based on the empirical study conducted between 2015-2018 which consists of in-depth interviews and analysis of museum exhibitions supplemented with participating observations during events organized by my interviewees. The research field was limited to two counties: Orange and Seminole. I conducted 31 interviews, visited 18 historical museums and participated in 6 festivals
Economic value of ecosystem services provided by urban trees. The problem of optimal management of urban greenery
No full textDrzewa miejskie świadczą szereg usług ekosystemowych, jak na przykład regulacja mikroklimatu, poprawa poczucia estetyki i stwarzanie warunków sprzyjających rekreacji, sekwestracja i magazynowanie CO2, ograniczanie odpływu wód opadowych czy poprawa jakości powietrza. Usługi te mają swoją wymierną wartość, a ekonomiści już od wielu lat starają się ją wycenić. W badaniu tym dokonano przykładu takiej wyceny w odniesieniu do usługi polegającej na poprawie jakości powietrza wskutek pochłaniania przez drzewa miejskie rosnące w Warszawie wybranych zanieczyszczeń (SO2, NO2 oraz PM2,5). Oszacowane za pomocą oprogramowania i-Tree Eco wielkości pochłanianych zanieczyszczeń przez drzewa w Warszawie oraz ich jednostkowy koszt zewnętrzny oszacowany w ramach projektu ExternE wskazują, że drzewa miejskie rosnące w Warszawie świadczą usługę w zakresie oczyszczania powietrza z SO2, NO2 oraz PM2,5 o wartości około 1.800.000 (750.000–2.900.000) PLN rocznie.
Kluczowe znaczenie dla wielkości świadczonych usług ekosystemowych przez drzewa ma ich rozmiar, a ściślej rzecz ujmując rozmiar ich łącznej powierzchni listowia. Gdy łączna powierzchnia listowia drzew ulega zwiększeniu, powiększają się wielokierunkowe korzyści generowane przez drzewa ceteris paribus. W tym kontekście należy uznać, że tam gdzie jest to możliwe, warto sadzić drzewa „dużych gatunków”. Takie drzewa bowiem w ciągu swojego życia dostarczą potencjalnie największą wartość usług ekosystemowych. Należy jednak również mieć na uwadze, że na rzeczywistą wartość usług ekosystemowych, jaką drzewa wygenerują w ciągu swojego życia, wpływa nie tylko rozmiar drzew, lecz także ich odporność na panujące w danym miejscu niekorzystne warunki siedliskowe. Jeżeli dany gatunek nie wykazuje odporności na trudne warunki siedliskowe, w których rośnie, drzewo zacznie obumierać, a tym samym przestanie świadczyć usługi ekosystemowe. Staranny dobór gatunków drzew, uwzględniający ich odporność na trudne warunki siedliskowe jest zatem bardzo istotny, szczególnie w przypadku sadzenia drzew wzdłuż ruchliwych ulic, gdyż warunki tam panujące są najcięższe.
Przeprowadzone badanie analizujące decyzje dotyczące nasadzeń drzew wzdłuż głównych arterii Warszawy w latach 2012-2017 pokazało, że sytuacja taka nie zawsze jednak ma miejsce. Analiza dokonana w tym badaniu pokazuje, że sadzono częściej gatunki drzew, które charakteryzowały się po prostu większym rozmiarem, oraz że wpływ na decyzje urzędników miejskich w Warszawie o wyborze gatunków drzew do nasadzeń wzdłuż głównych arterii miasta miał przede wszystkim obecnie występujący skład gatunkowy drzew tam rosnących. Co jednak ważne, badanie pokazało również, że na ich decyzje nie miały istotnego statystycznie wpływu wskaźniki posuszu charakteryzujące gatunki drzew tam rosnące.
Analiza funkcjonującego w Warszawie do 2017 roku systemu zarządzania zielenią miejską pozwoliła zauważyć, że sytuacja taka mogła wynikać ze zjawiska opisywanego w teorii agencji jako problem przełożony-podwładny i powiązanych z nim zjawisk opisywanych w teorii ekonomii jako „negatywna selekcja” oraz „pokusa nadużycia”. Ponieważ osoby podejmujące decyzje o składzie gatunkowym nowo sadzonych drzew nie miały zachęt, aby wkładać dodatkowy wysiłek w sprawdzanie, czy występujące gatunki są w pełni dostosowane do istniejącego siedliska, a jeżeli nie są, dokonywać wyborów nowych gatunków w oparciu o wyniki szczegółowych analiz dotyczących stanu roślin, aktualnych uwarunkowań przestrzennych i siedliskowych, tak, aby zwiększyć szansę na podjęcie wyboru maksymalizującego dobrobyt mieszkańców miasta, podejmowano decyzje przede wszystkim w oparciu o swoją intuicję, co skutkowało nieoptymalnym składem gatunkowym sadzonych drzew. Oznacza to, że brak poprawności motywacyjnej kontraktu pomiędzy pracownikami podejmującymi decyzje o składzie gatunkowym sadzonych drzew a ich przełożonym może stanowić jedną z barier instytucjonalnych, prowadzących do nieoptymalnego z składu gatunkowego drzew miejskich.Urban trees provide a number of ecosystem services, such as microclimate regulation, aesthetic, recreation, carbon sequestration and storage, storm water run-off reduction and air purification. These services have measurable values and economists have been trying to evaluate them for many years now. In the first part of this research, an example of such evaluation was made regarding ecosystem service of removing selected pollutants (SO2, NO2 and PM2,5) provided by urban trees in Warsaw. The volume of pollutants absorbed by trees in Warsaw was estimated using the i-Tree Eco software. With information about external unit cost of selected pollutants as measured in the ExternE project, it was estimated that the value of the ecosystem service provided by urban trees growing in Warsaw can be estimated at PLN 1,800,000 (750,000-2,900,000) per year.
The size of trees, or more precisely, the size of the total surface area of the leaves, is crucial for the extent of ecosystem services they provide. As the total leaf area of the trees expands, the various benefits generated by trees also increase ceteris paribus. Therefore, large species of trees, those with an extensive total leaf surface area, should be planted whereever possible (where there is sufficient space). These trees are most likely to provide the greatest values of ecosystem services during their lifetime. However, it should also be considered that the real value of ecosystem services which the trees are to generate during their lifetime is affected not only by the size of the trees but also by their resistance to habitat disadvantages. If a certain species is not resistant to the difficult habitat conditions in which it grows, the tree starts to show extensive dieback and thus stops providing ecosystem services. It is therefore very important to carefully select tree species, taking into account their resistance to difficult habitat conditions, especially in the case of planting them along busy streets, as the conditions prevailing in such areas are particularly harsh.
In the second part of the research, a study analysing decisions on planted tree species along the main streets of Warsaw in the years 2012-2017 was conducted. It showed that the evaluation of the most appropriate species for a certain area is not always carried out. The analysis performed in this study shows that 'large species' of trees were planted most often, and that the decisions of Warsaw city officials to select tree species for planting along the main streets of the city were influenced primarily by the current species composition of trees growing there. More importantly, the study also showed that their decisions were not affected to any statistically significant degree by the dieback indices (dieback characterising the species of trees growing along the main streets of the city).
The analysis of the urban greenery management system which was functioning in Warsaw until 2017 showed that such a problem could result from the phenomenon described as the agency dilemma (principal–agent problem) and related phenomena, described in the theory of economics as "adverse selection" and "moral hazard". Decision-makers whose task was to determine the tree species composition were not encouraged to make choices based on the results of detailed analyses of the condition of plants, and current spatial and habitat conditions. Such measures could potentially contribute to the increase in city inhabitants' welfare. Instead, their decisions were made primarily on the basis of their own intuition, which led to a non-optimal tree species composition. Thus, the results of the study confirm the main hypothesis that the lack of incentives in contracts between the employees making decisions on the tree species composition and their supervisors may constitute one of the institutional barriers leading to the non-optimal composition of urban trees
Competency model for the teaching profession as a tool supporting the recruitment process
No full textNauczyciel pełni w społeczeństwie jedną z ważniejszych ról zawodowych. Bycie dobrym nauczycielem jest w dzisiejszych, nieustannie zmieniających się czasach, zadaniem trudnym, wymagającym ogromnego wysiłku teoretycznego i praktycznego, aby sprostać wymaganiom i oczekiwaniom społeczeństwa.
W rozprawie podejmuję próbę zaprojektowania modelu kompetencyjnego kluczowych kompetencji współczesnego nauczyciela tworzonego w odpowiedzi na oczekiwania dyrektorów szkół wobec kandydatów do zawodu nauczyciela. Odwołując się do rozważań poczynionych w rozprawie, fundamentem myślenia o koncepcji zarządzania kompetencjami w szkole są zmieniające się wymagania wobec szkoły, zmieniająca się rola nauczyciela, dynamicznie zmieniające się oczekiwania uczniów, rodziców i społeczeństwa wobec szkoły oraz ogromna rola dyrektora w obszarze subprocesu zarządzania kompetencjami i jego wdrożeniu.
Praca składa się z części teoretycznej, gdzie punktem wyjścia jest zagadnienie kompetencji i kwalifikacji nauczyciela z perspektywy przepisów prawa oświatowego i polityki edukacyjnej Unii Europejskiej oraz opis definicji i podejść do kompetencji nauczycielskich, w tym w naukach społecznych i wybranych raportach oświatowych. Ze względu na interdyscyplinarność pracy, druga część teoretyczna została poświęcona omówieniu subprocesu zarządzania kompetencjami, ze szczególnym naciskiem na charakterystykę narzędzia stanowiącego o integracji procesów HR w organizacji, czyli modelu kompetencyjnego.
W części metodologicznej pracy, w celu zdobycia wiedzy na temat oczekiwań kompetencyjnych dyrektorów szkół od kandydatów na stanowisko nauczyciela zastosowano złożoną, wieloetapową procedurę badawczą, obejmującą badania ilościowo-jakościowe, w tym badania sondażowe i metodę narracyjnego wywiadu eksperckiego. Autorka bada trzy najważniejsze podmioty wszelkich działań dydaktyczno-wychowawczych: uczniów (wobec, których zastosowano metodę analizy treści dokumentów), nauczycieli i dyrektorów. Badania zostały przeprowadzone w szkołach podstawowych, szkołach branżowych I stopnia i szkołach ponadpodstawowych na terenie Gdańska, Sopotu i Gdyni. Dodatkowo przeprowadzona została ilościowa i jakościowa analiza (badanie) dokumentów szkolnych i ofert pracy na stanowisko nauczyciela.
W części empirycznej zebrany w trakcie badań materiał został poddany opisowi i analizie. Przeanalizowany materiał posłużył do opracowania w pierwszej kolejności list kompetencji nauczycielskich w oparciu o badanie dyrektorów oraz list kompetencji nauczycielskich w oparciu o badanie nauczycieli. Opracowane listy kompetencji stanowiły podstawę opracowania modelu kompetencyjnego na stanowisko nauczyciela. Model kompetencyjny został przygotowany w oparciu o: opinie dyrektorów, nauczycieli i uczniów, przekazane w formie ankiety i w trakcie wywiadów, specyfikę zawodu nauczyciela, w oparciu o strategiczne dokumenty szkolne i przepisy i regulacja prawne. Ważnym obszarem badań było również zdobycie wiedzy i na jej podstawie dokonanie charakterystyki procesu rekrutacji i selekcji na stanowisko nauczyciela prowadzonej przez dyrektorów szkół, będącej podstawą opracowania kierunków planowania procesu rekrutacji i selekcji na stanowisko nauczyciela w oparciu o model kompetencyjny kandydatów do zawodu nauczyciela.
Wyniki badań pozwalają stwierdzić, że dyrektorzy szkół oczekują pełnej profesjonalizacji realizowanej przez nich polityki personalnej. Oczekują rozwiązań i narzędzi, które pozwolą im na skuteczne i efektywne zarządzanie szkołą. Opracowany na potrzeby rozprawy doktorskiej model kompetencyjny może stanowić przykład profesjonalizacji obszaru zarządzania zasobami ludzkimi w szkole, tworząc tym samym jasne, konkretne i użyteczne kryteria decyzyjne w obszarze zarządzania personelem.The teacher is performing one of the most important professionals roles in the society. Being a good teacher in today’s ever-changing times is a difficult task that requires enormous theoretical and practical effort to meet the demands and expectations of society.
In the dissertation, I attempt to design a competency model of key competences of a modern teacher created in response to the expectations of school directors towards candidates for the teaching profession. Referring to the considerations made in the dissertation, the foundation of thinking about the concept of competence management at school are the changing requirements for the school, the changing role of the teacher, the dynamically changing expectations of students, parents and society towards the school and the enormous role of the principal in the area of the competence management subprocess and its implementation.
The thesis consists of the theoretical part, where the starting point is the issue of teacher’s competence and qualifications from the perspective of educational law and European Union education policy, and a description of the definitions and approaches to teaching competence, including in social sciences and selected educational reports. Due to the interdisciplinary nature of the work, the second theoretical part was devoted to discussing the competence management subprocess, with particular emphasis on the characteristics of the tool that integrates HR processes in the organization, i.e. the competency model.
In the methodological part of the work, in order to gain knowledge about the competence expectations of school directors from candidates for the position of teachers, a complex, multi-stage research procedure was applied, including quantitative and qualitative research, including surveys and narrative expert interview method. The author examines the three most important subjects of all didactic and educational activities: students (towards whom the method of document content analysis was applied), teachers and principals. The research was carried out in primary schools and secondary schools in Gdańsk, Sopot and Gdynia. In addition, a quantitative and qualitative analysis (examination) of school documents and job offers for the position of teacher was carried out.
In the empirical part, the material collected during the research was subjected to description and analysis. The analyzed material was used to develop, first and foremost, a list of teaching competencies based on a study of directors and a list of teaching competences based on teacher research. The lists of competences formed the basis for the development of the competency model for the position of teacher. The competency model was prepared on the basis of: opinions of principals, teachers and students, submitted in the form of a survey and during interviews, the specificity of the teaching profession, based on strategic school documents and provisions and legal regulations. An important area of research was also acquiring knowledge and, based on it, characterizing the recruitment and selection process for the position of teacher conducted by school directors, which is the basis for developing directions for planning the recruitment and selection process for the position of teacher based on the competency model of candidates for the teaching profession.
The research results show that school directors expect full professionalisation of their personnel policy. They expect solutions and tools that will allow them to manage their school effectively and efficiently. The competency model developed for the purposes of the doctoral dissertation can be an example of the professionalization of the area of human resource management at school, thus creating clear, specific and useful decision criteria in the area of personnel management
The influence of air masses on the number of patients with selected diseases in Warsaw 2013-2014
No full textCelem pracy jest określenie wpływu mas powietrza na zachorowalność z powodu ostrych zawałów serca (I21) oraz innych obturacyjnych chorób płuc (J44), przy zastosowaniu dwóch klasyfikacji mas powietrza: SSC i geograficznej. Dodatkowym celem jest przedstawienie rzadko używanej w Polsce klasyfikacji SSC, usystematyzowanie nazewnictwa mas, scharakteryzowanie ich cech oraz porównanie ich do mas geograficznych. Do oceny wpływu mas powietrza na liczbę pacjentów wykorzystano wskaźniki zachorowalności i meteorotropizmu De Ruddera, korelację rang Spearmana i test Kołmogorowa-Smirnowa. W pracy zbadano również wpływ mas na liczbę pacjentów w kontekście prawdopodobieństwa warunkowego, skrajnie wysokiej zachorowalności, opóźnień i ciągów trwających ≥ 2 dni z najcieplejszymi i najchłodniejszymi masami. Masie zwrotnikowej odpowiadają masy gorące, arktycznej – zimne, a polarnej – umiarkowane. Nie wykazano istotnych statystycznie różnic zachorowalności w zależności od mas powietrza. Wyjątek stanowiła masa polarna kontynentalna wiosną, w której liczba pacjentów z J44 była istotnie większa. Podwyższonej zachorowalności z powodu POChP sprzyjały suche masy SSC. W obu klasyfikacjach liczba pacjentów najsilniej korelowała z zanieczyszczeniami powietrza. Skrajnie wysoka zachorowalność przeważnie występowała w masach gorących, a podwyższone prawdopodobieństwo zachorowalności występowało w masach skrajnych termicznie i umiarkowanej wilgotnej. W czasie 4-5 dniowych ciągów z masami zimnymi przyjmowano najmniej osób z zawałami, a czasie 4-5 dniowych ciągów z masami gorącymi – najwięcej. Zachorowalność na POChP w ciągach dni z masami gorącymi była obniżona; najwięcej pacjentów przyjmowano w 2-3 dniowych epizodach z zimnymi masami. Dominowało trzydniowe opóźnienie zachorowalność z powodu I21; w grupie z J44 w masach suchych nie było opóźnień, a w wilgotnych przeważnie były trzydniowe.The aim of the study was to determine the influence of air masses on the incidence of acute myocardial infarctions (I21) and other obstructive pulmonary diseases (J44), using two classifications of air masses: SSC and geographic. An additional aim is to present the SSC classification, which is rarely used in Poland, to systematize the nomenclature of masses, to characterize their characteristics and to compare them to geographical air masses. The influence of air masses on the number of patients was assessed using morbidity index and De Rudder's meteorotropism index, Spearman's rank correlation and Kolmogorov-Smirnov test. We also investigated the effect of masses on the number of patients in the context of conditional probability, extreme morbidity, delays and sequences lasting ≥ 2 days with the warmest and coldest masses. Tropical masses correspond to hot, arctic masses to cold and polar masses to moderate. There were no statistically significant differences in morbidity between air masses. The exception was continental polar mass in spring, in which the number of patients with J44 was significantly higher. Dry masses of SSC were conducive to increased morbidity due to COPD. In both classifications, the number of patients correlated most strongly with air pollution. Extremely high incidence of the disease usually occurred in hot masses, and an increased probability of incidence occurred in the coldest, the hottest and moist moderate masses. During the 4-5 day periods with cold masses the lowest number of patients with infarctions was admitted, and during the 4-5 day periods with hot masses the highest number of patients was admitted. The incidence of COPD on periods with hot masses was decreased; the majority of patients were admitted during 2-3-day episodes with cold masses. 3-day delay in morbidity due to J44 occurred in moist masses and no lag in dry masses
The ideological evolution of the Polish opposition intelligentsia between 1968 and 1981
No full textEwolucja ideowa polskiej inteligencji opozycyjnej w latach 1968-1981Rozprawa poświęcona jest szczegółowej analizie ewolucji ideowej głównego nurtu
polskiej inteligencji opozycyjnej w okresie między Marcem ’68 a końcem rewolucji
„Solidarności” (13 grudnia 1981 roku). Przed 1968 rokiem środowisko skupione wokół Jacka
Kuronia i Karola Modzelewskiego reprezentowało najbardziej radykalny nurt
popaździernikowego, marksistowskiego rewizjonizmu. Na skutek wydarzeń marcowych
dotychczasowa tożsamość polityczna tej lewicowej grupy uległa nagłemu rozpadowi. Dla jej
czołowych przedstawicieli rozpoczął się okres ideowych przewartościowań i poszukiwań.
Jego skutkiem było przede wszystkim definitywne odejście od marksizmu, ale także wyraźne
otwarcie na tradycję narodową oraz katolicyzm. Opozycyjna lewica przestała myśleć w
kategoriach interesów i konfliktów klasowych, czego nie zmienił nawet wielki bunt na
Wybrzeżu z lat 1970-1971. W drugiej połowie dekady w centrum jej dyskursu znalazło się
pojęcie społeczeństwa obywatelskiego (przeciwstawianego „totalitarnej” władzy). W Sierpniu
’80 klasa robotnicza samodzielnie dała sygnał do wybuchu rewolucji społecznej. Najważniejsi
przedstawiciele lewicy szybko włączyli się w ruch „Solidarności” – działając przede
wszystkim w charakterze jej doradców czy ekspertów. Ich stosunek do rewolucyjnych
przeobrażeń z lat 1980-1981, dokonujących się przede wszystkim pod presją radykalizującej
się klasy robotniczej, pozostawał jednak ambiwalentny.The primary aim of the dissertation is to analyse the ideological evolution of the main
current of the Polish opposition intelligentsia between the events of March ’68 and the end of
the revolution of Solidarnosc (1980-1981). Before 1968, the circle centred around Jacek
Kuron and Karol Modzelewski represented the most radical current of Marxist revisionism.
As a result of the March events, the political identity of this left-wing group suddenly
disintegrated and, in case of its prominent representative, this meant the beginning of
ideological transformations and explorations. They certainly resigned from treating Marxism
as a useful set of theoretical tools that could help contemplation of the further practices of
resistance; they opened up to the Polish national tradition, to Catholicism, and they stopped
thinking in terms of class interests and conflicts. What is particularly striking is that this
remained unchanged even after the great unrest of coastal workers in 1970-1971. In the
second half of the decade, at the very centre of their discourse, the notion of civil society
occurred (usually discursively opposed to the “totalitarian” regime). In August 1980, the
working class spontaneously began the great social revolution. The most important
representatives of the opposition left quickly became involved in the movement of
Solidarnosc (as its advisors or experts). Nevertheless, in 1980-1981, their attitude toward the
revolutionary transformation that took place, mainly under pressure from the ever more
radical Polish working class, was mostly ambivalent
Explanatory Depth in Generative Linguistics
No full textGłębia eksplanacyjna w językoznawstwie generatywnymRozprawa podejmuje prób¦ odniesienia poj¦cia gª¦bi eksplanacyjnej do j¦zykoznawstwa
generatywnego. Na wst¦pie poczynione s¡ ogólne uwagi dotycz¡ce specy ki lozo i lingwistyki jako dziaªu lozo i nauki zajmuj¡cego si¦ badaniem j¦zykoznawstwa (a nie j¦zyka)
oraz trudno±ci oddzielenia zagadnie« metodologicznych od przedmiotowych.
W rodziale 2 przeprowadzony jest przegl¡d uj¦¢ gª¦bi eksplanacyjnej w lozo i nauki
na tle gªównych koncepcji wyja±niania: inferencyjnej (dedukcyjno-nomologiczny model C.
G. Hempla i P. Oppenheima, uni kacjonistyczny model P. Kitchera, poj¦cie gª¦bi wyja±niania w uj¦ciu J. Watkinsa), kauzalno-mechanistycznej (m.in. poj¦cie gª¦bi wedªug
C. Hitchcocka i J. Woodwarda) oraz kognitywnej (na przykªadzie eksplanacyjnej analizy
zjawisk kognitywnych D. Marra). Mo»na wyró»ni¢ kilka rodzajów gª¦bi zale»nie od przyjmowanego w danej koncepcji porz¡dku eksplanacyjnego. W obr¦bie koncepcji inferencyjnej wyja±nienie mo»e by¢ uznane za gª¦bsze, je±li ma w przesªankach bardziej podstawowe prawo lub teori¦, co mo»e si¦ wi¡za¢ z gª¦bi¡ wyja±nie« kauzalno-mechanistycznych,
gdy prawo lub teoria interpretowana realistycznie postuluje istnienie bardziej podstawowych/prostszych bytów. W naukach formalnych wyja±nienia gª¦bsze odwoªuj¡ si¦ do bardziej pierwotnych poj¦¢ lub twierdze«. W naukach kognitywnych za bardziej podstawowy
uznaje si¦ niekiedy opis na poziomie komputacyjnym w stosunku do poziomów algorytmu
i implementacji.
W rozdziale 3 omówione s¡ gªówne kierunki gramatyki generatywnej ze szczególnym
naciskiem na koncepcj¦ N. Chomsky'ego oraz gªówne zagadnienia zgrupowane wokóª wysuni¦tych przez niego pi¦ciu pyta«/problemów organizuj¡cych badanie j¦zyka naturalnego:
problemu charakterystyki wiedzy j¦zykowej, jej akwizycji, u»ycia, ewolucji w gatunku oraz
implementacji w mechanizmach mózgowych. Scharakteryzowane s¡ tak»e rola argumentu
z ubóstwa bod¹ca, hipoteza o ewolucji zdolno±ci j¦zykowej w sensie w¡skim i szerokim,
naturalizm metodologiczny Chomsky'ego oraz generatywne poj¦cia kompetencji i performancji, j¦zyka (internalnego i eksternalnego), gramatyki i gramatyki uniwersalnej (Uniwersal Grammar).
W rozdziale 4 wyró»nione zostaj¡ dwa podstawowe typy danych lingwistycznych:
dane o -line (u»ycia i s¡dy intuicyjne) i dane on-line (pozyskiwane w eksperymentach
psycho- i neurolingwistycznych). Stosownie do tego podziaªu wprowadzone s¡ dwa rodzaje
interpretacji teorii gramatycznej interpretacja sªaba, oparta na danych o -line , oraz
interpretacja mocna, oparta na danych on-line . Zestawione s¡ metody bada« introspektywnych z metodami systematycznego zbierania danych. S¡dy intuicyjne s¡ same aktami
performancji (jak twierdziª m.in. T. Bever) i nie mog¡ odzwierciedla¢ wprost kompetencji gramatycznej, co uprawomocnia podej±cie formalne. Metody formalne maj¡ jednak
wªasne ograniczenia. Argumentacja przychyla si¦ do tezy Chomsky'ego o epistemicznej
pierwotno±ci danych intuicyjnych.
Rozdziaª 5 przedstawia historycznie uj¦ty rozwój zasadniczych stadiów gramatyki generatywnej Chomsky'ego i jej teoretycznych przeobra»e« z punktu widzenia tzw. bieguna
gª¦bi wyja±niania, czyli jedno±ci teoretycznej (uni kacji), wyja±niania oraz prostoty. W
historii gramatyki generatywnej mo»na wyró»ni¢ trzy okresy: wczesny (formalny), kognitywny (obejmuj¡cy teori¦ standardow¡, jej rozszerzenia i tzw. teori¦ zasad i parametrów
Principles and Parameters Theory), oraz okres minimalistyczny. We wczesnym okresie
gramatyki generatywnej poj¦cia wyja±niania i prostoty byªy wzajemnie sprz¦»one w ten
sposób, »e adekwatna eksplanacyjnie teoria gramatyczna miaªa dysponowa¢ procedur¡
ewaluacji dost¦pnych gramatyk pod wzgl¦dem prostoty. W okresie kognitywnym metodologiczne poj¦cia prostoty i wyja±niania zostaªy zinterpretowane w kontek±cie logicznego
1
problemu akwizycji j¦zyka. Kolejne podrozdziaªy przedstawiaj¡ prowadzon¡ przez Chomsky'ego stopniow¡ uni kacj¦ zasad gramatycznych, reguª frazowych i transformacyjnych.
Towarzysz¡cy jej proces post¦puj¡cej komplikacji aparatu i degeneracji paradygmatu generatywnego osi¡gaj¡cy kulminacj¦ u schyªku teorii rz¡du i wi¡zania (Theory of Government and Binding) zostaª zobrazowany na historycznych przykªadach. Omówione s¡ równie» dotychczasowe adaptacje dedukcyjno-nomologicznego modelu wyja±niania do gramatyki generatywnej i prawopodobny charakter zasad teorii gramatycznej. Analiza prowadzi
do wniosku, »e uni kacja osi¡gni¦ta u schyªku tego okresu miaªa charakter syntetyczny,
za± poj¦cia uni kuj¡ce cechowaª kon guracjonistyczny charakter. Okres tzw. Programu
Minimalistycznego wprowadza zasadnicz¡ zmian¦ architektury gramatycznej przez eliminacj¦ poj¦¢, które nie uzyskuj¡ uprawomocnienia w kategoriach minimalnych zaªo»e«
o j¦zyku. Minimalizm zaostrza derywacyjny charakter procedury j¦zykowej. Postawiona
jest teza, »e staje si¦ to ¹ródªem gª¦bi eksplanacyjnej w stosunku do poprzednich bardziej
kon guracyjnych uj¦¢. Gª¦bia ta wynika st¡d, »e prawa rz¡dz¡ce budow¡ struktury gramatycznej s¡ bardziej podstawowe ni» relacje zachodz¡ce mi¦dzy elementami kon guracji
b¦d¡cych efektem derywacji. Analiza struktury wyja±nie« minimalistycznych skªania do
wniosku, »e w wielu przypadkach zmiany dotychczasowego paradygmatu przybieraj¡ charakter bardziej rewolucyjny ni» korespondencyjny, mimo zachowania szeregu poj¦¢. Przy
pewnych zastrze»eniach mo»liwe jest uj¦cie przeobra»e« gramatyki generatywnej jako kolejnych rozszerze« eksplanacyjnych w sensie P. Kitchera. Wyra»ona jest równie» opinia, »e
minimalistyczna teoria gramatyczna znajduje jak dot¡d uprawomocnienie gªównie w rozwa»aniach apriorycznych, co mo»e prowadzi¢ do interpretowania jej gª¦bi i prostoty jako
cech czysto formalnego systemu. Zdaje si¦ jednak, »e jako takie byªyby one przedmiotem
arbitralnego wyboru, nie za± empirycznej konieczno±ci.
W rozdziale 6 zarysowany jest kontrast mi¦dzy gramatyk¡ generatywn¡ Chomsky'ego
a wybranymi alternatywnymi teoriami generatywnymi: gramatyk¡ struktur frazowych
opart¡ na podstawach (Head-Driven Phrase Structure Grammar), gramatyk¡ leksykalnofunkcjonaln¡ (Lexical-Functional Grammar) i gramatyk¡ kombinatoryczno-kategorialn¡
(Combinatory Categorial Grammar). Rozdziaª argumentuje za tez¡, »e gramatyki te nie
s¡ pozbawione walorów eksplanacyjnych, lecz jednocze±nie nie maj¡ tego rodzaju gª¦bi,
który cechuje gramatyk¦ Chomsky'ego. Wynika to ze staªo±ci architektury teorii unikaj¡cej
nadmiernych przeobra»e« poj¦ciowych, stabilno±ci aparatu gramatycznego oraz traktowania jako podstawowej struktury powierzchniowej.
Ostatni rozdziaª ma za zadanie przybli»y¢ kwesti¦ natury gª¦bi ogólnej teorii j¦zykowej
(tj. teorii performancji), która ma obejmowa¢ teori¦ gramatyczn¡. Opisane s¡ ró»ne uj¦-
cia relacji kompetencji (teorii gramatycznej) do performancji w kategoriach sporu o status
poznawczy teorii gramatycznych. Podej±cia gªosz¡ce neutralno±¢ aparatu gramatycznego
wzgl¦dem perfomancji uznane zostaj¡ za instrumentalistyczne, podej±cie Chomsky'ego
za realistyczne (eksplanacjonistyczne). Spo±ród podej±¢ inspirowanych psycholingwistycznie niektóre (np. koncepcja T. Bevera) uznaj¡ gramatyk¦ za komponent funkcjonuj¡cy
obok strategii perceptualnych, inne (np. koncepcja J. Hawkinsa) uznaj¡ gramatyk¦ za
konwencjonalizacj¦ zasad rz¡dz¡cych performancj¡. Kwestia mocnej interpretacji teorii
gramatycznej wymaga odró»nienia faktów gramatycznych jako twierdze« teorii gramatycznej od zjawisk j¦zykowych jako zjawisk kognitywnych opartych na rozumieniu. Zale»y
ona równie» od statusu ontologicznego gramatyki i jej relacji do systemów przetwarzania
j¦zykowego. Chomsky uznaje gramatyk¦ za odr¦bny komponent wchodz¡cy w interakcje
z systemami przetwarzania, C. Philips uto»samia gramatyk¦ z parserem/generatorem, za±
podej±cia w duchu Marra (np. H. van de Koot i A. Neeleman) uznaj¡ j¡ za teori¦ kompu2
tacyjn¡ opisuj¡c¡ zdolno±¢ j¦zykow¡ na najwy»szym poziomie abstrakcji. Przedstawione
s¡ tak»e relacje gramatyki z teori¡ neurobiologiczn¡ w uj¦ciu D. Poppela i D. Embicka,
którzy skªaniaj¡ si¦ do tezy, »e teoria gramatyczna w tym ostatnim sensie mo»e mie¢
wpªyw na charakterystyk¦ ni»szych poziomów opisu.
Analiza szeregu historycznych przykªadów wskazuje, »e zasadnicz¡ cech¡ wyja±nie« generatywistycznych na przestrzeni lat jest uni kacja faktów gramatycznych. Sposób teoretyzowania Chomsky'ego w my±l jego naturalizmu metodologicznego nawi¡zuje w pewnym
stopniu do przyrodoznawstwa. W ka»dym kolejnym podej±ciu stara si¦ on podci¡gn¡¢
lub zuni kowa¢ generalizacje poprzednio sformuªowane, cz¦sto poddaj¡c je pewnej rewizji lub eliminacji w razie konieczno±ci. Rewizje te maj¡ cz¦sto charakter wybiórczy i
arbitralny, podyktowany jedynie wzgl¦dami wewn¡trzteoretycznej spójno±ci, nie mog¡ bowiem polega¢ na uprawomocnieniu eksperymentalnym. Liczne przeobra»enia teoretyczne
przyczyniaj¡ si¦ jednak do du»ej plastyczno±ci poj¦ciowej, której nie ogranicza formalny
aparat gramatyczny. W Programie Minimalistycznym sytuacja ta ulega pewnej zmianie,
d¡»enie do redukcji, uni kacji i prostoty mo»e prowadzi¢ w kierunku pewnego usztywnienia dotychczasowej plastyczno±ci. Mo»na wyró»ni¢ kilka rodzajów gª¦bi pojawiaj¡cych
si¦ w problematyce generatywistycznej. Wyja±nienia gramatyczne odwoªuj¡ce si¦ do reguª
partykularnych gramatyk byªy podci¡gane pod wyja±nienia odwoªuj¡ce si¦ do zasad gramatyki uniwersalnej. Cz¦±¢ tych reprezentacjonistycznych zasad i poj¦¢ znajduje uprawomocnienie w gª¦bszych derywacyjnych poj¦ciach minimalistycznych. Gª¦bia w gramatyce
generatywnej Chomsky'ego ma charakter jedynie konceptualny, jednak»e nie powinna by¢
ujmowana jako cecha czysto formalnego systemu (gª¦bia formalna). Inny rodzaj gª¦bi dotyczy ogólnej teorii j¦zykowej jako teorii obejmuj¡cej dowoln¡ teori¦ gramatyczn¡. Zale»y
ona od statusu ontologicznego gramatyki i statusu poznawczego teorii gramatycznej. Wydaje si¦, »e mocna interpretacja teorii gramatycznej nie jest sprzeczna z metodologicznym
naturalizmem Chomsky'ego, o ile nie jest oparta na radykalnym zykalizmie.The aim of this dissertation is to account for the concept of explanatory depth in generative linguistics. In the rst chapter some general remarks concerning the methodological
speci city of the philosophy of linguistics are presented. The second chapter di erentiates
the meanings of explanatory depth in the context of philosophical models of scienti c
explanation: inferential (deductive-nomological model of C. Hempel and P. Oppenheim,
uni cationist model of P. Kitcher, the notion of explanatory depth developed by J. Watkins), causal-mechanical (C. Hitchcock and J. Woodward), and explanatory analysis of
cognitive phenomena developed by D. Marr. Several kinds of explanatory depth based on
these accounts are identi ed. An explanation can achieve depth in distinct explanatory
dimensions. In the deductive tradition the deeper explanation contains more abstract
(theoretical) laws, principles, or theories within its premises. In the causal-mechanical
approach an explanation is deeper if it provides more detailed analysis of causal factors
or elements of a mechanism. In formal sciences the deeper explanation involves more primitive concepts or axioms that unify many di erent facts or underlie de nitions of other
notions. Finally, in cognitive sciences an explanation in terms of computational level of
analysis is sometimes thought to be more fundamental and deeper than algorythmic or
implementational one.
Chapter 3 highlights the meaning and scope of the term generative grammar . The
chapter characterizes also main issues in the generative tradition, especially the poverty
of the stimulus argument, the so-called evolutionary fable , Chomsky's methodological
naturalism, competence vs performance distinction, and generative concepts of Internal/External language, grammar, and Universal Grammar.
Chapter 4 presents the typology of linguistic data according to main research methods: o -line data (utterances, intuitive judgments) and on-line data that are provided
by psycho- and neurolinguistic experiments. I suggest that we can speak of two types of
interpretation of the theory of grammar weak interpretation based on o -line data and
a strong one that is based on on-line data. The methodology of introspective judgments
and elicited formal methods are brie y compared. Intuitive judgments are themselves acts
of performance and cannot serve as a direct image of competence. Nevertheless, formal
methods have their own limitations and introspective data remain epistemically primitive.
Chapter 5 gives a broad outline of the development of Chomsky's generative grammar
from the methodological point of view. The aim of this part is to show di erent dimensions of explanatory depth in the changing generative paradigm, and to show how it was
intertwined with the notions of uni cation as well as simplicity. In the development of
generative grammar three main periods can be distinguished: formal, cognitive (Standard
Theory, Extended Standard Theory, Principles and Parameters Theory) and minimalist.
In the early period explanation and simplicity were mutually related. The General Linguistic Theory was explanatory adequate if it provided evaluation procedure for grammars
in terms of simplicity. After the cognitive turn these formal notions were given cognitive
interpretation within the logical problem of language acquisition (i. e. Plato's problem).
Explanation in its strictly methodological sense involved unifying disparate grammatical
facts. The chapter depicts the uni cation of grammatical principles, phrase rules, and
transformational rules accomplished by Chomsky. This historical preview shows also the
concomitant degeneration of the grammatical apparatus of Government and Binding Theory which gave rise to many puzzles (in the sense of T. Kuhn). Grammatical theory in
this period reached a level of a uni ed but highly con gurational description. The current version of generative grammar the Minimalist Program removes much of the
1
descriptive machinery of the preceding theory and turns representational/con gurational
character of the generative procedure into a derivational one. It is argued that especially
this property makes these inquiries deep in a new way because laws governing the operations which build the grammatical structure are more basic than the relations between
elements of grammatical con gurations. The methodological analysis of the relation between Government and Binding Theory and Minimalist Program reveals in many cases
that the change resembles revolution rather than correspondence. Explanatory depth can
be captured with some quali cations in terms of explanatory extensions (in the sense of
P. Kitcher).
In chapter 6 Chomsky's transformational grammar is compared with some generative alternatives (Head-Driven Phrase Structure Grammar, Lexical-Functional Grammar,
Combinatory Categorial Grammar). I argue that these theories can be treated as explanatory in some ways, however, they lack this kind of explanatory depth that characterize
Chomsky's transformational grammar. This is due to their relatively stable grammatical
apparatus as well as to their surface-oriented nature.
The last chapter tends to identify the kind of explanatory depth which refers to General Theory of Language (i. e. theory of performance). Di erent conceptions of the relation
between grammar and performance are presented. I argue that declarative generative theories can be described as instrumentalistic because they focus mainly on the descriptive
and predictive power of the grammatical theory. Chomsky can be seen as a realist, however, in the special explanationist variety of scienti c realism according to which the
theory that best explains some phenomenon can be said to be true, and everything that
it postulates can be said to be real. The chapter previews some examples of psycholinguistic explanations: some linguists argue that perceptual strategies act in parallel with
grammar (T. Bever), others that grammar is to a signi cant extent performance-driven
(J. Hawkins). Next, I explore the idea of giving the strong interpretation to grammatical
terms. It depends on the ontological status of grammar which is sometimes treated as
an abstract system in the sense of Marr's computational level of analysis or as a mental
object (state of the brain) which interacts with performance systems (Chomsky), or is
simply identi ed with the parser/generator (C. Philips). Grammar as parser can have a
strong interpretation and can attempt to achieve the reductive (psycholinguistic) depth.
In the former cases the issue is more problematic. Although there are problems, such as
the Granularity Mismatch Problem between linguistic and neurobiological theories, D.
Embick and D. Poeppel rightly suggest that it should also be possible to nd some determinability connections between computational-representational and neurobiological levels
of description.
Some general conclusions follow from the analysis. The uni cation of grammatical facts
is the hallmark of generative explanations from the beginning of the enterprise. Chomsky's style of theorising is like the one encountered in natural sciences. He always tries to
subsume or unify once formulated generalizations and often reformulates them signi cantly in the face of recalcitrant data. Some of the former notions are no longer formulable
in a new frame. These reformulations are often arranged mainly in aprioristic and somewhat arbitrary fashion as they cannot be experimentally con rmed or discon rmed. All
these properties contribute to the conceptual elasticity of the generative paradigm which
should be regarded as an advantage. In the Minimalist Program, however, the tendency
to un cation, reduction, and simplicity makes the discussion more rigid. Several kinds
of explanatory depth are present in generative linguistics. Grammatical explanations of
the rst period were subsumed under the more general/theoretical laws of Principles and
2
Parameters Theory. It can be seen as a kind of theoretical depth. The Minimalist Program attempts to derive these generalizations from the deeper laws of derivation and from
the minimal design speci cations. In this case the depth comes from the derivational nature of the generative procedure. The depth in Chomsky's generative grammar, however
achieved only on conceptual grounds, should not be seen as a formal property. It seems
that the neurobiological interpretation of the theory is not inconsistent with Chomskyan
methodological naturalism as far as it does not assume radical physicalist reductionism