Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
Platinum(II) complexes with tachykinin receptors’ ligands
No full textCisplatyna, nieorganiczny kompleks platyny należy od wielu lat do najskuteczniejszych leków przeciwnowotworowych. Choć niezwykle skuteczny niestety nie posiada wymaganej selektywności i działa cytotoksycznie zarówno na komórki nowotworowe, jak i na komórki zdrowe powodując szereg efektów ubocznych, takich jak: nefrotoksyczność (uszkodzenie funkcji nerek), ototoksyczność (zaburzenia słuchu), zaburzenia gospodarki elektrolitowej, neurotoksyczność (uszkodzenie komórek nerwowych), nudności i wymioty oraz uszkodzenie komórek szpiku kostnego. Dlatego też cały czas trwają badania nad opracowaniem związków, które charakteryzowałyby się większą selektywnością w stosunku do komórek nowotworowych. Jedną z możliwości jest dołączenie do fragmentu mającego działanie przeciwnowotworowe drugiego fragmentu, który w większym stopniu kierowałby całą cząsteczkę do komórek nowotworowych (np. liganda receptorów, które są obecne na powierzchni tych komórek w większym stężeniu). Tak zaprojektowany związek posiadałby właściwości antyproliferacyjne i miałby kierunkowe działanie na komórki nowotworowe.
Przedstawiona praca doktorska prezentuje badania mające na celu zaproponowanie budowy oraz syntezy związków o potencjalnym działaniu przeciwnowotworowym przy jednoczesnym ukierunkowanym działaniu na komórki nowotworowe. Aby zaplanowane związki spełniały powyższe założenia musiały zawierać w swojej strukturze dwa fragmenty: fragment peptydowy będący ligandem receptorów tachykininowych występujących na błonach komórek nowotworowych w większym stężeniu w porównaniu do komórek zdrowych (farmakofor tachykininowy, wektor) i fragment kompleksujący jony platyny(II) (toksykofor). Dzięki takiej budowie możliwe jest uzyskanie działania przeciwnowotworowego przy jednoczesnym ukierunkowanym działaniu na komórki nowotworowe.
Z przeprowadzonych do tej pory badań dotyczących wymagań strukturalnych ligandów receptorów tachykininowych wynika, że aby peptyd mógł wykazywać taką aktywność powinien posiadać na C-końcu ugrupowanie amidowe oraz przynajmniej dwa aminokwasy o aromatycznych grupach bocznych takich jak fenyloalanina, tryptofan czy histydyna. Aby cała cząsteczka peptydu zachowała powinowactwo do receptorów tachykininowych (ważny C-koniec peptydu) to fragment kompleksujący (toksykofor) jony platyny(II) musiał znajdować się na jego N-końcu. Jako fragment kompleksujący platynę wykorzystano aminokwasy posiadające atomy będące donorami elektronów do utworzenia wiązań koordynacyjnych z jonem platyny(II). Takie właściwości posiada histydyna, metionina, tyrozyna, seryna i kwas glutaminowy. Sekwencje aminokwasowe projektowanych ligandów peptydowych dobierano na podstawie opisanych w literaturze sekwencji antagonistów receptorów tachykininowych..
Część eksperymentalna projektu obejmująca syntezę kompleksów platyny(II) z ligandami receptorów tachykininowych została przeprowadzona w ramach dwóch głównych etapów syntetycznych. Pierwszy z nich obejmował syntezę peptydowych analogów receptorów tachykininowych na nośniku polimerowym z wykorzystaniem techniki SPPS (Solid Phase Peptide Synthesis). Następnie otrzymane peptydy poddawano reakcji kompleksowania z solą platyny(II) na dwa sposoby - po uprzednim odłączeniu peptydu od żywicy polimerowej bądź kompleksowanie peptydu na nośniku polimerowym. Z uwagi na fakt niskiej rozpuszczalności kompleksów platyny(II) z peptydami w wodzie zaplanowano wprowadzenie takiej modyfikacji struktur kompleksów aby polepszyć ich hydrofilowy charakter. W tym celu wykorzystano cząsteczki cukru - glukozy, które w wyniku reakcji Maillarda wprowadzano do struktury peptydu poprzez grupę -aminową lizyny. Otrzymywane związki kompleksowe analizowano metodami spektroskopowymi. Eksperymenty te obejmowały rejestrację widm magnetycznego rezonansu jądrowego oraz analizę z wykorzystaniem spektrometru mas. Analiza widm 195Pt NMR zmierzonych dla trzech peptydowych kompleksów platyny(II) potwierdziła monojądrowy charakter kompleksów platyny(II). Dodatkowo interpretacja zarejestrowanego dla jednego z kompleksów widma 2D 1H NMR pozwoliła na określenie miejsca wiązania atomu platyny do peptydu. Również analiza otrzymanych z eksperymentów spektrometrii mas widm fragmentacyjnych dostarczyła informacji o prawdopodobnych miejscach wiązania atomu platyny do peptydów. Innym etapem pracy eksperymentalnej była synteza radioliganda receptorów tachykininowych o sekwencji H-Lys-Phe(3H)-Phe(3H)-Gly-Leu-Met-NH2, który mógłby być wykorzystany do przeprowadzenia badań wiązania do receptorów otrzymywanych związków kompleksowych platyny zawierających wektor tachykininowy. Reakcję trytowania peptydowego prekursora zawierającego labilne atomy jodu ulegające substytucji na atomy trytu przeprowadzono w laboratorium peptydowym w Biological Research Center Węgierskiej Akademii Nauk w Szeged w grupie badawczej profesora Gezy Toth. Otrzymany znakowany ligand peptydowy został następnie dokładnie przebadany pod kątem powinowactwa do receptorów tachykininowych. Wyniki jakie otrzymano potwierdziły zakładaną aktywność i powinowactwo do receptorów tachykininowych, jednakże charakter wiązania okazał się na tyle mało specyficzny, że wykorzystanie tego związku do badań powinowactwa otrzymywanych peptydowych kompleksów platyny(II) do receptorów tachykininowych było niemożliwe.
Spośród uzyskanych kompleksów platyny(II) z peptydami wybrano kilka związków o czystości pozwalającej na przeprowadzenie badań mających na celu weryfikację aktywności antyproliferacyjnej. Badania te przeprowadzono w Zakładzie Neuropeptydów IMDiK PAN, w grupie badawczej profesora Andrzeja Lipkowskiego. Pierwsze próby przeprowadzono z użyciem kompleksów platyny(II) słabo rozpuszczalnych w wodzie a jako medium użyto mieszaniny woda/DMF co uniemożliwiło uzyskanie odpowiednio wysokich stężeń badanych związków. Wyniki badań komórkowych z użyciem rozcieńczonych roztworów wskazały, że badane związki nie wykazują aktywności antyproliferacyjnej wobec komórek linii SEGA (komórki nowotworowe gwiaździaka podwyściółkowego olbrzymiokomórkowego). Dalsze badania komórkowe przeprowadzono po otrzymaniu kompleksów platyny(II) o zdecydowanie lepszej rozpuszczalności w wodzie z tym, że do badań wykorzystano linię komórkową komórek glejaka T986. Niestety i w tym przypadku zaobserwowano tylko nieznaczne zmniejszenie liczby komórek nowotworowych w obecności badanych związków czego przyczyną może być zbyt silne wiązanie platyny(II) do struktury peptydu uniemożliwiające hydrolizę cytotoksycznego fragmentu a tym samym jego destrukcyjne działanie na komórkowe DNA.
Pomimo tego, iż dla otrzymanych związków nie udało się wykazać działania przeciwnowotworowego, co było głównie spowodowane bardzo słabą rozpuszczalnością otrzymanych peptydowych kompleksów platyny(II) to mam nadzieję, że przedstawione w ramach zrealizowanej pracy doktorskiej wyniki badań powiększyły zasób wiedzy o możliwości wykorzystania neuropeptydów do tworzenia kompleksów platyny(II) pod kątem badań nad zwalczaniem chorób nowotworowych.The inorganic drug cisplatin is highly efficient in the treatment of a number of solid malignancies through triggering apoptotic pathways in the tumor cells. The application of cisplatin is, however, hampered by systemic toxicity, with dose-limiting side-effects including neuro- and nephrotoxicity.
An important strategy towards reducing systemic toxicity is to improve delivery of the platinum drugs to their target. We have previously proposed to use ligands for specific receptors, which are present on the cancer cell membranes in higher concentration, comparing to the normal tissue, as prospective selective carriers of platinum(II) ion. Here in my PhD dissertation as targeting motif we have proposed to use tachykinin peptide analogs, because tachykinin receptors were found on many types of cancer cell’s membranes.
The idea of platinum moiety selective delivery was based on bifunctional structure design consisting of peptide ligand (pharmacophore, address) and anticancer drug functionalities (toxicophore, fragment coordinating Pt(II) ion). Proposed hybrid molecules combine tachykinin pharmacophore fragment linked with terminal platinum complex (Fig 1).
Fig. 1. Model structure of platinum-tethered peptide complexes (where [X,Y]=N,O,S)
As carrier ligands, responsible for platinum drug delivery, tachykinin receptor antagonists were chosen. As the fragments capable of Pt(II) ion coordination natural amino acids were selected such as histidine, methionine, thyrosine, serine and glutamic acid.
A number of platinum(II)-peptide complexes have been synthesized using two methods. Both of them assume solid phase synthesis of peptide ligand using Rink-amide polystyrene resin. The difference appeared in the metal complexation - it was carried on both on solid phase or in water-methanol solution, after cleaving the peptide from resin. Also a modification that lead to enhanced water solubility was applied to some structures as it was necessary for further biological studies. Obtained complexes have been characterised by various spectroscopic methods such as mass spectrometry, MS fragmentation experiments, 195Pt NMR spectroscopy, 2D NMR experiments.
In order to get information about selective binding to tachykinin receptors a radiolabeled compound - ligand to tachykinin receptors has been synthesized. It was supposed to be used for further studying of receptor binding affinities of obtained platinum(II) complexes with tachykinin receptor ligands. Unfortunately pharmacokinetic study of radiolabeled ligand showed no specific binding affinity and could not be used for further experiments.
In addition few complexes have been tested in in vitro experiments against two cancer cell lines: SEGA (subependymal giant cell astrocytoma) and T-98G human glioma
The role of China and the US in shaping the regional security in Northeast Asia in early 21st century. The case of the Korean Peninsula
No full textNiniejsza praca dotyczy roli Chin i USA w kształtowaniu bezpieczeństwa regionalnego w Azji Północno-Wschodniej na początku XXI w. na przykładzie oddziaływania mocarstw na sytuację na Półwyspie Koreańskim. Hipotezą niniejszej pracy jest stwierdzenie, że dynamika bezpieczeństwa na Półwyspie Koreańskim jest wypadkową interakcji państw koreańskich z Chinami i USA i ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa regionalnego w Azji Północno-Wschodniej. Praca ma ambicje opisowe i wyjaśniające oraz, w miarę możliwości, prognostyczne. Celem badań jest przedstawienie, analiza i wyjaśnienie dynamiki bezpieczeństwa na Półwyspie Koreańskim. W rozprawie podjęto próbę ukazania i porównania przyczyn zaangażowania ChRL i USA na Półwyspie, ich interesów, środków i metod oddziaływania w stosunku do państw koreańskich oraz ewolucji stanowiska wobec głównych wyzwań bezpieczeństwa na Półwyspie Koreańskim. W przekonaniu autora takie podejście do tematu pozwala dostrzec, na ile interesy narodowe i polityka zagraniczna USA są zbieżne, a na ile różnią się od tych prezentowanych przez ChRL i jakie mogą z tego wynikać konsekwencje dla bezpieczeństwa regionalnego. Wydaje się, że bez zrozumienia ewolucji podejścia Chin i USA do sytuacji na Półwyspie Koreańskim niezwykle trudno analizować zachowania obu państw w Azji Wschodniej czy szerzej w regionie Azji i Pacyfiku. Kluczowym zadaniem jest rozwiązanie głównego problemu badawczego, który sprowadza się do pytania: jaki charakter mają interakcje zachodzące między Chinami i USA oraz państwami koreańskimi i w jaki sposób przekłada się to na bezpieczeństwo regionalne w Azji Północno-Wschodniej? Rozprawa została podzielona na sześć rozdziałów. Celem pierwszego z nich jest wyodrębnienie Azji Północno-Wschodniej jako regionu w stosunkach międzynarodowych. W rozdziale drugim przedstawiono bezpieczeństwo regionalne w Azji Północno-Wschodniej z perspektywy dominujących teorii stosunków międzynarodowych: realizmu, liberalizmu i konstruktywizmu. W rozdziale trzecim starano się wytłumaczyć, dlaczego Półwysep Koreański zajmuje istotne miejsce w polityce zagranicznej i bezpieczeństwa USA. Rozdział czwarty dotyczy analizy znaczenia Półwyspu Koreańskiego dla bezpieczeństwa Chińskiej Republiki Ludowej. W rozdziale piątym scharakteryzowano politykę USA i Chin wobec dwóch najpoważniejszych wyzwań bezpieczeństwa na Półwyspie Koreańskim: programu nuklearnego Korei Północnej i perspektyw zjednoczenia Korei. W rozdziale szóstym zastanowiono się nad perspektywami polityki obu mocarstw wobec problemu nuklearnego oraz perspektyw zjednoczenia Korei. Zasygnalizowano również ewentualne prognozy dotyczące tego, na ile rozwój sytuacji na Półwyspie Koreańskim może rzutować na bezpieczeństwo regionalne i stosunki amerykańsko-chińskie.This dissertation aims at analysing the role of China and the US in shaping the regional security of Northeast Asia in early 21st century through these two states’ engagement on the Korean Peninsula. The paper’s hypothesis assumes that the security dynamics on the Korean Peninsula have been the result of Chinese and American engagement and relations with the Korean states, which has been crucial for the regional security situation in North-East Asia as a whole. The dissertation is mostly descriptive and explanatory in nature. It also incorporates some forecasting, wherever possible. The main aim of the research is to depict, analyse and explain the security dynamics on the Korean Peninsula. The paper focuses on comparing and contrasting the Chinese and American interests on the peninsula, together with the means used by the two superpowers to exert pressure on the Korean states in order to achieve their respective goals. Furthermore, it traces the evolution of Chinese and American approaches towards the major security issues on the Korean Peninsula. Without understanding the evolution of Chinese and American approaches towards the Korean Peninsula, it seems very hard to analyse these two states’ behaviour in East Asia as well as the Asia Pacific region as a whole. The key task is to solve the following puzzle: what is the nature of the interactions between China, the US and the two Korean states? What impact do these interactions have on the regional security in Northeast Asia? The dissertation is divided into six chapters. The first chapter aims at analysing North-East Asia as a region in international relations. The second chapter focuses on regional security in Northeast Asia seen from the perspective of three leading international relations theories, namely realism, liberalism and constructivism. The third chapter explains the importance of the Korean Peninsula in American foreign policy. Chapter four deals with the importance of the Korean Peninsula in the context of PRC’s security situation. Chapter five describes American and Chinese policy towards the two major security issues on the Korean Peninsula: the North Korean nuclear programme and the prospects of Korean reunification. Chapter six concludes all the previous ones. Its main aim is to put forward the factors that make China and the US simultaneously compete and cooperate on certain issues surrounding the Korean Peninsula. It also highlights how Chinese and American engagement influences security dynamics in Northeast Asia. Finally, some elements of forecasting are introduced, aiming at conceptualising how the development of the situation on the Korean Peninsula might influence the broader security environment in the region and the Sino-American relations
Changes in vegetation of the Tatry Mountains related to climate change and change in land use
Get PDFMountain ranges are the hotspots of highly specialized plant species, which results in high sensitivity of mountain flora and vegetation to environmental changes. The main environmental factor driving changes in mountain flora and vegetation is climate warming, which drives an upward migration of plants and increase in species richness of mountain tops. On the other hand, changes in flora of mountain ranges are caused by grazing abandonment and tourism. The aim of my doctoral thesis was to assess: (i) changes that have taken place in the flora and in the species composition of mountain plant communities, and (ii) the impact of climate warming, cessation of grazing, and tourism on these changes. To achieve these aims I resurveyed the flora and plant communities of the Tatra Mts studied originally in the period 1872-1969. That included: (i) floristic resurveys of 14 mountain summits, (ii) 76 phytosociological relevés from the Morskie Oko Lake region and (iii) 27 historical localities of Carex lachenalii - the species occurring in Poland only in the Tatra Mts. On the summits inaccessible to sheep I found a decrease in the share of species typical of warmer habitats, which may be explained by the decrease of number of days with snow during the year of about three weeks in comparison to the data from the fifties of the twentieth century. This increased the exposure of plants to wind and frost in winter and could cause the physical destruction of resting buds. On the other hand, the prolongation of growing season by three weeks over the past 60 years and the lack of melting snow in the summer could limit the availability of water in the soil, which influenced the colonization of snowbeds by species typically found on dry granite grasslands. C. lachenalii showed a similar potential for the colonization, and shifted the upper limit of its distribution by 178 m upward in comparison to historical data. On historically grazed mountain peaks I found an increased share of species typical of forest undergrowth. In the Morskie Oko Lake region, plant species typically forming the forest undergrowth now co-occurred with plants of open areas. On the other hand, the same species now co-occurred with tall herbs, typical of habitats wetter and richer in nitrogen. This resulted in creation of conditions favourable for species typical of a warmer climate and for colonization by trees and shrubs, which developed in milder microclimate conditions under canopy of tall herbs. Under intensive tourism pressure, only clonal tufted plants survive. An example of such species is the investigated C. lachenalii, for which density of tussocks increased with the decreasing distance from tourist hiking paths. To conclude, the impact of climate warming on changes in the species composition of flora on the Tatra Mts summits was clearly manifested only in those areas that were not used for grazing in the past. The reduced number of days with snowfall during the year, together with the longer growing season caused considerable changes in the species composition of vegetation in alpine snowbeds, and promoted the upward shift of the upper limit of distribution of C. lachenalii. Cessation of sheep grazing was the main cause for change in the species composition of vegetation on granite grasslands and the flora of summits more accessible to sheep, which is evidenced by the regeneration of forest vegetation in the areas where grazing was abandoned. While climate change and the cessation of grazing were equally important factors modifying the species composition of vegetation in the Tatra Mts, the impact of tourism in my study was less pronounced.Obszary górskie charakteryzują się wysokim udziałem gatunków wyspecjalizowanych, co decyduje o dużej wrażliwości górskiej szaty roślinnej na zmiany środowiskowe. Głównym czynnikiem środowiskowym wpływającym na zmiany w górskiej szacie roślinnej Europy i innych części świata jest ocieplenie klimatu, którego efektem jest przesuwanie się granic zasięgów roślin w górę i wzrost bogactwa gatunkowego. Z drugiej strony, do zmian we florze obszarów górskich przyczynia się zanik gospodarki pasterskiej oraz turystyka. Celem mojej pracy doktorskiej było oszacowanie: (i) zmian, które zaszły w szacie roślinnej Tatr oraz (ii) wpływu ocieplenia klimatu, zaprzestania wypasu oraz turystyki na zaobserwowane zmiany. Aby osiągnąć postawione cele powtórzyłem badania florystyczno-fitosocjologiczne w Tatrach, przeprowadzone latach 1872-1969 i obejmujące: florę 14 szczytów górskich, 76 zdjęć fitosocjologicznych w okolicach Morskiego Oka oraz 27 historycznych lokalizacji Carex lachenalii - gatunku w Polsce występującego tylko w Tatrach. Na szczytach niedostępnych dla owiec zaobserwowałem spadek udziału gatunków występujących w cieplejszych warunkach klimatycznych. Zaobserwowane zmiany wytłumaczyć można obniżeniem liczby dni ze śniegiem w ciągu roku o około 3 tygodnie w porównaniu do danych z lat 50. XX wieku, czego konsekwencją był wzrost ekspozycji roślin na wiatr i mróz w zimie oraz fizyczne niszczenie pąków odnawiających. Z drugiej strony, wydłużenie się okresu wegetacyjnego o ponad 3 tygodnie w ciągu ostatnich 60 lat oraz brak topniejącego śniegu w lecie mógł ograniczyć dostępność wody w glebie, czego efektem była kolonizacja wyleżysk przez gatunki, których typowym miejscem występowania są suche murawy granitowe. Podobny potencjał kolonizacyjny wykazała C. lachenalii, której górna granica występowania przesunęła się średnio o 178 m w górę w stosunku do danych z przeszłości. Na szczytach, które historycznie były wypasane odnotowałem wzrost udziału gatunków typowych dla runa leśnego. W okolicach Morskiego Oka, gatunki stanowiące typowe składniki runa leśnego współcześnie współwystępowały z roślinami terenów otwartych. Z drugiej strony, te same gatunki obecnie współwystępowały również z roślinami typowymi dla bardziej wilgotnych i zasobnych w azot zbiorowisk higrofilnych ziołorośli. Pod okapem ziołorośli mogły wytworzyć się łagodniejsze warunki mikroklimatyczne, które sprzyjały wkraczaniu gatunków typowych dla cieplejszych klimatów oraz kolonizacji przez drzewa i krzewy. W warunkach intensywnej presji turystycznej przeżywają jedynie kępkowe rośliny klonalne, takie jak badana przeze mnie C. lachenalii, której zagęszczenie rosło wraz z malejącą odległością od ścieżek turystycznych. Podsumowując, wpływ ocieplenia klimatu na zmiany składu gatunkowego flory tatrzańskich szczytów wyraźnie przejawiał się jedynie na szczytach, które w przeszłości nie były intensywnie użytkowane pastersko. Zmniejszenie się liczby dni z opadem śnieżnym w ciągu roku wraz z wydłużeniem się okresu wegetacyjnego spowodowało znaczne zmiany w składzie gatunkowym roślinności wyleżysk, jak również mogło umożliwić przesunięcie się górnej granicy występowania C. lachenalii w górę. Zaprzestanie wypasu owiec było główną przyczyną zmian składu gatunkowego roślinności muraw granitowych i flory szczytów bardziej dostępnych dla owiec, o czym świadczy regeneracja roślinności leśnej na terenach wyłączonych z wypasu. Zmiany klimatu i zaprzestanie wypasu stanowiły równie istotne czynniki modyfikujące szatę roślinną Tatr, natomiast wpływ turystyki był słabiej zaznaczony
Numerical algorithms for the Coxeter spectral analysis of bigraphs
No full textCelem rozprawy jest rozwiązanie klasy problemów algorytmiczno-obliczeniowych (sformułowanych w pracach [48]–[50], [69]–[76]) występujących w spektralnej klasyfikacji Coxetera-Grama spójnych dodatnich prostych grafów oznakowanych, a także spójnych dodatnich krawędziowo-dwudzielnych grafów ∆ bez pętli (w skrócie bigrafów) zdefiniowanych w [70].
Rozdziały 1 oraz 2 poświęcone są krótkiemu wprowadzeniu do spektralnej analizy Coxetera grafów oznakowych oraz klasy nieujemnych grafów krawędziowo-dwudzielnych ∆ bez pętli a także podaniu motywacji do badań nad problemami spektralnej klasyfikacji Coxetera skończonych bigrafów.
Przypomnijmy, że z dowolnym bigrafem ∆ bez pętli o skończonym zbiorze ponumerowanych n >= 1 wierzchołków, stowarzysza się jego zespolone spektrum Coxetera specc_∆ ⊆ C, tj. spektrum Z-odwracalnej macierzy Coxetera Cox_∆ := −Gˇ_∆ · Gˇ_∆^−tr ∈ M_n(Z), gdzie Gˇ_∆ ∈ M_n(Z) jest niesymetryczną macierzą Grama bigrafu ∆.
Jednym z celów rozprawy jest podanie klasyfikacji dodatnich grafów krawędziowo-dwudzielnych z dokładnością do silnej Z-kongruencji Grama ∆ ≈z ∆, zdefiniowanej w pracy [70] następująco:
“∆ ≈z ∆' ⇐⇒ Gˇ_∆' = B^tr · Gˇ_∆ · B, dla pewnej macierzy B ∈ Gl(n, Z)”.
Innym z celów rozprawy jest zbudowanie algorytmów symbolicznych i numerycznych obliczających macierz B ∈ Gl(n, Z) definiującą Z-kongruencję Grama ∆ ≈z ∆', dla dowolnej pary bigrafów spełniających relację ∆ ≈z ∆' (lub takich, dla których zachodzi równość specc_∆ = specc_∆' ich spektrów Coxetera).
W rozdziale 3 przedstawiamy narzędzia techniczne i algorytmiczne pozwalające zredukować rozważane problemy spektralnej klasyfikacji Coxetera-Grama do badania analogicznych problemów dla pewnego skończonego zbioru Mor_D ⊆ M_n(Z) wszystkich morsyfikacji macierzowych A (zdefiniowanego w pracach [69]–[71]) dla ustalonego jednorodnego diagramu Dynkina D ∈ {A_n , n >= 1, D_n , n >= 4, E6 , E7, E8}. Zbiór Mor_D jest niezmienniczym podzbiorem zbioru macierzy M_n(Z) względem działania ∗: M_n(Z) × Gl(n, Z)_D → M_n(Z), (A, B) → A ∗ B := B^tr ·A·B ograniczonego do skończonej podgrupy Gl(n, Z)_D grupy liniowej Gl(n, Z), zwanej grupą izotropii diagramu D (zobacz [70]). Jednym z ważniejszych wyników tego rozdziału są autorskie algorytmy obliczające zbiór Mor_D, grupę izotropii Gl(n, Z)_D oraz zbiór Gl(n, Z)_D-orbit w Mor_D, dla dowolnego jednorodnego diagramu Dynkina D, a także wyniki tych obliczeń.
Jednym z głównych osiągnięć tej rozprawy jest przedstawiona w rozdziale 4 pełna klasyfikacja spójnych dodatnich grafów krawędziowo-dwudzielnych ∆ o co najwyżej 9-ciu wierzchołkach, z dokładnością do silnej Z-kongruencji Grama ∆ ≈z ∆'. Udowodnione twierdzenie klasyfikacyjne orzeka, że każdy taki bigraf jest Z-kongruentny z jednym z 26 bigrafów klasyfikujących.
Rozdział 5 zawiera konstrukcje nieskończonych serii morsyfikacji A ∈ Mor_A_n diagramu Dynkina A_n, o parami różnych spektrach Coxetera, dla n >= 1.
W rozdziałach 6 oraz 7 przedstawiamy ideę redukcji badanych problemów klasyfikacyjnych do konstrukcji klasy symbolicznych algorytmów toroidalno-oczkowych konstruujących macierze B definiujące silną Z-kongruencję Grama ∆ ≈z ∆'. W szczególności, dla klasy nieskończonych serii morsyfikacji diagramu Dynkina D = A_n budujemy algorytmy symboliczne konstruujące, dla dowolnej pary morsyfikacji A, A' ∈ Mor_D leżących w tej samej Gl(n, Z)_D-orbicie, pewną macierz B ∈ M_n(Z) taką, że A' = A ∗ B^tr.
Główne wyniki rozprawy zostały opublikowane w artykułach [8], [9], [24], [27]–[31].The aim of this thesis is to solve class of the algorithmic and computing problems (formulated in [48]–[50], [69]–[76]) for Coxeter-Gram spectral classification of the connected positive simple signed graphs and connected positive loop-free edge-bipartite graphs ∆ (bigraphs, in short) defined in [70].
The first and the second chapter are devoted to short introduction to the Coxeter spectral analysis of the signed graphs and the class of the loop-free non-negative edge-bipartite graphs ∆. Moreover, we present a motivation for the study of Coxeter spectral analysis problems of the finite edge-bipartite graphs.
Recall that, with any loop-free bigraph ∆ with n >= 1 vertices numbered by the integers, we associate the (complex) Coxetera spectrum specc_∆ ⊆ C, i.e., the spectrum of the Z-invertible Coxeter matrix Cox_∆ := −Gˇ_∆ · Gˇ_∆^−tr ∈ M_n(Z), where Gˇ_∆ ∈ M_n(Z) is the non-symmetric Gram matrix of ∆.
One of the aims of this thesis is to classify positive edge-bipartite graphs, up to the Gram Z-bilinear congruence defined in [70] as follows
“∆ ≈z ∆' ⇐⇒ Gˇ_∆' = B^tr · Gˇ_∆ · B, for some B ∈ Gl(n, Z)”.
Another issue of this thesis is to construct symbolic and numeric algorithms for computing matrix B ∈ Gl(n, Z) defining the Gram Z-bilinear congruence ∆ ≈z ∆', for any pair of edge-bipartite graphs such that ∆ ≈z ∆' (or their Coxeter spectra equality holds specc_∆ = specc_∆').
In the third chapter we present technical and algorithmic tools that allows a reduction of the Coxeter-Gram spectral classification problems to the analogue problems for some finite set Mor_D ⊆ M_n(Z) of matrix morsifications A (defined in [69]–[71]) of the fixed simply laced Dynkin diagram D ∈ {A_n , n >= 1, D_n , n >= 4, E6 , E7, E8}. Set Mor_D is invariant subset of M_n(Z) under the action ∗: M_n(Z) × Gl(n, Z)_D → M_n(Z), (A, B) → A ∗ B := B^tr ·A·B limited to isotropy group Gl(n, Z)_D of the diagram D, that is a finite subgroup of the general linear group Gl(n, Z) (see [70]). Main results of this chapter are our algorithms computing the set Mor_D, isotropy group Gl(n, Z)_D and the set of Gl(n, Z)_D-orbits in Mor_D, for any simply laced Dynkin diagram D. We also present results of these computer calculations.
One of the main results of this thesis is a complete classification of positive connected edge-bipartite graphs with at most nine vertices, up to the Gram Z-bilinear congruence ∆ ≈z ∆', presented in the fourth chapter. It follows from our classification theorem that any of those bigraphs are Z-congruent with one of the 26 classifying bigraphs presented in chapter four.
The fifth chapter contains constructions of several infinite series of matrix morsification A ∈ Mor_A_n for the diagram A_n, with pairwise different Coxeter spectra, for n >= 1.
In the six and the seventh chapter we present an idea of a reduction from studied classification problems to the build class of symbolic toroidal mesh algorithms for computing matrix B ∈ Gl(n, Z)_D defining the Gram Z-bilinear congruence ∆ ≈z ∆'. In particular, for a class of the infinite series of matrix morsification for Dynkin diagram D = A_n we build symbolic algorithms constructing some matrix B ∈ M_n(Z) such that A' = A ∗ B^tr, for any pair of morsifications
A, A' ∈ Mor_D, that lie in the same Gl(n, Z)_D-orbit.
The main results of this thesis have been published in the articles [8], [9], [24], [27]–[31]
Studia lesbijskie na przecięciu socjologii i geografii kultury
No full textThis doctoral dissertation is a multi-faceted academic intervention from within the
necessarily interdisciplinary field of lesbian studies. Its main purpose is the introduction of a new
model of lesbian subjectivities that would replace the much too common discourse of the lesbian
identity that permeates the academic, the social, and the individual. In this light, this subversive
work critically investigates the current construction and state of affairs concerning female genders
and sexualities. It draws from engaged sociology, sociology of knowledge, and sociology of
sexuality, but its most significant intersection lies in the application of human geography in general
and geographies of sexualities in particular—fields that are non-existent in the Polish social and
institutional spaces. Since the dissertation can be considered a cultural operation on language, queer
perspective is applied as a method of subverting common academic constructions on the one hand,
and reclaiming the lesbian on the other.
With all this in mind, the work's Introduction defines the overall objectives, introduces the
queer method, explains the epistemology of science and its relevance to the subject matter, and
offers an in-depth analysis of the role of both interdisciplinarity and language for the purposes
herein. This part also answers the question about what kind of society is desirable in the light of all
these considerations as well as, further, it clarifies the importance of notions of privilege and
oppression, and situates the dissertation's author's Self with regard to these. The structure of the
whole volume is also introduced. Chapter One introduces the significance of the socio-geographical
context and explains the problem with the Polish lesbian. It offers an insight into feminist
discourses in terms of their consecutive approaches to sexuality. Lesbian feminisms are then
introduced as the actual objective, albeit one that will be properly modified, to be achieved on many
a level. This part of the dissertation ends with a thorough reconstruction of femininity as a point of
departure for further conceptualisations. The question of subjectivity is briefly introduced. Chapter
Two argues against the use of the concept of 'identity' in the academia. It explains how irrational,
inhibiting, and harmful this has been, and how it has resulted in what the author terms a widespread
conceptual chaos both socially and within many a discipline. To further illustrate the point, the
dangers of what the author calls 'the lesbian role' are clarified as a follow-up on Mary McIntosh's
'homosexual role', as well as the concepts of the lesbian community and the lesbian social world are
discouraged and disengaged. The idea of proper lesbian subjects is now introduced. Chapter Three
looks into lesbian reflexivity, the sexual dimension of lesbianity, the process of subjectivity, and
aims at conceptualising lesbian citizenships. Chapter Four introduces the concept of
intersectionality as applied to feminisms, and deals with the specificity of visibility and difference.
Queer lesbian ethics is introduced and reflections on lesbian citizenships in Poland are shared.
Chapter Five offers critical thoughts on sexuality studies and the defence of cultural studies. Above
all, it presents seventeen contemporary gender and women's studies programmes from almost all
over the world in the attempt to demonstrate their widespread incapacities and mistaken
assumptions. A proper lesbian-studies programme is offered along with methodological
recommendations regarding relevant qualitative and quantitative research methods and research
questions to be applied in order to both advance the question of lesbian subjectivities and improve
the current state of affairs within gender studies. A separate discipline of human geography is
encouraged, too. The Conclusion is a brief subversive account of how this project is merely a
beginning and as such should not offer a formal ending. This said, the part focuses on all the
academic intersections and uses of the contents in question, among which the sociology of
knowledge appears to be the dominant site and the common denominator.
Altogether, this pioneering dissertation ought to be considered an attempt at establishing a
separate official lesbian-studies discourse in the Polish academia on the one hand, and introducing
the idea of difference-oriented lesbian feminisms on the social level on the other. More individually,
however, the project serves as an encouragement to start conceiving of one's own intersections and
intimacies in terms of subjectivities, i.e. modes of a sexual and emotional auto-creation, rather than
externally-driven identities.Niniejsza rozprawa doktorska jest wieloaspektową naukową interwencją z wewnątrz
niezbędnie interdyscyplinarnego pola studiów lesbijskich (ang. lesbian studies). Jej głównym celem
jest wprowadzenie nowego modelu lesbijskich podmiotowości (ang. lesbian subjectivities), który
by zastąpił zbyt rozpowszechniony dyskurs lesbijskiej tożsamości, który przenika to, co
akademickie, społeczne, i jednostkowe. W tym świetle, niniejsza subwersywna praca krytycznie
bada zastaną konstrukcję i stan rzeczy dot. kobiecych płci i seksualności. Czerpie przy tym z
socjologii zaangażowanej, socjologii wiedzy i socjologii seksualności, lecz jej najbardziej znaczące
przecięcie leży w zastosowaniu geografii człowieka ze szczególnym uwzględnieniem geografii
seksualności—pola, które nie istnieją w polskiej przestrzeni społecznej i instytucjonalnej. Ponieważ
rozprawa może być uznana za kulturową operację na języku, perspektywa queer jest zastosowana
jako metoda z jednej strony obalenia powszechnych konstrukcji naukowych, a z drugiej—
odzyskiwania tego, co lesbijskie.
Mając to wszystko na uwadze, Wstęp formułuje ogólne cele rozprawy, wprowadza metodę
queer, wyjaśnia epistemologię nauki oraz jej znaczenie dla podejmowanego tematu, jak i oferuje
pogłębioną analizę roli zarówno interdyscyplinarności, jak i języka dla celów niniejszej pracy. Ta
część odpowiada także na pytanie o to, jaki rodzaj społeczeństwa jest pożądany w świetle
wszystkich tych rozważań, jak i, następnie, precyzuje wagę pojęć przywileju i opresji, a także
sytuuje ‘Ja’ autorki rozprawy w odniesieniu do tychże. Jest tu także opisana struktura tomu.
Rozdział Pierwszy wprowadza znaczenie socjo-geograficznego kontekstu i wyjaśnia problem z
polską lesbijką. Oferuje wgląd w dyskursy feministyczne w odniesieniu do ich kolejnych podejść
do seksualności. Następnie wprowadzone są lesbijskie feminizmy jako właściwy cel do osiągnięcia
na wielu poziomach, choć taki, który będzie potem odpowiednio zmodyfikowany. Ta część
rozprawy kończy się szczegółową rekonstrukcją kobiecości jako punkt wyjścia dla dalszych
konceptualizacji. Kwestia podmiotowości jest krótko omówiona. Rozdział Drugi argumentuje
przeciwko używaniu pojęcia ‘tożsamość’ w nauce. Wyjaśnia w jakim zakresie stało się to
irracjonalne, hamujące i szkodliwe, a także jak doprowadziło do tego, co autorka nazywa szeroko
rozpowszechnionym chaosem koncepcyjnym zarówno społecznie, jak i w niejednej dyscyplinie. By
dalej zilustrować to zagadnienie, autorka przedstawia zagrożenia związane z czymś, co nazywa
‘rolą lesbijską’ (kontynuacja konceptualizacji Mary McIntosh nt. ‘roli homoseksualnej’), a także
zniechęca do, i zrywa z, pojęciami lesbijskiej społeczności oraz lesbijskiego świata społecznego. W
miejsce tego wprowadza wyobrażenie właściwych podmiotów lesbijskich (ang. lesbian subjects).
Rozdział Trzeci zajmuje się lesbijską refleksyjnością, seksualnym wymiarem lesbijskości, procesem
podmiotowości, i jego celem jest konceptualizacja lesbijskich obywatelstw (ang. lesbian
citizenships). Rozdział Czwarty wprowadza koncepcję intersekcjonalności stosowaną w
feminizmach, jak i rozpatruje specyfikę widzialności (ang. visibility) oraz różnicy (ang. difference).
Wprowadzona zostaje lesbijska etyka queer oraz poczynione są refleksje dot. lesbijskich
obywatelstw w Polsce. Rozdział Piąty oferuje krytyczne refleksje dot. studiów nad seksualnością
(ang. sexuality studies) oraz obronę studiów kulturowych (ang. cultural studies). Przede wszystkim
jednak prezentuje siedemnaście współczesnych programów studiów gender (ang. gender studies) i
studiów kobiecych (ang. women’s studies) z prawie całego świata celem wykazania ich dalece
rozpowszechnionych nieadekwatności i błędnych założeń. Właściwy program studiów lesbijskich
jest następnie zaproponowany razem z rekomendacjami metodologicznymi w kwestii adekwatnych
jakościowych i ilościowych metod badawczych oraz pytań badawczych, które miałyby być
zastosowane celem zarówno rozwinięcia kwestii lesbijskich podmiotowości oraz ulepszenia
bieżącego stanu rzeczy w obrębie studiów gender. Autorka mobilizuje tu także do uwzględnienia
oddzielnej dyscypliny geografii człowieka. Zakończenie jest krótką subwersywną relacją dot. tego,
w jaki sposób projekt ten jest zaledwie początkiem i jako taki nie powinien oferować formalnego
zwieńczenia. To powiedziawszy, część ta koncentruje się na wszystkich naukowych przecięciach i
użyciach omawianych treści, pośród których socjologia wiedzy wydaje się być terenem
dominującym oraz wspólnym mianownikiem.
Podsumowując, ta pionierską rozprawę należy uznać za próbę z jednej strony ustanowienia
oddzielnego oficjalnego dyskursu studiów lesbijskich w polskiej nauce, a z drugiej wprowadzenia
nakierowanych na różnicę feminizmów lesbijskich do przestrzeni społecznej. Bardziej jednostkowo
natomiast, projekt ten ma być zachętą do ujmowania swoich własnych przecięć i intymności jako
podmiotowości, tj. trybów seksualnej i emocjonalnej auto-kreacji, a nie narzucanych z zewnątrz
tożsamości
The Three-Step Test and the Paradigms of Copyright Law
No full textPrzedmiotem rozprawy doktorskiej jest analiza testu trójstopniowego w prawie autorskim w kontekście paradygmatów tego prawa. Postawiona została teza o nieprawidłowości postrzegania formuły testu trójstopniowego jako narzędzia ukierunkowanego tylko na zabezpieczenie interesów twórców i zasadności dążenia do jego zorientowania na realizowaną obok prawodawców również przez sądy funkcję równoważenia tych interesów z interesem społecznym. Posłużono się metodą dogmatyczną, historyczną oraz w ograniczonym zakresie porównawczą.
Rozprawa podzielona została na osiem rozdziałów, które poprzedzone są wprowadzeniem oraz zamknięte zakończeniem.
W rozdziale 1 omówiono przedstawiane w debacie o paradygmacie prawa autorskiego założenia funkcjonalne, jakie przypisywało oraz przypisuje się temu prawu oraz podstawowe teoretyczne modele określania treści prawa autorskiego.
Przedmiotem rozdziału 2 jest analiza rozwiązań prawnych, z których wykorzystaniem wyznaczany jest zakres sfery wyłączności autorskiej, zarówno od strony pozytywnej (na przykład w zakresie określania treści prawa), jak również bardziej obszernie od istotnej z punktu widzenia tematyki niniejszej pracy strony ograniczeń wyłączności.
W rozdziałach 3 i 4 poddano analizie formułę testu trójstopniowego w Konwencji Berneńskiej, TRIPS oraz WCT. Wskazana została geneza tej konstrukcji, jej ugruntowanie w obowiązującym prawie, jak również relacje pomiędzy poszczególnymi testami. Wyodrębniono trzy teoretycznie możliwe funkcje realizowane przez wskazane testy, jak również przedstawiono relację każdego z nich do określonych w prawie międzynarodowym ograniczeń wyłączności (rozdział 3). Konieczne było także omówienie poszczególnych kryteriów składających się na badany test (rozdział 4).
Rozdział 5 poświęcony został miejscu i funkcjom testu trójstopniowego w prawie Unii Europejskiej, przy położeniu głównego nacisku na Dyrektywę 2001/29.
Rozdział 6 zawiera z uwagi na cywilnoprawny kontekst prowadzonych w pracy rozważań obszerne odniesienie do prawa polskiego. Przedstawia on sposób oraz specyfikę posłużenia się kryteriami badanego testu w art. 35 pr.aut.
W rozdziale 7 zbadano założenia przyjętej w USA doktryny fair use, która jest konkretnym wyrazem przełożenia tezy badawczej niniejszej pracy na kształt krajowego prawa autorskiego.
Kwestii, czy formuła testu trójstopniowego może być wykorzystana jako instrument otwierający prawo autorskie na zmieniające się uwarunkowania społeczne i ekonomiczne, poświęcony jest rozdział 8. Zawiera on analizę dotyczącą po pierwsze odejścia od stosowania badanej formuły jako testu trzech „stopni“ w kierunku traktowania go jako testu trzech „czynników“, po drugie zaś wykorzystania takiego testu bezpośrednio przez sądy jako samodzielnego i odrębnego od katalogu określonych ograniczeń wyłączności autorskiej narzędzia ten katalog uzupełniającego.Subject matter of the dissertation is an analysis of the three-step test in copyright law in the context of the paradigms of copyright. The thesis statement is the inaccuracy of perceiving the three-step test formula as an author-centric instrument and instead the legitimacy of the tendency to use it both by legislators and courts as a tool for balancing interests in copyright. In course of research the dogmatic, historic and to some extent the comparative metod have been applied.
The dissertation is divided into eight chapters preceded by an introduction and followed by conclusion remarks.
Chapter 1 considers the functional assumptions of copyright discussed in the debate about its paradigms as well as the basic theoretical models of defining the scope of copyright.
Chapter 2 considers the legal instruments used to set forth the scope of the authors‘ exclusivity, both from the positive perspective (for example by defining the rights attached to the author) and more extensively from the perspective of the limitations of copyright exclusivity.
Chapters 3 and 4 present an analysis of the three-step test formula in the Berne Convention, TRIPS and WCT. The origin of this legal instrument, its legal foundation, the relation between the various tests as well as their influence on defined copyright limitations are the main points of research at this point. Three theoretically possible functions of these tests are extracted from the provisions of these acts of international law (chapter 3). Chapter 4 contains an overview of the three-step test criteria.
Chapter 5 is aimed at a presentation of the functions of the three-step test in EU law, with main emphasis put on Directive 2001/29.
Due to the civil-law context of considerations in the dissertation Chapter 6 refers extensively to Polish law. It presents the specific way the criteria of the three-step test have been applied in art. 35 of the Polish Copyright Act.
Chapter 7 contains an overview of the US fair use doctrine, which can be perceived as an exemplary implementation of the thesis statement in national copyright law.
Chapter 8 considers the issue whether the three-step test formula can be applied as an instrument opening copyright law to evolving social and economic conditions. Subject of the analysis is firstly the possibility of treating the test as a „three-factor“ test and secondly the option of its direct application by the courts enabling them to extend the catalogue of defined copyright limitations
Function of the regulator OmpR in the modulation of the outer membrane proteome of Yersinia enterocolitica
Get PDFGraphotactic awareness of primary school pupils in the context of learning to read and write
No full textProtection of privacy in cyberspace in Polish and international law, taking into account threats resulting from new information processing technologies
Get PDFPrzedmiotem pracy jest próba oceny, czy istniejące lub planowane rozwiązania prawne stanowią skuteczny środek ochrony prywatności przed zagrożeniami związanymi z nowymi technikami przetwarzania informacji. W ostatnich latach problem niedopasowania norm prawnych do regulacji zdarzeń mających miejsce w cyberprzestrzeni coraz częściej jest wskazywany jako jedna z barier dalszej ewolucji w kierunku społeczeństwa opartego na wiedzy. Nowoczesne techniki przetwarzania, takie jak przetwarzanie w chmurze (cloud computing), analityka dużych zbiorów danych (Big Data) czy Internet Rzeczy (Internet of Things) łączą się z nowymi możliwościami, ale również nieznanymi dotąd zagrożeniami – w tym dla obszaru praw podstawowych.
Przystępując do analizy powyższego problemu, szczególną uwagę zwrócono na omówienie regulacji ponadnarodowych, zarówno związanych z systemami ochrony praw człowieka, jak i aktami dotyczącymi ochrony danych osobowych. Systemy ochrony praw człowieka od przeszło pięćdziesięciu lat stanowią prawnie wiążący międzynarodowy mechanizm ochrony praw podstawowych, w tym także prawa do prywatności. W pracy omówiono i przeanalizowano treść prawa oraz zakres ochrony przewidzianej między innymi postanowieniami Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Europejskiej Karty Praw Człowieka.
Szczegółowej analizie poddano także system prawa UE, w tym reformowany obecnie europejski model ochrony danych oparty przepisy rozporządzenia 2016/679. Na przykładzie prawa unijnego poszukiwano odpowiedzi na pytanie, czy transnarodowe prawo UE ma potencjał prowadzący do standaryzacji w zakresie ochrony prywatności, a w efekcie do stworzenia bezpiecznej przestrzeni przetwarzania danych, wykraczającej poza granice państw członkowskich UE.
W pracy rozważono także, czy i w jakim zakresie krajowy prawodawca może poprzez przepisy lokalne uzupełnić luki lub braki związane z funkcjonowaniem regulacji ponadnarodowych. W szczerszym ujęciu – czy w ogóle kwestia ochrony prywatności w cyberprzestrzeni może być zapewniona poprzez normy, których zakres stosowania wyznaczany jest granicami poszczególnych państw?
Celem przedstawionych rozważań było zbadanie niedoskonałości obowiązujących norm prawnych – krajowych, unijnych i międzynarodowych. Jednocześnie na podstawie wyników cząstkowych możliwe stało się sformułowanie wniosków de lege ferenda odnośnie warunków brzegowych, jakie powinny być uwzględniane w przyszłych działaniach legislacyjnych, aby stanowione prawo w odpowiedni sposób rozwiązywało zidentyfikowane problemy.
Rozprawę podzielono na osiem rozdziałów, zgrupowanych w dwóch częściach. W rozdziale pierwszym omówiono kluczowe terminy, takie jak prywatność, związane z nią prawo do prywatności, a także cyberprzestrzeń oraz wzajemna relacja pomiędzy ochroną danych osobowych a ochroną prywatności. W rozdziale drugim przedstawiono analizę i omówienie najważniejszych systemów ochrony praw człowieka,. Rozdział trzeci poświęcono przedstawieniu najważniejszych aktów prawnomiędzynarodowych, w większości o charakterze niewiążącym, wprowadzających wytyczne dotyczące ochrony danych osobowych. W kolejnym, czwartym rozdziale przedstawiono akty prawne oraz obszary regulacji związane z prawem UE. W rozdziale piątym omówiono płaszczyznę przepisów krajowych oraz roli krajowego prawodawcy w obszarze ochrony prywatności w cyberprzestrzeni. W kolejnych trzech rozdziałach omówiono wybrane zagadnienia dotyczące najważniejszych, zdaniem autora, problemów związanych z ochroną prywatności w cyberprzestrzeni: w rozdziale szóstym - model chmury obliczeniowej, w rozdziale siódmym – analizy dużych zbiorów danych (Big Data), a w rozdziale ósmym – obecne możliwości władzy publicznej związane z prowadzeniem masowych programów inwigilacji.
Rozprawę kończy podsumowanie, w którym zebrano wnioski cząstkowe i na ich podstawie określono, czy i w jaki sposób normy prawnomiędzynarodowe powinny tworzyć ramy ochronne i regulacyjne w zakresie prawa do prywatności w cyberprzestrzeni.The subject of the thesis is an attempt to assess whether existing or planned laws are an effective means of protecting privacy against threats related to new information processing technologies. In recent years, the problem of the maladjustment of legal norms to the regulation of events taking place in cyberspace has been more and more often indicated as one of the barriers to further evolution towards a knowledge-based society. Modern processing techniques, such as cloud computing, big data analytics and the Internet of Things entail not only new possibilities, but also as yet unknown threats, including those to the fundamental rights.
In the analysis of the above problem, particular attention was paid to the discussion of supranational regulations related to both human rights systems and data protection laws. For over fifty years human rights systems have constituted a legally binding international mechanism for the protection of the fundamental rights, including the right to privacy. The work discusses and analyses the content of this right and the scope of protection stipulated, inter alia, by the provisions of the International Covenant on Civil and Political Rights and the European Convention on Human Rights.
The EU law system was also analyzed in detail, including the reformed European data protection model based on the provisions of Regulation 2016/679. The example of EU law was used to seek an answer to the question of whether transnational EU law has the potential to standardize privacy protection, and thus to create a secure data processing space that goes beyond the borders of the EU Member States.
It was also considered whether and to what extent the national legislature may, through local regulations, fill gaps or deficiencies related to the functioning of supranational regulations. In a broader perspective, is it possible to ensure the protection of privacy in cyberspace through norms whose scope of application is determined by the borders of particular states?
The main goal of the presented considerations was to examine the imperfections of the applicable legal norms at the national, EU and international levels. At the same time, based on partial results, it became possible to formulate de lege ferenda conclusions regarding the key factors that should be taken into account in the future legislation, so that the law enacted can solve the identified problems in an appropriate manner.
The dissertation is divided into eight chapters, grouped in two parts. The first chapter discusses key terms such as privacy, the related right to privacy, as well as cyberspace and the relationship between data protection and privacy. The second chapter presents an analysis and discussion of the most important human rights systems which function in the Polish legal system. The third chapter is devoted to the presentation of the most important instruments of international law, mostly non-binding ones, which introduce guidelines in the personal data protection area. The next, fourth chapter presents the most important laws and areas of regulation related to EU law. The fifth chapter discusses national regulations and the role of the national legislature in the area of privacy protection in cyberspace. The next three chapters refer to selected issues in respect of the most important, in the author's opinion, problems related to the protection of privacy in cyberspace: the sixth chapter pertains to processing in the cloud computing model; the seventh chapter contains an analysis of processing of large data sets (Big Data); in the eighth chapter the possibilities of public authorities related to mass surveillance programs are discussed.
The dissertation ends with a summary in which partial conclusions were collected. On the basis of those conclusions it was determined whether and how international legal norms should be used to create a protective and regulatory framework in the field of the right to privacy in cyberspace