Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
Spiritual Dimensions in Vocational Training of Information and Communication Technology Professionals
Get PDFThe main aim of the research was to explore the occurrence of spirituality, treated as biological phenomenon by David Hay, in vocational training of Information and Communication Technology (ICT) and the linkages between spirituality and mentioned training.
The study had two research problems:
What kind of spiritual dimensions (if any) could exists in vocational training of ICT professionals?
What could be the linkage between spirituality and vocational training of ICT professionals?
Hay’s model of spirituality, which was used in the study, contains awareness sensing, mystery sensing, and value sensing. For the current research, the author has chosen narrative and rhetoric epistemology as an example of constructive paradigm. The research approach was qualitative exploratory, both narration and rhetoric analysis looking for patterns of spiritual dimensions and meta- dimensions, which were based on Hay’s model, in vocational training treated as long-life phenomenon. The data was collected through in-depth interviews with eight experts, ICT professionals from Pakistan.
The author have recorded more than 20 hours of narrations (which were conducted around 20 weeks), which cover 136 standardized transcription pages and 2710 sentences (50989 words). The sentence was a basic unit of analysis in this research. The following methods for analyzing the data was used by exploiting content analysis: manual narrative and rhetoric analysis, taxonomy analysis (Wroclaw taxonomy) and Nvivo qualitative research software.
Most of the experts have expressed their experiences of spirituality both in their personal and professional side of life. According to the results of the study, awareness sensing, mystery sensing, and value sense found in the personal and professional life of ICT experts and appeared in such patterns as enlightenment and sense-making. The results of the study highlight the rhetorical nature of spirituality in vocational training of ICT professionals as cognitive and emotional phenomenon with the inherent axiological component. It is recommended that ICT organizations should invest in ICT professionals by introducing some professional training programs to facilitate spirituality in the ICT environment. Moreover, the awareness to spirituality can also be introduced during the professional education of ICT professionals through organizing conferences, workshops and interactive sessions. The study also provides ICT’s organizations about the rhetorical
iv
nature of spirituality that will be helpful in designing the curriculum of vocational training. Development of spirituality needs not only rational discussion about values but it also involves emotions. Therefore, the practical workshops should be designed in such a way, which involves both rational thinking and emotional element. Some practical exercises can also be undertaken which carry out rational discussion about the role of emotions in reference to values.Prezentowana rozprawa dotyczy rozpoznania występowania duchowości, traktowanej jako zjawisko biologiczne w świetle konepcji Davida Haya, w treningu zawodowym informatyków oraz związków miedzy duchowością a wspomnianym treningiem.
W pracy zostały postawione dwa problemy badawcze:
- Jakie rodzaje wymiarów duchowości (jeśli jakiekolwiek) mogą występować w treningu zawodowym informatyków?
- Jakie mogą występować związki między duchowością a treningiem zawodowym informatyków?
Model duchowości wypracowany przez Haya zawiera trzy wymiary duchowości: „wrażliwość świadomości”, „wrażliwość na tajemnice” i „wrażliwość na wartości”. Na potrzeby badań, autor wybral epistemologię narracyjną i retoryczną jako przykład pradygmatu konstruktywistycznego. Zastosował podejście jakościowe, zarówno w znaczeniu analizy narracyjnej, jak i retorycznej, poszukując wzorów wymiarów i meta-wymiarów duchowości, opierających się na modelu Haya, w treningu zawodowym traktowanym jako zjawisko dotyczące całego życia. Dane zostały uzyskane za pomocą pogłębionych wywiadów z ośmioma ekspertami, informatykami z Pakistanu.
Autor nagral ponad 20 godzin narracji (które były zbieranie przez okres około 20 tygodni). Ich zapis zajął 136 wystandaryzowanych stron, 2710 zdań (50989 wyrazów).
v
Zdanie było podstawową jednostką analizy w prezentowanym badaniu. Zostały użyte następujące techniki analizy danych w ramach analizy treści: “ręczna” analiza narracyjna retoryczna, analiza taksonomiczna (taksonomia wrocławska) oraz komputerowa technika analizy jakościowej Nvivo.
Większość ekspertów opisało doświadczenia w zakresie duchowości zarówno w osobistej jak i ściśle zawodowej sferze swojego życia. Zgodnie z otrzymanymi wynikami „wrażliwość świadomości”, „wrażliwość na tajemnice” i „wrażliwość na wartości” zostały odnalezione w osobistym i ściśle zawodowym życiu ekspertów jako występujące w postaci takich wzorców jak “oświecenie” i “tworzenie sensu”.
Rezultaty badań uwypukliły retoryczną “naturę” duchowości w treningu zawowodym informatyków jako zjawiska poznawczego i emocjonalnego z inhernentnym komponetem aksjologicznym.
Wynika z tego rekomendacja, że organizacje zawodowe informatyków powinny inwestować w swoich członków poprzez wprowadzanie programów treningu zawodowego rozwijającego duchowość. Ponadto wrażliwość duchowa może być również wprowadzana w toku edukacji zawodowej w postaci konferencji, warsztatów i sesji interaktywnych.
Praca ukazuje organizacjom zawodowym retoryczną naturę duchowości, która może być pomocna przy układaniu programów treningu zawodowego. Rozwój duchowości wymaga nie tylko racjonalnych dyskusji o wartościach, ale także włączenia emocji. Daltego też praktyczne warsztaty i ćwiczenia powinny być tak organizowane, aby zawierały jednocześnie komponenty racjonalnego myślenia i elementy emocjonalne
Determinants of mediation as a method of solving inter-organizational conflicts
No full textMediacja formalnie została zinstytucjonalizowana na przełomie XIX i XX w. W Polsce organizacje formalnie mogą skorzystać z mediacji od 10 grudnia 2005 r. Najczęstszym źródłem informacji są sądy. Z polskich sądów do mediacji trafia niespełna 4% spraw gospodarczych, ale w ponad 70% nie dochodzi do niej, ponieważ organizacje nie wyrażają na nią zgody. W sytuacjach, w których taka zgoda była wyrażona, ponad 50% spraw kończyło się porozumieniem. Statystyki Ministerstwa Sprawiedliwości w tym zakresie skłoniły autorkę do eksploracji obszaru związanego z mediacją pomiędzy organizacjami. Rozprawa dotyczy uwarunkowań mediacji w Polsce jako metody rozwiązywania konfliktów pomiędzy dwiema lub więcej organizacjami. Autorka wprowadza w pracy swoją definicję mediacji oraz pojęcie i definicję mediacji międzyorganizacyjnej. Celem pracy jest zidentyfikowanie czynników sprzyjających zgodzie organizacji na mediację i ugodzie oraz zweryfikowanie, czy i jak czas trwania postępowania wpływa na zawarcie porozumienia. Modelowaniu podlegały trzy aspekty związane z mediacją: fakt jej zaistnienia, fakt ugody i czas mediacji. Analiza zebranego materiału empirycznego wskazała czynniki w obszarze organizacji, sądu i mediatora, które okazały się istotne w perspektywie zgody, ugody i czasu mediacji.Mediation was formally institutionalized at the turn of the 19th and 20th centuries.
In Poland, organizations can formally use mediation from December 10, 2005. The most common source of information is the courts. Almost 4% of economic cases go to mediation from Polish courts, but over 70% do not reach it because organizations do not agree to it. In situations where such consent was expressed, more than 50% of cases resulted in an agreement. Statistics of the Ministry of Justice in this area prompted the author to explore the area related to mediation between organizations. The dissertation concerns the conditions of mediation in Poland as a method of resolving conflicts between two or more organizations. The author of this dissertation introduces the notion and definition of inter-organizational mediation. The aim of the doctoral thesis is to identify factors that favor the organization's consent to mediation and settlement and verify whether and how the duration of the proceedings affects the conclusion of the agreement. The modeling involved three aspects related to mediation: the fact of its existence, the fact of settlement, the time of mediation. The analysis of collected empirical material indicated factors in the area of organization, court and mediator, which proved to be important in the perspective of consent, settlement and mediation time
The role of activation signals and cytokines in the in vitro generation of thymus-derived regulatory T cells
Get PDFPochodzące z grasicy limfocyty T regulatorowe (tTreg, ang. thymus-derived regulatory T cells) o fenotypie CD4+CD25+Foxp3+ odgrywają ważną rolę w utrzymaniu tolerancji immunologicznej. Różnorodne czynniki zaangażowane w ich powstawanie i funkcje biologiczne są ciągle przedmiotem badań, które są szczególnie trudne ze względu na niewielką liczbę tych komórek w organizmie oraz ich dużą wrażliwość na indukcję apoptozy in vitro.
Celem niniejszej pracy było opracowanie optymalnych warunków hodowli in vitro, umożliwiających badanie rozwoju limfocytów tTreg oraz możliwych mechanizmów ich powstawania z niesortowanych tymocytów, ze szczególnym uwzględnieniem roli sygnałów aktywacyjnych i cytokin.
Wykazano, że metody używane standardowo do uzyskiwania limfocytów T regulatorowych w drodze indukcji z aktywowanych naiwnych limfocytów T izolowanych z obwodowych narządów limfoidalnych są nieprzydatne w badaniu rozwoju limfocytów Treg powstających w grasicy. W pracy przedstawiono opracowany nowy model hodowli tymocytów oparty o powszechnie uznawany dwuetapowy szlak rozwoju limfocytów tTreg. W pierwszym etapie powstawanie limfocytów tTreg zależne jest od silnego sygnału aktywacji z udziałem receptora limfocytów T (TCR) i sygnału kostymulacyjnego od cząsteczki CD28, a w drugim etapie - od cytokin. W grasicy, sygnał do TCR dostarczany jest przez kompleks MHC II/ własny peptyd korowych komórek nabłonkowych grasicy, który w opracowanym modelu zastąpiony został przez użycie przeciwciał monoklonalnych anty-CD3. Jako źródło sygnału dostarczanego do CD28 wykorzystano cząsteczki kostymulatorowe ulegające ekspresji na komórkach prezentujących antygen, w roli których użyto niedojrzałe komórki dendrytyczne linii JAWS II. Nowy model hodowli tymocytów in vitro umożliwił skuteczne uzyskiwanie funkcjonalnych limfocytów tTreg w hodowli niesortowanych tymocytów. Wykazano, że efektywne uzyskiwanie limfocytów tTreg z niesortowanych tymocytów występujących fizjologicznie w grasicy wymaga obecności komórek prezentujących antygen oraz silnego sygnału aktywacji z udziałem kompleksu TCR/CD3. Obecność komórek dendrytycznych sprzyja powstawaniu tymocytów SP CD4+ oraz zapewnia dużą żywotność tymocytów w hodowli wskutek endocytozy komórek apoptotycznych. Dostarczenie tymocytom silnego sygnału aktywacji z udziałem kompleksu TCR/CD3 sprzyja ich ukierunkowanemu rozwojowi in vitro w limfocyty tTreg.
Zbadano rolę wybranych cytokin w generowaniu limfocytów Treg in vitro. Wykazano, iż w rozwoju limfocytów tTreg w opracowanym modelu hodowli ważną rolę odgrywają nie pojedyncze cytokiny, lecz ich określony zestaw, którego zastosowanie w hodowli tymocytów wpływa na efektywność uzyskiwania dojrzałych limfocytów tTreg. Dużą skuteczność w powstawaniu limfocytów tTreg in vitro wykazały IL-7 i TGF-β. Stworzone warunki umożliwiły powstawanie limfocytów tTreg zarówno z komórek prekursorowych, jak również w drodze indukcji w mikrośrodowisku cytokinowym. Uzyskane in vitro limfocyty tTreg zachowały aktywność supresyjną, a mechanizm ich działania nie był zależny od wydzielanych cytokin supresorowych: IL-10 i TGF-β.
Opracowany model hodowli wykorzystano w badaniach wpływu glukokortykoidów na rozwój limfocytów tTreg in vitro. Potwierdzono rolę glukokortykoidów jako czynnika selekcyjnego w rozwoju limfocytów tTreg wskutek bezpośredniego działania na tymocyty (zróżnicowana wrażliwość tymocytów na indukcję apoptozy) oraz pośredniego na komórki prezentujące antygen (modulowanie ekspresji cząsteczek kostymulatorowych).
Potwierdzono użyteczność opracowanego modelu hodowli do generowania in vitro limfocytów tTreg myszy starych.
W oparciu o udowodnioną użyteczność opracowanego modelu hodowli zasugerowano jego potencjalną przydatność do badania roli różnych czynników w powstawaniu i funkcji limfocytów tTreg, będących aktualnie obiektem intensywnego zainteresowania w kontekście wdrażanych nowych terapii opartych o limfocyty Treg.Thymus-derived regulatory T cells (tTregs) of CD4+CD25+Foxp3+ phenotype play an important role in maintaining immune tolerance. Distinct factors involved in their generation and biological functions are still the subject of research. Due to the small number of these cells in the body and their high sensitivity to the induction of apoptosis in vitro, research on factors affecting their development is highly difficult.
The aim of this study was to develop optimal conditions for in vitro culture, to enable the study on tTreg development from unsorted thymocytes, with particular attention on the role of activation signals and cytokines in the generation of these cells.
The methods used as standard for obtaining regulatory T cells by induction from activated naive T cells isolated from peripheral lymphoid organs are not useful in studying the development of thymus-derived Tregs.
Within the study the new in vitro culture model has been developed based on the widely recognized two-stage tTreg development pathway. The first step of tTreg development is dependent on a strong signal provided by T cell receptor (TCR) and a co-stimulatory signal by CD28 molecule, the second stage is dependent on cytokines. In the thymus, the signal for TCR is delivered by MHC II/self-peptide complexes of cortical thymic epithelial cells, which has been replaced in presented model by the use of anti-CD3 monoclonal antibodies. As the source for the CD28 signal, costimulatory molecules of JAWS II immature dendritic cells have been used. The new culture model allowed the generation of functional tTregs from unsorted thymocytes. It has been confirmed that efficient generation of tTregs in vitro from unsorted thymocytes occurring physiologically in the thymus requires antigen presenting cell-thymocyte contact and strong signal to the TCR/CD3 complex. Dendritic cells contact promotes generation of SP CD4+ and provides high viability of thymocytes in culture due to endocytosis of apoptotic cells by JAWS II cells. Strong signal to the TCR/CD3 complex provides lineage commitment of precursors cells into tTregs in vitro.
The role of selected cytokines in the generation of Tregs in vitro was examined. It has been shown that during tTreg development, not only single cytokines play an important role, but their set, which supplementation in vitro affects the efficiency of tTreg generation. IL-7 and TGF-β have been shown to be highly effective in the development of tTregs in vitro. Created conditions enabled the generation of tTreg cells from both precursor cells as well as by induction under cytokine microenvironment. The suppressive activity of generated in vitro tTregs has been maintained, while the mechanism of their action was not dependent on secreted suppressor cytokines: IL-10 and TGF-β.
The new model has been utilized to conduct studies on the effect of glucocorticoids on the development of tTregs. The role of glucocorticoids as selective factor in tTreg development has been confirmed acting directly on thymocytes (by differentiated sensitivity of thymocytes to glucocorticoids-induced apoptosis) and indirectly on antigen presenting cells (by modulating the expression of costimulatory molecules on their surface).
The utility of the developed model for in vitro generation of tTregs of old mice was confirmed.
Based on the proven utility of the developed culture model, it has been suggested as a potential research tool for the studies on the role of distinct factors in generation and function of tTreg, including pilot studies for new therapies based on Treg to be developed nowadays
Structuralism of Jan Mukařovský in the context of modernity/-ties
No full textPrzedmiotem rozprawy jest teoria czeskiego literaturoznawcy i estetyka, Jana
Mukařovskiego (1891-1975), czołowego przedstawiciela tzw. praskiej szkoły strukturalnej.
Teoria ta analizowana jest w kontekście nowoczesności – nie jednej, lecz wielu – różnie
definiowanych, różnie rozumianych, różnie ujmowanych ideowo i czasowo.
Plan pracy odzwierciedla wielowymiarowość obu elementów składowych jej tematu.
Pierwszy rozdział, Czeski meta-strukturalizm, jest próbą rekonstukcji obrazu strukturalizmu,
jaki wyłania się z wieloletniej historii badań na nim skoncentrowanych, a zarazem próbą
demontażu historyczno-kulturowej uprzęży, która utrzymuje go w określonej kulturowomitologicznej roli. Ponad pół wieku badawczej lub kulturowej (a czasami nawet
sentymentalnej) refleksji nad strukturalistycznym dziedzictwem, zwłaszcza na rodzimym
czeskim gruncie, nałożyło na niego dodatkową warstwę semantyczną, dlatego też narracje
konstruowane wokół tej tematyki warte są odrębnego namysłu. Uchwycenie tych metastrukturalistycznych zagadnień jest kluczowe dla zamysłu całej rozprawy. Pokazują one głowne
kierunki refleksji okołostrukturalistycznej i pułapki z nimi związane. Zdają się tym samym
uzasadniać próbę innego ujęcia prezentowanego zagadnienia – próbę, którą stanowi ta właśnie
rozprawa.
Formuła kolejnych rozdziałów wynika ze spostrzeżenia, że zagadnienia poruszane przez
Mukařovskiego nie tylko nie tworzą spójnego systemu teoretycznego, ale rozwarstwiają się na
różne poziomy refleksji. Ich osią przewodnią uczyniłam wobec tego nie wspólnotę, lecz
rozdzielność badanych zagadnień i ich ideowego zaplecza. Wyodrębniam trzy różnie
rozumiane „nowoczesności“, które nazywam funkcjonalnie zorganizowaną, intencjonalną i
modalną. Każda z nich jest odrębną płaszczyzną, inaczej przecinającą strukturę pojęciową
stworzoną przez Mukařovskiego. Nie istnieją pomiędzy nimi regularne zależności, nie są też
komplementarne. Ich wskazanie jest wynikiem namysłu nad pewnymi dominantami
dostrzegalnymi w tekstach badacza i innych tzw. tekstach kultury równocześnie. Postrzegam je
2
jako swoiste wektory, ukierunkowane, wymierne nośniki znaczeń, składające się na
semantyczną sieć każdej wskazanej płaszczyzny.
Wyodrębnienie trzech sposobów rozumienia nowoczesności pozwoliło podzielić tę
część rozważań na następujące trzy rozdziały: System struktur a nowoczesność zorganizowana,
Znaczenia znaków a nowoczesność fenomenologiczna, Doświadczenie estetyczne a
nowoczesność modalna. W każdym z nich omawiam dominujące w danym „wymiarze
nowoczesności“ tendencje ideowe, a w tym kontekście – określone zagadnienia z zakresu teorii
Jana Mukařovskiego. Postrzeganie dzieła literackiego, sztuki i rzeczywistości w ogóle jako
struktury przynależy do paradygmatu funkcjonalistycznego nowoczesności, do postawy
kontrolującej i organizującej przedmiot namysłu. Uznanie znakowości sztuki i każdego
pojedynczego dzieła wpisuje się w tendencję do zwątpienia w ich potencjał przedstawieniowy,
a co za tym idzie, do rozdzielenia ich bezpośrednio dostępnej treści od znaczeń oraz
przekonania o intencjonalnej naturze poznania. Natomiast nacisk Mukařovskiego na dynamikę
funkcji estetycznej i jej związek z postawą odbiorcy wobec dzieła, czyli w praktyce na
niemożność przewidzenia doświadczenia estetycznego, sytuuje jego teorię na płaszczyźnie
refleksji o wymiarze modalnym modernizmu.The topic of this dissertation is the theory of Czech literary scholar, Jan Mukařovský
(1891-1975), the main representative of the Prague School of Structuralism. His theory is
analysed in the context of modernity, or rather modernities, since it could be defined and
interpreted variedly, depending on the ideological or chronological approach. The general
scheme of this work reflects multidimensional nature of its subject.
The first chapter, The Czech meta-structuralism, is intended to provide reconstruction
of the vision of structuralism that is pervasive in the long history of academic research.
Moreover, it also constitutes an attempt to unravel historical and cultural tangle that seems to
grind structuralism on its traditional, quasi-mythological role.
More than fifty years of academic, cultural or even sentimental reflection on the legacy
of structuralism, especially in its native Czech circles, attached to it kind of additional semantic
layer. Therefore many narratives regarding or based on this topic are worth to be analysed
separately. Capturing of all these meta-structural aspects is crucial from the point of view of
this work. For they fully expose not only general tendencies in interpretation but also numerous
misconceptions of the Mukařovský’s theory. All of which clearly suggest that there is a need
for new interpretative proposition – the one this thesis tries to offer.
The shape of subsequent chapters results from the conclusion that issues discussed by
Mukařovský do not constitute any cohesive theoretical system, what is more, they even stratify
into various, separate modes of reflection. Therefore the fundamental strand of this work does
not consist of any common denominator but rather of many disparities of discussed issues and
their ideological backgrounds. The author distinguishes three different functional meanings of
modernity: organised, intentional and modal. Each denominates separate dimension in which
the nexus of terms coined by Mukařovský obtains completely different significance. Moreover,
these dimensions are neither co-related nor complementary. Such a distinction derives from
meticulous analysis of the Mukařovský’s works and predominant features that could be
observed within them. They are perceived by the author of this dissertation as characteristic
vectors – precisely aimed and interchangeable carriers of meanings.
Separation of organised, intentional and modal variants of modernity results in the
construction of the three following chapters: System of structures and organised modernity; The
meaning of signs and phenomenological modernity; Aesthetical experience and modal
modernity. In each of them the author discusses the ideological tendencies that could be
observed in every given dimension and in this context tries to explain particular aspects of the
theory of Jan Mukařovský. The perception of the literary work, the art and the reality as a
structure is typical of the functional paradigm of modernity.
Semiological concept of the art and each single work of art is connected with its dubious
representational potential and, consequently, leads to the separation of the directly accessible
content and the meaning. This is clearly based on the conviction that the true nature of cognition
is intentional.
Whereas the emphasis put by Mukařovský on the dynamic of aesthetical function and
its link to the attitude of recipient towards the work of art places his theory in the domain of
modal dimension of modernity
Od autorytaryzmu do autorytaryzmu. Ideowa i ustrojowa geneza współczesnego państwa rosyjskiego.
No full textTematem pracy są przemiany prawno-ustrojowe zachodzące we współczesnej Rosji od czasu upadku ZSRR. Praca składa sie z pieciu rozdziałów, przedstawiających w chronologicznym porządku kolejne etapy kształtowania ustroju współczesnego państwa rosyjskiego.
W rozdziale pierwszym omówiona została ustrojowa geneza współczesnego państwa rosyjskiego. Przeanalizowano proces emancypacji władz RSFRR i przekształcania sie tej republiki związkowej w samodzielne państwo. Proces ten przedstawiony został w aspekcie istniejącego do chwili rozwiązania ZSRR dualizmu prawno-ustrojowego na terytorium Rosji oraz zagadnień związanych z przejeciem kontroli nad strukturami państwa sowieckiego przez władze suwerennej Rosji. Wiele miejsca poswiecono powstawaniu nowych instytucji, w tym przede wszystkim powołaniu urzedu prezydenta Rosji oraz nowej strukturze terytorialnej kraju.
Rozdział drugi jest poswiecony przyjetej w 1993 roku konstytucji Federacji Rosyjskiej. Ze wzgledu na dominującą pozycje prezydenta, skupiono sie przede wszystkim na omówieniu jego pozycji ustrojowej oraz na relacjach pomiedzy głową państwa a innymi osrodkami władzy, zwłaszcza regionalnymi.
Rozdział trzeci obejmuje okres prezydentury Borysa Jelcyna od wejscia w zycie konstytucji do momentu ustąpienia prezydenta z urzedu 31 grudnia 1999 roku. W tym czasie podjeto w Rosji nieudaną próbe zbudowania demokracji liberalnej. Konflikt pomiedzy prezydentem a komunistyczną opozycją w Dumie Państwowej oraz niepopularne reformy gospodarcze doprowadziły do powaznego osłabienia władzy prezydenckiej. W rozdziale przedstawiono przebieg konfliktu oraz jego konsekwencje dla państwa. Do najwazniejszych nalezało rozproszenie władzy i utworzenie nieformalnych struktur skupionych wokół byłej nomenklatury, oligarchów oraz przywódców regionalnych.
Rozdział czwarty jest poswiecony pierwszym dwóm kadencjom prezydenckim Władimira Putina. Te czesć pracy otwiera prezentacja programu silnej władzy ogłoszonego przez Putina po jego zwyciestwie wyborczym w 2000 roku. Praktyczną realizacją tego programu były reformy ustrojowe w Rosji omówione szczegółowo na podstawie aktów normatywnych z tego okresu. Analiza reform została przeprowadzona przede wszystkim pod kątem procesu wzmacniania władzy oraz ponownej centralizacji państwa. Poszczególne reformy: ustrojowe, administracyjne, gospodarcze oraz struktur siłowych zostały opisane w kolejnych podrozdziałach. Przedstawiono takze proces przejmowania przez obóz prezydencki kontroli nad zasobami i instytucjami państwa mającymi kluczowe znaczenie dla utrzymania władzy.
W rozdziale piątym został przedstawiony system władzy zbudowany przez Władimira Putina po jego powrocie na urząd prezydenta w 2012 roku. Omówiono kolejne etapy ewolucji prawno-ustrojowej Rosji, do której doszło w odpowiedzi na pogarszającą sie koniunkture polityczną i gospodarczą. Waznym elementami tej ewolucji były m.in. dalsze zmiany ustawodawstwa wyborczego, w tym przywrócenie bezposrednich wyborów gubernatorów i kolejna modyfikacja relacji pomiedzy władzą centralną i regionami. Dalsza czesć rozdziału poswiecona jest kształtowaniu sie dojrzałego autorytaryzmu w Rosji oraz problemowi przestrzegania praw obywatelskich. Zwrócono tu wiele uwagi na proces postepującej personifikacji władzy oraz wzrost znaczenia struktur siłowych. Przedstawiono takze i przeanalizowano akty normatywne ograniczające wolnosć wypowiedzi, w tym ustawodawstwo wprowadzające nowe zaostrzone zasady korzystania z internetu w Rosji. Rozdział kończy prezentacja źródeł oraz głównych załozeń tzw. konserwatywnego zwrotu – ideologii przyjetej przez obóz władzy po powrocie Putina na urząd prezydenta.
Prace kończą konkluzje uzasadniające teze o autorytarnym kierunku ewolucji prawno- ustrojowej w Rosji. Zaprezentowano tu również syntetyczną charakterystykę ustroju Federacji Rosyjskiej posiadającego w obecnej formie wszystkie najważniejsze cechy pozwalające zaliczyć go do współczesnych odmian autorytaryzmu, określanych w literaturze jako „rywalizujący autorytaryzm” (competetive authoritarianism).The subject of the work is legal and constitutional transformations occurring in modern Russia since the collapse of the Soviet Union. The work consists of five chapters, presenting successive stages of shaping the political system of the modern Russian state in chronological order.
The first chapter discusses the constitutional origins of the modern Russian state. The analysis includes the process of emancipation of the RSFSR authorities and the conversion of this federal republic into an independent state. This process is presented in terms of the legal and constitutional dualism on the Russian territory, that existed until the dissolution of the Soviet Union and issues related to the acquisition of control over the structures of the Soviet state by the authorities of sovereign Russia. A large part of the chapter was devoted to the establishment of new institutions, especially the appointment of the office of the president of Russia and the new territorial structure of the country.
The second chapter is devoted to the Constitution of the Russian Federation, adopted in 1993. Due to the dominant position of the president, the chapter focuses was mainly on discussing his constitutional position and on the relationship between the head of state and other centers of power, especially the regional authorities.
Chapter three covers the period of the presidency of Boris Yeltsin from the entry into force of the constitution until the resignation of the president on December 31st, 1999. During that time in Russia, a failed attempt to build a liberal democracy was made. The conflict between the president and the communist opposition in the State Duma as well as unpopular economic reforms led to a serious weakening of the presidential power. The chapter outlines the course of the conflict and its consequences for the state. The most important was disperses of the power and the creation of informal structures centered around the former nomenclature, oligarchs and regional leaders.
Chapter four is devoted to the first Vladimir Putin’s two presidential terms. This part of the work starts with a presentation of a strong power program announced by Putin after his election victory in 2000. The practical implementation of this program was the political reforms in Russia, discussed in detail based on the legislative acts from this period. The analysis of the reforms was carried out primarily in terms of the process of strengthening the power and re-centralizing of the state. The particular reforms: political, administrative, economic, military and security force structures were described in the following sections. The chapter covers also the process of taking over the control by the presidential camp over the resources and state institutions, that are essential to maintaining power.
Chapter five presents the power system built by Vladimir Putin after his return to the president's office in 2012. It discusses the successive stages of Russia's legal and political evolution, which has occurred in response to the deteriorating policy and economic situation. Important elements of this evolution were m.in. further changes to electoral legislation, including the restoration of direct elections of governors and the subsequent modification of the relationship between the central authority and the regions. The remainder of the chapter is devoted to the development of the mature Russian authoritarianism and the problem of respect for civil rights. Much attention has been paid to the process of progressive personalization of power and the increase in the importance of military and security structures. It also covers and analyses normative acts limiting freedom of expression including legislation introducing new stricter rules for use of the Internet in Russia. The chapter ends with the presentation of the sources and the main assumptions of the so-called conservative return – an ideology adopted by the power camp after Putin's return to the presidential office.
The work concludes with conclusions justifying the thesis of the authoritarian direction of legal and systemic evolution in Russia. It also presents the synthetic characteristics of the regime of the Russian Federation, which in its present form has all the most important features allowing it to be counted as contemporary type of authoritarianism, described in the literature as competitive authoritarianism
Biokoniugaty o potencjalnej aktywności antyangiogennej
No full textChoroby nowotworowe są aktualnie jedną z głównych przyczyn zgonów na świecie. Jednym z kluczowych procesów rozwoju nowotworów jest angiogeneza. Jest to proces tworzenia nowych naczyń włosowatych z już istniejących naczyń krwionośnych, który umożliwia dostarczenie tlenu i składników odżywczych do komórek nowotworowych. Spośród różnych czynników proangiogennych najbardziej istotnym jest czynnik śródbłonka naczyń VEGF-A, którego główna forma VEGF165 wiąże się z wysokim powinowactwem do receptorów kinaz tyrozynowych VEGFRs na powierzchni komórek śródbłonka. Utworzenie kompleksu VEGF165/VEGFR jest etapem, który wywołuje proliferację komórek, migrację i rozprzestrzenianie naczyń krwionośnych. To wiązanie ligandu do receptora może być znacznie zwiększone przez oddziaływanie VEGFR z koreceptorem neuropiliną-1 (NRP-1). NRP-1 jest transbłonową glikoproteiną, która także występuje w nadekspresji na powierzchni błon komórkowych różnych typów nowotworów, sugerując jej rolę w zwiększonej progresji naczyń krwionośnych oraz agresywności nowotworu i złego rokowania Zahamowanie angiogenezy stanowi obecnie jeden z ważnych kierunków poszukiwań nowych leków w terapiach przeciwnowotworowych.
Przedstawiona praca doktorska prezentuje syntezę dwóch rodzajów koniugatów o potencjalnej aktywności antyangiogennej, zaprojektowanych tak aby selektywnie oddziaływały z NRP-1. Pierwsza grupa obejmuje koniugaty peptydu lub peptydomimetyku z nanocząstkami magnetycznymi, a druga koniugaty peptydu A7R z lekiem przeciwnowotworowym-5-flurouracylem (5-FU). W przypadku koniugatów z nanocząstkami magnetycznymi w pierwszej kolejności dobrano warunki reakcji przyłączania do nanocząstek heptapeptydu A7R (H-Ala-Thr-Trp-Leu-Pro-Pro-Arg-OH), którego antyangiogenne i przeciwnowotworowe właściwości zostały udowodnione przez grupę profesora Perreta z Uniwersytetu Paris 13. Do syntezy koniugatów wykorzystano nanocząstki magnetyczne zbudowane z ferrytu niklowo-cynkowego, których powierzchnia została zmodyfikowana kwasem sebacynowym. Największym wyzwaniem w tej części pracy był dobór odpowiednich warunków reakcji oraz odpowiednich metod fizykochemicznych do scharakteryzowania otrzymanego koniugatu. Finalnie peptyd A7R został przyłączony do nanocząstek magnetycznych za pomocą wiązania amidowego a do potwierdzenia skutecznej koniugacji wykorzystano m.in. takie metody jak spektroskopia w podczerwieni, termograwimetria, transmisyjna mikroskopia elektronowa. Wstępne badania cytotoksyczności otrzymanego koniugatu na dwóch liniach komórkowych nowotworowej i normalnej z ekspresją NRP-1 wykazały, że nanocząstki zmodyfikowane peptydem A7R wykazują działanie cytotoksyczne (zarówno na komórki nowotworowe jak i normalne), w przeciwieństwie do samego peptydu A7R i nanocząstek zmodyfikowanych kwasem sebacynowym.
W kolejnej części praca ukazuje badania nad sposobem połączenia z nanocząstkami magnetycznymi peptydomimetyku H-Lys(hArg)-Dab-Pro-Arg-OH opracowanym w Pracowni Peptydów, wykazującym lepszą zdolność inhibicji układu VEGF165/NRP-1. W związku z tym, że peptydomimetyk posiada aż trzy grupy aminowe w cząsteczce, do których potencjalnie można przyłączyć nanocząstek uprzednio został sfunkcjonalizowany o kwas pent-4-ynowy. Następnie peptydomimetyk został przyłączony za pomocą pierścienia triazolowego do nanocząstek magnetycznych, których kwas sebacynowy został dodatkowo związany z cząsteczką H2N-PEG(3)-N3.
Ostatnia cześć pracy przedstawia syntezę dwóch koniugatów 5-fluorouracylu z peptydem A7R, różniących się linkerem pomiędzy A7R a lekiem przeciwnowotworowym. W pierwszym koniugacie 5-FU był połączony z peptydem A7R za pomocą kwasu octowego, a w drugim za pomocą kwasu bursztynowego, co zapewniło połączenie obu cząsteczek odpowiednio za pomocą wiązania amidowego i estrowego. Celem otrzymania tego typu koniugatów było sprawdzenie czy połączenie 5-FU z peptydem A7R wpłynie na zmniejszenie toksyczności 5-FU względem normalnych komórek. Przeprowadzone badania in vitro na normalnej i nowotworowej linii komórkowej wykazały, że koniugat z wykorzystaniem jako łącznika kwasu octowego nie wykazuje działania cytotoksycznego wobec obu linii komórkowych. Natomiast koniugat z wykorzystaniem jako linkera kwasu bursztynowego okazał się znacznie bardziej toksyczny niż sam 5-fluorouracyl.Cancer is one of the major health concerns worldwide. One of the processes, which play a crucial role in solid tumor growth, is angiogenesis. In this process, new capillaries are generated from pre-existing blood vessels, which allow the delivery of oxygen and nutrients for tumor cells and facilitate tumor progression, invasion, and metastasis. Therefore, antiangiogenic therapy is one of the promising approaches for cancer treatment. Among various proangiogenic factors, the most essential and characterized is vascular endothelial growth factor A (VEGF A). The VEGFA’s predominant isoform is VEGF165, which binds with high affinity to tyrosine kinase domain receptors (VEGFRs) on the surface of endothelial cells. VEGF165/VEGFR complex formation is a critical step, which induces the major proangiogenic activities of VEGF, including cell proliferation, migration, and capillary sprouting. This ligand-receptor binding can be significantly enhanced by association of VEGFR with the co-receptor neuropilin-1 (NRP-1). One of the promising peptides with antiangiogenic activity is a heptapeptide ATWLPPR (A7R) which binds specifically to NRP-1 and selectively inhibits VEGF165 binding to this receptor. In vitro and in vivo studies have shown that A7R inhibits tumor growth and angiogenesis in a breast cancer cell xenograft in nude mice. Laboratory of Peptides at University of Warsaw has synthesized peptide analogue: H-Lys(hArg)-Dab-Pro-Arg-OH, which is much more active in inhibiting binding of VEGF165 to NRP-1 than A7R peptide. The main goal of this Ph.D. dissertation was synthesis of conjugates with potential anti angiogenic activity, which can selectively interact with NRP-1 receptor, which is involved in the regulation of angiogenesis. In the first part of this Ph.D. dissertation peptidomimetics H-Lys(hArg)-Dab-Pro-Arg-OH was modified by different functional groups before attachment to nanoparticles. The peptidomimetic has three amine groups so it can’t be attach to nanoparticle by amide bond. Therefore, the peptidomimetic was modified by introducing cysteine, 6-maleimidohexanoic acid or pent-4-ynoic acid which allows further attachment of peptidomimetic to nanoparticles via disulfide bond, thioether bond or triazole ring, respectively. Among all obtained peptidomimetic analogues, peptidomimetics with introduced pent-4-ynoic acid was tested by ELISA. The obtained results indicated that the appropriate sequence possible to attach to magnetic nanoparticles without loss of biological activity is H-Lys (pent-4-ynoicα-hArg)-Dab-Pro-Arg-OH. In the second part of Ph.D. dissertation peptide A7R or peptidomimetic is dansyl-Lys (pent-4-ynoicα-hArg)-Dab-Pro-Arg-OH (the dansyl group was introduced to spectrophotometric monitoring whether the unreacted peptidomimetic was removed after the reaction) were conjugated to magnetic nanoparticles modified with sebacic acid. Peptide A7R was conjugated to nanoparticles via the amide bond. Successful conjugation was confirmed by various analytical techniques. Cell cytotoxicity studies, against two cell lines indicated that magnetic nanoparticles modified with A7R reduced cell viability at concentrations higher than 0,01 mg Fe/mL, in comparison to cells that were exposed to either the nanoparticles modified with sebacic acid or A7R peptide solely. Then peptidomimetic dansyl-Lys (pent-4-ynoicα-hArg)-Dab-Pro-Arg-OH was conjugated to nanoparticles. However, nanoparticles have been modified with linker with carboxyl groups. Therefore, before attachment of peptidomimetic to nanoparticles modification of nanoparticles was needed to gain azide groups on nanoparticles.
Nanoparticles were modified with amine-PEG-azide and then peptidomimetic was conjugated to nanoparticles using click chemistry. The last goal of this Ph.D. dissertation was synthesis of conjugates of peptide A7R with an anticancer agent-5-fluorouracil. At first, 5-fluorouracil was modified at N-1 with succinate or acetamide linkers, respectively. Next, obtained 5-fluorouracil derivatives were attached to A7R peptide via the amide bond to N-terminal amine group of alanine. Cell cytotoxicity studies, against two cell lines indicated that A7R-5-fluorouracil conjugate with acetamide linker exhibited no cytotoxicity against any of the two cell lines. However, A7R-5-fluorouracil conjugate with succinate linker showed much greater cytotoxicity than 5-fluorouracil solely
Funkcja sygnalizacyjna Trybunału Konstytucyjnego
Get PDFNiniejsze opracowanie zostało poświęcone zagadnieniu funkcji sygnalizacyjnej Trybunału Konstytucyjnego oraz jej roli w procesie prawotwórczym. Od rozpoczęcia swojej działalności w 1986 r., polski sąd konstytucyjny jest wyposażony w szereg powiązanych ze sobą funkcjonalnie kompetencji do sygnalizowania nieprawidłowości w systemie prawa. Składają się one na funkcję sygnalizacyjną Trybunału Konstytucyjnego i stanowią dopełnienie realizowanej przez niego funkcji kontrolnej. Trybunał Konstytucyjny jest zobowiązany do informowania Sejmu i Senatu oraz innych organów władzy państwowej o istotnych problemach wynikających ze swojej działalności i orzecznictwa, a także sygnalizowania Sejmowi i Senatowi oraz innym organom stanowiącym prawo o istnieniu uchybień i luk w systemie prawa, których usunięcie jest niezbędne do zapewnienia spójności systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. Praca stanowi próbę kompleksowego ujęcia i uporządkowania zagadnień dotyczących funkcji sygnalizacyjnej Trybunału Konstytucyjnego: określenia charakteru ustrojowego kompetencji sygnalizacyjnej, wyróżnienia i usystematyzowania poszczególnych kompetencji sygnalizacyjnych, scharakteryzowania ich, zbadania ich genezy oraz dokonania analizy sposobu korzystania z nich przez Trybunał, przede wszystkim w formie postanowień sygnalizacyjnych. This doctoral thesis is devoted to the issue of the signaling function of the Polish Constitutional Tribunal and its role in the law-making process. Since the beginning of its existence in 1985, the Constitutional Tribunal has been equipped with a few functionally related competences to signal deficiencies in the legal system. They make up the signaling function of the constitutional court and complement the controling function it performs. The Constitutional Tribunal is obliged to inform both chambers of the parliament, the Sejm and the Senate, and other state authorities about significant problems arising from its activity and case-law and to signal to the Sejm and the Senate and other legislative authorities the existence of legal shortcomings and gaps, the removal of which is necessary to ensure the cohesion of the Polish law system. This work is an attempt to capture and organize issues related to the signaling function of the constitutional court. The aim of the dissertation is to characterize particular signaling competences and to examine their origin and the constitutional role they play. The intention was also to check whether the use of the signaling powers influenced the law positively
Synthesis, thermal stability and antioxidant properties of functionalized fullerene C60
No full textCelem rozprawy doktorskiej była synteza oraz zbadanie właściwości fizykochemicznych
związków będących kowalencyjnymi połączeniami fulerenu C60 z pochodnymi fenolu.
Koniugaty takie mogą być potencjalnymi przeciwutleniaczami.
Autooksydacja to proces utleniania związków w obecności tlenu atmosferycznego,
któremu ulegają węglowodory (zarówno nienasycone jak i nasycone), lipidy, białka, kwasy
nukleinowe i węglowodany. Proces ten przebiega z udziałem rodników, a jego etapy
kinetyczne są typowe dla reakcji łańcuchowych. Ponieważ autooksydacja jest zjawiskiem
niepożądanym, w pracy podjęto badania nad zaprojektowaniem, syntezą i zbadaniem
właściwości antyoksydacyjnych serii związków zawierających rdzeń C60 oraz przyłączone do
niego pochodne fenolu. Niepodstawiony fuleren reaguje m.in. z rodnikami alkoksylowymi,
alkilowymi, tioalkilowymi, a jedna cząsteczka fulerenu może przyłączyć do 15 rodników
benzylowych i do 34 metylowych. Ze względu na liczbę przyłączanych rodników oraz ich
różnorodność fulereny nazwane zostały „gąbkami rodnikowymi”. Pomimo tych właściwości
fuleren nie jest antyoksydantem interwentywnym - w przeciwieństwie do antyoksydantów
fenolowych lub aminowych jest on mało reaktywny względem rodników nadtlenkowych, a to
one są głównymi mediatorami peroksydacji zachodzącej w materiałach organicznych, w tym
także w układach biologicznych. Ponadto, fulereny są słabo rozpuszczalne lub
nierozpuszczalne w większości rozpuszczalników organicznych oraz w wodzie. Projekt
doktorski miał na celu uzyskanie antyoksydanta, którego właściwości byłyby sumą
właściwości tworzących go cząsteczek. Zatem taki przeciwutleniacz powinien wykazywać
reaktywność zarówno względem rodników nadtlenkowych jak i innych rodników inicjujących
i propagujących utlenianie. Połączenie antyoksydantów fenolowych, skutecznie redukujących
rodniki nadtlenkowe, z rdzeniem C60, który efektywnie przyłącza rodniki alkoksylowe
i alkilowe, może zaowocować powstaniem związków o szerszym spektrum zastosowań oraz
bardziej skutecznym działaniu inhibującym autooksydację. Efektywność i szybkość działania
antyoksydantów interwentywnych (fenolowych lub aminowych) zależy głównie od ich
zdolności do oddania atomu wodoru do rodników nadtlenkowych. Czynnik ten ma również
wpływ na kinetykę reakcji niektórych pochodnych fulerenów z rodnikami.
W pierwszym rozdziale zawarto przegląd literatury dotyczący fulerenów i metod ich
modyfikacji. Po krótkim rysie historii fulerenów, opisano właściwości C60 ze szczególnym
uwzględnieniem aromatyczności oraz rozpuszczalności w rozpuszczalnikach organicznych
i tłuszczach (olejach). Następnie omówione zostały metody funkcjonalizacji fulerenów,
prowadzące do otrzymania m.in. heterofulerenów, czyli fulerenów zawierających
podstawione atomy węgla w „klatce” innymi atomami oraz fulerenów endohedralnych
(wprowadzenie atomów, cząsteczek lub jonów do wnętrza fulerenu). Szczególną uwagę
zwrócono na pochodne egzohedralne, czyli takie, gdzie atomy, lub grupy atomów zostały
przyłączone do zewnętrznej powierzchni klatki fulerenowej. W przeciwieństwie do
niezmodyfikowanych C60, które wykazują wady ograniczające ich zastosowanie,
modyfikowane fulereny mogą znaleźć wszechstronnie zastosowania w różnych dziedzinach
nauki lub przemysłu. W dalszej części przeglądu literaturowego opisano autooksydację oraz
sposoby zahamowania tego procesu. Omówiono antyoksydanty, ich podział, możliwe
mechanizmy działania oraz metody wyznaczania aktywności antyoksydacyjnej. Końcowa
II
część przeglądu literaturowego podaje doniesienia dotyczące zastosowania fulerenów jako
antyoksydantów.
W rozdziale drugim opisano badania eksperymentalne. Ta część pracy została podzielona
na cztery etapy. W pierwszym zaplanowano i wykonano syntezę pochodnych fulerenu C60.
Trzy pochodne zostały otrzymane z wykorzystaniem zmodyfikowanej metody Prato
(z wytworzeniem pierścienia pirolidynowego) przyłączając fragmenty o strukturze fenolu:
N-metylo–2–[4–hydroksy–3–metoksyfenylo]–pirolidynę, N–metylo–2–[2–(4–hydroksy–3–
metylofenylo)winylo]–pirolidynę i N–metylo–2–[4–N,N–dimetyloanilino]-pirolidynę. Metodą
Prato otrzymano również koniugat zbudowany z węglowego rdzenia i N-metylo–pirolidyny.
Kolejną pochodną otrzymano na drodze wieloetapowej syntezy uzyskując kowalencyjnie
przyłączoną resztę fenolową strukturalnie podobną do -tokoferolu (reszta 6-hydroksy–
2,5,7,8–tetrametylochromanylowa). Dwie kolejne pochodne uzyskano przyłączając cząsteczki
fenolu oraz 2,6–ksylenolu bezpośrednio do rdzenia węglowego a w ostatniej pochodnej do
C60 przyłączono sześć reszt aminofenolowych (elementem łączącym fenol z rdzeniem C60
była grupa aminowa).
W kolejnej części pracy zweryfikowano czy modyfikacja fulerenów za pomocą
fragmentów arylohydroksylowych lub aryloaminowych wpływa na wzmocnienie ich
aktywności przeciwutleniającej. Porównywano procesy nieinhibowanego oraz inhibowanego
nieizotermicznego termoutleniania kwasów tłuszczowych i polimerów używając skaningową
kalorymetrię różnicową (DSC). Jako pierwszy modelowy układ ulegający utlenieniu wybrano
kwas stearynowy (STA), który jest nasyconym kwasem tłuszczowym. Na podstawie
wyznaczonych parametrów kinetycznych utleniania (energii aktywacji, Ea, globalnej stałej
szybkości reakcji, k) wykazano, że niepodstawiony C60 oraz koniugaty C60 z fenolami
zwiększają stabilność oksydacyjną układu w szerokim zakresie temperatur (50 – 200°C).
Zbadano również wpływ fenoli, będących substratami w reakcjach otrzymywania tych
pochodnych i stwierdzono, że wykazują one działanie prooksydacyjne, zarówno
w temperaturze 50°C jak i w 200°C.
Jako drugi związek modelowy ulegający utlenieniu wybrano kwas -linolenowy (kwas
all-cis-9,12,15-oktadekatrienowy, LNA), który jest przykładem nienasyconego lipidu.
Ponieważ w LNA znajdują się słabe wiązania C-H w pozycji allilowej i bis–allilowej, to
atomy wodoru są łatwo odrywane przez rodniki nadtlenkowe, a w konsekwencji stabilność
oksydatywna LNA jest niewielka w porównaniu do o wiele bardziej stabilnego STA.
Rezultaty uzyskane dla LNA wskazują, że zarówno niepodstawiony C60 jak i większość
otrzymanych pochodnych oraz ich substraty nie zwiększały stabilności oksydatywnej
nienasyconego kwasu tłuszczowego. Wyjątek stanowił koniugat C60 z p-aminofenolem, który
wykazywał umiarkowane właściwości antyoksydacyjne. Brak aktywności koniugatów
wyjaśniono niskim stosunkiem stałej szybkości, kinh (odrywanie atomu wodoru z cząsteczki
antyoksydanta przez rodnik nadtlenkowy) do stałej propagacji, kp (odrywanie atomu wodoru
z cząsteczki lipidu przez rodnik nadtlenkowy). W tym układzie modelowym kinh/kp był na tyle
niski, że interwentywny efekt antyoksydacyjnego spowolnienia autooksydacji przez badane
pochodne był znikomy.
Trzecim związkiem użytym w badaniach DSC jako matryca do testowania efektywności
antyoksydantów był polietylen o wysokiej gęstości (HDPE), ulegający utlenieniu
w temperaturze powyżej 180C. Na podstawie ekstrapolowanych temperatur początku
III
utleniania, Te oraz parametrów Ea i k wyznaczonych dla inhibowanego i nieinhibowanego
termoutleniania polietylenu stwierdzono, że najskuteczniejszym inhibitorem jest
niepodstawiony fuleren C60 oraz jego koniugaty zawierające fragmenty o-metoksyfenylowe
lub o-,o-dimetylofenylowe, a ich efektywność stabilizująca wzrasta wraz ze wzrostem
stężenia. Pochodne te są wysokotemperaturowymi przeciwutleniaczami.
W rozdziale trzecim opisane zostały badania izotermicznej (30oC) autooksydacji
modelowych węglowodorów w ciekłych układach homogenicznych. Szybkość peroksydacji
była monitorowana na podstawie zmiany ciśnienia tlenu znajdującego się nad roztworem
styrenu lub kumenu w chlorobenzenie. C60 oraz pochodne nie posiadające grupy fenolowej
nie wykazały żadnego wpływu na przebieg utleniania kumenu, podczas gdy pozostałe
pochodne spowalniały ten proces (czasy indukcji oraz stałe szybkości inhibicji były zbliżone
do wartości uzyskanych dla standardowego antyutleniacza fenolowego 2,6-di-tert-butylo-4-
metylofenolu, BHT). Pochodna będąca połączeniem C60 z aminofenolem, która była
najbardziej aktywna w układzie kumen/chlorobenzen, wykazywała również dobre
właściwości antyoksydacyjne podczas utleniania styrenu a wyznaczona stała kinh
(4,2 ± 0,72 105
M-1
s
-1) była siedmiokrotnie niższa od analogu -tokoferolu, jakim był
2,2,5,7,8–pentametylo–6–hydroksychroman (PMHC).
Rozdział czwarty zawiera opis badań aktywności antyoksydacyjnej w układzie
heterogenicznym, jakim była emulsja linolanu metylu (ester metylowy kwasu cis,cis-9,12-
oktadekadienowego) z Tritonem X–100, a faza wodna zawierała roztwór buforowy
utrzymujący odpowiednie pH. Pomiary prowadzono w temperaturze 37°C. Ze względu na
zbyt niską rozpuszczalność związków do badań w tym układzie użyto jedynie pochodnej C60
z sześcioma resztami aminofenolowymi. W pH 4,0 wykazano, że p-aminofenol nie jest
aktywnym antyoksydantem interwentywnym, choć posiada właściwości retardacyjne.
Natomiast koniugat z p-aminofenolem, w porównaniu do PMHC, charakteryzuje się
umiarkowanymi właściwościami antyoksydacyjnymi (ind = 7,5 min, kinh 6200 ± 300 M-1
s
-1).
W środowisku obojętnym (pH 7,0) oba związki skutecznie hamują utlenienie linolanu metylu.
Wyznaczony współczynnik stechiometryczny dla tego koniugatu, n = 17, jest o ok. 30%
wyższy niż wynikający z prostego sumowania sześciu addentów aminofenolowych.
Wykazano również, że zarówno p-aminofenol, jak i jego pochodna z fulerenem wykazują
synergizm addytywny z PMHC zarówno w pH 4,0 oraz 7,0.
Ostatni rozdział pracy zawiera dyskusję oraz podsumowanie wszystkich badań.
Część wyników prezentowanych w pracy została opublikowana w:
1. Czochara, R., Ziaja, P., Piotrowski, P., Pokrop, R., Litwinienko, G., Fullerene C60 as
an inhibitor of high temperature lipid oxidation, Carbon, 2012, 50, 3943-3946.
2. Czochara, R., Kusio, J., Symonowicz, M., Litwinienko, G., Fullerene C60 Derivatives
as High-Temperature Inhibitors of Oxidative Degradation of Saturated Hydrocarbons,
Industrial and Engineering Chemistry Research, 2016, 55, 9887-9894.
3. Czochara, R., Kusio, J., Litwinienko, G., Fullerene C60 conjugated with phenols as
new hybrid antioxidants to improve the oxidative stability of polymers at elevated
temperatures, RSC Advances, 2017, 7, 44021-44025.
4. Czochara, R., Grajda, M., Kusio, J., Litwinienko, G., Expanding the antioxidant
activity into higher temperatures – fullerene C60 conjugated with α-tocopherol
IV
analogue as a hybrid antioxidant in saturated lipid systems. Bulgarian Chemical
Communications, 2018, 50, C, 268-274
5. Czochara, R., Kusio, J., Litwinienko, G., Fullerene C60 conjugated with N,Ndimethylaniline - a hybrid antioxidant acting at high temperature. Bulgarian Chemical
Communications, przyjęta do druku.
Część badań została zawarta w zgłoszeniu patentowym nr P.414754 „Środek
zwiększający stabilność oksydatywną materiałów wrażliwych na utlenianie oraz sposób
zwiększania stabilności oksydatywnej materiałów wrażliwych na utlenianie” (autorzy: Robert
Czochara, Jarosław Kusio, Michał Symonowicz, Grzegorz Litwinienko).
Wyniki były ponadto prezentowane na dwudziestu wystąpieniach konferencjach, w tym
siedmiu konferencjach międzynarodowych
Wpływ hormonów płciowych na śmierć komórek z mutacjami odpowiedzialnymi za Dziedziczną Neuropatię Wzrokową Lebera
No full textLeber’s hereditary optic neuropathy (LHON) is a maternally inherited form of incurable bilateral and painless vision loss due to isolated atrophy of the optic nerve caused by point mutations in mitochondrial DNA (mtDNA). LHON occurs mostly in young men affecting both eyes simultaneously or sequentially in a period of a few months or weeks with usually very poor visual prognosis. It is estimated that 1 in 20,000 individuals in Europe are affected with this disease. The most common three mtDNA point mutations account for over 90% of diagnosed LHON cases: m.11778G>A, m.3460G>A and m.14484T>C. In most cases, mtDNA is 100% mutated in every cell, but only retinal ganglion cells (RGC) are affected. It is not known why only RGCs are affected and why men are four to five times more likely to develop LHON. Mitochondria are the main source of reactive oxygen species (ROS) in the cell and changes in mitochondrial respiratory chain or ROS production can lead to induction of apoptosis. In females, estrogens are thought to modify the severity of mitochondrial dysfunction, including defective ATP synthesis, oxidative stress, and apoptosis. Moreover, it has been reported that high concentrations of testosterone initiate an apoptotic pathway and induce neurotoxicity in neuroblastoma cells. The aim of this project was to determine the impact of testosterone on cell physiology in the cells with LHON mutation and control cells with no mutation and determine possible gender differences in cell death mechanisms. Affected material was unavailable for study, therefore to mimic the processes happening in the cell a model of immortalized lymphocytes - lymphoblasts was used. PhD thesis methodology relied on studying differences in cell physiology using the above-mentioned cell model of patient and control cells after treatment with different concentrations of testosterone. Induction of autophagy/mitophagy may be another component of sex-specific compensatory mechanisms to prevent accumulation of oxidatively damaged cellular components, protecting against mitochondrial dysfunction. In the presented thesis cells with the m.11778G>A mutation were found to be significantly more susceptible to nucleosome formation and effector caspase activation which serve as hallmarks of apoptotic cell death. Analysis of mitochondrial physiology showed that overall, LHON cells have a higher respiration capacity compared to controls which indicates that these cells are in more stressing conditions. Secondly, mitochondrial membrane potential was assessed, however, no statistically significant difference was observed in the analyzed cell lines. However, in unaffected female LHON mutations carriers MMP was found to decrease with an increase in testosterone concentration. In addition, Nrf-1 protein (nuclear respiratory factor 1) was increased in LHON cells after treatment with testosterone, this suggests that cells are trying to compensate for the Complex I deficiency, and testosterone within the physiological range can stimulate Nrf-1 expression. Also, an almost two-fold increase of androgen associated protein 24 was observed on western blots, the observed difference might indicate that cells with m.11778G>A mutation from affected men could be more sensitive to testosterone. Cells with the mutation were found to express higher levels of mitophagic receptors BNIP3 and BNIP3L/Nix in medium with testosterone and had greater mitochondrial mass, which can be explained by decreased cell survival machinery caused by mutations in the mtDNA, which was supported by the observed increase in apoptotic cell death. The observed impaired lower autophagic flux in mutant cells correlated with the increased levels of BNIP3 and BNIP3L/Nix in mutant cells as a result of an insufficient autophagic flux. The outcome of this project could contribute to current knowledge about the pathogenesis of LHON and possible risk factors predisposing to this disease.Dziedziczna neuropatia nerwu wzrokowego Lebera (LHON) jest dziedziczoną odmatczynie formą obustronnej i bezbolesnej ślepoty spowodowanej izolowaną atrofią nerwu wzrokowego w wyniku mutacji punktowych w mitochondrialnym DNA (mtDNA). LHON występuje głównie u młodych mężczyzn, atakując oboje oczu jednocześnie lub kolejno w okresie kilku miesięcy lub tygodni, zazwyczaj z bardzo złym rokowaniem. Szacuje się, że 1 na 20 000 osób w Europie cierpi na tę chorobę. Najczęstsze trzy mutacje punktowe mtDNA stanowią ponad 90% zdiagnozowanych przypadków LHON: m.11778G> A, m.3460G> A i m.14484T> C. W większości przypadków mtDNA jest w 100% zmutowany w każdej komórce, ale tylko komórki zwojowe siatkówki (ang. retinal ganglion cells – RGC) są dotknięte chorobą. Nie wiadomo, dlaczego tylko komórki zwojowe siatkówki są objęte procesem chorobowym i dlaczego mężczyźni są od czterech do pięciu razy bardziej narażeni na rozwój LHON. Mitochondria są głównym źródłem reaktywnych form tlenu (ROS) w komórce, a zmiany w mitochondrialnym łańcuchu oddechowym lub wytwarzaniu ROS mogą prowadzić do indukcji apoptozy. Uważa się, że u kobiet estrogeny modyfikują stopień dysfunkcji mitochondriów, w tym zaburzoną syntezę ATP, stres oksydacyjny i apoptozę. Ponadto doniesiono, że wysokie stężenia testosteronu inicjują szlak apoptotyczny i indukują neurotoksyczność w komórkach linii nerwiaka zarodkowego. Celem tego projektu było określenie wpływu testosteronu na fizjologię komórek z mutacją LHON i komórek kontrolnych bez mutacji i określenie możliwych różnic między płciami w mechanizmach śmierci komórek. Materiał, którego dotyczy problem, był niedostępny do badania, dlatego w celu naśladowania procesów zachodzących w komórce wykorzystano model komórkowy unieśmiertelnionych limfocytów B - limfoblastów. Metodologia pracy doktorskiej polegała na badaniu różnic w fizjologii komórek przy użyciu wspomnianego powyżej modelu komórek pacjentów i komórek kontrolnych traktowanych różnymi stężeniami testosteronu. Wpływ testosteronu na różne mechanizmy śmierci komórek w LHON apoptozę i autofagię / mitofagię nigdy wcześniej nie był analizowany. Autofagia służy jako mechanizm usuwania i recyklingu wszystkich uszkodzonych organelli komórkowych. W przedstawionej pracy stwierdzono, że komórki z mutacją m.11778G> A są znacznie bardziej podatne na tworzenie nukleosomów i aktywację kaspaz efektorowych, które cechują apoptotyczną śmierć komórki. Analiza fizjologii mitochondriów wykazała, że ogólnie komórki LHON mają wyższą wydolność oddechową w porównaniu do kontroli, co wskazuje na podwyższony poziom stresu w zmutowanych komórkach. Po drugie, oceniono potencjał błony mitochondrialnej, jednak nie zaobserwowano statystycznie istotnej różnicy w analizowanych liniach komórkowych. Zaobserwowano jednak, że w żeńskich komórkach zdrowych nosicieli mutacji LHON, MMP maleje wraz ze wzrostem stężenia testosteronu. Ponadto poziom białka Nrf-1 (jądrowy czynnik oddechowy 1) wzrastał w komórkach LHON w obecności testosteronu, co sugeruje, że komórki próbują kompensować niedobór kompleksu I. Ponadto z wykorzystaniem metody Western blot zaobserwowano prawie dwukrotny wzrost białka związanego z androgenem 24, a zaobserwowana różnica może wskazywać, że komórki z mutacją m.11778G>A od chorych mężczyzn mogą być bardziej wrażliwe na testosteron. Stwierdzono, że komórki z mutacją wykazują wyższą ekspresję receptorów mitofagii BNIP3 i BNIPL/Nix w pożywce z testosteronem i mają większą masę mitochondrialną, co można wyjaśnić zmniejszoną maszynerią przeżycia komórek spowodowaną przez mutacje w mtDNA, co zostało potwierdzone przez zaobserwowany wzrost apoptotycznej śmierci komórek. Zaobserwowany niższy poziom autofagii w zmutowanych komórkach korelował ze zwiększonym poziomem białek BNIP3 i BNIP3L/Nix. Wyniki tego projektu mogą przyczynić się do zwiększenia aktualnej wiedzy na temat patogenezy LHON i możliwych czynników ryzyka predysponujących do tej choroby
Golden imitations of Roman coins from the Gothic cultures
No full textTematem rozprawy doktorskiej są złote naśladownictwa monet rzymskich z kręgu gockiego. Są to złote lub pozłacane zabytki monetopodobne wytworzone przez barbarzyńców, dla których wzorem były zwłaszcza monety rzymskie. W celu przystosowania ich do zawieszania wykonano w nich otwory lub doczepiono uszka. Najwięcej takich artefaktów pochodzi z terytorium zamieszkanego w okresie późnorzymskim przez ludność kultury czerniachowskiej, identyfikowanej z Gotami. Obecnie są to tereny Ukrainy oraz część Mołdawii. Naśladownictwa te rejestrowane są także w strefie nadbałtyckiej w Polsce, Niemczech, Danii a nawet Szwecji oraz w regionie środkowego biegu Dunaju, głównie na Węgrzech i w Serbii. W przedkładanej dysertacji omawiam historię badań i obecny stan wiedzy. Dyskutuję problemy związane z obowiązującą terminologią na temat naśladownictw monet i wskazuję potrzebę wypracowania odpowiedniej metodyki badań nad takimi imitacjami. Przedstawiam wyniki przeprowadzonej kwerendy, obejmującej kolekcje muzealne i prywatne, oraz źródła archiwalne, antykwaryczne i internetowe, które przyniosły wiele nieznanych wcześniej egzemplarzy. W pracy znalazła się też analiza numizmatyczna wybranych zabytków wraz ze wskazaniem prototypów monet, które stały się źródłem inspiracji dla barbarzyńskich rzemieślników, analizą stylistyczną oraz ustaleniem ich możliwej chronologii. Całość uzupełniona jest danymi statystycznymi, a także sugestiami nad podjęciem dalszych kierunków badawczych nad złotymi naśladownictwami monet z gockiego kręgu kulturowego.This Phd thesis is focusing on the golden imitations of Roman coins from the Gothic cultures. These are gold or gold-plated coin-like artefacts produced by barbarians, for which the Roman coins served as the pattern. In order to adapt them to the forms of pendants, holes were made in them or loops attached. The majority of such artifacts come from the territory settled in the Late Roman period by the population of the Chernyakhov culture, associated with Goths. Currently, these are areas of Ukraine and parts of Moldova. Such imitations are also found in the Baltic Sea zone, in Poland, Germany, Denmark and even Sweden and in the middle Danube region, mainly in Hungary and Serbia. In the dissertation, I discuss the history of research and the current state of knowledge about these artifacts, as well as imperfections of effective terminology and methodological flaws within the field of imitative coins from Barbaricum. I present the results of the queries and research, which brought many previously unknown specimens, coming from museums, private collection, archives, numismatic market and other internet resources. The essential part of the work is numismatic analysis of selected artefacts, with indication of coins prototypes, which became a source of inspiration for barbarian craftsmen, stylistic analysis and proposal of their chronology. This is supplemented by some statistical data. Finally, I suggest and propose new directions for further studies on golden imitations of coins from Gothic cultures