Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
The idea of indigeneity in theory and practice of contemporary Latin American states' politics
No full textPraca poświęcona jest teoretycznemu i praktycznemu wymiarowi idei tubylczości w polityce państw latynoamerykańskich. Podstawowym celem badawczym było wyjaśnienie, w jaki sposób idea ta jest wykorzystywana przez samych tubylców, państwa i organizacje międzynarodowe w tym regionie.
Główna hipoteza badawcza pracy zakłada, że idea tubylczości może być skutecznym narzędziem walki ludów tubylczych o ich prawa, jednak dotychczasowe doświadczenia pokazują, że, ze względu na niemożność pogodzenia interesów państw i ludów tubylczych, jest to możliwe tylko na poziomie międzynarodowym. W procesie weryfikacji hipotezy głównej wykorzystane zostaną również dwie hipotezy pomocnicze. Zgodnie z pierwszą, niemożność pogodzenia interesów państw i ludów tubylczych powoduje, że chociaż orzecznictwo instytucji międzyamerykańskiego systemu ochrony praw człowieka w zakresie praw ludów tubylczych pozostaje przychylne ludom tubylczym, to zarówno negocjowana przez państwa Amerykańska deklaracja praw ludów tubylczych z 2016 roku, jak i konstytucje poszczególnych państw regionu, oferują im dużo słabszą ochronę. Druga zaś odnosiła się do przypadku Boliwii i Ekwadoru, państw, których prezydenci Evo Morales i Rafael Correa oficjalnie deklarowali chęć przeprowadzenia głębokich reform, znajdujących swój wyraz w protubylczych konstytucjach z 2009 i 2008 roku. Na słabość gwarantowanej tamtejszym ludom tubylczym ochrony wpłynęło rzeczywiste ograniczenie udziału przedstawicieli ludów tubylczych zarówno w bieżącej polityce, jak i w pracach nad kształtem tych przepisów, zaś deklaratoryjny charakter protubylczej polityki obu prezydentów przyczynił się do dalszego wzrostu napięcia w stosunkach między władzami tych państw a zamieszkującymi ich terytoria ludami tubylczymi.
Analiza powyższego problemu wymagała podzielenia go na trzy podstawowe zagadnienia. Pierwsze z nich zakładało zdefiniowanie, czym jest tubylczość, oraz jakie ma znaczenie w regionie. Drugie polegało na przeanalizowaniu dostępnych latynoamerykańskim ludom tubylczym instrumentów prawnych. Przedstawiono dwa aspekty tego problemu: międzynarodowy (regionalny) i krajowy. Trzecie zaś odnosiło się do procesu polityzacji tubylczości w dwóch państwach latynoamerykańskich, Boliwii i Ekwadorze, oraz udziału przedstawicieli ruchu tubylczego w pracach nad nowymi konstytucjami tych państw, który to udział przełożył się bezpośrednio na zakres i skuteczność gwarantowanej ludom tubylczym ochrony prawnej.
W wyniku przeprowadzonej analizy główna hipoteza badawcza została zweryfikowana częściowo pozytywnie, a hipotezy pomocnicze – pozytywnie. Tubylczość staje się bowiem skutecznym narzędziem walki o prawa ludów tubylczych wówczas, gdy decyzje podejmowane są przez instytucje międzynarodowe. W przypadku aktów prawnych, których ostateczny kształt był wynikiem negocjacji z przedstawicielami państw, kluczowe dla ludów tubylczych prawa i gwarancje były celowo osłabiane. Należy jednak podkreślić, że idea tubylczości powinna być postrzegana jako instrument walki pewnej grupy z marginalizacją i dyskryminacją, której członkowie tej grupy nadal doświadczają.This thesis deals with theoretical and practical dimensions of the idea of indigeneity in Latin American states’ politics. It seeks to explain how indigenous peoples, states and international organizations use the idea of indigeneity.
The author posed the following hypothesis: the idea of indigeneity can be an effective instrument in indigenous peoples’ struggle for their rights but the inability to reconcile states’ and indigenous peoples’ interests makes it possible only on international level. In the process of verifying this statement, it became necessary to pose two auxiliary hypotheses. According to the first one, said inability to reconcile states’ and indigenous peoples’ interests, even though international institutions’ jurisprudence on the rights of indigenous peoples is usually in favour of indigenous peoples, both American Declaration of the Rights of Indigenous Peoples, adopted in 2016, and Latin American constitutions offer them relatively weak protection. The second one focused on the case of two Latin American states, Bolivia and Ecuador, whose leaders Evo Morales and Rafael Correa officially declared readiness for deep reforms, later expressed by new pro-indigenous constitutions adopted in 2009 and 2008, respectively. The author stated that limited participation of indigenous representatives in current politics and the process of writing their new constitutions resulted in weak legal protection of indigenous rights. In reality this mostly declaratory pro-indigenous stance contributes to rising tensions between indigenous peoples’ and the states.
To conduct an analysis of the above problem, the author had to reflect on three major issues. The first one concerned the definition of indigeneity and its meaning in the region. The second one consisted in analyzing legal instruments available to indigenous peoples. Two aspects of this problems were discussed: international (regional) and national (state). The third issue took into consideration politization of indigeneity in two Latin American countries, Bolivia and Ecuador, and the participation of indigenous representatives in the process of passing new constitutions, because it impacted directly the scope and effectiveness of legal protection for indigenous peoples living there.
The main hypothesis, which affirmed that the idea of indigeneity can be an effective instrument in the indigenous peoples' struggle for their rights, but only on an international level, has been, therefore, partially confirmed. Additionally, both auxiliary hypotheses were confirmed. Indigeneity can be effectively used on an international level but only when the decisions are taken by independent international institutions. Legal acts negotiated by states are much less effective. Nonetheless, the idea of indigeneity should be treated as an important instrument in the fight with marginalization and discrimination this group still experiences
Opłaty i inne należności nakładane przez organy urzędowej kontroli żywności regulowane w unijnym i krajowym prawie żywnościowym
No full textPrzedmiotem pracy doktorskiej jest analiza regulacji unijnych dotyczących opłat i innych należności nakładanych przez organy urzędowej kontroli żywności oraz ocena norm krajowych przez pryzmat tych przepisów.
Rozważeniami objęto opłaty i inne należności regulowane przepisami rozdziału VI rozporządzenia nr 882/2004, których zadaniem jest zapewnienie odpowiednich środków finansowych przeznaczonych na organizowanie kontroli urzędowych, w tym w celu pokrycia kosztów poniesionych w ich ramach. Jednocześnie, biorąc pod uwagę nadchodzące zmiany w prawie unijnym, analiza została rozszerzona o regulacje rozdziału VI rozporządzenia nr 2017/625, które już wkrótce zastąpi rozporządzenie nr 882/2004. W nowym akcie opłaty i inne należności mają na celu już nie tylko zapewnienie dostępności odpowiednich zasobów finansowych niezbędnych właściwym organom do realizacji kontroli urzędowych, ale także zadań związanych z innymi czynnościami urzędowymi.
Celem niniejszej dysertacji jest weryfikacja następującej hipotezy badawczej: pomimo tego, że na szczeblu unijnym prawodawca wprowadzając ogólne reguły finansowania ukż dąży do zagwarantowania realizacji celów prawa żywnościowego i do sprawnej realizacji ukż, to rozwiązania przyjmowane na szczeblu krajowym nie są w wystarczający sposób dostosowane do tych unijnych wymogów, na skutek czego regulacje dotyczące opłat i innych należności nakładanych przez organy ukż nie pozwalają na optymalną realizację ukż.
Realizując cele badawcze, rozważaniom poddano m.in. zasady ustanawiania oraz nakładania opłat i innych należności, które można wyinterpretować z unijnych rozporządzeń, a także funkcje tych instrumentów. Zdecydowano się również wyodrębnić wszystkie opłaty i inne należności nakładane przez krajowe organy urzędowej kontroli żywności i poddać je klasyfikacji wynikającej z powyższych regulacji. Ocenie poddano również problematykę wybranych krajowych opłat i innych należności ze szczególnym uwzględnieniem ich metod obliczania, zakresu realizacji unijnych zasad, a także funkcji oraz praktyki konkretnych organów w tym zakresie.
Analiza przeprowadzona w pracy pozwoliła jednoznacznie potwierdzić hipotezę badawczą. Normy unijne dotyczące ustanawiania oraz nakładania opłat i innych należności są wystarczająco precyzyjne do ich stosowania, a jednocześnie wystarczająco ogólne do korzystania z nich z poszanowaniem autonomii państw członkowskich. Ponadto w obecnym stanie prawnym krajowe regulacje dotyczące opłat i innych należności nakładanych przez organy urzędowej kontroli żywności nie odpowiadają założeniom prawodawcy unijnego dotyczącym jej finansowania.The subject of doctoral thesis concerns analysis of European Union regulations related to fees and other charges imposed by competent authorities performing food official controls and the assessment of national regulations in the light of these rules.
In the thesis fees and other charges regulated in chapter VI of regulation no 882/2004 were taken into consideration. The purpose of these rules is ensuring adequate financial resources for the purpose of organising official controls, including covering the costs occasioned by official controls. Moreover, taking account of forthcoming changes in European Union regulations, the research is enlarged by chapter VI of regulation no 2017/625 that replaces regulation no 882/2004. In new act fees and other charges are set to ensure adequate financial resources for the competent authorities not only to perform official controls but also to perform other official activities.
The purpose of this thesis is to verify following research hypothesis: although in European Union regulation lawmaker is aming to guaranteed efficient performing of food official controls by forcing general rules of financing these controls, in national regulation above-mentioned rules were not fully applied, therefore rules concerning fees and other charges imposed by competent authorities in Poland do not provide this guarantee.
Pursuing research goals, the author took into consideration: rules of establishing and imposing of fees and other charges interpreted from European Union regulations as well as functions of these instruments. In addition all fees and other charges imposed by national competent authorities performing official controls were extracted and classified. The author assessed also chosen national fees and other charges, taking into consideration: methods of calculation, scale of realisation of European Union rules, their functions and practice of particular competent authorities.
The analysis performed in thesis unambiguously confirmed research hypothesis. European Union regulations related to establishing and imposing fees and other charges are accurate enough to be complied, yet general enough in order to be used with respect for autonomy of member states. In addition, in current state of law, national regulations concerning fees and other charges imposed by competent authorities performing official controls do not correspond with tenets of European Union lawmaker related to financing of official controls
The Manner of Experiencing One’s Own Body and the Mental Representations of the Significant Others in Patients with Irritable Bowel Syndrome
No full textWprowadzenie: Zespół jelita drażliwego jest czynnościowym zaburzeniem dolnej części przewodu pokarmowego, charakteryzującym się nawracającymi bólami brzucha i zmianą rytmu wypróżnień. Należy do zaburzeń związanych ze stresem i znacząco negatywnie wpływa na jakość życia. Jego etiologia nie została w jednoznaczny sposób ustalona. Obok szeregu czynników medycznych, odnotowuje się istotny wpływ czynników psychicznych w przebiegu zaburzenia, ale mechanizmy tego oddziaływania pozostają niewyjaśnione. Podstawę teoretyczną w niniejszej rozprawie stanowią teorie psychodynamiczne dotyczące Ja cielesnego, zaburzeń psychosomatycznych oraz koncepcji parentyfikacji.
Cel: Głównymi celami rozprawy są: 1) eksploracja sposobu doświadczania własnego ciała (oparta na badaniach ilościowych oraz jakościowych), 2) analiza reprezentacji psychicznych osób znaczących, oraz 3) określenie związków między psychicznymi reprezentacjami ciała a wewnętrznymi obrazami osób znaczących u pacjentów z zespołem jelita drażliwego.
Osoby badane: Wyróżniono trzy grupy badawcze: A) grupę pacjentów z rozpoznaniem zespołu jelita drażliwego (N = 63), B) grupę pacjentów z diagnozą nieswoistych zapaleń jelit (N = 60) oraz C) grupę osób zdrowych (N = 61). Ogółem w badaniu udział wzięły 184 osoby w wieku od 18 do 64 lat. We wszystkich grupach większość stanowiły kobiety (72,8%).
Metody: 1) Ankieta dotycząca danych socjodemograficznych oraz danych na temat poczucia stanu zdrowia, 2) Bateria Testów do Badania Reprezentacji Ja Cielesnego (B. Miruckiej), 3) Kwestionariusz Dzieciństwa (J. Hardta, U.T. Egle’a i A. Engfer), 4) Kwestionariusz Doświadczenia Parentyfikacji (G. Jurkovica i A. Thirkielda), 5) Skala Kontroli Emocjonalnej (M. Watson, S. Greer’a), 6) autorski test zdań niedokończonych „Jak doświadczam swojego ciała?”
Wyniki: 1) Pacjenci z zespołem jelita drażliwego charakteryzują się słabiej rozwiniętymi reprezentacjami schematu ciała, obrazu ciała i poczucia ciała w porównaniu do osób zdrowych oraz niżej zorganizowanym schematem ciała i poczuciem ciała w porównaniu do pacjentów z zapalnymi chorobami jelit. Wyniki testu zdań niedokończonych wskazują na to, że pacjenci z zespołem jelita drażliwego są bardziej wrodzy i zaniedbujący wobec własnych ciał, zgłaszają wityęcej negatywnych przeżyć w zakresie seksualności oraz w relacjach z innymi ludźmi w porównaniu do pacjentów z zapalnymi chorobami jelit i osób zdrowych. Pacjenci z diagnozą jelita drażliwego nie są jednak grupą jednorodną w sposobie doświadczania własnego ciała. Większość (84%) charakteryzuje się zakłóconą strukturą Ja cielesnego: typem zdezintegrowanym, dewaluowanym lub obiektywizowanym. Jedynie 16% pacjentów cechuje się zintegrowanym typem Ja cielesnego.
2) Pacjenci z zespołem jelita drażliwego w zbliżony sposób do pacjentów z zapalnymi chorobami jelit i osobami zdrowymi opisują postawę swoich matek w okresie dzieciństwa jako podobnie wymagającą, kontrolującą, kochającą oraz podobnie skłonną do odwracania ról w relacji z nimi. W porównaniu do osób zdrowych pacjenci z zespołem jelita drażliwego przeżywają swoich ojców jako istotnie mniej ich kochających w okresie dzieciństwa, zgłaszają większe poczucie niesprawiedliwości w okresie dzieciństwa i obecnie oraz częściej udzielają opieki emocjonalnej członkom swojej rodziny pochodzenia. W porównaniu do pacjentów z zapalnymi chorobami jelit pacjenci z zespołem jelita drażliwego wykazują większe poczucie niesprawiedliwości w relacji z członkami swojej rodziny generacyjnej oraz otrzymują istotnie mniej wsparcia psychicznego w relacji romantycznej.
3) W grupie pacjentów z zespołem jelita drażliwego występują istotne umiarkowane związki między poczuciem ciała a retrospektywnie postrzeganą postawą miłości i kontroli zarówno ze strony matki, jak i ojca. Poczucie niesprawiedliwości doznawane w odniesieniu do czasu dzieciństwa łączy się w sposób umiarkowany i ujemny z reprezentacją poczucia ciała i schematu ciała. Stopień wsparcia psychicznego otrzymywanego w aktualnym związku jest w sposób umiarkowany i dodatni związany z poczuciem ciała i schematem ciała. Predyktorami psychicznych reprezentacji ciała okazały się najczęściej: kontrola oraz miłość ze strony matki, ambicja oraz kontrola ze strony ojca a także kontrola depresji.Introduction: Irritable bowel syndrome is a chronic functional gastrointestinal disorder. The main symptoms include recurrent abdominal pain and changes in the pattern of bowel movements. It is a stress-related disorder, it negatively affects the quality of life. Its aetiology has not been clearly defined. In addition to a number of medical factors, there is a significant impact of psychological factors, but the mechanisms of this influence remain unexplained. The theoretical background of the research is psychodynamic theories and concepts about body self, psychosomatic disorders and the parentification.
Aim: The main aims of the thesis are: 1) the exploration of the way of experiencing one’s own body (based on quantitative and qualitative methods), 2) the analysis of mental representations of significant others, and 3) determining the relationship between the body representations and mental representations of significant others in patients with irritable bowel syndrome.
Subjects: The sample consisted of three groups: A) a group of patients with irritable bowel syndrome (N = 63), B) a group of patients with inflammatory bowel disorder (N = 60), and C) a healthy control group (N = 61). A total of 184 subjects were recruited to the study. All subjects were between 18 and 64 years of age. In all groups, women were the majority (72,8%).
Methods: 1) The questionnaire about basic demographic and health status data, 2) The Battery of Tests of the Body Self Representations (B. Mirucka), 3) The Childhood Questionnaire (J. Hardt, U.T. Erge, and Engfer), 4) The Filial Responsibility Scale for Adults (G. Jurkovic and A. Thirkield), 5) The Emotional Control Scale (M. Watson and S. Greer), 6) an author’s test of unfinished sentences “How I feel my own body?”.
Results: 1) Patients with irritable bowel syndrome are characterized by lower representations of the body schema, body image and sense of body sense compared to healthy people and lower organized body schema and sense of body feeling compared to patients with inflammatory bowel diseases. Results of the test of unfinished sentences showed that patients with irritable bowel syndrome are more often aggressive and neglectful toward their own bodies, have much more difficulties in their sexual lives and in general in relationships with others compared to patients with inflammatory bowel disease and healthy participants. Patients with a diagnosis of irritable bowel are not homogeneous in terms of experiencing their own body. The majority (84%) are characterized by the disordered structure of the body self: a disintegrated, devalued or objectified type of body self. Only 16% of patients have an integrated type of body self.
2) Patients with irritable bowel syndrome in a similar way to patients with inflammatory bowel diseases and healthy people describe the attitude of their mothers during childhood as similarly demanding, controlling, loving and similarly prone to role reversal with them. In comparison to healthy people, patients with irritable bowel syndrome experience their fathers as significantly less affectionate, report a greater sense of injustice during their childhood and in the present and more often provide emotional care to the members of their family of origin. In comparison to patients with organic intestinal diseases, patients with irritable bowel syndrome show a greater sense of injustice in the relationship with the members of their family of origin in the present and estimate significantly lower psychological support which they receive in their romantic relationship.
3) In the group of patients with irritable bowel syndrome, there are significant moderate relationships between the sense of body sense and the retrospectively perceived attitude of love and control from both mothers and fathers. The sense of injustice experienced in relation to childhood is linked in a moderate and negative manner with the representation of the body sense and the body schema. The degree of psychological support received in the current romantic relationship is moderately and positively correlated with the body sense and the body schema. The most often found predictors of mental body representations were: perceived attitude of maternal control and maternal love, the attitude of paternal ambition and paternal control, and the emotional control of depression
Preparation and physicochemical characterization of electrochemical capacitors of different functionalities
No full textW dobie ogromnego postępu technologicznego, kiedy trudno jest wyobrazić sobie codzienne życie bez telefonu komórkowego bądź laptopa, których pobór mocy i energii wymaga codziennego ładowania, obserwowany jest dynamiczny rozwój urządzeń do elektrochemicznego magazynowania energii, wśród których wymienić można m.in. superkondensatory, w których drzemie ogromny potencjał aplikacyjny. Układy te oferują szerokie spektrum zastosowań i wykorzystywane są w sytuacjach, w których zachodzi potrzeba dostarczenia impulsów wysokiej mocy w krótkich przedziałach czasowych, rzędu kilku sekund np. podczas rozruchu samochodu, czy w systemach bezpieczeństwa w samolotach. Mogą one także wspomagać pracę tradycyjnych baterii i akumulatorów przejmując na siebie duże obciążenia prądowe oraz akumulować energię uzyskaną z odnawialnych źródeł energii.
Niniejsza rozprawa doktorska porusza zagadnienia związane z przygotowaniem i diagnostyką elektrochemiczną superkondensatorów o różnej funkcjonalności i mechanizmie pracy, w tym ich zastosowaniem dla potrzeb magazynowania energii słonecznej.
W części eksperymentalnej przedstawione zostały wyniki badań związanych z magazynowaniem energii w kondensatorach elektrycznej warstwy podwójnej wykorzystujących nowy materiał węglowy o złożonej mikro-mezoporowatej architekturze, uzyskany w wyniku metalotermicznego rozkładu kwasu szczawiowego w obecności magnezu, jako substancji katalizującej. Materiał scharakteryzowano przy pomocy najnowszych technik fizykochemicznych (SEM/EDX, TEM, XRD, Spektroskopia Ramana, metoda fizycznej sorpcji/desorpcji azotu). Wyjściowy materiał poddany został dodatkowej wysokotemperaturowej aktywacji z wykorzystaniem KOH, celem rozwinięcia struktury porowatej, co prowadzi do „odblokowania” i poszerzenia istniejących porów, a także utworzenia nowych, i tym samym przyczynia się do zwiększenia zdolności materiału do akumulowania ładunku w podwójnej warstwie elektrycznej. Własności pojemnościowe obu materiałów scharakteryzowano w wybranych wodnych elektrolitach, tj. H2SO4, KOHoraz Li2SO4.
Kolejna część rozprawy doktorskiej doskonale wpisuje się w najnowszy trend badań opartych na wykorzystaniu elektrolitów zawierających indywidua wykazujące aktywność elektrochemiczną w typowym zakresie potencjałowym pracy superkondensatorów w środowisku wodnym. Tak projektowane układy charakteryzują się podwyższoną zdolnością do magazynowania energii a w najnowszej nomenklaturze zwane są. układami hybrydowymi, tj. łączącymi elektrochemiczne zachowanie baterii i superkondensatora w jednym urządzeniu. W ten trend doskonale wpisują się heteropolikwasy, w tym wykorzystany w badaniach heteropolikwas fosfododekawolframowy (H3PW12O40), jako tzw. anolit, tj. elektrolit ulegający procesom utlenienia w cyklu rozładowania urządzenia. W celu uzyskania dostatecznie wysokiej różnicy potencjałów w układzie hybrydowym, jako katolit, tj. elektrolit ulegający reakcjom redukcji w cyklu rozładowania, zastosowano kwas bromowodorowy (HBr). Zastosowanie heteropolikwasu związane jest z jego interesującymi własnościami elektro- i fizykochemicznymi, w tym zdolnością do ulegania szybkim i odwracalnym procesom redoks metalicznych centrów wolframu na mieszanych (V, VI) stopniach utlenienia, co w konsekwencji prowadzi do indukowania w kondensatorze dodatkowego mechanizmu gromadzenia ładunku typu redoks. Ponadto dobre przewodnictwo jonowe oraz brak toksyczności i korozyjności w stosunku do stalowych kolektorów prądowych były dodatkowym atutem wybranego do badań układu. W celu optymalnego wykorzystania własności elektrochemicznych heteropolikwasu, zastosowano kwas bromowodorowy w przestrzeni przyelektrodowej elektrody dodatniej, co umożliwiło generowanie dodatkowego ładunku elektrycznego. Przeprowadzenie charakterystyki elektrochemicznej oraz optymalizacja wytwarzanych układów poprzez dobór węglowych materiałów elektrodowych oraz stosunku stężeń anolit/katolit były jednym z celów niniejszej rozprawy doktorskiej. Ponadto, niniejsza praca badawcza jest jedną z niewielu poruszających ważny aspekt uwzględnienia masy elektrolitu, jako najważniejszego składnika aktywnego w procesie magazynowania ładunku w obliczeniach parametrów elektrycznych pracy tego typu urządzeń hybrydowych, co do tej pory stanowiło w literaturze tematu aspekt wysoce pomijany.
W ramach realizacji pracy doktorskiej zaprojektowano również nowe układy optoelektroniczne, w którym obie funkcje, tj. wytwarzanie i magazynowanie energii zintegrowane są w jednym płaskim urządzeniu zbudowanym z ogniwa DSSC oraz superkondensatora. Pod kątem efektywności konwersji energii słonecznej, scharakteryzowano barwnikowe ogniwa słoneczne typu ,,solid-state”, tj. zawierające stałe mediatory (przekaźniki ładunku), takie jak polimer przewodzący P3HT oraz spiro-OMeTAD. Cienkowarstwowa konstrukcja ogniw, w tym obecność dobrze przewodzącej warstwy srebra ułatwiła również późniejszą konstrukcję układu zintegrowanego, tj. fotokondensatora, którego charakterystyce, w tym mechanizmom związanych z propagacją i akumulacją ładunku w zintegrowanym urządzeniu poświęcono ostatni rozdział pracy. Przeprowadzone badania obejmowały opracowanie metodologii otrzymywania materiałów magazynujących ładunek o wysokiej pojemności elektrycznej, co zostało zrealizowane przez zastosowanie hydratowanego tlenku rutenu (IV) oraz stałego protonowo-przewodzącego elektrolitu (Nafion®). Pseudopojemnościowy materiał elektrodowy w postaci RuOx(OH)y scharakteryzowano z użyciem technik fizyko- i elektrochemicznych. Do konstrukcji fotokondensatora zastosowano tzw. konfigurację trójelektrodową, powstałą w wyniku wprowadzenia dwufunkcyjnej elektrody srebrnej, pracującej jednocześnie jako katoda w ogniwie fotowoltaicznym oraz anoda w układzie magazynującym ładunek. Przedstawiona tematyka jest stosunkową nowością w literaturze tematu. Powyższe przykłady potencjalnych rozwiązań laboratoryjnych doskonale obrazują jak wielki potencjał aplikacyjny drzemie w superkondensatorach, zarówno jeżeli chodzi o zastosowania stacjonarne, jak i mobilne a rozwój badań w tym obszarze nauki może przyczynić się do zastosowania laboratoryjnych prototypów w sektorze przemysłowym.There is a growing interest in the development of novel and efficient energy storage systems meeting high power and energy demands of modern devices and advanced technologies. Furthermore, a dynamic progress in alternative energy sources, minimizing the consumption of limited natural resources, creates a necessity to design devices with high density of stored energy and power, a large number of charging/discharging cycles, environmental compatibility. Supercapacitors perfectly meet the above requirements.
Therefore, the main goal of this dissertation was the investigation and electrochemical characterization of various type of electrochemical supercapacitor-like energy storage systems with different functionalities. New carbon materials as well as hybrid redox-active electrolyte solutions were discussed in more details.
The experimental part of this study has been focused on the electrochemical investigation of new carbon electrode material for aqueous supercapacitors. A hierarchical, predominantly mesoporous carbon, named HPC of high (>2 cm3g-1) total pore volume and the BET surface area (1000 m2 g-1) has been selected as the electrode material permitting electrical double layer charging. The HPC material was obtained by a simple, cost-effective and efficient high-temperature self-propagating metallothermic synthesis using oxalic acid as a precursor in the presence of Mg as a reductor. The material was further subjected to additional high temperature activation process using KOH in order to develop the porous structure which leads to "unblocking" and widening of the existing pores, and thus contributing to the material's ability to accumulate charge in the electrical double layer. The capacitive properties of both materials were characterized in aqueous electrolytes, i.e. H2SO4, KOH, Li2SO4.
The next part of the disseration fits perfectly into the trend of modern research of novel and efficient high power systems of increased energy density. A dual redox-active proton-conducting electrolyte composed of H3PW12O40 (anolyte) and HBr (catholyte) is considered in this thesis for application in hybrid energy storage devices operating like high power supercapacitor-type systems with enhanced energy density. The normalization of electrical parameters against the total mass of electrodes and electrolyte resulted in significant increase in discharge capacity and energy density in comparison to the performance of a EDL capacitor. Comparison of systems operating in a two-component electrolyte containing various electrode materials, based on carbons with different specific surfaces and pore distribution, is addressed. This results are one of the few that deal with the important aspect of taking into account the mass and density of electrolyte, as an active component of the device, in the calculation of system’s electrical parameters which is neglected in the literature.
In recent years there has been a growing interest in solar-energy conversion by photovoltaic cells based on dyes adsorbed on nanostructured semiconductor oxide electrodes- TiO2 as alternatives to silicon-based solar cells. However, a strong dependence of solar cell operation on weather conditions and fluctuation of solar radiation are among crucial disadvantages of such energy sources. Therefore, there is a need to store the energy generated in the solar cell for uninterrupted use of the generated electricity. In this thesis, a novel interesting approach which is the direct storage of electric energy generated by the photovoltaic, i.e. dye-sensitized solar cell (DSSC) cell in photo-rechargeable electrochemical supercapacitor (photocapacitor), is presented. A three-electrode configuration is considered here where intermediate electrode separates a solar cell and a supercapacitor element. An organic sensitizer, D35 chemisorbed on a mesoporous TiO2 electrode was used together with solid-state electrolytes (hole conductors) such as P3HT and spiro-OMeTAD, while hydrous ruthenium oxide has been selected as a charge storage material. The intermediate electrode was an evaporated Ag layer, which serves as both, solid mediator regenerating system as well as a support for one of the charge-storage layer. RuOx(OH)y has been selected as a capacitive element for coupled DSSC/supercapacitor hybrid cell. To make the device solid state, a proton-conductive polymer membrane (Nafion®) has been used as an electrolyte. In addition, the presented approach perfectly illustrate a high application potential of supercapacitors for supporting photovoltaic devices both in stationary and mobile applications
The Patron Saint Days Festivals Throughout the Centuries in Descriptions of Foreign Travelers
No full textLo scopo della presente tesi è di ricostruire e di analizzare la percezione delle feste
patronali in Sicilia da parte dei viaggiatori stranieri sulla base delle loro relazioni, cercando,
dove possibile, di provare che le suddette celebrazioni, oltre a rappresentare un semplice
elemento del folklore, sono state riconosciute dai forestieri come un fenomeno straordinario e
complesso, elemento immutabile ed inscindibile della vita privata e pubblica in Sicilia. Sulla
base dei prescelti odeporici cercherò di dimostrare che per i viaggiatori stranieri che secondo
me dimostravano una buona conoscenza dell’Isola e della sua storia, le celebrazioni
costituiscano un elemento importante della cultura siciliana, e che la loro descrizione sia
indispensabile per fornire un’immagine completa della Sicilia.
La mia analisi dei testi segue l’ordine cronologico dei viaggi e spazia dagli anni Settanta
del Settecento fino a metà Novecento. Lo studio parte dal Settecento, il secolo delle grandi
scoperte, delle esplorazioni e del nascente interesse per l’antropologia. Il secolo in cui
l’invenzione seicentesca del fenomeno del Grand Tour, cresce in maniera esponenziale e in cui
finalmente il viaggio in Sicilia comincia a rappresentare un altro ramo di esso.
L’immagine della Sicilia come terra lontana e ignota cambia decisamente insieme alla
diffusione di A Tour Through Sicily and Malta in a series of letters to William Beckford, Esq.
Of Somerly in Suffolk; from P. Brydone F.R.S. [Viaggio in Sicilia e a Malta, 1773], prima
relazione sottoposta all’esame nella presente dissertazione. Pubblicata nel 1773 è l’esito del
viaggio compiuto da Patrick Brydone (1736 ‒ 1818) nel 1770. Lo studio delle rappresentazioni
delle feste patronali nei testi odeporici si conclude con l’opera di Roger Peyrefitte (1907-2000)
Du Vésuve à l'Etna [Dal Vesuvio all’Etna, 1952] in cui viene descritta la Sicilia nel periodo del
secondo dopoguerra. La ricerca si ferma a metà del Novecento perché il dinamico sviluppo dei
mezzi di trasporto e la diffusione allargata del benessere trasformano la “fisionomia” e il
significato del viaggio.
La dissertazione è suddivisa in due parti: quella teorica che comprende i primi due capitoli
e quella analitica suddivisa in tre capitoli che corrispondono alle epoche: Settecento, Ottocento,
Novecento. Tale sistema convenzionale mira a delineare cronologicamente l’immagine delle
feste patronali, tenendo conto delle diverse tendenze nella letteratura del viaggio e delle
trasformazioni politiche e sociali, il che facilita anche la comprensione di affinità e divergenze
nel modo di rappresentare le feste nei vari secoli e rileva varie evoluzioni.
Il bagaglio culturale dei viaggiatori, così come gli stereotipi esercitano un importante
ruolo nella percezione della cultura del luogo di arrivo, dunque in primis si analizza fino a che
punto i preconcetti persistono a confronto con la realtà; inoltre è stato analizzato il ruolo che i
luoghi comuni svolgono nella descrizione del mondo. Dopo aver presentato le opinioni dei
2
sociologi sull’argomento, vengono esposte le idee degli studiosi del viaggio nonché dei
viaggiatori stessi, presi in esame nella dissertazione. È un excursus storico sulla formazione
della consapevolezza del viaggiatore di essere estraneo e della tolleranza verso il nuovo che
spesso tende a risultare incomprensibile o addirittura inaccettabile. In questa parte viene
presentata l’autocritica di alcuni viaggiatori e il senso di responsabilità per la formazione delle
opinioni sulla nazione trattata. Successivamente la relazione di viaggio viene rappresentata nel
contesto letterario. In primo luogo si parla dello sviluppo del genere odeporico in senso lato per
poi individuare gli elementi che legano questo tipo di scrittura alla letteratura autobiografica.
Inoltre, nella tesi vengono trattati gli sviluppi storici del culto dei santi e delle feste patronali in
Sicilia, parallelamente all’attività della Chiesa cattolica.
Analizzando il tema strettamente legato alle ricerche sul folklore sarebbe inopportuno
omettere Giuseppe Pitrè il quale nei suoi studi sulle feste patronali sfruttò le relazioni degli
stranieri come le fonti.
L’analisi dei seguenti testi si svolge cronologicamente e visto che le origini dei viaggiatori
e i fatti della loro vita incidono in modo significativo sulla rappresentazione del mondo, si
riteneva giusto introdurre ogni viaggiatore con un ampio profilo biografico. In seguito le
relazioni odeporiche vengono sottoposte ad un’analisi che mira ad individuare il significato
delle feste patronali per la cultura siciliana, il significato che vi attribuivano i viaggiatori e i
fattori che influenzarono la loro ottica, per poi ricostruire nelle conclusioni l’immagine delle
feste patronali in Sicilia dalla prospettiva dei viaggiatori stranieri e indicare le affinità e le
divergenze nel modo di rappresentarle e la loro valutazione.Celem rozprawy jest przeprowadzenie analizy pozwalającej prześledzić i
zinterpretować postrzeganie sycylijskich świąt patronalnych przez zagranicznych podróżników
na podstawie relacji z podróży. Teza zakłada, że niniejsze uroczystości były przedstawiane nie
tylko jako jeden z wielu przejawów folkloru sycylijskiego, ale odbierano je jako niezwykłe, a
przy tym złożone zjawisko, charakterystyczne dla kultury sycylijskiej, jak również nieodzowny
element życia prywatnego i publicznego mieszkańców wyspy. Na podstawie wybranej
literatury podróżniczej wykazuję, że święta patronalne zdaniem cudzoziemców stanowiły
ważny element sycylijskości [sicilianità – termin w języku włoskim, który określa zbiór cech i
zachowań, które są typowe dla mieszkańców Sycylii], a pominięcie tego zjawiska w opisach z
podróży zubożyłoby w znaczący sposób obraz Sycylii i Sycylijczyków.
Analiza tekstów kieruje się porządkiem chronologicznym, co ułatwia prześledzenie
sposobu postrzegania tych świąt i religijności ludowej na przestrzeni od końca XVIII do połowy
XX wieku. Badanie rozpoczyna się od analizy dzieła Patricka Brydone (1736 ‒ 1818) A Tour
Through Sicily and Malta: In a Series of Letters to William Beckford, Esq. Of Somerly in
Suffolk; from P. Brydone F.R.S. (1773. Badanie zamyka analiza dzieła Du Vésuve à l'Etna
(1952), francuskiego pisarza Rogera Peyrefitta (1907-2000), w którym zostają zawarte
wrażenia z licznych pobytów na Sycylii z okresu po drugiej wojnie światowej. Dyskurs zamyka
się na połowie XX wieku ze względu na dynamiczne przemiany, które przeobraziły oblicze
podróży czyniąc z niej zjawisko masowe.
Szerokie spektrum odniesień, nie tylko historyczno-literackich, ale także historycznokulturowych czy społecznych, w jakim teksty są odczytywane, zdeterminowały podjęcie w
rozdziale I rozważań teoretycznych na temat wpływu stereotypów na odbiór kultury
odwiedzanego miejsca przez podróżników, a następnie, w kolejnym podrozdziale, zostały
przedstawione refleksje samych autorów analizowanych tekstów traktujące o granicach
poznania i zrozumienia kultury, z którą ma się przelotny kontakt. W dalszej części pracy zostają
poruszone kwestie dużego zróżnicowania i specyfiki literatury podróżniczej, jak również
zostaje przedstawione spojrzenie na wspomnienia z peregrynacji w świetle badań nad literaturą
autobiograficzną.
Święta patronalne nie mogą być analizowane jako element kultury sycylijskiej
abstrahując od historii tej wyspy, jej regionu a także historii Kościoła, dlatego też praca zawiera
excursus historyczny, który przedstawia rozwój kultu świętych na Sycylii oraz ukazuje
znaczenie tych świąt dla Sycylijczyków. W pracy poświęcono również jeden podrozdział
Giuseppemu Pitrèmu, badaczowi folkloru, uważanego za prekursora badań etnograficznych na
gruncie Italii. Opracowania Sycylijskiego etnografa dotyczące świąt patronalnych częściowo
bazowały na relacjach osiemnastowiecznych podróżników, a jego osiągnięcia spotykały się z
wyrazami uznania w dziewiętnastowiecznych relacjach, dlatego też wspomnienie tej postaci
jest kluczowe, aby uwypuklić wartość dokumentalną opisów z podróży oraz aby
wyeksponować zainteresowanie, jakim obcokrajowcy otaczali sycylijską kulturę ludową na
przełomie XIX i XX wieku.
Główny nacisk w dyskursie został położony na to jak wielowarstwowy filtr rodzimej
kultury poszczególnych podróżników wpływał na percepcję wspomnianego zjawiska oraz jak
się to przekładało na przekazywany przez nich obraz tych obchodów i religijności ludowej
Sycylijczyków.
Z przedstawień świąt patronalnych zagranicznych podróżników, czyli zewnętrznych
obserwatorów życia sycylijskiego, wynika, że w tym zjawisku kulturowym zamyka się
sycylijski system wyobrażeń o świecie, a także są one wyrazem skomplikowanej historii wyspy,
jej uwarunkowań klimatycznych czy też charakteru Sycylijczyków. Pomimo burzliwych
wydarzeń politycznych, przemian społecznych, jakie zaszły na przestrzeni badanych wieków z
opisów obcokrajowców wynika, iż nie straciły one swojego znaczenia oraz swojej roli dla
lokalnej społeczności.
Spojrzenie cudzoziemców na święta patronalne dostarczyło, więc nową perspektywę,
zgoła odmienną od sycylijskiej, a także zasugerowało nowe interpretacje tego zjawiska
kulturowego.The aim of the dissertation is to analyze the perception of Sicilian patronal festivals by
foreign travellers on the basis of travel journals. The thesis assumes that these ceremonies were
depicted not only as a "normal" element of Sicilian folklore, but were also perceived by
foreigners as an extraordinary and at the same time complex phenomenon, characteristic of
Sicilian culture, an essential element of private and public life of inhabitants of the island. On
the basis of selected travel literature, it is shown that patron festivals were an important element
of Sicilian heritage [sicilianità] in the eyes of the authors, hence the omission of such a
phenomenon in their travel descriptions would significantly impoverish the image of Sicily and
Sicilians.
The analysis of the texts follows a chronological order (according to the travel period,
not the dates of publication of works), which importantly facilitates the tracing of how these
festivals and folk religions had been perceived since the end of the eighteenth to the midtwentieth century. The study begins with an analysis of Patrick Brydone’s work (1736-1818).
A Tour Through Sicily and Malta: In a Series of Letters to William Beckford, Esq. Of Somerly
in Suffolk; from P. Brydone F.R.S. (1773), which at that time contributed remarkably to the
growing interest in Sicily among foreigners all over Europe, including the curiosity of their
patron saints.
An extremely detailed and colourful account of the celebration in honour of Saint
Rozalia, the patron of Palermo, after the publication of Brydone’s work became a contribution
to its European fame, which attracted people from various corners of the Old Continent, and
the references to the description of Brydone echoed in travel literature even in the following
centuries. The study ends with an analysis of the work of a French writer Roger Peyrefitt (1907-
2000) Du Vésuve à l'Etna (1952), covering the impressions of his numerous stays in Sicily from
the period after the Second World War. The discourse closes in the mid-twentieth century due
to dynamic changes on many areas that had transformed the face of travel, travelling and
travellers themselves.
A broad spectrum of references, not only historical and literary, but also sociocultural,
in which I read texts, determined the theoretical considerations on the impact of stereotypes on
the traveller’s perception of the culture of the place visited in Chapter I, which then were
confronted in the next subchapter with the perception of this phenomenon by the authors of the
analyzed texts themselves. Next, the accounts were presented in the light of the
autobiographical literature studies.
Since patron saints can not be analysed as part of the Sicilian culture isolated from the
history of the island, its region and the history of the Church, Chapter II presents historical
excursus, which presents the cult of saints in Sicily and shows the significance of these holidays
for Sicilians. The next chapter was devoted to Giuseppe Pitrè, a researcher of folklore
considered to be the precursor of ethnographic research on the grounds of Italy. The works of
the Sicilian ethnographer concerning saint patrons were based partially on the relations of
eighteenth-century travellers, and his achievements met with appreciation in the nineteenthcentury travel journals, therefore mentioning this figure is crucial to understand the
documentary value of travel descriptions and to expose the interest that foreigners surrounded
the folk culture of the Sicilians at the turn of the 19th and 20th centuries.
The main emphasis in the discourse was put on the following factors; which is how the
cultural heritage of individual travellers influenced the perception of patron saints and how it
translated into the image of these celebrations and religiosity of Sicilians conveyed by them.
As an interpretative key to the analysis of selected works, the following categories were used:
stereotype, linking trends in descriptions with micro and macro-history, historical truth, myth
and antimony, and viewpoints.
From the presented picture of patronal holidays seen by foreign travellers, an external
observers of Sicilian life, it appears that this cultural phenomenon encloses the Sicilian system
of ideas about the world paradigm, and they are also an expression of the complicated history
of the Island, the climatic conditions or the nature of the Sicilians.. Despite the turbulent
political events, social changes that took place on the Island over the centuries it results from
travelers’ descriptions that they have not lost their importance and their role for the local
community. Looking from an outside point of view, the foreigners provided a new perspective
on saint patron festivals, quite different from the Sicilian one, and also suggested new
interpretations of this cultural phenomenon. On the basis of the analysis, the conclusion is also
drawn that these holidays were an element of Sicilianity [sicilianità] for the travelers of
different eras and nationalities
The annex to the work is an analysis of the text of the researcher of folk religion John
Jems Blunt (1794 – 1855) Vestiges of Ancient Manners and Customs discoverable in Modern
Italy and Sicily (1823)
Architecture of Babylonia in the Kassite Period
No full textCelem niniejszej rozprawy doktorskiej jest opracowanie najważniejszych zagadnień związanych z budownictwem w Babilonii w okresie kasyckim. Obecny stan badań i opracowań archeologicznych nie pozwala nam jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, jakie były cechy charakterystyczne budownictwa w Babilonii w tym okresie i czy znajdowały one analogie w późniejszych czasach i na sąsiednich terenach. Początkowe części dysertacji zawierają opis struktury organizacji społecznej w państwie Kasytów, krótki zarys historii politycznej i religii. Ważną część pracy stanowi omówienie domów mieszkalnych w kontekście sposobu życia ich mieszkańców oraz wcześniejszej tradycji budowlanej. Wiarygodna interpretacja materiału archeologicznego wiązała się z koniecznością przeanalizowania warunków klimatycznych i geograficznych panujących w późnym okresie epoki brązu, które miały bezpośredni wpływ na rozmieszczenie osiedli, a także na sposób i jakość zabudowy. Autor analizuje także przyczyny powstania niewielkiej liczby budowli pałacowych oraz różnice pomiędzy kompleksem pałacowym w Dur-Kurigalzu, a innymi mezopotamskimi założeniami pałacowymi. Podejmuje zagadnienia związane z pytaniem, dlaczego większość budynków o charakterze sakralnym została odbudowana, odnowiona i zrekonstruowana, a nie zbudowana od podstaw. Praca stanowi także próbę wyjaśnienia braku znalezisk archeologicznych identyfikowanych jako świątynie kasyckie oraz powodów, dla których w źródłach historycznych i archeologicznych zachowały się jedynie nieliczne ślady kasyckiego panteonu. Przedstawienia całego korpusu odkrytych dotychczas pozostałości budowlanych, pochodzących z Babilonii okresu kasyckiego, a także analogie i porównania z budowlami zarówno z terenu Elamu z okresu środkowoelamickiego, jak i z Asyrii z okresu środkowoasyryjskiego, zostały opracowane i zinterpretowane w sposób pozwalający uzyskać odpowiedzi na pytania związane ze wspomnianymi wcześniej zagadnieniami. W niniejszej pracy doktorskiej, w której wykorzystano również informacje pochodzące ze źródeł pisanych, znajduje się prezentacja, analiza (również w kontekście wcześniejszych, babilońskich cech budownictwa) i podsumowanie wszystkich znanych pozostałości domów, pałaców i świątyń pochodzących ze stanowisk z obszaru Babilonii w okresie kasyckim, jak również liczne tabele, schematy i bogaty materiał ilustracyjny. Dysertacja doktorska powstała w oparciu o najnowszy stan badań archeologicznych i stanowi jego podsumowanie.The aim of this doctoral dissertation is to elaborate on the most important issues related to
the architecture of the Kassite Babylonia. The current state of the archaeological research does
not allow to find a definite answer to the question, what were the characteristic features of
architecture in Babylonia during this period, and whether they had analogies in later times and in
neighboring areas. The initial part of the dissertation contains a description of the structure of
social organization of the state of Kassites, as well as a brief outline of political history and the
religion of its founders. An important part of the thesis is the discussion of dwelling architecture
in the context of the way of their residents’ living and of the earlier building tradition.
A reliable interpretation of the archaeological remains requires the analysis of the
environmental conditions prevailing in the late Bronze Age, which had a direct influence on the
distribution of settlements, as well as on the construction patterns and quality of the domestic
architecture. The author also analyzes the reasoning of creating only a small number of palatial
buildings, and the differences between the palace complex in Dur-Kurigalzu and other
Mesopotamian palaces. The study raises the query about the reasons why most of the sacred
buildings were rebuilt, renovated or reconstructed but not built from scratch. The author also
attempts to explain the lack of temples identified as “Kassite”, and the reasons why only a few
traces of the Kassite pantheon are preserved in the historical and archaeological sources.
The entire corpus of the hitherto revealed building remains from Kassite Babylonia, as
well as its analogies from both Elam and Assyria territories of the Middle-Elamite and the
Middle-Assyrian periods, were elaborated and interpreted in a way that allows answering the
questions related to the aforementioned issues.
The present dissertation, which also exploits information from written sources, contains a
description, analysis (also in the context of earlier Babylonian construction features) and a
summary of all identified remains of houses, palaces and temples originating from the area of the
Kassite Babylonia, as well as numerous tables, diagrams and abundant illustrative material. The
doctoral dissertation was based on the current state of archaeological research and constitutes its
recapitulation
Prostitution. Between deviation and norm
No full textRozprawa poświęcona jest uzasadnieniu tezy głoszącej, że prostytucja podlegała w dziejach i podlega współcześnie naprzemiennie lub jednocześnie procesom dewiantyzacji (stawania się dewiacją) oraz normalizacji (stawania się zachowaniem, zjawiskiem, uznawanym za normalne, akceptowane).
Moim głównym zadaniem w tej pracy jest opis i analiza procesów dewiantyzacji i normalizacji prostytucji w wybranych współczesnych krajach, jak: Holandia, Niemcy, Stany Zjednoczone, Tajlandia, Australia (stan Victoria) i Szwecja. Omawiam także stan tych procesów we współczesnej Polsce; przedsięwzięcia, projekty polityczne, legislacyjne oraz działania społeczne na rzecz normalizacji prostytucji jak i te, zmierzające do jej ograniczenia.
Następnie dokonuję krótkiego przeglądu przemian form prostytucji w dziejach rozmaitych krajów, a także charakterystyki zachodzących w nich procesów dewiantyzacji i normalizacji.
Rozprawa oparta jest na założeniach socjologii rozumiejącej, humanistycznej, zwłaszcza na socjologicznych teoriach dewiacji mieszczących się w kierunku naznaczania społecznego (labeling theory), a także na konstruktywizmie jako metodologicznej perspektywie badawczej. Zjawisko prostytucji oraz normy z nim związane postrzegam jako społecznie wytworzone, w interakcjonistyczno symbolicznych procesach instytucjonalizacji, elementy ładu społecznego.The dissertation is dedicated to the justification of the thesis that prostitution has been, in the history and currently, subject to alternation or simultaneous processes of deviantisation (becoming a deviance) and normalisation (becoming a behaviour or phenomenon which is recognised as normal, accepted).
My main task in this study is to describe and analyse the processes of deviantisation and normalisation of prostitution in selected modern societies, such as the Netherlands, Germany, the United States, Thailand, Australia (the state of Victoria) and Sweden. I also discuss the state of these processes in modern Poland; undertakings, political projects, legislative and social projects for the normalisation of prostitution as well as those aimed at its reduction.
Then, I briefly review the changes in the forms of prostitution in the history of various countries, as well as the characteristics of the processes of deviantisation and normalisation which take place in them.
The dissertation is based on the assumptions of understanding and humanistic sociology, especially on the sociological theories of deviation within the scope of social labelling theory, as well as on constructivism as a methodological research perspective. I perceive the phenomenon of prostitution and norms related to it as socially created, in the interactionist and symbolic processes of institutionalization as well as the elements of social order
Molecular mechanisms regulating myogenic differentiation of mouse pluripotent stem cells
No full textZarodkowe komórki macierzyste (ang. Embryonic stem cells, ESC) wykazują zdolność do samodzielnego odnawiania swojej populacji oraz mogą różnicować w dowolny typu komórek budujących organizm. Większość analiz ESC przeprowadza się indukując ich różnicowanie in vitro. Takie podejście nie odzwierciedla zachowania się komórek in vivo. Ponadto, ogranicza prowadzenie badań do analiz wczesnych faz różnicowania. Modelem pozwalającym na analizę zarówno wczesnych jak i zaawansowanych etapów różnicowania ESC in vivo jest uzyskiwanie guzów zwanych potworniakami. W potworniakach zaobserwowano „pełne” różnicowanie miogeniczne, w tym tworzenie unerwionych, dojrzałych włókien mięśniowych, których nie można otrzymać w warunkach in vitro. Wykorzystując model potworniaków zbadano rolę genu Pax7 podczas wczesnych i zaawansowanych etapów miogenicznego różnicowania ESC in vivo. Pax7 koduje czynnik transkrypcyjny pełniący bardzo ważne funkcje podczas rozwoju ośrodkowego układu nerwowego oraz mięśni szkieletowych. Czynnik ten wpływa na różnicowanie komórek grzebienia nerwowego, koordynuje ekspresje mięśniowych czynników regulatorowych przez co odpowiada za prawidłowy przebieg miogenezy zarodkowej. Ponadto, Pax7 opisywany jest jako marker komórek satelitowych niezbędny do utrzymania ich populacji, a tym samym do prawidłowej regeneracji mięśni szkieletowych. W niniejszej pracy badano różnice w miogenicznym różnicowaniu ESC kontrolnych (Pax7+/+) oraz pozbawionych funkcjonalnego genu Pax7 (Pax7-/-). Analizowano czy brak PAX7 skutkuje zaburzeniami w powstawaniu populacji mioblastów zarodkowych i płodowych, formowaniu różnych typów włókien mięśniowych i ich unerwieniu. Wykazano, że brak funkcjonalnego PAX7 wpływa na przebieg różnicowania miogenicznego. Pod nieobecność PAX7 ekspresja czynników kluczowych dla różnicowania mioblastów płodowych i dojrzewania włókien mięśni szkieletowych była zaburzona. Postulujemy, że PAX7 pośredniczy w przełączaniu miogenezy zarodkowej w płodową. Co więcej, brak funkcjonalnego PAX7 wiązał się z nieprawidłowościami w tworzeniu niszy komórek satelitowych i formowaniu połączeń nerwowo-mięśniowych.Embryonic stem cells (ESCs) have the ability to self-renew their population and differentiate into any given cell type building mammalian organism. Most ESC analyzes are performed using in vitro differentiation models. Such approaches do not fully reflect the behavior of cells differneitating in vivo. In addition, they limit the research to the early phases of differentiation. The model that allows the analysis of both early and advanced stages of ESC differentiation in vivo is teratoma "produced" from differentiating ESCs. In teratomas “full” myogenic differentiation can be observed, including the formation of innervated mature muscle fibers. Thus, using teratomas we examined the role of PAX7 during early and advanced stages of in vivo myogenic differentiation of ESCs. Pax7 encodes a transcription factor that performs important functions during the development of the central nervous system and skeletal muscles. It also regulates the differentiation of the neural crest cells. Moreover, PAX7 coordinates the expression of muscle regulatory factors and for this reason is responsible for proper embryonic myogenesis. In addition, PAX7 was described as a marker of satellite cells necessary to maintain their population and to secure normal regeneration of skeletal muscles. In this study, we investigated differences during myogenic differentiation of control ESCs (Pax7+/+) and those ones lacking functional Pax7 gene (Pax7-/-). We analyzed the consequences of the lack of PAX7 for the formation of embryonic and fetal myoblast populations, formation of various types of muscle fibers, and their innervation. We proved that in the absence of functional PAX7 „quality” of the myogenic differentiation was affected, i.e. the expression of key factors regulating differentiation of fetal myoblasts and the maturation of skeletal muscle fibers was impaired. We postulate that PAX7 mediates the switch from embryonic to fetal myogenesis. Importantly, the lack of functional Pax7 gene was associated with the incorrect formation of the satellite cell niche and development of neuromuscular junctions
Democracy as an Illusion. Study in Sociology and History od Ideas
No full textPraca stanowi próbę pomyślenia demokracji w odmienny sposób niż dotychczas to czyniono oraz wskazania dlaczego obecnie istniejący porządek można określić jako złudzenie. W związku z tym zostały rozważone niektóre założenia tego systemu politycznego wywodzące się z filozofii myślicieli XVII-XIX wieku. Pierwszy rozdział stanowi wprowadzenie do tej problematyki – zostają w nim przedstawione powiązania między myśleniem o demokracji a myśleniem naukowym. W kolejnych rozdziałach zostały poruszone najważniejsze idee Thomasa Hobbesa, Johna Locke’a, Jeana-Jacquesa Rousseau oraz Karola Marksa, które wpłynęły na rozwój współczesnych tak zwanych „demokracji liberalnych”. Jednym z podstawowych celów pracy jest wskazanie w jaki sposób koncepcje wymienionych filozofów przyczyniły się do upowszechnienia i ugruntowania takich zjawisk jak nierówności społeczne, marginalizacja pewnych grup, zachowań i wyobrażeń oraz rozwój kapitalizmu. Ideom powiązanym z przemyśleniami tych filozofów zostały przeciwstawione teorie Davida Hume'a, Barucha Spinozy, Brunona Latoura i Gillesa Deleuze'a. Całość wywodu opiera się na inspirowanym filozofią Henri Bergsona traktowaniu ukazywanych idei w ramach ruchu, a nie jako statycznych pojęć.This thesis is an attempt to think of democracy in a different way that it was done till now. In addition, it is an attempt to show why present liberal democracies can be treated as illusions. To reach these goals, I try to point out the main tenets of liberal democracies that can be originated from philosophies of XVII, XVIII and XIX century thinkers. The first chapter concerns connections between thinking about demoracracy and scientific thinking - how these two are in many ways similar. In next chapters are presented main ideas of Thomas Hobbes, John Locke, Jean-Jacques Rousseau and Karl Marx that impacted understanding of such phenomena as social inequalities, development of capitalism and marginalization of certain groups, activities and ideas. In opposition to these ideas are presented theories of David Hume, Baruch Spinoza, Bruno Latour and Gilles Deleuze. The main argumentation is inspired by Henri Bergson's idea of showing concepts in motion rather than motionless
Proces uznania Kosowa na arenie międzynarodowej
No full textThe topic of the thesis is Kosovo’s road to obtaining international recognition. In particular,
I research the international law conditions to achieve this aim, focusing mainly on the rules of the 1933 Montevideo Convention on the Rights and Duties of States, and the relevant UN acquis. I discuss the legal status of Kosovo in light of United Nations Security Council Resolution 1244, the Standards for Kosovo, and the Comprehensive Proposal for the Kosovo Status Settlement (known as the Ahtisaari Plan) which are basic documents that enabled to Kosovo to be recognised internationally.
Regarding the thesis’ structure, it is organised into six chapters. The thesis begins with a theoretical chapter devoted to the international law issue and next the Kosovo’s way to international recognition is explored.
The main research objectives of the paper can be defined as follows:
Firstly, to research the notions of state and statehood, sovereignty and independence in terms of Kosovo’s particular case. This aim is advanced by an analysis of the main documents in the field of international law, such as the Montevideo Convention on the Rights and Duties of States (1933), and the UN acquis.
Secondly, to examine the different forms of recognition and the consequences of recognition in international relations. This is carried out with particular emphasis on Kosovo’s current situation.
Thirdly, to study Kosovo’s bilateral relations with international organisations such as the European Union, the United Nations, North Atlantic Treaty Organisation, the Organisation for Security and Cooperation in Europe, the International Monetary Fund and the World Bank. The possibility of maintaining such relations confirms Kosovo’s statehood. That statehood is also affirmed by the efforts of the Kosovan authorities to build and enhance its image in international relations.
Fourthly, to study Kosovo’s bilateral relations with the USA, Serbia, Germany and Poland. I analyse relations with these countries due to Kosovo’s foreign policy aims, that is to establish and organise multifaceted relations with its crucial international partners, including the particular case of Poland. Kosovo’s relationships with Poland are of significance because Poland was one of the first countries that recognised Kosovo on 26 February 2008. What is more, Kosovo is looking forward to open diplomatic relations with Poland, and Poland is present in Kosovo, providing support for the rule of law, security and higher education and research. Regarding the USA and Germany, both are the main supporters of the Kosovan-Serbian talks. Kosovo’s relationships with Serbia have improved somewhat since the last talks, and have proved to be pegged to Serbia’s progress towards EU integration, providing evidence that a good relationship with Serbia can be maximised with greater integration of Serbia into the EU and NATO.
Fifthly, to examine whether the international recognition of Kosovo depends on the normalisation of its relations with Serbia.
In addition, the research also concerned Kosovo’s international efforts to raise the issue of human rights in the 1990s and its policy during the conflict, which concluded with a NATO intervention in 1999. Lastly, the image of Kosovo in international relations through its public diplomacy and diplomatic representation network is analysed.Tematem pracy jest droga Kosowa do uznania na forum międzynarodowym. W szczególności skoncentrowano się na analizie kryteriów prawnomiędzynarodowych koniecznych do osiągnięcia tego celu, w tym głównie na regulacjach zawartych w Konwencji z Montevideo o prawach i obowiązkach państw z 1933 r. oraz dorobku ONZ. Omówiono status prawny Kosowa w świetle Rezolucji 1244 Rady Bezpieczeństwa ONZ, Standardów dla Kosowa i „Kompleksowej propozycji uregulowania statusu Kosowa” (tzw. plan Ahtisaariego), które są podstawowymi dokumentami umożliwiającymi międzynarodowe uznanie Kosowa.
Na strukturę pracy składa się sześć rozdziałów. Praca rozpoczyna się rozdziałem dotyczącym teoretycznych aspektów prawa międzynarodowego, w kolejnych rozdziałach omówiono drogę Kosowa do międzynarodowego uznania.
Główne cele pracy zostały zdefiniowane następująco:
Po pierwsze, zbadanie kluczowych pojęć, takich jak państwo, niepodległość czy suwerenność, w kontekście przypadku Kosowa. Z tego względu dokonano analizy pierwotnych dokumentów z dziedziny prawa międzynarodowego, takich jak Konwencja z Montevideo o prawach i obowiązkach państw oraz dorobek ONZ.
Po drugie, zbadanie różnych form uznania i konsekwencji uznania w stosunkach międzynarodowych ze szczególnym uwzględnieniem aktualnej sytuacji Kosowa.
Po trzecie, zbadanie dwustronnych stosunków Kosowa z organizacjami międzynarodowymi, takimi jak: Unia Europejska, ONZ, NATO, Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Bank Światowy. Możliwość utrzymywania tego rodzaju relacji potwierdza faktyczną państwowość Kosowa. Państwowość ta jest również potwierdzana przez wysiłki władz Kosowa na rzecz budowy i umacniania jego wizerunku na arenie międzynarodowej.
Po czwarte, zbadanie dwustronnych stosunków Kosowa z USA, Serbią, Niemcami i Polską. Analizowano relacje z tymi państwami, biorąc pod uwagę cele polityki zagranicznej Kosowa, takie jak ustanowienie i zinstytucjonalizowanie wieloaspektowej współpracy z najważniejszymi partnerami międzynarodowymi – w tym przytoczono szczególny przykład Polski. Relacje Kosowa z Polską mają wyjątkowe znaczenie, ponieważ Polska była jednym z pierwszych państw, które uznały Kosowo, co nastąpiło 26 lutego 2008 r. Co więcej, Kosowo ma nadzieję na nawiązanie stosunków dyplomatycznych z Polską, a Polska jest obecna w Kosowie, zapewniając wsparcie w takich obszarach, jak: praworządność, bezpieczeństwo, szkolnictwo wyższe i badania. Jeśli chodzi o USA i Niemcy, są to państwa odgrywające podstawową rolę we wspieraniu dialogu Kosowa z Serbią. Relacje Kosowa z Serbią poprawiły się nieco od ostatnich rozmów; postęp w tej materii przyczynia się także do postępu Serbii w procesie integracji z UE i NATO.
Po piąte przeanalizowanie, czy międzynarodowe uznanie Kosowa zależy od normalizacji jego relacji z Serbią.
Dodatkowo badano wysiłki podejmowane przez Kosowo na forum międzynarodowym w celu zwrócenia uwagi na kwestię praw człowieka w latach dziewięćdziesiątych XX w. oraz polityką Kosowa podczas konfliktu, który zakończył się interwencją NATO w 1999 r. Przedmiotem analizy jest także wizerunek Kosowa w środowisku międzynarodowym, budowany przez dyplomację publiczną oraz sieć przedstawicielstw dyplomatycznych Kosowa