Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
The regulation of anger in grandiose an vulnerable narcissism: the role of neuroticism
Get PDFGłównym tematem projektu są dociekania związane z regulacją gniewu w narcyzmie wrażliwym i wielkościowym. W pracy opisano badania korelacyjne, podłużne i eksperymentalne analizujące rolę neurotyczności w związkach narcyzmu z gniewem rozumianym zarówno jako cecha osobowości, jak i jako stan. Pytania badawcze i hipotezy oparte zostały na niedawnych badaniach wskazujących na różnice między osobami z wysokim narcyzmem wielkościowym i wysokim narcyzmem wrażliwym w zakresie doświadczeń emocjonalnych i struktury osobowości.
Badanie 1 i 2 wykazało odmienne relacje obu narcyzmów z gniewem i neurotycznością. Okazało się, że narcyzm wrażliwy był pozytywnie związany z cechą gniewu i neurotycznością. Co więcej, związek narcyzmu wrażliwego z gniewem był mediowany przez poziom neurotyczności. Narcyzm wielkościowy korelował ujemnie z neurotycznością oraz był słabo dodatnio, lub nieistotnie, związany z cechą gniewu. Ponadto neurotyczność okazała się być supresorem związku narcyzmu wielkościowego z gniewem, tj. przy kontroli neurotyczności związek między narcyzmem wielkościowym i gniewem wzrastał. Postawiono hipotezę, że wysoka neurotyczność napędza gniew w narcyzmie wrażliwym, podczas gdy w narcyzmie wielkościowym niska neurotyczność zapobiega nasileniu gniewu. W badaniu 3 dokonano replikacji powyższych efektów na próbie adolescentów.
Badanie 4 i 5 analizowało powiązania dwóch rodzajów narcyzmu z gniewem rozumianym jako stan mierzony jednokrotnie (badanie 4), jak i dwukrotnie w dłuższym odstępie czasu (badanie 5). Wyniki ujawniły, że narcyzm wrażliwy zachowywał niezależny od neurotyczności związek ze stanem gniewu, co może oznaczać, że neurotyczność pełni odmienną rolę w relacji narcyzmu wrażliwego ze stanem gniewu i cechą gniewu.
Badanie 6 i 7 przeprowadzono w schematach eksperymentalnych: indukcji gniewu i zagrożenia ego. Badania eksperymentalne nie wykazały istotnej interakcji żadnej cechy narcystycznej z warunkiem eksperymentalnym. Narcyzm wrażliwy przewidywał negatywne reakcje emocjonalne, jednak nie wiązał się ze specyficzną reakcją w sytuacji indukcji gniewu ani zagrożenia ego.
Przeprowadzone badania wykazały zasadność rozróżnienia dwóch rodzajów narcyzmu w kontekście gniewu i neurotyczności. Narcyzm wrażliwy okazał się silnie związany z gniewem ujmowanym zarówno jako cecha, jak i jako stan. Dodatkowo, cecha gniewu jest prawdopodobnie napędzana neurotycznym lękiem w narcyzmie wrażliwym. Narcyzm wielkościowy był słabiej powiązany z gniewem oraz korelował z niską neurotycznością.The main aim of this project was the investigation of anger regulation in grandiose and vulnerable narcissism. The project included correlational, longitudinal and experimental studies analyzing the role of neuroticism in narcissisms’ relationships with trait and state anger. Research questions and hypotheses were drawn from recent reports highlighting differences between vulnerable and grandiose narcissism in terms of emotional functioning and personality structure.
Studies 1 and 2 differentiated the two narcissism traits in their association with trait anger and neuroticism. Vulnerable narcissism was positively associated with trait anger and neuroticism. Moreover, the relationship between vulnerable narcissism and anger was mediated by the level of neuroticism. Grandiose narcissism correlated negatively with neuroticism and was weakly positively linked to trait anger. In addition, neuroticism acted as a suppressor in the relationship of grandiose narcissism and anger, i.e. grandiose narcissism’s relation with anger increased upon inclusion of neuroticism. Thus, it was hypothesized that high neuroticism fuels trait anger in vulnerable narcissism, while in grandiose narcissism it inhibits it. Study 3 replicated the above effects in the adolescent sample.
Further studies analyzed the relationship between the two types of narcissism with state anger measured once (study 4), or twice in the time interval of one week (study 5). The results revealed that vulnerable narcissism maintained independence from neuroticism when explaining state anger, which indicates that neuroticism behaves differently in models linking vulnerable narcissism with anger as a state and anger as a trait.
Studies 6 and 7 were conducted in two experimental schemes: anger induction and ego-threat. Experimental studies,did not show any interaction effects of the narcissistic traits with experimental conditions. Vulnerable narcissism was a significant predictor of negative emotional reactions, however, it was not associated with any specific reactions in the experimental conditions of anger induction or ego-threat.
The conducted studies further confirmed the distinction between two types of narcissism in the context of anger and neuroticism. Vulnerable narcissism turned out to be strongly connected with anger as a trait, as well as a state. Additionally, trait anger in vulnerable narcissism is probably driven by neurotic fear. Grandiose narcissism showed weaker (or null) relation to anger, which might be partly caused by low neuroticism
Japan’s energy security after a nuclear power plant accident in the Fukushima Prefecture
No full textTematem rozprawy doktorskiej pod tytułem Bezpieczeństwo energetyczne Japonii po awarii elektrowni jądrowej w prefekturze Fukushima jest kształtowanie się bezpieczeństwa energetycznego Japonii, rozumianego jako konstrukt społeczny, w następstwie: presji płynącej ze strony społeczeństwa, stanu gospodarki oraz międzynarodowych porozumień. W ramach dysertacji zostało przyjęte stanowisko, że bezpieczeństwo jest efektem subiektywnej opinii i uzgodnień w obrębie analizowanej społeczności. Uwzględniając to założenie, głównym celem pracy jest określenie i zdefiniowanie priorytetów dotyczących bezpieczeństwa energetycznego Japonii po awarii elektrowni jądrowej w prefekturze Fukushima. Zostały wyróżnione cztery obszary, w których doszło do zmiany: gospodarczy, społeczny, prawny oraz polityczny. Każdy z nich wpływa na definiowanie priorytetów bezpieczeństwa energetycznego przez partię rządzącą. Na potrzeby realizacji celu głównego zostało ustalonych sześć celów szczegółowych: zdefiniowanie podstawowych reguł polityki energetycznej Japonii przed rokiem 2011; zaprezentowanie przebiegu zdarzeń podczas potrójnej katastrofy; określenie skutków gospodarczych związanych z katastrofą i jej następstwami; określenie skutków społecznych awarii elektrowni jądrowej w Fukushimie; charakterystyka zmian w systemie prawa w konsekwencji wydarzeń w elektrowni jądrowej; określenie skutków politycznych związanych z awarią w Fukushimie.
Tak zdefiniowane cele przyczyniły się do ukształtowania hipotezy badawczej, że awaria w elektrowni w Fukushimie wywarła znaczący wpływ na życie Japończyków. Spowodowała zasadniczą zmianę priorytetów w zakresie polityki energetycznej i bezpieczeństwa energetycznego państwa. Kluczowym czynnikiem w procesie zmian było społeczeństwo.
Dysertacja wskazuje na istotne aspekty, które w długofalowej perspektywie wpływają na kształt bezpieczeństwa energetycznego kraju. Do istniejącego zestawu elementów (dywersyfikacja źródeł, odpowiedni poziomu cen, zwiększenie efektywności energetycznej), dołączone zostało kształtowanie odpowiednich postaw w społeczeństwie w stosunku do obranej przez rząd polityki. Wskazano, w jakim stopniu takie podejście ma wpływ na wystąpienia zjawisk kryzysowych w elektrowniach jądrowych.
W rozprawie doktorskiej opisane zostały kwestie współzależności pomiędzy różnymi obszarami polityki. Przyjęta strategia bezpieczeństwa energetycznego wpływa na gospodarkę, szkolnictwo, gospodarstwa domowe, itd., sama równocześnie będąc przez nie kształtowana.
W celu analizy następstw awarii elektrowni jądrowej Fukushima Daiichi w perspektywie pogłębionej wykorzystana została teoria konstruktywistyczna. Jej najistotniejszy wkład wiąże się z redefinicją pojęcia bezpieczeństwa. Mianowicie bezpieczeństwo jest formą konstruktu społecznego. Stanowi efekt subiektywnej opinii i uzgodnień w obrębie danej społeczności.
Zrealizowanie celów pracy pozwoliło na częściowe potwierdzenie przyjętej głównej hipotezy badawczej. Przeprowadzone wywiady kwestionariuszowe, a także analiza krytyczna dostępnych materiałów, wykazały, że założenie transgresji postaw Japończyków znajduje potwierdzenie w rzeczywistości. Katastrofa przyczyniła się do odrodzenia ruchów społecznych. Zmiany w społeczeństwie nie znalazły przełożenia na zmianę priorytetów w zakresie bezpieczeństwa energetycznego. Jest to następstwem wyborów z roku 2012, które przyjęły formę plebiscytu popularności liderów ugrupowań, a nie merytorycznej dyskusji. Partie antynuklearne poniosły w nich klęskę.The subject of the doctoral dissertation: “Japan’s energy security after a nuclear power plant accident in the Fukushima Prefecture,” is the process of shaping Japan’s energy security, defined as a social construct, in the wake of: pressure from society, state of the economy and international treaties. In dissertation, a theoretical frame was chosen to define security as a subjective opinion based on a perception of risk in analyzed community. Therefore, the main objective of the dissertation is to identify and define priorities of Japan’s energy security after a nuclear power plant accident in the Fukushima Prefecture. Four areas have been highlighted by author, in which priorities have changed: economic, social, legal and political. Each of them influences the process of defining priorities of energy security by the ruling party. Six specific objectives have been established for the purpose of achieving the main objective: description of the basic paradigms of Japan’s energy policy before year 2011; presentation of events during nuclear power plant crisis; determination of the economic consequences; determination of the social consequences of nuclear power plant accident; characteristics of changes in the legal system as a consequence of events at the nuclear power plant; determination of the political consequences related to the accident in the nuclear power plant.
Those objectives contributed to the development of the main research hypothesis: An accident at the Fukushima nuclear power plant had a significant impact on the lives of the Japanese. It caused a fundamental change of priorities in the area of energy policy and national energy security. The key factor in the change process was society.
The dissertation points important aspects, which in the long-term affects the shape of the country’s energy security. The existing set of elements (resources diversification, an appropriate level of electricity prices, increasing energy efficiency), has been expanded on by adding elements concerning the chosen attitude by society in relation to the government policy. It was indicated to what extent such an approach affects the occurrence of crisis phenomena in nuclear power plants.
The dissertation describes interdependencies between various policy areas. The adopted energy security strategy affects the economy, education, households etc., at the same time being shaped by them.
The constructivist theory was adopted in order to analyze the consequences of the accident in the Fukushima Daiichi nuclear power plant. Its most important contribution is related to the redefinition of the concept of security, which is a form of social construct. That means, it is the result of a subjective opinion in analyzed community.
Realization of the objectives of the dissertation allowed for partial confirmation of the adopted main research hypothesis. The questionnaire interviews carried out, as well as the critical analysis of available materials, proved that the assumption about the social transgression of Japanese attitudes can be confirmed in reality. Therefore the disaster contributed to the revival of social movements. Changes in society did not translate into a change in priorities in the field of energy security. This is a consequence of the 2012 elections, which took the form of a popularity plebiscite of the individual leaders of the parties, not a form of substantive discussion. In conclusion, the anti-nuclear parties were defeated
Syntactic Homonymy as the Cause of Misunderstanding in Written Communication
No full textNiniejsza praca ma na celu przybliżenie zagadnienia homonimii składniowej jako zjawiska, które może prowadzić do zaburzeń w komunikacji językowej. Mowa więc o rzeczywistym problemie – potencjalnym nieporozumieniu powstałym na poziomie rozumienia
tekstu przez r o d z i m y c h u ż y t k o w n i k ó w j ę z y k a p o l s k i e g o, a nie przez
program komputerowy, niebędący w stanie przypisać danemu słowu właściwego znaczenia
jedynie na podstawie formy graficznej. Przytoczmy zdanie: Bali się bali 3
. Ani komputer,
ani użytkownik języka nie są w stanie jednoznacznie stwierdzić, które wystąpienie słowa
’bali’ jest rzeczownikiem, a które – czasownikiem. Mimo to zdanie jest jednoznaczne –
bez względu na to, której formie ’bali’ przypiszemy jedną z tych dwóch funkcji, będzie
ono miało jednakowy sens. Podobnie w zdaniach4 Ptaszek lata po ulicy oraz Od zdarzeń tych minęły lata forma lata, mimo jej homonimiczności, dla użytkownika języka nie stanowi żadnego problemu interpretacyjnego. Nie oznacza to, że żadna forma homonimiczna
nie będzie przysparzać takich trudności – śmiało można założyć, że wielu użytkowników
języka miałoby problem ze wskazaniem właściwej interpretacji zdań Element utrzymywał
na miejscu zatrzask, Getin przejmuje DZ Bank, Dwóch studentów okradło trzech bezdomnych, będących przykładami homonimii składniowej. Zadaniem niniejszej pracy są opis
i zbadanie tego zjawiska, mogącego prowadzić do nieporozumień w codziennej komunikacji
językowej, a nie jedynie podczas automatycznej analizy tekstu5
.
Niniejsza praca bada zagadnienie homonimii składniowej wyłącznie w t e k s t a c h
p i s a n y c h. Nieodłącznymi elementami języka mówionego zawsze są intonacja, pauzy,
akcent zdaniowy, konsytuacja – elementy zazwyczaj stanowiące wystarczającą podpowiedź, jak należy rozumieć zdanie, które w piśmie jednoznaczne już wcale być nie musi.
Ponadto komunikacja mówiona to dialog, w którym ewentualne niejasności zazwyczaj
można wyjaśnić z rozmówcą na bieżąco. Tekst pisany nie zawiera żadnej informacji, jak
należy rozłożyć akcenty zdaniowe, nie udzieli odpowiedzi na zadawane mu pytania, innymi słowy – nie dysponuje środkami, które są nieodłącznymi elementami komunikacji
mówionej. Z tego względu homonimia składniowa może prowadzić do zaburzeń w komunikacji językowej przede wszystkim w tekstach pisanych (w których obowiązuje norma
wzorcowa) i właśnie z tego względu to one są przedmiotem badań w niniejszej pracy.
Należy zaznaczyć, że analizowane są wyłącznie niespreparowane teksty pisane, pełniące
przede wszystkim funkcję informacyjną i nienacechowane stylistycznie (nie badamy literatury pięknej ani poezji)
City, Society, Future: Architecture and Spaces of Modernity in Kalisz at the Turn of the Nineteenth and Twentieth Centuries
No full textPrzedmiotem pracy są przemiany urbanistyczne, nowa architektura publiczna i dyskusje o rozwoju Kalisza
w okresie rosyjskiej dominacji politycznej w Królestwie Polskim po powstaniu styczniowym, przerwane przez wybuch I wojny światowej. Celem dysertacji jest analiza polityki władz gubernialnych, magistratu oraz aktorów społecznych takich jak stowarzyszenia czy organizacje społeczno-kulturalno-gospodarcze względem rozwoju
i modernizacji tego wieloetnicznego miasta na pograniczy imperiów rosyjskiego i niemieckiego. Prezentacja
i analiza zebranego materiału historycznego – opartego o rosyjskojęzyczne archiwa administracji cywilnej, bogate źródła drukowane, kwerendę prasową, kolekcje rysunków architektonicznych, map, planów i ikonografii – została ułożona wedle klucza chronologiczno-problemowego. Układ rozdziałów wyznaczają przemiany polityczne w rządzeniu miastem z perspektywy działań gubernatorów i mianowanych przez nich prezydentów, kierujących magistratami – zestawione z procesami zmieniających się horyzontów gospodarczych czy demo-graficznych rozwoju urbanistycznego Kalisza przełomu stuleci. W opracowaniu zawarto zarówno szereg pytań i zagadnień metodologicznych historii architektury, dotyczących problemów badania procesów nowoczesności. Obejmują one inspiracje praktyką badawczą „Teorii Aktora-Sieci” w odniesieniu do architektury, przewartościowania w stosowaniu kategorii „historyzmu” do analizy architektury, jak i włączenie w perspektywę metodologiczną inspiracji krytyką postkolonialną w kontekście ziem polskich pod zaborami. Po przedstawieniu stanu zabudowy i kształtu urbanistycznego Kalisza w początkach omawianego okresu oraz scharakteryzowaniu kierunków postyczniowych reform administracyjnych, struktury demograficznej i społecznej populacji miasta kolejny rozdział wstępny zawiera charakterystykę miejscowego środowiska architektonicznego i rynku budowlanego. Część analityczna pracy przedstawia główne inwestycje miejskie, budowle publiczne i przemiany przestrzeni publicznych Kalisza w latach ok. 1870-1914. Omawiane są między innymi: przebudowa ulic i placów miasta w latach siedemdziesiątych, połączona z budową sieci gazowej, rozbudowa Kalisza i kwestie powstania nowej dzielnicy na Piskorzewiu, inicjatywy budowy wodociągów i kanalizacji, kierunki debat o higienie publicznej i higienizacji przestrzeni, kampania budowy gmachów publicznych w latach osiemdziesiątych takich jak odwach, strażnica pożarowa czy rzeźnia. Kluczowe znaczenie w analizie zajmują debaty publiczne o nowym ratuszu, teatrze czy przemianach przestrzeni zielonych – skwerów, promenad a także parku, jak i sprawa budowy reprezentacyjnego soboru prawosławnego i procesy zawłaszczania przez administrację gubernialną, kierowaną przez wpływowego Michaiła Daragana, miejskich projektów – ratusza czy teatru. Przedmiotem analizy jest też wpływ budowy sieci kolejowej w guberni kaliskiej na rozwój miasta oraz kontrast między ambicjami wielkomiejskimi jego elit a kryzysem mieszkaniowym i budowlanym jaki spowodowała spekulacja gruntami w okresie budowy połączenia kolejowego z Łodzią i Warszawą (1898-1902). W zmienionych warunkach gospodarczych i politycznych początków XX wieku (kolej, kryzysy gospodarcze i polityczne, rewolucja 1905-1907) doszło do analizowanego w pracy powiększenia granic Kalisza (1906), opracowania projektu jego urbanistycznego zagospodarowania i przebudowy, w pewnym stopniu wcielonego w życie. Dysertacja omawia też działania stowarzyszeń i organizacji w tworzeniu własnych centrów życia publicznego i kreowania wzorców architektonicznej oraz urbanistycznej nowoczesności przed Wielką Wojną, w okresie, w którym cele polityki partyjnej mieszały się z osobistymi interesami oraz aspiracjami do stworzenia z Kalisza wielkomiejskiego ośrodka handlowego i cywilizacyjnego. Stan miasta w 1914 roku oraz bilans postyczniowego półwiecza przedstawia część podsumowująca.The aim of this dissertation is to examine the urban development, construction of the new public architecture and discussions regarding modernization of the Polish provincial town of Kalisz at the turn of the nineteenth and twentieth centuries. The time scope of the study is limited to the period following the suppression of the Polish January Uprising against Russian Empire (1864-1864) and the outbreak of the Great War in 1914. It describes the development of an emerging industrial city, located on the western outskirts of the Russian Empire, within the Polish Kingdom. This work seeks to depict the dynamics of the urban politics of the Russian imperial administration (governorate agendas in Kalisz), the local municipal administration (magistrat) and important actors of the social life, namely the major Kalisz’s societies promoting the agenda of modernization and urban change. The importance of the case study of Kalisz lies not only in its urban history (an emerging industrial town that trippled its population from the 1900s to the 1914, reaching ca. 65 000 inhabitants), but also in the political, ethnic, economic or national variety of its social life, based on the local Polish, Jewish, German or Russian populations, all acting under the Russian imperial regime. Stucture of this dissertation comprises of three parts: methodological and historical introduction, followed by the main block of detailed analysis of the aforementioned urban issues and finally, closing remarks. Author discusses improvements in public infrastructure, debates and initiatives regarding urban planning, emerging discourses of the public higiene, including its impact on private and public architecture. Among the main architectural projects of crucial importance to this work are the new town hall (1887-1891), the municipal theater (1895-1900), modernization of the municipal gardens, or several new building types introduced to Kalisz during the 1900s by the several cultural, financial or educational societies (like buildings for a public bath or a modern, co-educational school). Also the Warsaw-Lodz-Kalisz railway project is discussed in detail, offering interpretation of its impact on the Kalisz’s urban growth and changes in urban space and social life. Relevant points of methodological reference to this work include the Albena Yaneva’s and Bruno Latour’s proposals to apply inspirations of the Actor-Network Theory to architectural history, postcolonial studies and the network of the ‘spatial turn’ practices in the recent architectural history. Dissertation is based on a wide range of archival files of the nineteenth-century Russian administration in the Polish Kingdom, various, mostly Polish press sources from the period and collections of architectural drawings, maps and imposing database of historical iconography, including reproductions of photographs, postcards, drawings documenting or depicting Kalisz from the period
Efektywne struktury danych dla zapytań wewnętrznych w tekstach
No full textRozprawa dotyczy zapytań wewnętrznych w tekstach, czyli rozwiązywania klasycznych problemów algorytmiki tekstów dla podsłów danego słowa. Formalnie,
zadanie polega na wstępnym przetworzeniu statycznego słowa T długości n (tekstu),
tak aby skonstruować strukturę danych odpowiadającą na pewne pytania dotyczące
jego podsłów. Podsłowa te są identyfikowane w stałej pamięci za pomocą wystąpień
w T, zwanych fragmentami tekstu i reprezentowanych przez pozycje początkową oraz
końcową. Komponenty dla zapytań wewnętrznych są używane w wielu algorytmach
tekstowych i wchodzą w skład bardziej rozbudowanych struktur danych.
Zapytania o długość najdłuższego wspólnego prefiksu dwóch podsłów tekstu T
stanowią zdecydowanie najpowszechniejszy problem tego rodzaju. Używa się ich
między innymi do sprawdzania, czy dwa fragmenty pasują do siebie (reprezentują to
samo słowo), i do porównywania podsłów w porządku leksykograficznym. Mnogość
zastosowań wynika z istnienia optymalnego rozwiązania w standardowym modelu
tekstów (nad alfabetem złożonym z liczb naturalnych wielkości wielomianowej
ze względu na n), czyli struktury danych wielkości O(n), która odpowiada na
zapytania w czasie O(1) i posiada procedurę konstrukcji w czasie O(n). W rozprawie
przedstawiamy pierwszą optymalną strukturę danych dla małych alfabetów rozmiaru
σ n: strukturę wielkości O(n/ logσ n) charakteryzującą się czasem zapytania O(1)
i czasem konstrukcji O(n/ logσ n) (na podstawie spakowanej reprezentacji tekstu,
gdzie każda komórka pamięci zawiera Θ(logσ n) symboli).
W dalszej części rozprawy wracamy do tekstów nad alfabetem wielkości wielomianowej ze względu na n i skupiamy się na bardziej złożonych zapytaniach
wewnętrznych. Nasza pierwsza struktura danych rozwiązuje problem wewnętrznego
wyszukiwania wzorca, czyli zapytań o wystąpienia jednego podsłowa x w obrębie
drugiego podsłowa y. Po przetworzeniu tekstu T w czasie O(n), odpowiada ona
na takie zapytania w czasie proporcjonalnym do ilorazu |y|/|x| długości podsłów,
który jest wymagany ze względu na pesymistyczną złożoność informacji zawartej
w wyniku. Tej samej struktury danych używamy także do zapytań o wszystkie okresy
wskazanego podsłowa; uzyskany tutaj czas logarytmiczny również jest optymalny.
Kolejne struktury danych stworzone zostały do obsługi zapytań o najmniejszy
leksykograficznie sufiks i najmniejszą leksykograficznie rotację cykliczną wskazanego
podsłowa. Odpowiadamy na nie w czasie O(1) po przetworzeniu tekstu w czasie O(n).
Rozważamy także bardziej ogólne pytania o k-ty leksykograficznie sufiks podsłowa
(czyli o k-ty elementy tablicy sufiksowej podsłowa) oraz o leksykograficzną rangę
wskazanego sufiksu podsłowa (czyli element odwrotnej tablicy sufiksowej). Nasza
struktura danych przetwarza zapytania obydwu rodzajów w czasie O(log n), zajmuje
O(n) komórek pamięci i można ją zbudować w czasie O(n
√
log n).
Stworzone w rozprawie narzędzia dają także lepsze od znanych dotychczas
rozwiązania problemu kompresji podsłów, czyli zapytań o reprezentację podsłowa
według ustalonego algorytmu kompresji; rozważamy w tym kontekście metody oparte
na parsowaniu Lempela-Ziva i transformacie Burrowsa-Wheelera.
Rezultaty rozprawy łączą narzędzia do przetwarzania tekstów z kombinatoryką
słów i najnowszymi osiągnięciami w dziedzinie abstrakcyjnych struktur danych.
Naszą kluczową technikę stanowi innowacyjna metoda lokalnie zgodnego łamania
symetrii między pozycjami tekstu, która stoi za nowymi rozwiązaniami dla zapytań
o długość najdłuższego wspólnego prefiksu i dla wewnętrznego wyszukiwania wzorca.This thesis is devoted to internal queries in texts, which ask to solve classic
text-processing problems for substrings of a given text. More precisely, the task is
to preprocess a static string T of length n (called the text) and construct a data
structure answering certain questions about the substrings of T. The substrings
involved in each query are specified in constant space by their occurrences in T,
called fragments of T, identified by the start and the end positions. Components
for internal queries often become parts of more complex data structures, and they
are used in many algorithms for text processing.
Longest Common Extension Queries, asking for the length of the longest
common prefix of two substrings of the text T, are by far the most popular internal
queries. They are used for checking if two fragments match (represent the same
string) and for lexicographic comparison of substrings. Due to an optimal solution
in the standard setting of texts over polynomially-bounded integer alphabets, with
O(1)-time queries, O(n) size, and O(n) construction time, they have found numerous
applications across stringology. In this dissertation, we provide the first optimal
data structure for smaller alphabets of size σ n: it handles queries in O(1) time,
takes O(n/ logσ n) space, and admits an O(n/ logσ n)-time construction (from the
packed representation of T with Θ(logσ n) characters in each machine word).
We then go back to alphabets of size σ polynomial in n and focus on more
complex internal queries. Our first data structure supports Internal Pattern
Matching Queries, which ask for the occurrences of one substring x within
another substring y. After O(n)-time preprocessing of the text T, it answers these
queries in time proportional to the quotient |y|/|x| of substrings’ lengths, which
is required due to the information content of the output. We also use this data
structure for Period Queries, asking for the periods of a given substring. Here, our
logarithmic query time is also optimal by a similar information-theoretic argument.
Further data structures are designed for Minimal Suffix and Minimal Rotation Queries, asking to compute the lexicographically smallest non-empty suffix
and cyclic rotation of a given substring, respectively. They are answered in O(1)
time after O(n)-time preprocessing. We also consider a more general problem of
simulating the suffix array of a given substring (Substring Suffix Selection
Queries, asking for the kth lexicographically smallest suffix of a substring) and
its inverse suffix array (Substring Suffix Rank Queries, asking for the lexicographic rank of a substring’s suffix). Our data structure supports these queries in
O(log n) time, takes O(n) space, and can be constructed in O(n
√
log n) time.
The tools developed in this dissertation additionally yield improved results for
several kinds of Substring Compression Queries, which ask for the compressed
representation of a given substring obtained using a specific method; we consider
schemes based on the Lempel–Ziv parsing and the Burrows–Wheeler transform.
Our results combine text-processing tools with combinatorics on words and
state-of-the-art general-purpose data structures. The key technical contribution
is a novel locally consistent symmetry-breaking scheme, formalized in terms of
synchronizing functions, which is central to our solutions for Longest Common
Extension Queries and Internal Pattern Matching Queries
Mikrobiologiczno-chemiczne usuwanie arsenu z zanieczyszczonych wód
No full textINTRODUCTION The purification of arsenic contaminated waters constitutes a serious environmental challenge, since most of the available chemical and physical methods are dedicated to the selective removal of As(V), and are inefficient with regard to As(III). One innovative solution to problems linked with the low effectiveness of As(III) removal may be an application of arsenite oxidation bacteria (AOB) in technological processes. The activity of AOB contributes to the reduction of arsenic toxicity as well as may facilitate removing of As from contaminated water via the physical and chemical remediation methods. A good example of an arsenite-oxidizer is Ensifer (formerly Sinorhizobium) sp. M14. This strain carries the self-transmissible plasmid pSinA, which encodes proteins involved in resistance to arsenic, and for oxidation of As(III) to As(V). pSinA is a broad host range replicon that can be transferred to various representatives of Alpha-, Beta- and Gammaproteobacteria, in which it confers the ability to As(III) oxidation by the host cells, and increases their resistance to arsenic. Adsorption is the one of the most effective, low-cost and environmentally friendly, physico-chemical method for arsenic removal from contaminated waters. The efficiency of the adsorption method is determinate by the quality of the adsorbent, which should be characterized by high adsorption properties with regard to arsenic, short residence time as well as high chemical, physical and biological stability. Many laboratory studies have shown that natural and commonly occurring bog iron ores (BIOs) meet these requirements. They are known for their physical sorption (non-specific) and chemisorption (specific) abilities of many metals and metalloids, including arsenic, forming stable compounds with them. AIM
The aim of the study performed in the frame of the PhD dissertation was (i) determination of the bioremediation potential of Ensifer (Sinorhizobium) sp. M14 strain representing AOB and (ii) investigation of the possibilities of the arsenate adsorption (as a result of the biooxidation processes) on the bog iron ores. The performed studies constituted the base to the development the versatile, low-cost and environmentally friendly biological method dedicated to arsenic removal from contaminated waters.
RESULTS
Analysis of the Ensifer (Sinorhizobium) sp. M14 genome Research article no.1: Genomic and biotechnological characterization of the heavy-metal resistant, arsenic-oxidizing bacterium Ensifer sp. M14. 2018. Genes 9, 379.
The first stage of this study involved the obtaining of the draft genome sequence and genome-guided characterization of Ensifer (Sinorhizobium) sp. M14 in the context of its application in environmental studies [diCenzo et al., 2018]. The specific goals involved (i) phylogenetic analysis of the M14 strain, (ii) comparative genomic analysis of the M14 strain with other AOB, (iii) identification of prophage loci and putative antibiotic resistance genes in the M14 genome as well as (iv) in silico metabolic reconstruction and constraint-based modeling. It was shown, that Ensifer (Sinorhizobium) sp. M14 genome consists one chromosome (about 4.4 Mb in size), two additional large replicons (chromids or large megaplasmids - at least 1.6 Mb and 0.6 Mb in size), and the two previously reported smaller megaplasmids pSinA and pSinB (109 kb and 300 kb, respectively) [Drewniak et al., 2013; Romaniuk et al., 2017]. The M14 genome contains 6874 protein coding sequences, including hundreds not found in related strains. Based on the analysis of the sequence of the fragment 16S rRNA described in the previous papers [Drewniak et al. 2008, Drewniak et al. 2013], this strain has been classified to the Sinorhizobium genus. Detailed taxonomic analysis carried out in the frame of the doctoral thesis allowed to reclassify this strain as Ensifer, thus it was proposed to change the strain's name to Ensifer sp. M14.
It was shown, that nearly all unique genes that are associated with metal resistance and arsenic oxidation are localized within the pSinA and pSinB megaplasmids. Growth simulations using Flux Balance Analysis suggested, that the M14 strain has a broad metabolic capacity, with a predicted ability to catabolize 72 carbon sources, including 25 sugars, 24 aminoacids, 7 alcohols, and 16 organic acids. Genome and antibiotic sensitivity analyses further suggested that the use of Ensifer sp. M14 in biotechnology does not pose serious biosafety risks.
Kinetics of arsenite oxidation by Ensifer (Sinorhizobium) sp. M14 strain Research article no.2: Kinetics of arsenite oxidation by Sinorhizobium sp. M14 under changing environmental conditions. 2017. International Biodeterioration & Biodegradation 119: 476-485.
In the second step, the growth rate of the M14 strain and arsenite oxidation efficiency in various chemical and physical conditions were investigated [Debiec et al., 2017a]. Cultures of microorganisms were performed in both batch and continuous conditions in which influence of the pH, temperature,
arsenic concentration, hydraulic retention time (HRT) as well as oxygen and growth supplement concentration on the growth rate and arsenite oxidation efficiency were investigated. Analysis of the results from batch cultures showed, that the M14 strain was able to efficient arsenite oxidation in the wide spectrum of physical and chemical conditions (oxidation rate under environmental-like conditions - 0.533 mg/L/h), while increasing the temperature of the culture increases the activity of bacteria and can stimulate this process (up to 1.171 mg/L/h). The collected data also indicate, that the more intensive bacterial growth the higher efficiency of the arsenite oxidation process.
Experiments performed in the continuous conditions showed, that the arsenite oxidation by the M14 strain is closely related with the HRT in the flow reactor. The longer HRT, the higher efficiency of the As(III) biooxidation. Moreover, the increasing of the oxygen, as well as yeast extract concentration (used as a growth supplement), caused additional increasing of the microorganisms activity. It was shown, that for a 5 mg/L of As(III), the minimum HRT for the M14 strain was 10 hours (As(V) concentration in culture was between 32% and 75% of the total arsenic content), while the most efficient oxidation of arsenite during 48 hours HRT was observed (87-89% As(V)). From the point of view of the later environmental studies including the increase of the scale of experiments and due to the lower concentration of arsenic in natural water than in the medium tested in the laboratory, it was found that the optimal HRT in environmental research will be 24 hours. For a 24-hour HRT in a laboratory scale, the As(V) content in the culture was 74-77%.
Bog iron ores adsorption properties Research article no.3: Granulated bog iron ores as sorbents in passive (bio)remediation systems for arsenic removal. 2018. Frontiers in Chemistry 6: 54.
The third step involved investigation of bog iron ores (BIOs) adsorption properties with regard to arsenic [Debiec et al., 2018]. The specific aims concerned (i) determination of the maximal adsorption capacity of BIOs in batch conditions, (ii) investigation of their actual adsorption efficiency in dynamic experiments, (iii) investigation of the chemical stability of BIOs and (iv) estimation of the possibility to re-use of loaded with arsenic BIOs to adsorption of other heavy metals (i.e. zinc). Batch sorption experiments were performed with the use of synthetic arsenic and zinc solutions, while in the dynamic sorption experiments variety of “naturally” arsenic-contaminated waters (Zloty Stok) were used, including: groundwater, surface water and settling pond water containing, approx. 0.3, 2.3 and 5.3 mg As/L, respectively. Batch sorption experiments showed, that in the presence of low concentrations of arsenic (below 50 mg/L), the sorption capacity was definitely lower than at higher concentration of impurities (above 50 mg/L). A similar relationship was noted in the case of the dynamic sorption
experiments. The sorption capacity of BIOs with regard to arsenic was 0.0013 mg/g, 0.0085 mg/g and 0.0364 mg/g for contents 0.3, 2.3 and 5.3 mg As/L, respectively. It was also shown, that the sorption capacity tested under batch conditions was much higher than the one tested in flow systems. For the 5 mg/L of arsenic concentration, the batch sorption efficiency was 0.105 mg/g, while the dynamic sorption efficiency for a similar content of this element (5.3 mg/L) was more than three times lower (0.0364 mg/g). Desorption experiments showed the high chemical stability of BIOs and confirmed that As-loaded BIOs may be re-used as an adsorbent for zinc.
Most of the available literature data focus on the study of the sorption properties of sorbents in the presence of high concentrations of pollutants that do not naturally occur in the environment. In this paper, the sorption efficiency using natural waters contaminated with arsenic was investigated. These studies allowed to investigate the actual sorption capacity of BIOs with regard to arsenic under environmental conditions and to determine the actual application potential of this adsorbent.
Bioweathering of bog iron ores Research article no.4: The influence of thermal treatment on bioweathering and arsenic sorption capacity of a natural iron (oxyhydr)oxide-based adsorbent. 2017. Chemosphere 188: 99-109.
The next step was related with the investigation of the biological stability of BIOs [Debiec et al., 2017b]. The aim of this study was to determine the effect of organic matter removal by thermal transformation (roasting) on the bioavailability of BIOs and their arsenic sorption capacity. For this purpose, the influence of bacterial growth and activity on untreated and treated BIOs, unloaded and loaded with arsenic, was studied. In these studies chemolithoautotrophic Ensifer (Sinorhizobium) sp. M14 strain as well as heterotrophic strain Pseudomonas sp. OS29R were cultured in the presence of previously prepared samples of BIOs. The performed experiments showed, that microorganisms are able to colonize BIOs, while the organic matter removal from the sorbent limits their growth. Moreover, it was shown, that in the presence of As(III)-loaded BIOs, chemolithoautotrophic bacterial activity is higher since that microbes may use arsenite as an electron donor.
Microbes may also contribute to BIOs destabilization through iron and adsorbed arsenic release, however, due to the high stability of BIOs, the concentration of the desorbed elements was negligible. Despite the significant activity of microorganisms in the presence of BIOs, the desorption of both As and Fe in all experimental variants did not exceed 2% of the total content of elements in the deposit. The thermal treatment of the deposit decreased its bioavailability, and additionally, limited desorption of both arsenic and iron. Based on these results, it can be concluded, that both untreated and treated
BIOs are excellent sorbents of arsenic, and thermal treatment of the deposit may prove to be beneficial for applications where microbial growth is especially intensive.
Verification of the technology assumptions in the pilot-scale installation Research article no.1: Genomic and biotechnological characterization of the heavy-metal resistant, arsenic-oxidizing bacterium Ensifer sp. M14. 2018. Genes 9, 379.
The final step involved the verification of the laboratory-scale experiments concern both AOB activity and adsorption efficiency of BIOs in the environmental studies. For this purpose, a novel two-stage installation for remediation of arsenic-contaminated waters was developed [diCenzo et al., 2018]. It consisted of a microbiological module, where the M14 strain oxidized As(III) to As(V) ions, followed by an adsorption module for As(V) removal using granulated bog iron ores. During a 40-day pilot-scale test in an abandoned gold mine in Zloty Stok (Poland), water leaving the microbiological module (flow rate 0.2 m3/day) generally contained approx. 2.5 mg/L of As, and dramatic decreases in total arsenic concentrations were observed after passage through the adsorption module. It was shown, that similarly as in the laboratory-scale experiments, the efficiency of arsenite biooxidation in the bioreactor was positively correlated with the quantity of microorganisms. In turn, adsorption module studies showed that the use of a series column system allowed for the significant reduction of arsenic in water, which after the treatment was below 0.1 mg/L for 12 days of the experiment. This value is an acceptable limit of arsenic in waters intended for technological purposes.
CONCLUSIONS
The most important results obtained in this PhD thesis were: (i) deciphering of the draft genome sequence of the Ensifer (Sinorhizobium) sp. M14 and demonstrating of the absence of contraindications for the use of this strain in environmental technologies, (ii) revealing of the growth rate and kinetics of arsenite oxidation, and demonstrating of high efficiency of oxidation of As(III) compounds by the M14 strain, (iii) confirmation of the high sorption properties and significant chemical and biological stability of bog iron ores, (iv) development of technological guidelines for the use of the M14 strain and bog iron ores in environmental technologies, (v) verification of the obtained results concerning of the AOBs activity and adsorption of arsenates in a pilot-scale installation tested under actual environmental conditions and (iv) reduction of arsenic concentration in water up to the acceptable limit of arsenic in technological waters. To summarize, both arsenic oxidation by the M14 strain and adsorption of arsenates on bog iron ores surface have a high application potential and can be use in technologies dedicated to removing
of arsenic from contaminated waters. The results obtained in the frame of the proposed doctoral thesis may be a starting point for further basic and applied research on the development of a universal, low-cost and environmentally friendly (bio)technology dedicated to the purification of arsenic contaminated waters
Concept of compensation in the administrative law.
No full textPrzedmiotem rozprawy jest analiza pojęcia rekompensaty znanej prawu administracyjnemu, określenie jej elementów składowych oraz natury tejże konstrukcji prawnej. Celem rozprawy jest wykazanie, że rekompensata w przeciwieństwie do odszkodowania (w znaczeniu cywilnoprawnym), nie jest świadczeniem jakie należy się poszkodowanemu za wyrządzenie szkody od podmiotu prawa cywilnego, który tę szkodę wyrządził lub ponosi za nią odpowiedzialność. Porównanie obu instytucji prawnych ma na celu wykazanie również w konstrukcji prawnej rekompensaty i odszkodowania. W celu weryfikacji postawionej tezy omówiona została rekompensata określona w ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz poprzedzające je prawo do zaliczenia określone w ustawie z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczeniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego oraz wcześniejszych regulacjach prawnych. Praca, ma na celu potwierdzenie, że podobieństwo powyższych konstrukcji wynika z tego, iż mają one charakter świadczeń ex gratia, realizowanych w formie publicznoprawnego świadczenia o charakterze uznaniowym. Państwo polskie przyznaje osobom poszkodowanym przez skutki II wojny światowej świadczenie majątkowe o charakterze symbolicznym nie mającym charakteru odszkodowawczego. W pracy przytoczono wszelkie pojawiające się koncepcie (powstałe i uznawane na przestrzeni lat) określające naturę uprawnienia zabużańskiego. W tym celu przedstawiono oraz omówiono zarówno orzecznictwo sądowe jak i stanowiska doktryny, na gruncie których przyjmowano, iż uprawnienie zabużańskie stanowiło prawo o charakterze: cywilnoprawnym, publicznoprawny lub mieszanym. Ponadto podjęto próbę oceny prawdziwości tych koncepcji i ustalenia właściwego charakteru prawnego uprawnienia zabużańskie. Poddano również ocenie dopuszczalność drogi sądowej w sprawach o realizację prawa do rekompensaty. Istotnym problemem jest ocena, czy dopuszczalne jest powództwo przeciwko Skarbowi Państwa o ustalenie pozostawienia mienia na byłym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z działaniami wojennymi rozpoczętymi we wrześniu 1939 r. na gruncie obecnie obowiązującej ustawy o rekompensacie. Odniesiono się również do wskazania rozwiązań istniejących w okresie obowiązywania uprzednich regulacji prawnych odnoszących się do tzw. roszczeń zabużańskich. Uwieńczeniem prac nad rozprawą jest przedstawione różnych stanowisk, często ze sobą sprzecznych, mających na celu ustalenie, czy świadczenie przysługujące Zabużanom jest formo świadczenia socjalnego, czy też mieszanego, tj. socjalno-odszkodowawczego. Zakończenie zawiera wnioski końcowe wraz z podsumowaniem głównych problemów wymagających dalszych analiz.This thesis treats on concept of compensation in the administrative law, defines its components and legal nature. The purpose of this work is to prove that compensation - unlike civil damages - is not a payment for the damage made by civil law entities. The intention of comparison of these legal concepts is to demonstrate the differences between the compensation and civil damages. In order to confirm stated hypothesis, the author presented the compensation as defined in the following acts: Act of 12 December 2003 on offsetting the value of property abandoned beyond the present borders of the Polish State against the price of State property or the fee for the right of perpetual use and act of 8 July 2005 on Exercising the Right to Compensation for Immovable Property Left outside the Borders of the Republic of Poland. The aim of this thesis is to illustrate that the similarity of aforementioned constructs results from the fact that they are ex gratia benefits executed in form of public law’s benefit of discretionary character. Polish state gives to the Second World’s War victims a financial benefit of symbolic character which does not have the form of the damages. In this thesis main points of view of doctrine representatives and the most important civil and administrative courts and Constitutional Tribunal rulings have been presented. Such analysis resulted in confirmation of the stated hypothesis that compensation in administrative law is does not equal damages in civil law terms. This work covers all concepts defining nature of Bug River property entitlements. It has been presented that Bug River Property entitlement had public, civil, and mixed law nature. The author also made an attempt to assess these concepts and to establish the legal nature of Bug River property entitlement. The author assessed also the possibility to process claims for Bug River compensation by the common courts. The important matter is assessment if it is possible to file a complaint against the National Treasure in common court in order to establish that plaintiff left his property on the former territory of Republic of Poland. Finally, the thesis ends presenting various standpoints - often contradicting – that whose purpose was to categorize the benefits as social benefit or mixed one (i.e. of both social and damages nature). The ending contains final conclusions with a summary of main problems which require further analysis
A critical edition of "Laurentii Corvini Novoforensis dialogus, carmine et soluta oratione conflatus, de Mentis saluberrima persuasione ad honesta artium studia et ad propagandos animi fructus immortales [...]"
No full textPraca składa się ze wstępu, zasad wydania, wykazu skrótów, edycji utworu, komentarza do tekstu, aparatu krytycznego, apendyksu i bibliografii. Wstęp otwiera krótka prezentacja osoby Wawrzyńca Korwina ze Środy Śląskiej (Laurentius Corvinus Novoforensis), autora wydawanego Dialogu (1516 r.). Jego spuścizna literacka, wyłącznie w języku łacińskim, obejmuje poezję okolicznościową, podręczniki pisane na użytek studentów i uczniów, poezję religijną, korespondencję, a także poetyckie przedmowy do książek innych humanistów. Przegląd pełni funkcję wprowadzenia do lektury similiów. Modyfikacja i wielokrotne używanie tych samych motywów, figur stylistycznych, wyrażeń są charakterystyczne dla warsztatu Korwina. Dialog wykazuje zbieżności z wcześniejszymi i późniejszymi utworami tego autora,. Dialog jest utworem łączącym cechy różnych gatunków. Autor pisał go z myślą o wystawieniu na scenie, stąd w Dialogu m.in. prolog imitujący wzory antycznej komedii i obecność warstwy muzycznej. Bardzo wyraźne są związki z hermetycznym dialogiem filozoficznym i z prosimetrum. Akcja zdominowana jest przez dialog, a zasadą kompozycyjną jest właściwa dla prosimetrum naprzemienność ustępów prozatorskich i utworów poetyckich pozostających w ścisłym związku treściowym. Przedmiotem rozważań jest zależność wydawanego dzieła od prozymetrycznego dialogu filozoficznego Boecjusza De consolatione philosophiae i od różnych imitacji tego późnoantycznego arcydzieła. Ostatnia część wstępu poświęcona jest recepcji dialogów Platona w Dialogu. Corpus Platonicum jest głównym źródłem odniesień Korwina. Łacińskie tłumaczenie Dialogów Platona autorstwa Marsilia Ficina jest przywoływane w wydawanym utworze w postaci licznych cytatów, kryptocytatów i parafraz. Źródła cytatów zostały zidentyfikowane i wskazane w komentarzu. Komentarz pozwala też zmierzyć się z pytaniem o listę lektur śląskiego humanisty. Obok Cycerona, Wergiliusza i Owidiusza pojawiają się autorzy postklasyczni (np. Bonawentura, Bernard z Clairvaux, czy wspomniany już Boecjusz) i współcześni Korwinowi (np. Konrad Celtis, czy Baptista Mantuanus). Wstęp kończy nota wydawnicza, w której omówione są zasady wydania tekstu i wykaz skrótów używanych w komentarzu. Komentarz zawierający similia oraz objaśnienia do wybranych ustępów tekstu towarzyszy edycji, na końcu której znajduje się aparat krytyczny. Apendyks zawiera wydanie wiersza będącego pierwowzorem dla metrum 13 Dialogu. Bibliografia cytowanych prac zamyka dysertację.This dissertation consists of a critical edition of Dialogue by Laurentius Corvinus Novoforensis, also known as Wawrzyniec Korwin. Complimenting the edited text are an introduction, editorial notes, a list of abbreviations, a commentary, a critical apparatus, an appendix and a bibliography. In the beginning of the introduction the author of the Dialogue (1516) is presented and partically contextualized for the pleasure of the reader. In particular his literary output, entirely in Latin, is discussed. Although today he is known for his occasional poetry, his contemporaries recognized him for his well-regarded Latin coursebooks for students. His use of his own letters, religious poetry and the poetical prefaces he wrote for the books of other humanists, is illustrated. Corvinus’ stylistic predilections, selected motifs, figures of speech and expressions are described. The problem of categorizing and classifying Dialogue, is discussed. The prologue and the music attached to the poetical parts of the work suggest that it is a form of a school drama. However Dialogue shares many traits with literary prosimetrum and Hermetic dialogues. The plot is rudimentary and the entire weight of Dialogue is a conversation led by the main protagonist. Corvinus decided to model his work on Boethius’ De consolatione philosophiae and its medieval imitations. The introduction also discusses the reception of Plato’s dialogues in Corvinus’ work. Corpus Platonicum, known to Corvinus in the Latin translation of Marsilio Ficino, is the main source of direct quotations in Dialogue. Corvinus shows himself to be well versed not only in Ficino’s translations but additionally in the original works of the Florentine neoplatonist. The commentary which follows the edition allows the reader to map Corvinus’ erudition. Although Cicero, Vergil and Ovid were read and avidly imitated, Corvinus did not spurn the vocabulary found in the works of Saint Augustine, Saint Bernard of Claivaux, Saint Bonaventura or Boethius. Corvinus’ familiarity with his contemporaries’ works is occasionally exposed, the poetry of Konrad Celtis and Baptista Mantuanus being refered to more than once. The introduction ends with an editorial note describing the rules set for this edition. It is followed by list of abbreviations necessary due to the lenght of Corvinus’ titles. The commentary consists of similia and short explanations of selected parts. The edition is followed by a critical apparatus, and the appendix presents the reader with a single poem written by Corvinus more than a decade before Dialogue and later modified and included as poem 13 of Dialogue. The dissertation ends with a bibliography of quoted works
Empiryczne wzorce w polityce stóp procentowych banków centralnych
No full textThe last two decades of research in macroeconomics resulted in a large body of empirical research examining the tendency of central banks to adopt policies which de facto differ from official statements and de jure policy objectives of these institutions.The aim of the thesis is to analyze the empirical patterns that potentially deviate from the official narrative of central banks. The thesis investigates three hypothesis regarding the realization of monetary policy using three different methodologies based on dynamic panel cointegration methods applied to the estimation of Taylor rules. The choice of the panel framework is driven by the small size of the sample for the individual countries and significant cross-sectional dependency between central bank policies that make single country investigations problematic.Chapter 1 investigates the hypothesis that the central bank interest rates in EEA economies are cointegrated with the ECB policy rates. The results suggest an empirical pattern of dependence of local policies on the leading ECB policy and in consequence monetary policy spillovers outside of Euro Area.Chapter 2 investigates the hypothesis that the central bank policy is reacting to the stock market developments, the so-called “leaning against the wind” hypothesis. Our empirical investigation shows that there is a pattern consistent with that type of policy behavior.Chapter 3 investigates the hypothesis that there is a relationship between central bank policy and housing prices. We find no evidence that monetary policy is reacting to local housing prices misalignments in the full sample. However, this pattern is statistically significant in the advanced economies. The sources of these empirical patterns are ultimately uncertain. The thesis discusses competing interpretations as well as their policy implications. One of the main interpretation is that the central banks purse the observed policies, but substantially limit or simplify the official statements and narratives to manage communication and anchor expectations. Alternatively, the observed patterns are a manifestation of inefficiencies in the transmission or operational mechanisms. In the former case, the thesis supplements the research about the actual behavior of an important economic actor and in the latter points out the policy issues that should be addressed to improve the monetary policy framework in the search for a new paradigm.W ostatnich latach badania nad zachowaniem banków centralnych doprowadziły do zgromadzenia znaczących dowodów na to, że polityka pieniężna stosowana de facto może się różnić od oficjalnych deklaracji i skodyfikowanych prawnie celów banków centralnych. Biorąc pod uwagę przemożny wpływ polityki pieniężnej na gospodarkę, niezależna empiryczna ocena faktyczne prowadzonej polityki ma istotne znaczenie dla zrozumienia działalności banków centralnych oraz budowania modeli ekonomicznych.Celem pracy jest analiza empirycznych wzorców stóp procentowych w kontekście potencjalnej sprzeczności z oficjalnymi deklaracjami banków centralnych. W pracy zbadano trzy hipotezy częściowe dotyczące polityki centralnych instytucji monetarnych. Każda z hipotez badana jest oddzielnie za pomocą metodologii wspólnie wywodzącej się wspólnie z dynamicznych metod kointegracji panelowej. Głównym założeniem jest użycie oszacowań reguł Taylora do identyfikacji systematycznych komponentów reakcji polityki pieniężnej. Wybór metody panelowej spowodowany jest fundamentalnym ograniczeniem liczby makroekonomicznych obserwacji dla pojedynczej gospodarki oraz znaczącymi współzależnościami pomiędzy wynikami gospodarczymi. Praca odnosi się w ten sposób do jednego z głównych problemów dotychczasowej literatury, skupionej na analizach pojedynczych banków centralnych, które stoją przed wyzwaniami zarówno interpretacyjnymi jak i metodologicznymi. Rozdział 1 stawia hipotezę, że istnieje kointegracja pomiędzy stopami procentowymi Europejskiego Banku Centralnego (EBC) a stopami procentowymi krajów Unii Europejskiej pozostających poza strefą euro. Wyniki sugerują znaczącą zależność lokalnej polityki pieniężnej od polityki pieniężnej EBC. Wnioskiem z badania jest znaczący wpływ polityki EBC na gospodarki krajów pozostających poza strefą Euro oraz znaczące zintegrowanie systemów finansowych w Unii Europejskiej.Rozdział 2 bada hipotezę, że wydarzenia na rynkach giełdowych mają bezpośredni wpływ na zmiany w polityce monetarnej banków centralnych, które to zmiany nie są wynikiem zmian związanych z inflacją lub luką popytową. W badaniu tym odnajdujemy wzorce spójne z tzw. „polityką przeciwstawiania się wiatrowi”, czyli wzrostu stóp procentowych przy dodatnich odchyleniach rynku giełdowego od trendu.W rozdziale trzecim badana jest hipoteza, że polityka pieniężna reaguje na lokalne odchylenia cen nieruchomości od trendu. Nie znajdujemy empirycznego potwierdzenia tej hipotezy w pełnej próbce. Reakcje na lokalne ceny nieruchomości są za to statystycznie istotne dla próbki krajów rozwiniętych. Źródło zaobserwowanych wzorców empirycznych nie są znane ex ante, dlatego praca przedstawia dyskusję dotyczącą różnych interpretacji uzyskanych wyników opierając się na konkurencyjnych teoriach. Jedna z głównych interpretacji instytucjonalnych sugeruje, że banki centralne świadomie realizują taką politykę, ale w celu uproszczenia i zakotwiczenia oczekiwań używają celu inflacyjnego jako instrumentu komunikacji. Alternatywą jest, że banki centralne prowadzą taka politykę nieświadomie. W obu przypadkach identyfikacja wzorców stóp procentowych służy rozwojowi naszego zrozumienia współczesnej polityki pieniężnej. Zaobserwowane wzorce są znakiem zmiany paradygmatu polityki pieniężnej
Cap analogues containing a triazole moiety within the phosphate chain - synthesis, incorporation into RNA and studies on the influence of the modification on the functions of 5' mRNA end
No full textThe structure of 5’ mRNA end, so called cap, participates in most important processes of RNA
metabolism, mainly by interacting with proteins and protecting mRNA from premature
degradation. Because of its crucial biological role it became the object of chemical
modifications aimed at obtaining useful tools for selective modulation of cap-dependent
processes. Particularly desired effect of such modifications is the enhancement of affinity to
translation initiation factor, eIF4E, as its interaction with the structure of 5’ mRNA end is the
prerequisite of the initiation of protein biosynthesis. For free dinucleotide cap analogues
enhanced affinity to eIF4E means the possibility of their application as translation inhibitors
in anticancer therapy. On the other hand, after incorporation at the 5’ end of mRNA such
compounds, strongly interacting with eIF4E protein, may have a beneficial influence on the
efficiency of translation of therapeutic transcripts which may be applied i.a. as RNA vaccines
in innovative strategies of cancer treatment. In both these and other potential applications
of cap analogues traditional time-consuming and labour-intensive methods of their synthesis
are a significant limitation.
The aim of PhD project was to verify if one of currently most popular synthetic strategies,
which is “click chemistry”, may serve as an alternative method of the synthesis of functional
mimics of the cap structure. Applying the most important “click” reaction, Cu(I)-catalysed
azide-alkyne cycloaddition, and properly functionalised nucleotide and nucleoside analogues,
a new class of cap analogues containing triazole moiety within oligophosphate bridge was
obtained. Then, the compounds were subjected to biological studies to see what influence the
new type of modification has on properties characteristic for cap structure and to verify if cap
analogues obtained in such different way have any chances for applications similar to the ones
of already known modified cap analogues, particularly in the design of therapeutic mRNA with
enhanced translational potential.
The literature part of this dissertation begins with the characterisation of the structure of
5’ mRNA end by depicting its biosynthesis, most significant properties and biological functions
and then presenting it as an object of chemical modifications, giving the examples of
therapeutic applications of modified analogues and describing methods of their chemical
synthesis. Also, this part includes a chapter about “click chemistry”, its applications in
modification of nucleosides, nucleotides and nucleic acids, paying much attention to
modifications within the structure of 5’ mRNA end.
In the part concerning self-performed studies synthetic methods applied at different steps of
the preparation of the library of more than 40 phosphotriazole cap analogues are described.
Then, the results of the studies on the influence of the new modification on interactions with
cap-binding proteins, including translation initiation factor eIF4E, and on the pH-dependent
stability are presented. Next, two methods of incorporation of cap analogues at 5’ end of
mRNA, one of which being an innovative post-transcriptional method applying “click
chemistry”, as well as the results of translation of mRNA capped with phosphotriazole
analogues are depicted. The following chapters contain the presentation of synthesis and
biological characterisation of cap analogues designed based on conclusions derived from
previously presented studies on the relationship between the type of modification and the
properties of modified analogues. A few analogues with most attractive properties in terms
of potential applications are identified and the direction of later optimisation of such type of
compounds is proposed.
The experimental part of the dissertation contains detailed descriptions of synthetic
procedures along with interpretation of NMR spectra and descriptions of biological
experiments.Struktura 5’ końca mRNA, tzw. kap, bierze udział w najważniejszych procesach związanych
z metabolizmem RNA głównie poprzez oddziaływanie z białkami lub ochronę mRNA przed
przedwczesną degradacją. Ze względu na swoją ważną rolę biologiczną stał się obiektem
chemicznych modyfikacji mających na celu uzyskanie użytecznych narzędzi do selektywnego
modulowania procesów zależnych od kapu. Szczególnie pożądanym efektem takich
modyfikacji jest zwiększenie powinowactwa do czynnika inicjacji translacji, eIF4E, którego
oddziaływanie ze strukturą końca 5’ mRNA ma kluczowe znaczenie dla rozpoczęcia procesu
biosyntezy białka. Dla wolnych dinukleotydowych analogów kapu zwiększone powinowactwo
do eIF4E oznacza możliwość zastosowania jako inhibitory translacji w terapii
przeciwnowotworowej. Z kolei po inkorporacji na 5’ końcu mRNA związki tego typu, silnie
oddziałujące z białkiem eIF4E, mogą korzystnie wpływać na wydajność translacji
terapeutycznego transkryptu, który można wykorzystać m.in. jako szczepionkę RNA
w nowatorskiej strategii zwalczania nowotworów. Zarówno w tych, jak i w innych
potencjalnych zastosowaniach znaczącym ograniczeniem są tradycyjne czasochłonne
i wymagające dużego nakładu pracy metody syntezy analogów kapu.
Celem projektu doktoranckiego było sprawdzenie, czy jedna z najpopularniejszych obecnie
strategii syntetycznych, jaką jest chemia „click”, może stanowić alternatywną metodę syntezy
funkcjonalnych mimików struktury końca 5’ mRNA. Wykorzystując najważniejszą reakcję
„click”, czyli katalizowaną jonami miedzi(I) azydkowo-alkinową cykloaddycję, oraz
odpowiednio sfunkcjonalizowane wcześniej analogi nukleotydów i nukleozydów, otrzymano
zupełnie nową klasę analogów kapu, które zawierają pierścień triazolowy w obrębie mostka
oligofosforanowego. Następnie związki te poddano badaniom biologicznym w celu
sprawdzenia, jaki wpływ na właściwości charakterystyczne dla struktury kapu ma nowy typ
modyfikacji oraz czy otrzymane w taki nietypowy sposób analogi kapu mają szanse na
zastosowania podobne do znanych już modyfikowanych analogów kapu, a w szczególności
w projektowaniu terapeutycznych mRNA o zwiększonym potencjale translacyjnym.
Część literaturową niniejszej pracy rozpoczęto od scharakteryzowania struktury końca 5’
mRNA, przedstawiając jej biosyntezę, najważniejsze właściwości oraz funkcje biologiczne,
a następnie zaprezentowano ją jako obiekt modyfikacji chemicznych, opisując przykłady
terapeutycznych zastosowań modyfikowanych analogów kapu oraz metody ich syntezy
chemicznej. W części tej zawarty jest również rozdział dotyczący chemii „click”, jej zastosowań
w modyfikacji nukleozydów, nukleotydów i kwasów nukleinowych ze szczególnym
uwzględnieniem modyfikacji w obrębie struktury końca 5’ mRNA.
W części poświęconej badaniom własnym opisano metody syntetyczne zastosowane na
poszczególnych etapach otrzymywania biblioteki ponad 40 fosfotriazolowych analogów kapu.
Następnie zaprezentowano wyniki dotyczące wpływu nowego typu modyfikacji na
oddziaływania z białkami wiążącymi kap, w tym z czynnikiem inicjacji translacji eIF4E, oraz
stabilność chemiczną zależną od pH. W dalszej kolejności przedstawiono dwie metody
inkorporacji nowych analogów kapu na 5’ końcu RNA, z których jedna stanowi nowatorską
metodę post-transkrypcyjną wykorzystującą chemię „click”, oraz wyniki translacji mRNA
zawierających na 5’ końcu analogi fosfotriazolowe. W kolejnych podrozdziałach opisano
syntezę i charakterystykę biologiczną analogów kapu zaprojektowanych na podstawie
wniosków wyciągniętych z przedstawionych wcześniej badań nad zależnością między typem
modyfikacji a właściwościami analogów. Zidentyfikowano przy tym analogi o najbardziej
atrakcyjnych z punktu widzenia potencjalnych zastosowań właściwościach, a także
zaproponowano kierunek dalszej optymalizacji tego typu związków.
W części eksperymentalnej zawarte są szczegółowe opisy syntez wraz z opisami widm NMR
oraz eksperymentów biologicznych