Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
Simplicius of Cilicia and his Commentary to the Encheiridion of Epictetus
No full textCelem rozprawy jest przedstawienie roli, jaką etyka stoicka odgrywa w komentarzu Simplikiosa z Cylicji do Encheiridionu Epikteta a także określenie stopnia, w jakim uległa ona specyficznie neoplatońskiej reinterpretacji. Równie istotny cel stanowi także próba odpowiedzi na pytania o wizerunek Epikteta w późnej starożytności oraz o możliwe sposoby interpretowania funkcji, jakie pełni komentarz Simplikiosa.
W rozprawie autor odwołuje się do koncepcji „ćwiczenia duchowego” P. Hadota i "troski o siebie" M. Foucaulta, z perspektywy których dokonuje interpretacji komentarza Simplikiosa. Metodologia pracy polega na analizie tekstów źródłowych w języku greckim i łacińskim oraz ich przekładów. W celu dokładnego omówienia koncepcji etycznych Epikteta oraz Simplikiosa oraz przedstawienia zachodzących między nimi relacji konieczne było posługiwanie się charakterystycznymi dla obydwu myślicieli technicznymi terminami greckimi.
Praca została podzielona na dwie części, z których w pierwszej omówiona została biografia komentatora i tło intelektualne epoki. Poruszona została również kwestia wizerunku Epikteta w późnej starożytności, w którym można dopatrywać się pewnych cech neoplatońskiego „boskiego męża”. Część druga jest analizą treści komentarza skoncentrowaną wokół kwestii postępu moralnego na gruncie stoickim i neoplatońskim oraz dokonanej przez Simplikiosa reinterpretacji nauk etycznych Epikteta. Ostatni rozdział omawia możliwe sposoby odczytania tekstu komentarza, ukazując jego wielowarstwowość i niejednoznaczny charakter.
Rozprawa jest pierwszą napisaną w języku polskim gruntowną pracą poświęconą komentarzowi do Encheiridionu. Dzięki temu stanowi nie tylko uzupełnienie luki w aktualnym stanie badań nad myślą Simplikiosa, ale także otwiera nowe perspektywy badawcze, zwłaszcza w zakresie relacji między stoicyzmem a neoplatonizmem w późnej starożytności.The aim of this dissertation is to present the role of Stoic ethics in the Simplicius’ Commentary on the Encheiridion of Epictetus and to determine to what extent has it undergone a specifically neoplatonic reinterpretation. An equally important goal is to attempt to answer questions about the image of Epictetus in Late Antiquity and about possible ways of interpreting textual functions of Simplicius' commentary.
Author of the dissertation refers to the concept of “spiritual exercise” by P. Hadot and “self-care” by M. Foucault, from the perspective of which he interprets Simplicius’ commentary. Basic methodological assumption of the dissertation is to analyze ancient greek source texts and their translations. In order to thoroughly discuss the ethical concepts of Epictetus and Simplicius and to present the relations between them, it was necessary to introduce greek technical terms used by both thinkers.
The work is divided into two parts, the first of which discusses biography of the commentator as well as the intellectual background of the era. The issue of the image of Epictetus in Late Antiquity, where some features of the Neoplatonic "divine man" can be observed, was also raised. The second part analyzes the content of the commentary and focuses on the issue of moral progress in Stoic and Neoplatonic philosophy as well as Simplicius' reinterpretation of the ethical teachings of Epictetus. The last chapter discusses possible ways of interpreting the commentary, showing its multilayered and ambiguous character.
This dissertation is the first thorough work in Polish language on the Commentary on the Encheiridion. As a result, it does not only contribute to filling the research gap in the philosophy of Simplicius, but it also opens up new research perspectives, especially in the field of relationship between Stoicism and Neoplatonism in Late Antiquity
Osiadła tęsknota za siodłem: tożsamość buriacka w poezji Baira Dugarowa
No full textRozprawa poświęcona jest refleksji nad tożsamością etniczną w poezji Baira Dugarowa, a jednocześnie stara się określić miejsce i rolę poety w postradzieckiej Buriacji. Twierdzę, że przywrócenie pamięci historycznej, ponowne rozważenie ram historycznego rozwoju Buriacji, staje się głównym tematem wierszy Dugarova. W pewien sposób kreatywność poety może być postrzegana jako wielkoformatowa reprezentacja artystyczna historii Buriacji i współczesnej tożsamości etnicznej, podczas gdy sam poeta, znany i cytowany, staje się jednym z najżywszych przedstawicieli współczesnej literatury buriackiej.
Badania literatury buriackiej pozostają niedoreprezentowane we współczesnym świecie. Pisarze Buriacji i ich dzieła literackie rzadko służyły jako główny temat pracy doktorskiej w języku angielskim. Jeśli chodzi o buriacką krytykę literacką , temat tożsamości etnicznej wyrażony w literaturze buriackiej jest badany fragmentarycznie. Co więcej, pomimo licznych prac poświęconych twórczości Dugarova, analiza jego poezji wymaga szerszego kontekstu kulturowego i historycznego. Jednocześnie antropologiczne i etnologiczne badania postradzieckiej Buriacji i etniczna tożsamość Buriatów nadal ignorują analizę literatury buriackiej. Skupiając się na ogólnych tendencjach, badania takie poświęcają mniej uwagi konkretnym osobowościom zaangażowanym w budowę tożsamości etnicznej. Wszystkie wymienione powyżej problemy z góry określały interdyscyplinarność moich badań, która polega na balansowaniu między analizą literacką poezji Baira Dugarowa a badaniem szerokiego kontekstu historycznego i kulturowego Buriacji. Innymi słowy, w niniejszej rozprawie staram się skorelować biografię poety z historycznym okresem postradzieckim Buriacji i dalej poszukiwać wzajemnych powiązań obrazów i motywów jego wierszy z jego publicznym i akademickim tłem. W ten sposób, opierając się na analizie wierszy Dugarova od tych z okresu radzieckiego (Dugarov 1986) do najnowszych (Dugarov 2015), stosuję również w swoich badaniach dokumenty archiwalne, dane statystyczne, analizy mediów i analizy dyskursu, co dodatkowo wspiera moje odkrycia przez wywiady z poetą i innymi osobami publicznymi.
Rozprawa podzielona jest na cztery rozdziały. Rozdział I przedstawia przegląd rozwoju literatury Buriacji. Idąc za współczesnym dyskursem o rozważaniach nad historią Buriacji, zaczynam od opisu literatury całkowicie mongolskiej (XIII-XVII wiek). Folklor, kroniki historyczne, literatura dydaktyczna i dzieła buddyjskie były wspólne dla całego świata buddyjskiego Azji Środkowej i Wschodniej, Tybetu i Indii. Analizę takich dzieł literatury mongolskiej, jak Tajna historia Mongołów, epos o Geserze i Namtar Milarepy, determinuje dalsze stosowanie ich obrazów i motywów w poezji Baira Dugarowa. Jak pokazuję w następnych rozdziałach, te literackie pomniki miały duży wpływ na rozwój Dugarowa jako poety, a pod wieloma względami z góry określały jego poetycką drogę. Kontynuuję przegląd właściwej literatury buriackiej, śledząc, w jaki sposób gatunki i motywy okresu całkowicie mongolskiego zostały zaadaptowane do kontekstu buriackiego, a jednocześnie przeanalizowałem nowe tematy powstałe w nowych warunkach lokalnych. Zgodnie z chronologią kontynuuję analizę buriackiej literatury narodowej w czasach sowieckich, co wiąże się z reorientacją na rosyjską i ogólnie europejską tradycję literacką. Pośród przeglądu nowych gatunków i dzieł pisarzy i poetów Buriacji uważam również fenomen literatury buriackiej w języku rosyjskim za wybór języka dla poetyckiego wyrażania siebie, co również jest kluczowe dla badanego poety.
Rozdział II poświęcony jest analizie budowy tożsamości etnicznej w okresie postradzieckim, a także roli Baira Dugarova w nim. Podążając za ideą „wymyślonych tradycji” wprowadzoną przez Erica Hobsbawma, przedstawiam główne elementy i symbole etniczności Buriacji, śledzę ich związek z rozwojem literatury buriackiej w ogóle, a biografię Baira Dugarova w szczególności. W rzeczywistości twierdzę, że Dugarov to nie tylko poeta, którego wiersze zainspirowały Buriatów w krytycznym momencie upadku Związku Radzieckiego, ale także odnoszący sukcesy uczony i znaczący działacz publiczny, którego prace w Związku Pisarzy w latach 90. wpłynęło na „odrodzenie” / „wynalezienie” tradycji. Innymi słowy, w tym rozdziale staram się dopasować poetę, jego biografię do kontekstu jego okresu historycznego i określić jego rolę w narodowym i kulturalnym ruchu odrodzenia postradzieckiej Buriacji.
Rozdziały III i IV przedstawiają literacką analizę poezji Dugarova. Oba rozdziały mają na celu ukazanie osobistej interpretacji historycznej przeszłości Buriacji Dugarowa w kontekście przestrzeni euroazjatyckiej, duchowego połączenia z Mongolią i szerzej - Azji Środkowej. Jak podkreślam w całej rozprawie, Dugarov nie jest tylko poetą, ale uczonym. Jego głęboka akademicka świadomość historii i kultury Buriacji z góry określała szeroki zakres jego poezji. Na poziomie czasowym jest to historyczna przeszłość, teraźniejszość i przyszłość Buriacji, na przestrzeni - to mapa nie tylko jego ojczyzny, ale całego świata widzianego przez pryzmat buriackiego światopoglądu. Dugarov wykazuje wysokie kompetencje w tradycyjnej wiedzy Buriatów; wybiera i kompresuje w swoich wierszach takie symbole i koncepcje etniczności buriackiej, które nie leżą na powierzchni, ale ukazują głęboką mądrość tradycyjnego przekonania. W rozdziale III prześledzę alternatywną drogę czasową ludzi z okresu całkowicie mongolskiego do czasów obecnych wprowadzonych przez poetę; trasa, która dekonstruuje sowiecki dyskurs historycznego rozwoju Buriacji. Po latach sowieckich zaprzeczeń etnicznych i językowych odrodzenie pamięci historycznej staje się głównym tematem i celem życia poety.
Rozdział IV poświęcony jest drodze kosmicznej jego nomada. Stosując ideę Franco Morettiego o mapach literackich, analizuję nazwy miejsc, aby ujawnić ukryte wzorce poezji Dugarova. W ten sposób twierdzę, że idea płaskiej mapy w rzeczywistości nie odzwierciedla tradycyjnego nomadycznego światopoglądu ludzi mongolskich, gdzie nawet obiekty nieba są włączone do percepcji świata. Poeta przedstawia pewną mapę ojczyzny w swoich wierszach, która jest szersza niż terytorium etniczne Buriacji, ale obejmuje miejsca z sąsiednich regionów, a także Mongolię jako ojczyznę przodków. Co więcej, Dugarow kształtuje alternatywną, historycznie uzasadnioną mapę dla nomadów - mapę stepu euroazjatyckiego zamiast mapy Związku Radzieckiego. W wymiarze przestrzennym, a także czasowym, poeta pokazuje współczesne przejście do percepcji zglobalizowanego świata. Współczesny nomad nie ogranicza się tylko do przestrzeni stepowych, ale może koczować na całej planecie. Co więcej, poeta subtelnie podkreśla, że tradycyjny światopogląd ludu Buriacji jest zgodny z globalną wizją: buddyjskie idee wzajemnego powiązania i jedności miejsc i działań, a także idea zdecentralizowanego centrum świata właściwa światopoglądowi Buriatów spełnia zasady zglobalizowanej nowoczesności.
Przedstawiona analiza w pewnym stopniu pokazuje postkolonialny charakter poezji Dugarowa. Jednak nie skupiając się na traumatycznym dyskursie sowieckich doświadczeń we współczesnej literaturze buriackiej, ani na dyskusjach o mniejszościach i wykluczeniu społecznym, ale o unikalnym światopoglądzie i wierzeniach Buriatów odzwierciedlonych w poezji Baira Dugarova, nie chcę, aby moje badania były zamknięte tylko w ramach postkolonialnych. Zamiast tego postrzegam je jako wkład w światowe studia literatury. Chciałem pokazać, że tradycyjna kultura Buriacji nie powinna ograniczać się ani do granic określonego obszaru geograficznego, ani do jednego języka, i z tej perspektywy poezję Baira Dugarowa w pewien sposób można uznać za transkulturową. Idąc szlakiem nomadów od czasów starożytnych do nowoczesności, od stepu Wewnętrznej Azji po świat globalny Dugarov przekracza granice i godzi w swojej poezji dwoistość koczowniczej przeszłości i zglobalizowanej teraźniejszości, natury i kultury. Nostalgia wyrażona sprzecznym zwrotem „osiadła tęsknota za siodłem” staje się jednocześnie wyrazem mieszanej tożsamości eurazjatyckiej, gdzie współistnieje mitologia szamańska, filozofia buddyjska i kultura europejska w wydaniu rosyjskim.The dissertation is devoted to the reflection of ethnic identity in the poetry of Bair Dugarov, and at the same time seeks to define the place and role of the poet in the post-Soviet Buryatia. I argue that restoration of historical memory, reconsidering the frameworks of historical development of the Buryats become the main topics of Dugarov’s poems. In a certain way, the creativity of the poet can be viewed as a large-scale artistic representation of the Buryat history and contemporary ethnic identity while the poet himself, known and cited, becomes one of the most vivid representatives of the Buryat contemporary literature.
The Buryat literature studies remain underrepresented in the contemporary global scholarship. The Buryat writers and their literary works rarely served as a main subject of a PhD thesis in English before. As for the Buryat literary criticism the topic of ethnic identity expressed in Buryat literature is studied fragmentarily. What is more, despite numerous works devoted to the creativity of Dugarov, the analysis of his poetry demands broader cultural and historical context. At the same time, anthropological and ethnological studies of post-Soviet Buryatia, and ethnic identity of the Buryats continue to ignore analyzing Buryat literature. Focusing on general tendencies, such researches pay less attention to specific personalities engaged in ethnic identity construction. All the above mentioned predetermined the interdisciplinarity of my research, which lies in balancing between literary analysis of the poetry of Bair Dugarov and examination of broad historical and cultural context of Buryatia. In other words, in this dissertation I try to correlate the biography of the poet with the historical period of post-Soviet Buryatia, and further search the interrelatedness of images and motifs of his poems with his public and academic background. In such a way, while basing on the analysis of Dugarov’s poems from Soviet (Dugarov 1986) to the latest ones (Dugarov 2015), I also apply archival documents, statistic data, media and discourse analysis in my research, further supporting my findings by interviews with the poet and other public figures.
The dissertation is divided into four chapters. Chapter I represents an overview of Buryat literature development. Following the contemporary discourse of Buryat history reconsideration, I start with the description of all-Mongolian literature (13th-17th centuries). Folklore, historical chronicles, didactic literature and Buddhist works were general for all Buddhist world of the Central and East Asia, Tibet and India. The analysis of such pieces of Mongolian literature as The Secret History of the Mongols, an epic about Geser, and The Namtar of Milarepa is determined by further application of their images and motifs in the poetry of Bair Dugarov. As I show it in the next chapters, these literary monuments influenced a lot on the growth of Dugarov as a poet, and in many aspects predetermined his poetic road. I proceed with the review of proper Buryat literature tracing how genres and motifs of the all-Mongolian period became adopted to the Buryat context, and at the same time examine the new themes arisen under the new local conditions. Following the chronology, I continue with the analysis of Buryat national literature in Soviet times, which is connected with reorientation to Russian and generally European literary tradition. Among the review of new genres and works by Buryat writers and poets I also consider the phenomenon of Buryat literature in Russian language as the language choice for poetic self-expression becomes crucial for the poet under research too.
Chapter II is dedicated to the analysis of ethnic identity construction during the post-Soviet period, as well as the role of Bair Dugarov in it. Following the idea of “invented traditions” introduced by Eric Hobsbawm, I outline the major components and symbols of Buryat ethnicity, trace their correspondence to the development of Buryat literature in general and the biography of Bair Dugarov in particular. In fact, I argue that Dugarov is not merely a poet whose poems inspired the Buryats in the critical time of the collapse of the Soviet Union, but also a successful scholar, and a significant public activist whose work at the Union of Writers in the 1990s impacted on the “revival” / “invention” of traditions. In other words, in this chapter I try to fit the poet, his biography into the context of his historical period and identify his role in the national and cultural revival movement of post-Soviet Buryatia.
Chapters III and IV represent the literary analysis of Dugarov’s poetry. Both chapters aim to expose Dugarov’s personal interpretation of the historical past of the Buryat people in the context of Eurasian space, the spiritual connection with Mongolia and wider – Central Asia. As I underline it throughout the dissertation, Dugarov is not merely a poet, but a scholar. His deep academic awareness in Buryat history and culture predetermined the broad scope of his poetry. On temporal level it is the historical past, present and future of the Buryats, on spacial – it is the map of not only his homeland, but all of the world seen through the lens of Buryat worldview. Dugarov shows high competence in the traditional knowledge of the Buryats; he chooses and compresses in his poems such symbols and concepts of Buryat ethnicity that are not lying on the surface, but reveal the deep wisdom of traditional belief. In Chapter III, I trace an alternative temporal route of the people from all-Mongolian period to the present times introduced by the poet; the route, which deconstructs the Soviet discourse of historical development of the Buryats. After the years of Soviet ethnic and linguistic denial, the revival of historical memory turns into the main topic and the life purpose of the poet.
Chapter IV is dedicated to the spacial route of his nomad. Applying the idea of Franco Moretti about literary maps, I analyze the placenames in order to reveal the implicit patterns of Dugarov’s poetry. In such a way, I argue that the idea of a flat map actually does not reflect the traditional nomadic worldview of the Mongolian people, where even the sky objects are included in to the world perception. The poet presents a certain map of homeland in his poems, which is wider than the territory of ethnic Buryatia, but includes the places from neighbor regions, as well as Mongolia as an ancestral homeland. What is more, Dugarov shapes an alternative, historically justified map for the nomads – the map of Eurasian steppe instead of the map of the Soviet Union. In spacial dimension, as well as in temporal, the poet shows the contemporary shift to the globalized world perception. The modern nomad is not limited to the steppe spaces only, but can nomadize throughout the whole planet. What is more, the poet subtly points out that the traditional worldview of the Buryat people is compliant with the global vision: the Buddhist ideas of interrelatedness and unity of places and actions as well as the idea of deterritorialized center of the world inherent to the Buryat worldview meet the principles of globalized modernity.
The presented analysis to a certain extent shows the postcolonial character of Dugarov’s poetry. However, focusing neither on the traumatic discourse of Soviet experience in the contemporary Buryat literature, nor on the discussions of minorities and social exclusion, but unique worldview and beliefs of the Buryats reflected in the poetry of Bair Dugarov, I do not want my research to be locked within the postcolonial framework only. Instead, I view it as the contribution to the world literature studies. I wanted to show that the Buryat traditional culture should be limited neither to the borders of a specific geographical area, nor one language, and from this perspective the poetry of Bair Dugarov in a certain way can be considered transcultural. Following the route of the nomad from ancient times to modernity, from Inner Asia steppe to the global world Dugarov transcends the boundaries and reconciles the duality of nomadic past and globalized present, nature and culture in his poetry. Nostalgia expressed as contradictory “settled sorrow of saddle” becomes at the same time the expression of mixed Eurasian identity where shaman mythology, Buddhist philosophy and European culture in its Russian edition become coexistent
Management of agricultural real estate located within the urbanized area of the Warsaw agglomeration. Legal and organizational issues
No full textRozprawa doktorska dotyczy zagadnień nieruchomości rolnych i innych terenów miejskich o cechach enklaw. Zakres tematyczny i terytorialny pracy ogranicza się do obszaru zurbanizowanego aglomeracji warszawskiej.
Praca wskazuje w szczególności, że nieruchomości rolne i inne nieruchomości niezabudowane, położone w granicach administracyjnych m.st. Warszawy, stanowią specyficzne enklawy. Praca przedstawia opinię, że wobec enklaw zachodzą różne procesy zarządzania, które cały czas są wykonywane. Procesy te zachodzą w rzeczywistości, niezależnie od miejskiej lokalizacji nieruchomości i są realizowane w specyficzny sposób.
Główną tezą pracy jest twierdzenie, że procesy zarządzania nieruchomościami rolnymi i innymi obszarami miejskimi o cechach enklaw miejskich, zlokalizowanymi na obszarze zurbanizowanym m.st. Warszawy, podlegają wielu kolizjom norm oraz kolizjom interesów prawnych. Wynika to z faktu występowania wielu reżimów prawnych. Reżimy te różnią się, ponieważ wynikają z różnych przepisów ustawowych, które pozostają we wzajemnych konfliktach.
W pracy analizowane są konflikty zachodzące nie tylko w obrębie samych przepisów i norm prawnych, ale również konflikty zachodzące między interesem publicznoprawnym a interesem prywatnoprawnym.
W pracy proponuje się przyjęcie do systemu polskiego prawa nowego terminu prawnego „enklawa miejska”. Termin taki nie istnieje jeszcze w polskim systemie prawnym. Termin ten byłby terminem prawnym, zdefiniowanym na poziomie ustawowym i wprowadzonym w jednej lub kilku ustawach, na przykład w Ustawie o gospodarce nieruchomościami z 1997 r., Ustawie o gospodarce nieruchomościami rolnymi z 1991 r., Ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r. lub w innych aktach prawnych jak miejskie ustawy ustrojowe, na przykład ustawa o ustroju m.st. Warszawy z 2002 r. W wyniku takich czynności ustawodawczych, będących częścią wniosków z zakresu de lege ferenda i wprowadzających termin „enklawa miejska”, wiele kwestii prawnych i terminologicznych byłoby uporządkowane i usystematyzowane. Odnosi się m.in. do takich pojęć jak: „enklawa rolna”, „enklawa leśna”, „grunt miejski”, „nieruchomość rolna”, „użytek rolny”, „grunt leśny”, „las”, „teren rolny”, „zieleń miejska”, „zieleń urządzona”, a także „ogród botaniczny” czy „przeznaczenie (planistyczne) terenu” oraz inne terminy.
Koncepcja i sam termin „enklawa miejska’ w założeniu autora odnosi się do obszarów zurbanizowanych, które mają cechy enklaw o różnym statusie, ale spełniających podobne funkcje w przestrzeni publicznej obszarów zurbanizowanych. Zawierałoby ono w swym zakresie zarówno nieruchomości rolne ale także parki miejskie, rezerwaty, ogrody działkowe, lasy miejskie, a przypadku aglomeracji warszawskiej, specjalnie utworzoną jednostkę organizacyjną „Lasy Miejskie - Warszawa”. Termin „enklawa miejska” obejmowałby wszystkie formy enklaw analizowanych w pracy i znajdujących się w obszarach zurbanizowanych m.st. Warszawy, tj. obszarach „aktywnych” gospodarstw rolnych lub przedsiębiorstw rolnych sensu stricto (w rozumieniu Prawa rolnego i cywilnego), na których prowadzona jest tradycyjna działalność rolnicza, jak również miejskich obszarów rolnych należących do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, zarządzanych przez KOWR Oddział Warszawa.
Ważną częścią pracy jest analiza konfliktów prawnych między regulacjami prawnymi, a także pomiędzy interesem publicznoprawnym a interesem prywatnoprawnym, w odniesieniu do „enklaw miejskich” i innych terenów, które mają cechy enklaw a położonych na obszarze m.st. Warszawy. W pracy przedstawiono również sposoby rozwiązywania konfliktów prawnych, które nagromadziły się w trakcie procesów zarządzania enklawami miejskimi.The PhD thesis concerns the issues of agricultural real estate and other urban areas with the characteristics of enclaves. The subject and territorial scope of the work is limited to the urbanized area of the Warsaw agglomeration.
The work indicates in particular that agricultural properties and other undeveloped properties, located within the administrative boundaries of the Capital City of Warsaw, constitute specific enclaves. The work provides an opinion that enclaves are subject to various management on-going processes. These processes take place in reality, regardless of the property urban location, and are implemented in a specific manner.
The main thesis of the work is that the on-going processes of managing over agricultural real estate and other urban areas having the features of urban enclaves located within the urbanized area of the Capital City of Warsaw, suffer many collisions of norms and collisions of legal interests as they result from many legal regimes. These regimes differ as they result from various statutory regulations which are in mutual conflicts.
In the work there are being analyzed the disclosed conflicts taking place, not only within the regulations and legal norms themselves but also in reference to the conflicts between public-law interest and private-law interest.
In the work it is proposed to adopt into the Polish legal system a new legal term of the ‘city enclave’. Such a term is yet not existing in the Polish legal system. This term would be a legal term, defined at the statutory level, and implemented for example into one or several acts: Real Estate Management Act of 1997, the Act on Agricultural Property Management of 1991, the Act on Planning and Spatial Development of 2003 or into other enactments e.g. municipal constitutional laws like the act on the constitution of the Capital City of Warsaw of 2002. As a result of such legislative action being a part of the applications de lege ferenda and implementing the term of ‘city enclave’, many legal and terminological issues would be put in order and systematized. It refers to terms: ‘agricultural enclave’, ‘forest enclave’, ‘urban land’, ‘agricultural real estate’, ‘agricultural usage land’, ‘forest land’, ‘forest’, ‘agricultural area’, ‘urban greenery’, ‘decorated urban greenery’ and also ‘botanical garden’ or ‘land use (planning)’ and other terms.
The concept and the term of ‘city enclave’ in the author's assumption would refer to urbanized areas, which have the characteristics of enclaves and differing in status, but similar in functions to be fulfilled in the public space of urbanized areas. They would contain strictly agricultural lands but also city parks, reserves, allotment gardens, city forests and, in case of the Warsaw agglomeration, a specially created organizational unit ‘the City Forests of Warsaw’. The term of ‘city enclave’ would cover all the forms of enclaves analyzed in the work and located in the Capital City of Warsaw urban areas, i.e. areas of ‘active’ city farms or agricultural enterprises in strict legal sense (like Agricultural Law and Civil Law), where traditional farm activities are carried out as well as state-owned urban areas constituting State Treasury Agricultural Property managed by the National Center of Support for Agriculture, Warsaw Branch (in Polish KOWR Oddział Warszawa).
An important part of the work is the analysis of the legal conflicts between regulations as well as between public-law interest and private-law interest in relation to ‘city enclaves’ and other land which have characteristics of enclaves and located within the Capital City of Warsaw. The work also presents the methods of resolving the legal conflicts which have accumulated in the course of the city enclave management processes
Institutions of civil society in the Polish constitutional discourse after 1989
No full textPraca dotyczy dyskursu konstytucyjnego po roku 1989, traktując go w szerszym kontekście funkcjonowania systemu społeczno-politycznego, to jest nie tylko w ujęciu prawnym, ale poprzez ukazanie głównych zależności łączących podejmowaną problematykę z sytuacją społeczną i polityczną. Tym samym dysertacja wpisuje się w szerszą debatę dotyczącą polskich rozwiązań konstytucyjnych oraz praktycznych aspektów działania systemu politycznego. Proponowane podejście wydaje się niezbędne dla pełnego opisu zagadnień poruszanych w niniejszej pracy. Jednocześnie odpowiada ono najważniejszym wyzwaniom, przed którymi stoi obecnie ustrojoznawstwo na gruncie nauk o polityce. W tym sensie przedmiotem badań jest zbiór elementów składających się na społeczeństwo obywatelskie, które z kolei wchodzi w skład szerszego systemu, za jaki uznać należy system polityczny państwa. Badane są relacje pomiędzy tymi elementami, ich wpływ na siebie, a także otoczenie. Celem niniejszej pracy nie jest dokonanie pełnego opisu społeczeństwa obywatelskiego w Polsce, ani ocena stopnia jego rozwoju.
Autor stara się przybliżyć ewolucję dyskursu konstytucyjnego dotyczącego społeczeństwa obywatelskiego i wskazać główne elementy odróżniające jakościowo poszczególne jego okresy. Tak zatem oddzielnie potraktowano okres prowizorium konstytucyjnego lat 1989 – 1997 oraz prac nad Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Uzupełnieniem tych rozważań jest analiza kluczowych postanowień Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących społeczeństwa obywatelskiego oraz jego instytucji.
W toku analizy niniejszej dysertacji poszukuje się odpowiedzi na szereg pytań badawczych, które docelowo mają umożliwić zaprezentowanie konstytucyjnego modelu społeczeństwa obywatelskiego w Polsce. Szczególnie ważne jest tutaj ustalenie, jaką pozycję zajmowało społeczeństwo obywatelskie w dyskursie konstytucyjnym po roku 1989, a także jaką rolę w tym procesie odgrywały jego instytucje:
1. Jak po roku 1989 ewoluował dyskurs konstytucyjny dotyczący mechanizmów i instytucji społeczeństwa obywatelskiego?
2. Czy założenia programowe opozycji demokratycznej okresu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczące upodmiotowienia społeczeństwa znalazły odzwierciedlenie w dyskursie konstytucyjnym lat 90.?
3. Jaką rolę odegrało realne społeczeństwo obywatelskie, które odnieść należy do praktyki funkcjonowania systemu politycznego oraz obywatelskiej partycypacji, w procesie przygotowania i uchwalenia Konstytucji RP z 1997 roku?
4. Czy proces prac nad Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz sposób jej uchwalenia dawał wyraz idei społeczeństwa obywatelskiego?
5. Czy porządek konstytucyjny lat 1989 – 1997 tworzył podstawy rozwoju społeczeństwa obywatelskiego?
6. Czy pomimo braku bezpośredniej konstytucjonalizacji społeczeństwa obywatelskiego wśród zasad ustrojowych Rzeczypospolitej Polskiej można wskazać zasadę społeczeństwa obywatelskiego?
7. Jaki model społeczeństwa obywatelskiego ukształtował się w okresie transformacji ustrojowej (przed 1997 rokiem) oraz w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ?
8. Czy porządek konstytucyjny po roku 1989 w zakresie dotyczącym społeczeństwa obywatelskiego można odnieść do klasycznych koncepcji obywatelskości (republikańskiej oraz liberalnej)?
Znalezienie odpowiedzi na powyższe pytania miało doprowadzić do weryfikacji, konfirmacji bądź falsyfikacji głównej hipotezy badawczej niniejszej dysertacji:
Polski porządek konstytucyjny po roku 1989 stanowi odbicie eklektycznego modelu społeczeństwa obywatelskiego, który łączy w sobie tradycje republikańskie oraz liberalne. Model republikański kładzie nacisk na wspólnotowy wymiar obywatelstwa, stawiając państwo przed jednostką oraz upatrując w nim możliwości pełnej realizacji przez człowieka jego obywatelskiego powołania. U ujęciu liberalnym społeczeństwo obywatelskie staje się sferą indywidualnych uprawnień i wolności jednostki chronionych przez prawo.This dissertation concentrates on the constitutional discourse after 1989, treating it in the broader context of the functioning of the socio-political system. Not only in legal terms but through showing the main relations between the issues raised by the social and political situation. Thus, the dissertation is part of a wider debate on Polish constitutional solutions. The proposed approach seems to be necessary for making a full analysis of the issues covered in this dissertation. At the same time, it responds to the most important challenges that the political system is facing right now from the point of view of political science. In this sense, the subject of the research is a set of elements that make up civil society, which in turn is part of an even wider entity recognized as the political system of the state. The relations between these elements, their impact on each other, as well as their surroundings are examined. The purpose of this work is not to describe the civil society in Poland in full, nor to assess the level of its development.
The author tries to explain the evolution of the constitutional discourse on civil society and indicates the main elements distinguishing its individual periods. Thus, the period of constitutional provisional of 1989-1997 and time of work on the Constitution of the Republic of Poland were treated separately. These considerations are supplemented by the analysis of key provisions of the Constitution of the Republic of Poland regarding civil society and its institutions.The dissertation is looking for answers to a number of research questions that will ultimately enable us to present the constitutional model of civil society in Poland. It is particularly important here to determine what position civil society took in the constitutional discourse after 1989, and what role its institutions played in this process:
1. How did the constitutional discourse on the mechanisms and institutions of civil society evolved after 1989?
2. Did the program assumptions of the opposition of the democratic period of the Polish People's Republic regarding the objectification of society were reflected in the constitutional discourse of the 1990s?
3. What role did real civil society play, which should be referred to the practice of functioning of the political system and civic participation in the process of preparing and adopting the Constitution of the Republic of Poland of 1997?
4. Did the process of work on the Constitution of the Republic of Poland and the manner of its adoption expressed the idea of a civil society?
5. Did the constitutional order of 1989-1997 form the basis for the development of civil society?
6. In spite of the lack of direct constitutionalization of civil society, can the principles of civil society be indicated among the systemic principles of the Republic of Poland?
7. What model of civil society was formed during the political transformation (before 1997) and in the Constitution of the Republic of Poland?
8. Can the constitutional order after 1989 refer to the classic concepts of citizenship (republican and liberal) in the field of civil society?
Finding answers to the above questions was aimed at verification, confirmation or falsification of the main research hypothesis of this dissertation:
The Polish constitutional order after 1989 reflects the eclectic model of civil society, which combines republican and liberal traditions. The republican model emphasizes the communal dimension of citizenship, placing the state before the individual and seeing in him the possibility of full implementation by a man of his civic vocation. In liberal terms, civil society becomes a sphere of individual rights and freedoms of the individual protected by law
Relatywistyczne poprawki nieadiabatyczne w stanie podstawowym cząsteczki wodoru
Get PDFThe hydrogen molecule (H2) is a classic example of a research subject of the interdisciplinary field between physics and chemistry. It is complex enough to be considered
a chemical molecule, yet its simplicity allows us to calculate its properties – such as
rovibrational transition energies or the dissociation energy – with high-accuracy (e.g.
∼ 10−5
cm−1
for the dissociaton energy of H2) fundamental methods typical for physics.
Availability of experimental results of similar accuracy allows not only to check consistency of our understanding of physics, but also to potentially determine physical quantities and constants: the proton charge radius, electron-proton mass ratio, the Rydberg
R∞ constant. To achieve the level of accuracy needed to perform this, not only the finitenuclear-mass effects (adiabatic and nonadiabatic) have to be included, but also relativistic
and quantum-electrodynamical (QED) too. To apply all these corrections systematically,
nonrelativistic quantum electrodynamics (NRQED) and nonadiabatic perturbation theory
(NAPT) methods can be employed.
The thesis reviews those approaches and shows how to combine them to calculate
the titular relativistic nonadiabatic effects for H2 and its isotopomers. Neglect of said
effects was responsible for the widespread disagreement between theory and experiment
among the dissociation energies and rovibrational transitions of the hydrogen isotopomers,
which occured in 2017. Methods of regularisation of the arising operators and of handling
the nuclear gradients are presented in detail, as well as an extensive comparison with
experimental data for H2, HD, D2, DT, and T2 is included.
Although the calculations of the nonadiabatic relativistic correction presented here
involve a Gaussian basis set (explicitly correlated, ECG) to represent the wave function,
application of explicitly correlated exponential (ECE) functions has also been studied.
The thesis contains the expressions needed to perform calculations in such a basis, methods to solve certain numerical problems which then arise, and a tentative comparison to
ECG calculations.
When working within the NAPT framework, it is relatively easy to calculate all possible rovibrational transitions for all the isotopomers of H2 in a given electronic state, if
only the various energy components (e.g. nonrelativistic, relativistic, QED) are available
in a form of internuclear-distance-dependent potentials for this electronic state. Previous
works of our research group, as well as this one, have yielded such potentials as their result. For that reason, the H2spectr ‘black box’ computer program was created. It allows
the user to rapidly obtain energies of rovibrational levels and transitions. It is described
in detail in this thesis.
The results of the thesis help to reconcile theory and experiment again, being the next
step at the path leading to the determination of the proton charge radius from molecular
spectroscopy and – more generally – a further improvement of the theory.Cząsteczka wodoru (H2) to sztandarowy przykład obiektu badań interdyscyplinarnej
dziedziny na pograniczu fizyki i chemii. Jest już na tyle złożonym układem, by uznać ją za
indywiduum chemiczne. Jednocześnie – ze względu na prostotę jej budowy – możliwe jest
obliczanie jej własności, takich jak energie przejść oscylacyjno-rotacyjnych lub energia
dysocjacji, za pomocą typowych dla fizyki, fundamentalnych metod o dużej dokładności (np. rzędu 10−5
cm−1 dla energii dysocjacji H2) . Dostępność wyników pomiarów
spektroskopowych tych wielkości o zbliżonej dokładności pozwala nie tylko na testowanie
spójności naszego rozumienia przyrody, ale również potencjalnie na wyznaczanie pewnych
wielkości i stałych fizycznych – promienia ładunkowego protonu, stosunku masy elektronu
do protonu czy stałej Rydberga R∞. Aby osiągnąć wymagany do tego poziom dokładności, nie tylko efekty skończonej masy jąder (adiabatyczne i nieadiabatyczne) muszą być
uwzględnione, ale również relatywistyczne i kwantowo-elektrodynamiczne (QED). Systematyczny opis wszystkich tych efektów może być dokonany za pomocą nierelatywistycznej
elektrodynamiki kwantowej (NRQED) i nieadiabatycznej teorii zaburzeń (NAPT).
Rozprawa zawiera przegląd tych metod i pokazuje jak zastosować je do opisu tytułowych relatywistycznych poprawek nieadiabatycznych dla cząsteczki H2 i jej izotopomerów.
Nieuwzględnienie tych poprawek było przyczyną niezgodności teorii i eksperymentu, która
wystąpiła w 2017 roku dla bardzo wielu energii przejść oscylacyjno-rotacyjnych i energii
dysocjacji. Praca zawiera opis metody regularyzacji pojawiających się w toku obliczeń
operatorów, jak również sposobów postępowania z operatorem jądrowego gradientu, a
także obszerne porównanie otrzymanych wyników z danymi eksperymentalnymi dla H2,
HD, D2, DT oraz T2.
Obliczenia relatywistycznej poprawki nieadiabatycznej ostatecznie przeprowadzono w
bazie funkcji Gaussa (jawnie skorelowanych: ECG). Niemniej jednak zbadane zostało
również potencjalne zastosowanie bazy wykładniczej, jawnie skorelowanej (ECE). Rozprawa zawiera wyrażenia umożliwiające korzystanie z takiej bazy, metody rozwiązywania
problemów numerycznych, z którymi można się wówczas zetknąć, a także orientacyjne
porównanie z wynikami w bazie ECG.
Dzięki skorzystaniu z formalizmu NAPT, obliczenie energii dowolnego poziomu lub
przejścia oscylacyjno-rotacyjnego dla dowolnego izotopomeru H2 w danym stanie elektronowym jest stosunkowo proste – jeśli tylko dostępne są informacje o poszczególnych
wkładach do energii (nierelatywistycznym, relatywistycznym, QED) w formie potencjałów
zależnych od odległości międzyjądrowej. Takie potencjały powstały w ramach zarówno
poprzednich prac naszej grupy badawczej, jak i projektu będącego tematem tej rozprawy.
Dlatego też powstał program komputerowy H2spectr – by zebrać dotychczasową wiedzę i umożliwić użytkownikowi błyskawiczne uzyskanie interesującej go energii poziomu
oscylacyjno-rotacyjnego lub przejścia. Jest on szczegółowo opisany w niniejszej rozprawie.
Wyniki pracy pomogły z powrotem uzgodnić eksperyment i teorię, stając się kolejnym
krokiem na drodze wiodącej do wyznaczenia promienia ładunkowego protonu ze spektroskopii cząsteczkowej i wkładem do dalszego rozwoju teorii
Ocena aktywnosci immunologicznej mozgu u myszy zarazonych Heligmosomoides polygyrus bakeri
Get PDFHeligmosomoides polygyrus to nicień pasożytujący w jelicie cienkim myszy. Jest gatunkiem modelowym do badania właściwości immunomodulujących i immunosupresyjnych antygenów nicieni. Wiadomo już, że przewlekłe zarażenie nicieniem może opóźniać neurodegenerację przez wywoływanie supresyjnej odpowiedzi immunologicznej. Celem pracy było zbadanie wpływu zarażenia H. polygyrus na aktywność immunologiczną w mózgu wzbudzoną przez toksynę krztuśca u myszy w wieku starczym. Sprawdzano, czy długotrwała inwazja pasożyta osłabia reakcję zapalną i czy zadziała neuroprotekcyjnie u myszy. W badaniu oceniano aktywność komórek układu odpornościowego w mózgu jednorocznych samców myszy C57BL/6 zarażonych H. polygyrus. Trzymiesięczne myszy zostały zarażone i obserwowane do czasu ustąpienia objawów zarażenia. Badanie wykonano gdy myszy były w wieku sześciu miesięcy i jednego roku, pięć dni po wzbudzeniu toksyną Bordetella pertussis (BpT) ogólnoustrojowego stanu zapalnego i porównywano z niezarażonymi myszami. Makrofagi z płynu mózgowo-rdzeniowego znakowano przeciwciałami monoklonalnymi anty-CD3 FITC, anty-CD11b PercP, anty-CD206 APC i anty-CD80 PE i analizowane za pomocą FACSVerse przy użyciu oprogramowania FACSDiva. Poziomy IL-6, IL-10, TGF-β i surwiwiny mierzono w supernatancie homogenatu mózgu przy użyciu testu ELISA.
Odpowiedź M2-makrofagów zmieniała się w zależności od wieku myszy po stymulacji BpT- wyłącznie u zwierząt zarażonych pasożytem. Populacja komórek zmniejszyła się z 20,3 do 5,9% u starych myszy i zwiększyła z 11,9% do 29,5% u myszy sześciomiesięcznych po stymulacji BpT. Poziom surwiwiny wzrósł po zarażeniu H. polygyrus bakeri, jednak opadł w reakcji na BpT. U sześciomiesięcznych myszy poziomy IL-6 i IL-10 zmniejszyły się po zarażeniu, lecz wzrosły po stymulacji odpowiedzi na BpT. Stężenie TGF-β wzrosło u zwierząt zarażonych H. polygyrus, zwłaszcza u myszy jednorocznych w odpowiedzi na podanie BpT.
Wczesne zarażenie nicieniami może wpływać na przebieg odpowiedzi immunologicznej w mózgu starych myszy. Potrzebne są dalsze szczegółowe badania, by określić rolę pasożytów w ochronie tkanki nerwowej przed stanem chorobowym wywołanym reakcjami immunologicznymi
Neurochemical, hormonal and social causal factors underlying the ontogeny of ant aggressive behavior
No full textOwady właściwie społeczne, do których zalicza się, między innymi, pszczoły i mrówki, stanowią specyficzną grupę owadów, które cechują się wysokim stopniem zaawansowania organizacji życia społecznego. Osobniki w kolonii dzielą się na osobniki płodne i bezpłodne (bądź mało płodne) określane jako robotnice. W trakcie życia robotnicy ma miejsce jej rozwój behawioralny, czyli modyfikacje zachowania pojawiające się jako funkcja jej wieku. Modyfikacje te mogą się pojawiać nie tylko w odpowiedzi na zewnętrzne czynniki środowiskowe, w tym także sygnały napływające ze środowiska społecznego, lecz również w wyniku oddziaływania czynników wewnętrznych, w szczególności neurochemicznych i hormonalnych. Rozwój behawioralny robotnicy obejmuje również zmiany w zakresie zachowań agresywnych: osobniki starsze są zwykle bardziej aktywne i agresywne niż osobniki młodsze. Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu, jaki na zachowania agresywne młodych robotnic mrówki ćmawej (Formica polyctena) wywierają wybrane czynniki neurochemiczne (amina biogenna oktopamina, u bezkręgowców uznawana zazwyczaj za funkcjonalny odpowiednik noradrenaliny), hormonalne (metopren, analog hormonu juwenilnego), a także wywodzące się ze środowiska społecznego (wielkość grupy społecznej). W badaniach zastosowano dwa testy behawioralne: test drażnienia głowy i dwójkowy test agresji, podczas którego badana robotnica była konfrontowana z młodą robotnicą należącą do innego gatunku. Analizowano w nich wpływ wieku robotnicy, wielkości grupy, w której przebiegał rozwój badanych robotnic podczas pierwszych trzech tygodni ich życia imaginalnego, chronicznego podawania oktopaminy w pokarmie oraz jednorazowego podania drogą przezoskórkową jednej z trzech zastosowanych dawek metoprenu. Robotnice, które podczas pierwszych trzech tygodni życia imaginalnego przebywały w stosunkowo dużych grupach (n = 50 osobników) były bardziej aktywne i bardziej agresywne niż robotnice z małych grup (n = 5 osobników). Zachowania obronne ujawniające się podczas testów drażnienia głowy doskonaliły się wraz z wiekiem robotnicy (w zakresie od 1 do 10 dni od chwili wyklucia się z poczwarki). Zarówno oktopamina (podawana chronicznie w pokarmie w dawce 5 mg/ml), jak i metopren (podawany przezoskórkowo w dawkach 0,1 μg/ml, 0,5 μg/ml i 1 μg/ml) wywierały, zależnie od kontekstu, bądź pobudzający, bądź też hamujący wpływ na różne aspekty zachowań obronnych i agresywnych badanych mrówek. Pobudzający wpływ obydwu tych związków odnotowywano przede wszystkim w przypadku wyników testów drażnienia głowy, zaś hamujący w przypadku dwójkowych testów agresji.Eusocial insects, including, among others, bees and ants, are a specific insect group characterized by a high degree of advancement of social organization. Colony members include both fertile individuals and sterile (or less fertile) ones, called workers. Behavioural ontogeny taking place during worker development consists of modifications of behaviour appearing as a function of worker age. Such modifications arise not only in response to external environmental factors, including signals arriving from worker social environment, but also as a consequence of action of internal factors, in particular neurochemical and hormonal ones. Worker behavioural development also includes modifications of aggressive behaviour: older individuals are usually more active and more aggressive than younger ones. The aim of the present study was to investigate the influence of selected neurochemical factors (biogenic amine octopamine, usually considered to represent the functional equivalent of norepinephrine), hormonal ones (methoprene, juvenile hormone analogue) and social ones (social group size) on aggressive behaviour of young workers of the red wood ant Formica polyctena. Two behavioural bioassays used in this research included head irritation test and dyadic aggression test, during which the tested worker was confronted with a young allospecific worker. Analysed effects included the effects of worker age, size of the group in which the tested workers lived during first three weeks of imaginal life, chronic oral administration of octopamine, and a single topical application of one of the three applied doses of methoprene. Workers that during first three weeks of imaginal life were kept in relatively large worker groups (n = 50 individuals) were more active and more aggressive than workers from small groups (n = 5 individuals). Patterns of defensive behaviour expressed during head irritation tests became more advanced as a function of worker age (within the range of 1 to 10 days after eclosion). Both octopamine (administered chronically in food at the dose 5 mg/ml) and methoprene (applied topically at the doses 0,1 μg/ml, 0,5 μg/ml and 1 μg/ml) exerted, depending on the context, either stimulatory, or inhibitory influence on various aspects of defensive and aggressive behaviour of the tested ants. Stimulatory effects of the administration of both these compounds were observed mainly during head irritation tests, and inhibitory ones during dyadic aggression tests
The organization of public collective transport as a public task
No full textPodstawowym celem pracy jest przedstawienie modelu organizacji publicznego transportu zbiorowego jako zadania publicznego. Określany w Polsce w okresie ostatnich dziesiątek lat aktami normatywnymi różnej rangi regulowany jest obecnie w miarę szczegółowymi postanowieniami ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o publicznym transporcie zbiorowym (dalej: ustawa o ptz). Praktyka stosowania jej przepisów stwarza niejednokrotnie szereg wątpliwości interpretacyjnych. Nie przeszkadzają one jednak w kwalifikowaniu transportu zbiorowego jako zadania publicznego, przy postępującym paralelnie zjawisku przenoszenia władztwa państwowego na organy samorządowe. Szersze rozważania w tym zakresie zostały przeprowadzone nie tylko na podstawie ustawy o ptz – która ze względu na zgłaszane wobec jej postanowień zastrzeżenia ma być istotnie znowelizowana – ale również w nawiązaniu do przepisów unijnych, w tym zwłaszcza wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 roku (WE) 1370/2007, dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70. Wskazany akt normatywny, określając z jednej strony w sposób precyzyjny istotne, wspólne kwestie dotyczące transportu publicznego, z drugiej pozostawia prawodawcom krajowym uprawnienie do uregulowania wielu zagadnień szczegółowych, także na styku działania administracji samorządowej i przewoźników prywatnych.
Podstawowa teza prowadzonych rozważań wiąże się z odpowiedzią na pytanie, czy zaproponowane dotychczas przez ustawodawcę regulacje dotyczące organizowania transportu zbiorowego jako zadania publicznego sprawdzają się w praktyce. Wskazanie nowych podmiotów, realizujących istniejące w tym zakresie zobowiązania i stosowane przez nie instrumenty prawne sprawia, że szczególna uwaga koncentruje się właśnie na tych jednostkach. W aktualnym od 2010 roku modelu obowiązki w ramach organizowania publicznego transportu zbiorowego powierzone zostały tak ministrowi właściwemu ds. transportu, jak i jednostkom samorządu terytorialnego wszystkich szczebli.
W świetle ustawy o ptz, kluczowym dla procesu organizowania i realizowania publicznego transportu zbiorowego jest zawarcie umowy o świadczenie usług publicznych. Wykonanie wynikających z niej obowiązków pozwala na ich ujmowanie w konwencji realizacji zadania publicznego, a zarazem umożliwia określenie roli w tym procesie poszczególnych jego podmiotów, zwłaszcza organizatora i operatora publicznego transportu zbiorowego. Podejmują oni działania, zgodnie z wynikającymi ze wskazanego aktu normatywnego, trybami, przy zastosowaniu których może być zawarta powyższa umowa. Na zwrócenie uwagi zasługuje również działalność przewoźników, a więc podmiotów świadczących usługi w sposób komercyjny, która wpisuje się w realizację zadania publicznego przez poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, ale nie zastępuje przewozów użyteczności publicznej.
Organizowanie transportu zbiorowego jest obowiązkiem, a nie tylko prawem czy przywilejem poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego. Podejmowane w praktyce przez niektóre organy samorządowe próby interpretowania w tym kierunku istniejących przepisów prawa zmierzają niestety do rzekomo usprawiedliwionego, w ich ocenie, zaniechania działania i bierności. To zaś może prowadzić (i w praktyce prowadzi) do załamania się autobusowego transportu zbiorowego, który prawidłowo funkcjonował w niedalekiej jeszcze przeszłości. Ta sytuacja skłania nie tylko do prowadzenia dyskusji, ale również do podejmowania działań mających wyeliminować ten niepożądany stan rzeczy, w szczególności przez wykorzystanie instrumentów prawnych, wynikających nie tylko z ustawy o ptz, ale również innych aktów normatywnych, przede wszystkim z ustaw: o samorządzie gminnym, samorządzie powiatowym czy samorządzie województwa, takich jak możliwość powoływania porozumień czy tworzenia związków.The primary purpose of the thesis is to present the organization of public collective transport (PCT) as a public task. The thesis draws attention to the major interpretative doubts related to application of the Act on Public Collective Transport from 2010 (the PCT Act of 2010). It is the basic law regulating the issue, which was adopted in order to adjust Polish law to the European Union regulation no 1370/2007. Thus analysis of content of the Act of 2010, along with other Polish and European Union’s normative acts, including local laws, is of significant importance for all the stakeholders (i.e. public transport organizers, operators, carriers). The thesis also presents practical strategies that are aimed to improve the functioning of public collective transport.
The most concise definition of a public task describes it as every action of the administration, carried out on the basis of various acts. However, Polish legal system lacks a statutory definition of a public task, which makes it difficult to address this term properly. It is possible only by making references to the legal literature as well as to existing legal acts and judicial decisions. Theoretical analysis is necessary to acknowledge collective transport as the public task and indicate which entity is responsible for the given branch of transport.
In the thesis it is highlighted that organization of the public collective transport is not only a right, but also an obligation of the entities indicated by the PCT Act of 2010. This view is supported by the analysis of the acts regulating functioning of the local governments. The organization of the PCT, as a public task, is entrusted to the communities, counties, voivodeships. In order to complete this task local governments are allowed to form unions, including metropolitan unions, as well as to conclude transportation agreements. These new forms of cooperation should be analysed with a particular attention. On the other hand, the Minister of Transport, as a representative of the government, is responsible for the particular sector of PCT, i.e. interregional and international rail transport.
The Act on Public Collective Transport distinguishes the organizer from the operator of the PCT. Nonetheless, these entities are often mistaken for one another or used interchangeably even by local governments. The organizer is responsible for main stages of functioning of the PCT, i.e. planning, organizing and controlling of the PCT. The operator is obliged to carry out the PCT services if it is organized on non-commercial basis. There is also another stakeholder of transportation system which is a carrier (transport company). It may be included in the process of organizing PCT, although it is not the party of a public service contract signed between the organizer and the operator. The carrier works on commercial service basis. It offers transport services to the organizer of the PCT. The thesis proves that services performed by the carrier are one of the elements of performing the public task.
The main conclusion resulting from the observation of the PCT practice is that significant part of the road transport performed by communities is the city transport. This type of transport is organized in the most efficient manner, since the local governments do not avoid responsibility for its functioning. Nevertheless, the current rules on reimbursement of the reduced ticket fares are too complicated. After nine years of the application of the PCT Act of 2010 it is evident that important parts of this statute should be amended. The author proposes inter alia to simplify rules on financing the PCT, limit the number of the entities that may act as organizers of the PCT and change the definition of regional and interregional transport. The research has shown that the public collective transport is one of the most important public tasks which should be organized efficiently
Dochód z działalności rolniczej jako podstawa opodatkowania. Studium teoretycznoprawne
Get PDFCelem badawczym niniejszej dysertacji jest opracowanie nowych metod ustalania dochodu podatników prowadzących działalność rolniczą, który mógłby stać się podstawą opodatkowania podatku dochodowego od działalności rolniczej.
Bezpośrednim przyczynkiem do rozpoczęcia pracy badawczej był wyrok Trybunału Konstytucyjnego sygn. akt K58/07, nakładający na ustawodawcę obowiązek wprowadzenia zmian legislacyjnych, które pozwoliłyby na stratyfikację mieszkańców wsi ze względu na ich dochody, a co za tym idzie również ich zdolność płatniczą. W niniejszej pracy postawiono tezę, według której obecnie obowiązujący podatek rolny, wprowadzony w 1984 r. stanowczo odstaje od pozostałych regulacji, funkcjonujących w naszym systemie podatkowym oraz warunków rynkowych, które ulegają dynamicznym zmianom, szczególnie po przystąpieniu Polski do UE.
Niniejsza dysertacja składa się z VIII rozdziałów. W rozdziale I wprowadzono niezbędny aparat pojęciowy, w tym definicję gospodarstwa rolnego i działalności rolniczej. Autor omówił polski ustrój rolny, wynikający z Konstytucji RP i ustawy o ustroju rolnym oraz przedstawił dane statystyczne na temat polskiego rynku rolnego.
W rozdziale II scharakteryzowano podatki, jakimi obciążeniu są producenci rolni, w tym zwłaszcza podatek rolny. Autor opisał specjalne działy produkcji rolnej, nie pomijając przy tym przychodów quasi-rolniczych (np. działalność agroturystyczna czy sprzedaż bezpośrednia). Autor przedstawił również własną, krytyczną ocenę obecnego podatku rolnego.
Rozdział III traktuje o dochodzie rolniczym, z podziałem na dochody rolnicze sensu largo i sensu stricto. Przedstawiono w nim również pożądane cechy podatku od działalności rolniczej w oparciu o wybraną literaturę.
W rozdziale IV niniejszej pracy autor, w poszukiwaniu wzorców dla nowego podatku, przeprowadził analizę prawnoporównawczą systemów podatkowych (ze szczególnym uwzględnieniem sposobu opodatkowania działalności rolniczej) wybranych krajów UE, tj. Niemiec, Francji, Belgii, Hiszpanii, Irlandii, Węgier oraz Czech. Następnie zaproponował podział powyższych krajów na trzy grupy: kraje stosujące preferencje podatkowe wobec producentów rolnych, kraje stosujące ograniczone preferencje podatkowe wobec producentów rolnych oraz kraje niestosujące preferencji podatkowych wobec tej grupy podatników. Analiza systemów podatkowych, obowiązujących w każdym z wymienionych krajów, składa się z omówienia ogólnego zarysu rynku rolnego na podstawie danych EUROSTAT, przedstawienia generalnych cech systemu podatkowego danego kraju, a następnie badania przyjętych sposobów obliczania podatku dochodowego od działalności rolniczej.
Rozdział V niniejszej pracy stanowi analiza propozycji reformy obciążeń producentów rolnych, tj. projektu ustawy o opodatkowaniu dochodów z działalności rolniczej datowanego na 1 sierpnia 2012 r. Trudno o dokument, który w sposób bardziej kompleksowy i dopracowany traktuje zagadnienie opodatkowania podatkiem dochodowym produkcji rolnej. Co więcej, w odróżnieniu od pojawiających się w domenie publicznej propozycji, opisywany projekt powstał na zlecenie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, tak więc jest jedynym całościowym oficjalnym stanowiskiem rządowym w ten materii.
W rozdziale VI autor ujął postulaty de lege ferenda oraz zaproponował optymalne metody obliczania dochodu producentów rolnych, oparte o doświadczenia przebadanych krajów, przy uwzględnieniu polskiej specyfiki.
W rozdziale VII, zaproponowane metody zostały skonfrontowane z rzeczywistością poprzez przeprowadzenie badania polegającego na symulacji opodatkowania 180 losowo wybranych gospodarstw rolnych. Podstawę do wyliczeń stanowiły rzeczywiste dane gospodarstw rolnych znajdujące się w bazie Polskiego FADN. Rozdział VIII stanowi podsumowanie rozważań podjętych w pracy.The aim of the dissertation is to develop new methods of determining the income of taxpayers carrying out agricultural activity that could become the taxable amount for income tax on agricultural activity.
The direct reason for undertaking the research was the decision of the Constitutional Court, file No. K58/07, obliging the legislator to introduce legislative changes that would enable stratification of rural inhabitants based on their income, and consequently also their financial capacity. The thesis formulated in this work says that the current agricultural tax, which was adopted in 1984, lags significantly behind the other regulations existing in our tax system and the market conditions, which have undergone dynamic changes, especially since Poland joined the structures of the European Union.
This dissertation consists of 8 chapters. Chapter 1 introduces the necessary terminology, including the definition of an agricultural holding and agricultural activity, and presents the Polish agricultural system resulting from the Constitution of the Republic of Poland and the law on the agricultural system, as well as statistical data on the Polish agricultural market.
Chapter 2 characterises the taxes imposed on agricultural producers, in particular agricultural tax, and special sections of agricultural production, taking into account quasi-agricultural income (e.g. agri-tourism or direct sale). The author also presents his own critical assessment of the current agricultural tax.
Chapter 3 addresses agricultural income, divided into agricultural income in the broad sense and in the strict sense. It also presents characteristics of an ideal tax on agricultural activity, based on selected literature.
In chapter 4 of this work, the author, seeking models for the new tax, conducted a comparative law analysis of tax systems (focusing, in particular, on the way of taxing agricultural activity) in selected countries of the EU, i.e. Germany, France, Belgium, Spain, Ireland, Hungary and the Czech Republic. Next, he proposed division of these countries into three groups: countries applying tax preferences to agricultural producers, countries applying limited tax preferences to agricultural producers, and countries not applying tax preferences to this group of taxpayers. Analysis of each of these countries included a general overview of the agricultural market based on EUROSTAT data, presentation of the general characteristics of a given country’s tax system, followed by the way or, most often, ways of calculating income tax on agricultural activity.
Chapter 5 presents analysis of a proposed reform of tax burdens on agricultural producers, i.e. draft bill on taxing income from agricultural activity dated 1 August 2012. It is hard to find a document that would address the issue of taxing agricultural production with an income tax in a more comprehensive and elaborate way. What is more, in contrast to the proposals appearing in the public domain, this bill was drawn up at the request of the Ministry of Agriculture and Rural Development, making it the only comprehensive, official position of the government on that matter.
In chapter 6, the author presented postulates de lege ferenda and proposed the optimal methods of calculating the income of agricultural producers based on the experiences of the countries examined, taking into account the Polish specificity.
Finally, in chapter 7, the proposed methods were confronted with the reality by conducting a study involving simulation of taxing 180 randomly selected agricultural holdings. The basis for calculations was the actual data on agricultural holdings available in the database of the Polish FADN. Chapter 8 summarises the discussion presented in the work
The impact of the evolution of binary systems on the properties of pulsating stars on the example of Cepheids and RR Lyrae stars
No full textNiniejsza praca opisuje, jak własności gwiazd pulsujących typu RR Lutni oraz cefeid
mogą zostać zmienione w wyniku obecności towarzysza w układzie podwójnym. Studium
to jest wieloaspektowe i składa się z trzech projektów z możliwością ich rozwinięcia oraz
włączenia kolejnych projektów w przyszłości.
Pierwszy projekt ma na celu pokazanie, że gwiazdy pulsujące typu RR Lutni (RRL) są
wiarygodnymi i precyzyjnymi świecami standardowymi, które spełniają zależność okresjasność-metaliczność w bliskiej podczerwieni. Ta zależność jest wykorzystana do wyznaczenia odległości do dwóch galaktyk Grupy Lokalnej: Carina i Fornax. Wyniki są zgodne z istniejącymi w literaturze wyznaczeniami odległości, ale charakteryzują się większą precyzją,
na poziomie 5%. Za ten stan rzeczy odpowiada zredukowanie wpływu błędów systematycznych i statystycznych. Między innymi, obserwacje w bliskiej podczerwieni charakteryzują
się mniejszą czułością na ekstynkcję międzygwiazdową niż obserwacje w zakresie widzialnym. Ponadto, wpływ metaliczności na jasność gwiazd RRL w bliskiej podczerwieni jest
mniejszy niż w zakresie widzialnym. Te cechy czynią zależność okres-jasność-metaliczność
w bliskiej podczerwieni dla gwiazd RRL cennym narzędziem do wyznaczania odległości,
w szczególności do pobliskich galaktyk, których moduł odległości jest nie większy niż około
22 mag, a w których nie ma cefeid. Odległości wyznaczone do galaktyk Carina i Fornax zgadzają się z wyznaczeniami dokonanymi w ramach projektu Araucaria za pomocą innych
świec standardowych, takich jak gwiazdy red clump lub gwiazdy na wierzchołku gałęzi
czerwonych olbrzymów. Ewentualna znaczna rozbieżność osiągniętych wyników z innymi
wyznaczeniami oznaczałaby, że dodatkowe i do tej pory nie uwzględnione efekty mogły
zakłócić pomiar odległości. Jeden z tych efektów – obecność towarzysza w układzie podwójnym – został omówiony w dalszej części pracy.
Kolejne dwa projekty mają charakter teoretyczny i wykorzystują kod do syntezy populacji układów podwójnych StarTrack, stworzony przez Belczynski et al. (2002, 2008)
i nieustannie od tego czasu rozwijany. Praca z syntetyczną populacją umożliwia opisanie
w sposób statystyczny właściwości układów podwójnych, prześledzenie etapów ich ewolucji oraz stopnia i charakteru interakcji między składnikami. Oba projekty badają układy
podwójne z przynajmniej jednym składnikiem w pasie niestabilności, przy czym jeden
projekt skupia się na układach, w których między składnikami nastąpiła interakcja w postaci transferu masy, podczas gdy drugi projekt bada własności gwiazd związanych jedynie
grawitacyjnie, w których nie nastąpił transfer masy.
Badania nad syntetyczną populacją, w której gwiazdy doświadczają transferu masy,
prowadzą do potwierdzenia istnienia nowej klasy gwiazd pulsujących, tzw. BEP (ang.
Binary Evolution Pulsator ). Pierwszą i do tej pory jedyną gwiazdą BEP jest OGLEBLG-RRLYR-02792, obiekt o którego odkryciu donosi publikacja Soszyński et al. (2010a)
i który został opisany obszerniej przez autorów Pietrzyński et al. (2012) oraz Smolec et al.
(2013). BEP wykazuje pulsacje podobne do gwiazd RRL, lecz różni się od nich masą
i ścieżką ewolucji, właśnie dlatego, że znajduje się w układzie podwójnym, w którym interakcja między składnikami przebiegła pod postacią transferu masy. Projekt poświęcony
BEP-om pokazuje, że gwiazdy te powinny istnieć wewnątrz pasa niestabilności, w obszarze małych jasności, charakterystycznych dla gwiazd RRL, ale także w wyższych partiach
pasa niestabilności, w którym znajdują się cefeidy. Obiekty te mogą być błędnie klasyfikowane ze względu na kształt krzywych zmian blasku jako gwiazdy RRL lub cefeidy.
Najskuteczniejszym sposobem ich detekcji jest zaobserwowanie zaćmień w krzywej zmian
blasku lub zmian związanych z ruchem orbitalnym w krzywej prędkości radialnych. Nierozpoznanych BEP-ów powinno być na tyle mało, by ich obecność nie zaburzała pomiarów
odległości opartych na zależnościach okres-jasność dla cefeid i gwiazd RRL. Niemniej,
interesujące właściwości oraz ścieżki ewolucji tych obiektów zachęcają do poszukiwania
kolejnych gwiazd należących do tej nowej klasy oraz do dalszego studiowania znanych już
kandydatek. Projekt potwierdza, że interakcje w układach podwójnych są kluczowe dla
wytłumaczenia zaobserwowanych własności niektórych gwiazd pulsujących w układach
podwójnych.
Kolejny projekt poświęcony jest układom podwójnym, w których nie doszło do transferu masy i ma na celu sprawdzić, czy gwiazdy w pasie niestabilności – konkretnie cefeidy
klasyczne – realizują zależność okres-jasność w sposób niezaburzony obecnością towarzysza, czy raczej dodatkowe światło od towarzysza powoduje systematyczne zawyżenie zależności okres-jasność. Temat ten był wielokrotnie poruszany w literaturze i dyskutowany
w sposób jakościowy. Odosobnione przypadki cefeid w układach podwójnych, które znajdują się znacząco ponad zależnością okres-jasność zostały opisane w publikacjach autor-
stwa Pietrzyński et al. (2010) oraz Pilecki et al. (2018). Natomiast przedstawiony w niniejszej pracy projekt po raz pierwszy realizuje temat w ujęciu nie tylko jakościowym,
ale i ilościowym. Dla trzech syntetycznych populacji gwiazd podwójnych o metalicznościach Drogi Mlecznej, Małego i Wielkiego Obłoku Magellana oszacowano, jak poważne
jest zagrożenie zawyżenia pomiarów odległości za pomocą zależności okres-jasność dla cefeid dla różnych długości fali i różnego odsetka układów podwójnych. Wnioski płynące
z pracy uspokajają, że wyznaczenia odległości z zależności okres-jasność dla mieszanej
próbki cefeid (pojedynczych i podwójnych) obarczone są tylko nieznacznym błędem systematycznym wynikającym z obecności towarzysza i mogą być dodatkowo minimalizowane,
jeśli obserwacje prowadzone są na większych długościach fali.
Niniejsza praca składa się z trzech głównych rozdziałów, prezentujących opisane powyżej projekty, poprzedzającego je wstępu oraz następującego po nich podsumowania.
W dwóch dodatkach kończących pracę znajdują się zestawienie dostępnych w literaturze zależności okres-jasność-metaliczność dla gwiazd RRL w bliskiej podczerwieni oraz
szczegółowy opis działania programu do syntezy populacji StarTrack. Wstęp poprzedza
spis wykorzystywanych w pracy jednostek fizycznych wraz z ich wartościami wyrażonymi
w układzie jednostek miar SI lub cgs oraz spis wykorzystywanych w pracy skrótowców
wraz z ich rozwinięciem i polskim tłumaczeniem. W całej pracy liczby niecałkowite zapisane w systemie dziesiętnym posiadają jako separator dziesiętny kropkę, a nie – zgodny
z polskim zwyczajem typograficznym – przecinek. Konwencja oddzielenia części całkowitej
od dziesiętnej kropką jest powszechnie stosowana w fachowej literaturze anglojęzycznej na
całym świecie, a także we wszystkich cytowanych pracach. Aby zachować konsekwencję
zapisu cytowanych publikacji, w niniejszej pracy także stosowana jest kropka. W pracy
stosowane są przedrostki do jednostki czasu, na przykład 5 Gyr czyli 5 mld lat lub 28 kyr
czyli 28 tys. lat. Obie formy stosowane są wymiennie, chociaż na rysunkach pojawiają się
tylko formy Gyr, kyr, natomiast w tekście dołożono starań, by dominowała forma polska. Słowo „ jasność” jest najczęściej używane jako synonim dzielności promieniowania
gwiazdy, L. Gdy opisywana jest jasność gwiazdy w konkretnych filtrach, podana jest nazwa filtra i jednostka magnitudo. W pojedynczych przypadkach, gdy jasności w formie
jasności w filtrze i dzielności promieniowania są opisywane razem, występuje rozdzielenie
terminów „ jasność” i „dzielność promieniowania”.This doctoral dissertation describes how the properties of pulsating stars, exemplified
by RR Lyrae stars and classical Cepheids, can be changed as a result of the presence of
a companion in a binary system. The study consists of three diverse projects which can
be further developed and extended in the future.
The first project aims to show that RR Lyrae (RRL) pulsating stars are reliable and
precise standard candles that follow the period-brightness-metallicity relation in the nearinfrared. This relation is then used to determine the distance to two galaxies in the Local
Group: Carina and Fornax. The results are consistent with the distances existing in the
literature, but are of greater precision, at a level of 5%. The reason behind such precision
is smaller contribution of systematic and statistical errors. For example, near-infrared
observations are less affected by the interstellar extinction than observations in the visible
domain. Also, the effect of metallicity on the brightness of RRL stars in the near-infrared is
smaller than in the visible regime. These assets make the near-infrared period-brightnessmetallicity relation for RRL stars a valuable tool for determining distances, in particular to
nearby galaxies (distance module not larger than about 22 mag) which do not host classical
Cepheid. The results agree with the distances determined using other standard candles,
such as red clump stars or stars on the tip of the red giant branch, in the course of the
Araucaria Project. A significant discrepancy between obtained results and other distance
determinations would mean that additional and not yet addressed effects could alter the
distance measurements. One of these effects – the presence of a companion in a binary
system – will have been discussed in the next chapters of this doctoral dissertation.
The next two projects are of theoretical nature and use a binary population synthesis
code StarTrack, created by Belczynski et al. (2002, 2008) and constantly developed since.
The population synthesis method allows for statistical description of properties of binary
systems as well as for the analysis of the interaction between the components on different
evolutionary stages. Both projects examine binary systems with at least one star inside
the instability strip, but one project focuses on systems that undergo the mass transfer,
whereas the other project investigates the systems that are only gravitationally bound,
without mass transfer episodes.
A study of a synthetic population of binary stars which experience mass transfer episodes leads to the confirmation of the existence of a new class of pulsating stars, so-called
BEP (Binary Evolution Pulsator ). The first and so far the only BEP star is OGLE-BLGRRLYR-02792, the object discovered by Soszyński et al. (2010a) and further studied by
Pietrzyński et al. (2012) and Smolec et al. (2013). BEP mimics the pulsational pattern
of RRL stars but – due to the mass transfer episode that it has experienced – its mass
and evolutionary path are utterly different from RRL’s. This project shows that BEPs
are expected to populate the instability strip, in the areas of both RRL stars and Cepheids. Moreover, BEPs can be misclassified as RRLs or Cepheids due to the shape of their
light curves. The most effective way to detect BEPs is to observe eclipses in their light
curves or fluctuations in their radial velocity curves associated with the orbital motion.
Unrecognized BEPs should not be abundant and therefore their presence should not alter
the distance measurements based on the period-brightness relation for Cepheids and RRL
stars. Nevertheless, the interesting properties and evolutionary paths of BEPs encourage
to search for more stars belonging to this new class and to continue to study already known
candidates. The project reaffirms that the interactions in binary systems are crucial for
explaining the observed properties of some binary pulsating stars.
A study of binary stars with no mass transfer episodes was performed in order to
check whether the components residing in the instability strip – particularly Cepheids
– follow the period-luminosity relation undisturbed by the presence of companions, or
rather an additional light from the companions systematically shifts the period-luminosity
relation. This issue has appeared frequently in the literature and discussed in a qualitative
way. Isolated cases of Cepheid in binary systems that lay significantly above the periodluminosity relation are described by Pietrzyński et al. (2010) and Pilecki et al. (2018). The
project, which is presented in this doctoral dissertation, for the first time addresses the
issue of the excess light of Cepheids’ companions in both qualitative and quantitative way.
Three synthetic populations of binary stars with metallicities of Milky Way, Small and
Large Magellanic Clouds were used to determine the change in the accuracy of distance
determinations calculated from period-luminosity relations for a mixed sample of Cepheids
(single and binary stars) at different wavelengths and for different percentage of binary
systems in the sample. The results reassure that distance determinations from the periodluminosity relation for a mixed sample are only slightly shifted due to the excess light
from the companion, which can be further minimised if the observations are carried out
at larger wavelengths.
This dissertation consists of three main chapters, presenting the projects described
above, the introduction which precedes them and the summary that follows them. The
two appendices include: a collection of near-infrared period-luminosity-metallicity relations for RRL stars that are available in the literature and a detailed description of the
StarTrackpopulation synthesis code. The introduction is preceded by a list of physical
units used in this thesis together with their values expressed in the SI or cgs systems,
and by a list of abbreviations used in this thesis together with their long form and the
Polish translation. Every non-integer number written in the decimal system has a decimal
separator which is a period, and not a comma, as would Polish typographic practise recommend. This convention is widely used in the literature around the world, as well as in
all publications cited here. In order to preserve the consistency with the cited publications,
a period symbol is used as a decimal separator also in this dissertation. The thesis uses
prefixes to a unit of time, for example 5 Gyr or 5 billion years, 28 kyr or 28 thousand years.
Both forms are used interchangeably, although only Gyr, kyr forms appear in the figures,
whereas the long form dominates in the text. The word ’brightness’ is most often used as
a synonym for the ’luminosity’, L. Whenever star’s brightness is expressed a in specific
passband, the filter name and the magnitude unit are given. In individual cases, when the
brightness and luminosity appear together in the text, there is a clear distinction between
the brightness and the luminosity