Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
The multi-step burial rite of the Stone Age hunter-gatherers. A case study of Dudka and Szczepanki sites, Masuria
Get PDFWieloetapowy obrządek w swojej najprostszej formie polega na złożeniu ciała zmarłego w
jakimś miejscu na czas rozłożenia tkanek miękkich, co określa się mianem pochówku tymczasowego.
Po zeszkieletowieniu kości przenoszone są do grobu docelowego i składane jako pochówek wtórny
(kości w nieładzie). Pomiędzy pochówkiem tymczasowym a wtórnym może być jednak więcej etapów
pośrednich, zależnie od sposobu dzielenia szczątków i ich ewentualnego przechowywania na osadzie.
Za wieloetapowość można też uznać praktykę naruszania pochówków pierwotnych w celu wyjęcia
konkretnych kości zmarłego. Podobnie można też traktować pochówki ciałopalne, jeśli ciało zmarłego
spalano na stosie, a do grobu docelowego jako wtórny depozyt trafiały zebrane z niego przepalone
szczątki.
Wieloetapowe praktyki pogrzebowe były stosowane przez społeczności łowieckie w mezolicie i
paraneolicie, o czym świadczy obecność luźnych kości ludzkich na wielu stanowiskach oraz
notowanie pochówków wtórnych, ciałopalnych i naruszonych. Wieloetapowy obrzęd pogrzebowy nie
był jednak przedmiotem osobnego studium i niniejsza dysertacja jest pierwszym tego typu
opracowaniem. Co więcej, skala tego zjawiska jest ciągle słabo poznana. Wszelkie nietypowe
pochówki szkieletowe (szczątki w nieładzie), luźne kości ludzkie, a nawet pochówki ciałopalne
publikowane są z reguły bardzo zdawkowo i często były interpretowane jako efekt kanibalizmu, a nie
złożonego rytuału pogrzebowego. Ogólnie uważa się też, że są to raczej wyjątki, a regułą był obrządek
polegający na pochówku pierwotnym (szkielet w anatomicznym układzie).
Stanowiska Dudka i Szczepanki, położone na dwóch wyspach byłego jeziora Staświn, są
wyjątkowe pod tym względem. Cmentarzysko w Dudce jest jedynym na całym Niżu Europejskim,
gdzie dominują pochówki wtórne (39) oraz ciałopalne (50) nad pierwotnymi (12 w tym 3 naruszone).
Na obu stanowiskach znaleziono też dużo luźnych kości ludzkich (ponad 1300 fragmentów, od
minimum 126 osobników), które, jak wykazano w pracy, są pozostałością po pochówkach
tymczasowych lub szczątkach przechowywanych na osadzie. Luźne kości odkryte na cmentarzysku są
natomiast efektem naruszania i opróżniania grobów oraz deponowania tam osobnych pochówków
cząstkowych, głównie w postaci czaszek. Z obu stanowisk pochodzą więc różnorodne pozostałości
pozwalające na prześledzenie kolejnych etapów złożonego obrzędu pogrzebowego.
Ten wieloetapowy rytuał miał dwie odmiany – szkieletową i ciałopalną, przy czym szkieletowy
obrządek przebiegał na dwa różne sposoby. Jeden zaczynał się od pochówku tymczasowego
składanego blisko obozowiska i brzegu jeziora, a kończył pochówkiem wtórnym w grobie docelowym
na głównym cmentarzysku w Dudce. Pochówki tymczasowe składane były przeważnie na terenie
wschodniej zatoki w Dudce oraz na osadzie południowej w Szczepankach. Pozostałości po nich to
przede wszystkim drobne elementy szkieletu, które były najpewniej gubione. Czasem pozostawiano,
prawdopodobnie intencjonalnie, pojedyncze duże kości. Szczątkom ludzkim towarzyszyły niekiedy
ozdoby, które zapewne również gubiono, tym bardziej, że większość z nich ma uszkodzony otwór do
zawieszania. Kości zmarłego zabierane z miejsca tymczasowego pochówku były zawsze dzielone i
selekcjonowane, gdyż wszystkie pochówki wtórne na głównym cmentarzysku są w jakimś stopniu
zdekompletowane. Zwykle obecna jest jedynie połowa szkieletu lub wręcz wybrane pojedyncze kości
danego osobnika. Szczątki przenoszono zasadniczo po całkowitym zeszkieletowieniu. Niekiedy
jednak pozostałości tkanki miękkiej musiały być obecne, gdyż zachowały się układy anatomiczne
pomiędzy niektórymi kośćmi. Nie ma jednak żadnych śladów manipulacji post mortem świadczących
o ich doczyszczaniu.
Drugi wariant obrządku szkieletowego polegał na naruszaniu grobu z pochówkiem pierwotnym,
z którego wyciągano pojedyncze kości zmarłego lub cały szkielet. Z cmentarzyska pochodzą bowiem
trzy naruszone pochówki siedzące oraz kilka jam, które mogły być opróżnionymi grobami. W
obiektach tych lub wokół nich znaleziono jedynie drobne kości ludzkie, najpewniej przeoczone, wraz
z towarzyszącym im wyposażeniem. Kości pozyskane z naruszonych pochówków i opróżnionych
grobów były prawdopodobnie składane w jakimś kolejnym grobie na cmentarzysku razem ze
szczątkami innych zmarłych.
Ciałopalenie podlegało zasadniczo tym samym regułom, co obrządek szkieletowy, zwłaszcza
pod względem dzielenia i selekcji szczątków. W przypadku ciałopalenia zdarzają się jednak w pełni
kompletne szkielety, czego nie odnotowano dla pochówków wtórnych. Typowe jest też deponowanie
przepalonych kości w małym skupisku w stropie grobu.
Na obu stanowiskach przechowywano konkretne kości ludzkie. Miało to miejsce przede
wszystkim w Dudce, gdzie bezpośrednio w miejscu obozowania trzymano pozbawione żuchw czaszki
oraz sporadycznie wybrane kości długie. W Szepankach pewnie potwierdzony jest tylko przypadek
przechowywania żuchwy w jednym z paraneolitycznych obiektów.
Wieloetapowość obrzędu pogrzebowego była stosowana wobec niemal wszystkich członków
miejscowej społeczności. Wykluczone były na pewno niemowlęta i noworodki, które chowano tam,
gdzie zmarły i później już ich nie przenoszono. Świadczy o tym obecność dwóch lub trzech takich
pochówków w Szczepankach, podczas gdy najmłodsze dzieci na cmentarzysku w Dudce mają około 2
lat. Co ważne, w wieloetapowym rytuale uczestniczą wszyscy osobnicy, których pochowano w
pozycji siedzącej. Naruszano bowiem tylko takie pochówki pierwotne i zawsze towarzyszyły im
wtórne depozyty kości innych zmarłych.
Wieloetapowy rytuał był praktykowany przez miejscową społeczność łowców już od
wczesnego mezolitu, czyli niemal od początku osadnictwa nad jeziorem Staświn, a jego stosowanie
wynikało prawdopodobnie z kilku powodów. Jednym była zapewne potrzeba przeniesienia na główne
cmentarzysko wszystkich tych, którzy zmarli w innych miejscach obozowania, np. w Szczepankach.
Możliwe też, że istniał wymóg, aby na cmentarzysko trafiały już „czyste” kości, pozbawione
rozkładającej się tkanki miękkiej. Z tego względu pochówki tymczasowe obecne są również w Dudce,
gdzie znajdowało się docelowe cmentarzysko. Groby na cmentarzysku są w większości zbiorowe,
zasadniczo jednoczasowe i zawierają różne formy pochówków, tj. pierwotne, wtórne i ciałopalne.
Możliwe zatem, że zawsze, gdy miał być tam złożony ktoś „nowy”, to musiały towarzyszyć mu
szczątki wcześniej zmarłych krewnych, które wskazywałyby na jego przynależność do danego klanu
oraz identyfikowały go z konkretnym przodkiem. Z tego powodu prawdopodobnie naruszano groby na
cmentarzysku i wyjmowano z nich wybrane kości. Najwięcej pochówków tymczasowych pochodzi z
okresu paraneolitu. Wtedy też zaczęto przechowywać kości na osadzie, przynajmniej na większą
skalę. Wzrost zaludnienia i wynikający z tego coraz silniejszy terytorializm mogły wpłynąć na
zwiększenie zapotrzebowania na „kości przodków”. Wieloetapowy obrzęd pogrzebowy i związany z
nim kult przodków mogły być więc wtedy szczególnie istotne dla lokalnej społeczności łowców.The multi-step burial rite consists in at least two stages. The first one is a temporary burial of
the deceased for the time of soft tissue decomposition. In the second stage bones were collected and
carried to the destination grave and deposited there as a secondary burial. Another scenario for the
multi-step ritual is a primary burial which was intentionally disturbed and some bones of the deceased
were taken out. It is also possible that a whole skeleton was taken out from the grave and only small
bones and fragments were lost. Such case should be called an emptied grave. The third kind of multistep ritual is cremation, but only if bodies were burned on the funeral pyre and after that bones were
collected and carried to the destination grave.
The multi-step burial rites were undoubtedly practiced in the Mesolithic and Para-Neolithic
on the European Plain, because some examples of secondary burials, disturbed burials and cremations
are known for this period. However it seems that they were rather exceptions than the rule. There are
also numerous loose human bones uncovered on different settlement sites, especially in southern
Scandinavia and in Western Europe. Loose human bones could be remnants of temporary burials or of
bones kept in the settlement. However, it should be taken into account that loose human bones are still
insufficiently studied and in most cases they were interpreted as rests of cannibalistic practices or
destroyed graves. They were rarely connected with any special burial rite, so the real scale of the
multi-step ritual is still unknown and certainly underestimated.
The Dudka and Szczepanki sites, located on two islands of the former Lake Staświn, Masuria,
NE-Poland, are unique for the Stone Age hunter-gatherers on the European Plain. First of all, the main
cemetery at Dudka is the only one where secondary and cremation burials dominated over primary.
Most graves at the cemetery were contemporary collective and different kinds of burials were
deposited together. Some primary burials on the cemetery were disturbed in the Stone Age and
particular bones or even whole skeletons were taken out. Moreover, at both sites there were numerous
loose human bones. So, almost all possible steps of complex burial custom could be studied basing on
the material from Dudka and Szczepanki. It gives a good opportunity for the reconstruction of such
practices of the Stone Age hunter-gatherers.
The multi-step burial rite at Dudka have two basic forms – inhumation and cremation.
Additionally, the inhumation was held in two different ways. One of them began with temporary
burials located near to the settlement area and ended with secondary burials on the main cemetery.
The second way relied on disturbing primary burials on the cemetery.
The shore of the eastern bay of Dudka island (trench III), which was one of the main
settlement areas, was the major place where temporary burials were deposited. Human bones appeared
there from the Early Mesolithic, however most of them come from the layers of the classic Zedmar
period. The second place for temporary burials deposition was the settlement on the Szczepanki island
(southern shore). Such burials were rarely located in other settlement places at Dudka, i.e. on the
southern promontory (trench I, II, XII) and on the western bay (trench VIII). Most of temporary
burials on the eastern bay at Dudka were deposited on the slight slope, between the lake shore and the
plateau used for settlement purposes. At Szczepanki they appeared directly at the settled places as well
as close to the shoreline. The remnants of temporary burials are similar at both sites. There were
mostly small elements of the skeleton, which could have been easily lost and overlooked, such as
loose teeth, small bones of hand and foot or only fragments of bigger bones. Exceptionally, some
whole bigger bones, i.e. given long bones, whole cranial bones or coxal bone were probably
intentionally left on the temporary burial place. Such whole bones occurred in the early Zedmar period
at Szczepanki and in the classic Zedmar at the eastern bay at Dudka. Human bones appeared
sometimes together with adornments, mostly animal teeth pendants at Dudka and amber ornaments at
Szczepanki. All pendants at Dudka were broken at the hole, so adornments were probably accidentally
lost in the same way as small bones and human teeth.
Bones taken from the temporary burial place were always divided to some extent, because all
secondary burials at the main cemetery at Dudka are represented by more or less incomplete skeletons.
Even if there were most bones of particular skeleton, at least a couple of bigger ones were always
missing. In most cases burials comprised circa a half of the skeleton or only selected single bones. One
of the most incomplete secondary burial was one moral tooth separately deposited on the main
cemetery and covered with the turtle carapace. In other case it was just a one human rib deposited
between two stones in a small pit-grave. So it seems, that remains of one individual could have been
finally deposited in many destination graves. Bones were usually taken from temporary burial place
after whole soft tissue had disappeared. However, in few cases an anatomical order of particular bones
in secondary deposits was observed. It suggests, that sometimes some soft tissue was still present on
bones when they were taken from the temporary burial place. There are no traces of incisions or any
other post mortem manipulations. So, bones were not mechanically scraped, even if some soft tissue
was still preserved.
There are numerous evidences of keeping selected and chosen bones of deceased at the
settlement places. It was practiced on the eastern bay (trench III) as well as on the southern
promontory (trench I) at Dudka. Over there mainly skulls with taken off mandibles were stored. At
both settlements some selected long bones, particularly femurs, could have been kept as well. Bones
from the southern promontory were more worn-out as those from the eastern bay. They were more
fragmented and eroded, and more often accidentally burned as a dry bone. It suggests, that the bones
were unintentionally destroyed and trampled during long time. So it seems, that the storage of bones
was practiced at the southern promontory in the early and classic Zedmar periods, whereas on the
eastern bay mostly in the post-Zedmar. At Szczepanki the storage of bones was rather limited. There
was one mandible found in the settlement pit and eventually few fragments of skulls.
Another way of multi-step ritual took place on the main cemetery. In some cases the primary
burials had been disturbed and some bones were taken out. It concerns probably only sitting
individuals. There were also several pits on the cemetery which could have been intentionally emptied
graves. In such cases only small human bones or their fragments were found in the pit, or close to it,
often together with particular grave goods. Bones taken from such disturbed and emptied graves could
have been deposited later in another grave at the cemetery together with “new deceased”, i.e. with
primary sitting burials, with bones carried from temporary burial, or from funeral pyre. It is not
excluded that also secondary burials were intentionally disturbed. So, the secondary deposit of bones
at the main cemetery was not always the final step of multi-step funeral.
Cremation generally undergoes the same way as unburned bones. After the cremation bones
were collected and in many cases divided and selected. However, there are also complete skeletons
among cremated burials at the cemetery, so some individuals have been probably directly taken from
the pyre to the destination grave. Burned remains of different deceased were probably collected and
stored at the settlements, which is indicated by single bones of cremated individuals found on
occupation areas at Dudka and Szczepanki. Moreover, in two graves mixed burned bones of at least 8-
9 individuals were deposited. They were burned in different circumstances and time, and some
skeletons were complete, whereas another individuals were represented only by single bones - skulls.
All these remains had been probably collected and stored somewhere, and finally poured together into
the grave. The distinctive feature of cremation burials at Dudka cemetery is the deposition in small
clusters located near to the top of graves or pits. Such practice appears only once among inhumation
secondary burials.
The cremation was probably an alternative for the inhumation multi-step burial and for that
reason it was so popular at Dudka cemetery. Cremation could have been used in these cases when
bones of deceased should have been immediately cleared from the soft tissue. It could have been
particularly practiced in more remote settlements around the Lake Staświn, because burned bones
were easier for storage and transport than unburned skeletons.
Almost all members of the local hunter-gather society were subjected to the multi-step burial
rite. Only the smallest children were definitively excluded from that and they were buried at the place
of death, which is indicated by two infant burials at Szczepanki. The youngest children at the main
cemetery were circa 2-years old. There were three single primary burials laid on its back or side. These
individuals were also excluded from the multi-step custom, though the reason is unknown. In contrary,
all individuals buried in sitting position took part in the complex ritual. They were always with
secondary or cremation burials and at least three sitting individuals were intentionally disturbed in the
Stone Age.
The multi-step burial rite was important for the local Stone Age hunter-gatherers society from
few reasons. First of all, there was the necessity to carry over all deceased, who died in different
settlement palaces, to the main cemetery at Dudka. In most cases only pure bones without decaying
soft tissue could have been buried on the main cemetery. Because of it temporary burials occurred also
at Dudka. Taking into account, that almost all graves were collective and contemporary, it could have
been necessary to bury “a new” dead person with bones of its ancestors and relatives. For that reason
all sitting primary burials were accompanied with secondary and cremation ones, and some single
bones of other deceased were added to more complete secondary burials. The requirement of ancestor
remains was probably the motive for disturbing primary burials on the cemetery and taking out chosen
bones.
Multi-step burial rite was the local tradition practiced almost from the begging of settlement
on the Lake Staświn, i.e. from the Early Mesolithic. However, such practices became more important
and common in the Para-Neolithic, because most temporary burials and bones kept on the settlements
come from Zedmar layers. Moreover, they are much more numerous in the classic than in the early
Zedmar. It could be connected with considerable population growth at that time and with semipermanent habitation at particular settlement sites. Competition in the access to the local resources
could result in increasing territoriality, which generated significance of the ancestor cult and the
requirement of identification with the deceased buried on the main cemetery
Prawne Aspekty Bankowości Biometrycznej
Get PDFSzybki rozwój handlu elektronicznego, w szczególności z udziałem usług bankowości świadczonych online wymaga silnych narzędzi uwierzytelniania w celu weryfikacji stron transakcji. Obecnie fizyczna obecność stron umowy i/lub transakcji nie jest już niezbędna. Dlatego też proces uwierzytelniania klienta w sposób elektroniczny jest kluczowy dla potwierdzenia tożsamości klienta i autoryzacji. Stosowanie typowych haseł, kodów PIN lub tokenów nie wydaje się być skutecznym narzędziem dla transakcji o wysokiej wartości. Dane biometryczne pozwalają zweryfikować lub zidentyfikować oraz uwierzytelnić osobę na podstawie zestawu jej unikalnych cech. Dzięki wykorzystaniu cech o charakterze fizycznym lub behawioralnym tworzony jest wzorzec biometryczny, który może być wykorzystany jako referencja dla przyszłych pomiarów cech biometrycznych. Wzorzec biometryczny może być przechowywany w centralnej bazie danych i/lub karcie mikroprocesorowej, np. karcie płatniczej. Dane biometryczne są następnie wykorzystywane w procesie porównywania danych konkretnej osoby z utworzonym dla nich wzorcem biometrycznym w celu określenia ich podobieństwa.
Przedmiot rozprawy doktorskiej „Prawne aspekty bankowości biometrycznej” dotyczy analizy przepisów prawa mających zastosowanie do stosowania danych biometrycznych w sektorze bankowym. Po wprowadzeniu, praca została podzielona na cztery rozdziały, tj. (I) Bankowość biometryczna; (ii) Charakter prawny danych biometrycznych; (iii) Aksjologiczne podstawy stosowania danych biometrycznych przez bank; (iv) Ewolucja ograniczeń wykorzystania danych biometrycznych.
Celem pracy doktorskiej jest udzielenie odpowiedzi na pytanie czy prawo polskie reguluje bankowość biometryczną adekwatnie dla rozwoju systemów biometrycznych w bankach. Rozprawa doktorska obejmuje naukowe opracowanie dotyczące regulacji odnoszących się do uprawnionego wykorzystywania danych biometrycznych przez banki. Wskazuje warunki prawne, ryzyka, ocenę kryteriów odnoszących się do tożsamości klienta banku, jak również autoryzacji operacji bankowych.
Rozważania prawne obejmują następujące regulacje: (i) Konstytucję RP; (ii) RODO; (iii) PSD II; (iv) Prawo bankowe; (v) Kodeks pracy. Oprócz ustawowych przepisów prawa, rozprawa uwzględnia „soft law” mające zastosowanie do sektora bankowego, a także zasady wynikające z orzecznictwa sądowego konieczne dla oceny ewolucji ograniczeń rozwoju rozwiązań biometrycznych.
Przeprowadzone badania naukowe pozwalają stwierdzić, że przepisy prawa polskiego pod wpływem zmian wynikających z przepisów prawa UE zostały uzupełnione i coraz bardziej nadążają za potrzebami i statusem rozwoju bankowości biometrycznej. Pomimo właściwego kierunku zmian, regulacje dotyczące bankowości biometrycznej nie są kompleksowe.
Ponadto analiza przeprowadzona w dysertacji potwierdziła, że ze względu na fakt, iż bank jest podmiotem zaufania publicznego pełniącym istotną funkcję publiczną w zapewnianiu bezpieczeństwa powierzonych mu depozytów, efektywność metod uwierzytelniania ma znaczący wpływ na bezpieczeństwo depozytów, dlatego w sektorze bankowym istnieje aksjologiczne i systemowe uzasadnienie dla wykorzystywania danych biometrycznych.The rapid development of e-commerce, in particular banking online services requires strong authentication tools to verify the parties to the transaction. Physical presence of the parties to the agreement and/or transaction is no longer needed. That is why the client’s digital authentication is a crucial process for user’s identity and authorisation confirmation. Using typical password, PIN or token seems to be not efficient tool in particular for high value transactions. Biometric data allow a person to be verified and/or identified and authenticated based on a set of unique data that are specific to each individual person. Based on the physical and/or behavioral individual characteristics the biometric template is created that can be used as a reference for future measurement of people’s data. The template may be stored in central database and/or a smart card, e.g. payment card. Biometrics are used in the process of comparing data being the person's characteristics to that person's biometric "template" in order to determine resemblance.
The subject matter of the doctoral dissertation “Legal aspects of biometrics in banking sector” concerns the analysis of the law applicable to usage of biometric data in banking sector. After introduction, the thesis is divided into four chapters, i.e. (i) Description of banking biometric; (ii) Legal nature of biometric data; (iii) Axiological basis for using biometric data by the bank; (iv) Evolution of limits for the use of biometric data.
The aim of the work is to answer the question whether Polish law regulates biometric banking in a manner adequate to the development of biometric systems in the banks. The dissertation covers the scientific discussion in the light of current regulations regarding legitimate usage biometric data by banks. There are specified legal conditions, risks and evaluation criteria for the authentication of the client's bank’s employee identity as well as the authorization of banking operations.
The legal analysis is focused on the following regulations: (i) The Constitution of the Republic of Poland (ii) The General Data Protection Regulation; (iii) The Payment Services Directive II (iv) Polish Banking Law (v) The Labour Code. Apart from the statutory provisions of the law, the thesis relates to applicable “soft law” regulations applicable to the banking sector, as well as rules resulting from the Court's case-law, needed for the purpose of assessing evolution of the barriers for the development of the biometric solutions.
The conducted research allows you to state that the Polish law under the influence of changes resulting from the provisions of EU law has been supplemented by regulations that are more and more able to keep up with the current needs and the state of biometric banking development. Despite the proper direction of changes in legal norms, the regulations concerning biometrics in banking are not comprehensive.
In addition, the analysis carried out in the dissertation proved that due to the fact that the bank is a public trust entity pursuing an important public interest in ensuring the security of the funds entrusted to it, the effectiveness of authentication methods has a significant impact on the security of deposits, therefore in this sector there is a strong axiological and systemic justification for the use of biometric data
The legal model of a special tax on financial transactions
No full textPo kilku latach gwałtownego kryzysu subprime, podczas którego wiele instytucji finansowych wpadło w głębokie tarapaty, niektóre z nich upadły, a wiele państw przeznaczyło olbrzymie kwoty środków publicznych na rozwiązanie ich problemów płynnościowych, ponownie odżyła idea wdrożenia szczególnego podatku obciążającego sektor finansowy. Głównym celem takiego podatku miałoby być zwiększenie dochodów publicznych i zmuszenie instytucji finansowych do wniesienia godziwego i znaczącego wkładu w finansowanie wydatków budżetowych, nie tylko w celu zwrotu kosztów poniesionych przez poszczególne państwa na interwencje, ale także w celu zgromadzenia funduszy na wypadek kolejnych kryzysów finansowych. Po drugie podatek mógłby przyczynić się do ograniczenia zmienności na rynku walutowym oraz rynku papierów wartościowych oraz zmniejszenia ryzyka związanego z działalnością sektora finansowego. Poza tym podatek mógłby wspierać regulacje oraz nadzór makroostrożnościowy.
Niniejsza rozprawa doktorska Prawny model szczególnego podatku od transakcji finansowych stanowi podsumowanie dotychczasowych badań, dorobku i osiągnięć dotyczących idei specjalnego podatku obciążającego sektor finansowy gospodarki. Rozprawa dotyczy również zagadnienia obecnego reżimu opodatkowania instytucji finansowych w Polsce z punktu widzenia najważniejszych konstrukcji podatkowych i innych danin charakterystycznych dla tego sektora, ze szczególnym uwzględnieniem banków, zakładów ubezpieczeń oraz innych podmiotów dokonujących transakcji finansowych. Wreszcie, na końcu rozprawy, autor przedstawia swój własny postulowany model opodatkowania instytucji finansowych, który mógłby zostać implementowany w Polsce w miejsce obecnie obowiązującego podatku od niektórych instytucji finansowych (PNIF).
Obecny polski PNIF powinien zostać zastąpiony zupełnie nową konstrukcją, głównie z uwagi na liczne wady, w tym także te o charakterze nieusuwalnym, wynikające z samej koncepcji podatku opartego o model opłaty bankowej. Tego typu podatek jest pobierany w oparciu o pozycje bilansowe podatnika, przede wszystkim o zobowiązania (kapitały własne z reguły nie są opodatkowywane). Jednakże polski podatek obciąża aktywa podatników, co jest rozwiązaniem niewłaściwym, rzadko spotykanym w innych państwach, mającym jeszcze więcej wad niż typowy podatek tego typu. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem autora, brak jest uzasadnienia do nowelizacji obecnej ustawy o PNIF – nawet usunięcie przez ustawodawcę wszelkich luk i usterek nie naprawi dzisiejszego systemu opodatkowania sektora finansowego gospodarki. Jedynym właściwym rozwiązaniem jest uchylenie obecnie obowiązującego podatku i zastąpienie go właściwą konstrukcją, która będzie realizowała założone cele. Niniejsza rozprawa wskazuje na główne wady i zalety poszczególnych modeli szczególnego podatku obciążającego sektor finansowy i uzasadnia niewłaściwość przyjętego w Polsce rozwiązania.
Dlatego zdaniem autora najlepszym rozwiązaniem dla Polski jest zastąpienie obecnego PNIF zupełnie nową konstrukcją, opartą o model podatku od działalności finansowej (FAT) jednakże z pewnymi istotnymi modyfikacjami wymaganymi m.in. przez specyfikę polskiej gospodarki. Dlatego też autor postuluje nie tylko wdrożenie zasugerowanego modelu podatku, ale również wskazuje na poszczególne przepisy podatku dochodowego od osób prawnych oraz inne przepisy prawa, które również powinny zostać zmienione. Głównym celem podatku jest uzyskanie dodatkowych dochodów budżetowych, utraconych w wyniku stosowania zwolnienia przedmiotowego w VAT od świadczenia usług finansowych, jak również stosowania niektórych innych przywilejów podatkowych, z których korzystają instytucje finansowe, scharakteryzowanych w niniejszej rozprawie, jednakże w sposób najmniej uciążliwy dla struktury rynków finansowych oraz regulacji i nadzoru makroostrożnościowego. Rozprawa uwzględnia również aspekt związany z wymogami prawa UE oraz próbą przyjęcia unijnego podatku od transakcji finansowych.After few years of a rampant subprime crisis during which numerous financial institutions ran into deep troubles, some of them filed for bankruptcy and many countries spent large amounts of public money to solve their liquidity problems, the idea of a selective tax imposed on financial sector revived. The main aim of such a tax is to raise public incomes and force financial institutions to make a fair and substantial contribution to public budgets not only to meet the costs incurred by them on governmental interventions but also to accumulate funds in case of any future crisis. Secondly, the tax could curb the volatility on the currency and securities markets and reduce risk associated with the activities of the financial sector. Last but not least, such a tax could support macro-prudential regulations and supervision.
This doctoral dissertation The legal model of a special tax on financial transactions, exemplifies an attempt to summarize the hitherto achievements, attainments and output concerning the idea of a special tax concerning financial sector of economy. It also approaches the question of the current taxation of financial institutions in Poland from the point of view of the most important tax structures and other public tributes specific to this sector, with particular emphasis on banks, insurance companies and other entities involved in financial transactions. Finally, at the end of the dissertation, the author presents his own postulated model of taxation of financial institutions, which may be implemented in Poland instead of the currently prevailing tax on certain financial institutions.
The current Polish tax on certain financial institutions should be replaced due to numerous flaws, some of them having an indelible character, arising from the sole concept of this tax, based on financial stability contribution model. Such type of tax is charged basing on the taxpayers’ balance sheet items, mainly on liabilities (equity is rather not taxable). However, Polish tax burdens taxpayers’ assets which is inappropriate solution, rather unparalleled in other countries, having even more drawbacks that the typical tax based on financial stability contribution model. Taking this into account, in the author’s opinion, there are no grounds and reasons to amend the current tax – even removal of all legislative defects will not improve the current taxation regime for Polish financial sector. The only appropriate solution is to abolish the current tax and replace it with the proper one which will pursue the required objectives. The dissertation indicates main benefits and drawbacks of particular models of a special tax on financial institutions and justifies the incorrectness of the solution adopted in Poland.
Therefore in the author’s opinion, the best solution for Poland is to replace the current tax on certain financial insitutions with a new tax, that is based on the concept of a financial activities tax but with some important modifications required by Polish economic specifity and hitherto prevailing tax regulations. Hence the author postulates not only to adopt his model of a tax but also indicates particular regulations of CIT and other applicable laws to be amended at the same time. The basic purpose of a tax is to obtain additional budget incomes, lost as a result of VAT exeption on financial services, as well as some other tax privileges enjoyed by financial institutions, characterized in the dissertation, but in the least intrusive way to the financial market structure and macro-prudential regulations and supervision. The dissertation takes into consideration also the aspect of requirements of EU law and EU’s attempt to adopt financial transaction tax
Role międzynarodowe Ukrainy w strefie euroatlantyckiej
No full textThe research tries to take a few steps back. It seeks comprehensive analysis of the reasons and determinants of the Ukrainian foreign policy and its place in the international arena. That is why a retrospective review of the Ukrainian actions, aspirations, intentions, and consequences for Ukraine and the international environment has been elaborated. The analysis of the international roles of Ukraine during 1991-2017 is an extensive panoramic view on the international behavior of the state.
The subject of the study is international behavior of Ukraine, its determinants, logic, reasons, typologies, consequences, and roles. The research pays attention to the international roles of Ukraine in the Euro-Atlantic area. This geographical area in the research has a political aspect, that is why under consideration are states and international organizations operating in the region.
Three main groups of roles were selected according to the International role theory: (1) roles expected from Ukraine, (2) roles declared by Ukraine, and (3) roles played by Ukraine. The main aim of the study is to synthesize three aforementioned groups of international roles of Ukraine and to analyze their effectiveness and specificity.W niniejszym badaniu cofnięto się o kilka kroków w poszukiwaniu wszechstronnej analizy przyczyn i uwarunkowań polityki zagranicznej Ukrainy i jej miejsca na arenie międzynarodowej. W retrospektywny sposób dokonano analizy działań władz na Ukrainie, ich aspiracji, intencji i konsekwencji tych posunięć dla tego państwa i środowiska międzynarodowego. Analiza międzynarodowych ról Ukrainy w latach 1991-2017 jest obszernym, panoramicznym spojrzeniem na międzynarodowe zachowanie państwa.
Przedmiotem niniejszych badań jest międzynarodowa aktywność Ukrainy: jej uwarunkowania, logika, przyczyny, typologie, konsekwencje i role. W pracy zwrócono uwagę na role międzynarodowe Ukrainy na obszarze euroatlantyckim. Obszar geograficzny jest tu rozumiany politycznie, więc pod uwagę brano państwa i organizacje międzynarodowe działające w regionie.
Trzy główne grupy ról zostały wybrane zgodnie z ustaleniami teorii ról międzynarodowych: (1) role oczekiwane od Ukrainy, (2) role zadeklarowane przez Ukrainę i (3) role odgrywane przez Ukrainę. Głównym celem badania jest porównanie trzech wyżej wymienionych grup, oraz analiza ich skuteczności i specyfiki
Oprogramowanie Open Source a efekty sieciowe
No full textIn this dissertation, we will analyze the collaboration among Open Source developers in GitHub with a particular focus on the network effects. Our aims are twofold. First, we want to introduce a generalized definition of the network effects, which would allow for the inclusion of information generated by the underlying network structures while modeling. We separate the potential network effects (the traditional understanding) from the local network effects (related to the topology of the multidigraph). Secondly, we want to investigate the factors which influence the strength of network effects within the Open Source community. We assume the presence of network effects within the Open Source community of GitHub. We discuss how diversity and homophily affect the performance of the teams and the creation of links in social networks of GitHub. We combine the classical Social Network Analysis (e.g., assortativity, rich-club, structural characteristics) with the econometric analyses. Since the complete download of GitHub data is impossible, our dataset is combined from three sources: GHTorrent, GitHub Archive, and our data set obtained by web-scraping GitHub. Recently, it was shown that hyperbolic geometry is intrinsic in many real-world networks and especially useful while modeling large scale-free networks based on similarity and popularity. For this reason, we address similarity vs. diversity among developers with non-Euclidean Self-Organizing Maps. Exponential growth which characterizes hyperbolic geometry affects the visualization and modeling of the neighborhoods in data: objects sharing the same properties tend to be mapped close together. We investigate the impact of developers characteristics on the probability of collaborating with them with the logistic regression model. Additionally, we conduct text mining analyses on the content provided by GitHub users. We also show that the structures of networks in the service are not independent and find the temporal patterns in developers' behavior. Our findings suggest that diversity plays a crucial role in the creation of links among users who exchange information (e.g., in issues, comments, and following networks). On the contrary, similar users establish the connections in networks related to actual coding. Open Source developers are driven by various forms of the network effect, e.g., standardization or lock-in-effects. Reputation and mutuality also play an essential role in choosing with whom to collaborate. We also provide some new algorithmic solutions, especially in the area of applying hyperbolic geometry to economic research. The results are representative for the Open Source developers in GitHub.W tej rozprawie zostanie przeanalizowana współpraca pomiędzy programistami tworzącymi oprogramowanie Open Source ze szczególnym uwzględnieniem kwestii efektu sieciowego. Pierwszym celem rozprawy jest redefinicja efektu sieciowego. W efekcie sieciowym według definicji używanej w rozprawie można wyodrębnić komponent związany z siecią potencjalną (klasyczne rozumienie terminu), ale również komponent wynikający z dostępnej informacji i jej jakości odnośnie lokalnej sieci, czyli sąsiedztwa konsumenta w skierowanym multigrafie. Drugim celem rozprawy jest próba odkrycia czynników, które warunkują siłę efektu sieciowego wśród programistów działających w serwisie GitHub. Zakładając obecność efektów sieciowych wśród programistów Open Source i dostrzegając, że skoro efekt sieciowy jest uzależniony od liczby i jakości powiązań w sieci, pytanie o czynniki sprzyjające efektowi sieciowemu sprowadza się do problemu, co sprzyja powstawaniu połączeń w sieci. Korzystając z danych pochodzących z serwisu GitHub, analizuję zachowanie użytkowników w ramach wielowarstwowej sieci. Wyodrębniam sieci (warstwy) związane ze śledzeniem użytkownika, dawaniem mu gwiazdek, kopiowaniem jego repozytorium, zgłaszaniem propozycji zmian, zgłaszaniem problemów oraz komentowaniem. W rozprawie sprawdzam, czy i w jaki sposób różnorodność oraz homofilia wpływają na współpracę (tworzenie się sieci) pomiędzy użytkownikami serwisu GitHub zajmującymi się oprogramowaniem Open Source. Wykorzystane techniki analizy obejmują modele regresji logistycznej, analizę sieci społecznych, techniki analizy wielowymiarowej, analizę tekstu oraz uogólnione sieci Kohonena. Rozprawa ma charakter interdyscyplinarny. Poza dyskusją problemu z teorii mikroekonomii uwagę poświęcam efektywnym metodom wizualizacji i przetwarzania danych o dużej objętości. Rozważam m.in., jaka rozmaitość najlepiej nadaje się do modelowania sieci tworzonych przez użytkowników serwisu GitHub. Otrzymane wyniki sugerują, że najmniej odpowiednie jest wykorzystanie płaszczyzny euklidesowej. Uzyskane wyniki wskazują, że zarówno różnorodność, jak i podobieństwo odgrywają ważną rolę w procesie tworzenia się sieci pomiędzy użytkownikami serwisu GitHub. Różnorodność wspomaga rozwój połączeń w sieciach związanych z wymianą informacji (zgłaszanie problemów, komentarze i śledzenie); współpraca w ramach kodu z reguły występuje pomiędzy osobami o podobnych charakterystykach. W projektach współpraca pomiędzy odmiennymi osobami częściej niż między podobnymi polega na zgłaszaniu błędów oraz problemów w użytkowaniu programu. Na zachowanie programistów ma również wpływ standaryzacja obecna wśród języków programowania. W rozprawie sugeruję nowe techniki badawcze do dotychczas niestawianych problemów (analiza sekwencji, uogólnione sieci Kohonena, analiza tekstu z wykorzystaniem geometrii hiperbolicznej). Uzyskane rezultaty są reprezentatywne dla populacji osób tworzących oprogramowanie Open Source w serwisie GitHub
Application of palladium complexes to the synthesis of aromatic derivatives of axial chirality
No full textCząsteczki o chiralności osiowej stanowią dużą grupę związków, w tym produktów naturalnych, nowych materiałów i leków, a także wielu ważnych ligandów. Dlatego jednym z ważniejszych celów wydaje się synteza tych związków, albowiem atropoizomeria okazała się zjawiskiem częściej spotykanym i istotniejszym, niż dotychczas przypuszczano. Natomiast jedną z wiodących metod syntezy diarylowych układów o chiralności osiowej jest reakcja sprzęgania Suzuki-Miyaury. Pracę rozpoczyna informacja o genezie i celu pracy badawczej (Rozdz. 1). Następnie przedstawiłem krótki wstęp literaturowy składający się z dwóch podrozdziałów. Pierwszy z nich opisuje podstawowe informację o atropoizomerii z uwzględnieniem występowania oraz znaczenia (Rozdz. 2.1-2.2), nazewnictwa (Rozdz. 2.3), zjawisk związanych z ograniczeniem swobody rotacji (Rozdz. 2.4), podziałem atropoizomerii (Rozdz. 2.5) czy atropoizomeryzacją (Rozdz. 2.6). W kolejnej części przedstawiłem metody syntezy chiralnych pochodnych atropoizomerycznych (Rozdz. 2.7). Część literaturową zakończyłem przedstawieniem w Rozdziale 3 reakcji sprzęgania metodą Suzuki ze szczególnym omówieniem mechanizmu reakcji.
Badania własne podzieliłem zasadniczo na pięć części. W pierwszej z nich (Rozdz. 4.2) opisałem badania selektywności (w tym regio- oraz atroposelektywności) sprzęgania trójbromolutydyn z wybranymi kwasami boronowymi. Otrzymane atropoizomeryczne pochodne poddałem dalszym badaniom stabilności termicznej wyznaczając eksperymentalnie wartość bariery rotacji. Przedstawiłem także proponowaną kolejność podstawienia uwzględniając aspekty stereochemiczne w oparciu o dane eksperymentalne. Drugą część (Rozdz. 4.3) poświęciłem syntezie wysoce zatłoczonych sterycznie pentaarylopiryn. Przedstawiłem pierwszą syntezę orto-podstawionych pentaarylopirydyn wraz z pełną charakterystyką oraz badaniami stabilności termicznej otrzymanych pochodnych. W trzeciej części (Rozdz. 4.4) przedstawiłem dogodną syntezę nieracemicznych pochodnych 4-alkoksypirydyn otrzymanych w oparciu o asymetryczną reakcję sprzęgania metodą Suzuki-Miyaury. Czwarta część (Rozdz. 4.5) poświęcona była projektowaniu nowych chiralnych ligandów oraz wykorzystaniem ich w katalizie asymetrycznej. Zaprojektowałem oraz otrzymałem dwie grupy chiralnych katalizatorów typu P,N oraz N,N oraz przedstawiłem ich wykorzystanie w modelowych reakcjach metodami Suzuki-Miyaury oraz Hecka. Piątą cześć stanowiło wykorzystanie jednego z otrzymanych produktów pośrednich podczas syntezy katalizatorów typu P,N, jako efektywnego organokatalizatora w asymetrycznej reakcji nitro-Michaela.
Pracę badawczą kończy krótkie podsumowanie przedstawiające najważniejsze cele otrzymane podczas przeprowadzonych badań.
W części eksperymentalnej przedstawiłem szczegółowe przepisy eksperymentalne oraz dane analityczne dla otrzymanych przeze mnie związków.
Pracę kończy bibliografia skupiająca najważniejsze publikacje z obszaru prowadzonych przeze mnie badań.Molecules of axial chirality constitute a large group of compounds including natural products, new materials and medicines. Axial chirality is present in many chiral auxiliaries and ligands. The Suzuki–Miyaura cross-coupling reaction represents a facile protocol for the construction of axially chiral molecules due to mild coupling conditions and ready accessibility of various boronic acids. The asymmetric version of this transformation is of special interest since it permits direct access to non-racemic biaryls with stable axial chirality (atropisomers).
I basically divided my own research into five parts. In the first of these (Chapter 4.2), I described the selectivity studies (including regio- and atroposelectivity) of coupling tribromolutidines with selected boronic acids. The obtained atropisomeric derivatives underwent further thermal stability tests by experimentally determining the value of the rotation barrier. I also presented the proposed substitution order taking into account the stereochemical aspects based on experimental data. I devoted the second part (Chapter 4.3) to the synthesis of highly sterically crowded pentaarylpyrins. I presented the first synthesis of ortho-substituted pentaarylpyridines along with full characteristics and thermal stability studies of the derivatives obtained. In the third part (Chapter 4.4) I presented a convenient synthesis of non-racemic derivatives of 4-alkoxypyridines obtained on the basis of the asymmetric Suzuki-Miyaury coupling reaction. The fourth part (Chapter 4.5) was devoted to the design of new chiral ligands and their use in asymmetric catalysis. I designed and obtained two groups of chiral catalysts type P, N and N, N and presented their use in model reactions using Suzuki-Miyaury and Heck methods. The fifth part was the use of one of the intermediates obtained during the synthesis of P,N type catalysts as an effective organocatalyst in the asymmetric nitro-Michael reaction.
The research work ends with a short summary of the most important goals obtained during the research.
In the experimental part, I presented detailed experimental procedures and analytical data for the compounds obtained.
The work ends with a bibliography focusing on the most important publications in the area of my research
Spatial aspects of present-day policies towards indigenous languages in North and South American countries
No full textW Ameryce Północnej i Południowej żyje ponad 20 milionów osób posługujących się językami rdzennymi, a za sprawą działalności tubylczych ruchów społecznych oraz rosnącej grupy badaczy władze poszczególnych państw i organizacji międzynarodowych coraz częściej podnoszą problem ochrony języków tubylczych. Mimo to zarówno badania obecnego statusu języków tubylczych, jak i sytuacji ich użytkowników wciąż należą do rzadkości.
Niniejsza rozprawa ma wypełnić jedną z luk w obrębie aktualnych publikacji na ten temat. Jej celem jest określenie i ocena przestrzennych aspektów współczesnej polityki wobec języków tubylczych w państwach i terytoriach zależnych Ameryki Północnej i Południowej w kontekście postępującego wzrostu liczby ludności rdzennej w miastach oraz globalnych zmian zachodzących w politykach wobec ludności tubylczej. Zgodnie z przyjętymi hipotezami badawczymi polityki językowe na badanym obszarze w coraz większym stopniu chronią języki rdzenne, szczególnie w państwach o znacznej liczbie i odsetku tubylczej populacji i użytkowników języków rdzennych, ale ich zasięg nie jest dostosowany do zmian rozmieszczenia ludności tubylczej, zwłaszcza w państwach unitarnych. Przyjęto również, że odsetek osób posługujących się językami rdzennymi jest wyższy na obszarach słabiej zaludnionych oraz takich, gdzie mieszka wyższy odsetek ludności tubylczej. Ponadto sformułowano dwie hipotezy badawcze dotyczące sytuacji języków rdzennych w mieście Meksyk, stanowiącej przedmiot studium przypadku: zgodnie z nimi oficjalna polityka językowa w mieście nie jest skutecznie realizowana, a w rezultacie sytuacja języków rdzennych uzależniona jest głównie od oddolnych działań ludności tubylczej.
W pierwszym rozdziale pracy przedstawiono jej cel i zakres, podstawowe pojęcia dotyczące analizowanych zagadnień, przegląd najważniejszych badań nad językami rdzennymi i ludnością tubylczą, a także opis metod badawczych i charakterystykę źródeł danych. W rozdziale drugim podjęto próbę określenia liczby i rozmieszczenia ludności tubylczej oraz użytkowników języków rdzennych w poszczególnych państwach i terytoriach zależnych obu Ameryk w oparciu o dane ze spisów powszechnych. Uzyskane informacje przedstawiono w formie opisowej z pomocą sporządzonej w tym celu serii map, zaś do porównania danych statystycznych dla poszczególnych obszarów zastosowano podstawowe metody statystyczne. W rozdziale trzecim w oparciu o teksty aktów prawnych przeanalizowano historyczne i współczesne polityki formułowane wobec języków tubylczych w obu Amerykach od okresu kolonialnego do czasów współczesnych. Uzyskane dane posłużyły do oceny stopnia ochrony języków rdzennych w każdym z analizowanych państw i terytoriów zależnych. W rozdziale czwartym zbadano przestrzenne aspekty sytuacji języków rdzennych w mieście Meksyk, posługując się danymi jakościowymi uzyskanymi podczas wywiadów i obserwacji prowadzonych w ramach badań terenowych, uzupełnionymi o dane zastane. Przestawiono informacje na temat użytkowników języków rdzennych w mieście Meksyk, wskazano założenia oficjalnej polityki językowej miasta, a także określono główne czynniki wpływające na żywotność języków tubylczych na jego obszarze.
Uzyskane wyniki pozwoliły stwierdzić, że od lat 80. XX wieku na niemal całym badanym obszarze doszło do znacznego rozwoju oficjalnych polityk chroniących języki rdzenne, także w miastach oraz w państwach o stosunkowo małej liczbie i odsetku ludności tubylczej, bez wyraźnej różnicy między państwami federalnymi i unitarnymi. Ze względu na brak wystarczających danych nie można było w pełni zweryfikować hipotez o wyższym odsetku użytkowników języków rdzennych na obszarach słabiej zaludnionych oraz takich, gdzie wyższy był też odsetek tubylczej populacji. W przypadku miasta Meksyk jednoznacznie potwierdzono nieskuteczność oficjalnej polityki językowej, natomiast jako główny czynnik wpływający na kondycję języków rdzennych wskazano napływ ludności tubylczej z obszarów wiejskich, podczas gdy ruchy oddolne odgrywają w tej kwestii bardzo ograniczoną rolę.In North and South America, more than 20 million people speak indigenous languages. Thanks to indigenous social movements and a growing number of researchers, the need to protect those languages is more and more often discussed both on national and international level. Nevertheless, research concerning the current status of indigenous languages and the situation of their speakers is still scarce.
This dissertation seeks to fill one of the gaps in existing literature on this topic. It aims at identifying and assessing spatial aspects of present-day policies towards indigenous languages in North and South American countries and dependent territories, in the context of increasing urbanization of autochthonous populations and global changes in policies regarding indigenous people. The research hypotheses are that language policies in the Americas are increasingly protecting indigenous languages, especially in countries with a higher number and percentage of native people and indigenous language speakers, but the policies’ scope is not adapted to changes in spatial distribution of autochthonous populations, particularly in unitary states. It is also assumed that the percentage of indigenous language speakers is higher in less populated areas and in regions where the percentage of indigenous people is higher. Two additional hypotheses regarding the situation of indigenous languages in Mexico City, described in a case study, state that the official language policy in the city is not being successfully implemented, and as a result the situation of indigenous languages depends primarily on grassroots initiatives of autochthonous people.
The first chapter presents the aim and scope of the dissertation, basic concepts regarding the analyzed subject, an overview of most relevant studies on indigenous people and languages, as well as a description of research methods and data sources. In the second chapter an attempt to determine the number and spatial distribution of indigenous people and indigenous language speakers in countries and dependent territories of the Americas has been made, based on census data. This information is presented in the form of descriptions and a series of maps; the comparison concerning different countries and regions has been done, with the application of basic statistical methods. The third chapter analyzes historical and modern policies towards indigenous languages in the Americas from the colonial era to the present, on the basis of corresponding legal acts. The data is used to assess the level of protection of indigenous languages in each analyzed country and dependent territory. The fourth chapter studies spatial aspects of the situation of indigenous languages in Mexico City, based primarily on qualitative data obtained from interviews and observations carried out during field research. Information on indigenous language speakers in Mexico City is presented, objectives of the city’s official language policy are indicated, and main factors that influence the vitality of indigenous languages in the case study area are determined.
The results obtained allow to conclude that since the 1980s in almost all of the Americas there has been a significant development of official policies that protect indigenous languages, including their presence in cities and in the countries with a relatively small number and percentage of indigenous population, without much difference between federal and unitary states. Due to lack of sufficient data it is not possible to verify fully whether the percentage of indigenous language speakers is higher in less populated areas and in regions where the percentage of indigenous people is higher. In the case of Mexico City, the ineffectiveness of the official language policy has been confirmed, whereas it is the migration of indigenous people from rural areas that proves to be the main factor affecting the condition of indigenous languages rather than grassroots initiatives, which turn out to have a very limited role
Regulating the legal status of the Evangelical Church of the Augsburg Confession real estate in the Third Republic of Poland
No full textThis dissertation aims to: (1) analyse the historical and legal processes of regulating
the legal status of the real estate of the Evangelical-Augsburg Church, including both its
property taken over by the State Treasury (with no legal title) after the Second World War and
the property belonging to the Evangelical parishes incorporated as a part of the church in
1947; (2) assess the practices of the Regulatory Commission and the judicial system in the
Third Republic of Poland related to the compliance of the administration of justice with the
normative model adopted. Achieving the first goal is a prerequisite to reaching the second. In
other words, without an in-depth knowledge of the historical processes it would be impossible
to conduct a thorough analysis of today’s Evangelical property restitution proceedings, which
as a rule disregard the legal regulations adopted in the law providing for the restitution of
property of the Evangelical-Augsburg Church.
In 1947 the parishes of the Evangelical churches functioning in the Second Polish
Republic were incorporated into the Evangelical Church of the Augsburg Confession.
Although these parishes had been in practice liquidated back in 1945, and their property (with
no legal title) had fallen into the possession of either the State and its organizational units, or
the Catholic Church and other religious denominations, they de jure still existed.
The property of the Lutheran parishes formerly functioning on the territory of the
Second Polish Republic, appropriated in 1945 by the State authorities and later incorporated
into the Evangelical Church of the Augsburg Confession, included over 4,000 pieces of real
estate, more than 2500 sacred buildings and accompanying structures, thousands of
cemeteries as well as about 100,000 ha of agricultural and forest land. Church buildings and
other real estate functionally belonging to them were transferred to the Catholic Church and to
a lesser extent to other religious denominations. As far as the property incorporated into the
parishes in 1947 is concerned, the Evangelical-Augsburg Church was given only a few pieces
of real estate which it in fact had owned on October 31, 1946 before the incorporation. The
appropriation of Evangelical property (with no title) in 1945 was legalized in the following
years.
When the People’s Republic of Poland was heading towards its collapse, the
communist authorities, soliciting support from the Catholic Church in the parliamentary
338
election to the so-called ‘contractual Sejm’, gave the Church titles to thousands of pieces of
sacred property which had already been at its disposal, together with the buildings and
structures functionally related to them, i.e. churches and chapels, presbyteries, parsonages,
etc. located on the territory of the former Second Republic of Poland. The legal status of the
remaining property of these parishes was regulated by the Act of 13 May 1994 on the position
of the State concerning the Evangelical Church of the Augsburg Confession in the Republic
of Poland, which defined the principles of its restitution to this Church.
The solution adopted in this act empowered the Evangelical-Augsburg Church to
apply for the restoration of property or for compensation for the thousands of pieces of real
estate appropriated after the Second World War without a legal title to them, which posed
a serious threat to the State budget. Making concessions for that, the Evangelical-Augsburg
Church reduced its claims inter alia by not seeking compensation for 2,300 pieces of sacred
property appropriated by the Catholic Church. This did not suffice, however. As a result of an
intense pressure from the state authorities, not only was a wrong legal basis adopted for the
proceedings on the claims of the Evangelical-Augsburg Church submitted to the Regulatory
Commission but it was interpreted contra legem as well.
Faced with the threat of paralysing the activities of the Regulatory Commission, the
Evangelical-Augsburg Church accepted the rules imposed for many years. This allowed for
the recovery of at least part of the lost real estate but at the same time resulted in the
irretrievable loss of many of its most valuable pieces. Moreover, the claims for the restitution
of its property lost in the period of totalitarian rule met with resistance and objections from
the local branches of the state administration and local government, all of which adhered to
the position of the party representing the government in the Regulatory Commission. Local
branches would not only frequently dispose of real estate subject to regulatory proceedings,
which in the case of Western and Northern Poland resulted in the proceedings deemed
groundless leading to their consecutive cancellation, but would also go as far as concealing
the existence of relevant documents or sometimes even providing the Regulatory Commission
with false information.
The restitution process for Evangelical real estate was also fraught with difficulties
posed by the judiciary. The Supreme Court ruled that the purchase by the State Treasury of
the title to Evangelical real estate by virtue of a court order issued on the basis of the decree of
1946 on abandoned and post-German assets, excluded the possibility of restoring the title to
such property. Moreover, the court allowed the possibility of the acquisition of the ownership
of Evangelical real estate by the State Treasury through usucaption by adding the period of
339
totalitarian rule to the necessary lapse of time beyond which the real estate could be gained,
which contradicted the essence of the regulatory proceedings. It may safely be said that the
Supreme Court’s administration of justice regarding claims for the restitution of property
formerly owned by the Evangelical Church of the Augsburg Confession has become
an instrument for reducing and rejecting these claims
Dynamics of quasiparticles in InGaN/GaN heterostructures grown on substrates with variable miscut
No full textNiniejsza dysertacja opisuje badania dynamiki i rekombinacji ekscytonów w studniach kwantowych InGaN/GaN hodowanych na modyfikowanych litograficznie podłożach GaN. Pierwsza
część rozprawy opisuje efekt zmiany zawartości indu w warstwach InGaN w zależności od kąta
pochylenia płaszczyzny podłoża względem płaszczyzny c azotku galu. Im większy jest ów kąt
pochylenia tym mniej indu wbudowuje się w taką warstwę w czasie wzrostu MOCVD. Tego
typu zachowanie jest efektem zależności zawartości indu w strukturze od prędkości wzrostu. W czasie wzrostu MOCVD, prędkość wzrostu w kierunku pionowym jest stała na całej
powierzchni próbki. Wytworzenie na próbce rejonów, które różnią się między sobą kątem pochylenia płaszczyzny wzrostu względem płaszczyzny c skutkuje różnicą poziomej składowej
prędkości wzrostu pomiędzy tymi obszarami. Różnica ta jest przyczyną różnicy w zawartości
indu w warstwie na różnie pochylonych obszarach. Pierwsza część dysertacji kończy się opisem wytworzenia monolitycznych paneli diod świecących w różnej długości fali przy użyciu
wyżej opisanej technologii. Jeden z owych paneli diod zmienia kolor w zakresie od zielonego
do niebieskiego. Druga część niniejszej rozprawy opisuje wyniki charakteryzacji opisanych
warstw. Zostały w niej omówione m. in. pomiarów dyfrakcji rentgenowskiej, fotoluminescencji
czasowo-rozdzielczej oraz pomiarów wykonanych mikroskopem sił atomowych. Zmiana zawartości indu w studni kwantowej na różnych obszarach próbki pociąga za sobą zmianę przerwy
energetycznej i wbudowanego pola elektrycznego w obszarze studni kwantowej. Zmiany te
skutkują emisją światła o większej energii z obszarów o większym kącie nachylenia, w których zawartość indu jest mniejsza (co pociąga za sobą szerszą przerwę energetyczną i mniejsze
pole elektryczne). W niniejszej rozprawie doktorskiej został również zaproponowany model
rekombinacji promienistej w potencjale z fluktuacjami. Wyniki pomiarów fotoluminescencji
czasowo-rozdzielczej w funkcji temperatury zostały omówione w kontekście tego modelu, oraz
dwóch innych modeli opisujących tę samą zależność. Trzecia część rozprawy opisuje obserwację efektu transportu kwazicząstek w płaszczyźnie studni kwantowej w jednym z opisanych
paneli różnokolorowych diod świecących. Obecność na próbce obszarów różniących się szerokością przerwy energetycznej pozwala rozróżnić efekt transportu kwazicząstek od efektów
związanych ze światłem rozproszonym. Jest to możliwe, gdyż transport kwazicząstek wygenerowanych w obszarze o węższej przerwie energetycznej jest blokowany przez granicę z
obszarem sąsiadującym, w którym przerwa energetyczna jest szersza. Opisywany efekt został
zbadany poprzez pomiary w funkcji napięcia przyłożonego do złącza p - n, w funkcji temperatury oraz na obszarach o różnym pochyleniu płaszczyzny wzrostu. Pomiary czasowo -
rozdzielcze wykazały istnienie dwóch typów dynamiki kwazicząstek w próbce. Pierwszy typ
dynamiki wiąże się z istnieniem składowej krótko żyjącej sygnału. Czas życia ekscyt odpowiedzialnych za tę składową waha się od kilku do kilkunastu nanosekund. Przy pomiarach w skali
i
czasowej kilku mikrosekund, widoczna była składowa długo żyjąca, której czas życia wahał
się od kilkuset nanosekund do dwóch mikrosekund. Pomiary profilu luminescencji w funkcji
czasu wykazały, że to właśnie dynamika długo żyjąca jest odpowiedzialna za obserwowany
efekt transportu. W ninijszej dysertacji zostały przedyskutowane różne hipotezy dotyczące
charakteru transportowanych kwazicząstek. Pomiary w funkcji temperatury dla dwóch obserwowanych typów dynamiki zostały zinterpretowane przy użyciu wyżej wspomnianego modelu
rekombinacji. Najbardziej prawdopodobną hipotezą wyjaśniającą obserwowane zjawiska jest
transport długo żyjących ekscytonów spolaryzowanych.This thesis presents the study on exciton dynamics including recombination in InGaN/GaN
epitaxial structures grown on substrates with variable surface off-cut angle. Observation of
thermal and spatial effects allows to determine nature and parameters of carrier transport
and light emission in InGaN/GaN quantum wells. The first part of this dissertation describes the effect of off-cut angle change on the properties of InGaN layers grown by MOCVD
method(and it is worth to note that most of those layers are semiconductor quantum wells
similar to that used as an active region of light emitting diodes and laser diodes). The surface off-cut angle plays very important role during the epitaxial growth of InGaN thin layers.
It can even determine the growth mode (step flow, step bunching or island mode). While
growing InGaN alloy layers, this angle determines horizontal growth rate and since the indium incorporation depends on this horizontal growth rate, indium content in the layer also
depends on off-cut angle. The bigger this angle, the higher bandgap of the quantum well.
The processing procedures that allow us to obtain many regions with different misorientation
angles on one substrate are described and the preparation and structures of the samples used
in this work are presented. This technological part ends with description of our technology’s
application in making the first monolithic multicolor InGaN/GaN LED array with tuning
range of 75 nm (many diodes shining from green to blue on one substrate and made in single
growth process). The second part consists of characterization of our structures. The results
of atomic force microscopy, photoluminescence, X - ray diffraction and current - voltage characteristics are presented. It has been found, that the wavelength of light changes mainly
due to indium content change in quantum wells with off-cut angle, causing change of the
internal electric field in the structure, what affects the overlap of electron and hole and thus
the photoluminescence decay time. The model of radiative recombination in quantum well
with local fluctuations of indium content is presented, and the results of photoluminescence
measurements in different temperatures are discussed within this model. In the third part,
the first observation of quasiparticles transport in plane of InGaN/GaN quantum well is described. The technology of making many regions with different off-cut angles on one wafer
allows us to distinguish between the luminescence originating from quasiparticle transport
and scattered light. More precisely, since the change of this angle results in the bandgap
change, there is a potential step on the border between regions with different off-cut angles.
The luminescence originated from transport of quasiparticles stops at this potential step,
whereas scattered light can just go through such potential barrier. The results are discussed with various hypothesis. The most probable hypothesis assumes the diffusion of dipolar
excitons assisted by dipole - dipole repulsion. As far as the Author knows, this is the first
observation of this effect in InGaN/GaN quantum wells. Finally, I confirmed the thesis that
iii
there is an important population of delocalized particles in GaInN. The particles, excitons
and charge carriers can diffuse and play important role in transport and light emision
Ewolucja kwiatu w rodzaju Fritillaria L. (Liliaceae) w odpowiedzi na zmianę głównego zapylacza
No full textAngiosperm flowers show enormous variation in shape, size, colour, scent, or reward. Although the enormous variability in flowers has often been related to pollinator-mediated selection, the forces driving this divergence remain unclear and contentious to some extent. However, a review of numerous recent studies suggests that about a quarter of divergence events may be associated with pollinator shifts.
In my study I focused on Fritillaria L. (Liliaceae), a genus predominantly found in temperate Holarctic regions of both the Old and the New World, including ca. 140 species of bulbous plants.
Majority of Fritillaria species have insect pollinators, but in North America and Asia there are also some bird pollinated species. It seems that in Fritillaria the pollinator shift occurred separately in different biogeographical contexts and in different habitats, since ornithophilous F. gentneri and F. recurva are found in North America and F. imperialis in Asia. Moreover, their pollinators belong to different taxonomical groups (hummingbirds vs. passerine birds).
To find flower characters crucial for these shifts I analysed several floral traits related to pollination. The first set of characters was related to flower morphology. Since flower colour is one of the most important signals used by pollinators to choose the preferred flowering plant, I also analysed physical colour properties. Moreover, to determine the perception of fritillaries by pollinators I used the recently introduced technique of false colour pictures. I also analysed nectar properties: sugar mass, concentration and composition and nectar amino acids (AAs) amount and composition. Searching for adaptation to various groups of pollinators I analysed the structure and ultrastructure of floral nectaries. With the use of scanning electron microscopy, I analysed the structure of the outer tepals. The resulting data matrix was mapped on a phylogenetic tree, subsequently, I reconstructed ancestral states of these studied characters.
My study revealed that the pollinator shifts in fritillaries had likely resulted in several adaptive changes to the nectar characteristic and morphology of the flower. Although ornithogamy is not an ancestral state for Fritillaria, it is quite clear that some flower features evolved as a consequence of the selective pressure exerted by bird pollinators. However, the secondary pollinators, which supplement bird pollination, also seem to influence flower phenotypes. Bee-vision analysis revealed that humming-bird pollinated flowers were visible also for bees and nectars of this plant species contained AAs attractive for insects.
Surprisingly, I also recorded several reversals, from hummingbird pollination to insect pollination, as well as from passerine bird pollination to insect pollination. The latter being the first reversal of this kind recorded in flowering plants. The most striking example of such a transition is F. raddeana, a member of the Petilium subgenus, species closely related to F. eduardii and F. imperialis. Flowers of F. raddeana resembled those of passerine bird-pollinated relatives, but were half the size and pale-yellow-greenish in colour. The reward was also typical for insect-pollinated species. Selective pressures exerted by pollinators in the case of Fritillaria flowers resulted in multiple character shifts along the phylogeny of this genus, and Fritillaria flowers seem to fit the classical conception of pollination syndromes, but in a limited way. The evolution of many characters seems to occur without the influence of pollinators. For example, petals colouration presents some of the most compelling evidence for conflicting selection between pollinators and herbivores. Floral pigments such as anthocyanins, which were most common in the case of Fritillaria flowers, play an important role not only in pollination, but also in floral defence – the anthocyanin-pigmented morphs are avoided by some herbivores.Kwiaty roślin okrytonasiennych charakteryzują się zmiennością kształtów, rozmiarów, kolorów czy zapachów. Mimo iż zmienność ta często wiązana jest z preferencjami zapylaczy, czynniki, które ją kształtują wciąż nie są w pełni wyjaśnione. Analiza najnowszych badań sugeruje, że blisko jedna czwarta udokumentowanych przypadków dywergencji może wiązać się ze zjawiskiem zmiany zapylacza.
Podczas badań prowadzonych w ramach pracy doktorskiej skupiłam się na rodzaju Fritillaria L. (Liliaceae). Jest on reprezentowany przez około 140 gatunków roślin cebulowych, a jego przedstawiciele są spotykani najczęściej w strefie umiarkowanej regionu holarktycznego Nowego i Starego Świata.
Większość szachownic jest odwiedzana i zapylana przez owady, jednak w Ameryce Północnej i Azji występują także gatunki zapylane przez ptaki. W przypadku szachownic zmiana zapylacza zaszła więc w różnym kontekście biogeograficznym i w różnych siedliskach – F. gentneri i F. recurva występują w Ameryce Północnej, a F. imperialis w Azji. Ponadto nowi zapylacze reprezentują dwie taksonomiczne różne grupy ptaków – wróblowe i kolibry.
Szukając odpowiedzi na pytanie o cechy kluczowe dla zajścia takiej zmiany zapylaczy, przeanalizowałam szereg cech związanych z biologią zapylania szachownic – zaczynając od istotnej w tym kontekście morfologii kwiatów i kwiatostanów. Dzięki użyciu nowoczesnej metody false colour pictures przeanalizowałam także właściwości fizyczne koloru kwiatów i określiłam postrzeganie kwiatów szachownic przez pszczoły. Analizą objęłam również właściwości nektaru – masę, stężenie i skład cukrów oraz aminokwasów. Przeanalizowałam strukturę listków okwiatu, ultrastrukturę nektarników oraz powierzchnię listków okwiatu, jako że często ich mikrostruktura może mieć wpływ na zachowanie zwierzęcia w kwiecie. Aby prześledzić ewolucję badanych elementów otrzymane dane zmapowałam na drzewie filogenetycznym oraz odtworzyłam stany ancestralne analizowanych cech.
Moje badania wykazały, że zmiana zapylacza w przypadku szachownic jest związana z szeregiem zmian we właściwościach i budowie morfologicznej kwiatów. Choć zapylanie przez ptaki nie jest stanem ancestralnym w przypadku przedstawicieli rodzaju Fritillaria, można stwierdzić, że część nowych cech związana jest z presją selekcyjną ze strony ptasich zapylaczy. Także „drugorzędowi zapylacze” pojawiający się w kwiatach szachownic wpływają na ich wygląd. Przykładowo, analiza postrzegania ornitogamicznych kwiatów Fritillaria przez pszczoły wykazała, że są one dla nich dobrze widoczne, a nektar amerykańskich gatunków szachownic, zapylanych przez kolibry zawiera aminokwasy atrakcyjne dla owadzich zapylaczy.
Co ciekawe, stwierdzałam kilka „powrotów” – od zapylania przez kolibry do zapylania przez owady oraz od zapylania przez ptaki wróblowe do owadopylności. Drugi rodzaj przejścia został w mojej pracy opisany po raz pierwszy. Jednym z bardzo ciekawych gatunków, dla którego stwierdziłam taki powrót jest F. raddeana, przedstawiciel podrodzaju Petilium, gatunek blisko spokrewniony z zapylanymi przez ptaki F. eduardii i F. imperialis. Kwiaty F. raddeana przypominają wyglądem ornitogamiczne, choć są o połowę mniejsze. Różnią się także kolorem – są zielonkawożółte oraz właściwościami nektaru, które sugerują adaptację do owadopylności.
W przypadku szachownic presja selekcyjna ze strony zapylaczy zaowocowała kilkukrotnymi zmianami cech kwiatów. W rezultacie w pewnym zakresie ich charakterystyka jest zgodna z teorią syndromów kwiatowych. Niemniej jednak, ewolucja wielu cech wydaje się niezależna od wpływu zapalaczy. Przykładowo, barwa okwiatu, będąca wynikiem presji selekcyjnej działającej w różnych kierunkach, z jednej strony zwiększa atrakcyjność dla zapylaczy, z drugiej zaś pozwala na uniknięcie roślinożerców. Antocyjany, będące jednymi z najpowszechniej występujących barwników w kwiatach szachownic, są atrakcyjne dla części potencjalnych zapylaczy, ale także działają odstraszająco na niektóre gatunki roślinożerców