18777 research outputs found
Sort by
Συστήματα διαχείρισης ηλεκτρονικής μάθησης και παιχνιδοποιημένη μάθηση: μια βιβλιογραφική ανασκόπηση
Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής μελέτης είναι να διερευνήσει τη δυναμική σύνδεση της παιχνιδοποιημένης μάθησης και των συστημάτων διαχείρισης ηλεκτρονικής μάθησης. Περιλαμβάνει μια ενδελεχή διερεύνηση των δύο εν λόγω εκπαιδευτικών φιλοσοφιών, με έμφαση στην ανάπτυξή τους, τα συστατικά τους μέρη, τα πλεονεκτήματα, τα μειονεκτήματα και τις δυνατότητες ενσωμάτωσης. Επιπλέον, καταδύεται στο θεωρητικό πλαίσιο, δίνοντας έμφαση στη χρήση της παιχνιδοποίησης στην εκπαίδευση και στην επίδραση που έχει στο επίπεδο συμμετοχής των μαθητών.
Στα πρώτα μέρη, εξετάζουμε τη βάση των συστημάτων διαχείρισης ηλεκτρονικής μάθησης και παρακολουθούμε την εξέλιξή τους από τα παλιά συστήματα μάθησης στις σημερινές πλατφόρμες με ποικίλες επιλογές λειτουργικότητας. Τα σύγχρονα συστήματα διαχείρισης μάθησης παρέχουν μεγάλη ποικιλία λειτουργιών, όπως εργαλεία επικοινωνίας και μηχανισμούς αξιολόγησης και ανατροφοδότησης, δυνατότητες προσαρμογής, εργαλεία συνεργατικής μάθησης, συμβατότητα με κινητά τηλέφωνα και δυνατότητες ενσωμάτωσης. Η βιβλιογραφική μελέτη πραγματοποιεί ανάλυση των πλεονεκτημάτων καθώς και των εμποδίων που σχετίζονται με την εφαρμογή αυτών των συστημάτων. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στην προσαρμοστικότητα, την αποδοτικότητα και την επεκτασιμότητα αυτών των συστημάτων, καθώς και στις πιθανές τεχνικές ανησυχίες και το ψηφιακό χάσμα.
Η έννοια της παιχνιδοποίησης αποκτά κεντρική έμφαση, με ιδιαίτερη προσοχή στους τρόπους με τους οποίους μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα. Η παρούσα εργασία διερευνά τις ψυχολογικές ρίζες των κινήτρων στην παιχνιδοποιημένη μάθηση, συνδέοντάς την με παιδαγωγικές θεωρίες και αναδεικνύοντας την ευεργετική επίδραση που έχει στην εμπλοκή και τη συμμετοχή των μαθητών. Αναλύει επίσης τα πολλά χαρακτηριστικά και τις μεθόδους της παιχνιδοποίησης, με έμφαση στο ρόλο που παίζουν οι πόντοι, τα σήματα, οι πίνακες κατάταξης και οι ιστορίες στο να κάνουν τις μαθησιακές εμπειρίες πιο ευχάριστες. Μελέτες περιπτώσεων, μία εκ των οποίων είναι μια έρευνα σχετικά με πρωτοβουλίες παιχνιδοποιημένης μάθησης στην Ελλάδα, χρησιμοποιούνται για τη διερεύνηση της ενσωμάτωσης της παιχνιδοποίησης σε συστήματα διαχείρισης ηλεκτρονικής μάθησης (ELMS). Αναλύεται η χρησιμότητα της παιχνιδοποίησης στη βελτίωση των εμπειριών ηλεκτρονικής μάθησης, με ιδιαίτερη έμφαση στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζει τόσο τα γνωστικά όσο και τα μη γνωστικά μαθησιακά αποτελέσματα.
Ως ένα από τα πιο γνωστά συστήματα διαχείρισης ηλεκτρονικής μάθησης, το Moodle υποβάλλεται σε διεξοδική ανάλυση, με ιδιαίτερη προσοχή στις δυνατότητές του, τα εργαλεία συνεργασίας, τις δυνατότητες αξιολόγησης, τη διαχείριση πόρων, την προσαρμογή και τη συμβατότητα με κινητά τηλέφωνα. Η ανάλυση αποκαλύπτει τις δυνατότητές του ως εργαλείο για την ενεργοποίηση της παιχνιδοποίησης, καθώς και τα οφέλη του στην ενθάρρυνση της συνεργατικής και εποικοδομητικής μάθησης. Αναλύεται η επίδραση που έχει η παιχνιδοποιημένη ηλεκτρονική μάθηση στα μαθησιακά αποτελέσματα, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις γνωστικές όσο και τις μη γνωστικές πτυχές της μάθησης, καθώς και τις ψυχολογικές διεργασίες που βρίσκονται πίσω από την επίδραση της παιχνιδοποίησης. Η χρήση της παιχνιδοποίησης στην ηλεκτρονική εκπαίδευση εγείρει μια σειρά από ηθικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν το δικαίωμα των χρηστών στην ιδιωτικότητα και την ασφάλεια των δεδομένων τους.
Το τελευταίο μέρος της παρούσας εξέτασης εμβαθύνει στις πιθανές εξελίξεις και τάσεις της παιχνιδοποίησης και της διαδικτυακής μάθησης στο μέλλον. Αναδυόμενες τεχνολογίες όπως η εικονική πραγματικότητα, η τεχνητή νοημοσύνη, η μικρομάθηση και η αλυσίδα μπλοκ (blockchain) συζητούνται, υπογραμμίζοντας τις δυνατότητες αυτών των τεχνολογιών να επηρεάσουν το μέλλον της εκπαίδευσης. Επιπλέον, γίνονται προβλέψεις για την ανάπτυξη των συστημάτων διαχείρισης ηλεκτρονικής μάθησης, με ιδιαίτερη προσοχή στην καθηλωτική αφήγηση ιστοριών, την εξατομίκευση με τεχνητή νοημοσύνη, τα πλήρη οικοσυστήματα μάθησης και τη λήψη αποφάσεων βάσει δεδομένων
Το σύγχρονο εικονοβιβλίο ως μέσο καλλιέργειας του οπτικού γραμματισμού: κριτική ανάλυση και διδακτικές παρεμβάσεις
Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο μελέτης τον τρόπο με τον οποίο το σύγχρονο εικονοβιβλίο μεταδίδει μηνύματα σε σχέση με τη συναισθηματική κατάσταση της μοναξιάς και πώς η διδασκαλία του γλωσσικού μαθήματος, μέσα από διδακτικές σχεδιασμένες με βάση το εικονοβιβλίο, μπορεί να καλλιεργήσει τον οπτικό γραμματισμό στους/στις μαθητές/-τριες. Για τον λόγο αυτό, αναλύονται σημειωτικά δύο σύγχρονα εικονοβιβλία τόσο σε επίπεδο λεκτικού κειμένου όσο και σε επίπεδο εικονιστικού λόγου.
Το δείγμα μελέτης διαμορφώθηκε με βάση το είδος σχεδιαστικής λογοτεχνίας που αντιπροσωπεύουν και τον διαφορετικό τρόπο που παρουσιάζουν τις εκφάνσεις της μοναξιάς. Η σημειωτική ανάλυσή τους πραγματοποιήθηκε με μοντέλα κριτικής ανάλυσης λόγου (Halliday, 1985 · Kress & Van Leeuwen, 2010). Η συγκριτική μελέτη τους ανέδειξε τους διαφορετικούς και ποικίλους τρόπους που μπορεί ένα λογοτεχνικό είδος να συμβάλλει στην ανάδειξη του ευαίσθητου θέματος της μοναξιάς και οι διαφορετικές σχέσεις που δύναται να αναπτυχθούν ανάμεσα στους δύο σημειωτικούς τρόπους, εικόνας και λέξεων, οι οποίες δρουν καθοριστικά στη δημιουργία μηνυμάτων.
Τέλος, παρουσιάστηκε μία διδακτική πρόταση με κύριο εργαλείο το εικονοβιβλίο και σύμφωνα με τις αρχές των Πολυγραμματισμών (Kalantzis & Cope, 2013) και τη στοχοθεσία του Προγράμματος Σπουδών (2022). Διαπιστώθηκε ότι με κατάλληλα σχεδιασμένες δραστηριότητες, οι οποίες βασίζονται στην εμπλοκή διαφορετικών και ποικίλων μέσων και με πρακτικές που προωθούν την ομαδοσυνεργατική διδασκαλία, οι μαθητές.-τριες έχουν τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν τον οπτικό γραμματισμό μέσα σε μια κατά βάση πολυμεσική κοινωνία.Περίληψη 2
ABSTRACT 3
Περιεχόμενα 4
Πίνακας εικόνων 6
Ευχαριστίες 7
Εισαγωγή 8
Α΄ΜΕΡΟΣ: ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 11
1. Το σύγχρονο εικονοβιβλίο 11
1.1 Η φύση του εικονοβιβλίου 11
1.2 Ιστορική αναδρομή στην τέχνη της εικονογράφησης 14
2. Η πολυτροπικότητα στο εικονοβιβλίο 19
2.1 Σημειωτικοί τρόποι και η μεταξύ τους σχέση 19
2.2 Η συμβολή της εικόνας στην κατασκευή μηνύματος 24
3. Σύγχρονες γλωσσοδιδακτικές θεωρίες 29
3.1 Κριτικός γραμματισμός/ Πολυγραμματισμοί 29
3.2 Οπτικός γραμματισμός/ Η γραμματική της εικόνας 34
4. Το Π.Σ. του γλωσσικού μαθήματος στο Δημοτικό 36
4.1 Συμβατότητα γλωσσοδιδακτικών θεωριών με το Π.Σ. 36
4.2 Η αντιμετώπιση των λογοτεχνικών βιβλίων στο Π.Σ. 38
5. Το υλικό, η μεθοδολογία και οι στόχοι της έρευνας 40
5.1 Στόχοι και ερευνητικά ερωτήματα 40
5.2 Υλικό της έρευνας και κριτήρια επιλογής του 42
5.3 Μεθοδολογία ανάλυσης δεδομένων 44
Β΄ΜΕΡΟΣ: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ 46
6. Ανάλυση εικονοβιβλίων 46
6.1 Ανάλυση εικονοβιβλίου Ένα χαμόγελο και δύο όμορφες λέξεις 46
6.2 Ανάλυση εικονοβιβλίου Ζωάκι χάθηκε 70
6.3 Κοινά ερμηνευτικά σημεία των δύο βιβλίων 104
7. Διδακτική πρόταση με βάση τις αρχές της παιδαγωγικής των πολυγραμματισμών 108
7.1 Γενικά στοιχεία διδακτικού σεναρίου 108
7.2 Ανάπτυξη σεναρίου 111
7.2.1 Τοποθετημένη πρακτική 111
7.2.2 Ανοιχτή διδασκαλία 113
7.2.3 Κριτική πλαισίωση 117
7.2.4 Μετασχηματισμένη πρακτική 120
Συμπεράσματα 124
Βιβλιογραφία 133
Παράρτημα 14
Διερεύνηση δυνατοτήτων ανάπτυξης πολυπαραμετρικού δείκτη ευζωίας: ζητήματα φτώχειας, υγείας, εκπαίδευσης, ισότητας,οικονομικής κατάστασης και ασφάλειας
Τα τελευταία χρόνια, η βελτίωση της ανθρώπινης ευημερίας αποτελεί κύριο στόχο της διεθνούς πολιτικής.Η υιοθέτηση από τα Κράτη Μέλη του ΟΗΕ των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης 2030 (SDGs) αναδεικνύει την αντίληψη της σύνδεσης της ανθρώπινης ευημερίας με τα 17 διαφορετικά πεδία που περιγράφουν την ανθρώπινη ανάπτυξη. Η έννοια της ευημείας είναι πολυδιάστατη. Το αυξανόμενο ενδιαφέρον για την ανθρώπινη ευημερία ως μέτρο ανάπτυξης, προέρχεται από τη συνεχή αναγνώριση της αποτυχίας των οικονομικών δεικτών να απεικονίσουν επαρκώς τις μη οικονομικές πτυχές της ζωής των ανθρώπων. Η εστίαση σε έναν μόνο δείκτη ευημερίας όπως το εισόδημα οδηγεί σε μια προσέγγιση της ευημερίας η οποία δεν λαμβάνει υπόψη την ετερογένεια μεταξύ ατόμων και χωρών. Προέκυψε, λοιπόν, η ανάγκη να οριστεί και να μετρηθεί η ευημερία σε εθνικό επίπεδο έτσι ώστε να λειτουργήσει ως στόχος της εθνικής δημόσιας πολιτικής. Για το λόγο αυτό απαιτούνται σαφώς καθορισμένοι και μετρήσιμοι δείκτες ευημερίας ώστε να παρακολουθείται η πρόοδος μιας κοινωνίας και να τονίζονται κοινωνικά ζητήματα που απαιτούν προσοχή και προσαρμοστική δράση. Στην παρούσα εργασία προσπαθήσαμε να συνθέσουμε έναν πολυπαραμετρικό δείκτη ανθρώπινης ευημερίας. Στον δείκτη αυτό συμπεριλάβαμε ενδείκτες τους οποίους επιλέξαμε βάσει των 8 πρώτων Στόχων της Βιώσιμης Ανάπτυξης, τον εφαρμόσαμε σε 3 διαφορετικές χρονιές, για τέσσερις αντιπροσωπευτικές χώρες, η επιλογή των οποίων έγινε από την κατάταξη του HDI
Διερεύνηση και αλληλεπίδραση των λειτουργικών τροφίμων στην νόσο διαβήτη
Εισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) είναι, θεωρείται η επιδημία του αιώνα. Πρόκειται για μια πολυπαραγοντική νόσο που χαρακτηρίζεται ως μεταβολική διαταραχή. Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να χωριστεί σε δύο κύριους τύπους, τον ΣΔ1 και τον ΣΔ2. Ο ΣΔ1 χαρακτηρίζεται από προοδευτική καταστροφή των β-παγκρεατικών κυττάρων. Ως αποτέλεσμα, η ενδογενής παραγωγή ινσουλίνης είναι ανεπαρκής και θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα. Αντίθετα, Ο ΣΔ2 χαρακτηρίζεται από χαμηλή αλλά όχι ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης. Επίσης, χαρακτηρίζεται από χαμηλή αλλά όχι ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης και γενικευμένη κυτταρική αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης. Τέλος, δεν είναι αυτοάνοσο νόσημα, αλλά μέρος των ανθυγιεινών συνηθειών του τρόπου ζωής και γενετικής προδιάθεσης. Εξαρτάται από τις ανθυγιεινές συνήθειες του τρόπου ζωής και τη γενετική προδιάθεση.
Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εκτιμηθεί η σύσταση σώματος με έμφαση στην περιεκτικότητα σε σωματικό λίπος μιας ομάδας 52 ατόμων και των δύο φύλλων, χρησιμοποιώντας την ζυγαριά ακριβείας Tanita και να διευρυνθούν οι διατροφικές συνήθειες χρησιμοποιώντας ένα εκτενές ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου. Με αυτό το τρόπο θα μπορέσει να διερευνηθεί η ενδεχόμενη συσχέτιση της συχνότητας κατανάλωσης λειτουργικών τροφίμων με ανθρωπομετρικούς δείκτες που σχετίζονται με το διαβήτη για την ανάλυση τους με χρήση τους προγράμματος spps statistics 17.0 για την λήψη ανάλογων στατιστικών συμπερασμάτων όσον αφορά πιθανότητα εμφάνισης του διαβήτη, ιδίως σε παχύσαρκα άτομα.
Μεθοδολογία: Κατά τη διάρκεια της εργαστηριακής μελέτης πραγματοποιήθηκαν προσωπικές συνεντεύξεις όπου οι εθελοντές συμπλήρωσαν ένα επικυρωμένο ερωτηματολόγιο συχνότητας κατανάλωσης λειτουργικών τροφίμων, το οποίο περιλάμβανε δυο σκέλη: 1) το διατροφικό ιστορικό και 2) την συχνότητα κατανάλωσης λειτουργικών ομάδων και τροφίμων. Στην συνέχεια, ακολούθησε η καταγραφή των ανθρωπομετρικών δεικτών κάθε συμμετέχοντα και σε αυτή περιλαμβανόταν το ύψος, βάρος, δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ), λίπος σώματος, μυϊκός ιστός, νερό σώματος, οστική μάζα, βασικός μεταβολισμός, μεταβολική ηλικία, περιφέρεια μέσης, περιφέρεια ισχίων και ο λόγος περιφέρειας μέσης/περιφέρεια ισχίων. Με την χρήση του προγράμματος στατιστικής ανάλυσης συγκεντρώσαμε τα αποτελέσματα και με την χρήση κατάλληλων στατιστικών μεθόδων και τεχνικών αναλύσαμε τα δεδομένα μας για την εξαγωγή σημαντικών συμπερασμάτων σχετικά με σχέση της κατανάλωσης τροφίμων που σχετίζονται με το διαβήτη και τη σύσταση σώματος.
Αποτελέσματα: Συνοπτικά, τα αποτελέσματα που προέκυψαν μεταξύ συνδυασμού του ερωτηματολογίου, λειτουργικών τροφίμων και ανθρωπομετρικών δεικτών μετά από στατιστική ανάλυση έδειξαν πως το μεγαλύτερο ποσοστό των συμμετεχόντων ακολουθούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Αυτό γίνεται σαφές καθώς είναι πληθώρα η χρήση λειτουργικών τροφίμων σε συνδυασμό με τον χαμηλό δείκτη μάζα σώματος και τον λόγο περιφέρεια μέσης/ισχίων των συμμετεχόντων, προλαμβάνοντας έτσι και την νοσηρότητα πολλών ασθενειών όπως και την πιθανότητα εμφάνισης του διαβήτη, κυρίως του τύπου 2 που σχετίζεται με το επίπεδο του σωματικού λίπους και συνεπώς με την παχυσαρκία.
Συμπεράσματα: Το περιβάλλον και οι σύγχρονες αλλά και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων στο νησί συμβάλλουν σε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής. Ωστόσο, υπάρχει ανάγκη έγκαιρης διάγνωσης και παρέμβασης για τους διαβητικούς και μη, ώστε να αντιμετωπιστεί το αυξανόμενο πρόβλημα του διαβήτη με άμεσο συνδυασμό της αυξανόμενης πιθανότητας εμφάνισης παχυσαρκίας, το οποίο υφίσταται παγκοσμίως και όχι μόνο στην Ελλάδα
Ανασκόπηση βιβλιογραφίας σχετικά με την κατανάλωση λειτουργικών τροφίμων στον πληθυσμό
Τα λειτουργικά τρόφιμα περιέχουν ενώσεις που μπορεί να ελαχιστοποιήσουν την πιθανότητα ορισμένων ασθενειών ή να βελτιστοποιήσουν την υγεία των καταναλωτών. Οι συγκεκριμένες ενώσεις είτε απαντώνται φυσικά στα λειτουργικά τρόφιμα είτε προστίθενται με εμπλουτισμό ή ενίσχυση. Οι ομάδες λειτουργικών συστατικών περιλαμβάνουν διαιτητικές ίνες, λιπαρά οξέα, ισοθειοκυανικά, καροτενοειδή, φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα, φυτικές στανόλες και στερόλες, πρεβιοτικά και προβιοτικά, πρωτεΐνες σόγιας, φυτοοιστρογόνα, βιταμίνες και μέταλλα. Η παρούσα βιβλιογραφική εργασία παρέχει μια επισκόπηση των διαφόρων βιοδραστικών συστατικών σε διάφορα λειτουργικά τρόφιμα, μαζί με τα πιθανά οφέλη για την υγεία και μελλοντικές προβλέψεις για αυτή την νέα κατηγορία τροφίμων. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας διεξήχθη μέσω των ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων PubMed, Google Scholar και ResearchGate με ημερομηνία δημοσίευσης μεταγενέστερη του 2000. Οι όροι αναζήτηση που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι εξής: «λειτουργικά τρόφιμα», «οφέλη που σχετίζονται με την υγεία», «ισχυρισμοί», «ορισμός», «βιοδραστικές ουσίες». Αυτοί οι όροι αναζήτηση διεξήχθησαν σε συνδυασμό με τη χρήση συζεύξεων όπως “OR” και “AND” ανά περίπτωση. Στην ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν
κυρίως πρόσφατες μελέτες από έγκυρα και έγκριτα περιοδικά. Τα ευρήματα των μελετών έδειξαν ότι τα λειτουργικά τρόφιμα επηρεάζουν τις βιολογικές αποκρίσεις στον οργανισμό, προάγοντας οφέλη για την υγεία σε ορισμένους σημαντικούς τομείς της ανθρώπινης φυσιολογίας, όπως στην πρόληψη του καρκίνου, τη γαστρεντερική υγεία, την καρδιαγγειακή υγεία, τις γνωστικές και νευροεκφυλιστικές νόσους και το καρδιομεταβολικό σύνδρομο
Ο αποικισμός στην περιοχή της Θράκης μέσα από την αρχαιολογική μαρτυρία και τις αρχαίες πηγές
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου αποικισμού και μέχρι τα Κλασικά και Ελληνιστικά χρόνια, παρατηρείται έντονη κινητικότητα στις ακτές της Θράκης του Αιγαίου, όπως και στα νησιά του Θρακικού πελάγους, Η παράκτια περιοχή από τον ποταμό Στρυμόνα έως τον ποταμό Έβρο στα ανατολικά, δέχεται αρκετές αποικιστικές αποστολές από πόλεις της νότιας Ελλάδας, από τα Μικρασιατικά παράλια και τέλος από τους Μακεδόνες. Σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα εγκαθίσταντο Ελληνικές αποικίες, οι οποίες αναμορφώνουν την γενικότερη κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή σε οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό επίπεδο. Οι μεταβολές της συγκεκριμένης περιόδου, τις οποίες πραγματεύεται η παρούσα εργασία αναλύονται μέσω των αρχαίων γραπτών κειμένων και των αρχαιολογικών τεκμηρίων.ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ 5
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ 6
ΠΕΡΙΛΗΨΗ 7
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 8
ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ 9
ΘΑΣΟΣ 12
Σκαπτή ύλη 22
Νεάπολη 23
Αντισάρα 27
Οισύμη 28
Απολλωνία 32
Γαληψός 33
Φάγρης 37
Πίστυρος 40
Κρηνίδες - Φίλιπποι - Δάτος 43
Ακόντισμα 46
Στρύμη 47
ΑΜΦΙΠΟΛΗ 51
ΗΙΟΝΑ 58
ΑΒΔΗΡΑ 61
ΔΙΚΑΙΑ 67
ΜΑΡΩΝΕΙΑ 69
ΟΡΘΑΓΟΡΕΙΑ 77
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ 78
Μεσημβρία-Ζώνη 87
Δρυς 90
Σάλη 91
Τέμπυρα 92
Χαράκωμα 92
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 93
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 97
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΝΩΝ 109
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΧΑΡΤΩΝ 113
ΕΙΚΟΝΕΣ 114
ΧΑΡΤΕΣ 15
Prevalence of Salmonella spp., Campylobacter spp. and Listeria monocytogenes in packaged and ready-to-eat salads
Η κατανάλωση σαλατών συσκευασμένων και «έτοιμων προς κατανάλωση» (ΕΠΚ) αποτελεί συνηθισμένη ανάγκη για το σύγχρονο και ιδιαίτερα ταχύ τρόπο ζωής των ανθρώπων. Δεδομένου ότι αυτές οι σαλάτες βάσει ορισμού δεν χρειάζεται να πλυθούν για να καταναλωθούν, η απαλλαγή από παθογόνους μικροοργανισμούς προτού συσκευαστούν είναι ζωτικής σημασίας. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί θα πρέπει να είναι λοιπόν απόντες από αυτές τις σαλάτες καθώς μπορούν να προκαλέσουν ασθένειες στους καταναλωτές ή ακόμη και θάνατο, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την δημόσια υγεία. Στην παρούσα μελέτη ελέγχθηκαν 40 δείγματα συσκευασμένων και ΕΠΚ σαλατών φυλλωδών λαχανικών, όπως αυτά διατίθενται σε καταστήματα λιανικής πώλησης (σούπερ μάρκετς) για την παρουσία των τροφιμογενών παθογόνων βακτηρίων των γενών Salmonella spp. και Campylobacter spp., καθώς και του είδους Listeria monocytogenes. Παράλληλα σε κάθε δείγμα καταμετρήθηκε η αερόβια ολική μεσόφιλη χλωρίδα (ΟΜΧ) και οι σταφυλόκοκκοι, ως γενικότεροι δείκτες υγιεινής, καθώς και τα βακτήρια της οικογένειας Enterobacteriaceae, τα κολίμορφα, το Escherichia coli και οι εντερόκοκκοι ως δείκτες εντερικών παθογόνων. Η ΟΜΧ ξεπέρασε τα 106 CFU/g σε 38 δείγματα (95,0%), ενώ βακτήρια της οικογένειας Enterobacteriaceae εντοπίστηκαν σε συγκεντρώσεις άνω των 104 CFU/g σε 4 (10,0%). Ο πληθυσμός του E. coli ξεπέρασε τα 10 CFU/g σε 1 μόνο δείγμα (2,5%), ωστόσο δεν καταμετρήθηκαν άλλα κολίμορφα βακτήρια σε κανένα από τα δείγματα ΕΠΚ σαλατών. Οι σταφυλόκοκκοι και οι εντερόκοκκοι ξεπέρασαν τα 102 CFU/g σε 12 (30,0%) και 16 (40,0%) δείγματα, αντιστοίχως. Σε κανένα από τα δείγματα δεν ανιχνεύθηκαν Campylobacter spp., ενώ σ’ ένα δείγμα σαλάτας (2,5%) ανιχνεύθηκε Salmonella spp. και ανησυχητικά, σε τρία δείγματα (7,5%) ανιχνεύθηκε L. monocytogenes. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης φανερώνουν την κατάσταση υγιεινής ενός τυποποιημένου τρόφιμου ευρείας κατανάλωσης και καταδεικνύουν την αναγκαιότητα εφαρμογής μεθόδων περαιτέρω βελτίωσης της μικροβιολογικής του ασφάλειας καθώς υπό συνθήκες μπορεί να αποτελέσει απειλή για την ανθρώπινη υγεία
The mask in the Hellenistic and Roman period: its role in the theatrical and ritual events and the art
Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τον ρόλο του προσωπείου στα θεατρικά και τελετουργικά δρώμενα και την τέχνη κατά την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο, παρέχοντας εισαγωγικά ποικίλα επιστημονικά επιχειρήματα αναφορικά με την αδυναμία πλήρους ορισμού του.
Στο Μέρος Ι, γίνεται αναφορά στα ποικίλα είδη αρχαιοελληνικών προσωπείων και των χρήσεων τους σε τελετουργικά δρώμενα κατά την Κλασική Ελληνική περίοδο, όπως το νεκρικό, που απαντάται σε Μυκήνες και Μακεδονία, το αποτροπαϊκό, το θρησκευτικό-τελετουργικό, το προσωπείο καρναβαλιού, το εθνολογικό και τέλος το θεατρικό προσωπείο, που αποτελεί ορόσημο των δραματουργικών δρώμενων στην αρχαία Ελλάδα. Επισημαίνονται στοιχεία αναφορικά με την κατασκευή, τα χαρακτηριστικά και τη χρήση του θεατρικού προσωπείου και αναλύονται τα είδη των αρχαιοελληνικών θεατρικών προσωπείων, το τραγικό, το σατυρικό και το προσωπείο της Αρχαίας Κωμωδίας. Στο Μέρος ΙΙ, το προσωπείο και η χρήση του εξετάζεται κατά την Ελληνιστική περίοδο, όπου γίνεται μνεία σε προσωπεία της Μέσης και της Νέας Κωμωδίας και στην ταξινόμηση των προσωπείων κατά τον Πολυδεύκη.
Στο Μέρος ΙΙΙ, το προσωπείο και η χρήση του διερευνείται κατά την Ύστερη Αρχαιότητα και τη Ρωμαϊκή περίοδο, αναφερόμενοι σε θεατρικά είδη που ήκμασαν στην Ύστερη Αρχαιότητα, όπως ο μίμος και ο παντόμιμος, και στο Ρωμαϊκό θέατρο, σε ρωμαϊκούς σκηνικούς αγώνες και στην εισαγωγή του προσωπείου και σε ρωμαϊκά τελετουργικά δρώμενα που τελούνταν με τη χρήση προσωπείου. Στο Μέρος ΙV, γίνεται διεξοδική αναφορά στο προσωπείο ως συμβολισμό και ειδικότερα ως θεατρική σύμβαση στο αρχαίο ελληνικό και στο ρωμαϊκό θέατρο και γενικότερα ως σύμβαση για την παρουσίαση χαρακτήρων στο θέατρο.
Στο Μέρος V, γίνεται μνεία στη θέση του προσωπείου στην ελληνική και ρωμαϊκή τέχνη, όπου εξετάζεται το προσωπείο στην κλασική ελληνική τέχνη, μέσα από αναφορά σε αγγεία, ειδώλια και προσωπεία και στην ελληνιστική και στη ρωμαϊκή τέχνη, μέσα από αναφορά σε αγάλματα, αγγεία, ανάγλυφες παραστάσεις, μωσαϊκά, πορτραίτα, προσωπεία, προτομές, σαρκοφάγους και τοιχογραφίες. Τελειώνοντας, στο Μέρος VI, αποτιμάται μια σύγκριση των προσωπείων μεταξύ των προαναφερόμενων πολιτισμών και ένας σύντομος απολογισμός της εν λόγω εργασίας.
This thesis deals with the role of the mask in the theatrical and ritual events and the art during the Hellenistic and Roman periods, providing introductory various scientific arguments regarding the impossibility of its complete definition.
In Part I, reference is made to the various types of ancient Greek masks and their uses in ritual events during the Classical Greek period, such as the funeral mask, found in Mycenae and Macedonia, the apotropaic mask, the religious-ritual mask, the carnival mask, the ethnological and finally the theatrical mask, which is a landmark of the dramatic events in ancient Greece. Elements regarding the construction, characteristics and use of the theatrical mask are highlighted and the types of ancient Greek theatrical masks, the tragic, the satirical and the Ancient Comedy masks are analyzed. In Part II, the mask and its use are examined during the Hellenistic period, where mention is made of masks of the Middle and New Comedy and in the classification of masks according to Polydeukis.
In Part III, the mask and its use are explored in Late Antiquity and the Roman period, referring to theatrical genres that flourished in Late Antiquity, such as mime and pantomime, and in Roman theatre, Roman stage competitions and the introduction of mask and in Roman ritual events that were performed with the use of a mask. In Part IV, a thorough reference is made to the mask as symbolism and in particular as a theatrical convention in the ancient Greek and Roman Theater and more generally as a convention for the presentation of characters in the theater.
In Part V, reference is made to the position of the mask in Greek and Roman art, where the mask is examined in classical Greek art, through reference to vases, figurines and masks, and in Hellenistic and Roman art, through reference to statues, vases, reliefs, mosaics, portraits, masks, busts, sarcophagi and frescoes. Finally, in Part VI, a comparison of the masks between the aforementioned cultures and a brief account of the work in question is assessed
The understanding and adapting of Cretan myths in vase imagery from the late geometric period to the end of the 6th century B.C.
η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την πρόσληψη και τη διαμόρφωση των κρητικών μύθων στην αγγειογραφία από την υγ περίοδο έως το τέλος του 6ου αιώνα π.χ.. για την καλύτερη κατανόηση και ερμηνεία του θέματος, αρχικά γίνεται μία εισαγωγή σχετικά με τους αρχαιοελληνικούς μύθους και το ιστορικό και πολιτιστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώθηκαν. ακολούθως παρουσιάζεται ο κρητικός μυθολογικός κύκλος όπως μας παραδίδεται μέσα από τις αρχαίες γραμματειακές πηγές. σημειώνεται ότι γίνεται ιδιαίτερη μνεία στους κρητικούς μύθους που θα συναντήσουμε στην εικονογραφία της κεραμικής της υπό εξέτασης περιόδου. στη συνέχεια παρουσιάζονται και αναλύονται οι εικονογραφικές σκηνές της κρητικής μυθολογίας που συναντάμε στα έργα της πρώιμης ελληνικής αγγειογραφίας, προκειμένου να διαπιστώσουμε την τυπολογική τους εξέλιξη μέσα στο χρόνο. τέλος αναζητούνται ερμηνείες της κρητικής μυθολογίας και της απεικόνισης της στην εικονογραφία μέσα από την παρουσίαση των κοινωνικών και πολιτικών διαστάσεων του περιβάλλοντος, μέσα στο οποίο σχηματίστηκαν και παγιώθηκαν.ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ…………………………………………………………………….…σελ. 7
ΕΝΟΤΗΤΑ Ι. Η ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΜΥΘΩΝ…………………………………………………………………….….…σελ.9
Ι.1.Ιστορικό και πολιτιστικό πλαίσιο…………….………………………………..σελ.9 Ι.2.Η κρητική μυθολογία………………….…………………………………..…σελ.12 Ι.2.α Η αρπαγή της Ευρώπης…………………………………………………….σελ.12 Ι.2.β Ο βασιλιάς Μίνωας…………………………………………………………σελ.15 Ι.2.γ. Ο Μινώταυρος και ο λαβύρινθος……………………………….………….σελ.21 Ι.2.δ Ο φόνος του πρίγκιπα Ανδρόγεου και ο φόρος των Αθηναίων………..……σελ.24 Ι.2.ε Ο Θησέας και το ταξίδι στο νησί της Κρήτης………..…………….….……σελ.29 Ι.2.στ Η πριγκίπισσα Αριάδνη…………………………….….……….…………σελ.31 Ι.2.ζ Ο Δαίδαλος, ο γιος του ο Ίκαρος και το τέλος του Μίνωα……..……..σελ.36 Ι.2.η Ο μύθος του Πανδάρεου…………………………………………………σελ.40 ΕΝΟΤΗΤΑ II. Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΜΥΘΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΓΕΙΟΓΡΑΦΙΑ………………………………………………………...……...σελ.42 ΙΙ.1 Η αρπαγή της Ευρώπης…….……………………..……………………….σελ.42 ΙΙ.2 Ο βασιλιάς Μίνωας………….……………..……….……………………σελ.48 ΙΙ.3 Ο Μινώταυρος…………….……………………...….…………………….σελ.51 ΙΙ.4 Ο λαβύρινθος……………………………………………..…….………….σελ. 61 ΙΙ.5 Η πριγκίπισσα Αριάδνη…………...………………………………………σελ.65 ΙΙ.6 Ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος……………………………………………...…..σελ.78 ΙΙ.7 Ο Πανδάρεος…………………………………………………………….…..σελ.79 ΙΙ.8 Συμπεράσματα………………………………………………………………σελ.79 ΕΝΟΤΗΤΑ III. ΕΠΙΛΟΓΟΣ-ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΜΥΘΩΝ………….…….…………………...…σελ.83
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ………………………………………………………………...σελ.88
ΠΙΝΑΚΕΣ ΕΙΚΟΝΩΝ…………..………………………………………….…...σελ.9
Πρόβλεψη της βέλτιστης δόσης ινσουλίνης για ασθενείς με διαβήτη σε νοσηλεία με τη χρήση ενισχυτικής μάθησης
Η διατριβή ασχολείται με το κρίσιμο πρόβλημα της πρόβλεψης μελλοντικών δοσολογιών ινσουλίνης τόσο για διαβητικούς όσο και για μη διαβητικούς ασθενείς στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), ένα περιβάλλον στο οποίο ο ακριβής γλυκαιμικός έλεγχος είναι κρίσιμος. Η εργασία προτείνει μια καινοτόμα μεθοδολογία που αποφεύγει τις περίπλοκες συνέπειες που σχετίζονται με τα παραδοσιακά μοντέλα αλληλεπίδρασης γλυκόζης-ινσουλίνης, παρακάμπτει το πρόβλημα της έλλειψης ιστορικών δεδομένων του υπό εξέταση ασθενούς και ελαχιστοποιεί τον θόρυβο που εισάγεται με τη χρήση συνόλων δεδομένων από πολλαπλούς ασθενείς.
Επιπλέον, παρουσιάζουμε μια απλοποιημένη έκδοση του Μοντέλου Αλληλεπίδρασης Ινσουλίνης-Γλυκόζης του Bergman και δημιουργούμε ένα εκτεταμένο σύνολο δεδομένων βασισμένο στη βάση δεδομένων MIMIC III, το οποίο περιλαμβάνει 870 προβλεπτικές μεταβλητές που καλύπτουν δημογραφικά δεδομένα, προηγούμενες δοσοληψίες ινσουλίνης και μέσες τιμές γλυκόζης.
Τέλος, παρουσιάζουμε μια προσέγγιση Ενισχυτικής Μάθησης, με βάση το Deep Q-Learning, για τον υπολογισμό εξατομικευμένης βέλτιστης δοσολογίας.
Μεταξύ των συμπερασμάτων βρήκαμε ότι τα Σύνθετα Πολυγραμμικά Μοντέλα της μεθοδολογίας μας υπερτερούν των Μοντέλων Πολυγραμμικής Παλινδρόμησης σε ορούς Mean Absolute Error (ΜΑΕ) για διάφορες δημογραφικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των μη διαβητικών και των ασθενών με Τύπο II διαβήτη. Ειδικότερα, οι τιμές MAE για τις ομάδες των μη διαβητικών και των ασθενών με Τύπο II διαβήτη ήταν 2,33 και 3,68 αντίστοιχα, σημαντικά καλύτερες από τα Μοντέλα Πολυγραμμικής Παλινδρόμησης μεμονωμένων ασθενών. Η εργασία συμβάλλει σε μια νέα προσέγγιση στην πρόβλεψη της δόσης ινσουλίνης, προσφέροντας μια πολλά υποσχόμενη οδό για πιο αποτελεσματική διαχείριση της γλυκόζης.This thesis addresses the critical challenge of predicting future insulin dosages for both diabetic and non-diabetic patients in Intensive Care Units (ICUs), a setting where precise glycemic control is crucial. The work proposes a unique methodology that sidesteps the complications associated with traditional glucose-insulin interaction models, circumvents the issue of scarce historical patient data, and minimizes the noise introduced by using datasets aggregated from multiple patients. We introduce a simplified version of Bergman’s Insulin-Glucose Interaction Model and construct an expansive dataset based on the MIMIC III database. This dataset includes 870 predictive features encompassing demographic data, prior insulin administrations, and average glucose levels. The thesis also introduces a Reinforcement Learning approach, utilizing Deep Q-Learning, to optimize both the instance and the training population selection for individualized predictions. We found that our Composite Multilinear Regression Models outperformed Single-Patient Regression Models in terms of Mean Absolute Error (MAE) for different demographic groups, including NonDiabetic and Type II Diabetic patients. Specifically, the MAE values for the Non-Diabetic and Type II Diabetic groups were 2.33 and 3.68, respectively, significantly better than the Single-Patient Models. The work contributes a novel approach to insulin dose prediction, offering a promising pathway for more effective glucose management in ICU settings