ART-Dok
Not a member yet
7102 research outputs found
Sort by
Panofsky – Warburg – Cassirer. From iconology to image science
Neither the art historians Panofsky and Warburg nor the philosopher Cassirer had any interest with their cultural-historical research in fact-based, historical questions. An approach that had become common in the 19th century due to the loss of validity of the speculative aesthetics. On the contrary, instead of this substantial understanding as the documentary concept represents, these researchers focused on a functional understanding of art historical sources. Nevertheless, in contrast to this starting point, Panofsky invented a methodological procedure, the so-called iconological method, which in turn led back to a documentary-focused historical analysis of artistic artefacts that is still recognized today. The goal is to rediscover the original background of Panofsky´s method. This should make it clear that the original idea of the image concept pursued by Warburg and Cassirer, which had been lost or obscured by the aftermath of National Socialism in Germany, can be made fruitful in a new light today. This path may open up iconology to “image science”/Bildwissenschaft and thus transform the former from a purely historical approach to an understanding relevant to cultural processes and thus to human action
Max Beckmann: Messingstadt, 1944. Eine Analyse im Hinblick auf die zeitgeschichtlichen Ereignisse.
Hubertus Goltzius erklärt dem Betrachter das Frontispiz seiner Fasten (1566) in: Hubertus Goltzius, Fastos magistratuum et triumphorum romanorum ab urbe condita ad Augusti obitum ex antiquis tam numismatum quam marmorum monumentis restitutos (Brugis Flandrorum 1566) und Eine Bildanalyse des Frontispizes zu Hubertus Goltzius, Fastos magistratuum et triumphorum romanorum (Brugis Flandorum 566) (FONTES 87)
Hubertus Goltzius (1526-1583), Maler, erfindungsreicher Kupferstecher, Numismatiker und Altertumswissenschaftler, veröffentlichte 1563, 1566 and 1574 drei beachtliche, numismatische und epigraphische Werke.
1. Hubertus Goltzius, C. Iulius Caesar, sive Historiae Imperatorum Caesarumque Romanorum ex antiquis numismatibus restitutae, Liber primus. Accessit C. Iulii Caesaris Vita et res gestae. Huberto Goltz Herbipolita Venloniano, auctore et scultore, Brugis Flandrorum: Apud Hubertum Goltzium Herbolitam Venlonianum, 1563. (Fontes 86)
2. Hubertus Goltzius, Fastos magistratuum et triumphorum Romanorum ab urbe condita ad Augusti obitum, ex antiquis tam numismatum quam marmorum monumentis restitutos. S.P.Q.R. Hubertus Goltzius Herbipolita Venlonianus dedicavit, Brugis Flandrorum: Excudebat Hubertus Goltzius, 1566. (Fontes 87)
3. Hubertus Goltzius, Caesar Augustus, sive Historiae Imperatorum Caesarumque Romanorum ex antiquis numismatibus restitutae, Liber secundus. Accessit Caesaris Augusti Vita et res gestae. Huberto Goltzio Herbipolita Venloniano Cive Romano auctore et sculptore, Brugis Flandrorum: Excudebat Hubertus Goltzius, 1574. (Fontes 88)
Den drei vortrefflichen Titelblättern, die Goltzius für die Werke entworfen und gestochen hat, werden im Buch selbst Beschreibungen und kenntnisreiche, humanistische Deutungen gewidmet, die Gelehrte aus seinem engsten Kreis verfasst haben: Gulielmus Pantin, Adolf Meetkercke, Luis Carrion und Franziskus Nansius. Die begleitenden Gedichte werden von Gregor Maurach ins Deutsch übersetzt, kommentiert und mit einer Würdigung versehen; das griechische Gedicht von Franziskus Nansius wurde von Maurach in deutscher Sprache zusammengefasst und erläutert. Die entsprechenden Titelblätter der drei Werke wurden von Claudia Echinger-Maurach hinsichtlich der künstlerischen Vorbilder gründlich analysiert. Eine Einleitung (in englischer Sprache) von Margaret Daly Davis zum ersten Werk (Fontes 86) unternimmt es, Licht auf die vielfältigen Inhalte der Bücher zu werfen sowie auf die Zielsetzungen und Methoden des Künstlers/Autors Hubertus Goltzius in seiner Funktion als zugleich Antiquar, Numismatiker und Historiker. Fontes 87 behandelt Fastos magistratuum et triumphorum Romanorum; Fontes 88 Caesar Augustus
Beiträge zur mittelalterlichen und neuzeitlichen Keramik in Südwestdeutschland - Ulm-Löwenstein-Rottweil-Pforzheim. Vier Orte mit Hinweisen auf lokale Herstellung von Drehscheibenwaren im frühen und hohen Mittelalter
Beiträge zur mittelalterlichen und neuzeitlichen Keramik in Südwestdeutschland - "Nachgedrehte" Keramik in Südwestdeutschland - ein Überblicksversuch
Max Beckmann: "Quappi e l’indiano, 1941" e il trittico "Attori, 1941-1942" Teosofia, resistenza e pacifismo a Ommen e a Castel Eerde. Un'analisi degli eventi storici contemporanei
Verso la fine del 1945 furono scattate nuove fotografie dei dipinti di Max Beckmann, compresi gli "Attori". La fine della guerra aveva riacceso l’interesse per le opere dell’artista tedesco, soprattutto in America. Max Beckmann, guardando questi scatti in bianco e nero dei suoi dipinti, annota nella sua agenda il 6 gennaio 1946: "In ogni caso, dimostro l’aspetto del tempo come nessun altro. E questo è assicurato - guardando le nuove foto dei miei dipinti [...]”. Come mai Max Beckmann si è sentito spinto a riaffermare che "dimostro l'aspetto del tempo come nessun altro"? Sarà stata la preoccupazione, che "l'aspetto del tempo", la conoscenza della realtà vissuta ma premurosamente mascherata sui suoi dipinti, avrebbe portato a un malinteso nei confronti della sua persona? Le foto in bianco e nero hanno forse rievocato in lui le fotografie in bianco e nero delle sue figure, che gli erano probabilmente servite come modelli. Questo è possibile, è infatti probabile che egli non conoscesse personalmente molti di questi personaggi, oppure preferisse inserirli "nell'aspetto del tempo" nei suoi dipinti, in base alle foto in bianco e nero - senza che loro ne avessero conoscenza. E in questo articolo di nuovo non facciamo altro che cercare il percorso che più ci avvicina alla chiara realtà vissuta dell’artista e celata nella sua opera "dell’aspetto del tempo" come lui stesso aveva riaffermato nella sua agenda il 6 gennaio 1946
Winterbilder im niederländischen Kunstmarkt des 17. Jahrhunderts: Käufer, Besitzer, Verbreitung
Expansion in die Trägermedien. Bestimmung der konzeptuellen Verfahren im Werk von Christopher Williams
Seit den 1980er Jahren ist der US-amerikanische Künstler Christopher Williams mit seinen Fotografien, die oft kommerzielle Bildsprachen zitieren, international erfolgreich. Formal- und produktionsästhetisch entsprechen seine Arbeiten höchsten Qualitätsstandards – ein Umstand, der es fraglich macht, warum Williams als Konzeptkünstler bezeichnet wird. Anhand der frühen Begriffsbildung der Konzeptkunst, wie sie unter anderem durch Joseph Kosuth vollzogen wurde, untersucht dieser Essay, inwiefern diese Theorien für Williams gültig sind. Es zeigt sich, dass sich die Sphäre von Williams’ künstlerischen Zugriffen weit über die Bildebene ausdehnt und in dessen Trägermedien übergreift. Darin liegt der konzeptuelle Kern seiner künstlerischen Praxis. Dass der Fotografie dabei aufgrund ihrer Medienspezifik eine begünstigende Rolle zukommt, verdeutlichen die Überlegungen von Jeff Wall, die am Ende des Essays herangezogen werden