44197 research outputs found
Sort by
The occurrence of cervicogenic headache: A mapping review
No full textBackground: Occurrence of cervicogenic headache (CeH), mostly expressed by estimates of the prevalence, ranges between 0.4% and 42%. However, transparency on such estimates is lacking, which hinders generalizing results. Objective: Mapping the occurrence (expressed by incidence/prevalence) of CeH. Design: Mapping review. Method: A systematic literature search of PubMed, EMBASE, Web of Science, Scopus databases (last search update January 28th, 2025). The search query comprised terminology relating to "CeH", "prevalence", "incidence". Results: Thirty-four publications were included (prevalence n = 32, incidence n = 2). The prevalence of CeH varied depending on the geographical location (Norway: 0.17%- USA: 69%), population (age: 0.17%-56.7%, chronic headache: 0.17%- computer users: 64.5%), setting (inpatient: 13.8%-69%, outpatient: 0.38%-10%), diagnostic criteria (International Headache Society: 0.38%-40%, Cervicogenic Headache International Study Group: 0.17%-64.5%), and diagnostic process (questionnaires: 5.3%-64.5%, clinical examination: 0.17%- 56.7%, diagnostic block: 0.17%-16.1%). Conclusion: Most publications were retrieved from Europe, Asia, and the United States. One multicentre study provided results for the African continent. No conclusion could be drawn on the incidence of CeH. The populations studied (e.g., general, age-stratified, specific), settings (e.g., hospital, private practice, clinics, emergency services), diagnostic criteria (e.g., International Headache Society or Cervicogenic Headache International Study Group) and processes (e.g., questionnaires, clinical examination) were heterogeneous. Four publications required a diagnostic block in the diagnostic process. A standardized methodology, especially regarding the diagnostic criteria and process, is needed to compare studies, guarantee quality, and provide estimates to inform policy makers
Automated Vehicles' Impact on Rutting and Fatigue Distresses in Flexible Pavements
No full textAutomated vehicles (AVs) represent a significant leap forward in transportation engineering, promising to transform our relationship with mobility. As AVs become a reality, it is essential to understand their impact on road infrastructure. This transition demands examinations of how AVs will interact with road pavements, potentially altering patterns of distresses. In other words, AVs offer numerous benefits, such as optimised driving patterns, reduced energy consumption, lower pollution levels, improved traffic flow, and enhanced safety by minimizing human errors. Despite these advantages, it is crucial to consider their impact on pavement infrastructure, as AVs potentially differ from humandriven vehicles (HDVs). Differences in lateral movement patterns, lane width requirements, penetration rates, and lane distribution can all affect pavement performance and longevity. Understanding these differences is essential for adapting road designs and maintenance strategies to ensure infrastructure sustainability. Addressing these factors will help maximise the benefits of AVs while maintaining durable road systems.
Despite the significant technological advances and potential benefits of AVs, there is a notable gap in understanding how AVs and HDVs differently impact pavement performance. Current research lacks comprehensive studies comparing the long-term effects of these vehicles on pavement performance, particularly regarding pre-programmed wandering patterns, mixed traffic conditions, lane width, and pavement structural characteristics. Addressing these research gaps is essential for designing appropriate pavements that can support both AVs and HDVs effectively, ensuring the long-term viability of road infrastructure. This dissertation titled "Automated Vehicles Impact on Rutting and Fatigue Distresses in Flexible Pavements" aims to investigate the impact of AVs on pavement rutting and fatigue performance, focusing on flexible pavement structures. The research addresses five primary objectives: assessing the comparative impact of AVs relative to HDVs, exploring how different lateral movement patterns (i.e., wander modes) of AVs affect pavement performance, examining the influence of lane widths tailored for AV traffic, assessing the impact of varying market penetration rates of AVs on pavement loading patterns, and evaluating the effects of flexible pavement layer thicknesses and material properties under AV-induced stresses.
The methodology involved developing finite element models (FEMs) using ABAQUS software calibrated and validated by the experimental data of the Indiana Department of Transportation/Purdue University accelerated pavement tester (APT) facility. Various wander distributions for AVs (e.g., zero-wander and uniform-wander) and normal-wander for HDVs were simulated across different lane widths. The study assumed a 20-year design period with 30 million standard equivalent single axle loads of 80-kN to predict in-service pavement rutting and fatigue. Evaluation scenarios considered various combinations of lane width, wander mode, and market penetration rates to assess their combined effects on pavement performance. Multiple pavement layers with varying thicknesses and material properties were integrated to evaluate their impact on rutting and fatigue.
Key findings indicate that AVs, with their precise, controlled movement patterns, have a distinct impact on pavement rutting and fatigue compared to HDVs. The zero-wander mode results in significant rutting at specific transverse positions, while the uniform-wander mode distributes the load more evenly, potentially reducing rutting depth compared to the zero-wander mode. Narrower lanes dedicated to AVs increase total rutting depth, highlighting the need for optimised lane width designs to balance safety, pavement performance, and construction costs. Increasing AV penetration rates alters transverse loading patterns, influencing both rutting and fatigue performance. Mixed traffic conditions require adaptive strategies in pavement design. Pavement layersthickness and material properties significantly affect the pavement s ability to withstand AV-induced stresses, emphasising the need for improved material and adapted thickness configurations.
This research advances both theoretical understanding and practical strategies for enhancing pavement performance amidst AV deployment. Some practical recommendations include the following: Initially, AVs will likely be introduced on roads under mixed traffic scenarios with low market penetration rates. In such settings, if AVs default to a zero-wander mode, this could exacerbate pavement rutting and fatigue. Therefore, implementing a uniformwander mode for AVs is recommended to mitigate early pavement deterioration. In scenarios with narrower lanes, enhancing pavement layer material, thickness, and stiffness becomes crucial if lane widening is not feasible. As we progress towards segregated lanes and higher AV penetration, potentially 100% AV traffic, the risk of accelerated pavement fatigue and rutting increases. Thus, continued use of a uniform-wander mode, along with wider lanes and improved pavement thickness and stiffness, is essential. These strategic infrastructure adjustments are vital to ensure that the transition to AV dominance does not compromise pavement longevity. This research provides practical recommendations for adapting pavement infrastructure to support the sustainable integration of AVs, ensuring road resilience against evolving traffic dynamics
Atrial Functional Mitral Regurgitation: Definition, Mechanisms, and Treatment Perspectives
No full textPurpose of ReviewThis review aims to explore the complex interplay between atrial functional mitral regurgitation (AFMR), atrial fibrillation (AF), and heart failure with preserved ejection fraction (HFpEF). The goal is to define these conditions, examine their underlying mechanisms, and discuss treatment perspectives, particularly addressing diagnostic challenges.Recent FindingsRecent research highlights the rising prevalence of AFMR, now accounting for nearly one-third of significant mitral regurgitation cases. Advances in percutaneous treatment options have improved management for vulnerable HFpEF patients, but long-term outcomes remain unclear, and symptom relief is inconsistent.SummaryAF and HFpEF share the left atrium as a common pathological substrate, with progressive LA remodeling contributing to AFMR. Diagnostic limitations hinder effective symptom management with current mitral valve interventions. Future research should focus on better diagnostic tools to determine the contributions of valvular disease, arrhythmia, or myocardial dysfunction to clinical outcomes, as we currently lack definitive tests to establish this connection.Fund for Scientific Research Flanders [FWO 11PGA24N
Supervised or Home-Based? Exploring the Best Exercise Approach for Knee Osteoarthritis Management: A Systematic Review and Meta-Analysis
No full textBackground/Objective: Knee osteoarthritis (OA) is a common and debilitating condition affecting older adults, often progressing to advanced stages and requiring total joint replacement. Exercise therapy is widely recognized as the first-line approach for the prevention and initial management of OA. This systematic review assessed the effectiveness of home-based exercises (HBEs) compared to supervised exercises in alleviating pain and reducing disability among patients with knee OA. Methods: A systematic search of PubMed, Cochrane Library, and ScienceDirect identified randomized controlled trials (RCTs) published between January 2001 and October 2024. Methodological quality was evaluated using the Physiotherapy Evidence Database (PEDro) scale, and a meta-analysis was conducted to quantify the efficacy of these interventions. Results: Ten RCTs involving 917 patients were included, ranging in moderate to high methodological quality (PEDro score: 6.3 +/- 1.2). Intervention durations ranged from 4 to 12 weeks. Both supervised and HBEs were found to be effective, but supervised exercises demonstrated statistically significant improvements in pain (SMD = -0.45 [95% CI -0.79; -0.11], p = 0.015) and disability (SMD = -0.28 [95% CI -0.42; -0.14], p < 0.001) compared to HBEs. Conclusions: Despite the superiority of supervised exercises over HBEs, considering the cost-effectiveness and ease of implementation of HBEs, we developed recommendations to create a hybrid rehabilitation program that combines both approaches to maximize clinical outcomes.VLIR-UOS through their SI program; [R-13396
Evaluating Hemagglutination Inhibition Antibody Titers as a Correlate of Protection for Influenza: A Sensitivity Analysis Based on Information Theory and Causal Inference
No full textIntroduction:Identifying hemagglutination inhibition (HI) antibody titers as a key immune correlate of protection (CoP) is crucial for developing, licensing, and monitoring the ongoing effectiveness of new influenza vaccines. Using a new statistical methodology, we explored the link between an inactivated quadrivalent influenza vaccine's impact on HI antibody titers and its effectiveness against A/H1N1-associated influenza illness.Methods:We utilized data from a phase 3, observer-blind, randomized, controlled trial in children aged 6-35 months to assess HI antibody titers as an immune CoP. The assessment used a statistical method developed within a causal inference framework and a new information-theoretic metric of surrogacy, the so-called individual causal association (ICA).Results:The 75% and 85% uncertainty intervals of the ICA are 0.5511-0.8282 and 0.3632-0.8684, respectively, indicating a substantial reduction in the uncertainty about the vaccine's effect on the absence of infection when its impact on the HI antibody titers is known.Conclusions:The evaluation yielded evidence supporting the validity of HI antibody titers as a CoP for influenza infection.This work was supported by the Special Research Fund (BOF) of Hasselt University (BOF‑number: BOF2OCPO3) and GlaxoSmithKline Biologicals to FO, Baekeland Mandaat(HBC.2022.0145) and Janssen Pharmaceuticals to FS
Scanning Electron Microscopy Reveals New Ultrastructural Features in Metacercariae of Clinostomum cutaneum (Digenea: Clinostomidae) Infecting Oreochromis niloticus (Actinopterygii: Cichlidae) in Kenya
No full textCitation: Shigoley, M.I.; Kmentová, N.; Ndegwa, D.M.; Topi´cTopi´c, M.; Thys, K.J.M.; Vanhove, M.P.M. Scanning Electron Microscopy Reveals New Ultrastructural Features in Metacercariae of Clinostomum cutaneum (Digenea: Clinostomidae) Infecting Oreochromis niloticus (Actinopterygii: Cichlidae) in Kenya. Abstract: Clinostomum is a genus of parasitic trematodes found worldwide, infecting a wide range of hosts, including freshwater fishes, snails, birds and occasionally humans. In this study, clinostomid metacercariae were collected from Nile tilapia raised in fish farms in the Upper Tana River region, Kenya. The prevalence of infection was 17.2%, with metacercariae infecting the skin, gills and buccal cavity of the fish. Using light microscopy, scanning electron microscopy (SEM) and molecular methods targeting both nuclear ribosomal (ITS1, 5.8S, ITS2) and mitochondrial (COI) regions, the metacercariae were identified as C. cutaneum, C. phalacrocoracis, C. tilapiae and Euclinostomum heterostomum. The three species of Clinostomum have previously been reported to infect fish or piscivorous birds in Kenya, while this is the first report of E. heterostomum in this country. SEM analysis revealed new ultrastructural features of C. cutaneum, including an excretory pore surrounded by minute spiny papillae, an everted cirrus and dome-shaped papillae on the tegumental area around the genital pore. The cirrus lacked basal papillae, showing morphological variation between the adult and metacercarial stages. Our study, therefore, provides new insights into the phenotypic identification of flukes that may be pathogenic to fishes and humans and, therefore, of scientific and practical importance.Funding: This research was funded by the Special Research Fund (BOF) of Hasselt University,
grant number BOF22DOCLI04, and Hasselt University International and Intersectoral mobility
funding—2024 to M.I.S. This work was supported by the AfroWetMaP project of the Belgian Federal
Science Policy Office (4255-FED-tWIN-G3 program, Prf-2022-049).
Acknowledgments: The authors sincerely thank Ralph Appy (Cabrillo Marine Aquarium, California,
USA) for the great help in scanning electron microscopy and Edward Njagi, Gilbert Kosgei, Gathua
Joseph and Justus Ochong’ (Ichthyology section, National Museums of Kenya) for supplying field
equipment and the storage of tissue samples
Menselijke grootsheid als antwoord op het leed
No full textDe Juristenkrant | 13 21 februari 2024 In deze reeks reflecteert erIc lancksweerdt maandelIjks over rechtspraktIjk en ethIek. alledaagse ethiek Column Menselijke grootsheid als antwoord op het leed I n 2006 vermoordde hans van temsche, toen achttien jaar oud, de peuter luna en haar oppas oulamatou. hij kreeg levenslang. In het najaar van 2015 ging de moeder van luna in gesprek met de dader. zij maakte hem duidelijk dat hij een schop onder zijn kont verdiende om nog iets van zijn leven te maken. die boodschap kwam binnen bij hans van temsche. hij werkte aan zichzelf. tijdens de zomer van 2023 ontmoetten dader en slachtoffer elkaar nogmaals in de gevangenis van oudenaarde. hans van temsche uitte zijn spijt tegenover de moeder, die de excuses aanvaardde. tijdens het televisieprogramma 'de af-spraak' van 24 januari 2024 gaf de moeder van luna te kennen dat zij de moordenaar van haar dochter beschouwt als een slachtoffer van de maatschappij. zij stelde dat mensen een tweede kans moeten krij-gen, omdat men met blinde haat niet vooruit geraakt. als er ooit een verzoek tot vervroegde vrijlating zou komen, gaat zij daaraan niet in de weg staan. de indrukwekkende getuigenis van luna's moeder laat zien tot welk een verheven houding en gedrag mensen in staat zijn, als men hen daartoe een passend kader en ondersteuning aanreikt. In dit geval was dat een door de vzw moderator begeleide herstelbemiddeling tussen de dader en een nabestaande van het slachtoffer. zo'n bemiddeling is een concrete methodiek om het herstelrecht in de praktijk te reali-seren. het herstelrecht zoekt de reactie op misdrijven in de richting van probleemoplossing, herstel van relaties, en een breed opgevat herstel van de schade, bijvoorbeeld ook door middel van oprechte excuses. jacques claessen, hoofddocent straf(proces)recht en bijzonder hoogleraar herstelrecht aan de universiteit van maastricht, schrijft dat het herstelrecht een intrigerende fusie van 'liefde, rechtvaardigheid en recht' biedt, iets waartoe het strafrecht op zichzelf niet in staat is. (j. claessen, vergeving in het strafrecht via de implementatie van herstelbemiddeling, wolf legal publishers, p. 60). die spanningsvolle verhouding tus-sen recht en liefde mag men, zeker op het domein van het strafrecht, gerust als fascinerend beschouwen. men kan haar op verschillende manieren bekijken. het recht zorgt voor een kader om op een ordentelijke, menswaardige wijze te kunnen samenleven. liefde schroeft dat samenleven op naar een hoger plan. zij laat ons schitteren als mens, doordat zij ons de energie en de wil geeft om ons menselijk potentieel te verwezenlijken. liefde zorgt ervoor dat we onze grootsheid, schoonheid en wijsheid kunnen etaleren, zelfs in situaties waar men net het tegenovergestelde zou verwachten, bijvoorbeeld wanneer men de vreselijke gevolgen van een misdrijf moest ondergaan. het strafrechtssysteem op zich is niet bij machte om mensen tot een dergelijk huzarenstuk te bewegen. maar het kan daders en slachtoffers wel in die richting loodsen via een goede doorverwijzing naar herstelrechtelijke praktijken. recht en liefde vullen elkaar aan. de liefde vervolledigt de rechtvaardigheid. op strafrechtelijk vlak houdt deze laatste in dat er een gepaste straf, leedtoevoeging dus, plaatsvindt. onder meer omwille van het leed dat slachtoffers of hun nabestaanden moesten ondergaan. dat beantwoordt aan een menselijke behoefte aan compensatie en genoegdoening. juist daarom dient een klassieke strafrechtelijke benadering ten volle haar rol te spelen op het vlak van waarheidsvinding, vervolging, bestraffing en strafuitvoering. In het hart en het hoofd van slachtoffers kan geen vrede postvatten, evenmin als er maatschappelijke rust kan ontstaan, zo lang er geen 'recht is geschied'. ook de dader is gebaat bij een sanctie. straf en vooral strafuitvoering kunnen, mits een goede aanpak, leiden tot een inkeer en ommekeer. liefde, die dankzij her-stelrechtelijke benaderingen haar weg kan zoeken, voegt daar nog zaken aan toe. zij maakt het nog meer mogelijk om bij dader en slachtoffer een persoonlijk groeiproces in gang te zetten, 'meer mens' te worden. sommigen zien in het herstelrecht een oproep tot ons 'betere zelf'. In elk geval bieden herstelrechtelijke praktijken daders en slachtoffers de kans om hun menselijke kwaliteiten tot uitdrukking te brengen, om de menselijkheid in elkaar te bevorderen. dat hoeft en zal niet het vooropgesteld plan te zijn, maar de aanpak verhoogt wel de kans daartoe. voor slachtoffers of hun nabestaanden uit zich dat bijvoorbeeld in het be-heersen en beheren van de onvermijdelijke negatieve gevoelens die zij ten opzichte van daders koesteren, zoals woede, verontwaardiging, walging en haat. voor daders gaat het om het nemen van verantwoordelijk-heid, het zo ruim mogelijk 'goed maken' van wat verkeerd ging. dat alles vraagt een zorgvuldig voorbereid en ondersteund proces. het herstelrecht biedt ons uitzicht op een andere vrouwe justitia. haar balans staat voor het afwegen van alle feiten en omstandigheden van het geval, haar zwaard voor het vonnis dat, indien nodig, het mis-drijf bestraft. dankzij haar blinddoek kan zij recht spreken zonder aanzien des persoons. vanuit een her-stelrechtelijke optiek werpt vrouwe justitia in zekere zin haar blinddoek af. zij probeert de dader en zijn le-vensverhaal helder te zien. zijn menselijkheid, zijn worsteling. zij reikt hem de hand om zich te bevrijden van het in hem huizend kwaad. vanzelfsprekend lukt dat niet steeds. niet iedereen is in staat of bereid om aan bemiddelingsgesprekken deel te nemen. evenmin leiden die steeds tot een voldoening schenkend resultaat. maar een herstelrechtelijk aanbod biedt mensen in elk geval de gelegenheid om zich te herpositioneren ten opzichte van de feiten, om een persoonlijk veranderingsproces te doorlopen, zodat ze op een minder bezwaarde manier verder kunnen met hun leven. vandaar dat het zo toe te juichen valt dat de strafrechtspleging nu mechanismen omvat om mensen te informeren over, en toe te leiden naar, herstelrechtelijke prak-tijken. heel wat magistraten maken daar nu ook werk van, al verschilt dat erg naargelang het gerechtelijk arrondissement. de herstelbemiddeling na de moord op peuter luna leert dat het mogelijk is om misdaad niet alleen met leed te vergel-den, maar dat men er evenzeer kan voor kiezen om licht in de duisternis te laten schijnen. Eric Lancksweerdt, hoofddocent UHasselt. ploitanten initieel wel toelieten dat de betrok-ken speler gokte. Het nieuwe artikel 15/3, § 2 van de kansspel-wet van 7 mei 1999 verzekert dat er vroeger in het gokproces ingegrepen wordt, niet enkel bij winst maar ook bij verlies, door te bepalen dat wanneer de Kansspelcommissie vaststelt dat een speler, van wie de exploitant bij toelating de leeftijd niet heeft gecontroleerd of heeft vastgesteld dat hij de minimumleeftijd niet be-reikt heeft niettemin door de exploitant werd toegelaten, ze kan beslissen dat de integrale inzet aan de speler toekomt. Die mogelijkheid is dus facultatief. Marijke Dillen hield tijdens de plenaire verga-dering van 25 januari 2024 een terecht pleidooi om de Kansspelcommissie te verplichten tot het nemen van deze beslissing wanneer de re-gelgeving over de leeftijdsgrens niet wordt ge-respecteerd door een exploitant. Het ware in-derdaad consequenter geweest de Kansspelcommissie geen enkele beoordelings-vrijheid te geven. Als bijvoorbeeld een vader aan een exploitant meldt dat zijn zoon gebruik maakt van zijn account , zou de exploitant na die melding de zoon moeten uitsluiten van deelname. Als blijkt dat ondanks de melding de exploitant de zoon toch nog laat deelnemen door gebruik van het bewuste account, zou de inzet date-rend van na de kennisname van de melding door de exploitant moeten toekomen aan de speler, zonder dat de Kansspelcommissie daarover enige beoordelingsvrijheid heeft. Lezersbrief en zo bleef het flesje breKen In zijn lezersbrief opgenomen in nr. 483 van 7 februari 2024 van deze krant, wijst meester patrick herbots mij-overigens zeer vriendelijk-terecht omdat ik een fout zou hebben gemaakt in mijn bijdrage 'flesje breekt, flesje betaalt?) (juristenkrant, nr. 482, 24 januari 2024), door het onderscheid niet te maken tussen objectieve aansprakelijkheid en risicoaansprakelijkheid. volgens meester herbots is de risicoaansprakelijk-heid een bijzondere vorm van objectieve aansprakelijkheid, waarbij de schadelijder, net zoals dat het geval is voor de objectieve aansprakelijkheid, geen fout moet bewijzen, maar bovendien ook geen oorzakelijk verband moet bewijzen. Ik daag meester herbots of om het even wie uit om mij een voorbeeld te geven van een aansprakelijkheid waarbij de schadelijder geen oorzakelijk verband zou moeten bewijzen tussen de beweerde schade en het beweerde schadeverwekkend feit? evident moet hij die schadevergoeding vordert altijd bewijzen dat zijn schade werd veroorzaakt door 'iets' dat toerekenbaar is aan de persoon die hij daarvoor aansprakelijk stelt. er bestaat eenvoudigweg in ons recht geen enkele aansprakelijkheidsvordering waarbij de eisende partij niet minstens het bestaan van de schade, het oorzakelijk verband en het schadeverwekkend feit moet bewijzen. wel is het zo dat bij een risicoaansprakelijkheid er geen oorzakelijk verband moet worden bewezen tussen de schade en een onrechtmatige daad. het gaat met andere woorden over een objectieve aansprakelijkheid. de risicoleer is de leer krachtens welke iemand enkel al op grond van het door hem geschapen risico aansprake-lijk wordt geacht, zonder dat er in zijn hoofde een fout dient te worden aangetoond (de valks juridisch woordenboek). laat dat nu net het punt zijn van mijn bijdrage: de fabrikant of invoerder van gebrekkige consumptiegoede-ren zou altijd (objectief) aansprakelijk moeten zijn voor schade veroorzaakt door een gebrekkig consumptie-goed, omdat hij het best geplaatst is om het risico op schadeverwekkende producten te minimaliseren en om het economisch risico van schadegevallen te dragen, teneinde de consument maximale bescherming te bieden. niet alleen werden de termen 'objectieve aansprakelijkheid' en 'risicoaansprakelijkheid' in mijn bijdrage terecht als synoniemen gebruikt, maar bovendien werd dat doelbewust gedaan. Ik dank meester herbots om mij de kans te hebben geboden mijn standpunt nog eens te kunnen benadrukken. Pierre Thiriar Een ander voorbeeld dat we terugvinden in de parlementaire geschiedenis is de situatie waarin er geen enkele controle op de identiteit is uitgevoerd en een minderjarige speler dank-zij het gebrek aan controle kan deelnemen. Ook in die gevallen moet de inzet aan de min-derjarige toekomen, wederom zonder dat de Kansspelcommissie hieromtrent enige zeg zou mogen hebben. illegale goKsites De kansspelwet regelt slechts een heel beperkt marktaandeel van het hele gokgebeuren. Daarnaast floreert een illegaal gokcircuit. Er zouden volgens de informatie verzameld door Jean-Marie Dedecker 1.083 illegale goksites zijn in België. Het probleem in de praktijk is dat de Kansspel-commissie slechts over één IT'er beschikt die de controles op de legale gokwebsites moet voeren en illegale gokwebsites op een zwarte lijst moet plaatsen. De malicieuze gokbaron-nen zouden al drie nieuwe URL's hebben ge-lanceerd vooraleer de IT'er er één heeft ge-schrapt (DOC 55 0384/009, 5). Op dit vlak lijken er geen wetswijzigingen no-dig maar zouden er meer financiële middelen ter beschikking moeten worden gesteld van de Kansspelcommissie om meer IT'ers in dienst te nemen. Patrick Herbots en Miet Driessen zijn advocaten. Parl.St.Kamer, nr. 55-384/015 wilt u reageren op iets wat u in de krant hebt gelezen? of wilt u zelf een prangend juridisch-maatschappelijk thema aankaarten? hebt u een interessant arrest of vonnis dat u wilt signaleren? stuur dan uw opiniebijdrage of lezersbrief naar [email protected] of De Juristenkrant, Motstraat 30, 2800 Mechelen. de redactie mag opiniebijdragen en lezersbrieven inkorten, redigeren of weigeren
Eating together: towards a gut-centred approach in Participatory Design
No full textDesigning for the complexity of the socio-environmental challenges we are part of requires a shift from individual-centred methods to more respectful and caring practices. As a response, Participatory Design (PD) is expanding its repertoire to embrace relational and processual approaches motivated by the curiosity to articulate a more caring, response-able attitude toward others, humans, and beyond. This research project aims to contribute to this shift by examining the potential of thinking and doing (with) eating as an embodied experience in PD spatial transformation projects. My research approach intentionally translocates the knowledge-making process from the brain to the gut, taking cues from our everyday metabolic engagement and the material relations they create. Through eating, this approach aims to emphasise body experiences as a primary source of knowledge. Preliminary findings highlight a profound link between gut-driven engagement and researchers, designers, and participants’ capacity to address complex societal and environmental issues, advocating a shift towards gut-centered PD