232451 research outputs found
Sort by
A cross-lagged panel model examining the longitudinal associations between maternal emotion regulation difficulties, parenting stress, and child socio-emotional problems in toddlerhood
No full textIn toddlerhood, parents play a crucial role in supporting the socio-emotional development of children through their parenting behaviors. Certain parental risk factors, such as emotion regulation difficulties and parenting stress, have been found to be related to both parenting practices and child outcomes. As the interplay between these risk factors and their associations with child socio-emotional problems can change across toddlerhood, the aim of this study was to investigate the longitudinal, bidirectional associations of parenting stress and maternal emotion regulation difficulties with child socio-emotional problems. This study included 360 mothers from the Southern regions of the Netherlands (Mage = 31.4, 90.7% Dutch, 81.4% completed university) who completed questionnaires biannually (Jan 2021-May 2024) within the first 3 years postpartum, as part of a longitudinal birth cohort. Cross-lagged path analyses indicated a bidirectional relation between maternal emotion regulation difficulties and socio-emotional problems over time, and a unidirectional relation between early child problems and later parenting stress. The findings illustrate how parents and children can influence each other's emotional well-being in toddlerhood.</p
The Laplacian matrix of weighted threshold graphs
No full textThreshold graphs are generated from one node by repeatedly adding a node that links to all existing nodes or adding a node without links. In the weighted threshold graph, we add a new node in step i, which is linked to all existing nodes by a link of weight wi. In this work, we consider the set AN that contains all Laplacian matrices of weighted threshold graphs of order N. We show that AN forms a commutative algebra. Using this, we find a common basis of eigenvectors for thematrices in AN. It follows that the eigenvalues of each matrix in AN can be represented as a linear transformation of the link weights. In addition, we prove that, if there are just three or fewer different weights, two weighted threshold graphs with the same Laplacian spectrum must be isomorphic
Talkin' about a revolution:Integrating parents of children with Down syndrome as experts-by-experience in pediatric outpatient care
No full textThis study explores the role of parents of children with Down syndrome as experts-by-experience in pediatric outpatient care, a setting where their integration remains understudied, despite growing evidence of their value in other healthcare settings. We conducted a qualitative, exploratory interview study and took the outpatient care provision for children with Down syndrome as our setting. We conducted 18 interviews with healthcare professionals, parents of children with Down syndrome, and experts-by-experience. We utilized thematic analysis to analyze our data. We find that experts-by-experience act as a bridge between healthcare professionals and parents and improve the quality of care and life for children with Down syndrome and their families by offering support that extends beyond medical care into the social-emotional and practical aspects of daily living. Conclusion: Experts-by-experience offer unique contributions to pediatric outpatient care. Their lived experience makes them valuable contributors to improve the quality of care and life. We call for every outpatient multidisciplinary team to integrate experts-by-experience as standard practice. What is Known: • Experts-by-experience are increasingly recognized as valuable contributors in healthcare settings, offering unique perspectives that can enhance care provision. What is New: • The involvement of parents as experts-by-experience in pediatric outpatient care improves the quality of care and quality of life for children and their parents
Moments of mastery:Processes of self-esteem change during education-to-work transitions
No full textSelf-esteem indicates how a person evaluates themself. Having high self-esteem is generally beneficial for success in areas such as study, work, relationships, and health. This is why researchers are interested in understanding if self-esteem can change. Self-esteem increases the most in young adulthood. This increase in self-esteem is thought to occur because of major life transitions. For example, the education-to-work transition is a major life transition that occurs when students finish their education and start work for the first time. Previous research has shown that people’s self-esteem changes differently during the education-to-work transition. While some people’s self-esteem increases, other people’s self-esteem decreases. The goal of this research was to understand the reasons why people’s self-esteem changes differently during the education-to-work transition. To achieve this goal, I examined three questions: Why does self-esteem change during the education-to-work transition? How well people manage the transition, that is, how successfully they master the transition, may affect how their self-esteem changes from day to day. To understand why self-esteem changes, I investigated people’s day-to-day experiences of mastery (i.e., success) during the education-to-work transition. This research showed that three types of daily experiences are important for self-esteem. (1) Feelings of pride were linked to self-esteem. Feeling proud was linked with higher self-esteem hours and days later. (2) Daily study/work events, social events, and events related to both areas (e.g., social events at work) were linked to self-esteem. When daily events were positive or included an experience of success, people experienced higher day-to-day self-esteem. (3) Experiences of competence predicted higher self-esteem days and weeks later. Some of these daily experiences such as feelings of pride and competence were linked to self-esteem in both directions. That is, pride/competence were linked to higher self-esteem later on and higher self-esteem was linked to people feeling more proud/competent later on. For whom does self-esteem change during the education-to-work transitions?Similar to previous studies, this research showed that self-esteem changed considerably differently for different people across months and a year. In addition, our studies showed that people also differ in how mastery (i.e., success) experiences are linked to self-esteem in the short-term. For example, although feeling proud had a positive effect on self-esteem for most people, for some people, feeling proud was linked to lower self-esteem. Similarly, positive events were linked to higher self-esteem in general, but for some people, positive events had a stronger positive effect on self-esteem than others. We then investigated the factors that could explain these differences between people. General experiences of the transition (e.g., if people thought that the transition was positive), did not explain why people change differently. Experiences specifically related to work/profession explained why people changed differently and why self-esteem was linked differently to day-to-day experiences. For example, people who strongly identified with their profession were less sensitive to daily events. In simpler words, their self-esteem didn’t rise and fall as much based on daily ups and downs. People whose skills matched their job and people who had more work experience gained more self-esteem across 1 and a half years than others. When does self-esteem change during the education-to-work transition?To understand if day-to-day experiences have short-lived effects on self-esteem or if these experiences bring about long-term changes, I investigated various time frames such as hours, days, weeks, months, and years. Findings consistently showed that experiences of mastery (i.e., success) had a positive effect on self-esteem hours, days, and weeks later. But we didn’t consistently see the same effect over longer periods such as months. These results indicate that people experience short-term boosts in self-esteem when they successfully master the transition. It is possible that these short-term boosts in self-esteem contribute to long-term change in an indirect way. For example, if people repeatedly experience such short-term boosts in self-esteem, high self-esteem may become habitual. Developing a habit of experiencing higher self-esteem in day-to-day situations may change people’s general level of self-esteem across multiple years. Future studies are needed to understand how these short-term boosts are linked to long-term changes. In conclusion, people’s self-esteem changes in unique ways, depending on short-term experiences of success, individual factors, timing, and their environment. Educational institutions and employers can support positive self-esteem development by (1) providing onboarding tailored to each person’s needs, (2) by asking job starters to reflect on early successes, and (3) by monitoring the rapidly changing experiences of job starters. ___Zelfwaardering geeft aan hoe iemand zichzelf beoordeelt. Een hoge zelfwaardering is over het algemeen gunstig voor succes op gebieden zoals studie, werk, relaties en gezondheid. Daarom zijn onderzoekers geïnteresseerd in de vraag of zelfwaardering kan veranderen. Zelfwaardering neemt het meest toe in de jongvolwassenheid. Deze toename wordt verondersteld plaats te vinden door belangrijke levensovergangen. Een voorbeeld hiervan is de overgang van onderwijs naar werk, een belangrijke overgang waarbij jongeren hun opleiding afronden en voor het eerst beginnen met werken. Eerder onderzoek heeft aangetoond dat zelfwaardering tijdens deze overgang op verschillende manieren verandert. Bij sommige mensen neemt de zelfwaardering toe, bij anderen juist af. Het doel van dit onderzoek was om te begrijpen waarom deze veranderingen in zelfwaardering tijdens de overgang van onderwijs naar werk verschillend verlopen. Hiervoor heb ik drie vragen onderzocht: Waarom verandert zelfwaardering tijdens de overgang van onderwijs naar werk? Hoe goed mensen de overgang aankunnen, dus hoe succesvol ze die beheersen, kan van invloed zijn op hoe hun zelfwaardering dagelijks verandert. Om dit te begrijpen, onderzocht ik dagelijkse ervaringen van beheersing (d.w.z. succes) tijdens de overgang. Dit onderzoek toonde aan dat drie soorten dagelijkse ervaringen belangrijk zijn voor zelfwaardering. (1) Gevoelens van trots hingen samen met zelfwaardering. Zich trots voelen leidde tot hogere zelfwaardering, zowel enkele uren als dagen later. (2) Dagelijkse gebeurtenissen op het gebied van studie/werk, sociale gebeurtenissen en combinaties daarvan (zoals sociale gebeurtenissen op het werk) waren gerelateerd aan zelfwaardering. Wanneer deze gebeurtenissen positief waren of een gevoel van succes gaven, ervoeren mensen een hogere dagelijkse zelfwaardering. (3) Ervaringen van competentie voorspelden een hogere zelfwaardering dagen en weken later. Sommige van deze ervaringen, zoals trots en competentie, werkten in beide richtingen: trots en competentie leidden tot hogere zelfwaardering later, en hogere zelfwaardering leidde er ook toe dat mensen zich later trotser en competenter voelden. Bij wie verandert zelfwaardering tijdens de overgang van onderwijs naar werk? Net als eerdere studies liet dit onderzoek zien dat zelfwaardering zeer verschillend verandert voor verschillende mensen over maanden en jaren. Bovendien bleek dat mensen ook verschillen in hoe succeservaringen op de korte termijn samenhangen met hun zelfwaardering. Bijvoorbeeld: voor de meeste mensen had trots een positief effect op zelfwaardering, maar bij sommigen leidde het juist tot een lagere zelfwaardering. Positieve gebeurtenissen hingen over het algemeen samen met hogere zelfwaardering, maar bij sommige mensen was dit effect sterker dan bij anderen. We onderzochten vervolgens welke factoren deze verschillen konden verklaren. Algemene ervaringen van de overgang (zoals of men deze als positief ervoer) verklaarden deze verschillen niet. Ervaringen specifiek gerelateerd aan werk of beroep wél. Zo waren mensen die zich sterk identificeerden met hun beroep minder gevoelig voor dagelijkse gebeurtenissen – hun zelfwaardering schommelde minder door dagelijkse ups en downs. Mensen wiens vaardigheden goed aansloten bij hun baan en mensen met meer werkervaring kregen over anderhalf jaar meer zelfwaardering dan anderen. Wanneer verandert zelfwaardering tijdens de overgang van onderwijs naar werk? Om te begrijpen of dagelijkse ervaringen kortstondige of langdurige effecten hebben op zelfwaardering, onderzocht ik verschillende tijdsbestekken: uren, dagen, weken, maanden en jaren. De resultaten lieten zien dat succeservaringen een positief effect hadden op zelfwaardering uren, dagen en weken later. Over langere periodes, zoals maanden, zagen we dat effect minder consistent. Dit wijst erop dat mensen op korte termijn een boost in zelfwaardering ervaren als ze de overgang succesvol beheersen. Mogelijk dragen deze korte boosts indirect bij aan langdurige veranderingen. Bijvoorbeeld: als mensen herhaaldelijk korte boosts in zelfwaardering ervaren, kan hoge zelfwaardering een gewoonte worden. Het ontwikkelen van zo’n gewoonte kan leiden tot een hogere algemene zelfwaardering over meerdere jaren. Toekomstig onderzoek moet nagaan hoe deze korte termijn boosts precies bijdragen aan langetermijnveranderingen. Conclusie Zelfwaardering verandert op unieke manieren, afhankelijk van kortetermijnervaringen van succes, individuele factoren, timing en de omgeving. Onderwijsinstellingen en werkgevers kunnen de ontwikkeling van positieve zelfwaardering ondersteunen door (1) onboarding te bieden die is afgestemd op iemands behoeften, (2) starters te laten reflecteren op vroege successen, en (3) het monitoren van de snel veranderende ervaringen van starters. </div
The impact of common ownership on investors' perceived risks
No full textIn this paper, we examine the impact of common ownership on investors' perceived risk in the U.S. banking sector between 2009 and 2024, using the implied volatility skew as a proxy for systemic risk perception. Prior literature suggests that common institutional ownership can affect the perceived risk of a bank. To test this, three new methods for measuring common ownership are introduced, capturing the extent of institutional investors' holdings across competing banks and the industry. A fixed effects panel regression is employed to analyse the relationship between common ownership and implied volatility skew. We find a significant negative correlation, suggesting that increased common ownership corresponds to lower perceived systemic risk. Further analyses show that higher common ownership leads to a convergence in the term structure, with the long-term volatility skew declining faster than its short-term counterpart. Evidence of a lead-lag relationship indicates that rising common ownership precedes reduced implied volatility in subsequent quarters. Overall, our findings shed light on the evolving role of institutional investors in shaping market risk perceptions
From perspectives to coalitions:Whether, when, and how perspective-taking plays a role in coalition formation
No full textCoalitions form across all levels of social life, from families and student associations to business partnerships and political governments. Through coalition formation, individuals combine resources to reach goals they could not achieve alone. Yet, despite the clear benefits of cooperation, coalitions often fail to form or fall apart because people bring different (and sometimes opposing) perspectives to the table. This dissertation investigates the psychological process of perspective-taking — considering others’ thoughts, emotions, and perceptions — and its role in coalition formation. While major coalition formation theories have neglected the role of psychological processes, this dissertation proposes that perspective-taking is an essential mechanism shaping coalition outcomes. Across nine well-powered empirical studies, it examines whether, when, and how perspective-taking plays a role in coalition formation. Regarding whether, findings show that perspective-taking varies both between individuals (as a measured trait) and within individuals (as an induced state), and that each form influences coalition behavior in distinct ways. Individuals who naturally engage in perspective-taking are more successful in coalition formation: they are included in winning coalitions more often and earn higher rewards from negotiations. In contrast, temporarily inducing perspective-taking through instructions leads to similar proposals and perceptions, but not necessarily to better outcomes for those who do not habitually engage in it. Regarding when, results show that perspective-taking is especially relevant under social uncertainty, where cues about norms or intentions are ambiguous. In these contexts, individuals who rely more on perspective-taking to interpret others’ goals and likely actions are more successful during coalition formation. Regarding how, the findings identify two pathways. Perspective-taking increases cognitive complexity, enabling individuals to anticipate others’ behavior and form adaptive strategies. It also promotes social cohesion by introducing motivations that go beyond strategic reasoning, such as concern for others’ outcomes or preferences based on perceived similarity and liking. Together, this dissertation contributes to a process-oriented view of coalition formation. The findings show that to understand how coalitions form, it is important to examine the psychological processes that enable people to make sense of social cues, understand others, and decide how to cooperate. This dissertation provides evidence that perspective-taking is a relevant process that shapes how coalitions develop and what outcomes they produce. ___Coalities ontstaan op alle niveaus van het sociale leven, van families en studentenverenigingen tot zakelijke samenwerkingen en politieke regeringen. Via coalitievorming bundelen individuen hun middelen om doelen te bereiken die zij alleen niet zouden kunnen realiseren. Toch mislukken coalities vaak of vallen ze uiteen, ondanks de duidelijke voordelen van samenwerking, omdat mensen verschillende (en soms tegengestelde) perspectieven meenemen aan tafel. Dit proefschrift onderzoekt het psychologische proces van perspectiefneming, het in overweging nemen van de gedachten, emoties en percepties van anderen, en de rol daarvan in coalitievorming. Terwijl de meeste bestaande theorieën over coalitievorming weinig aandacht besteden aan psychologische processen, stelt dit proefschrift dat perspectiefneming een essentieel mechanisme is dat coalitie-uitkomsten beïnvloedt. In negen zorgvuldig opgezette empirische studies wordt onderzocht of, wanneer en hoe perspectiefneming een rol speelt in coalitievorming. Wat betreft of: de resultaten laten zien dat perspectiefneming zowel tussen personen (als een stabiele eigenschap) als binnen personen (als een tijdelijk opgewekte toestand) varieert, en dat beide vormen het gedrag in coalitievorming op verschillende manieren beïnvloeden. Personen die van nature meer perspectief nemen, zijn succesvoller in het vormen van coalities: zij worden vaker opgenomen in winnende coalities en verdienen hogere beloningen in onderhandelingen. Daarentegen leidt het tijdelijk stimuleren van perspectiefneming via instructies wel tot vergelijkbare voorstellen en percepties, maar niet noodzakelijk tot betere uitkomsten voor degenen die dit niet gewoonlijk doen. Wat betreft wanneer: de resultaten tonen aan dat perspectiefneming vooral van belang is onder sociale onzekerheid, wanneer signalen over normen of intenties onduidelijk zijn. In dergelijke situaties vertrouwen individuen sterker op perspectiefneming om de doelen en waarschijnlijke acties van anderen te interpreteren, wat hun succes in coalitievorming vergroot. Wat betreft hoe: de bevindingen wijzen op twee werkingsmechanismen. Perspectiefneming vergroot de cognitieve complexiteit, waardoor individuen beter in staat zijn om het gedrag van anderen te voorspellen en hun strategieën aan te passen. Daarnaast bevordert perspectiefneming de sociale cohesie door motieven te introduceren die verder reiken dan puur strategisch redeneren, zoals zorg voor de uitkomsten van anderen of voorkeuren gebaseerd op waargenomen overeenkomsten en sympathie. Gezamenlijk draagt dit proefschrift bij aan een procesgerichte benadering van coalitievorming. De resultaten tonen aan dat een goed begrip van hoe coalities ontstaan vraagt om aandacht voor de psychologische processen waarmee mensen sociale signalen interpreteren, anderen begrijpen en besluiten hoe ze willen samenwerken. Dit proefschrift levert bewijs dat perspectiefneming een belangrijk psychologisch proces is dat bepaalt hoe coalities zich ontwikkelen en welke uitkomsten zij voortbrengen
An echo from the past:The capital gains tax of 1946
No full textIn de toekomstige wet voor box 3 - de heffing over particuliere vermogensrendementen zal het werkelijke rendement gelden als heffingsgrondslag. Ook vermogensmutaties vormen onderdeel van dat werkelijke rendement. De vraag is of deze heffing zou moeten aansluiten bij het tijdstip van realisatie (de vermogenswinstbenadering) of dat moet worden gekozen voor een vermogensaanwasbelasting waarbij, ongeacht realisatie, de jaarlijkse waardeverandering wordt belast. De wetgever heeft gekozen voor een vermogensaanwasbenadering. Binnen de Wet IB 2001 is dat opvallend. Voor ondernemers, resultaatgenieters en aanmerkelijkbelanghouders wordt immers een vermogenswinstbenadering gehanteerd. Historisch gezien is de keuze voor een vermogensaanwasbenadering minder uniek aangezien Nederland deze techniek na de Tweede Wereldoorlog heeft ingezet als een retroactieve belasting op de vermogensaanwas ontstaan tijdens de oorlogsperiode. In deze bijzondere periode vormde deze vermogensaanwasbelasting (VAB) een opmerkelijk amalgaam van ruwheden en verzachtende veronderstellingen. In dit artikel worden de perikelen van dit voorbije stelsel beschreven, die beknopte schets blijkt op onderdelen een opvallende gelijkenis te tonen met de discussies gevoerd in het heden. Ook die gelijkenis wordt uiteengezet
Welfare state dystopia and the response of the law:An agenda for the 21st century a brief editorial introduction
No full textFunctie elders
No full textAls loopbaanprofessional kom je regelmatig situaties tegen waarbij een cliënt geconfronteerd wordt met onvrijwillig baanverlies of gedwongen loopbaanverandering. Deze zogenaamde 'carrière shocks' kunnen een enorme impact hebben op iemands welzijn en toekomstige loopbaan. Hoe begeleid je cliënten door zo'n ingrijpende ervaring? Door rouw bespreekbaar te maken en veerkracht te activeren, kun je een belangrijk verschil maken in hun herstelproces en hun duurzame inzetbaarheid
Large language models in cryptocurrency securities cases: can a GPT model meaningfully assist lawyers?
No full textLarge Language Models (LLMs) could be a useful tool for lawyers. However, empirical research on their effectiveness in conducting legal tasks is scant. We study securities cases involving cryptocurrencies as one of numerous contexts where AI could support the legal process, studying GPT-3.5’s legal reasoning and ChatGPT’s legal drafting capabilities. We examine whether a) GPT-3.5 can accurately determine which laws are potentially being violated from a fact pattern, and b) whether there is a difference in juror decision-making based on complaints written by a lawyer compared to ChatGPT. We feed fact patterns from real-life cases to GPT-3.5 and evaluate its ability to determine correct potential violations from the scenario and exclude spurious violations. Second, we had mock jurors assess complaints written by ChatGPT and lawyers. GPT-3.5’s legal reasoning skills proved weak, though we expect improvement in future models, particularly given the violations it suggested tended to be correct (it merely missed additional, correct violations). ChatGPT performed better at legal drafting, and jurors’ decisions were not statistically significantly associated with the author of the document upon which they based their decisions. Because GPT-3.5 cannot satisfactorily conduct legal reasoning tasks, it would be unlikely to be able to help lawyers in a meaningful way at this stage. However, ChatGPT’s drafting skills (though, perhaps, still inferior to lawyers) could assist lawyers in providing legal services. Our research is the first to systematically study an LLM’s legal drafting and reasoning capabilities in litigation, as well as in securities law and cryptocurrency-related misconduct