21706 research outputs found
Sort by
Kindergarten teachers’ views on methods of enhancing the social interaction of students with Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD), within the context of organized and free play, and the possibility of implementing relevant programs in Greek schools
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Σκοπός της έρευνας ήταν να διερευνήσει τις απόψεις των Νηπιαγωγών γενικής αγωγής σχετικά με τις μεθόδους που εφαρμόζουν για την ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεπίδρασης των μαθητών με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ) στο πλαίσιο του οργανωμένου και ελεύθερου παιχνιδιού. Στην έρευνα συμμετείχαν 164 γυναίκες νηπιαγωγοί, οι περισσότερες από τις οποίες διέθεταν γνώσεις σχετικά με την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση είτε μέσα από την παρακολούθηση κάποιου μεταπτυχιακού ή μέσα από την παρακολούθηση σχετικού σεμιναρίου ή εκπαιδευτικού προγράμματος. Ως ερευνητικό εργαλείο χρησιμοποιήθηκε ένα αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο που αποτελούνταν από 12 ερωτήσεις κλειστού τύπου 6βάθμιας κλίμακας Likert με τις αντίστοιχες υποδηλώσεις τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν ότι υπάρχει ποικιλία διδακτικών μεθόδων (παροχή θετικής ενίσχυσης, ανατροφοδότησης, οπτικά βοηθήματα, ομαδικά παιχνίδια με κανόνες, δομημένες δραστηριότητες) που μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεπίδρασης των μαθητών με ΔΕΠΥ και μάλιστα, αυτή μπορεί να καλλιεργηθεί σημαντικά μέσα από την ενασχόλησή του με το οργανωμένο ή το ελεύθερο παιχνίδι. Επιπλέον, σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους, η αποτελεσματικότητα των διδακτικών μεθόδων διαπιστώνεται μέσα από τον βαθμό που ο μαθητής με ΔΕΠΥ μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες, αναπτύσσει τη λεκτική του επικοινωνία και αλληλεπιδρά με τους συμμαθητές του, χωρίς τη δημιουργία συγκρούσεων. Παρόλα αυτά, οι εκπαιδευτικοί δήλωσαν ότι συναντούν δυσκολίες κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας τους και την εφαρμογή προγραμμάτων που βασίζονται στο παιχνίδι, με τις κυριότερες από αυτές να αναφέρονται στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα και στο πρόγραμμα ή τους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας, στον βαθμό υποστήριξης που έχουν οι εκπαιδευτικοί κατά τη διάρκεια του μαθήματος από τους ειδικούς, όπως είναι οι ψυχολόγοι ή οι ειδικοί παιδαγωγοί, και στις γενικότερες δυσκολίες που συναντούν στη διαχείριση της τάξης λόγω της ποικιλίας των αναγκών των μαθητών. Παρά την ανάδειξη των αποτελεσμάτων και της ενίσχυσης προηγούμενων ευρημάτων, η έρευνα υπόκειται σε κάποιους περιορισμούς που πρέπει να ληφθούν υπόψη στην περίπτωση μελλοντικών ερευνών
Friendly relationships of primary school students with Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD): a systematic literature review
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία αποτελεί μια συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με αντικείμενο τις φιλικές σχέσεις μαθητών και μαθητριών με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) στο εκπαιδευτικό πλαίσιο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Επιδιώκεται η εις βάθος κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα γνωστικά, συναισθηματικά και συμπεριφορικά χαρακτηριστικά της διαταραχής επηρεάζουν τη σύναψη, την ποιότητα και τη σταθερότητα των φιλικών δεσμών. Η φιλία προσεγγίζεται ως βασικός δείκτης κοινωνικής ένταξης και ψυχοσυναισθηματικής ευημερίας, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο του σχολείου ως κοινωνικοποιητικού πλαισίου. Η μελέτη βασίστηκε στην ανασκόπηση 19 ερευνητικών άρθρων, δημοσιευμένων την τελευταία εικοσαετία, τα οποία πληρούσαν αυστηρά επιστημονικά κριτήρια επιλογής. Η ανάλυση των άρθρων ανέδειξε πολλαπλές και διαχρονικές δυσκολίες στην κοινωνική λειτουργικότητα των παιδιών με ΔΕΠ-Υ. Συγκεκριμένα, καταγράφεται μειωμένη ικανότητα για δημιουργία και διατήρηση σταθερών και υποστηρικτικών φιλικών σχέσεων, λόγω ελλείμματος ενσυναίσθησης, παρορμητικότητας, αδυναμίας αυτορρύθμισης και δυσκολιών στην κατανόηση άτυπων κοινωνικών κανόνων. Οι παράγοντες αυτοί επιτείνουν την πιθανότητα κοινωνικής απόρριψης από τους συνομηλίκους και απομόνωσης από το κυρίαρχο κοινωνικό δίκτυο της σχολικής τάξης. Παράλληλα, αναδεικνύεται η τάση των μαθητών με ΔΕΠ-Υ να δημιουργούν φιλικές σχέσεις με συνομηλίκους που αντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες, γεγονός που, αν και παρέχει ένα πλαίσιο αποδοχής και ταύτισης, δεν ευνοεί απαραίτητα την κοινωνική εξέλιξη ή την έκθεση σε θετικά πρότυπα συμπεριφοράς. Επιπλέον, η μελέτη καταγράφει την έμφυλη διαφοροποίηση της κοινωνικής απόκρισης στις συμπεριφορές των παιδιών με ΔΕΠ-Υ, με τα κορίτσια να αποδοκιμάζονται περισσότερο όταν αποκλίνουν από τα πρότυπα θηλυκότητας, ενώ τα αγόρια στιγματίζονται μέσω πειθαρχικών μηχανισμών. Η ανασκόπηση καταλήγει στη διατύπωση της ανάγκης για ολοκληρωμένες, παιδαγωγικά ενταγμένες παρεμβάσεις, οι οποίες να περιλαμβάνουν τόσο την εκπαίδευση σε κοινωνικές δεξιότητες όσο και τη διαμόρφωση ενός σχολικού περιβάλλοντος ενσυναίσθησης, αποδοχής και ουσιαστικής συμπερίληψης, με τη συμμετοχή όλων των φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας
Education and training of persons with disabilities in technical professions: a brief literature review of applications and adaptations in the geotechnical sector
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η παρούσα εργασία εντάσσεται στο πεδίο της Ειδικής Αγωγής και πραγματεύεται
την επαγγελματική εκπαίδευση ατόμων με αναπηρία, με εστίαση στον γεωτεχνικό τομέα. Στο
πλαίσιο αυτό, εξετάζονται οι κοινωνικές, θεσμικές και τεχνολογικές προσεγγίσεις που
προωθούν τη συμπερίληψη και την επαγγελματική αποκατάσταση των ατόμων με αναπηρία
σε τεχνικά επαγγέλματα.
Η εργασία αποσκοπεί στη χαρτογράφηση των εκπαιδευτικών αναγκών, των
τεχνολογικών υποστηρίξεων και των καλών πρακτικών που εφαρμόζονται στον γεωτεχνικό
κλάδο, αναδεικνύοντας τρόπους ουσιαστικής συμμετοχής των εκπαιδευομένων με αναπηρία
στη μαθησιακή και επαγγελματική διαδικασία.
Η βιβλιογραφική ανασκόπηση δείχνει ότι η χρήση ΤΠΕ, οι ευέλικτες
παιδαγωγικές στρατηγικές, καθώς και η διαφοροποίηση της διδασκαλίας και αξιολόγησης,
αποτελούν βασικά εργαλεία για την επιτυχημένη ένταξη. Επιπλέον, καταγράφονται ιστορικές
και θεσμικές εξελίξεις στην ελληνική εκπαίδευση και παραδείγματα καλών πρακτικών.
Συμπεράσματα: Η επαγγελματική εκπαίδευση ατόμων με αναπηρία οφείλει να βασίζεται στη
συμπερίληψη, την εξατομικευμένη προσέγγιση και τη συνεχή επιμόρφωση των
εκπαιδευτικών. Η ενίσχυση της προσβασιμότητας, της αυτονομίας και της κοινωνικής
αποδοχής αποτελεί θεμέλιο για μια δίκαιη και αποτελεσματική εκπαιδευτική πολιτική
Η χρήση του λαϊκού δρόμου "Ουσάκ" μέσα από επιλεγμένα έργα του Σωκράτη Μάλαμα
No full textΠτυχιακή εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η βιβλιοθήκη διαθέτει αντίτυπο της πτυχιακής μόνο σε ηλεκτρονική μορφή.Η εργασία αυτή εξετάζει τη λειτουργία και χρήση του λαϊκού δρόμου «ουσάκ» μέσα από την ανάλυση αντιπροσωπευτικών έργων του Σωκράτη Μάλαμα, εστιάζοντας στη σύνδεση θεωρίας και μουσικής πράξης. Γίνεται αναφορά σε υπάρχουσες θεωρητικές προσεγγίσεις του λαϊκού δρόμου «ουσάκ», στις παρανοήσεις και τις διαφωνίες σχετικά με την ονομασία και τη λειτουργία του, καθώς και στον ρόλο του στην ελληνική αστική λαϊκή μουσική παραγωγή. Η ανάλυση των τραγουδιών καταδεικνύει την ευελιξία του «ουσάκ» στο συνθετικό και ερμηνευτικό πεδίο, ενώ μέσα από προσωπικές παρατη¬ρήσεις επισημαίνεται η σημασία της βιωματικής επαφής με το τροπικό υλικό. Τέλος, τονίζεται η ανάγκη για θεωρητική τεκμηρίωση, όχι ως περιοριστικό εργαλείο, αλλά ως μέσο για τη διευκόλυνση της μουσικής επικοινωνίας και για την ενίσχυση της διδασκαλίας της λαϊκής μουσικής
Απόψεις εκπαιδευτών/τριών ενηλίκων που διδάσκουν σε σχολεία δεύτερης ευκαιρίας (Σ.Δ.Ε.) εντός σωφρονιστικών καταστημάτων (Σ.Κ.) σχετικά με την αποτελεσματικότητα, την επαγγελματική τους ικανοποίηση και τους παράγοντες που επηρεάζουν τους εκπαιδευτικούς στόχους
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η παρούσα ποιοτική έρευνα έχει ως σκοπό να προβάλει τις απόψεις εκπαιδευτικών που
εργάζονται σε σχολεία δεύτερης ευκαιρίας (Σ.Δ.Ε.) εντός σωφρονιστικών καταστημάτων
(Σ.Κ.) για ζητήματα που συνδέονται αφενός με τον εκπαιδευτικό τους ρόλο, δηλαδή αυτόν του εκπαιδευτή ενηλίκων στον χώρο των φυλακών και αφετέρου με την επαγγελματική τους παρουσία. Ειδικότερα, οι εκπαιδευτικοί αναφέρθηκαν σε θεματικές που αφορούν τα στοιχεία εκείνα που μπορούν να καταστήσουν το έργο τους αποτελεσματικό, τις
μεταβλητές της εργασίας τους που είναι ικανές να επηρεάσουν την επαγγελματική τους
ικανοποίηση και τους παράγοντες που λειτουργούν σαν εμπόδια προς την επίτευξη των
εκπαιδευτικών τους στόχων. Για τις ανάγκες της έρευνας, επιλέχθηκε η ποιοτική προσέγγιση, με τη διεξαγωγή 13 ημιδομημένων συνεντεύξεων, στις οποίες συμμετείχαν αποκλειστικά εν ενεργεία εκπαιδευτές και εκπαιδεύτριες ενηλίκων σε Σ.Δ.Ε. Σ.Κ., τα οποία
κατανέμονται γεωγραφικά σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, ενώ για την επεξεργασία των δεδομένων ακολουθήθηκε η μέθοδος της ανάλυσης περιεχομένου. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν πως οι εκπαιδευτικοί των Σ.Δ.Ε. σε Σ.Κ., θεωρούν πως το
έργο τους δύναται να καταστεί αποτελεσματικό μέσω: της εφαρμογής ενεργητικών μεθόδων διδασκαλίας από τους ίδιους, της προσαρμογής των θεματικών και του διδακτικού
υλικού στις ατομικές και ομαδικές ανάγκες των έγκλειστων-εκπαιδευόμενων, της δια
μόρφωσης από τους εκπαιδευτικούς ενός κλίματος που επιτρέπει στους μαθητές να επικοινωνήσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, της συμμετοχής τους σε επιμορφωτικά προγράμματα που λειτουργούν βελτιωτικά ως προς την επαγγελματική και εκπαιδευτική τους ιδιότητα, της εξασφάλισης ψυχικής/ψυχολογικής ενδυνάμωσης των εκπαιδευόμενων και της ταυτόχρονης ανάπτυξης των γνωστικών και των κοινωνικών τους δεξιοτήτων, της προσέγγισης των κρατούμενων με πρακτικές που συνάδουν με τις ανθρωπιστικές ιδέες και αξίες, καθώς και της θέσπισης ορίων από τους εκπαιδευτές και τις
εκπαιδεύτριες. Όσον αφορά τις μεταβλητές που είναι ικανές να επηρεάσουν το εάν λαμβάνουν και σε τι βαθμό, ή με τι πρόσημο, ικανοποίηση από το επάγγελμα τους, οι εκπαιδευτές/τριες αναφέρθηκαν στην ποιότητα που χαρακτηρίζει τις σχέσεις που αναπτύσσουν
με τους κρατούμενους-εκπαιδευόμενους και με τους/τις συναδέλφους/ισσές τους, στο επίπεδο που παρουσιάζουν οι εγκαταστάσεις και οι υλικοτεχνικές υποδομές των Σ.Δ.Ε.,
στο εάν και κατά πόσο συμβάλουν στη μείωση της υποτροπής που παρουσιάζουν οι απόφοιτοι από τα Σ.Δ.Ε. και στο εάν μέσω του ρόλου τους επιτυγχάνουν να εξελιχθούν
και να βελτιωθούν σε προσωπικό επίπεδο. Τέλος, αναφορικά με τους παράγοντες που
μπορούν να επηρεάσουν την επίτευξη των εκπαιδευτικών τους στόχων, οι εκπαιδευτικοί
με τις απαντήσεις τους διαμόρφωσαν τρεις κατηγορίες και έκαναν λόγο για εμπόδια που
πηγάζουν από τους κρατούμενους, από τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των σωφρονιστικών καταστημάτων, ενώ δεν παρέλειψαν να σημειώσουν πως διάφορες συμπεριφορές που υιοθετούν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί μπορούν ενίοτε να δράσουν εξίσου παρεμποδιστικά
Ο Εσωτερικός Έλεγχος στις Μονάδες Υγείας του Ελληνικού Δημόσιου Τομέα (Ε.Σ.Υ)
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Ο εσωτερικός έλεγχος είναι μια ανεξάρτητη και αντικειμενική διαδικασία συμβουλευτικού χαρακτήρα, η οποία αποδεικνύεται ως πολύτιμη λειτουργία για τη διοίκηση, απ’ τον δημόσιο έως στον ιδιωτικό τομέα. Σκοπός του είναι η βελτίωση και η ανάπτυξη του οργανισμού, προσφέροντας διαρκώς προστιθέμενη αξία στον οργανισμό και συμβάλλοντας στην επίτευξη των στόχων του μεριμνώντας για τη συμμόρφωση τους σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους και κανονισμούς, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τη διαφάνεια, αποτρέπει παραβατικές συμπεριφορές και κάθε είδους απάτες, προλαμβάνοντας τους κινδύνους που ελλοχεύουν.
Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην περιγραφή και αξιολόγηση του πλαισίου λειτουργίας του εσωτερικού ελέγχου στις Μονάδες Υγείας του Ε.Σ.Υ., με βάση την ισχύουσα νομολογία. Στόχος είναι να αναδειχθεί η σημασία του εσωτερικού ελέγχου στη δημόσια υγεία, να παρουσιαστεί ο τρόπος εφαρμογής του και να προταθούν βελτιώσεις. Αφού αναφερθεί πρώτα στην αρθρογραφική ανασκόπηση που εκπονείται, παρατίθενται συνοπτικά τα ευρήματα από σχετικές μελέτες και έρευνες που έχουν διεξαχθεί σχετικά με το θέμα, η παρουσίαση του οποίου αρχίζει με την επίδειξη του θεωρητικού πλαισίου που διέπει τον εσωτερικό έλεγχο, διασαφηνίζοντας τις βασικές έννοιες - ορισμούς και διακρίνοντας τα είδη ελέγχου. Επομένως παρουσιάζεται τα πρότυπα που εφαρμόζονται, περιγράφεται ο Κώδικας Δεοντολογίας και η συμπεριφορά των ελεγκτών, τα χαρακτηριστικά και οι ευθύνες τους, ενώ υπογραμμίζεται η ανάγκη για συνεχή εκπαίδευση και ανεξαρτησία από τη διοίκηση.
Στη συνέχεια, αναλύεται το νομικό πλαίσιο που διέπει τον εσωτερικό έλεγχο, με μια ιστορική αναδρομή. Έπειτα, το πλαίσιο COSO παρουσιάζεται ως αναπόσπαστο μέρος της διαχείρισης κινδύνων. Σε αυτό το μέρος, πρώτα αναλύεται ο εσωτερικός έλεγχος στο ευρύτερο Ελληνικό Δημόσιο και έπειτα εξετάζεται η οργανωτική και διοικητική δομή των μονάδων υγείας αφού αναλυθεί ο εσωτερικός έλεγχος στα δημόσια νοσοκομεία, ενώ δίνεται έμφαση στον σχεδιασμό, την εκτέλεση των ελέγχων και τη σύνταξη εκθέσεων. Επιπλέον, καθορίζονται οι προϋποθέσεις για αποτελεσματικό έλεγχο και αναλύονται τα ελεγκτικά σώματα του Ε.Σ.Υ.
Συνολικά, η διερεύνηση επί του θέματος ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα, περιορισμούς και προτάσεις για μελλοντική έρευνα, τονίζοντας τη σημασία και αναγκαιότητα των συστημάτων εσωτερικού ελέγχου στον τομέα της Ελληνικής δημόσιας υγείας
Competing at sea: the grand strategies of Great Continental Powers from the 16th to the 21st century
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.This thesis explores a historically recurring yet understudied phenomenon in the field of international
relations: the pursuit of naval power by great continental states in the context of high-seas strategic
competition. While most scholarship has focused on the maritime behavior of insular powers—
Britain, the United States, and Japan—this research centers on the rationale and strategic logic that
drove land-centric powers such as Habsburg Spain, Imperial Germany, and the Soviet Union to
develop and employ naval strategies despite their inherent naval disadvantages. Challenging the
dominant narrative that frames these decisions as irrational or prestige-driven, the thesis posits a
theory of rational naval balancing rooted in the interaction of two independent variables: the
magnitude of threat posed by an insular enemy and the degree of naval deficit experienced by the
continental power. The theoretical framework distinguishes three naval strategies: offshore offensive,
high-seas deterrence, and high-seas inertia. Each strategy emerges in response to specific
configurations of threat perception and relative naval capability. The causal logic is traced through
process-tracing and structured focused comparison, while the validity of the theory is tested across
six historical case studies, divided among three powers and covering over four centuries.
Methodologically, the research combines longitudinal analysis, congruence testing, and cross-case
comparison to assess the explanatory power of the theory and avoid pitfalls such as selection bias
and post hoc reasoning. The findings reveal that the decision of continental powers to compete at sea
was rarely irrational; rather, it was often a calculated attempt to prevent third-party involvement in
terrestrial conflicts and to avoid strategic encirclement. From Philip II’s Armada to Germany’s Risk
Fleet and the Soviet Union’s Cold War naval posture, these cases exhibit a consistent pattern: when
insular powers adopt interventionist strategies and geographic proximity enhances their threat
potential, continental powers with naval deficits seek to offset their vulnerability by adopting
expansive naval strategies—even when the cost is high. Moreover, the thesis uncovers permissive
conditions that mediate this relationship, including domestic political unrest, economic constraints,
and the risks of multi-front warfare. These factors help explain deviations from the expected
outcomes and enhance the theory’s applicability to other historical and contemporary cases,
including modern China’s naval rise in East Asia. Ultimately, this research contributes to the
literature on military strategy, international security, and maritime studies by providing a robust
theoretical model that accounts for when and why continental powers go to sea
Η στάση και οι απόψεις της διοίκησης και των εργαζομένων απέναντι στην εργασιακή ένταξη των ατόμων με αναπηρία στα Κέντρα Προστατευμένης Εργασίας. Ανάλυση προκλήσεων και καλών πρακτικών
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η εργασιακή ένταξη των ατόμων με αναπηρία αποτελεί κομβικό ζήτημα κοινωνικής πολιτικής και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η μελέτη και η ανάδειξη των επικρατουσών στάσεων, των αντιλήψεων και των προκλήσεων της διοίκησης και των εργαζομένων του Εκπαιδευτικού Κέντρου Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΕΚΕΚ) ΑμεΑ Θεσσαλονίκης, αναφορικά με την εργασιακή ένταξη των ατόμων με αναπηρία που φοιτούν στα Κέντρα Προστατευμένης Εργασίας (ΚΠΕ) του κέντρου.
Η έρευνα ήταν ποσοτική και υλοποιήθηκε μέσω ερωτηματολογίων κλειστού τύπου προκειμένου να απαντηθούν τα ερευνητικά ερωτήματα που διατυπώθηκαν. Το δείγμα περιλάμβανε 50 επαγγελματίες του ΕΚΕΚ, από διαφορετικές επαγγελματικές θέσεις (διοικητικό προσωπικό, εκπαιδευτικοί, ειδικό βοηθητικό προσωπικό). Η ανάλυση των δεδομένων βασίστηκε σε στατιστικές τεχνικές, με στόχο την εξαγωγή αξιόπιστων και συγκρίσιμων αποτελεσμάτων.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι διαθέτουν σε μεγάλο βαθμό θετικές στάσεις απέναντι στα άτομα με αναπηρία, αλλά εντοπίζονται διαφοροποιήσεις ανάλογα με τη θέση ευθύνης και το επαγγελματικό προφίλ. Εντοπίστηκαν κρίσιμα εμπόδια, όπως η έλλειψη επαρκούς θεσμικής υποστήριξης και χρηματοδότησης, ενώ παράλληλα, αναδείχθηκαν καλές πρακτικές που σχετίζονται με τη συνεργατική κουλτούρα, την παροχή εξατομικευμένης υποστήριξης και την υιοθέτηση πολιτικών χωρίς αποκλεισμούς που προάγουν τη λειτουργικότητα και τη βιωσιμότητα των ΚΠΕ.
Η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η εργασιακή ένταξη των ΑμεΑ μέσω των ΚΠΕ δεν αποτελεί μόνο πράξη κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και εργαλείο ενδυνάμωσης της κοινωνικής συνοχής. Οι πολιτικές και οργανωτικές παρεμβάσεις πρέπει να στοχεύουν στην ενίσχυση των υποδομών, στην εκπαίδευση του προσωπικού και στην εξάλειψη προκαταλήψεων. Τα ευρήματα της έρευνας μπορούν να αξιοποιηθούν για τον σχεδιασμό τεκμηριωμένων παρεμβάσεων πολιτικής υπέρ της συμπεριληπτικής απασχόλησης
Κοινωνικά ρομπότ στην ανώτατη εκπαίδευση: συγκριτική ανάλυση του διπλού τους ρόλου ως εκπαιδευτές (tutors) και συν-διδάσκαλοι (co-tutors) σε μάθημα πληροφορικής
No full textΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Στον τομέα της εκπαίδευσης παρατηρείται ολοένα αυξανόμενη χρήση των Ρομπότ Κοινωνικής Αρωγής (ΡΚΑ) σε διάφορους ρόλους (καθηγητές, μαθησιακοί σύντροφοι κ.α.). Με αφορμή τις αντικρουόμενες έρευνες για την επίδραση των ΡΚΑ στην διαδικασία της μάθησης, εντοπίζεται η ανάγκη διερεύνησης των αποτελεσματικότερων λειτουργιών τους στην ανώτατη εκπαίδευση. Σκοπό της παρούσας έρευνας αποτελεί η διερεύνηση και η σύγκριση της επίδρασης διαφορετικών λειτουργιών ενός ΡΚΑ στο ρόλο Διδασκάλου και Συνδιδασκάλου στη δια ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία πρωτοετών φοιτητών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Με την βοήθεια αντίστοιχων σταθμισμένων ερωτηματολογίων, επιχειρείται να μετρηθεί ο βαθμός απόκτησης Γνώσης και τα επίπεδα Ευχαρίστησης των συμμετεχόντων σε κάθε συνθήκη διδασκαλίας. Δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 147 πρωτοετείς φοιτητές ελληνικού Πανεπιστημίου, χωρίς προϋπάρχουσες γνώσεις στο γνωστικό αντικείμενο προς διδασκαλία (Πληροφορική Ι: Βασικές Αρχές Κρυπτογραφίας). Οι φοιτητές χωρίστηκαν σε δύο τμήματα, όπου το ένα παρακολούθησε την διδασκαλία που διεξήγαγε το Ρομπότ ΝΑΟ, και το άλλο παρακολούθησε το ίδιο σενάριο διδασκαλίας όπως προκύπτει από την συνεργασία ΝΑΟ-Καθηγητή, στα πλαίσια Συνδιδασκαλίας. Τα αποτελέσματα, όπως προκύπτουν από την στατιστική ανάλυση (ANOVA, T-test) του εργαλείου Jamovi, επιβεβαιώνουν τις υποθέσεις και συνοψίζονται στα εξής σημεία: α) Ο ρόλος του ρομπότ ως συνδιδάσκαλου εμφανίζεται ως πιο αποτελεσματικός στην απόκτηση Γνώσης σε σύγκριση με τον ρόλο του ως μονού διδασκάλου, ενώ β) οι φοιτητές φαίνεται να αντλούν παρόμοια υψηλά επίπεδα Ευχαρίστησης και από τις δύο συνθήκες. Σε μια προσπάθεια ολιστικότερης προσέγγισης της έρευνας, συγκρίνονται επίσης τα αποτελέσματα με τα αντίστοιχα προηγούμενης έρευνας που ακολούθησε στο παρελθόν την ίδια μεθοδολογία σε εξ αποστάσεως συνθήκες. Τα ευρήματα καταδεικνύουν πιο αυξημένα επίπεδα ευχαρίστησης στην εξ αποστάσεως διδασκαλία, αλλά καλύτερες γνωστικές επιδόσεις στην δια ζώσης, δημιουργώντας έδαφος για μελλοντικές έρευνες
Educational programs for adults with neurodevelopmental disorders
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η παρούσα διπλωματική εργασία, δίνει έμφαση στη συνολική υποστήριξη των ενηλίκων με νευροαναπτυξιακές διαταραχές (ΝΔ), όπως είναι η ΔΕΠ-Υ και ο αυτισμός, μέσα από σύγχρονες εκπαιδευτικές και ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις. Πιο συγκεκριμένα, γίνεται ανάλυση των επιδράσεων της τεχνολογίας, της φυσικής δραστηριότητας, της γνωσιακής-συμπεριφορικής θεραπείας (CBT), της εκπαίδευσης κοινωνικών δεξιοτήτων (SST), καθώς και της οικογενειακής υποστήριξης στην ενίσχυση της αυτονομίας, της λειτουργικότητας, της συναισθηματικής ρύθμισης και της κοινωνικής ένταξης των ενηλίκων με νευροαναπτυξιακές διαταραχές. Μέσω της ανάλυσης διεθνών ερευνητικών δεδομένων και εκπαιδευτικών πρακτικών, καθίσταται σαφής η ανάγκη για πολυδιάστατες και εξατομικευμένες παρεμβάσεις, οι οποίες αξιοποιούν σύγχρονες τεχνολογίες υποστήριξης και συνδυάζουν τη διεπιστημονική συνεργασία με τη συμμετοχή των οικογενειών. Πιο συγκεκριμένα, η χρήση ψηφιακών εργαλείων, η εφαρμογή της γνωσιακής-συμπεριφορικής θεραπείας CBT, της θεραπείας αποδοχής και δέσμευσης ACT, καθώς και η αξιοποίηση φυσικής δραστηριότητας ως θεραπευτικού μέσου, θεωρούνται αρκετά αποτελεσματικές στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων με νευροαναπτυξιακές διαταραχές. Επιπλέον, η συγκεκριμένη διατριβή, υπογραμμίζει την ανάγκη για ολοκληρωμένα προγράμματα που όχι μόνο αναπτύσσουν θεμελιώδεις δεξιότητες, αλλά και τις διατηρούν μέσω της βιωματικής μάθησης και της συνεχούς υποστήριξης μετά το τέλος της εκπαίδευσης. Τα συμπεράσματα, αναδεικνύουν τη σημασία ενσωμάτωσης αυτών των παρεμβάσεων σε στρατηγικές κοινωνικής ένταξης, καθώς και την ανάγκη ενίσχυσης της πρόσβασης των ενηλίκων με νευροαναπτυξιακές διαταραχές σε ποιοτικές υπηρεσίες εκπαίδευσης και υποστήριξης