Cyber Open Repository of the Warsaw School of Economics
Not a member yet
1091 research outputs found
Sort by
Journal of Management and Financial Sciences
The goal of this article is to present a discussion about the critical success factors in creative industries and recommendations for the managers within them. In the article we positively verify the thesis that sectors in creative industries have general as well as sector-specific critical success factors. Additionally, we formulate the thesis that organisations in creative industries, due to their nature, are specifically managed. This has justified an increase in the number of research on management in organization on creative industries, which enable us to raise the knowledge about those sectors and formulate recommendations for their managers.2487-100
Dobra publiczne: wczoraj – dziś – jutro
Prezentujemy wybrane refleksje na temat książki dotyczącej Społecznej Gospodarki Rynkowej przede wszystkim dlatego, że tematyka ta – mimo konstytucyjnego jej wymiaru w Polsce,
ale także w Unii Europejskiej – wciąż jest relatywnie mało znana.
Intencją autora jest zaprezentowanie tego, co stanowi (…) niezmienny pomimo upływu czasu trzon koncepcji Społecznej Gospodarki Rynkowej Erharda. Wünsche jest przekonany, iż jest to sposób myślenia o gospodarce i społeczeństwie, który może okazać się przydatny do rozwiązywania skomplikowanych problemów współczesności. (Fragment).216-2
Regionalization of health care policy in Poland
Regionalizacja uznawana jest za nieuchronną konsekwencję dokonującej się zmiany społecznej i gospodarczej – za reakcję na globalizację i zarazem swoisty lustrzany proces globalizacji. Obydwa te procesy – globalizacji i regionalizacji wzajemnie się stymulują i alimentują: im więcej globalizacji, tym większa potrzeba regionalizacji; im więcej regionalizacji, tym większa potrzeba oparcia w strukturach i potencjale organizacji nadrzędnych. Procesy globalizacji jak i regionalizacji dotyczą praktycznie wszystkich dziedzin i aspektów życia współczesnych społeczeństw; stają się tym samym przedmiotem polityki społecznej i polityki publicznej, zarówno w sferze politics – politykospołecznych imponderabiliów, stanowienia celów i zasad ich realizacji oraz projektowania strategii zarządzania w społecznej makroskali, jak też w sferze policy – praktycznych działań prowadzonych na wszystkich szczeblach zarządzania, zmierzających do realizacji tych celów i zadań, które bezpośrednio i pośrednio wynikają z przyjętej strategii.
Regionalizacja ochrony zdrowia jest zamysłem/ideą sposobu organizacji i funkcjonowania zabezpieczenia zdrowotnego. W tym sensie, w obszarze politics, należy do imponderabiliów strategii ochrony zdrowia, szczególnie gdy równocześnie kojarzona jest z unijną ideą spójności oraz koncepcjami zrównoważonego i/lub zintegrowanego rozwoju kraju. Określona interpretacja tych idei staje się podstawą aktualnej doktryny zdrowotnej – artykulacją celów i zadań w zakresie ochrony zdrowia oraz zasad i sposobów ich realizacji w danej perspektywie czasowej.
Natomiast w sferze policy, regionalizacja ochrony zdrowia to sposób (technologia) i określona praktyka zarządzania systemem ochrony zdrowia (instytucjami, przedsiębiorstwami i organizacjami interesariuszy sektora ochrony zdrowia) polegające na identyfikowaniu i uwzględnianiu przy realizacji celów i zadań wynikających z doktryny zdrowotnej specyficznych dla danego regionu potrzeb zdrowotnych i lokalnych uwarunkowań owych potrzeb, a także wyrażanych oczekiwań. Regionalna strategia ochrony zdrowia winna więc być spójnym, kompleksowym, długoterminowym planem i harmonogramem działań zmierzających do realizacji celów i zadań określonych w aktualnej doktrynie zdrowotnej, jednakże w sposób uwzględniający realia danego regionu, w tym głównie specyfikę potrzeb zdrowotnych jego mieszkańców.
Przygotowanie właściwego projektu regionalnej strategii ochrony zdrowia wymaga zatem:
1) znajomości pełnego katalogu jednoznacznie wyartykułowanych i uhierarchizowanych celów oraz zadań bezpośrednio lub pośrednio wynikających z aktualnej doktryny zdrowotnej, będącej – z kolei – pochodną obowiązującego w kraju modelu zabezpieczenia zdrowotnego;
2) rzetelnej znajomości wszystkich istotnych, lokalnych uwarunkowań określających hierarchię, zakres, możliwości i sposoby realizacji celów i zadań w zakresie ochrony zdrowia mieszkańców regionu, takich jak:
dane epidemiologiczne dotyczące wszystkich wyróżnionych grup socjodemograficznych mieszkańców regionu;
mapy potrzeb zdrowotnych, w tym potrzeb i oczekiwań wyrażanych przez mieszkańców regionu (także znajomość subkulturowych i obyczajowych uwarunkowań tych potrzeb);
szczegółowa charakterystyka kadr medycznych na terenie województwa, głównie lekarzy i pielęgniarek (w tym kompletność reprezentowanych specjalności w układzie geograficznym, poziom ich kompetencji i kwalifikacji);
szczegółowa charakterystyka infrastruktury ochrony zdrowia w układzie geograficznym (także z punktu widzenia możliwości stosowania najnowszych technologii medycznych);
uwarunkowania jakości świadczonych usług przez podmioty medyczne na terenie regionu;
uwarunkowania dostępności świadczeń zdrowotnych we wszystkich wyróżnionych grupach socjodemograficznych mieszkańców regionu;
parametry powszechnej oferty świadczeń zdrowotnych ze strony podmiotów publicznych (głównie zakres świadczeń, ich jakość i warunki dostępności);
parametry komercyjnej oferty świadczeń zdrowotnych ze strony podmiotów publicznych i prywatnych, w tym tzw. firm abonamentowych, zakładów ubezpieczeń, centrów medycznych, sieci przychodni i lekarskich gabinetów;
środki finansowe na realizację planowanych działań (ich wielkość oraz zasady i warunki dostępności świadczeń zdrowotnych);
kompetencje merytoryczne i zarządcze kadr odpowiedzialnych za realizację planowanych działań.
Paradoksalnie, najtrudniejsze przy projektowaniu regionalnej strategii ochrony zdrowia okazuje się identyfikowanie nadrzędnych celów i zadań wynikających bezpośrednio lub pośrednio z aktualnie wiążącej doktryny zdrowotnej. Z powodu braku takowej, jednoznacznie wyartykułowanej doktryny, przy projektowaniu regionalnych strategii ochrony zdrowia wykorzystywane są jej rozmaite substytuty. Najbardziej właściwym substytutem mógłby być koszyk świadczeń gwarantowanych. Niestety, obecnie obowiązujący koszyk, ze względu na jego charakter i znane, liczne ułomności, roli tej spełniać nie może. Odpowiednim substytutem doktryny zdrowotnej na użytek projektowania regionalnych strategii ochrony zdrowia mogłaby być także Ustawa o zdrowiu publicznym, jednakże pod warunkiem, że stanowiłaby porządkującą preambułę do wszystkich innych „ustaw zdrowotnych”, a taką, niestety, nie jest. W tej sytuacji najbardziej pomocny okazuje się aktualny Narodowy Program Zdrowia, głównie dzięki wyszczególnionym tam tzw. priorytetom zdrowotnym, które mogą być traktowane jako ogólne kierunkowskazy dla polityki zdrowotnej, również regionalnej. Rzecz jednak w tym, że nie jest to jedyny dokument wskazujący owe priorytety, albowiem ogłaszanie różnorakich list priorytetów zdrowotnych od lat co najmniej dziesięciu staje się w Polsce wręcz powszechne. Czynią to stronnictwa polityczne, gremia naukowe, agendy rządowe, organizacje pozarządowe, rozmaite stowarzyszenia, a nawet redakcje czasopism i gazet. Który kierunkowskaz wybrać? Bo przecież pokazują one różne kierunki ...
Kwestia ta jest też o tyle ważna, że regionalna strategia ochrony zdrowia to nie tylko program, plan i harmonogram działań na użytek formalnie zorganizowanej, zinstytucjonalizowanej polityki zdrowotnej prowadzonej na obszarze danego regionu, to także przewodnik dla innych lokalnych władz terenowych oraz wszystkich działających na obszarze regionu „oficerów ochrony zdrowia” – dyrektorów szpitali i innych podmiotów leczniczych, kierowników regionalnych agend rządowych i pozarządowych, szefów regionalnych oddziałów NFZ, ZUS, KRUS, PFRON-u, a także konsultantów wojewódzkich poszczególnych specjalności medycznych i ordynatorów oddziałów szpitalnych. Brak rzetelnie, profesjonalnie skonstruowanej regionalnej strategii ochrony zdrowia skazuje ich wszystkich na samotną konfrontację z licznymi listami priorytetów i samodzielne wybory, do których nie zawsze czują się przygotowani ani nawet upoważnieni. Konsekwencje tych wyborów są oczywiście bardzo różne – niestety, brakuje nie tylko miar, ale nawet kryteriów by je oceniać.
Debata nad stanowieniem i wykorzystywaniem priorytetów zdrowotnych prowadzona jest przez nas na łamach Journal of Health Policy, Insurance and Management – Polityka Zdrowotna, natomiast w prezentowanej książce zamieszczamy wybór tekstów odnoszących się do najważniejszych uwarunkowań regionalnej polityki zdrowotnej – „regionalizacji” priorytetowych celów i zadań w zakresie ochrony zdrowia oraz sposobów ich realizacji właściwych dla specyficznych potrzeb mieszkańców danego regionu, środków finansowych realnie możliwych do pozyskania na realizację owych celów i zadań, danych epidemiologicznych, zasobów kadr medycznych, infrastruktury, jakości i dostępności świadczeń zdrowotnych w ramach zabezpieczenia powszechnego oraz oferowanych przez świadczeniodawców komercyjnych.
Omawiane w książce kwestie były przedmiotem dwuletnich badań nad regionalizacją różnych aspektów polityki zdrowotnej istotnych dla projektowania regionalnych strategii ochrony zdrowia. Wyniki badań zostały opisane w stosownym raporcie oraz w trzech kolejnych anglojęzycznych tomach Journal of Health Policy, Insurance and Management – Polityka Zdrowotna № XIII/III, № XIV/IV i № XV/V. Zamieszczone w książce teksty opierają się po części na cząstkowych, surowych raportach z badań, a po części na anglojęzycznych artykułach relacjonujących wyniki rzeczonych badań we wspomnianych trzech tomach naszego czasopisma (№ XIII/III, № XIV/IV i № XV/V). Do tekstów tych raportów i artykułów ich autorzy wnieśli uaktualnienia niektórych danych i pewne zmiany uwzględniające potrzeby ich polskojęzycznego opracowania. Z tego względu książka ma również charakter antologii równolegle publikowanych opracowań, w tym przypadku wybranych głównie ze względu na ich Adresata – polityków odpowiedzialnych za projektowanie strategii ochrony zdrowia oraz różnego rodzaju i różnej rangi „oficerów” systemu ochrony zdrowia, zarządzających bieżącą realizacją celów i zadań wynikających z owej strategii.
Rekomendowana książka jest więc głównie odpowiedzią na potrzeby praktyki – polityki zdrowotnej rozumianej jako policy. Ale jest też przyczynkiem do rozwijania, w ramach politics, refleksji teoretycznej na temat idei zabezpieczenia zdrowotnego, różnych modelowych rozwiązań kształtowania i wdrażania tej idei, zasad i sposobów generowania doktryn zdrowotnych oraz – na tej podstawie – konstruowania realnych systemów ochrony zdrowia.1-32
Problemy energetyczne Polski. Cz. 1, Surowce
Monografia przygotowana przez pracowników Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej SGH została poświęcona wybranym problemom z dziejów polskiej energetyki. Dzieli się na dwie części. Pierwsza, poświęcona okresowi międzywojennemu, zawiera cztery opracowania. Aldona Podolska-Meducka zajęła się dziejami zagłębi węglowych w II Rzeczypospolitej, tekst Wojciecha Morawskiego zaś dotyczy zagłębi naftowych. Jerzy Łazor rozważa kwestię bilansu polskiego handlu węglem, a Anna Jarosz-Nojszewska - dzieje hutnictwa polskiego. Część drugą, skupiająca się na okresie powojennym, otwiera obszerne opracowanie Łukasza Dwilewicza poświęcone polityce energetycznej PRL. Janusz Kaliński rozpatruje dzieje górnictwa węgla brunatnego. Jacek Luszniewicz podjął temat szczególnej roli wydobycia węgla w okresie działania pierwszej "Solidarności", a Andrzej Zawistowski - prób wykorzystania torfu jako surowca energetycznego.1-22
Participation et médiation(s): Nouveaux regards pour de nouveaux enjeux
Le rôle de l’Etat par rapport au secteur de la culture est de stimuler le développement de celle-ci et d’inciter les citoyens à participer à la culture. Sous la révolution numérique, ce rôle a dû évoluer. L’objectif de cet article est de démontrer, sur l’exemple de la Pologne, que le nouveau rôle de l’Etat, le plus avantageux
pour la culture, serait celui d’un catalyseur de la culture ouverte.233-25
Acta Universitatis Nicolai Copernici
Zarządzanie przedsiębiorstwem wymaga nie tylko intuicji, ale i odpowiedniej wiedzy ekonomicznej. Przydatna jest zwłaszcza znajomość koncepcji zarządzania strategicznego, która stanowi holistyczne ujęcie tego zagadnienia, dodatkowo oferując zbiór różnorodnych metod i narzędzi, dzięki którym możliwe jest usprawnienie procesu zarządzania organizacją. Przykładem takiej kompleksowej metody, skutecznie wspierającej podejmowanie decyzji biznesowych, jest strategiczna karta wyników, która przekładając cele strategiczne na działania operacyjne i monitorując uzyskiwane wyniki pozwala,Managing an enterprise requires not only intuition but also appropriate economic knowledge, especially the knowledge of strategic management concept, which constitutes a comprehensive approach towards this issue and offers a selection of methods and tools which facilitate the process of management within an organisation. An example of such method is constituted by the balance scorecard, which through the translation of strategic objectives into operational activities and monitoring of obtained results, allows for the elimination of mistakes connected with the ineffective enterprise management.451-62Zarządzanie4
Gospodarka Materiałowa i Logistyka
Artykuł przedstawia proces logistyki zwrotnej w e-commerce w segmencie B2C ze szczególnym uwzględnieniem wyzwań w obsłudze logistyki „pierwszej mili” oraz kolejnych etapów procesu związanych z przyjęciem zwróconych towarów, ich oceną oraz ponownym wprowadzeniem do sprzedaży. Pokazuje znaczenie operatorów logistycznych dla efektywnej i sprawnej obsługi zwrotów. Ponadto zwraca uwagę na usługi, wprowadzane przez operatorów KEP i pocztowych na polskim rynku, które nie tylko usprawniają odbiór zwracanych produktów od indywidualnych klientów, lecz przede wszystkim zwiększają wybór i wygodę konsumentów.89-1
Multiple unemployment spells duration in Poland
I study multiple unemployment spells. I refer to Poland, as this country experiences high
incidence of the long-term unemployment and long mean incomplete unemployment duration. I estimate conditional risk set model for multiple spells, and Cox model for 1st to 5th spell, separately. I use time-to-event data (complete spells) for almost 435000 individuals in the 2007-2014 period from
five public employment offices. Almost 99% of the individuals have up to 5 spells, but ''only'' 60% of them experience one complete spell.I find that subsequent unemployment spells are on average shorter, but slightly more individuals experience longer subsequent spells. Thus, those who exit either learn how to seek job or decide to leave the pool. Younger males with primary education are better off at leaving the pool, but the impact of sex and education diminishes in subsequent spells. Tertiary education, since 2nd spell, also entails higher hazard of leaving the pool. Results indicate heterogeneity among job seekers and mismatch bet2016/0191-9SGH KAE Working Papers Serie
Crisis, contagion and international policy spillovers under foreign ownership of banks
This paper checks how international spillovers of shocks and policies are modified when banks are foreign owned. To this end we build a two-country macroeconomic model with banking sectors that are owned by residents of one (big and foreign) country. Consistently with empirical findings, in our model foreign ownership of banks amplifies spillovers from foreign shocks. It also strenghtens the international transmission of monetary and macroprudential policies. We next use the model to replicate the financial crisis in the euro area and show how, by preventing bank capital out flow in 2009, the Polish regulatory authorities managed to reduce its contagion to Poland. We also find that under foreign bank ownership such policy is strongly prefered to a recapitalization of domestic banks.2016/0031-24SGH KAE Working Papers Serie
Strategie. Procesy i praktyki
Celem artykułu jest prezentacja rozważań na temat modeli biznesowych w przemysłach kreatywnych. Zarysowany w artykule obraz może stać się przyczynkiem do szerszych studiów, a także pogłębionych badań empirycznych, które w tym przypadku nie były udziałem autora. We wnioskach sformułowano trzy uwagi końcowe. Po pierwsze, rozumienie modelu biznesowego powinno zostać rozszerzone na wszystkie rodzaje organizacji, a wśród celów powinno się wymieniać generowanie nie tylko wartości ekonomicznych, ale także wartości społecznych i/lub środowiskowych i/lub kulturowych. Po drugie, opracowane rodzaje modelu biznesowego poszerzają wiedzę na temat specyfiki zarządzania organizacja- mi w przemysłach kreatywnych. Po trzecie, opracowane modele mogą stanowić pewne wzorce dla menedżerów, które mogą pomóc w rozpoczęciu i rozwoju działalności oraz zmianie modelu biznesowego.42080-8