16637 research outputs found
Sort by
Wireless Network Selection in Mobile Device for Small Data
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วศ.ม. (วิศวกรรมไฟฟ้า))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 256
Development of a Cognitive Diagnostic Test in Mathematics on Factor of Number for 6th Grade Students Under the Yala Primary Educational Service Area Office 3 : An Application of DINA Model.
No full textวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม.(การวิจัยและประเมินผลการศึกษา))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2561การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาแผนภาพโมเดลพุทธิปัญญาวิชาคณิตศาสตร์
เรื่องตัวประกอบของจำนวนนับ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 2) เพื่อพัฒนาแบบสอบเชิง
วินิจฉัยทางพุทธิปัญญาวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องตัวประกอบของจำนวนนับ สำหรับนักเรียนชั้น
ประถมศึกษาปีที่ 6 และ 3) เพื่อตรวจสอบคุณภาพของแบบสอบโดยการประยุกต์ใช้โมเดล DINA
ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา
2561 ภาคเรียนที่ 2 จำนวน 300 คน จาก 11 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
ประถมศึกษายะลา เขต 3 ที่ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multi-Stage Random Sampling)
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบตรวจสอบความถูกต้องของโมเดลพุทธิปัญญา แบบสอบเพื่อสำรวจ
ข้อบกพร่องทางการเรียน และแบบสอบเชิงวินิจฉัยทางพุทธิปัญญา เรื่องตัวประกอบของจำนวนนับ
และวิเคราะห์ผลการวินิจฉัยโดยใช้โมเดล DINA ด้วยโปรแกรม R
ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้
1. ผลการพัฒนาแผนภาพโมเดลพุทธิปัญญาวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องตัวประกอบของจำนวนนับ
พบว่า ได้คุณลักษณะที่จำเป็น 9 คุณลักษณะ คือ 1 เข้าใจความหมายของตัวประกอบของจำนวนนับ
2) หาตัวประกอบทั้งหมดของจำนวนนับได้ถูกต้อง 3) เข้าใจความหมายของจำนวนเฉพาะ 4) หาตัว
ประกอบเฉพาะทั้งหมดของจำนวนนับได้ถูกต้อง 5) แยกตัวประกอบของจำนวนนับที่ไม่ใช่จำนวน
เฉพาะได้ถูกต้อง 6) หาตัวประกอบร่วมหรือตัวหารร่วมของจำนวนนับได้ถูกต้อง 7) หา ห.ร.ม. ได้
ถูกต้อง 8) หาตัวคูณร่วมได้ถูกต้อง และ 9) หา ค.ร.น. ได้ถูกต้อง ซึ่งคุณลักษณะทั้ง 9 มีความสัมพันธ์
กันเป็นลำดับขั้นเชิงลู่ออก (hierarchy having a divergent branch)
2. ผลการพัฒนาแบบสอบเชิงวินิจฉัยทางพุทธิปัญญา ได้แบบสอบเชิงวินิจฉัยทางพุทธิปัญญา
จำนวน 54 ข้อ เป็นแบบสอบชนิดปรนัย 4 ตัวเลือก มีคำตอบที่ถูกต้องเพียงคำตอบเดียว ซึ่งแบบสอบ
เป็นแบบตรวจให้คะแนนแบบสองค่า (Dichotomous Item) ตอบถูกได้ 1 คะแนน โดยแบบสอบทั้ง
ฉบับครอบคลุมทุกคุณลักษณะในโมเดลพุทธิปัญญา
3. ผลการตรวจสอบคุณภาพของแบบสอบเชิงวินิจฉัยทางพุทธิปัญญาวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง
ตัวประกอบของจำนวนนับพบว่า ข้อสอบแต่ละข้อมีค่าดัชนีความสอดคล้อง (Item Objective
Congruence IOC) เท่ากับ 1.00 หมายความว่า ข้อสอบทุกข้อสามารถวัดได้สอดคล้องกับ
คุณลักษณะที่ต้องการวัด สามารถนำข้อสอบทุกข้อไปทดลองใช้ได้ ค่าพารามิเตอร์การเดาข้อสอบถูก
(gi) อยู่ระหว่าง 0.000 - 0.182 ค่าพารามิเตอร์ความสะเพร่า (si) อยู่ระหว่าง 0.000 - 0.190 และ
ดัชนีอำนาจจำแนกรายข้อ (Item Discrimination Index : IDI) อยู่ระหว่าง 0.680 - 0.983 ค่าความ
เที่ยงของแบบสอบจากวิธีของลิวิงตันและวิธีของโลเวท เท่ากับ 0.99 และ 0.98 ตามลำดับ
4. ผลการวินิจฉัยของแบบสอบ พบว่า ความน่าจะเป็นของความรอบรู้ในแต่ละคุณลักษณะ
โดยเฉลี่ยสูงสุด และต่ำสุด คือ คุณลักษณะที่ 2 (A2 หาตัวประกอบทั้งหมดของจำนวนนับได้ถูกต้อง)
มีความน่าจะเป็นเท่ากับ 0.8818 และคุณลักษณะที่ 9 (A9 หา ค.ร.น. ได้ถูกต้อง) มีความน่าจะเป็น
เท่ากับ 0.6020 ตามลำดับThe research was aimed to 1)to development of a cognitive model in
Mathematics on The factor of number for 6th grade students, 2) to develop a
mathematical cognitive diagnostic test The factor of number for 6th grade students
and 3) to check the quality of the test by applying the DINA model. The sample were
300 6th grade students from 11 schools under the Yala primary Educational service
Area Office 3 semester 2 in academic year 2018 second semester by Multi-Stage
Random Sampling. The research tools using in this research were the validation form
of cognitive model, the survey test and the mathematical cognitive diagnostic test.
The results were analyzed by using the DINA model with the R program.
Research results can be summarized as follows:
1. The result of the development of a cognitive model in Mathematics on
The factor of number get Attribute that require 9 Attributes, 1) Understand the
meaning of the factor of counts, 2) Find all the factors of the number correctly, 3)
Understand the meaning of a particular number, 4) Find all the specific factors of the
number correctly, 5) Identify the correct number of non-prime numbers, 6) Find the
common factor or the common divisor of the correct number, 7) Find G.C.D. of the
correct number, 8) Find the correct common multiplier and 9) Find L.C.M of the
correct number. In which all 9 attributes are related to each other in a hierarchy
having a divergent branch.
2. The results of the development of cognitive diagnostic tests got 54
cognitive diagnostic tests as 4 types of multiple-choice tests with only one correct
answer In which the test form is a check form for two points (Dichotomous Item) can
be answered 1 point correctly.
3. The results of the quality examination of the mathematics cognitive
examination test found that each item has a consistency index (Item Objective
Congruence: IOC) equal to 1.00 .The guessing parameter (gi) is between 0.000 - 0.182.
The slipping parameter (si) is between 0.000 - 0.190 and the Item Discrimination
Index (IDI) is between 0.680 - 0.983 .The reliability of the Livingston method and the
Lovett method were 0.99 and 0.98 respectively.
4. The results of the diagnosis of the test showed that the probability of
knowledge in each of the characteristics of the average and the highest in the feature
2 (A2, finding all the factors of the correct number) with the probability of 0.8818 and
the characteristics 9th (A9, find the correct command) with a probability of 0.6020,
respectively
Efficiency improvement of crude palm oil extraction process : A case study on decanter centrifuge
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (การจัดการเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 256
Risk of Chronic Arsenic Poisoning from Shallow Wellwater Consumption in Area Near Abandoned Tin Mines in Thung Khamin Subdistrict, Na Mom District, Songkhla Province
Get PDFวิทยานิพนธ์ (ปร.ด. (การจัดการสิ่งแวดล้อม))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 256
Effect of Purpose in Life Program on Holistic Health of Early Thai Adolescent
No full textรายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ผลของโปรแกรมการส่งเสริมเป้าหมายชีวิตต่อสุขภาวะองค์รวมของวัยรุ่นตอนต้นไทย
Effect of Purpose in Life Program on Holistic Health of Early Thai Adolescen
A model of historical tourism management of Songkhla province
Get PDFวิทยานิพนธ์ (ปร.ด. (การจัดการสิ่งแวดล้อม))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2561The objectives of the study of A model of historical tourism management of Songkhla Province are 1) to study the potential of historical tourism management in Songkhla 2) to study the potential of participation in managing historical tourism of people in Songkhla and 3) to study the model of historical tourism route in Songkhla. This is a mixed method research comprising quantitative research and qualitative research. The samples used are 1) community gurus, followers, community leaders
2) religious leaders 3) Songkhla locals 4) academics and state officials and 5) tourism
business entrepreneurs. The tool used is 400 sets of questionnaire. For qualitative research, participatory observation and in-depth interview are used with data providers who are community representatives and representatives from government sector and private sector. Quantitative data are analyzed using t-test, One-Way ANOVA, and Pearson’s correlation coefficient while content analysis is used for qualitative data analysis.
In this study, the researcher has explored additional historical tourism attractions in 16 districts of Songkhla Province comprising Chana, Nathavee, Thapha, Sabayoi, Rattaphum, Sadao, Namom, Bangklum, Klonghoikhong, Kuanniang, Singhanakorn, Satingphra, Krasaesin, Ranod, Hatyai and Muang Songkhla. It was found that there are more of 86 significant historical tourism attractions classified by historical era into 4 periods comprising; first period; Before Muang Songkhla (Pre-historical period:
3,500 years before Buddha era – around B.E. 5), second period, Muang Songkhla at Hua Kao Dang (Before B.E.22 – end of B.E. 23), third period, Muang Songkhla at Lamson (B.E.2223-B.E.2379) and fourth period, Muang Songkhla at Boyang (B.E.2379-present).
The quantitative study was found that the potential to attract tourists for historical value in Songkhla Province is moderate (X=3.29) and it was found from each aspect consideration that almost every aspect is moderate except some aspects with opinion that the potential is of high level such as the aspect of physical identity(70.8%).
For historical importance, it is commented that the potential is of low level (63.8%). The potential to support tourism is of high level (X=3.61). The potential to develop tourism is moderate. Management potential and management on tourist attraction preservation is moderate. The potential of management on participation of local community is low (X=0.28). It was found that participation of local community is of low level in almost every aspect. Local community is part of tourism activities such as tour guiding and giving services with the least mean of 0.22
The qualitative study was found The qualitative study was found that there are many levels of participatory historical tourism management of people in Songkhla for problems, planning, practicing activity, making decision, tracking and evaluation with the highest level of participation in searching for problems. That is to say people help coordinate with related authorities in planning and solving problems that happen in each tourist attraction. People in most area cooperate in doing tourism activity of government and private sector but still lack the creation of new activity. Tour program should be arranged in accordance with the historical period just like the samples of participatory historical tourism routes comprising 3 routes as follows. Route No.1 “Follow the route of first historical period; Muang Songkhla period at Hua Kao Dang”. Route No.2 “Follow the route of second historical period; Muang Songkhla at Lam Son” and route No.3 “Follow the route of the three Somdej belief” comprising Somdej Chao Phako, Somdej Chao Kohyai and Somdej Chao Kohyo. and new generation of entrepreneur jointly make historical tourism program that accords with time and present technology which is considered an important value creation to historical tourism in Songkhla Province. Problems and obstacles concerning the participatory historical tourism management in Songkhla Province are that most people still lack knowledge of history of tourist attraction, And lack knowledge of historical stories
Suggestion from the research on A model of historical tourism management in Songkhla Province is that this in order to hand in cultural heritage from generation to generation, it has to prepare local people to realize value of historical means. Therefore, there should be a true support of participation of local sector from both government sector and private sector Creating models of historical tourism route following the era in order to learn and building awareness of value. which will eventually create added value to the area and sustainably make income to community.การศึกษาเรื่องรูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์พื้นที่จังหวดสงขลา ครั้งนี้มี วัตถุประสงค์เพื่อ 1.ศึกษาศักยภาพของการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของจังหวัดสงขลา 2. ศึกษาศักยภาพการมีส่วนร่วมในการจัดการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของประชาชนในจังหวัดสงขลา 3. ศึกษาโมเดลเส้นทางท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของจังหวัดสงขลาเป็นงานวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Method Research) ประกอบด้วยการวจัยเชิงปริมาณ ( Quantitative Research) และการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่าง คือ 1) ปราชญ์ชุมชน ศิษย์ยานุศิษย์ ผู้นำชุมชน 2) ผู้นำทางศาสนา 3) คนในพื้นที่จังหวัดสงขลา 4) นักวิชาการ เจ้าหน้าที่ของรัฐ 5) ผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยว โดยใช้เครื่องมือแบบสอบถามจำนวน 400 ชุด ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลซึ่งเป็นผู้แทนชุมชนและผู้แทนจากภาครัฐ เอกชน ข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์โดยใช้การทดสอบ (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบจำแนกทางเดียว (One-Way ANOVA) ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content Analysis)
งานศึกษาครั้งนี้ ผู้วิจัยได้จากการสำรวจแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ทั้งหมด 16 อำเภอในจังหวัดสงขลา อันประกอบด้วย อำเภอจะนะ อำเภอนาทวี อำเภอเทพา อำเภอสะบ้าย้อย อำเภอรัตภูมิ อำเภอสะเดา อำเภอนาหม่อม อำเภอบางกล่ำ อำเภอคลองหอยโข่ง อำเภอควนเนียง อำเภอสิงหนคร อำเภอสทิงพระ อำเภอกระแสสินธุ์ อำเภอระโนด อำเภอหาดใหญ่ อำเภอเมือง ซึ่งพบ มีแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ที่สำคัญๆ รวมทั้งสิ้นกว่า 86 แห่ง โดยได้แบ่งตามยุคสมัย ประวัติศาสตร์ ได้เป็น 4 ยุค ดังนี้ ยุคที่ 1 ก่อนเมืองสงขลา (เมืองสงขลายุคก่อนประวัติศาสตร์ ชวงเวลา:3,500 ปีก่อนพุทธกาล - ประมาณพุทธศตวรรษที่ 5) ยุคที่ 2 เมืองสงขลาฝั่งหัวเขาแดง (ก่อนพุทธศตวรรษ ที่ 22 ถึงปลายพุทธศตวรรษที่ 23) ยุคที่ 3 เมืองสงขลาฝั่งแหลมสน ( พ.ศ. 2223 - พ.ศ. 2379) ยุคที่ 4 เมืองสงขลาฝั่งบ่อยาง (พ.ศ. 2379 - ปัจจุบัน) ผลการศึกษาเชิงปริมาณพบว่าศักยภาพในการดึงดูด นักท่องเที่ยวด้านคุณค่าทางประวัติศาสตร์ในพื้นที่จังหวัดสงขลาอยู่ในระดับปานกลาง (X=3.29) และ เมื่อพิจารณาแต่ละประเด็นพบว่าอยู่ในระดับปานกลางเกือบทุกประเด็น ยกเว้นบางประเด็นที่มีความคิดเห็นว่ามีศักยภาพในระดับมาก ได้แก่ ประเด็นความเป็นเอกลักษณ์ทางกายภาพ (ร้อยละ 70.8) ส่วนประเด็นความสำคัญทางประวัติศาสตร์มีความคิดเห็นว่ามีศักยภาพในระดับน้อย (ร้อยละ 63.8) ศักยภาพในการรองรับด้านการท่องเที่ยวอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (X=3.61) ศักยภาพในการพัฒนาการท่องเที่ยวอยู่ในระดับปานกลาง ศักยภาพในการบริหารจัดการและการจัดการด้านการอนุรักษ์แหล่งท่องเที่ยวอยู่ในระดับปานกลาง ศักยภาพในการจัดการด้านการมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นในการบริหารจัดการการท่องเที่ยวอยู่ในระดับน้อย (X=0.28) โดยพบว่าด้านการมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นอยู่ในระดับน้อยเกือบทุกประเด็น โดยเฉพาะชุมชนท้องถิ่นเป็นส่วนหนึ่งของ กิจกรรมการท่องเที่ยว เช่น การนำเที่ยว การให้บริการต่าง ๆ มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ 0.22
ผลการศึกษาเรื่องศักยภาพการมีส่วนร่วมในการจัดการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของประชาชนในจังหวัดสงขลามีหลายระดับตั้งแต่การค้นหาปัญหา การวางแผน การปฏิบัติกิจกรรม การตัดสินใจ การติดตามและประเมินผลโดยมีระดับการมีส่วนร่วมในการค้นหาปัญหามากที่สุด กล่าวคือ ช่วยประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการดำเนินการวางแผนและแก้ปัญหาเฉพาะกรณีที่เกิดขึ้น ในแต่ละแหล่งท่องเที่ยว ประชาชนในพื้นที่ส่วนใหญ่ให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรมท่องเที่ยวทั้งจากภาครัฐและเอกชน แต่ยังขาดการสร้างสรรค์กิจกรรมใหม่ๆ โดยตัวชุมชนเอง ส่วนโมเดลเส้นทาง ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของจังหวัดสงขลาจากการศึกษาในครั้งนี้ ควรมีการจัดโปรแกรมนำเที่ยว ตามยุคของประวัติศาสตร์ ดังตัวอย่างเส้นทางท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์แบบมีส่วนร่วม 3 เส้นทาง ดังนี้ เส้นทางที่ 1 “เส้นทางตามรอยประวัติศาสตร์เมืองสงขลาฝั่งหัวเขาแดง” เส้นทางที่ 2 “เส้นทาง ตามรอยประวัติศาสตร์ เมืองสงขลาฝั่งแหลมสน” และเส้นทางที่ 3 “เส้นตามรอยศรัทธาสามสมเด็จ” ได้แก่ สมเด็จเจ้าพะโคะ สมเด็จเจ้าเกาะใหญ่ และสมเด็จเจ้าเกาะยอ อย่างไรก็ตามยังมีปราชญ์ใน ท้องถิ่นร่วมกับผู้ประกอบการรุ่นใหม่ที่เป็นคนในชุมชนที่พร้อมจัดทำโปรแกรมท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ที่เข้ากับยุคสมัยและเทคโนโลยีปัจจุบัน นับเป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มที่สำคัญให้กับการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ในพื้นที่จังหวัดสงขลา ปัญหาและอปสรรคเกี่ยวกับการจัดการท่องเที่ยว เชิงประวัติศาสตร์แบบมีส่วนร่วมพื้นที่จังหวัดสงขลา ได้แก่ ประชาชนส่วนใหญ่ยังขาดความรู้ใน ประวัติศาสตร์อย่างแท้จริงและขาดความรู้เรื่องราวในประวัติศาสตร์ รวมถึงภาครัฐยังไม่เปิดโอกาสให้ มีส่วนร่วมในทุกมิติอย่างแท้จริง
ข้อเสนอแนะจากงานวจัยรูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชงประวติศาสตร์พนที่จังหวดสงขลา เพอเป็นการเรียนรู้คุณค่าและสืบสานมรดกทางวฒนธรรมจากคนรุ่นเก่าสู่คนรุ่นใหม่ จึงควรให้การ สนับสนุนการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนโดยแท้จริงทั้งจากส่วนของภาครัฐและเอกชน การสร้าง โมเดลเส้นทางท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ตามยุคสมัยเพอการเรียนรู้และสร้างความตระหนักในคุณค่า อันจะเป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับพื้นที่และสร้างรายได้ให้กับชุมชนอย่างยั่งยืน ต่อไ
รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง การใช้ประโยชน์ของกากผลปาล์มน้ำมันจากกระบวนการหีบแบบแห้งด้วยตัวทำละลายในสูตรอาหารแพะ
No full textThe process of driving community welfare by fishermen on the andaman coast of Southern Thailand
Get PDFวิทยานิพนธ์ (ปร.ด. (พัฒนามนุษย์และสังคม))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 256
Effect of Social Support Program on Psychosocial adaptation among Women of Advanced Maternal Age
Get PDFวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การผดุงครรภ์))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2561This quasi-experimental research aimed to test the effect of social support program on psychosocial adaptation among women of advanced maternal age. The sample consisted of 60 women of advanced maternal age attending the antenatal department at a hospital in Yala Province. They were purposively selected and assigned into control group and experimental group. There were 30 subjects in each group. The control group received standard care, while the experimental group received the social support program. The research instrument consisted of 2 parts: (1) the interventional instruments were a social support program including social support plan, teaching plan, power point, social support manual for women of advanced maternal age and plan of follow up by phone; and (2) the data collection instruments were personal information for pregnant women questionnaire, personal information for husband or family members questionnaire and the psychosocial adaptation questionnaire. All instruments were examined for content validity by 3 experts. The reliability of the psychosocial adaptation questionnaire was tested using Cronbach's alpha coefficient yielding a value of .86. Data were analyzed using descriptive statistics, paired t-test and independent t-test. The results revealed that the experimental group after receiving the social support program had a mean score of psychosocial adaptation (M=223.57, SD = 8.26) significantly higher than before intervention (M = 206.67, SD = 10.90) (p < .001) and significantly higher than the control group (M=212.73, SD = 16.19) (p < .01).
This study findings showed that the social support program could help women of advanced maternal age improve their psychosocial adaptation. Thus, health care provider should integrate this program into the regular practice.การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสนับสนุน ทางสังคมต่อการปรับตัวด้านจิตสังคมของหญิงตั้งครรภ์ที่มีอายุมาก กลุ่มตัวอย่างเป็นหญิงตั้งครรภ์ ที่มีอายุ 35 ปี ขึ้นไป ที่มารับบริการ ณ แผนกฝากครรภ์ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดยะลา คัดเลือก กลุ่มตัวอย่างตามคุณสมบัติที่กําหนด จํานวน 60 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ และกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม กลุ่มละ 30 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ 1) เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ โปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม ประกอบด้วย แผนการสนับสนุนทางสังคม แผนการสอน สื่อนําเสนอภาพนิ่ง คู่มือการสนับสนุน ทางสังคมสําหรับหญิงตั้งครรภ์ที่มีอายุมาก และแผนการติดตามเยี่ยมทางโทรศัพท์ และ 2) เครื่องมือ ที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลของหญิงตั้งครรภ์ แบบสอบถาม ข้อมูลส่วนบุคคลของสามีหรือครอบครัว และแบบวัดการปรับตัวด้านจิตสังคม ซึ่งเครื่องมือทั้งหมด ได้ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน หาค่าความเที่ยงของแบบวัดการ ปรับตัวด้านจิตสังคม โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคได้เท่ากับ .86 และวิเคราะห์ข้อมูล ด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติทีคู่และสถิติทีอิสระ
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมมีการ ปรับตัวด้านจิตสังคม (M = 223.57, SD = 8.26) ดีกว่าก่อนการทดลอง (M = 206.67, SD = 10.90) อย่างมี นัยสําคัญทางสถิติ (p < .001) และดีกว่ากลุ่มควบคุม (M = 212.73, SD = 16.19) อย่างมีนัยสําคัญทาง สถิติ (p < .01)
จากการศึกษาครั้งนี้จะเห็นได้ว่าโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม สามารถช่วยให้ หญิงตั้งครรภ์ที่มีอายุมากมีการปรับตัวด้านจิตสังคมได้ดีกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ ดังนั้น ผู้ให้บริการด้านสุขภาพควรประยุกต์ใช้โปรแกรมนี้เพิ่มขึ้นจากการดูแลที่เป็นงานประจํ