16637 research outputs found
Sort by
Phosphorus Removal in Rearing Water from Shrimp Cultivation by Selected Purple Non-Sulfur Bacteria from Shrimp Ponds
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (จุลชีววิทยา))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560Shrimp cultivation not only produces high income but also causes environmental
impacts. One of the key environmental concerns for shrimp cultivation is the discharge of rearing water with high levels of nutrients, especially phosphorus into waterways, resulting in eutrophication. To solve this problem, biological treatment is well recognized for applying; and the use of purple non-sulfur bacteria (PNSB) is one of alternative attractive choices because of their high removal efficiency in wastewater treatment with various metabolic growth conditions.
Therefore, this study aimed to investigate water quality of rearing water from shrimp cultivation, to isolate and screen PNSB from shrimp ponds with their ability for reducing phosphorus in water
from shrimp cultivation, and to optimize conditions for phosphorus removal. It was found that water quality of rearing water had phosphorus level that was dramatically higher than the standard level for discharge whist other parameters were in the optimal range. A total of 83 PNSB strains were isolated from water and sediment samples collected from various shrimp ponds located on Phang-nga and Songkhla provinces. For primary screening, there were 42 strains (51%) grew well (OD660> 1.0) in glutamate-acetate broth supplemented with 1.5% (w/v) NaCl, under conditions of microaerobic-light and aerobic-dark. However, in secondary screening only two strains (W12 and W48) could grow well in sterile rearing water collected from shrimp ponds. Both strains were selected for tertiary screening to investigate their ability to remove phosphorus in sterile rearing water under both incubating conditions. They produced no significant differences for phosphorus removal efficiency ( 50%) with exception under microaerobic-light conditions as strain W12 roughly reduced 46% phosphorus. These 2 strains had the possibility to be used as inoculants for removal of phosphorus from rearing water in shrimp ponds. The molecular identification using 16s RNA gene found that both selected isolates were Afifella marina W12 and Rhodovulum sulfidophilum W48. The optimization for phosphorus removal using Response Surface Methodology with Central Composite Design by a mixed culture of both selected strains (ratio 1:1) in sterile rearing shrimp water under aerobic-dark conditions for 96 h found that the optimal conditions were 5% inoculum, initial pH 7.5 and 2.5% salinity. Confirmation of the results, non-sterile rearing shrimp water was used under the the optimized conditions at 72 h removals of phosphorus and nitrate by a mixed culture were 28.33 and 49.27%, respectively. On the other hand, native control as no inoculation reduced 22.77% for phosphorus and 48.19% for nitrate.
However, no significant difference was found for removal of sCOD (soluble Chemical Oxygen Demand) at 24 h by inoculated PNSB and control sets as roughly 90% reduction ( 1 mg/L) and pH. The mixed culture, throughout the experiment, could control pH and nitrite in ranges of standard water quality that suitable for shrimp cultivation, which requires pH value in a range of 7.5 - 8.2 and nitrite level less than 1 mg/L. The removal efficiency of the mixed cultive was high at the 24 h of treatment. Methylene blue and DAPI (4.6-diaminido-2-phenylindole) stains confirmed that the mixed culture removed phosphorus from rearing water and then accumulated in the form of polyphosphate granules as their increasing with longer treating times.การเพาะเลี้ยงกุ้งสามารถสร้างรายได้สูงมาก แต่ขณะเดียวกันก็สามารถก่อให้เกิด
ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยมีสาเหตุหลักจากการปล่อยน้ำทิ้งที่ไม่ผ่านการบำบัดลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ ซึ่งน้ำทิ้งอุดมไปด้วยธาตุอาหารโดยเฉพาะฟอสฟอรัส ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิด ปัญหายูโทรฟิเคชั่น เพื่อแก้ปัญหานี้การบำบัดทางชีวภาพเป็นวิธีการที่ดีในการนำมาประยุกต์ใช้และการใช้แบคทีเรียสังเคราะห์แสงสีม่วงที่ไม่สะสมซัลเฟอร์ (purple non-sulfur bacteria, PNSB)เป็นหนึ่งในทางเลือกที่น่าสนใจ เนื่องจากมีประสิทธิภาพสูงในการบำบัดน้ำเสีย และความหลากหลายของรูปแบบการเจริญ จึงนำมาสู่วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อทราบคุณภาพน้ำเลี้ยงกุ้งการแยกและคัดเลือก PNSB ที่มีความสามารถในการลดฟอสฟอรัสในน้ำเลี้ยงกุ้ง และการเพิ่มประสิทธิภาพของเชื้อในการกำจัดฟอสฟอรัสโดยหาสภาวะที่เหมาะสมในการบำบัด ผลการตรวจวัดคุณภาพน้ำเลี้ยงกุ้งที่ใช้ในการทดลอง พบปริมาณฟอสฟอรัสมีค่าสูงไม่เหมาะตามมาตรฐาน คุณภาพน้ำเลี้ยงเพื่อการผลิตกุ้งทะเล ขณะที่พารามิเตอร์อื่นๆ อยู่ในระดับที่เหมาะสม การแยก PNSB จากตัวอย่างน้ำและตะกอนดินจากบ่อกุ้งในจังหวัดพังงาและสงขลาสามารถแยกเชื้อได้ทั้งสิ้น 83 ไอโซเลท เมื่อทำการคัดเลือกเชื้อขั้นแรกในอาหารเลี้ยงเชื้อ Glutamate-acetate ที่เติมเกลือแกง
1.5% (w/v) พบว่า PNSBจำนวน 42 ไอโซเลท (51%) สามารถเจริญได้ดี (ODu > 1.0) ภายใต้สภาวะมีอากาศเล็กน้อย-มีแสง และ สภาวะมีอากาศ-ไร้แสง อย่างไรก็ตามผลการคัดเลือกเชื้อขั้นที่สองซึ่งทดสอบการเจริญในน้ำเลี้ยงกุ้งปราศจากเชื้อ พบว่ามีเพียง 2 ไอโซเลท (W12 และ W48) ที่เจริญได้ดี จึงนำมาทดสอบความสามารถในการลดฟอสฟอรัสในน้ำเลี้ยงกุ้งปราศจากเชื้อในการ คัดเลือกเชื้อขั้นที่ 3 พบว่าไอโซเลททั้งสองมีประสิทธิภาพในการลดฟอสฟอรัสมากกว่า 50% โดยไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทั้งสองสภาวะการเลี้ยงยกเว้นสายพันธุ์ W12 ลดฟอสฟอรัสได้ 46% ภายใต้สภาวะมีอากาศเล็กน้อย-มีแสง ดังนั้นทั้งสองสายพันธุ์มีความเป็นไปได้ที่จะใช้เป็นกล้าเชื้อกำจัดฟอสฟอรัสในน้ำเลี้ยงกุ้งและจากผลการเทียบเคียงโดยวิธีทางอญชีววิทยาใช้ขี่น 16 S
FRNA พบว่าไอโซเลท W12 คือ Affella marinaและ W48 คือ Rhodovlum su/idophilum เพื่อเพิ่ม (6)
ประสิทธิภาพในการกำจัดฟอสฟอรัสในน้ำเลี้ยงกุ้งจึงใช้เชื้อทั้งสองผสมกันที่อัตราส่วน 1:1 ในน้ำเลี้ยงปราศจากเชื้อและหาสภาวะที่เหมาะสมด้วยการออกแบบการทดลองที่ใช้วิธีการพื้นผิวตอบสนอง (Response Surface Methodology) ซึ่งกำหนดชุดทดลองแบบส่วนประสมกลาง (Central Composite Design) พบว่า สภาวะที่เหมาะสมในการลดฟอสฟอรัสในน้ำเลี้ยงกุ้งปราศจากเชื้อ คือการใช้กล้าเชื้อ 5% ปรับสภาวะน้ำเลี้ยงให้มี pH เริ่มต้น 7.5 ความเค็ม 2.5% โดยบำบัดภายใต้สภาวะ มีอากาศ-ไร้แสงเป็นเวลา 96 ชม. และยืนยันผลการทดลองในน้ำเลี้ยงกุ้งดิบ (ไม่ผ่านการฆ่าเชื้อ)
ภายใต้สภาวะที่เหมาะสมที่เวลา 72 ชม. พบว่า กล้าเชื้อผสมลดฟอสฟอรัสและไนเตรทได้ 28.33%และ 49.27% ตามลำดับ ขณะที่ชุดควบคุมไม่เติมกล้าเชื้อ (native control) ลดฟอสฟอรัสได้ 22.77% ส่วนไนเตรทลดได้ 48.19% โดยการลดค่า SCOD (Soluble Chemical Oxygen Demand) ของทั้งสอง ชุดไม่ต่างกันที่ 24 ชม. ซึ่งลดได้ประมาณ 90% (sCOD < 10 มก./ล.) แต่ไนไตรท์ของชุดควบคุมมีค่ามากกว่า 1 มก./ล. รวมทั้งค่า pH ที่สูงขึ้นซึ่งไม่เหมาะสมต่อการเลี้ยงกุ้ง ขณะที่ชุดที่ใช้กล้าเชื้อผสมสามารถควบคุม pH และไนไตรท์ให้อยู่ในช่วงที่เหมาะสมตลอดการทดลอง ซึ่งมีค่า pH ระหว่าง
7.5 - 8.2 และไนไตรท์ต่ำกว่า 1 มก./ล. ทั้งนี้กิจกรรมของเชื้อผสมในการกำจัดฟอสฟอรัสเกิดขึ้นได้ดีภายใน 24 ชม.แรก จากการย้อมสีเซลล์ด้วย Methylene blue และ DAPI (4.6-diaminido-2-phenylindole) พบว่า เชื้อผสมสามารถลดฟอสฟอรัสในน้ำเลี้ยงกุ้งแล้วนำมาสะสมในรูปแบบ polyphosphate แกรนูล ซึ่งเพิ่มขึ้นตามระยะเวลาการบำบั
Occupational Adaptation among Agricultural Household Members in Ban Tapru Community, Amphoe Takbai, Changwat Narathiwat
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วท. ม. (พัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560This research aimed to study the diversity of occupations, career
change and access to natural resources related to the livelihood of agricultural households and occupational adaptation among members of agricultural households in Ban Tha Pru, Tambon Jehae, Amphoe Tak Bai, Changwat Narathiwat. The population for the study included members of 52 agricultural households in Ban Tha Pru community and 7 community leaders. The research instrument consisted of a semi-structured interview schedule and the data were analyzed by such statistics as frequency, percentage, arithmetic mean, standard deviation and paired sample t-test.
The qualitative analysis was conducted using the content analysis approach by identifying the relevant issues, validating data by the triangulation technique and establishing the relationship between the issues. The results of the study revealed the following:
1. Regarding the occupational diversity, career change and access to
natural resources related to the livelihood of agricultural households in the study area, it was found that most of the people in Ban Tha Phat community have been engaged in the rice farming since the past. Later, the villagers have shifted their occupation to rubber plantation, fruit tree orchard, growing vegetable, raising cattle and oil palm plantation. Off-farm occupations included government service, general hired workers, employees in companies, trading and construction contractors, thus bringing more income to the families. The most changing period for Ban Tha Pru community occurred during the last 10 years (2007-2017). There has been a shortage of farm workers. This is due to the fact that most of the farmers in the community are the elderly (70%) and the rest (30%) are young people with certain level of education; 10% of them work in town and city areas, whereas 20% work in other provinces. Some farmers have shifted their land to rubber plantation and oil palm plantation instead of rice farming and fruit tree orchard. In addition, certain villagers have opted for leasing their land for planting grass as animal feed. The access to natural resources in the community began to decline due to the fact that the natural resources at present have been reduced to the rate of 30%. Forests, water resources, public pastures in the community have been destroyed by the actions of the people in the community and from outside the community. This has affected the livelihood of agricultural households.
2. As for the adjustment of occupation of agricultural household
members, the study found that the community has had less career change because the farmers still maintain the career as a traditional occupation of the community.
However, the adjustment to increase the income of households by supplementary agricultural occupations required following factors: available appropriate land area, capital, experience, reasonable prices for the yields, and abundance of public grazing area. Most importantly, there must be agricultural workers so that farmers area able to adopt other agricultural occupations such as rubber plantation, fruit tree orchard, vegetable garden, oil palm plantation and raising extra animals. Some households may choose to pursue off-farm occupations such as construction, trading, etc. It is evident that when the change and development take place in the community, farmers often resolved problems together. But if the resolution cannot be found, the farmers will embark on the concept of sufficiency economy to survive in the present society.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหลากหลายของอาชีพ การเปลี่ยนแปลง
อาชีพและการเข้าถึงทรัพยากรธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีพของครัวเรือนเกษตรในชุมชนบ้าน ท่าพรุ ตำบลเจ๊ะเห อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส และการปรับตัวในการประกอบอาชีพของสมาชิกในครัวเรือนเกษตรในชุมชนบ้านท่าพรุ ตำบลเจ๊ะเห อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส การศึกษาครั้งนี้ใช้ ประชากรทั้งหมดในการวิจัย คือ ครัวเรือนเกษตรในชุมชนบ้านท่าพรุจำนวน 52 ครัวเรื่อน และ ผู้นำชุมชน จำนวน 7 คน เครื่องมือเป็นแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าเฉลี่ย 2 กลุ่มที่สัมพันธ์กัน (Paired sample t-test) ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา โดยจำแนกประเด็นที่เกี่ยวข้อง ตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลด้วยวิธีการแบบสามเส้า และหาความเชื่อมโยงของข้อมูลระหว่างประเด็น ผลการวิจัยพบว่า
1. ความหลากหลายของอาชีพ การเปลี่ยนแปลงอาชีพ และการเข้าถึง
ทรัพยากรธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีพของครัวเรือนเกษตรในพื้นที่ศึกษา พบว่า ประชากร ส่วนใหญ่ในชุมชนบ้านท่าพรุ ตั้งแต่ในอดีตประกอบอาชีพเกษตรกร ทำนา ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็นการทำสวนยาง สวนผลไม้และพืชผักสวนครัว เลี้ยงสัตว์ และสวนปาล์มน้ำมัน ส่วนอาชีพนอกภาคการเกษตร ได้แก่ รับราชการ รับจ้างทั่วไป ทำงานบริษัท ค้าขาย และรับเหมาก่อสร้าง ทำให้ครอบครัวมีรายได้มากขึ้น โดยช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงมากที่สุด คือช่วง 10 ปี ที่ผ่านมา (พ.ศ. 2550-
2560) สำหรับชุมชนบ้านท่าพรุ มีปัญหาขาดแคลนแรงงานเกษตรกร เนื่องจากคนในชุมชนที่ประกอบอาชีพเกษตรกรส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ ร้อยละ 70 แต่คนหนุ่มสาวที่มีการศึกษา ร้อยละ 30 ได้ออกไปทำงานในเมืองร้อยละ 10 และออกไปทำงานต่างจังหวัดร้อยละ 20 ตามวิชาชีพที่เรียนมา ทำให้เกษตรกรบางส่วนมีการเปลี่ยนแปลงที่ดินเพื่อการปลูกยางพารา และปลูกปาล์มน้ำมัน แทนการประกอบอาชีพทำนา และการปลูกไม้ผล หรือการให้เช่าที่ดินเพื่อปลูกหญ้าเลี้ยงสัตว์ ส่วนการเข้าถึงทรัพยากรธรรมชาติในชุมชนเริ่มลดลง เนื่องจากความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรธรรมชาติลดลงเหลือเพียงร้อยละ 30 ทั้งป่าไม้ แหล่งน้ำ ทุ่งหญ้าสาธารณะในชุมชนได้ถูกทำลายลงด้วยฝีมือและการกระทำของคนในชุมชนและนอกชุมชน ซึ่งส่งผลกระทบต่อการดำรงชีพของครัวเรือนเกษตร
2. การปรับตัวในการประกอบอาชีพของสมาชิกในครัวเรือนเกษตร พบว่า ชุมชนมี
การเปลี่ยนแปลงอาชีพน้อย เพราะอาชีพเกษตรกรเป็นอาชีพดั้งเดิมของชุมชน แต่อย่างไรก็ตามการปรับตัวเพื่อเพิ่มรายได้ให้แก่ครัวเรือนด้วยการประกอบอาชีพเสริมทางการเกษตร ล้วนมีเงื่อนไขของการปรับตัว เช่น การมีพื้นที่ที่เหมาะสม เงินทุน ประสบการณ์ ราคาผลผลิตที่เหมาะสม ความอุดม สมบูรณ์ของทุ่งหญ้าสาธารณะ และที่สำคัญต้องมีแรงงานภาคการเกษตร ที่ส่งผลให้เกษตรกรสามารถปรับตัวไปประกอบอาชีพทางการเกษตรอื่นๆได้ เช่น ทำสวนยางพารา ปลูกไม้ผลและพืชผักสวนครัวทำสวนปาล์มน้ำมัน และเลี้ยงสัตว์เพิ่มเติม หรือบางครัวเรือนอาจเลือกประกอบอาชีพเสริมนอกภาคการเกษตร เช่น รับจ้างก่อสร้าง ค้าขาย เป็นต้น จะเห็นได้ว่าเมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงและการพัฒนาที่ขึ้นในชุมชน ครัวเรือนเกษตรกรมักร่วมใจกันแก้ปัญหา แต่หากไม่สามารถแก้ไขได้เกษตรกรจะน้อมนำพระราชดำริแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้เพื่อปรับตัวให้อยู่รอดในสังคมปัจจุบั
