16637 research outputs found
Sort by
The Effect of Education and Progressive Mascle Relaxation Program on Stress Among Pergnant Women with Preterm Labor Pain
Get PDFพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต (การผดุงครรภ์)This quasi-experimental study aimed to test the effect of an education and progressive
muscle relaxation program on stress among pregnant women with preterm labor pain. The sample consisted of 50 pregnant women with preterm labor pain admitted at a tertiary hospital between January and June 2016. They were purposively selected and assigned into an experimental group
(n = 25) and a control group (n = 25). The control group received standard care, while the
experimental group received the education and progressive muscle relaxation program. The experimental instrument consisted of the education and progressive muscle relaxation program.
The data-collecting instruments consisted of (I) a personal data form, and (2) a self-scoring stress questionnaire. The experimental-control instruments consisted of progressive muscle relaxation form. The validity of the instruments in this study except for the self-scoring stress questionnaire were approved validity by three experts. The reliability of the self-scoring stress questionnaire was examined using Cronbach's alpha coefficient, yielding a value of 82. Data were analyzed
using descriptive statistics and the t-test.
The results revealed that:
1) Pregnant women with preterm labor pain who received the education and progressive
muscle relaxation had a mean score of stress after intervention (M = 22.04, SD = 1.27) significantly
lower than before intervention (M = 26.24, SD = 1.45) (p < .001)
2) Pregnant women with preterm labor pain who received the education and progressive
muscle relaxation had a mean score of stress (M = 22.04, SD - 1.27) significantly lower than that of
pregnant women with preterm labor pain who received standard care (M/ = 26.80, SD = 1.76) (p < .001)
The result showed that the education and progressive muscle relaxation program could
reduce stress of pregnant women with preterm labor pain. Therefore, this program should be applied to reduce stress for pregnant women with preterm labor pain.การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการให้
ความรู้ร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้าต่อความเครียดในหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด กลุ่มตัวอย่างเป็นหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด ที่เข้า รับการรักษาในแผนกห้องคลอด โรงพยาบาลศูนย์แห่งหนึ่งในภาคใต้ ระหว่างเดือน มกราคม ถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างตามคุณลักษณะที่กำหนดจำนวน 50 ราย แบ่งออกเป็นกลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ 25 ราย และกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการให้ความรู้ร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้า 25 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่โปรแกรมการให้ความรู้ร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้า เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ (I) แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล และ (2) แบบประเมินความเครียดด้วยตนเอง และเครื่องมือที่ใช้ในการกำกับการทดลอง ได้แก่ แบบบันทึกการฝึกการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้า ซึ่งเครื่องมือในการศึกษายกเว้นแบบประเมินความเครียดด้วยตนเอง ได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน และทดสอบหาค่าความเที่ยงของแบบประเมินความเครียดด้วยตนเอง โดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาก (Cronbach's alpha coeficient) ได้ค่าความเที่ยง เท่ากับ 82 วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติพรรณาและสถิติทดสอบ ค่าที่
ผลการวิจัยพบว่า
1. หญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด กลุ่มที่ได้รับได้รับโปรแกรม
การให้ความรู้ร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้า มีความเครียดภายหลังการทดลอง
(M - 22.04, SD - 1.27) น้อยกว่าก่อนการทดลอง (M - 26.24, SD - 1.45) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
(p < 001)
2. หญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการ
ให้ความรู้ร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้า มีความเครียด (M = 22.04, SD = 1.27)
ต่ำกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ (M = 26.80, SD = 1.76) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
(P ≤ .001)
ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการให้ความรู้ร่วมกับการผ่อนคลาย
กล้ามเนื้อแบบก้าวหน้า สามารถช่วยลดความเครียดในหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด จึงควรมีการประยุกต์ใช้โปรแกรมดังกล่าวเพื่อลดความเครียดในหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหน
The Effect of Using Self-Awareness Program to Decrease Aggressive Behaviors of Prathomsuksa 5 Students, Jaengwittaya School, Songkhla Province
Get PDFวิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (พัฒนามนุษย์และสังคม))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560The objective of this experimental study employing randomized
Solomon four-group design was to determine the influence of a self-awareness program for reducing aggressive behavior of an experimental group and a control
group with a test and without a test before the experiment. Interactions between the self-awareness program and test given before the experiment were examined to determine their influence on aggressive behavior change. The sample group consisted of 44 Prathom Sueksa 5 students of Chaeng Witthaya School, Songkhla Province in the academic year 2017 selected through lot drawing. The subjects were divided into two groups: 22 subjects in the experimental group to participate in the self-awareness program, and 22 subjects in the control group to give information about self-awareness. Data were collected from the test given before and after the
experiment using an aggressive behavioral assessment form. The statistics used in data analysis were mean, standard deviation, independent sample t-test and two-way ANOVA. The study found that the self-awareness program had statistically significant influence at the level of .05 on aggressive behavioral change among Prathom Sueksa 5 students who were tested and who were not tested before
participating in the self-awareness program. The self-awareness program had statistically significant influence at the level .01 on aggressive behavioral change among Prathom Sueksa 5 students while the test given before the experiment did not affect aggressive behavioral change among Prathom Sueksa 5 students.การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงทดลอง ใช้แผนการทดลองแบบ Randomized
Solomon four group design เพื่อศึกษาพฤติกรรมก้าวร้าวก่อนและหลังจากใช้โปรแกรมการรู้จักตนเองของนักเรียนกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม เพื่อทดสอบอิทธิพลของโปรแกรมการรู้จักตนเองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมซึ่งไม่มีการทดสอบก่อนการทดลอง และวิเคราะห์ความแปรปรวนระหว่างโปรแกรมการรู้จักตนเองกับการทดสอบก่อนให้สิ่งทดลองที่มีอิทธิพลร่วมกันต่อการเปลี่ยนแปลงการลดพฤติกรรมก้าวร้าว กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนแจ้ง วิทยา จังหวัดสงขลา ปีการศึกษา 2560 จำนวน 44 คน สุ่มตัวอย่างโดยจัดเข้ากลุ่มแบบเชิงระบบ โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 22 คน เข้าร่วมโปรแกรมการรู้จักตนเอง และกลุ่มควบคุม 22 คน ให้ข้อมูลเกี่ยวกับการรู้จักตนเอง รวบรวมข้อมูลจากการทดสอบก่อนและทดสอบหลังการทดลองโดยใช้แบบประเมินพฤติกรรมก้าวร้าว วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าเลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ วิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบด้วย Independent Sample t-test และ Two-way ANOVA ผลการวิจัยพบว่า โปรแกรมการรู้จักตนเองมีอิทธิพลต่อการลดพฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ทั้งที่มีและไม่มีการทดสอบก่อนการให้โปรแกรมการรู้จักตนเอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และโปรแกรมการรู้จักตนเองมีอิทธิพลต่อการลดพฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ในขณะที่การทดสอบก่อนการให้สิ่งทดลองไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่
The Implementation of “Moderate Class More Knowledge” Policy in Islamic Private Schools under the Office of the Private Education in Pattani Province
Get PDFวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม.(การบริหารและการจัดการการศึกษาอิสลาม))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์,2560การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพการดำเนินงานตามนโยบาย “ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้” ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัดปัตตานี 2) เพื่อเปรียบเทียบการดำเนินงานตามนโยบาย “ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้” ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จำแนกตาม ตำแหน่ง ระดับการศึกษา ประสบการณ์ทำงาน และขนาดของโรงเรียน และ 3) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการดำเนินงานตามนโยบาย “ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้” ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม 4) เพื่อเสนอแนวทางการดำเนินงานตามนโยบาย “ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้” ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม ประชากรที่ใช้ คือ 1) สถานศึกษาที่เป็นโรงเรียนนำร่อง จำนวน 12 โรง ผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วยผู้บริหาร จำนวน 36 คน และครู จำนวน 250 คน โดยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูล จำนวน 286 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป โดยใช้สถิติ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าการทดสอบที (t-test) และค่าการทดสอบเอฟ (F-test) รวมถึงการวิเคราะห์เปรียบเทียบเชิงซ้อน (Multiple Comparison)
ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริหารและครูของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัดปัตตานีมีการดำเนินงานตามนโยบาย “ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้” ในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเรียงจากมากไปน้อย คือ ด้านการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ ด้านโครงสร้างเวลาเรียนและตารางเรียน ด้านรูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้ ด้านการวัดและประเมินผล ด้านการดำเนินกิจกรรม และด้านสื่อและแหล่งการเรียนรู้ ส่วนผลการเปรียบเทียบการดำเนินงานตามนโยบาย “ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้” ของผู้บริหารและครูของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม ที่มีความแตกต่างกันทั้งตำแหน่ง ระดับการศึกษา และประสบการณ์ทำงาน ทั้งภาพรวมและรายด้าน พบว่า ไม่มีความแตกต่างกัน ส่วนผู้บริหารและครูที่ปฏิบัติงานในโรงเรียนที่มีขนาดต่างกัน ทั้งภาพรวมและรายด้าน พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
สภาพปัญหาที่พบ ได้แก่ การปรับโครงสร้างเวลาเรียนและตารางเรียนของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามทำได้ยาก การจัดสภาพแวดล้อมไม่เอื้อต่อการจัดสภาพแวดล้อม บุคลากรขาดความพร้อมในการนำนโยบายสู่การปฏิบัติ การจัดกิจกรรมไม่ส่งเสริมให้นักเรียนใช้ทักษะการคิดชั้นสูง สื่อและแหล่งเรียนรู้ไม่เพียงพอ และครูทำการวัดและประเมินผลอย่างจริงจังเกินไป
ส่วนข้อเสนอแนะแนวทางการดำเนินงานตามนโยบายลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้ ได้แก่ ควรเพิ่มเวลาในการทำกิจกรรม ควรให้ทุกฝ่ายมีส่วนร่วมในการดำเนินกิจกรรม รวมถึงผู้ปกครองให้มีส่วนร่วมในการทำกิจกรรม การออกแบบกิจกรรมต้องสอดคล้องกับมาตรฐานตัวชี้วัดตามหลักสูตร รูปแบบกิจกรรมที่จัดควรมีความหลากหลายเหมาะสมกับเนื้อหาวิชา ควรจัดเตรียมสื่อ และแหล่งเรียนรู้ทั้งภายในและภายนอกให้เพียงพอ และให้ผู้เรียนได้มีโอกาสประเมินตนเองเป็นรายบุคคลตามสภาพจริง
The purposes of this research were 1) to examine states of implementation of “Moderate Class More Knowledge” policy in Islamic Private Schools under the Office of the Private Education in Pattani Provinces, 2) to compare states of implementation of “Moderate Class More Knowledge” policy in Islamic Private Schools based on position, educational qualification, work experiences of the study samples and school size and 3) to study problems of implementation of “Moderate Class More Knowledge” policy in Islamic Private Schools and 4) to propose guidelines for the implementation of “Moderate Class More Knowledge” policy in Islamic Private Schools. The target population were 12 pilot schools which have been carrying out the policy. The sample informants of this study consisted of 36 school administrators and 250 teachers, totaling 286 informants. The data was collected by using questionnaires and interviews. The descriptive statistics such as frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test and F-test and Multiple Comparison were used to analyze the collected data.
The research findings show that the overall and each dimensional level of states of implementation of “Moderate Class More Knowledge” policy in Islamic Private Schools under the Office of the Private Education in Pattani Provinces were high. The mean scores of each dimension from high to low level as follows; design of learning activities, structure of class timetable, patterns of learning activities, measurement and assessment, operation of activities and learning medias and resources. The comparative study of the implementation of “Moderate Class More Knowledge” policy which was carried out by administrators and teachers in Islamic private schools based on their positions, educational qualifications and work experiences showed that there were no significant different for overall and each dimension. However, it was found different level of the implementation of “Moderate Class More Knowledge” policy in Islamic Private Schools base on their size with statistically significant difference at .05.
On the problems of the implementation of “Moderate Class More Knowledge” policy in the schools, the results of the study showed that the modification of structure of class timetable was difficult to be made, school environment is not conducive for the implementation of the policy, school personnel’s lack of readiness to put policy into practice, the operation of school activities fails to promote higher thinking order among students, insufficiency of learning medias and resources and teachers are too serious on conducting measurement and assessment.
As regard to the proposes guidelines for the implementation of “Moderate Class More Knowledge” policy, the results of the study suggested that time period for activities should be expanded, all parties concerned including students’ custodian should be engaged in participating in school activities, the design of learning activities should be congruent with curriculum standards and indicators, patterns of activities should be varied and appropriate with learning contents, learning medias and internal and external resources should be sufficiently provided, and each individual learner should be given the opportunity of making authentic evaluation of himself or herself
Community participation in preservation of art and culture :A case of Buddhist Temples in the three Southern border provinces of Thailand
No full textPretreatment of crude palm oil with ethanol by esterification in reactive distillation column
No full textStudy Strength Behavior due to Temperature and Rate Effect of Pakphanang Clay
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วศ.ม. (วิศวกรรมโยธา))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560Changes in soil engineering behavior because of the changing
temperature affect the strength of the soil, especially saturated clay. The total ground response depends on time-dependent behavior or viscosity of soil, especially in clay.
To predict soil behavior and design structure foundation, the engineer must clearly understand the time-dependent behavior of dependent behavior is the result of the viscosity of soil that relates to the plasticity of soil that viscosity of so is predominant in clay.
Pakphanang, Nakhon Si Thammarat province rapidly developing city,
eastern coast of southern of Thailand. The geology of Pakphanang is soft marine clay that is a potential host formation for geothermal utilization. Therefore this research aimed to present stress-strain behavior and shear strength of soft Pakpanang clay by developed triaxial compression apparatus at varying of temperature and shear rate.
Triaxial tests, consolidated undrained type. The shear temperature were 45 and 60 degrees Celsius, shear rates were 0.02%, 0.075%, 1.0%, and 6.0% per minute. At the end of this paper, we will present a comparative study of the relationship between stress and strain, shear strength of soft clay, high temperature, and room temperature.
The test results were showed that the increased temperature did not
affect molecular structure of soil but it's was effect to Atterberg's limits. The dried soils have plastic limit (PL) of 36.9 percent, liquid limit (LL) of 109.0 percent, and 72.1. of plastic index (PI). The soil that dried by heat the liquid limit is 70.7 percent, plastic limit is 31.0 percent. It's showed that Pakphanang Clay is organic clay.
In addition, increased temperatures also contribute to the strength of
Pakphanang clay, the strength of the clay is increased in every overconsolidation ratio, a few moving to the point of failure, The soil at room temperature reaches to the point of failure about 12.1 percent of the axial strain. The soil at 45 and 60 degrees Celsius had a failure point about 8.3 and 6.2 percent of the axial strain, respectively. The temperature also contributes to the modulus of elasticity at the point of failure, a clear increase in the modulus of elasticity secant, no significant effect of excess waterการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมด้านวิศวกรรมของดินเนื่องด้วยอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลงไป
ส่งผลต่อความแข็งแรงของดินโดยเฉพาะอย่างยิ่งดินเหนียวที่อิ่มตัวด้วยน้ำ การตอบสนองของพื้นดิน ทั้งหมดขึ้นอยู่กับพฤติกรมที่ขึ้นกับเวลาหรือความหนืดของดินโดยเฉพาะในดินเหนียว เพื่อทำนายพฤติกรรมของดิน และการออกแบบโครงสร้างรากฐาน วิศวกรต้องเข้าใจถึงพฤติกรรมที่ขึ้นกับเวลาอย่างชัดเจน พฤติกรรมที่ขึ้นกับความชอบเป็นผลมาจากความหนืด ของดินที่เกี่ยวกับความเป็นพลาสติก ของดินที่มีความหนืดที่เด่นในดินเหนียว
อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราชมีการพัฒนาเมืองอย่างรวดเร็วทางชายฝั่ง
ด้านตะวันออกของภาคใต้ ธรณีวิทยาของปากพนังเป็นดินเหนียวอ่อนซึ่งเป็นแหล่งที่มีศักยภาพในการใช้ประโยชน์จากความร้อนใต้พิภพ ดังนั้นงานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อนำเสนอพฤติกรรมความเค้นความเครียด และกำลังของดินเหนียวอ่อนปากพนัง ภายใต้การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและอัตราเฉือนโดยใช้เครื่องทดสอบแรงอัดสามแกนที่พัฒนาขึ้น ทำการทดสอบแรงอัดสามแกนแบบอัดตัวคายน้ำและเฉือนแบบไม่ระบายน้ำ ที่อุณหภูมิ 45 และ 60 องศาเซลเซียส และอัตราความเครียดที่แตกต่าง กัน 0.02%, 0.075%, 1.0% และ 6.0% ต่อนาทีตามลำดับ ในตอนท้ายของงานวิจัยนี้จะได้นำเสนอผลการเปรียบเทียบความสัมพันธ์ระหว่างความเค้นกับความเครียด และกำลังรับแรงเฉือนของดินเหนียวอ่อนปากพนังอุณหภูมิสูงกับอุณหภูมิห้อง
จากผลการทดสอบพบว่าอุณหภูมิที่สูงขึ้นไม่ส่งผลกระทบต่อโครงสร้างโมเลกุลของ
เม็ดดิน แต่อุณหภูมิที่สูงขึ้นจะมีผลกระทบต่อค่าขีดจำกัดอัตเตอร์เบิร์ก โดยดินที่ปล่อยให้แห้งเองจะมีค่าขีดพิกัดพลาสติก (Plastic limit, PL) ได้ร้อยละ 36.9 ค่าขีดพิกัดเหลว (Liquid limit, LL) ได้ร้อยละ 109.0 ดัชนีพลาสติก (Plastic index, PI) ได้ค่า 72.1 ส่วนดินที่ทำให้แห้งด้วยความร้อน มีค่า ขีดจำกัดเหลวร้อยละ ร้อยละ 70.7 ค่าขีดจำกัดพลาสติกร้อยละ 31.0 จึงทำให้ทราบว่าดินเหนียวปากพนังเป็นดินเหนียวอินทรีย์
นอกจากนี้อุณหภูมิที่สูงขึ้นยังมีผลพฤติกรรมการรับแรงของดินเหนียวปากพนังให้มีความแข็งแรงมากขึ้นด้วยในทุก ๆ การอัดแน่นเกินตัว และส่งผลให้ดินถึงจุดวิบัติด้วยการเคลื่อนตัวที่น้อย ดินที่อุณหภูมิห้องดินจะถึงจุดวิบัติอยู่ที่ประมาณ 12.1 เปอร์เซ็นต์ของความเครียดแนวแกน ดิน ที่ได้รับอุณหภูมิ 45 และ 60 องศาเซลเซียส มีจุดวิบัติอยู่ที่ประมาณ 8.3 และ 6.2 เปอร์เซ็นต์ของความเครียดแนวแกน ตามลำดับ อุณหภูมิยังส่งผลให้ค่าโมดูลัสยึดหยุ่นที่จุดวิบัติมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น และมีเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนในค่าโมดูลัสยืดหยุ่นซีแค้นต์ รวมถึงไม่มีผลทำให้เกิดแรงดันน้ำส่วนเกินอย่าง มีนัยสำคัญ และมีผลต่อเส้นทางเดินของหน่วยแรงด้วย รวมถึงมีผลต่อค่าสัมประสิทธิ์ความดันน้ำที่จุด วิบัติมีค่าเพิ่มขึ้นไม่มากนักตามอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้
Factors affecting Loan Repayment of Farmer Client of the Bank for Agriculture and agricultural Cooperatives on the Debt Suspension Project in Songkhla Province
Get PDFThis research is aimed to study personal information, economic, social, psychology factors, knowledge and attitude of the debt suspension project, the Bank for Agriculture and Agricultural Cooperatives (BAAC) and the staff, and study the factors affecting loan repayment of farmer client of the bank for Agriculture and Agricultural Cooperatives on the debt suspension project in songkhla province. The sample of research were 357 farmers which client in the project on the fiscal year 2015. Data was
collected by structure interview schedules and analyzed by Stepwise Multiple Regression Analysis for find factors affecting loan reoayment of farmer clients. The finding revealed that female and male were equal, age of farmers between 51 - 60 years old, and Buddhist. There are 3 - 4 household members, mostly primary school graduates. They were the client of the bank less than 10 years, a total holding area of
1 - 10 rai. The rubber was the main income between 50,000 - 100,000 baht per year and the expenses between 5,000 - 10,000 baht per year. Farmer had savings and deposits with BAAC and almost farmer clients had debt. They received information about BAAC, any projects or repayment from the BAAC staff. The farmers had a considerably positive attitude towards bank image, BAAC staff and the debt suspension project. They had the knowledge about the debt suspension project and repayment in a moderate level. The factors affecting loan repayment of farmers on the debt suspension project in songkhla province found that only attitude of bank image significance level 0.05. Therefore, the bank should be keep level of the farmer attitude by the public relation through a variety of media and increase the knowledge about the debt suspension project more than ever.การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะพื้นฐานส่วนบุคคล ลักษณะทางเศรษฐกิจ
และสังคม จิตวิทยา ความรู้เกี่ยวกับโครงการพักชำระหนี้ ทัศนคติต่อโครงการ ธนาคาร พนักงานรวมทั้งศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการชำระหนี้ของเกษตรกรลูกค้า ธ.ก.ส. ที่เข้าร่วมโครงการพักชำระหนี้ในจังหวัดสงขลา กลุ่มตัวอย่างคือ เกษตรกรลูกค้าธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรสำนักงาน ธ.ก.ส.จังหวัดสงขลา ที่เข้าร่วมโครงการพักชำระหนี้ และยังคงได้รับการพักชำระหนี้โครงการดังกล่าว ในปีบัญชี 2558 จำนวน 357 ราย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างและใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis) เพื่อหา ปัจจัยที่มีผลต่อการชำระหนี้ของเกษตรกร ผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรเป็นเพศชายและหญิงเท่า ๆ กัน มีช่วงอายุ 51 - 60 ปี นับถือศาสนาพุทธ มีจำนวนสมาชิกในครัวเรือน จำนวน 3 - 4 คน ส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับประถมศึกษา มีระยะเวลาการเป็นลูกค้า ธ.ก.ส. น้อยกว่า 10 ปี เกษตรกร มีพื้นที่ถือครองของครัวเรือนทั้งหมด 1 - 10 ไร่ มีรายได้ต่อปีจากยางพารา จำนวน 50,000 - 100,000 บาท รายจ่ายต่อปี 5,000 - 10,000 บาท มีการออมเงินกับ ธ.ก.ส. มากที่สุด เกษตรกรเกือบทั้งหมดมีหนี้สิน มีการรับรู้ข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับ ธ.ก.ส.โครงการต่าง ๆ หรือการชำระหนี้จากพนักงาน ธ.ก.ส. มากที่สุด เกษตรกรมีทัศนคติในภาพรวมต่อภาพลักษณ์ธนาคาร พนักงาน และโครงการพักชำระหนี้ในระดับเห็นด้วยอย่างยิ่ง เกษตรกรส่วนใหญ่มีความรู้เกี่ยวกับโครงการพักชำระหนี้ในระดับปานกลาง และมีระดับการชำระหนี้อยู่ในระดับปานกลางด้วยเช่นกัน ปัจจัยที่มีผลต่อการชำระหนี้ของเกษตรกรลูกค้าธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรที่เข้าร่วมโครงการพักชำระหนี้ในจังหวัดสงขลา พบว่า ทัศนคติต่อภาพลักษณ์ธนาคารมีผลเชิงบวกต่อการชำระหนี้ของเกษตรกร ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 เพียงตัวแปรเดียว ดังนั้นธนาคารจึงควรรักษาทัศนคติของเกษตรกรที่มีต่อภาพลักษณ์ธนาคาร โดยผ่านการประชาสัมพันธ์ในหลายช่องทางให้มากขึ้น และควรเพิ่มเติมการ ถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับโครงการพักชำระหนี้แก่เกษตรกรให้มากขึ้นด้ว
Chronic Pain, Activities of Daily Living and Community Integration of Survivors With Major Trauuma
Get PDFวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลผู้ใหญ่))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560This study aimed to describe chronic pain, activities of daily living and
community integration of survivors with major trauma and to examine the relationships of chronic pain, activities daily life and community integration. The 102 major trauma survivors from lower Southern region of Thailand were purposively recruited. Data were collected using
(1) the General Record Form, (2) Chronic Pain Questionnaire, (3) Sirindhron National Medical Rehabilitation Center-Functional Assessment, and (4) Community Integration Questionnaires.
These questionnaires had been tested validity by five experts. The reliabilities of Pain Questionnaire and Community Integration Questionnaires were tested using Intraclass Correlation Coefficient and yielded values of .96 - 1.00 and .83 - 1.00, respectively. The reliabilities of the
Sirindhron National Medical Rehabilitation Center Functional Assessment were tested by using
Cronbach's alpha coefficient and inter-rater method and yielded values of .99 and 1.00, respectively. The data were analyzed using descriptive statistics and Spearman rank correlation coefficient. The results showed that:
1. The survivors with major trauma mostly were traumatie brain injury
(92.16%), had injury more than one location (73.53%), and had chronic pain more than in one location. The locations mostly found were the head (46.08%), followed by leg/foot (24.51%) and arm/hand (22.55%), respectively, Several pain characteristies were found. The pain characteristies commonly found were sharping (29.41%) at leg/foot and aching (25.49%) and shooting (25.49%) at head. The severities of pain including the worst pain (Mdn - 3, IQR - 2(3,5)), the least pain (Mdn - 1, IQR - 2[1,3)), average pain (Mdn - 3, /QR - 3[2,5)) and pain right now (Mdn - 2, IQR
- 2[1,31), were at a mild level.
2. The survivors with major trauma had a good level of activities daily living
(Mdn = 158, IQR = 23[144,167]). Considering each domain, the three domains with the highest
scores were (1) eating, (2) cleaning face, head and hand, and (3) controlling elimination. The lowest scores of three domains were (1) walking or using wheelchair, (2) communicating, and
(3) performing instrumental activities of daily living.
3. The survivors with major trauma had an overall average of community
integration at a moderate level (M = 15.25, SD = 5.87). Considering each domain, the social
integration domain had the highest score (M = 6.75, SD = 2.03) followed by home integration
(M = 5.10, SD = 2.63) and productive activity (M = 3.40, SD = 2.41), respectively
4. The severities of chronic pain including worst pain, least pain, average pain
and pain right now had statistically significant negative correlations with community integration
(r, = -30, p = 002, r, = -32, p = 001, r, = -37, p < and and r, = p p< 001), respectively.
Activity of daily living had a statistically significant positive correlation with community integration (r= .79, p < .001).
The findings of this study suggest that healthcare professionals should plan for
continuous chronic pain management, rehabilitating the walking and those using wheelchair, performing instrumental activities of daily living, and communicating, and should promote productive activity with occupation among the survivors with major trauma to effectively integrate them into the community.การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความปวดเรื้อรัง การทำกิจวัตรประจำวัน
และการบูรณาการในชุมชนของผู้รอดชีวิตจากการบาดเจ็บรุนแรง และความสัมพันธ์ของความปวดเรื้อรัง การทำกิจวัตรประจำวันกับการบูรณาการชุมชน โดยคัดเลือกผู้รอดชีวิตจากการบาดเจ็บ รุนแรงในภาคใต้ตอนล่างแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 102 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่
(1) แบบบันทึกข้อมูลทั่วไป (2) แบบประเมินความปวดเรื้อรัง (3) แบบประเมินความสามารถในการทำกิจกรรมของผู้ป่วย/ผู้พิการของศูนย์การฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์สิรินธรแห่งชาติ และ
(4) แบบสอบถามการบูรณาการในชุมชน เครื่องมือดังกล่าวได้ผ่านการหาค่าความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ราย และหาค่าความเที่ยง พบว่า แบบประเมินความปวดเรื้อรังและแบบสอบถามการบูรณาการในชุมชนมีค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์ภายในกลุ่ม (Intraclass Correlation Coefficient)เท่ากับ 96-1.00 และ .83 - 1.00 ตามลำดับ ส่วนแบบประเมินความสามารถในการทำกิจกรรมของผู้ป่วยผู้พิการ มีความเที่ยงของค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค (Cronbach's alpha coefficient) เท่ากับ 99 และค่าความเที่ยงระหว่างผู้สังเกต (inter-rater reliability) เท่ากับ 1.00 การ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและสถิติหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบสเปียร์แมน โดยมีผล วิจัย ดังนี้
1. ผู้รอดชีวิตจากการบาดเจ็บรุนแรงส่วนใหญ่เป็นผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสมองรุนแรง
(ร้อยละ 92.16) และได้รับบาดเจ็บมากกว่าหนึ่งตำแหน่ง (ร้อยละ 73.53) โดยรับรู้ว่าความปวดเรื้อรังมากกว่าหนึ่งตำแหน่ง ตำแหน่งความปวดที่พบมากที่สุด คือ ศีรษะ (ร้อยละ 46,08) รองลงมาคือ ขา/เท้า (ร้อยละ 24.51) และแขน/มือ (ร้อยละ 22.55) ตามลำดับ ซึ่งมีลักษณะความปวดแตกต่างกัน โดย ลักษณะความปวดที่พบมากที่สุด ได้แก่ ปวดแปลบ (ร้อยละ 29,41) บริเวณขา/เท้า และปวดดื้อ (ร้อยละ 25.49) ปวดจี๊ด (ร้อยละ 25.49) บริเวณศีรษะ และมีความรุนแรงทั้งความปวดมากที่สุด (the worst pain) (Min = 3, IOR - 2(3.5]), ความปวดน้อยที่สุด (the least pain) (Man = 1, IQR = 2(1.3]) ความปวดโดยเฉลี่ย (averag pain) (Man = 3, IOR - 3(2.5) และความปวดขณะนี้ (pain right now)
(Man = 2, IQR - 2[1.3]) อยู่ในระดับน้อย
2. ผู้รอดชีวิตจากการบาดเจ็บรุนแรงสามารถช่วยเหลือตนเองในการทำกิจวัตร
ประจำวันได้ในระดับดี (Man = 158, IQR = 23[144,167)) โดยเมื่อพิจารณารายหมวด หมวดที่มีคะแนนสูงสุดสามหมวดแรก ได้แก่ (1) หมวดการรับประทานอาหาร (2) หมวดการทำความสะอาดใบหน้า ศีรษะ และมือ และ (3) หมวดการควบคุมการขับถ่าย และหมวดที่ปฏิบัติได้คะแนนน้อยได้แก่ (I) หมวดการเดินหรือเคลื่อนที่โดยใช้รถนั่งคนพิการ (2) หมวดสื่อความหมาย และ
(3) หมวดกิจวัตรประจำวันที่ต้องใช้อุปกรณ์ขั้นสูงในการช่วยเหลือ
3. ผู้รอดชีวิตจากการบาดเจ็บรุนแรงมีคะแนนเฉลี่ยของการบูรณาการในชุมชน
โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M=15.25, SD = 5.87) โดยเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า การบูรณาการในสังคม (M = 6.75, SD = 2.03) มีคะแนนสูงสุด รองลงมา คือ การบูรณาการในบ้าน (M = 5.10, SD - 2.63) และด้านกิจกรรมที่สร้างผลิตผล (M = 3.40, SD = 2.41) ตามลำดับ
4. ความรุนแรงของความปวดเรื้อรัง ทั้งความปวดมากที่สุด ความปวดน้อยที่สุด
ความปวดโดยเฉลี่ย และความปวดขณะนี้มีความสัมพันธ์เชิงลบกับการบูรณาการในชุมชนอย่างมี
นัยสำคัญทางสถิติ (r, = - 30, p = .002, r, = - 32,p =.001,r, = - 37, p <.001, และ r, = = 41,p <.001ตามลำดับ) และการทำกิจวัตรประจำวันมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการบูรณาการในชุมชนอย่างมี
นัยสำคัญทางสถิติ (r, = .79, p <.001)
จากผลการศึกษาครั้งนี้เสนอแนะว่า เจ้าหน้าที่สุขภาพควรวางแผนการจัดการ
ความปวดเรื้อรัง ฟื้นฟูสมรรถภาพการเดิน การทำกิจวัตรประจำวันที่ต้องใช้อุปกรณ์ขั้นสูงในการ ช่วยเหลือ และการสื่อความหมาย และส่งเสริมการสร้างผลิตผลด้วยการจัดอาชีพแก่ผู้รอดชีวิตจากการบาดเจ็บรุนแรงอย่างต่อเนื่องเพื่อให้สามารถบูรณาการในชุมชนได
Work Related Stress, Social Support, and Resilience Among Emergency Nurses Working in Unrest Areas of the Southern Border Provinces
Get PDFวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลผู้ใหญ่))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560The purpose of this descriptive research was to examine the level and the
relationship between work related stress, social support, and resilience among emergency nurses working in unrest areas of the southern border provinces. One hundred and seventy-two emergency nurses were recruited. The questionnaires consisted of (1) Work Related Stress Questionnaire, (2) Social Support Questionnaire, and (3) Resilience Scale Questionnaire. The content validity of the questionnaire was examined by 3 experts. The reliability of those questionnaires yielded a Cronbach's alpha coefficients of .94, 91, and .96, respectively. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, mean percentage, standard deviation, and Pearson Product Moment Correlation.
The results showed that:
1. The overall mean score of work related stress was at a moderate level
(M = 2.95, SD = 65). When identifying each dimension, the dimension of work overload and
time pressure had at the highest mean score and the dimension of organizational and management problems had at the lowest mean score.
2. The overall mean score of social support was at a high level (M = 75.97,
SD = 7.60). When identifying each dimension, the dimension of emotional support was at a high
level. Appraisal support, informative support, and instrumental support were at moderate levels.
3. The overall mean score of resilience was at a moderate level (M = 75.38,
SD = 10.39) When identifying each dimension, the dimension of authenticity had the highest
mean score and the dimension of perseverance had at the lowest mean score.
4. Work related stress had a moderate negatively correlation with resilience
(r= -34, p < .001), and social support had a weak positively correlation with resilience (r - .27. p < .001).
These data indicated that work related stress is the important variable, which
impacts on resilience. Therefore, organizations and institutions should develop guidelines to promote resilience, reduce work related stress and maintain a high level of social support of emergency nurses working in unrest areas of the southern border provinces.การวิจัยเชิงพรรณนาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับและความสัมพันธ์ระหว่าง
ความเครียดจากการทำงาน การสนับสนุนทางสังคม กับพลังสุขภาพจิตของพยาบาลที่ปฏิบัติงานในหน่วยงานอุบัติเหตุฉุกเฉินในพื้นที่เสี่ยงภัยจังหวัดชายแดนใต้ โดยศึกษาในพยาบาลทั้งหมดที่ปฏิบัติงานในหน่วยงานอุบัติเหตุฉุกเฉินในพื้นที่ดังกล่าวรวมทั้งสิ้น 172 คน เครื่องมือที่ใช้ ประกอบด้วย
(1) แบบสอบถามความเครียดจากการทำงาน (2) แบบประเมินการสนับสนุนทางสังคม และ (3) แบบสอบถามพลังสุขภาพจิต ซึ่งได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน และทดสอบความเที่ยงด้วยสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค เท่ากับ 94, 91, และ.96 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ร้อยละของค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการศึกษา พบว่า
1. คะแนนเฉลี่ยความเครียดจากการทำงานของกลุ่มตัวอย่างโดยรวมอยู่ในระดับ
ปานกลาง (M = 2.95, SD = .65) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า คะแนนเฉลี่ยความเครียดจากการทำงาน ด้านปริมาณงานและความกดดันด้านเวลามีค่าสูงที่สุด และคะแนนเฉลี่ยความเครียดจากการทำงาน ด้านปัญหาองค์กรและการจัดการมีค่าต่ำที่สุด
2. คะแนนเฉลี่ยการสนับสนุนทางสังคมของกลุ่มตัวอย่างโดยรวมอยู่ในระดับมาก
(M = 75.97, SD = 7.60) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า คะแนนเฉลี่ยการสนับสนุนด้านอารมณ์อยู่ในระดับมาก ส่วนคะแนนเฉลี่ยการสนับสนุนด้านการประเมินเพื่อการสนับสนุน ด้านข้อมูลข่าวสารและด้านการช่วยเหลือในการกระทำกิจกรรมรวมทั้งการใช้สิ่งของเงินทองอยู่ในระดับปานกลาง
3. คะแนนเฉลี่ยพลังสุขภาพจิตของกลุ่มตัวอย่างโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง
(M = 75.38, SD = 10.39) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า คะแนนเฉลี่ยพลังสุขภาพจิตด้านวิถีในการดำเนินชีวิตมีค่าสูงที่สุด และคะแนนเฉลี่ยพลังสุขภาพจิตด้านความอดทนมีค่าต่ำที่สุด
4. ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่ศึกษา พบว่า ความเครียดจากการทำงานมีความ
สัมพันธ์ทางลบในระดับปานกลางกับพลังสุขภาพจิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = - 34, P < .001)และการสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับต่ำกับพลังสุขภาพจิตอย่างมีนัยสำคัญ
ทางสถิติ (r = 27, P <.001)
ผลการศึกษาครั้งนี้ แสดงให้เห็นว่า ความเครียดจากการทำงานเป็นองค์ประกอบ
สำคัญที่มีความสัมพันธ์กับพลังสุขภาพจิต ดังนั้นองค์กรและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรหาแนวทางการส่งเสริมพลังสุขภาพจิตให้สูงขึ้น โดยการลดความเครียดจากการทำงานและคงไว้ซึ่งการสนับสนุนทางสังคมของพยาบาลที่ปฏิบัติงานในหน่วยงานอุบัติเหตุฉุกเฉินในพื้นที่เสี่ยงภัยจังหวัดชายแดนใต