Ibn Haldun University Institutional Repository
Ibn Haldun University Institutional RepositoryNot a member yet
3002 research outputs found
Sort by
Delimitation of maritime boundaries and the primacy of geography: Reflections on the delineation of Turkish maritime jurisdiction
Get PDFBirleşmiş Milletler (BM) çatısı altında gerçekleştirilen ve Türkiye'nin aktif olarak katıldığı konferanslar neticesinde yazılı hâle getirilme çabalarına konu olmuşsa da uluslararası deniz hukuku, örf ve adete dayalı bir niteliğe sahiptir. Uluslararası deniz hukukunun alt dallarından olan deniz yetki alanlarının sınırlandırılması hukuku, açık ve belirli yazılı kurallar içermemekle birlikte yargı kararları ile şekillenmiştir ve şekillenmektedir. Bu çalışmayla, uluslararası yargı makamlarınca verilmiş kararlar ile meydana gelen hakkaniyete uygun bir sınırlandırmanın aşamalarıyla, bu aşamalarda gerekli olan ve sınırlandırmada ele alınan "ilgili/özel unsurlar", bunlar arasında coğrafyanın hakkaniyet terazisinde diğer ilgili/özel unsurlara göre ağır bastığını geniş anlamı itibariyle ifade eden "coğrafyanın üstünlüğü" ilkesi incelenmiştir. Bu doğrultuda; devletin deniz yetki alanının mevcut olabilmesi adına denize kıyısının olması gerektiği, karada mevcut olan egemenliğin ancak kıyı vasıtasıyla denizlere sâri kılınabileceği, denizde egemenlik için üstünlük atfedilen coğrafyanın kıyı coğrafyası olduğu, hakkaniyete uygun sınırlandırmanın kıyı coğrafyasına uyan bir sınırlandırmayla söz konusu olabileceği yargı kararlarıyla sabit biçimde incelenmiştir. Bu kapsamda, ilgili unsur coğrafya olarak ilgili kıyı şeridinin uzunluğu, şekli ve karşılıklı/bitişik kıyıların birbirine göre nasıl konumlandığı ile adaların varlığı gibi faktörlerin dikkate alınarak salt geometri ile çizilen geçici hattın hakkaniyete uyarlanmasında ve hakkaniyete uyarlanan alanın hakkaniyete uygunluğunun orantılılık testiyle sınanmasında kıyı coğrafyasının temel bir dinamik olduğu, deniz yetki alanlarının sınırlandırılması ve coğrafyanın üstünlüğü ilkesi itibariyle, yargı kararları temelinde ele alınmıştır. Çalışmayla, deniz yetki alanlarının sınırlandırılması ile coğrafyanın üstünlüğü ilkesinin teorik yönü ve Türk deniz yetki alanlarının belirlenmesine yansımaları bakımından pratik yönü bu alanlardaki uygulamalar ve kıyıdaşlar arasındaki uyuşmazlıklar tespit edilerek değerlendirilmiştir. Sonuçta çalışmamızla, Türk deniz yetki alanlarının belirlenmesinde mevcut ve muhtemel ihtilaflar yönünden "coğrafyanın üstünlüğü ilkesi"ne uygun sınırlandırmanın hakkaniyete uyarlılığının olduğuna ilişkin tespit ve değerlendirmelerde bulunulmuştur.The International Law of the Sea remains largely customary, although it has been the focus of codification efforts at United Nations (UN) conferences in which Türkiye has actively participated. Maritime Boundary Delimitation Law, a sub-branch of the International Law of the Sea, has no clear written rules and instead has been shaped by judicial decisions. This study has examined the stages of an equitable delimitation of maritime jurisdiction as decided by international judicial decisions, including the consideration of "relevant/special circumstances" in delimitation. Among these circumstances, "geography" as a relevant circumstance, outweighs other relevant/special circumstances in the balancing up of equities. It has been consistently demonstrated through judicial practice that for a state to possess sovereignty over maritime jurisdiction, it must have a "coastline"; sovereignty over land can only extend to the seas through the coast, and coastal geography is given primacy. An equitable delimitation aligns with the most appropriate delimitation for the coastal geography. In this context, coastal geography plays a vital role as a dynamic factor in adapting the provisional line, drawn purely by geometry, to equity; and in testing the proportionality of the equitably adjusted area. Thus, this study discusses the primacy of geography in the delimitation of maritime jurisdictions based on judicial practice. This study evaluates both the theoretical aspects of the delimitation of maritime jurisdiction and the primacy of geography, as well as their practical implications on the delineation of Turkish maritime areas, identifying current practices and disputes among the parties concerned. In conclusion, this thesis has demonstrated that the primacy of geography aligns with equity to a proportional extent in the delimitation of Turkish maritime jurisdiction
Bir Osmanlı âliminin entelektüel erdemleri: Medrese eğitimi ve XVII. yüzyıl sonu ve XVIII. yüzyıl İstanbul'unda bir âlimin yetişmesi
No full textThis thesis delves into the question of what it meant to be anʿālim in late seventeenth and eighteenth-century Ottoman Istanbul, exploring it as a history of scholarly self. It conceptualises the making of an alim as a process of moulding into a specific scholarly selfhood through the cultivation of various intellectual virtues. The study's methodological focus is on an ʿālim's educational processes. It examines Ottoman discussions on higher education and theoretical discourses on learning primarily through the works of prominent scholars of the period, including Sājaqlīzāda Muhammad al-Marʿashī (d.1732), Dāwūd al-Qārsī (d.1756) and Muhammed al-Mīmī al-Basrī (d.1749). Equally crucial to this study is the content analysis of educational materials, engagement with which is considered as technologies of scholarly self-formation. For this purpose, I utilise the works of tartīb, Ottoman accounts of educational curricula. The study introduces malaka as the Ottoman concept for intellectual virtues, arguing that the key virtue was istiḥḍār, tentatively translated as semantic fluency. Furthermore, it presents muṭāliʿ as a case study of an Ottoman scholarly self and attempts a detailed reconstruction of this unique intellectual selfhood, primarily based on Müneccimbāşī Ahmed Dede's (d.1702) account. While not a central argument, the study proposes an additional historiographical intervention by arguing for the presence of an Ottoman "pedagogical turn" manifested in the rise of müderris-alim figures and the emergence of new pedagogical genres during the period under investigation.Bu tezde, XVII. yüzyıl sonu ve XVIII. yüzyıl Osmanlı İstanbul'unda âlim olmanın ne anlama geldiği, bir ilmî benlik tarihi olarak incelenmektedir. Bir âlimin yetişmesini, çeşitli entelektüel erdemlerin geliştirilmesi yoluyla belirli bir ilmî benliğe dönüşme süreci olarak kavramsallaştırılmaktadır. Bu amaçla, çalışmanın metodolojik odağı, bir âlimin eğitim süreçlerine yöneltilmiştir. Öncelikle, dönemin önde gelen âlimlerinden Saçaklızâde Muhammed el-Merʿaşî (ö. 1732), Dâvûd el-Kârsî (ö. 1756) ve Muhammed el-Mîmî el-Basrî'nin (d.1749) eserleri üzerinden Osmanlı yükseköğretim tartışmaları ve öğrenime dair teorik söylemler incelenmiştir. Bunun yanı sıra, ilmî benlik oluşturma teknolojilerilerinde kullanılan eğitim materyallerinin içerik analizi de önemli bir yer teşkil etmektedir. Bu bağlamda, dönemin Osmanlı eğitim müfredatı üzerine yazılmış tertîb eserleri değerlendirilmiştir. Bir âlim olmaya dair Osmanlı ilmî söylemlerini inceleyen bu çalışma sonuç olarak, bu tartışmalardaki meleke kavramının, modern erdem epistemolojisinin merkezî kavramı olan "entelektüel erdemler" bağlamında anlaşılması gerektiğini öne sürmektedir. Bu argümanı temellendirdikten sonra i̇sti̇hzâr melekesini Osmanlı ilmî benlik anlayışının anahtar kavramı olarak incelemektedir. Tezin son bölümünde ise bir Osmanlı ilmî benlik örneği olarak müṭâliʿ kavramı incelenmektedir. Bu bölümde, temelde Müneccimbaşı Ahmed Dede'nin (ö. 1702) anlatısına dayanarak, özgün bir ilmî benliğin ayrıntılı bir yeniden inşasına teşebbüs edilmektedir. Ayrıca çalışmada, merkezî bir argüman olmamakla birlikte, incelenen dönemde müderris-âlim şahsiyetlerin yükselişinde ve yeni pedagojik telif türlerinin ortaya çıkışında tezahür eden bir "pedagojik dönüşüm"ün varlığı savunulmakta ve bu bağlamda Osmanlı düşünce tarihyazımı ve dönemlendirmesi için farklı bir perspektif oluşturarak yeni bir teklifte bulunulmaktadır
Preventive factors and resilience in intergenerational trauma transmission: A systematic review
No full text[No Abstract Available
Lei do modelo de factoring UNIDROIT: Críticas e possíveis efeitos
No full textFactoring fulfills an important function globally in financing and accessing credit for businesses, companies and entrepreneurs of all sizes, especially small and medium-sized businesses. The UNIDROIT Factoring Model Law was prepared within a three-year period as a result of the work initiated by UNIDROIT upon the recommendation of the World Bank due to reasons such as the inadequacy of the existing international legislation for countries to create a functional factoring legislation and the need to create global rules and legislation specific to factoring. The UNIDROIT Factoring Model Law for which the Guide to Enactment has not yet been prepared, contains some challenging rules. During the preparation of the UNIDROIT Factoring Model Law, other relevant legal regulations were also used and compliance with them was observed. In this study, the UNIDROIT Factoring Model Law, which is a very new legislation, has been criticized under basic section headings and its weaknesses and strengths have been examined. While doing this, an answer is sought to the question of whether the UNIDROIT Factoring Model Law could meet the expectations. Additionally, its possible effects are discussed. It has been concluded that the UNIDROIT Factoring Model Law contains provisions that may cause problems and confusion in practice especially under the headings of the scope of receivables subject to transfer, notification and registration system, priority rights, but in general it should be welcomed as an exemplary law. It is too early to answer the question of whether the UNIDROIT Factoring Model Law will be successful internationally, that is, to what extent it will be adopted by countries. The Guide to Enactment to be prepared in this process will also be effective.O factoring cumpre uma função importante a nível mundial no financiamento e acesso ao crédito para negócios, empresas e empreendedores de todas as dimensões, especialmente pequenas e médias empresas. A Lei Modelo de Factoring do UNIDROIT foi preparada dentro de um período de três anos como resultado do trabalho iniciado pelo UNIDROIT por recomendação do Banco Mundial devido a razões como a inadequação da legislação internacional existente para os países criarem uma legislação de factoring funcional e a necessidade de criar regras globais e legislação específica para o factoring. A Lei Modelo de Factoring do UNIDROIT, para a qual o Guia de Promulgação ainda não foi preparado, contém algumas regras desafiadoras. Durante a elaboração da Lei Modelo de Factoring UNIDROIT, também foram utilizadas outras normas legais relevantes e observado o seu cumprimento. Neste estudo, a Lei Modelo de Factoring UNIDROIT, que é uma legislação muito nova, foi criticada nos títulos das secções básicas e os seus pontos fracos e fortes foram examinados. Ao fazer isso, busca-se uma resposta à questão de saber se a Lei Modelo de Factoring UNIDROIT poderia atender às expectativas. Além disso, são discutidos seus possíveis efeitos. Concluiu-se que a Lei Modelo de Factoring UNIDROIT contém disposições que podem causar problemas e confusão na prática, especialmente no que diz respeito ao âmbito dos valores a receber sujeitos a transferência, sistema de notificação e registo, direitos de prioridade, mas em geral deve ser acolhida como uma lei exemplar. É muito cedo para responder à questão de saber se a Lei Modelo de Factoring UNIDROIT terá sucesso internacionalmente, ou seja, até que ponto será adoptada pelos países. O Guia de Implementação a ser preparado neste processo também será eficaz
Otistik özellikler ve ruh sağlığı arasındaki ilişkide yürütücü işlevler ve sosyal bilişin etkisinin incelenmesi
No full textThe primary objective of the research reported in the current thesis is to design and examine the impact of an online training program that includes executive functions and social cognition targeting mental health symptoms. Additionally, it aims to investigate the mediating role of these factors in the relationship between autistic traits and mental health symptoms. In line with these objectives, four different studies were conducted. In the first study, a preliminary study was carried out to increase the reliability and validity of the online training program, and it was found that the online data collection method did not differ from the pencil-and-paper method. The second study examined the roles and relationships of executive functions and social cognition before designing the online program to understand their impact, particularly in the relationship between autistic traits and mental health symptoms. The results showed that personal distress, a part of affective empathy, plays a significant mediating role between attention switching, an autistic trait, and mental health symptoms. In the third study, the efficacy of the online training program in reducing mental health symptoms and improving executive functions and social cognition was evaluated through a pilot study. In the fourth study, the six-week online training program was tested by randomly assigning participants to either an experimental or control group. As a result, a significant decrease in mental health scores was observed in the experimental group. Additionally, significant improvements in affective empathy were achieved. These results suggest that the designed online intervention has the potential to reduce mental health symptoms and that the interaction between autistic traits and mental health should be considered. This study, despite some limitations, highlights the importance of designing effective online intervention programs and indicates that such programs could support mental health in both neurotypical and neurodiverse individuals.Bu tezin amacı, ruh sağlığı semptomlarına yönelik yürütücü işlevler ve sosyal bilişi içeren çevrimiçi bir eğitim programı tasarlamak ve bu programın etkilerini incelemektir. Ayrıca, otistik özellikler ile ruh sağlığı semptomları arasındaki ilişkide bu faktörlerin aracılık rolünü araştırmaktır. Bu amaçlar doğrultusunda dört farklı çalışma gerçekleştirilmiştir. İlk çalışmada, çevrimiçi eğitim programının güvenilirliği ve geçerliliğini artırmak amacıyla bir ön çalışma yapılmış, çevrimiçi veri toplama yönteminin kalem-kâğıt yöntemine göre bir fark yaratmadığı bulunmuştur. İkinci çalışmada ise, çevrimiçi programın tasarımına zemin hazırlamak için yürütücü işlevler ve sosyal bilişin rolleri ve ilişkileri araştırılmış, bu iki faktörün otistik özellikler ile ruh sağlığı semptomları ilişkisindeki rolü incelenmiştir. Sonuçlar, duygusal empatinin bir bileşeni olan kişisel sıkıntının, otistik bir özellik olan dikkat değiştirme ile ruh sağlığı semptomları arasında önemli bir aracılık rolü oynadığını ortaya koymuştur. Üçüncü çalışmada, çevrimiçi eğitim programının ruh sağlığı semptomlarını azaltmadaki ve yürütücü işlevler ile sosyal bilişi geliştirmedeki etkinliği pilot bir çalışma ile değerlendirilmiştir. Dördüncü çalışmada ise, altı hafta süren çevrimiçi eğitim programı, katılımcıların rastgele deney ve kontrol gruplarına atanmasıyla test edilmiştir. Sonuç olarak, deney grubundaki ruh sağlığı skorlarında önemli bir düşüş gözlemlenmiştir. Ayrıca, duygusal empati üzerinde de anlamlı iyileşmeler bulunmuştur. Bu bulgular, tasarlanan çevrimiçi müdahalenin ruh sağlığı belirtilerini azaltma potansiyeline sahip olduğunu ve otistik özellikler ile ruh sağlığı arasındaki etkileşimin dikkate alınması gerektiğini göstermektedir. Çalışma, bazı sınırlamalara rağmen, etkili çevrimiçi müdahale programlarının hem nörotipik hem de nöroçeşitli bireyler için ruh sağlığını destekleyebileceğini vurgulamaktadır
Ibn Farhun's al-siyasah al-shar'iyyah understanding
No full textSiyaset-i şer'iyye, hakkında cüz'i bir delil bulunmayan meselelerde toplumun maslahatı için genel ilkelere aykırı olmayacak şekilde kararlar almak ve uygulamalar yapmaktır. Siyaset alanında müstakil eser yazımını Maverdî ile başlatıp, İbn Teymiyye ile ikiye ayıran anlayışa göre İbn Teymiyye öncesinde siyaset alanında kaleme alınan eserlerde kavram daha geniş anlamı ile anayasa ve idare hukukunu da içine alacak şekilde işlenirken İbn Teymiyye sonrasında yargılama ve ceza hukuku alanındaki uygulamaları içine alacak şekilde dar anlamda kullanılmıştır. Bu anlayış dört mezhepten bazı ulema tarafından devam ettirilmiştir. İbn Kayyim el-Cevziyye, Trablusî ve İbn Ferhûn siyasete ve fıkha dair müstakil eser kaleme alan ya da eserlerinde müstakil bir bölüm ayıran ayrıca siyaseti bu anlamıyla kullanan alimler arasındadır. Bu çalışma, İbn Ferhûn'un Tebsıratu'l-Hükkâm adlı eserine dayanarak genelde İslâm hukuku özelde de yargılama hukuku açısından siyaset, ceza, yargılama ve beyyine kavramları arasındaki ilişkiyi incelemeyi hedeflemektedir. İbn Ferhûn'un kadı ile mezâlim görevlisi arasındaki ilişkiye dair klasikten farklılaşan görüşleri ve bunun hem siyaset anlayışına hem de eserine nasıl yansıdığı ortaya koyulacaktır. İbn Teymiyye sonrası klasikten farklılaşan beyyine anlayışının İbn Ferhûn'a etkisi ve müellif tarafından nasıl anlaşıldığının ortaya koyulması amaçlanmaktadır. Araştırmanın diğer hedefleri arasında İbn Ferhûn'un eserinin, siyaset kavramının İslâm hukuku açısından farklarını ortaya koymak, Batı literatürü ile karşılaştırmalı bir okuma yapmak ve Memlükler'in yargı müessesi işleyişini ortaya koymak yer almaktadır. Aynı zamanda İbn Teymiyye ve sonrası dönemdeki yargı tasavvurunu, bu tasavvurdaki değişimi, bunun siyaset ile ilişkisini ve İbn Ferhûn'un bu ilişkide nerede durduğunu ortaya koymak çalışmanın diğer amaçlarındandır.The concept of al-siyasah al-shar'iyyah entails making decisions and implementing policies in matters where there is no specific rule, with the aim of serving the interests of society without contradicting general principles. The understanding that distinguishes the writing of independent works on politics, starting with al-Mawardi and later dividing it with Ibn Taymiyyah, posits that prior to Ibn Taymiyyah, works in the field of politics encompassed a broader meaning, including constitutional and administrative law. However, after Ibn Taymiyyah, the term al-siyasah al-shar'iyyah was used in a narrower sense, specifically focusing on judicial and penal practices. This perspective has been continued by some scholars from the four Sunni schools of thought. Scholars such as Ibn Qayyim al-Jawziyya, Trabulsi, and Ibn Farhun wrote independent works on politics or dedicated specific sections in their works to it, utilizing the term al-siyasah al-shar'iyyah in a manner consistent with its narrower definition. This study aims to examine the relationship between the concepts of politics, punishment, judgement and evidence (bayyinah), particularly from the perspective of Islamic jurisprudence, using Ibn Farhun's work "Tebsıratu'l- Hukkâm." The study will highlight Ibn Farhun's distinctive views on the relationship between the judge (qadi) and the official responsible for addressing grievances (mazalim), deviating from the classical perspectives, and how this differentiation is reflected in both his political understanding and his work. Additionally, the impact of the shift in evidential reasoning after Ibn Taymiyyah and how it influenced Ibn Farhun, as well as the author's interpretation of this change, will be explored. Among the research's other objectives are to delineate the differences between Ibn Farhun's work and the concept of politics from the perspective of Islamic jurisprudence, to conduct a comparative analysis with Western literature, and to elucidate the functioning of the judiciary institution during the Mamluk period. Furthermore, the study aims to uncover the evolution of the judicial concept during and after Ibn Taymiyyah's era, the changes in this concept, its relationship with politics, and where Ibn Farhun stands in relation to this dynamic
A Scoping review of artificial intelligence applications in airports
Get PDFThis paper aims to synthesize the literature on the application of artificial intelligence for airports. The selected methodology was based on the PRISMA Extension for Scoping Reviews (PRISMA-ScR), a recognized framework for systematic reviews. Authors searched the Scopus and Web of Science databases for articles that met the following criteria: (1) publication in peer-reviewed journals, (2) English language, and (3) relevance to airport operations, demonstrated by either (a) the use of airport datasets for showcasing AI applications or (b) the use of airports as case studies. Articles were assessed by two reviewers, and data were extracted on the articles’ keywords, publication year, and origin country. After screening and checking for eligibility, 121 unique articles were examined. Upon assessment, the included articles were categorized into seven main themes. Each category and its specific subtopics were individually discussed within this paper. Results indicate that the most extensively studied category belongs to airport administration and management. Security and air traffic control (ATC) were the second and third most studied categories, respectively. Notably, a significant portion of the articles focused on optimization techniques, scheduling strategies, and developing decision support systems (DSS) tailored to various airport departments. This paper not only highlights current research trends in the field of AI for airports but also identifies gaps in the existing literature. The paper proposes future research directions to enhance the effective implementation of AI technologies within airport environments
Coping with hostile discrimination: The roles of self-advocacy, positive psychology, and unconscious bias training in higher education
Get PDFThe research on Coping with Hostile Discrimination through Self-Advocacy, Positive Psychology in Higher Education, and Unconscious-Bias Training mainly emphasizes on encountering issues related to hostile Discrimination leads to the development of negative feelings in the minds of female students, such as self-doubt due to which their aspirations related to careers also get negatively impacted. There is a lack of research studies regarding the importance of selfadvocacy for dealing with the problem of hostile Discrimination. Moreover, in the previous empirical studies, the concept of unconscious bias training is also lacking, due to which their role in dealing with the pertinent issue is not clear. However, the concept of positive psychology has been referred to in the previous literature for dealing with hostile Discrimination. Hostile Discrimination leads to negative experiences in women's lives, such as the symptoms of depression and anxiety, along with reduced self-esteem in them. To conduct this research, a quantitative based study has been used. The sample size has been set at 345, and a margin for blank questionnaires has also been established. There were 320 fully completed questionnaires submitted by the respondents, which helped with the analysis and production of the results. This study has chosen a conventional sample size, aiding in reliable data. After the data collection and analysis, results indicated a significant relationship between positive psychology in higher education and hostile Discrimination. Whereas unconscious-bias training insignificantly moderates the relationship between self-advocacy and hostile Discrimination. The mediating impact of self-advocacy between positive psychology in higher education and hostile Discrimination was also significant. Apart from increasing the knowledge of the constructs under study, the present research has also been effective in practical implications. The present study has encouraged the management of various universities to take important measures to promote positive psychology in higher education. Fewer resources have forced the present study to focus only on Chinese universities. Future researchers could overcome this by integrating the universities from developed countries in the context of the present study
The impact of market place persona based neuromarketing on brand identity and consumer attitude on SDG's
Get PDFObjective: The objective of this study is to investigate the impact of persona-based neuromarketing on brand identity and consumer attitude in the digital marketplace, with the aim of understanding how neuromarketing principles can enhance consumer engagement and marketing effectiveness. Theoretical Framework: This topic is underpinned by several key concepts and theories. Häusel's Limbic Map, consumer behavior theories, and digital marketing frameworks provide a solid basis for understanding the context of the investigation. Method: The methodology adopted for this research comprises a quantitative approach using structural equation modelling with SmartPLS. Participants included 440 respondents, who were surveyed via Google Forms. The study analyzed variables such as Persona, User Interaction, Information Quality, Ease of Use, Visual Design, Entertainment Value, Customization, and Website Domain. Results and Discussion: The results obtained revealed that consumer perceptions of marketplace personas significantly impact their attitudes, with mediator variables playing a crucial role. The marketplace itself acts as a confounding variable, influencing the relationship between brand persona and consumer engagement. In the discussion, these results are contextualized in light of the theoretical framework, highlighting the importance of aligning branding strategies with target audience motivations. Research Implications: The practical and theoretical implications of this research are discussed, providing insights into how the results can be applied in the field of digital marketing. These implications could encompass e-commerce strategy development, brand management, and consumer engagement tactics. Originality/Value: This study contributes to the literature by applying innovative neuromarketing techniques to the digital marketplace context, offering new insights into consumer behavior. The relevance and value of this research are evidenced by its potential to enhance consumer loyalty and brand equity, aligning with SDG 8 and SDG 9
The Campaign and Battle of Manzikert, 1071
Get PDFThe Battle of Manzikert on August 26, 1071 is widely regarded as one of the most significant turning points in medieval history, frequently presented as the culmination of a Turco-Islamic assault upon the Byzantine bulwark of a Christian world struggling for survival. Emperor Romanus IV’s campaigns between 1068 and 1071 do, in many ways, represent the empire’s fightback against an enemy that for decades had penetrated deep into Asia Minor, its heartland and strategic bulwark. Yet Manzikert was not a disaster. This book examines the geopolitical background and the origins of the campaign that led to the battle, the main protagonists, and their strategies and battle tactics. It also evaluates the primary sources and the enduring legacy of the battle, for both the Greek and Turkish historiography of the twentieth century