Institutional Repository of the Technical University of Crete
Not a member yet
19304 research outputs found
Sort by
Implications of modern decision science for military decision-support systems (DSS)
No full textΠερίληψη: Η επιστήμη της λήψης των αποφάσεων συμβάλλει πρώτον στην κατανόηση της ανθρώπινης λήψης αποφάσεων και δεύτερον στην ανάπτυξη μεθόδων και εργαλείων ανάλυσης για να βοηθήσει στη λήψη της σωστής απόφασης. Η μελέτη αυτή ασχολείται και με τα δύο αυτά στοιχεία, αν και επιλεκτικά, προτείνεται μια σειρά από αρχές και θέματα που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στα Συστήματα Υποστήριξης Αποφάσεων (ΣΥΑ)
Time planning and costing of of a biogas plant construction project in a livestock farm for flexible electricity production.
No full textΠερίληψη: Η παρούσα διατριβή εξετάζει την κρίσιμη πτυχή της διαχείρισης χρόνου στην κατασκευή εγκατάστασης παραγωγής βιοαερίου. Το βιοαέριο ως κύρια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στην κάλυψη ενεργειακών αναγκών αλλά και στην αντιμετώπιση περιβαλλοντικών προβλημάτων, σε μια εποχή όπου η κλιματική κρίση και η κάλυψη των αυξανόμενων ενεργειακών αναγκών αποτελούν πρόκληση. Η αποτελεσματική κατασκευή και διαχείριση των εγκαταστάσεων παραγωγής βιοαερίου είναι επομένως κρίσιμη για την επίτευξη των στόχων αυτών.
Στην παρούσα μελέτη γίνεται χρήση δύο μεθόδων χρονικού προγραμματισμού, της CPM (Critical path method) και της PERT (Program Evaluation Review Technique) για τον χρονικό προγραμματισμό του προτεινόμενου έργου κατασκευής μονάδας παραγωγής βιοαερίου 240KW στην επαρχεία Uhrusk της Πολωνίας σε κανονικές συνθήκες, αλλά και σε συνθήκες αβεβαιότητας. Η μονάδα στοχεύει στην αξιοποίηση ζωικών αποβλήτων της περιοχής, και πιο συγκεκριμένα της πανεπιστημιακής φάρμας στο Uhrusk, με δυνατότητα ευέλικτης παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μέσω της αποθήκευσης του παραγόμενου βιοαερίου. Αρχικά, για το θεωρητικό τμήμα της έρευνας, έγινε εκτενής βιβλιογραφική ανασκόπηση για τις μεθόδους χρονικού προγραμματισμού, τη διαχείριση έργων, τη διεργασία της αναερόβιας χώνευσης, τις διαφορετικές μεθόδους επεξεργασίας αποβλήτων και την αναγκαιότητα έργων που στοχεύουν στη βιωσιμότητα και την αειφόρο ανάπτυξη. Το ερευνητικό μέρος της έρευνας, περιέχει τη δικτυακή ανάλυση και τις δύο μεθοδολογίες χρονικού προγραμματισμού CPM και PERT, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για την πραγματοποίηση της χρονικής διαχείρισης της διαδικασίας κατασκευής του έργου που αποτελείται από 75 δραστηριότητες. Οι δραστηριότητες αυτές αφορούν στην κατασκευή, την εύρεση και εκπαίδευση του προσωπικού, τα διαδικαστικά και τα οικονομικά ζητήματα, ενώ η πιθανή διάρκεια της κάθε διεργασίας δόθηκε από εταιρία υλοποίησης παρόμοιων έργων.
Εν συνεχεία, πραγματοποιήθηκαν οι κατάλληλοι υπολογισμοί στο πρόγραμμα excel, σύμφωνα με τους οποίους βρέθηκε ότι, όσον αφορά τη μέθοδο CPM, η ελάχιστη διάρκεια ολοκλήρωσης προσδιορίστηκε στις 97 εβδομάδες, ενώ αναφορικά με τη μέθοδο PERT, στις 113,5 εβδομάδες. Έπειτα, από το χρονικό διάστημα που έδωσε η μέθοδος PERT υπολογίστηκε, με τη χρήση κανονικής κατανομής, η πιθανότητα ολοκλήρωσης του έργου εντός 113,5 ± 10 εβδομάδων.
Εν κατακλείδι, πραγματοποιήθηκε ο σχολιασμός και η παράθεση των συμπερασμάτων της μελέτης. Λαμβάνοντας υπόψη την ανάλυση αλλά και τα αποτελέσματα της μελέτης περίπτωσης η έρευνα αυτή επιχειρεί να εμπλουτίσει την ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία και στοχεύει να παράσχει την τεχνογνωσία για τη βελτιστοποίηση και την ανάπτυξη παρόμοιων δομών παραγωγής βιοαερίου.Summarization: This thesis examines the critical aspect of time management in the construction of a biogas plant. Biogas as a main renewable energy source can contribute significantly to meeting energy needs but also to addressing environmental problems, at a time when the climate crisis and the meeting of growing energy needs pose a significant challenge. Effective construction and management of biogas production facilities is therefore critical to achieving these goals.
In this study, two time scheduling methods, CPM (Critical path method) and PERT (Program Evaluation Review Technique) are used for the time scheduling of the proposed construction project of a 240KW biogas production plant in Uhrusk province, Poland under normal conditions, but also in conditions of uncertainty. The plant aims to utilize animal waste from the area, and more specifically from the university farm in Uhrusk, with the possibility of flexible electricity production through the storage of the produced biogas. Initially, for the theoretical part of the research, an extensive literature review was done on time planning methods, project management, the process of anaerobic digestion, different waste treatment methods and the necessity of projects aimed at sustainability and sustainable development. The research part of the research contains the network analysis and the two time planning methodologies CPM and PERT, which were used to realize the time management of the construction process of the project consisting of 75 activities. These activities concern construction, personnel and procedures and the possible duration of each process was given by a company implementing similar projects.
Subsequently, the appropriate calculations were carried out in the excel program, according to which it was found that, regarding the CPM method, the minimum completion time was determined at 97 weeks, while regarding the PERT method, at 113,5 weeks. Then, from the time interval given by the PERT method, using a normal distribution, the probability of completing the project within 113,5 ± 10 weeks was calculated.
In conclusion, the commenting and quoting of the conclusions of the study was carried out. Taking into account the analysis as well as the results of the case study this research attempts to enrich the already existing literature and aims to provide the know-how for the optimization and development of similar biogas production facilities
Αξιολόγηση Εθνικών Συστημάτων Επιχειρηματικότητας
No full textΠερίληψη: Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία πραγματεύεται την έννοια των συστημάτων επιχειρηματικότητας και την αξιολόγησή τους σε εθνικό επίπεδο. Αναλύονται οι όροι της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας σε θεωρητικό επίπεδο και τονίζονται οι ομοιότητες και οι διαφορές των δύο όρων, οι οποίες συχνά συγχέονται. Επίσης, δίνεται έμφαση στις συνιστώσες που απαρτίζουν την έννοια της επιχειρηματικότητας ως σύνολο, δίνοντας τη δυνατότητα συνολικής αξιολόγησης των συστημάτων επιχειρηματικότητας σε εθνικό επίπεδο, καθώς και εκτίμησης της σημαντικότητας που έχει η κάθε συνιστώσα στο συνολικό οικοσύστημα. Ως εργαλεία χρησιμοποιούνται ο δείκτης GEI (Global Entrepreneurship Index) ο οποίος δημιουργήθηκε την τελευταία δεκαπενταετία από το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (Global Entrepreneurship and Development Institute – GEDI) με σκοπό να αποδώσει την εικόνα της επιχειρηματικότητας σε πολυδιάστατο επίπεδο για κάθε χώρα, με βάση τα υπάρχοντα εθνικά δεδομένα, αλλά και ο δείκτης EIS (European Innovation Scoreboard) της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι δείκτες GEI και EIS ορίζουν, λοιπόν, τους πυλώνες και τις επιμέρους διαστάσεις που συνιστούν ένα σύστημα επιχειρηματικότητας, προτείνοντας συγκεκριμένους ποσοτικούς δείκτες αξιολόγησης. Με βάση τα συγκεκριμένα δεδομένα, θα χρησιμοποιηθεί η μέθοδος PFB (Penalty for Bottleneck), η οποία βασίζεται στην υπόθεση ότι η απόδοση ενός συστήματος εξαρτάται από το πλέον αδύναμο υποσύστημά του, δηλαδή από την μεταβλητή με τη χαμηλότερη τιμή. Δεδομένο ότι ένα εθνικό σύστημα επιχειρηματικότητας αποτελείται από διαφορετικά τμήματα που θα πρέπει όλα να λειτουργούν αρμονικά, η συγκεκριμένη μέθοδος μπορεί να προσδιορίσει τα δυνατά και αδύνατα σημεία ενός επιχειρηματικού οικοσυστήματος
Περιβαλλοντικές ωφέλειες από την εναλλακτική διαχείριση απορριμμάτων σε μικρό δήμο με την χρήση του μοντέλου WARM
No full textΠερίληψη: Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετάει τις περιβαλλοντικές και όχι μόνο, ωφέλειες από την εναλλακτική διαχείριση απορριμμάτων σε έναν υποθετικό μικρό Δήμο Χ. Μέσα στην εργασία γίνεται εύκολα αντιληπτό πως η εναλλακτική διαχείριση αποβλήτων αποτελεί ζωτικό μέσο για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας και της προστασίας του περιβάλλοντος. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο για τους προφανείς λόγους της ρύπανσης του περιβάλλοντος, αλλά και για λιγότερο γνωστούς λόγους στο ευρύ κοινό. Για παράδειγμα, υπάρχει περιορισμένη διαθεσιμότητα χώρων για υγειονομική ταφή, καθιστώντας πρακτικά αναγκαία τη χρήση διαφορετικών τρόπων διαχείρισης των αποβλήτων όπως η ανακύκλωση η οποία μειώνει την εξάρτηση από τις πρώτες ύλες το οποίο έχει ως αποτέλεσμα και την οικονομική άνοδο μιας κοινωνίας.
Με σκοπό να με μελετηθούν τα παραπάνω, δημιουργήθηκαν πληθώρα διαφορετικών σεναρίων που συνδύαζαν ως τρόπους διαχείρισης αστικών αποβλήτων την υγειονομική ταφή, την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση και την μείωση παραγωγής ορισμένων υλικών. Για να γίνουν οι υπολογισμοί που χρειάστηκαν, χρησιμοποιήθηκε η τελευταία έκδοση του προγράμματος Waste Reduction Model (WARM) της United States Environmental Protection Agency (US EPA). Το WARM είναι ένα φιλικό στο χρήστη πρόγραμμα το οποίο χρησιμοποιεί κυρίως ως μονάδες μέτρησης των αποτελεσμάτων του, μονάδες τις οποίες οι περισσότεροι άνθρωποι κατανοούν εύκολα, καθώς έχουν έρθει αρκετές φορές σε επαφή μαζί τους. Συγκεκριμένα, κάποιες από αυτές είναι τα βαρέλια πετρελαίου, τα αυτοκίνητα και τα γαλόνια βενζίνης.
Με τη βοήθεια του προγράμματος αυτού μπορέσαμε να εξάγουμε όλα τα αποτελέσματα τα οποία ήταν αναγκαία να αναλύσουμε, ώστε να καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα για τα σενάρια τα οποία εξετάσαμε. Φάνηκε, λοιπόν, ότι από τις μεθόδους τις οποίες εξετάστηκαν λίγο πιο αποτελεσματική μέθοδος είναι η μείωση παραγωγής υλικών τόσο στον περιβαλλοντικό όσο και στον ενεργειακό τομέα.Summarization: The present dissertation examines the benefits, environmental or else, of the alternative management of waste at a hypothetical municipality X. Throughout the thesis it is easy to see that alternative waste management is a vital means of ensuring sustainability and environmental protection. This is not only for the obvious reasons of environmental pollution, but also for reasons less known to the general public. For instance, there is a limited availability of landfill sites, making it practically necessary to use different ways of managing waste, such as recycling, which reduces dependence on raw materials, which also results in the economic growth of a society.
In order to study the above, plethora of different scenarios were created which combined landfills, recycling, composting and source reduced as proposed ways of handing municipal waste. The most recent edition of Waste Reduction Model (WARM) of United States Environmental Protection Agency (US EPA) was used in order to complete the necessary calculations. WARM is a user – friendly program which can be easily understood, given that most people have encountered its reading units several times. More specifically, some of them are barrels of oil, cars and gallons of gasoline to name but a few.
Through the utilization of the above mentioned program we were able to have the results needed so as to analyze and draw solid inferences regarding the proposed scenarios. In conclusion, it appeares that among the methods examined, a more effective approach is the source reduction in both the environmental and energy sectors
Δυναμικές στρατηγικές τοποθέτησης μικροϋπηρεσιών στο kubernetes
No full textSummarization: As applications are moving to the cloud, microservices-based architectures are becoming more and more popular. For all their advantages, microservices add complexity to application design and bring with them a new set of problems. To combat these issues, Kubernetes was created to orchestrate containerized microservices applications by automating management, scaling and deployment. Applications in Kubernetes are deployed in Clusters, a set of Nodes (VMs) that are managed by a centralized control plane. Microservices are placed in Pods and those Pods in turn into Nodes. The Kubernetes Scheduler is responsible for placing Pods in Nodes using a set of filtering and scoring rules to attempt to optimally place it in the Cluster. The placement of Pods in certain Nodes is a key problem in microservices architectures, as the increase in physical distance between parts of an application could lead to latency issues. Furthermore, the Node-to-Node traffic, also called egress traffic, is charged by cloud providers. Therefore, placing Pods that communicate a lot with each other in the same Node is considered optimal to minimize egress traffic, decrease infrastructure costs and improve application performance via minimizing response times. In previous works, this was done using graph clustering techniques to produce an optimal placement for the microservices of the application. While the results were stellar, they would not translate well in a practical setting, where workloads shift and scaling of Pods occurs. In this work, we will attempt to address the problem with a more heuristic approach. We will alter the functionality of the Default Scheduler, by adding our own filtering and more importantly a communication aware scoring method. Our aim is to improve all aforementioned areas with a method that more aligns with microservices architecture and Kubernetes design. One application was deployed in the Google Cloud Platform (GCP) using Kubernetes to perform our experiments. The results show that our communication-aware placement is far better in improving application performance, infrastructure cost and egress traffic compared to the Default Scheduler. Furthermore, while it performs slightly worse than MODSOFT-HP, a fuzzy graph clustering method, further experiments with more users and scaling mechanisms that are connected with our method, could prove it to be a better and more practical method overall.Περίληψη: Καθώς οι εφαρμογές κινούνται προς το υπολογιστικό νέφος, οι αρχιτεκτονικές μικρουπηρεσιών γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς. Εκτός των πλεονεκτημάτων που αποφέρουν, οι μικρουπηρεσίες προσθέτουν πολυπλοκότητα στην σχεδίαση εφαρμογών και φέρνουν μαζί τους νέα προβλήματα. Για την επίλυση αυτών, το Kubernetes δημιουργήθηκε με σκοπό να χειρίζεται εφαρμογές μικρουπηρεσιών με την αυτοματοποίηση διαχείρησης, κλιμάκωσης και παράταξης αυτών. Οι εφαρμογές στο Kubernetes παρατάσσονται σε συμπλέγματα (clusters), μία συλλογή υπολογιστικών κόμβων (nodes) που διαχειρίζονται από ένα κεντρικό επίπεδο ελέγχου. Οι μικρουπηρεσίες τοποθετούνται σε μικρές υπολογιστικές μονάδες, ονόματι Pods, τα οποία με τη σειρά τους βρίσκονται μέσα σε έναν κόμβο (node). Ο δρομολογητής (scheduler) του Kubernetes είναι υπεύθυνος για την τοποθέτηση των Pods σε κόμβους (nodes) χρησιμοποιώντας μία σειρά από κανονισμούς φιλτραρίσματος και σκοραρίσματος στην προσπάθεια βέλτιστης τοποθέτησης αυτών στο σύμπλεγμα (cluster). Η τοποθέτηση των Pods σε συγκεκριμένους κόμβους (nodes) είναι βασικό πρόβλημα σε αρχιτεκτονικές μικρουπηρεσιών, εφόσον η αυξημένη φυσική απόσταση μεταξύ κομματιών της εφαρμογής μπορούν να οδεύσουν σε αυξημένους χρόνους απόκρισης αυτής. Επιπρόσθετα, η επικοινωνία μεταξύ κόμβων, ονόματι και ως egress traffic, χρεώνεται από τους προμηθευτές υπηρεσιών νέφους (cloud providers). Συνεπώς, η τοποθέτηση Pods που επικοινωνούν πολύ μεταξύ τους στους ίδιους κόμβους θεωρείται βέλτιστη για την ελαχιστοποίηση egress traffic, την μείωση κόστους υποδομής και την βελτίωση της επίδοσης της εφαρμογής μέσω μείωσης των χρόνων απόκρισης. Σε παλαιότερες εργασίες, η τοποθέτηση γινόταν χρησιμοποιώντας τεχνικές ομαδοποίησης γράφων για την παραγωγή μίας βέλτιστης τοποθέτησης των μικρουπηρεσιών στο σύμπλεγμα (cluster). Αν και τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά, πιθανότατα δεν θα μεταφερόντουσαν σε πιο πρακτικό περιβάλλον, όπου ο φόρτος αλλάζει και η κλιμάκωση Pods λαμβάνει χώρα. Σε αυτή την εργασία, επιδιώκουμε την επίλυση του προβλήματος με μία ευρηματική προσέγγιση. Θα αλλάξουμε την λειτουργικότητα του δρομολογητή (scheduler), προσθέτωντας την δική μας μέθοδο φιλτραρίσματος και πιο σημαντικά μία μέθοδο σκοραρίσματος με γνώση της επικοινωνίας. Ο στόχος μας είναι η βελτίωση όλων των προαναφερόμενων περιοχών με μία μέθοδο που ευθυγραμμίζεται με αρχιτεκτονική μικρουπηρεσιών και το σχεδιασμό του Kubernetes. Μία εφαρμογή τοποθετήθηκε στο Google Cloud Platform (GCP) χρησιμοποιώντας Kubernetes για την εκτέλεση των πειραμάτων μας. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως η μεθοδός με γνώση επικοινωνίας μας είναι πολύ καλύτερη στην βελτίωση επίδοσης της εφαρμογής, μείωση του κόστους υποδομών και ελαχιστοποίησης του egress traffic σε σύγκριση με τον προκαθορισμένο δρομολογητή (default scheduler). Επίσης, αν και είναι ελάχιστα χειρότερη από την MODSOFT-HP, μία μέθοδο fuzzy ομαδοποίησης γράφων, περεταίρω πειράματα με περισσότερους χρήστες και μηχανισμούς κλιμάκωσης που συνδέονται με την μέθοδό μας, μπορεί να αποδείξουν ότι είναι μία συνολικά καλύτερη και πιο πρακτική μέθοδος τοποθέτησης
Συνελικτική αποκωδικοποίηση με χρήση της κατάστασης του διαύλου για συστήματα ΙΕΕΕ802.11n απλής-εισόδου απλής-εξόδου
No full textA thesis submitted in fulfillment of the requirements for the degree of Diploma in Electrical and Computer EngineeringSummarization: This thesis is on the implementation and simulation of single-input
single-output IEEE 802.11n links and the examination of
channel-state-assisted convolutional decoding to improve system
performance. We present the full chain of transformations of the signal
at the transmitter, according to the IEEE 802.11n standard, and explain
the role of each module. We also explain the corresponding receiver
modules. At each step, we present the parameters of the code that is
used to implement each module and describe their use. Then, we focus on
single-input single-output systems that employ convolutional coding. We
derive closed-form approximations for the log-likelihood ratio (LLR) of
the coded bits at the receiver end and, taking into account the specific
signal constellation determined by the IEEE 802.11n standard, we show
that, for any modulation and coding rate of the standard, the sequence
of LLRs that is given as input to the channel decoder can be viewed as a
sequence of received samples of binary phase-shift keying symbols in
additive-white-Gaussian-noise with varying, but known, bit amplitude.
The amplitude variation is due to the different channel state over
different subcarriers. Then, we implement a channel decoding algorithm
that is tailored to the derived LLR expressions, simulate the system
performance over IEEE TGn Model-B channels, and compare with plain
LLR-based decoding that does not incorporate the varying channel state.Περίληψη: Αυτή η εργασία αφορά στην υλοποίηση και προσομοίωση συνδέσεων IEEE 802.11n μίας εισόδου και μίας εξόδου και την εξέταση συνελικτικής αποκωδικοποίησης υποβοηθούμενης από την κατάσταση του καναλιού για τη βελτίωση της απόδοσης του συστήματος. Παρουσιάζουμε την πλήρη αλυσίδα μετασχηματισμών του σήματος στον πομπό, σύμφωνα με το πρότυπο IEEE 802.11n, και εξηγούμε τον ρόλο της κάθε μονάδας. Εξηγούμε επίσης τις αντίστοιχες μονάδες του δέκτη. Σε κάθε βήμα, παρουσιάζουμε τις παραμέτρους του κώδικα που χρησιμοποιείται για την υλοποίηση κάθε ενότητας και περιγράφουμε τη χρήση τους. Στη συνέχεια, εστιάζουμε σε συστήματα μίας εισόδου και μίας εξόδου που χρησιμοποιούν συνελικτική κωδικοποίηση. Υπολογίζουμε προσεγγίσεις κλειστής μορφής για τον λογάριθμο του λόγου πιθανότητας (log-likelihood ratio - LLR) των κωδικοποιημένων bit στον δέκτη και, λαμβάνοντας υπόψη τον συγκεκριμένο αστερισμό του σήματος που καθορίζεται από το πρότυπο IEEE 802.11n, δείχνουμε ότι, για οποιαδήποτε διαμόρφωση και οποιονδήποτε ρυθμό κωδικοποίησης του προτύπου, η ακολουθία των LLR που δίνεται ως είσοδος στον αποκωδικοποιητή καναλιού μπορεί να θεωρηθεί ως μία ακολουθία ληφθέντων δειγμάτων διαμόρφωσης binary phase-shift keying σε προσθετικό λευκό Γκαουσιανό θόρυβο με μεταβαλλόμενο, αλλά γνωστό, πλάτος για κάθε bit. Η διακύμανση του πλάτους οφείλεται στη διαφορετική κατάσταση καναλιού σε διαφορετικούς υποφορείς. Στη συνέχεια, υλοποιούμε έναν αλγόριθμο αποκωδικοποίησης καναλιού που είναι προσαρμοσμένος στη
μοντελοποίηση του LLR στην οποία καταλήξαμε, προσομοιώνουμε την απόδοση του συστήματος σε κανάλια IEEE TGn Model-B, και συγκρίνουμε με την απλή αποκωδικοποίηση βασισμένη σε LLRs η οποία δεν λαμβάνει υπόψη τη μεταβαλλόμενη κατάσταση του καναλιού
Λήψη αποφάσεων σε πολυπρακτορικά συστήματα για κυκλοφορία χωρίς λωρίδες
No full textSummarization: The technological and methodological progress in the field of transportation, and more specifically in vehicle automation, gives rise to research endeavours that address the existence and incorporation of Automated Vehicles (AVs) in traffic. In a future era of traffic environments without human-driven vehicles, concepts that today appear deeply-rooted might become outdated due to the enhanced observational, computational and communication capabilities of AVs when compared to human drivers. Clearly, the communication capabilities of AVs—introducing the notion of Connected and Automated Vehicles (CAVs)—unfold unprecedented possibilities for coordinated behaviour. To this end, TrafficFluid is a research project that examines the abandonment of the lane-principle in environments solely populated with CAVs. The two primary investigated aspects involve: (a) lane-free vehicle movement, meaning that CAVs are no longer restricted to specific lane-placements and can fully mobilize the available road; and (b) nudging, that is, CAVs can also react with smooth 2-dimensional movements according to the behaviour of other CAVs located in the back, thus assisting faster vehicles wishing to overtake.
In the present thesis we investigate lane-free traffic with controllable CAVs under a multiagent environment. As such, each CAV is modeled as an agent, and we put forward novel approaches for multiagent decision making of CAVs in this newly-found domain. Firstly, we introduce a Factor Graph structure considering the local interactions of nearby agents that evaluates the goals regarding their individual desired speed and collision avoidance. Then, with the use of Max-Sum, a message-passing algorithm, the communicating agents exchange locally calculated messages and can then decide upon their action in a tractable way based on the intents of nearby agents as well, thereby resulting in collaborative behaviour. The local utility functions rely on a fitting ellipsoid form of Artificial Potential Fields, which effectively quantifies the risk of collision between two agents. This formulation has also resulted in extensions for single-agent Reinforcement Learning approaches and in more inclusive frameworks where external non-communicating agents occupy the road as well and introduce uncertainty to the problem.
Moving forward, we focus on the message-passing algorithm and its inherent limitation regarding operation in a continuous space. In particular, the lane-free domain is a continuous one, while the Max-Sum algorithm targets discretized spaces and existing extensions towards that direction have unmet requirements for the domain of interest. To tackle this we propose the embedding of Quadtrees in Max-Sum, a tree data structure stemming from computational geometry that can approximate a 2-dimensional action space of the variables. Consequently, all locally-exchanged messages—that contain evaluation of the variable space—have a Quadtree representation that is constructed based on our approach, which results in a dynamic discretization procedure of the continuous domain. Our experimental evaluation shows that Max-Sum with Quadtrees can automatically adapt to the intensity of the problem and select additional discrete points that avoid collisions when compared to an a-priori set of specified discrete points.
Then, we shift our attention towards more realistic communication frameworks, along with a reliance on other components as fallback-safety mechanisms and underlying control of CAVs. To accomplish this, we present a hybrid method consisting of a rule-based mechanism that we devise, and an updated Factor Graph approach that is distributed and considers more realistic (and limited) communication among agents based on broadcasting. The instrumental element of this approach is the introduction of dynamic lateral regions, a novel technique that allows the agents to obtain a structured representation of the surrounding lane-free traffic environment. We utilize this representation by employing models stemming from the literature for the control and regulation of agents according to safety rules. As such, the agents’ control variable, that the updated Factor Graph formulation coordinates, is now a strategic and high-level action, that of the desired lateral alignment—i.e., how can the agents be placed laterally in coordination so as to collaboratively enable faster vehicles to advance in a timely manner. The realistic communication framework for the Factor Graph is akin to the asynchrony of agents’ variable updates, while the messages calculation of Max-Sum assumes a synchronized update for the agents. Therefore, we provide Conditional Max-Sum as an extension of Max-Sum with a revised equation for the messages’ calculation, considering the relative timing of the connected agents’ upcoming updates. Experimental evaluation is conducted in both static and large-scale environments, where the proposed hybrid formulation showcases high adeptness to intense conditions, and Conditional Max-Sum exhibits higher efficiency regarding speed and comfort of agents when compared to the standard message-passing method.
Finally, we present TrafficFluid-Sim, a lane-free microscopic simulator that extends the well-established SUMO simulation infrastructure to model lane-free traffic environments, allowing vehicles to be located at any lateral position, disregarding standard notions of car-following and lane-change maneuvers that are typically embedded within a (lane-based) simulator. A dynamic library has been designed for traffic monitoring and lane-free vehicle movement control, one that does not impose any inter-tool communication overhead that standard practices introduce; and enables the emulation of vehicle-to-vehicle and vehicle-to-infrastructure communication. Outside of the simulation needs on the above-mentioned research endeavours, TrafficFluid-Sim is also utilized in more complex lane-free simulation environments and emerging applications that are unique to lane-free traffic.
In summary, the main contributions of this thesis are the following. Initially, we propose a formulation for Collaborative multiagent decision making in lane-free traffic, then we put forward Max-Sum with Quadtrees for decentralized coordination in continuous domains. Following that, we devise a method for Lane-free vehicle movement with dynamic lateral regions and examine the possibilities for Asynchronous decision making with the Conditional Max-Sum algorithm. Lastly, we develop a tool for Lane-free microscopic simulation of connected and automated vehicles.Περίληψη: Η πρόοδος της τεχνολογίας και των μεθόδων στον τομέα των μεταφορών, και πιο συγκεκριμένα στον αυτοματισμό των οχημάτων, οδηγεί σε ερευνητικές προσπάθειες που εξετάζουν την ύπαρξη και την ενσωμάτωση Αυτοματοποιημένων Οχημάτων (Automated Vehicles, AV) στην κυκλοφορία. Σε μια μελλοντική εποχή που θα υπάρχουν περιβάλλοντα κυκλοφορίας χωρίς οχήματα οδηγούμενα από ανθρώπους, έννοιες που σήμερα φαίνονται βαθιά ριζωμένες μπορεί μελλοντικά να ξεπεραστούν, λόγω των βελτιωμένων δυνατοτήτων παρατήρησης, υπολογιστικής ισχύος και επικοινωνίας των AV σε σύγκριση με τους ανθρώπινους οδηγούς. Σαφώς, οι δυνατότητες επικοινωνίας των AV—εισάγοντας την έννοια των Συνδεδεμένων και Αυτοματοποιημένων Οχημάτων (Connected and Automated Vehicles, CAV)—παρουσιάζουν νέες δυνατότητες για συντονισμένη συμπεριφορά. Για αυτό το σκοπό, το TrafficFluid είναι ένα ερευνητικό έργο που εξετάζει την εγκατάλειψη της έννοιας της λωρίδας σε περιβάλλοντα που αποτελούνται αποκλειστικά με CAV. Οι δύο κύριες πτυχές που εξετάζονται στο TrafficFluid αφορούν: (α) κίνηση οχημάτων χωρίς λωρίδες, που σημαίνει ότι τα CAV δεν περιορίζονται πλέον σε συγκεκριμένες χωροθετήσεις με βάση την ύπαρξη λωρίδων, αλλά μπορούν να κινούνται πλήρως ελεύθερα εντός του διαθέσιμου δρόμου, και (β) nudging (ώθηση), δηλαδή, τα CAV μπορούν να αντιδράσουν με ομαλές κινήσεις, σύμφωνα με τη συμπεριφορά άλλων οχημάτων που βρίσκονται στο πίσω μέρος, βοηθώντας έτσι τα ταχύτερα οχήματα που επιθυμούν να προσπεράσουν.
Στην παρούσα διατριβή μελετάμε την κυκλοφορία χωρίς λωρίδες με ελεγχόμενα CAV ως ένα πολυπρακτορικό περιβάλλον (multiagent environment). Ως εκ τούτου, κάθε CAV έχει τη μορφή ενός πράκτορα, και προτείνουμε καινοτόμες προσεγγίσεις για τη λήψη αποφάσεων των CAV σε αυτό το νέο περιβάλλον. Αρχικά, μοντελοποιούμε το πρόβλημα με μια δομή γράφου Factor Graph που ενσωματώνει τις αλληλεπιδράσεις γειτονικών πρακτόρων και αξιολογεί τους στόχους που αφορούν την επιθυμητή ταχύτητα του εκάστοτε πράκτορα αλλά και την αποφυγή συγκρούσεων. Στη συνέχεια, με τη χρήση του Max-Sum, ενός αλγόριθμου μετάδοσης μηνυμάτων, πραγματοποιείται ένας τοπικός υπολογισμός μηνυμάτων από τη πλευρά του κάθε πράκτορα, με σκοπό να μπορούν να λάβουν αποφάσεις με βάση και τις προθέσεις των κοντινών τους πρακτόρων, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα τη συντονισμένη συμπεριφορά. Οι τοπικές συναρτήσεις αξιολόγησης βασίζονται σε μια προσαρμοσμένη ελλειψοειδή μορφή Artificial Potential Fields, που ποσοτικοποιεί αποτελεσματικά τον κίνδυνο σύγκρουσης μεταξύ δύο πρακτόρων. Η συγκεκριμένη προσέγγιση έχει αποτελέσει τη βάση για επεκτάσεις στην Ενισχυτική Μάθηση σε περιβάλλον ενός πράκτορα, καθώς και σε ένα πιο διευρυμένο πλαίσιο, όπου ο αλγόριθμος μπορεί πλέον να ενσωματώσει την ύπαρξη εξωτερικών οχημάτων που δεν επικοινωνούν με τους πράκτορες, εισάγοντας αβεβαιότητα στο πρόβλημα.
Στη συνέχεια, εστιάζουμε την προσοχή μας στον αλγόριθμο μετάδοσης μηνυμάτων και τον εγγενή περιορισμό του σχετικά με την εφαρμογή του σε συνεχείς χώρους. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον κυκλοφορίας χωρίς λωρίδες είναι συνεχές, ενώ ο αλγόριθμος Max-Sum στοχεύει σε διακριτούς χώρους και οι υπάρχουσες επεκτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση έχουν απαιτήσεις που δεν συνάδουν με το πεδίο εφαρμογής. Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, προτείνουμε την ενσωμάτωση των Quadtrees στον Max-Sum, μια δεντρική δομή δεδομένων που προέρχεται από την υπολογιστική γεωμετρία και μπορεί να προσεγγίσει έναν διδιάστατο χώρο αποφάσεων. Κατά συνέπεια, όλα τα τοπικά μηνύματα—που περιέχουν αξιολόγηση του χώρου των μεταβλητών—έχουν πλέον μία Quadtree αναπαράσταση που κατασκευάζεται αυτόματα με βάση τη προσέγγισή μας, η οποία οδηγεί σε ένα μηχανισμό δυναμικής διακριτοποίησης του συνεχούς χώρου. Η πειραματική αξιολόγηση δείχνει ότι ο Max-Sum με Quadtrees μπορεί να προσαρμοστεί στην δυσκολία του προβλήματος, επιλέγοντας αυτόματα περισσότερα διακριτά σημεία για την αποφυγή συγκρούσεων, σε σύγκριση με ένα προκαθορισμένο σύνολο διακριτών σημείων.
Έπειτα, στρέφουμε την προσοχή μας σε πιο ρεαλιστικά περιβάλλοντα επικοινωνίας, μαζί με την χρήση άλλων συνθετικών στοιχείων ως μηχανισμών ασφαλείας και βασικού ελέγχου των CAVs. Για να το επιτύχουμε αυτό, παρουσιάζουμε μια υβριδική μέθοδο που αποτελείται από έναν μηχανισμό κανόνων για το όχημα, και μία αναθεωρημένη Factor Graph προσέγγιση που είναι πλέον κατανεμημένη και λαμβάνει υπόψη πιο ρεαλιστική (και περιορισμένη) επικοινωνία μεταξύ των πρακτόρων βασισμένη σε αναμετάδοση πληροφοριών. Ένα βασικό στοιχείο αυτής της προσέγγισης είναι η χρήση δυναμικών πλευρικών περιοχών, μιας νέας τεχνικής ή οποία παρέχει στους πράκτορες μια δομημένη αναπαράσταση των κοντινών οχημάτων. Οι πράκτορες αξιοποιούν αυτή την αναπαράσταση και ενσωματώνουν μοντέλα που προέρχονται από τη βιβλιογραφία για τον έλεγχό τους, αλλά και για τον καθορισμό κανόνων ασφαλείας. Ως εκ τούτου, οι μεταβλητές που συντονίζει η νέα μοντελοποίηση Factor Graph αντιστοιχούν πλέον σε μια πιο στρατηγική ενέργεια, αυτή της επιθυμητής πλευρικής ευθυγράμμισης, δηλαδή, το πώς μπορούν οι πράκτορες να τοποθετηθούν πλευρικά, ώστε να επιτευχθούν οι επιθυμητές προσπεράσεις πιο έγκαιρα και με συντονισμένες κινήσεις. Το ρεαλιστικό πλαίσιο επικοινωνίας των πρακτόρων στο Factor Graph συνδέεται με την ασύγχρονη ενημέρωση των μεταβλητών τους, ενώ ο υπολογισμός των μηνυμάτων του Max-Sum προϋποθέτει συγχρονισμένη ενημέρωση μεταξύ των πρακτόρων. Συνεπώς, παρέχουμε τον Conditional Max-Sum ως επέκταση του Max-Sum με μια αναθεωρημένη εξίσωση για τον υπολογισμό των μηνυμάτων, λαμβάνοντας υπόψη το σχετικό χρονισμό των επικείμενων ενημερώσεων μεταξύ συνδεδεμένων πρακτόρων. Η πειραματική διαδικασία διεξάγεται τόσο σε στατικά όσο και σε περιβάλλοντα μεγάλης κλίμακας, όπου η προτεινόμενη υβριδική προσέγγιση παρέχει υψηλές επιδόσεις, ακόμα και σε πιο απαιτητικές συνθήκες, ενώ ο Conditional Max-Sum επιδεικνύει καλύτερη απόδοση όσον αφορά στην ταχύτητα και στην άνεση των πρακτόρων σε σύγκριση με την υπάρχουσα μέθοδο υπολογισμού των μηνυμάτων.
Τέλος, παρουσιάζουμε το TrafficFluid-Sim, έναν προσομοιωτή για περιβάλλοντα χωρίς λωρίδες στο μικροσκοπικό επίπεδο, ο οποίος επεκτείνει τον υφιστάμενο προσομοιωτή SUMO με αρκετά διαδεδομένη χρήση σε συμβατικά περιβάλλοντα με λωρίδες. Για τη μοντελοποίηση κυκλοφορίας χωρίς λωρίδες, πλέον τα οχήματα έχουν την ελευθερία να βρίσκονται σε οποιαδήποτε πλευρική θέση, αγνοώντας τις τυποποιημένες έννοιες των ελιγμών αλλαγής λωρίδας που είναι συνήθως ενσωματωμένες σε έναν προσομοιωτή. Αναπτύχθηκε μια δυναμική βιβλιοθήκη (API) για την άμεση παρακολούθηση της κυκλοφορίας και τον έλεγχο της κίνησης των οχημάτων, η οποία δεν προκαλεί καμία επιβάρυνση επικοινωνίας, κάτι που οι υπάρχουσες πρακτικές συνήθως επιβάλλουν. Μέσω του API, μπορούν επίσης να προσομοιωθούν γνωστά μοντέλα επικοινωνίας, όπως μεταξύ οχημάτων (vehicle-to-vehicle) και επικοινωνία οχημάτων με κάποια υποδομή (vehicle-to-infrastructure). Εκτός από τις ανάγκες προσομοίωσης για την παρούσα διατριβή, το TrafficFluid-Sim έχει αναπτυχθεί και για να υποστηρίξει τις ανάγκες πιο πολύπλοκων περιβαλλόντων, καθώς και νέες εφαρμογές κυκλοφορίας με χαρακτηριστικά που αφορούν αποκλειστικά σε περιβάλλοντα χωρίς λωρίδες κυκλοφορίας.
Συνοψίζοντας, οι κύριες συνεισφορές της παρούσας διατριβής είναι οι ακόλουθες. Αρχικά, προτείνουμε μια μοντελοποίηση για τη συνεργατική λήψη αποφάσεων πολλαπλών πρακτόρων σε περιβάλλοντα χωρίς λωρίδες κυκλοφορίας. Στη συνέχεια παρουσιάζουμε το Max-Sum με Quadtrees για αποκεντρωμένο συντονισμό σε συνεχείς χώρους. Έπειτα, προτείνουμε μια μέθοδο για κίνηση οχημάτων αξιοποιώντας δυναμικές πλευρικές περιοχές, και εξετάζουμε τις δυνατότητες για ασύγχρονη λήψη αποφάσεων με τον αλγόριθμο Conditional Max-Sum. Τέλος, αναπτύσσουμε ένα εργαλείο για προσομοίωση χωρίς λωρίδες που αφορά CAVs
Analysis of wind data from the island of Crete using time series methods
No full textΔιπλωματική εργασία που υποβλήθηκε στη σχολή HMMY του Πολυτεχνείου Κρήτης.Περίληψη: Η αύξηση του πληθυσμού της Γης έχει ως αποτέλεσμα την επιτάχυνση της ενεργειακής ζήτησης καθώς και των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Η αιολική ενέργεια μπορεί να αντισταθμίσει κάποια από τα προβλήματα που δημιουργούνται, και για αυτό τον λόγο η εκμετάλλευσή της αποτελεί μια βιομηχανία που αναπτύσσεται με πολύ γοργούς ρυθμούς. Η ποσοτική ανάλυση και η πρόβλεψη της ταχύτητας του ανέμου είναι μείζονος σημασίας για την παραγωγή ενέργειας καθώς και για την λήψη αποφάσεων. Συνεπώς, για την πρόβλεψη της ταχύτητας του ανέμου είναι σημαντικό να βρεθούν αξιόπιστα μαθηματικά μοντέλα με τα μικρότερα δυνατά σφάλματα εκτίμησης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας, είναι η πρόβλεψη ταχύτητας ανέμου με μοντέλα χρονοσειρών στο νησί της Κρήτης και πιο συγκεκριμένα στις περιοχές της Σητείας και του Κισσάμου. Χρησιμοποιούνται ιστορικά δεδομένα τα οποία αντλήθηκαν από την σελίδα Soda (SOlar radiation Data) που παρέχει δεδομένα επανανάλυσης (reanalysis).
Η εργασία επεξεργάζεται δεδομένα ωριαίου βήματος για το έτος 2021, παρέχοντας μια στατιστική ανάλυση της ταχύτητας του ανέμου για τις δύο περιοχές καθώς
και εύρεση των βέλτιστων κατανομών πιθανότητας που εφαρμόζονται καλύτερα στα δεδομένα. Στη συνέχεια, εφαρμόζεται το μοντέλο χρονοσειρών ARIMA (Autoregressive Integrated Moving Average) το οποίο παράγει ωριαίες προβλέψεις ανά εποχή για το έτος 2021. Οι προβλέψεις αφορούν την τελευταία ημέρα της εκάστοτε εποχής. Επίσης, εφαρμόζεται το μοντέλο SARIMA (Seasonal Autoregressive Integrated Moving Average) από το 2011 έως το 2020 με μηνιαίο βήμα, λαμβάνοντας τις μέσες τιμές για κάθε μήνα της περιόδου ανάλυσης. Ο στόχος είναι η διερεύνηση της εποχικότητας της ταχύτητας του ανέμου ώστε να γίνει η πρόβλεψη της για το έτος 2020 (βάσει των προηγούμενων ετών). Τα βέλτιστα μοντέλα επιλέχθηκαν βάσει των κριτηρίων AIC – Akaike Information Criterion και BIC – Bayesian Information Criterion αλλά βάσει της συμπεριφοράς των υπολοίπων της χρονοσειράς. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας ως στατιστικά μέτρα την ρίζα του μέσου όρου των τετραγώνων των σφαλμάτων (RMSE) και τον μέσο όρο των απόλυτων τιμών των σφαλμάτων (MAE), αξιολογείται η ακρίβεια
των προβλέψεων διαφορετικών μοντέλων ώστε να εκφρασθεί ποσοτικά η ακρίβεια των προβλέψεων.Summarization: The growth of the Earth's population has resulted in accelerating energy demand as well as environmental problems. Wind energy can compensate for some of these problems, which is why its exploitation is an industry that is growing very rapidly. Quantitative analysis and prediction of wind speed is of major importance for energy production and for decision-making. It is therefore important to find reliable mathematical models with the smallest possible estimation errors for wind speed prediction. The aim of this thesis is the prediction of wind speed with time series models on the island of Crete and more specifically in the regions of Sitia and Kissamos. Historical data are used which were extracted from the Soda (SOlar radiation Data) page which provides reanalysis data.
The study processes hourly step data for the year 2021, providing a statistical analysis of wind speed for the two regions and determining the optimal probability distributions for the data. Next, the ARIMA (Autoregressive Integrated Moving Average) time series model is applied which produces hourly forecasts by season for the year 2021. The forecasts are for the last day of each season. The SARIMA (Seasonal Autoregressive Integrated Moving Average) model is also applied from 2011 to 2020 with a monthly step, taking the average values for each month of the analysis period. The objective is to investigate the seasonality of the wind speed in order to predict it for the year 2020 (based on previous years). The optimal models were selected based on the AIC -- Akaike Information Criterion and BIC -- Bayesian Information Criterion but based on the behaviour of the time series residuals. Then, using as statistical measures the root mean square error (RMSE) and the mean absolute error (MAE), the accuracy of the forecasts of different models is evaluated quantitatively
Μελέτη του χημισμού γύψων του Νεογενούς σε αντιπροσωπευτικές θέσεις στην Κρήτη
No full textΠερίληψη: Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στην ανάλυση του χημισμού θειικών αλάτων/ορυκτών (γύψων-ανυδριτών) σε επιλεγμένες θέσεις της Κρήτης, με απώτερο στόχο τη μελέτη κατανομής των ιχνοστοιχείων και ιδιαίτερα του στροντίου. Μελετήθηκαν συνολικά εικοσιένα (21) αντιπροσωπευτικά δείγματα από σχηματισμούς του Νεογενούς. Συγκεκριμένα, συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν 3 δείγματα από ιστορικό γυψωρυχείο στην Κνωσό, 6 δείγματα από την περιοχή της Πλουτής στην κεντρική Κρήτη, 6 δείγματα από την περιοχή του Μύρτου νοτιοδυτικά του νομού Λασιθίου και 6 δείγματα από την περιοχή των Καλλεργιανών στη δυτική Κρήτη. Αναλύθηκαν και 6 επιπλέον δείγματα του Περμο/Τριαδικού από το γυψωρυχείο Αλτσί στην ανατολική Κρήτη ώστε να γίνουν συγκρίσεις με τα δείγματα του Νεογενούς. Η χημική ανάλυση των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε με τις μεθόδους φασματομετρίας φθορισμού ακτινών Χ (XRF) και περίθλασης ακτινών Χ (XRD), παρέχοντας επαρκή δεδομένα για την ποσοτική κατανομή των στοιχείων. Η μελέτη περιλαμβάνει παράθεση των διαδικασιών σχηματισμού και μετατροπής του γύψου και του ανυδρίτη υπό διαφορετικές συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης και τη διαφοροποίηση στις συγκεντρώσεις του στροντίου σε κάθε δείγμα. Τα αποτελέσματα της έρευνας αποκάλυψαν πέρα από τις τιμές των συγκεντρώσεων στροντίου και των άλλων στοιχείων και ιχνοστοιχείων σε κάθε αντιπροσωπευτικό δείγμα, τη γεωλογική ποικιλότητα και την πολυπλοκότητα των διεργασιών που επηρέασαν τη δημιουργία των συγκεκριμένων σχηματισμών γύψου στην Κρήτη κατά τη περίοδο του Νεογενούς καθώς οι συγκεντρώσεις του στροντίου σχετίζονται όχι μόνο με τις αποθετικές αλλά και με τις ιδιαίτερα ξηρές κλιματικές συνθήκες που επικρατούσαν κατά τη διάρκεια εναπόθεσης των εβαποριτών
Challenges and implications of the COVID-19 pandemic in global supply chains: Response measures and the future of supply chain management
No full textΠερίληψη: Είναι αναμφισβήτητο ότι η πανδημία COVID-19 αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις που έχει αντιμετωπίσει η σύγχρονη ανθρωπότητα. Επηρέασε, παγκοσμίως και σε μεγάλο βαθμό, τις ζωές των ανθρώπων, τις επιδόσεις των εταιριών, την παραγωγή αγαθών και την παγκόσμια οικονομία. Όμως, μια κρίση δύναται να παρουσιάσει και ευκαιρίες για μετάβαση σε ένα πιο βιώσιμο μέλλον. Στην έρευνα αυτή, μέσα από εκτεταμένη βιβλιογραφική ανάλυση, μελέτη και έπειτα από μια αναφορά στο θεωρητικό υπόβαθρο των εφοδιαστικών αλυσίδων, θα αναλυθούν οι σημαντικότερες προκλήσεις και επιπτώσεις που εμφανίστηκαν, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, στη λειτουργικότητα, τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων. Επιπρόσθετα, θα παρουσιαστούν μερικοί τρόποι αντιμετώπισης των επιπτώσεων αυτών, οι οποίοι αναπτύχθηκαν υπό την πίεση των υγειονομικών περιορισμών. Εν τέλη, θα παρατεθούν οι κυριότερες πρωτοβουλίες που πρέπει να λάβουν οι επιχειρήσεις, με σκοπό να ανταπεξέλθουν στις συνεχείς αλλαγές που πραγματοποιούνται στη μετά COVID-19 εποχή και θα γίνει μια προσπάθεια «χαρτογράφησης» του μέλλοντος των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων.Summarization: It is undeniable that the COVID-19 pandemic was one of the greatest crises that modern humanity has ever faced. It affected, globally and to a large extent, people’s lives, corporate performance, the production of goods and the global economy. However, a crisis can also present opportunities for a transition to a more sustainable future. In this research, through an extensive literature analysis, study, and a review of theoretical background of supply chains, the major challenges and impacts that emerged during the pandemic on the functionality, the sustainability, and the resilience of Global Supply Chains (GSC) will be analyzed. In addition, some ways to address these impacts, that were developed under the pressure of health constraints, will be presented. Finally, the main initiatives that companies need to take to cope with the constant changes taking place in the post COVID-19 era will be listed and an attempt will be made to “map” the future of global supply chains