Institutional Repository of the Technical University of Crete
Not a member yet
19304 research outputs found
Sort by
Comparison and simulation of heat transfer between smooth and non-smooth surface of heat exchangers
No full textΕναλλάκτες θερμότηταςΠερίληψη: Η διπλωματική εργασία εστιάζει στη σύγκριση της θερμικής απόδοσης και της πτώσης πίεσης μεταξύ ενός εναλλάκτη θερμότητας με αυλακώσεις και ενός λείου εναλλάκτη, χρησιμοποιώντας ως βασικές παραμέτρους τον αριθμό Nusselt και την πτώση πίεσης. Οι αυλακώσεις θεωρείται ότι ενισχύουν τη μεταφορά θερμότητας, αυξάνοντας την ανάμειξη του ρευστού και προκαλώντας τυρβώδεις ροές, οι οποίες βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα της θερμικής συναγωγής. Ωστόσο, αυτή η ενίσχυση της μεταφοράς θερμότητας συνοδεύεται συνήθως από μεγαλύτερη πτώση πίεσης, κάτι που μπορεί να επηρεάσει την ενεργειακή απόδοση του συστήματος.
Η μελέτη πραγματοποιείται με τη χρήση υπολογιστικής ρευστοδυναμικής (CFD) μέσω του λογισμικού Ansys, το οποίο επιτρέπει την προσομοίωση των ροών ρευστών και της μεταφοράς θερμότητας σε σύνθετες γεωμετρίες. Στην ανάλυση αυτή, εξετάζεται πώς η γεωμετρία των αυλακώσεων επηρεάζει την κατανομή της θερμοκρασίας, την ταχύτητα ροής και την πίεση στο εσωτερικό των εναλλακτών. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, ενώ οι εναλλάκτες με αυλακώσεις προσφέρουν καλύτερη θερμική απόδοση, αυτό επιτυγχάνεται με το κόστος της υψηλότερης πτώσης πίεσης, γεγονός που μπορεί να απαιτεί μεγαλύτερη ενεργειακή κατανάλωση για την κίνηση του ρευστού.
Τελικός στόχος της εργασίας είναι να προσδιοριστεί ποιος τύπος εναλλάκτη είναι πιο αποδοτικός σε διαφορετικές συνθήκες λειτουργίας, ώστε να ενσωματωθούν βελτιστοποιημένα συστήματα μεταφοράς θερμότητας σε βιομηχανικές και ενεργειακές εφαρμογές, λαμβάνοντας υπόψη την ισορροπία μεταξύ αποδοτικότητας και ενεργειακού κόστους.Summarization: The thesis focuses on comparing the thermal performance and pressure drop between a grooved heat exchanger and a smooth one, using the Nusselt number and pressure drop as key parameters. Grooves are believed to enhance heat transfer by increasing fluid mixing and creating turbulent flows, which improve the efficiency of thermal convection. However, this enhancement in heat transfer is typically accompanied by a higher pressure drop, which can impact the overall energy efficiency of the system.
The study is conducted using computational fluid dynamics (CFD) via the Ansys software, allowing for the simulation of fluid flows and heat transfer in complex geometries. The analysis examines how the grooved geometry affects the distribution of temperature, flow velocity, and pressure within the heat exchangers. The results indicate that while grooved heat exchangers provide better thermal performance, this comes at the cost of increased pressure drop, which may require more energy to maintain fluid flow.
The ultimate goal of the thesis is to determine which type of heat exchanger is more efficient under different operating conditions, providing insights for the optimization of heat transfer systems in industrial and energy applications. The balance between thermal efficiency and energy consumption is a critical factor in determining the best design for various practical uses
Ενιαίο σύστημα κινητικότητας δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων: αξιολόγηση και προοπτικές
No full textΠερίληψη: Μέσα από την εργασία μου θα ασχοληθώ με την κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Θα αναλύσουμε το αρχικό σκεπτικό της δημιουργίας της κινητικότητας, την πορεία των κύκλων κινητικότητας, τις αντιδράσεις που υπήρχαν, τα εμπόδια της κινητικότητας (κάποιοι κλάδοι υπαλλήλων έμεναν έξω από την κινητικότητα) καθώς και το εάν τελικά η αρχική ιδέα και ο τρόπος που εφαρμόστηκαν, έφερε το αποτέλεσμα που περίμεναν. Ν. 4440/2016 Η κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων υπάρχει και σε άλλες χώρες στο εξωτερικό, με λίγο διαφοροποιημένη διαδικασία. Θα κάνω μία σύντομη αναφορά πώς εφαρμόζεται στο εξωτερικό σε ορισμένα κράτη. Ο στόχος είναι να αναδείξουμε τις ευκαιρίες εξέλιξης των υπαλλήλων μέσω της κινητικότητας καθώς και τις αδυναμίες αυτού του συστήματος. με σκοπό, μέσω κάποιων προτάσεων, στο μέλλον να εξαλειφθούν. Η μεθοδολογία που θα ακολουθήσω είναι μεικτή, δηλαδή θα φτιάξω ερωτηματολόγια που θα δώσω σε δημοσίους υπαλλήλους που έχουν κάνει μετάταξη μέσω κινητικότητας, επίσης θέλω να πάρω συνεντεύξεις από αρμόδια στελέχη του Υπουργείου Εσωτερικών καθώς και από δύο δημόσιες υπηρεσίες που έχουν δεχτεί προσωπικό μέσω κινητικότητας. Εάν δεν δεχτούν, να μου δώσουν συνέντευξη, θα τους παρακαλέσω να απαντήσουν σε μερικές ερωτήσεις που θα τους στείλω με mail. Είναι πολύ σημαντικό να δούμε την κινητικότητα από όλες τις πλευρές : από την πλευρά του νομοθέτη, από την πλευρά της δημόσιας υπηρεσίας καθώς και από την πλευρά των υπαλλήλων. Πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα είναι μη αναμενόμενο. Θα προσπαθήσω να εντοπίσω μέσω των στοιχείων που θα συλλέξω, σε ποιο βαθμό έχει επιτευχθεί ο αρχικός στόχος, που είναι η μερική αναδιάρθρωση του δημοσίου τομέα μέσω της κινητικότητας. Σε αυτό το σημείο ενδεχομένως να βρω μεγάλη διάσταση με το τελικό αποτέλεσμα επίτευξης του στόχου
Architecture as a cinematic narrative tool: When places tell stories
No full textΠερίληψη: Η ερευνητική εργασία διερευνά την περίπλοκη και συγκοινωνούσα σχέση αρχιτεκτονικής και κινηματογράφου, δίνοντας έμφαση στην αρχιτεκτονική σκέψη μέσα στην κινηματογραφική διαδικασία.
Η εργασία ξεκινά με τη δημιουργία ενός θεωρητικού πλαισίου που συνδέει την αρχιτεκτονική με την κινηματογραφική τέχνη. Διερευνά, το πώς οι σκηνοθέτες και οι παραγωγοί μιας ταινίας, χρησιμοποιούν το χώρο, τη δομή και το σχεδιασμό για να μεταφέρουν θέματα, συναισθήματα και την ανάπτυξη του χαρακτήρα. Η ανάλυση έχει τις ρίζες της στην ιδέα ότι και οι δύο κλάδοι μοιράζονται έναν κοινό στόχο: να δημιουργήσουν συναρπαστικά περιβάλλοντα που εμπλέκουν τον θεατή-χρήστη με τον περίγυρό του. Αρχές της κινηματογραφίας, όπως το καδράρισμα, ο φωτισμός, η προοπτική, η κίνηση και το storyboard (εικονογραφήσεις, αφηγήσεις), μοιάζουν να είναι επηρεασμένοι από μεθόδους του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, όπως και το αντίστροφο. Αναλύοντας τους τρόπους με τους οποίους οι κινηματογραφιστές χρησιμοποιούν την οπτική αφήγηση για να προκαλέσουν συναισθήματα, να μεταδώσουν μηνύματα και να δημιουργήσουν καθηλωτικές και θεαματικές εμπειρίες, η μελέτη αυτή αποκαλύπτει την παράλληλη σχέση των δύο πεδίων, καθώς και οι αρχιτέκτονες εφαρμόζουν παρόμοιες τεχνικές για να ενισχύσουν τη λειτουργικότητα μέσω της προσομοίωσης, αλλά και την αισθητική και συνθετική ευρηματικότητα των σχεδίων και των έργων τους.
Μέσω μιας συγκριτικής ανάλυσης βασικών στοιχείων και παραδειγμάτων από τον κινηματογράφο, θα αποκαλυφθούν πιθανές συνέργειες μεταξύ κινηματογράφου και αρχιτεκτονικής στη διαμόρφωση και βελτίωση των ανθρώπινων εμπειριών μέσα στα δομημένα περιβάλλοντα. Σκοπός είναι να αποδειχθεί, ότι η αρχιτεκτονική δεν είναι απλώς ένα σκηνικό, αλλά ένα κρίσιμο στοιχείο που διαμορφώνει την εμπειρία του θεατή και σχηματίζει το όραμα του σκηνοθέτη. Η μελέτη επικεντρώνεται σε πέντε χαρακτηριστικές ταινίες γνωστές για τα ισχυρά αρχιτεκτονικά θέματα: Metropolis (1927), Rear Window (1954), Throne of Blood (1957), The Draughtsman’s Contract (1982), The Lighthouse (2019), Midsommar (2019).Summarization: The research paper explores the complex and interconnected relationship between architecture and cinema, with an emphasis on architectural thinking within the cinematic process.
The paper begins by establishing a theoretical framework linking architecture and cinematic art. It explores, how directors and producers of a film, use space, structure and design to convey themes, emotions and character development. The analysis is rooted in the idea that both disciplines share a common goal: to create compelling environments that engage the viewer-user with their surroundings. Principles of filmmaking, such as framing, lighting, perspective, movement and storyboarding (illustrations, narratives), seem to be influenced by methods of architectural design, and vice versa. By analyzing the ways in which filmmakers use visual storytelling to evoke emotions, convey messages, and create immersive and spectacular experiences, this study reveals the parallel relationship between the two fields, as architects apply similar techniques to enhance functionality through simulation, as well as the aesthetic and compositional inventiveness of their designs and projects.
Through a comparative analysis of key elements and examples from cinema, possible synergies between cinema and architecture in shaping and improving human experiences within built environments will be revealed. The aim is to demonstrate that architecture is not just a setting, but a critical element that shapes the viewer's experience and forms the director's vision. The study focuses on five distinctive films known for their strong architectural themes: Metropolis (1927), Rear Window (1954), Throne of Blood 1957, The Draughtsman's Contract (1982), The Lighthouse (2019), Midsommar (2019).Presented on
Sustainability analysis and synthesis of Greek dairy industries
No full textΔιπλωματική εργασία που υποβλήθηκε στη σχολή Σχολή Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης του Πολ. Κρήτης για τη πλήρωση προϋποθέσεων λήψης πτυχίου.Περίληψη: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μέτρηση της αειφορίας (βιωσιμότητας) ελληνικών, κυρίως, γαλακτοβιομηχανιών με βάση κοινωνικοοικονομικά και περιβαλλοντικά κριτήρια. Παρουσιάζεται μία ιεραρχική διαίρεση της εταιρικής αειφορίας σε δύο κύριες διαστάσεις, την ανθρώπινη και την οικολογική, οι οποίες επίσης αποτελούνται από επί μέρους συνιστώσες. Η
ανθρώπινη διάσταση έχει τρεις συνιστώσες: κοινωνικές συνθήκες, υγεία και ασφάλεια, οικονομική βιωσιμότητα. Η οικολογική διάσταση έχει και αυτή τρεις συνιστώσες: περιβαλλοντική διαχείριση, διαχείριση αποβλήτων, περιβαλλοντική μόλυνση. Κάθε συνιστώσα περιλαμβάνει έναν αριθμό δεικτών που μετρούν τις επιδόσεις κάθε εταιρείας στα επί μέρους κριτήρια εταιρικής αειφορίας. Για τον συνδυασμό των επί μέρους μεταβλητών σε πιο σύνθετες και τον υπολογισμό ενός συνολικού μέτρου αειφορίας κάθε επιχείρησης χρησιμοποιείται το μοντέλο ασαφούς λογικής Sustainability Assessment by Fuzzy Evaluation (SAFE). Το μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση της βιωσιμότητας μιας εταιρείας, την καταγραφή της ιστορικής της εξέλιξης και τη σύγκριση της εταιρείας με τους άμεσους ανταγωνιστές της. Εξίσου σημαντική είναι η δυνατότητα ανάλυσης ευαισθησίας με το μοντέλο SAFE, η οποία αναδεικνύει τους σημαντικότερους βασικούς δείκτες που επηρεάζουν την εταιρική βιωσιμότητα και προσδιορίζει τους τομείς στους οποίους οι διαχειριστές και τα στελέχη της επιχείρησης θα πρέπει να ενισχύσουν για τη μεγαλύτερη δυνατή βελτίωσης της αειφορίας. Ειδικότερα, οι σημαντικότεροι δείκτες που προέκυψαν και επηρεάζουν την αειφορία των εταιρειών είναι οι θάνατοι και τραυματισμοί λόγω εργατικού ατυχήματος
Use of clinoptilolite and palygorskite as soil amendments in lettuce cultivation
No full textΠερίληψη: Η γνώση των παραμέτρων της ορθολογικής λίπανσης οδηγεί σε αύξηση της παραγωγής, βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων, μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, μείωση του κόστους παραγωγής και ικανοποίηση της παγκόσμιας ζήτησης τροφίμων.
Στην παρούσα μεταπτυχιακή εργασία, χρησιμοποιήθηκαν δύο ορυκτά, κλινοπτιλόλιθος και παλυγορσκίτη σε δύο συγκεντρώσεις σε έδαφος, τα οποία σε συνδυασμό με χημικό λίπασμα στοχεύουν στη δημιουργία λιπασμάτων αργής αποδέσμευσης θρεπτικών συστατικών. Τα λιπάσματα αργής αποδέσμευσης επιτρέπουν την απελευθέρωση των θρεπτικών στοιχείων ανάλογα με τον ρυθμό ανάπτυξης των φυτών, επιδιώκοντας την ελεγχόμενη απελευθέρωση των θρεπτικών συστατικών του εδάφους. Επιπλέον, παρέχουν θρεπτικές ουσίες στις ρίζες των φυτών για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να μειώνεται η πιθανότητα ρύπανσης των υδάτων μέσω της αποφυγής διαρροής θρεπτικών στοιχείων.
Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτέλεση της παρούσας διατριβής είναι κλινοπτιλόλιθος (ζεόλιθος) της Thracean Zeolite®, παλυγορσκίτης της ΓΕΩΕΛΛΑΣ, έδαφος και υγρό λίπασμα από το Ινστιτούτο ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ Χανίων. Στο αρχικό στάδιο, τα ορυκτά και το έδαφος λειοτριβήθηκαν σε μέγεθος κάτω των 63 μm, ακολούθησε ορυκτολογική ανάλυση μέσω περιθλασιμετρίας ακτίνων-Χ (XRD) και χημική ανάλυση με φασματομετρία ακτινών-Χ φθορισμού (XRF). Επιπλέον, για τα ορυκτά και το έδαφος πραγματοποιήθηκε μέτρηση του pH, της αγωγιμότητας, κοκκομετρική ανάλυση μέσω υγρής κοσκίνης και κοκκομετρίας λέιζερ, καθώς και μέτρηση της ικανότητας ανταλλαγής κατιόντων με τη συσκευή Kjedahl στο εργαστήριο Γεωχημείας του Πολυτεχνείου Κρήτης. Το επόμενο στάδιο της πειραματικής διαδικασίας περιλάμβανε πειράματα στηλών, στις οποίες τοποθετήθηκαν πέντε διαφορετικά δείγματα: έδαφος, έδαφος με 5 g παλυγορσκίτη, έδαφος με 2,5 g παλυγορσκίτη, έδαφος με 5 g ζεόλιθου και έδαφος με 2,5 g ζεόλιθου, από τα οποία διήλθε υγρό λίπασμα που είχε αραιωθεί με νερό από το δίκτυο του Νομού Χανίων. Η εν λόγω πειραματική διαδικασία προσομοίωσε τη λίπανση και το πότισμα σε καλλιέργεια μαρουλιού και διήρκησε 14 ημέρες. Στο πείραμα με τα μαρούλια, που διήρκησε 19 ημέρες, τοποθετήθηκαν σε γλάστρες πέντε διαφορετικά δείγματα: έδαφος, έδαφος με 123 g παλυγορσκίτη, έδαφος με 246 g παλυγορσκίτη, έδαφος με 123 g ζεόλιθο και έδαφος με 246 g ζεόλιθο, από τα οποία διήλθε αραιωμένο υγρό λίπασμα. Συλλέχθηκε φωτογραφικό υλικό και πραγματοποιήθηκαν επιφανειακές λήψεις των μαρουλιών, με σκοπό τον υπολογισμό της αύξησης της επιφάνειας των φύλλων σε κάθε δείγμα. Μετά την ολοκλήρωση των πειραμάτων, προσδιορίστηκαν οι συγκεντρώσεις καλίου, μαγνησίου, φωσφόρου, χαλκού και ψευδαργύρου με φασματόμετρια ατομικής απορρόφησης-AAS (φασματόμετρο Perkin Elmer Analyst 100), φασματοφωτόμετρία απορρόφησης (φασματόμετρο Jenway 7315) και φασματοσκοπία εκπομπής με διέγερση πλάσματος (ICP-MS) (φασματόμετρο ICP-MS Agilent 7500cx), τα οποία ανήκουν στα εργαστήρια Γεωχημείας και Υδρογεωχημικής Μηχανικής και Αποκατάστασης Εδαφών του Πολυτεχείου Κρήτης, αντίστοιχα.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πειραματικής διαδικασίας, η χρήση ζεόλιθου και παλυγορσκίτη συμβάλλει στην κατακράτηση και αποδέσμευση θρεπτικών συστατικών. Η εφαρμογή 246 και 123 g παλυγορσκίτη, όπως αποδεικνύεται από τα πειράματα στηλών και τα πειράματα με μαρούλια, απελευθερώνει σημαντικές ποσότητες μαγνησίου από τη δομή του παλυγορσκίτη, γεγονός που πιθανόν καθιστά περιττή την προσθήκη μαγνησίου στο υγρό λίπασμα. Αντίθετα τα 246 και 123 g ζεόλιθου κατακρατούν ποσότητες μαγνησίου καθιστώντας διαθέσιμο στις ρίζες του μαρουλιού. Επιπλέον, τα 246 g ζεόλιθου συγκρατούν περισσότερο μαγνήσιο σε σύγκριση με τα 123 g. Τα 246 g ζεόλιθου συγκρατούν μεγαλύτερη ποσότητα καλίου σε σύγκριση με τις υπόλοιπες δοκιμές τόσο στα πειράματα με στήλες όσο και στα πειράματα με μαρούλια. Η αύξηση της συγκέντρωσης του ορυκτού στο έδαφος, για τον ζεόλιθο και τον παλυγορσκίτη, οδηγεί σε αύξηση της κατακράτησης καλίου. Στο πείραμα με στήλες, τα ορυκτά απελευθερώνουν ποσότητες χαλκού και ψευδάργυρου, ενώ η κατακράτηση ψευδάργυρου παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες μόνο για τα 246 g ζεόλιθου. Σύμφωνα με τα επιφανειακά δεδομένα ανάπτυξης, τα 246 g ζεόλιθου, τα 123 g ζεόλιθου και τα 123 g παλυγορσκίτη λειτουργούν ως εδαφοβελτιωτικά, ενώ τα 246 g παλυγορσκίτη ενδέχεται να αναστέλλουν την ανάπτυξη. Η ενίσχυση της συγκέντρωσης του ζεόλιθου στην καλλιέργεια μαρουλιού είναι λογική, καθώς λειτουργεί ως λίπασμα αργής αποδέσμευσης, συγκρατώντας σημαντικές ποσότητες θρεπτικών στοιχείων, όπως μαγνήσιο, κάλιο και φώσφορο, για εκτενή χρονικό διάστημα, καθιστώντας τα προσιτά στις ρίζες των φυτών
Κατασκευή ρομποτικού βραχίονα για συγκομιδή φυτών σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες
No full textSummarization: The automation of agricultural production constitutes a significant challenge in the modern world. Emerging technologies and agricultural applications can lead to increased productivity and efficiency, as well as improved product quality. Automation has contributed to various agricultural applications, including planting, harvesting, disease recognition, yield estimation, quality control, water management, crop monitoring, pesticide control, and soil and pest quality assessment. Among these applications, harvesting is the process that has seen the least technological advancement toward satisfactory automation. To this day, the majority of fruit and vegetable harvesting relies primarily on manual techniques.
Robotic systems capable of intelligent, automated, and selective harvesting can significantly contribute to the primary agricultural sector. This thesis presents the development and programming of a robotic arm designed for use in tomato and pepper cultivation within greenhouses. The implemented system utilizes computer vision to identify ripe fruits based on color, size, and other visual indicators, enabling precise harvesting decisions.
To achieve this goal, machine learning algorithms are employed to analyze vast amounts of data, enhancing predictive accuracy, optimizing harvesting schedules, and reducing waste. The individual components of the robotic arm are fabricated using 3D printing, and their final assembly results in the complete construction of the system. Through this approach, the developed robotic arm optimizes the harvesting process for tomatoes and peppers while simultaneously facilitating smarter decision-making throughout the entire cultivation cycle.Περίληψη: Η αυτοματοποίηση της γεωργικής παραγωγής αποτελεί μια σημαντική πρόκληση στο σύγχρονο κόσμο. Οι νέες τεχνολογίες και εφαρμογές γεωργίας μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση της παραγωγής και της απόδοσης, καθώς και σε βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων. Η αυτοματοποίηση έχει συνεισφέρει σε διάφορες εφαρμογές στη γεωργία, όπως η φύτευση, η συγκομιδή, η αναγνώριση ασθενειών, η εκτίμηση παραγωγής, ο ποιοτικός έλεγχος, η διαχείριση των υδάτων, η παρακολούθηση καλλιεργειών, ο έλεγχος εντομοκτόνων και η ποιότητα εδάφους και παρασιτοκτόνων. Μεταξύ αυτών των εφαρμογών, η συγκομιδή είναι η διαδικασία που έχει δεχτεί τη μικρότερη τεχνολογική ανάπτυξη για ικανοποιητική αυτοματοποίηση. Μέχρι και σήμερα, η πλειονότητα της συγκομιδής φρούτων και λαχανικών βασίζεται κατά κύριο λόγο σε χειροκίνητες τεχνικές. Τα ρομποτικά συστήματα, ικανά για ευφυή, αυτοματοποιημένη και επιλεκτική συγκομιδή μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στον πρωτογενή τομέα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφονται η κατασκευή και προγραμματισμός ενός ρομποτικού βραχίονα για χρήση σε καλλιέργειες ντομάτας και πιπεριάς εντός θερμοκηπίων. Το σύστημα που υλοποιείται χρησιμοποιεί υπολογιστική όραση για να αναγνωρίζει ώριμους καρπούς με βάση το χρώμα, το μέγεθος και άλλες οπτικές ενδείξεις, επιτρέποντας ακριβείς αποφάσεις συγκομιδής. Για την επίτευξη του συγκεκριμένου σκοπού γίνεται χρήση αλγορίθμων μηχανικής μάθησης, οι οποίοι αναλύουν εκτεταμένες ποσότητες δεδομένων για να βελτιώσουν την απόδοση της πρόβλεψης, να βελτιστοποιήσουν τα χρονοδιαγράμματα συγκομιδής και να μειώσουν τη σπατάλη. Τα επιμέρους εξαρτήματα του ρομποτικού βραχίονα υλοποιούνται μέσω τρισδιάστατης εκτύπωσης και η τελική τους συναρμολόγηση συνθέτει το συνολικό αποτέλεσμα της κατασκευής. Με αυτόν τον τρόπο, ο ρομποτικός βραχίονας που υλοποιείται βελτιστοποιεί τη συγκομιδή ντομάτας και πιπεριάς, επιτρέποντας παράλληλα την εξυπνότερη λήψη αποφάσεων σε όλο τον κύκλο της καλλιέργειας
Σύγκριση δορυφορικών και επίγειων δεδομένων καμένων εκτάσεων στην Ελλάδα: Ανάλυση του MODIS MCD64A1 NASA και των αναφορών της πυροσβεστικής υπηρεσίας για το 2002–2023
No full textSummarization: Wildfires are among the most impactful natural disasters, severely impacting ecosystems, human communities, and economies. While fires contribute to certain natural processes for the regeneration and evolution of some ecosystems, the increasing frequency and intensity of wildfires are largely driven by human activities, climate change, and extreme weather events. In Greece, forest fires are a major threat to ecological balance, with human involvement identified as the leading cause. As a result, the need for effective wildfire monitoring and prevention is the most vital and urgent that it has ever been. This study compares burned area estimates derived from NASA’s MODIS MCD64A1 global product, with ground-based records from the Hellenic Fire Service over the period 2002-2023. Satellite products, like MODIS provide consistent global-scale data for understanding, managing and mitigating wildfires. By collecting, processing, and analyzing these datasets, this research examines the temporal evolution of wildfires, their spatial distribution, and their relation to land use. The results of the comparison between 2021-2023, indicate an average absolute difference between MODIS and Fire Service data of approximately 5%. Moreover, when excluding cropland areas, which are often misclassified as burned by satellite, the average monthly discrepancy rises to 52% for Greece over the entire period of study. In large wildfire events, MODIS estimates are closer to Fire Service records, although its overall accuracy is limited by factors such as cloud cover, complex terrain, spectral similarity between land types, and coarse spatial resolution, leading to differences in smaller fire events where ground-based observations are more precise. By identifying and analyzing the similarities and differences between MODIS satellite data and official ground-based estimates, this study evaluates the reliability and limitations of each dataset in the context of wildfire monitoring in Greece. The findings aim to enhance understanding of wildfire dynamics across spatial and temporal scales and to inform the development of more informed strategies for fire monitoring and management.Περίληψη: Οι πυρκαγιές, αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα φυσικά καταστροφικά φαινόμενα που διαταράσσουν το οικοσύστημα και μπορεί να επιφέρουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, την κοινωνία και την οικονομία. Παρόλο που συμβάλουν σε ορισμένες φυσικές διαδικασίες για την αναγέννηση και εξέλιξη των οικοσυστημάτων, η αυξανόμενη ανθρώπινη παρέμβαση, η κλιματική αλλαγή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα ενισχύουν τη συχνότητα και την ένταση των πυρκαγιών. Στην Ελλάδα, οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν τον κυριότερο παράγοντα που έχει συνολικά διαταράξει τη φυσική ισορροπία, με κύρια αιτία την ανθρώπινη δραστηριότητα. Ως αποτέλεσμα, η ανάγκη για παρακολούθηση και πρόληψη των πυρκαγιών είναι πιο επείγουσα από ποτέ. Η παρούσα εργασία στοχεύει στη σύγκριση δορυφορικών δεδομένων καμένων εκτάσεων από το παγκόσμιο προϊόν της NASA MODIS MCD64A1, με τις επίγειες καταγραφές της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στον Ελλαδικό χώρο, για την περίοδο 2002–2023. Τα δορυφορικά προϊόντα ανίχνευσης που παρέχουν πληροφορίες καμένης έκτασης, όπως το MODIS, αποτελούν πολύτιμες πηγές δεδομένων σε παγκόσμια κλίμακα για την κατανόηση και διαχείρισης δασικών πυρκαγιών και την αποτελεσματικότερη πρόληψη και αντιμετώπιση αυτών. Μέσω της συλλογής, επεξεργασίας και ανάλυσης των δεδομένων, εξετάζεται η χρονική εξέλιξη των πυρκαγιών, η γεωγραφική κατανομή τους και η σχέση τους με τις χρήσεις γης. Από το 2021 έως το 2023, παρατηρείται ότι η μέση απόκλιση μεταξύ των δορυφορικών δεδομένων και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας κατά απόλυτη τιμή είναι 5%. Επίσης, απομακρύνοντας τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις που έχουν καταγραφεί ως καμένες από τα δορυφορικά δεδομένα, η μέση μηνιαία διαφορά των δεδομένων για τη συνολική περίοδο μελέτης, είναι 52% για την Ελλάδα συνολικά. Η εργασία αποσκοπεί στη σύγκριση και τη διερεύνηση διαφορών και ομοιοτήτων των δορυφορικών δεδομένων MODIS με τα επίγεια δεδομένα για την Ελλάδα. Στόχος είναι η κατανόηση του φαινομένου των πυρκαγιών σε τοπικό και χρονικό επίπεδο και η υποστήριξη για την ανάπτυξη πιο ενημερωμένων στρατηγικών για την παρακολούθηση και τη διαχείριση των πυρκαγιών
Utilizing artificial intelligence for the improvement of project management
No full textΠερίληψη: Η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) θεωρείται ως το μέλλον της τεχνολογικής ανάπτυξης, προσελκύοντας δισεκατομμύρια σε επενδύσεις κάθε χρόνο παγκοσμίως. Αν και βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο, πολλά εργαλεία και εφαρμογές της υιοθετούνται όλο και περισσότερο στον τομέα της διαχείρισης έργου. Η παρούσα εργασία διερευνά τον ρόλο της ΤΝ στην διαχείριση έργων, με έμφαση στον τρόπο με τον οποίο υποστηρίζει την βελτίωση βασικών διαδικασιών. Ο πρωταρχικός στόχος είναι να επισημανθούν οι τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται πιο συχνά και ο αντίκτυπος τους στα περιβάλλοντα έργων. Για την επίτευξη αυτής της έρευνας πραγματοποιήθηκε μια συστημική βιβλιογραφική ανασκόπηση, αναλύοντας σχετικές δημοσιεύσεις της τελευταίας πενταετίας. Μετά από μια διαδικασία διαλογής, επιλέχθηκαν 52 μελέτες για περαιτέρω εξέταση με βάση την σαφήνεια και την προσβασιμότητα τους. Οι δημοσιεύσεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τις θέσεις της επιστημονικής κοινότητας και την τρέχουσα κατάσταση του θέματος. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη εφαρμόζεται ήδη μέσω διαφόρων αλγορίθμων και συστημάτων, γεγονός που αναδεικνύει την δυνατότητα της τεχνολογίας να βελτιστοποιήσει πτυχές και συνεπώς, την έκβαση ενός έργου. Ωστόσο, η επιτυχής ενσωμάτωση της ΤΝ στη διαχείριση έργων απαιτεί κάτι περισσότερο από τεχνολογική πρόοδο. Πρέπει να εξεταστούν διάφορες επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των ηθικών, οργανωτικών και τεχνολογικών προκλήσεων. Ο ανθρώπινος παράγοντας θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη κατά την προσαρμογή στις εξελίξεις που επιφέρει η νέα εποχή. Τέλος, εντοπίζονται τα τρέχοντα ερευνητικά κενά στον τομέα και προτείνονται κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα
Overview of auxetic materials: properties, mechanisms and applications
No full textδιπλωματική εργασίαΠερίληψη: Τα αυξητικά υλικά είναι σύγχρονες μορφές υλικών ή μεταϋλικών που ενισχύουν τις μηχανικές και βιολογικές ιδιότητες σε πολλές εφαρμογές. Στην ιατρική, χρησιμοποιούνται σε εμφυτεύματα και συστήματα απελευθέρωσης φαρμάκων, προσαρμόζοντας τις ιδιότητές τους στους οργανικούς ιστούς. Στον αθλητισμό, αυτά τα υλικά βελτιώνουν την απόδοση και την ασφάλεια αθλητικών ειδών. Στην αυτοκινητοβιομηχανία, η νανοτεχνολογία επιτρέπει τη δημιουργία ελαφρύτερων και πιο ανθεκτικών δομών, ενισχύοντας την ενεργειακή αποδοτικότητα.
Η τρισδιάστατη εκτύπωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία αυξητικών υλικών, διευρύνοντας τις δυνατότητες παραγωγής προσαρμοσμένων κατασκευών. Η νανοτεχνολογία προσφέρει εξειδικευμένες ιδιότητες, όπως αυξημένη αντοχή. Παρά τις πολλές προοπτικές της, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για ασφαλείς και βιώσιμες εφαρμογές στην υγεία, τον αθλητισμό και την αυτοκινητοβιομηχανία. Στο τέλος της εργασίας παρατίθενται οι βιβλιογραφικές και διαδικτυακές πηγές.Summarization: Augmenting materials are modern forms of materials or metamaterials that enhance mechanical and biological properties in various applications. In medicine, they are used in implants and drug delivery systems, adapting their properties to organic tissues. In sports, these materials improve the performance and safety of athletic equipment. In the automotive industry, nanotechnology enables the creation of lighter and more durable structures, enhancing energy efficiency.
3D printing can be used to create augmenting materials, expanding the possibilities of producing customized constructions. Nanotechnology offers specialized properties, such as increased strength. Despite their many prospects, further research is needed for safe and sustainable applications in healthcare, sports, and the automotive industry. At the end of the work, bibliographic and online sources are provide
Επεξεργασία και ερμηνεία γεωφυσικών δεδομένων με τεχνικές μηχανικής μάθησης
No full textΠερίληψη: Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη χρήση της βαθιάς μηχανικής μάθησης (deep learning) σε γεωφυσικές μεθόδους αντιστροφής για να βοηθήσει και να αναδείξει τις παραδοσιακές μεθόδους.
Οι γεωφυσικές μέθοδοι αναπτύχθηκαν για την αναζήτηση ορυκτών πρώτων υλών στο υπέδαφος. Χρησιμοποιούνται μέθοδοι όπως οι αερομεταφερόμενες ηλεκτρομαγνητικές (AEM) και το γεωραντάρ (GPR), αλλά και η τρισδιάστατη ηλεκτρική τομογραφία (3D ERT). Όμως, οι παραδοσιακές τεχνικές συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως ο τεράστιος όγκος δεδομένων, θόρυβος που αποπροσανατολίζει τα σήματα, ελλείψεις σε πληροφορίες και υπολογιστές που δεν ανταποκρίνονται. Εκεί μπαίνει η βαθιά μάθηση, όχι απλά για να μειώσει τον χρόνο συλλογής και επεξεργασίας δεδομένων, αλλά για να αλλάξει εντελώς τον τρόπο που βλέπουμε τις έρευνες στο μέλλον. Με τα νευρωνικά δίκτυα, ειδικά αυτά που δουλεύουν με βάση τη φυσική, οι επιστήμονες μπορούν να βγάλουν πιο ξεκάθαρα, γρήγορα και αξιόπιστα συμπεράσματα, ανοίγοντας νέους δρόμους στη γεωφυσική έρευνα.
Για παράδειγμα, μοντέλα σαν το Physics-Guided Neural Network (PGNN) χειρίζονται τεράστιους όγκους δεδομένων που παλιότερα απαιτούσαν μεγάλη υπολογιστική ισχύ, συνδυάζοντας έξυπνα τους νόμους της φυσικής με ό,τι μαθαίνουν από τα δεδομένα για να χαρτογραφήσουν την ηλεκτρική αγωγιμότητα του υπεδάφους με απίστευτη ακρίβεια. Στο GPR, δίκτυα όπως το DeepLabV3+ εκτιμούν ηλεκτρικές ιδιότητες σε δευτερόλεπτα, κάνοντας μια διαδικασία που κάποτε έπαιρνε ώρες, στιγμιαία. Όσο για την αντιστροφή δεδομένων βαρύτητας, η βαθιά μάθηση μας βοηθά να εντοπίσουμε γεωθερμικά πεδία (όπως στη λεκάνη Gonghe) εντοπίζοντας πηγές ενέργειας με τρόπο που οι παραδοσιακές μέθοδοι θα χρειάζονταν χρόνια να το πετύχουν. Στην τρισδιάστατη ηλεκτρική τομογραφία (3D ERT), παρουσιάζεται ένας αλγόριθμος αντιστροφής, όπου χρησιμοποιώντας την τεχνική "εξαγωγής χαρακτηριστικών γειτονίας" μαζί με ένα τρισδιάστατο νευρωνικό δίκτυο τύπου U-Net, φτιάχνει ακριβή μοντέλα του υπεδάφους. Όλα αυτά δεν είναι απλώς βελτιώσεις αλλά νέα εργαλεία στην εξερεύνηση πόρων, την περιβαλλοντική παρακολούθηση αλλά και την πρόβλεψη φυσικών καταστροφών