Institutional Repository of the Technical University of Crete
Not a member yet
19304 research outputs found
Sort by
Υλοποίηση πλατφόρμας για την ενημέρωση, διαχείριση και ανάλυση της βάσης διατροφικών δεδομένων «HelTH»
No full textΔιπλωματική Εργασία που υποβλήθηκε στη σχολή ΗΜΜΥ του Πολ. Κρήτης για την πλήρωση προϋποθέσεων λήψης του Προπτυχιακού Διπλώματος.Summarization: Purpose: The study aims to test whether Natural Language Processing (NLP) and Machine Learning teaching can be employed to accurately predict the nutritional composition- namely total fat, protein, total sugar, sodium and fiber content- of food products using their ingredient list as input. This approach is centered around the development of AI-tool to support food labelling standardization, address public health concerns and raise consumer awareness.
Methodology: DistilBERT embeddings were employed to transform text from a food’s ingredient list into structured numerical representation, in a deep learning based predictive framework. The experimental dataset was the USDA FoodData Central Branded Food Composition database which ensures a comprehensive representation of the food environment and the variation in composition. Experimental regression models and Multi-Layer Perceptron (MLP) networks
employed a variety of loss functions, epochs, dataset sizes and batch sizes. The evaluation of the different experimental conditions was carried out using validation loss, Mean Absolute Error (MAE), and R2 score. Optimization was carried out using AdamW.
Results: Findings indicate that using datasets with data from a single food category (category-specific), provide models with improved predictive accuracy, validation loss and model convergence compared to those using data from various food categories (generalized). SmoothL1Loss function was associated with improved validation and training loss compared to other loss functions, while AdamW enhanced training stability. The study further highlights that using datasets with higher structure as opposed to unstructured datasets improves prediction
accuracy and reduces noise and overfitting risks.
Conclusions: The results indicate that NLP-driven models can be proposed as a reliable alternative in the estimation/prediction of a food’s nutritional composition from its ingredient list. This proposes the choice of scalable and cost-effective AI-based alternatives to traditional laboratory-based methods. Future research needs are identified in the areas of refinement of real-time prediction capabilities, optimization of feature selection techniques and ultimately the usability of such techniques in regulatory environments. The study highlights the potential of machine learning and intelligent food composition prediction in the food industry as a tool to increase consumer trust and support high quality labelling.Περίληψη: Σκοπός: Η μελέτη διερευνά τη δυνατότητα χρήσης της Επεξεργασίας Φυσικής Γλώσσας (NLP) και τεχνικών μηχανικής μάθησης για την ακριβή πρόβλεψη της διατροφικής σύστασης τροφίμων— ειδικότερα της περιεκτικότητας σε ολικά λιπαρά, πρωτεΐνες, ολικά σάκχαρα, νάτριο και φυτικές ίνες —βάσειτης λίστας συστατικών τους. Η έρευνα υποκινείται από την αυξανόμενη ζήτηση για ακριβή και τυποποιημένη επισήμανση τροφίμων λόγω των ρυθμιστικών αλλαγών,
των ανησυχιών για τη δημόσια υγεία και της αυξημένης καταναλωτικής ευαισθητοποίησης.
Μεθοδολογία: Αναπτύχθηκε ένα προγνωστικό πλαίσιο βασισμένο στη βαθιά μάθηση, αξιοποιώντας DistilBERT embeddings για τη μετατροπή των λιστών συστατικών σε αριθμητικές αναπαραστάσεις. Χρησιμοποιήθηκε ένα σύνολο δεδομένων από την USDA FoodData Central, διασφαλίζοντας την ευρεία κάλυψη της διατροφικής σύστασης τροφίμων. Πειραματικά μοντέλα παλινδρόμησης και δίκτυα Multi-Layer Perceptron (MLP), μελετησαν μια ποικιλία συναρτήσεων
απώλειας, εποχών, μεγεθών συνόλου δεδομένων και μεγεθών παρτίδας. Η αξιολόγηση των διαφορετικών πειραματικών συνθηκών πραγματοποιήθηκε με τη χρήση της απώλειας επικύρωσης (validation loss), του μέσου απόλυτου σφάλματος (MAE) και τoυ Συντελεστή Προσδιορισμού (R2 Score). Η βελτιστοποίηση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του AdamW.
Αποτελέσματα: Τα ευρήματα δείχνουν ότι η χρήση συνόλων δεδομένων με δεδομένα από μία μόνο κατηγορία τροφίμων (ειδική κατηγορία), παρέχει μοντέλα με βελτιωμένη ακρίβεια πρόβλεψης, απώλεια επικύρωσης και σύγκλιση του μοντέλου σε σύγκριση με εκείνα που χρησιμοποιούν δεδομένα από διάφορες κατηγορίες τροφίμων (γενικευμένα). Η συνάρτηση SmoothL1Loss συσχετίστηκε με βελτιωμένες απώλειες επικύρωσης και εκπαίδευσης σε σύγκριση με άλλες συναρτήσεις απωλειών, ενώ η AdamW ενίσχυσε τη σταθερότητα της
εκπαίδευσης. Η μελέτη υπογραμμίζει περαιτέρω ότι η χρήση συνόλων δεδομένων με υψηλότερη δομή σε αντίθεση με τα μη δομημένα σύνολα δεδομένων βελτιώνει την ακρίβεια πρόβλεψης και μειώνει τους κινδύνους θορύβου και υπερπροσαρμογής.
Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι τα μοντέλα που βασίζονται σε NLP μπορούν να προταθούν ως αξιόπιστη εναλλακτική λύση για την εκτίμηση/πρόβλεψη της διατροφικής σύνθεσης ενός τροφίμου από τη λίστα συστατικών του. Αυτό προτείνει την επιλογή κλιμακούμενων και οικονομικά αποδοτικών εναλλακτικών λύσεων με βάση την ΤΝ σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους που βασίζονται σε εργαστήρια. Μελλοντικές ερευνητικές ανάγκες εντοπίζονται στους τομείς της βελτίωσης των δυνατοτήτων πρόβλεψης σε πραγματικό χρόνο, της βελτιστοποίησης των τεχνικών επιλογής χαρακτηριστικών και τελικά της χρηστικότητας αυτών των τεχνικών εντός των κανονιστικών πλαισίων της επισήμανσης τροφίμων. Η μελέτη αναδεικνύει τις δυνατότητες της μηχανικής μάθησης και της ευφυούς πρόβλεψης της σύνθεσης των τροφίμων για τη βιομηχανία τροφίμων ως εργαλείο αύξησης της εμπιστοσύνης των καταναλωτών προς τα συσκευασμένα τρόφιμα και την υποστήριξη της επισήμανσης υψηλής ποιότητας
Lightning protection of electrically interconnected berthed ships
No full textΠερίληψη: Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την τεχνολογία του cold-ironing, η οποία αφορά την ηλεκτρική διασύνδεση πλοίων με το ηλεκτρικό δίκτυο της ξηράς, κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο λιμάνι. Η διαδικασία αυτή επιτρέπει στα πλοία να απενεργοποιήσουν τις γεννήτριές τους, μειώνοντας τις εκπομπές των εκλυόμενων από τα καύσιμα ρύπων, και οδηγώντας, για το λόγο αυτό, στη συμμόρφωση με τους διεθνείς κανόνες και πρότυπα που αφορούν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στη ναυτιλία. Ωστόσο, η εφαρμογή του cold-ironing δημιουργεί νέες τεχνικές προκλήσεις, καθώς ο τρόπος της διασύνδεσης του συστήματος πλοίου με το ηλεκτρικό δίκτυο της ξηράς, καθιστά ευάλωτη την εν λόγω τοπολογία σε κεραυνικά πλήγματα. Η σύνδεση του συστήματος του πλοίου, μέσω εναέριων γραμμών μεταφοράς και τοπικών υποσταθμών, τίθενται σε κίνδυνο από την παρουσία κεραυνού, καθώς οι υπερτάσεις που προκαλούνται από κεραυνικά πλήγματα, δύνανται να καταστρέψουν κρίσιμα κυκλωματικά στοιχεία της συνολικής τοπολογίας ενός τέτοιου συστήματος.
Επιπροσθέτως, μελετάται η αξία της αντικεραυνικής προστασίας και η τοποθέτηση κατάλληλων διατάξεων προστασίας έναντι των υπερτάσεων σε μία διάταξη cold-ironing. Για τον σκοπό αυτό, μοντελοποιήθηκαν βάσει του προτύπου IEC 62305-1, οι διαφορετικοί τύποι κεραυνικών πληγμάτων (αρνητικός κεραυνός με και χωρίς επακόλουθο πλήγμα, θετικός κεραυνός), οι οποίοι στη συνέχεια εφαρμόστηκαν στην cold-ironing τοπολογία, ώστε να προσδιοριστούν οι κρίσιμοι παράγοντες που επηρεάζουν την ασφάλεια του συστήματος. Τέλος, εφαρμόστηκαν τρία είδη διαφορετικών διατάξεων τοπολογίας για την προστασία του συστήματος, εκ των οποίων επιλέγεται η αποδοτικότερη.
Στη συνέχεια, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων, οι οποίες υλοποιήθηκαν με το λογισμικό ATP-EMTP, για σκοπούς ανάδειξης των τεχνικών προκλήσεων μιας διάταξης cold-ironing, όσον αφορά το κεραυνικό πλήγμα και τις υπερτάσεις όπου ενδέχεται να προκύψουν στην εκάστοτε περίπτωση, όπως επίσης και τις διαφορετικές διατάξεις προστασίας έναντι των υπερτάσεων. Βάσει της εκτίμησης της απόδοσης της εκάστοτε διάταξης, προστασίας κατά την εφαρμογή διαφορετικών κεραυνικών πληγμάτων, επιλέγεται η καλύτερη τοπολογία προστασίας για το εν λόγω σύστημα.Summarization: The present thesis investigates the cold-ironing technology, which refers to the electrical interconnection of berthed ships with the onshore power grid. This arrangement allows vessels to shut down their onboard generators, reducing, this way, emissions from fuel combustion and ensuring compliance with international regulations and standards, regarding environmental impact in maritime transport. However, the way a ship’s electrical system ties into the shore grid leaves the overall topology susceptible to lightning strikes. Connections that run through overhead lines and local substations are exposed; the overvoltages produced by lightning can damage critical circuit components.
Furthermore, this thesis examines the importance of lightning protection and placement of suitable surge-protection devices in a cold ironing installation. Different lightning-stroke types, such as negative strokes (including subsequent strokes) and positive strokes, were modelled according to the IEC 62305-1 standard, and applied to the cold-ironing topology, in order to pinpoint the factors that affect the system’s safety mostly. Three alternative protection configurations were then tested, selecting the most effective.
Finally, simulation results, which were carried out via the ATP-EMTP software, are presented. These simulations highlight the technical challenges of a cold-ironing configuration in the context of lightning strikes and the resulting overvoltages that may arise in each case, as well as the performance of different surge protection topologies. Based on the evaluation of each protection scheme under different lightning strike scenarios, the most efficient protection topology is being pointed out
Development of an intelligent system for the implementation of policies in public shared space license granting and control procedures
No full textΠερίληψη: Στις μέρες μας, τα Έξυπνα Συστήματα Λογισμικού που βασίζονται σε Τεχνητή Νοημοσύνη μπορούν να υποστηρίξουν ουσιαστικά την ορθή εφαρμογή διοικητικών πολιτικών και να βοηθήσουν τους οργανισμούς του δημόσιου τομέα στην άσκηση των αρμοδιοτήτων τους. Ο κύριος στόχος της ανάπτυξης τέτοιων συστημάτων είναι η ενίσχυση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων σε περιβάλλοντα, όπου συνήθως προκύπτουν συγκρούσεις, λόγω διαφορετικών πολιτικών, προτεραιοτήτων ή ρόλων χρηστών. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η υποστήριξη της λήψης αποφάσεων σε διαδικασίες διαχείρισης δημόσιου χώρου. Το σύστημα που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της εργασίας εφαρμόζεται σε μια σημαντική διαδικασία, η οποία εξυπηρετεί ως μελέτη περίπτωσης, στο Τμήμα Εσόδων του Δήμου Χανίων. Συγκεκριμένα, η εργασία αφορά στη λήψη αποφάσεων κατά τη διαδικασία χορήγησης άδειας χρήσης κοινόχρηστου χώρου για ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων και στον έλεγχο και επιβολή προστίμου στη μη τήρησή της ή στην αυθαίρετη χρήση του χώρου. Λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του ισχύοντος νομικού πλαισίου, τοσύστημα προτρέπει τους χρήστες σε κάθε στάδιο να λάβουν μια απόφαση με βάση τον τύπο και την πληρότητα της υποβληθείσας αίτησης. Οι χρήστες αποφασίζουν εάν θα προχωρήσουν στη διαδικασία χορήγησης άδειας ή θα ξεκινήσουν άλλες απαραίτητες ενέργειες που απαιτούνται για την ολοκλήρωσή της. Μέσω της αυτοματοποίησης των κανόνων και της υλοποίησης πολιτικών, το σύστημα συμβάλλει στην επίτευξη αυξημένης επιχειρησιακής ωριμότητας και ετοιμότητας, ενώ ταυτόχρονα μειώνει τον απαιτούμενο χρόνο για τη λήψη και υλοποίηση αποφάσεων. Για την επεξεργασία των δεδομένων και τη λογική λήψης αποφάσεων χρησιμοποιήθηκε ένα εργαλείο ιεραρχικής επιχειρηματολογίας, η πλατφόρμα rAIson. Για να διασφαλιστεί μια διαισθητική και φιλική προς τον χρήστη διεπαφή, επιλέχθηκε και εφαρμόστηκε στην ανάπτυξη του συστήματος η ποιοτική μέθοδος αξιολόγησης ευχρηστίας «Σκέψου Φωναχτά» (Think Aloud Protocol - TAP). Τέλος, το σύστημα αξιολογήθηκε από τους χρήστες με χρήση της Κλίμακας Χρηστικότητας Συστήματος (System Usability Scale - SUS). Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης δείχνουν ότι το σύστημα αξιολογήθηκε θετικά από τους συμμετέχοντες ως προς την χρηστικότητά του. Η σαφής τάση συμφωνίας με θετικές δηλώσεις και διαφωνίας με αρνητικές ενισχύει περαιτέρω το συμπέρασμα ότι το προτεινόμενο σύστημα είναι φιλικό προς τον χρήστη και εύκολο στη χρήση.Summarization: In our days, Intelligent Software Systems based on Artificial Intelligence can substantially support the proper implementation of administrative policies and assist public sector organizations in exercising their responsibilities. The main objective of implementing such systems is to enhance the decision-making process in environments, where conflicts typically arise, due to different policies, priorities, or user roles. The aim of this diploma thesis is to support decision-making in the management of public shared space. The developed system is applied to a critical process within the Revenue Department of the Municipality of Chania, serving as a practical case study. Specifically, the work concerns decision-making for the licensing procedure of public shared space use for the arrangement of outdoor seating areas and the inspection and imposition of fines for non-compliance or unauthorized use of the space. Taking into account the provisions of the applicable legal framework, the system prompts the users at each stage to make a decision based on the type and completeness of the submitted application. Users decide whether to advance the License Granting procedure or to initiate other necessary actions required for its resolution. Through the automation of rules and policy implementation, the system contributes to achieving increased operational maturity and readiness, while simultaneously reducing the time required for decision-making and action implementation. The system utilizes the rAIson platform, a hierarchical argumentation tool, for its data processing and decision-making logic. To ensure an intuitive and user-friendly interface, the qualitative "Think Aloud Protocol" (TAP) was applied during the development process. Finally, the system's usability was evaluated by end-users with the System Usability Scale (SUS). The evaluation results indicate that the system was positively assessed in terms of usability by the participants. The clear tendency to agree with positive statements and disagree with negative ones further supports the conclusion that the proposed system is user-friendly and easy to use
Effect of organic solvents on the leaching of valuable elements from photovoltaic panels
No full textΠερίληψη: Η αύξηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής έχει επιταχύνει τη
μετάβαση σε φιλικές προς το περιβάλλον μορφές ενέργειας, με τις
Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) να αποτελούν κεντρικό άξονα στη
στρατηγική ενεργειακής πολιτικής. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από
φωτοβολταϊκά (Φ/Β) συστήματα γνώρισε ραγδαία ανάπτυξη μετά το 2000,
οδηγώντας σε μαζική εγκατάσταση πάνελ πρώτης γενιάς, κυρίως βασισμένων
σε μονοκρυσταλλικό και πολυκρυσταλλικό πυρίτιο. Δεδομένης της μέσης
διάρκειας ζωής ενός πάνελ (20–25 έτη), αναμένεται τις επόμενες δεκαετίες
σημαντικός όγκος φωτοβολταϊκών αποβλήτων, γεγονός που καθιστά αναγκαία
την εφαρμογή τεχνολογιών ανακύκλωσης σύμφωνα με τις αρχές της κυκλικής
οικονομίας. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της
υδροθερμικής εκχύλισης αργύρου (Ag) από απόβλητα Φ/Β πάνελ πυριτίου, με
τη χρήση ήπιου οργανικού οξέος, συγκεκριμένα οξαλικού οξέος (OA). Ο
άργυρος, αν και σε μικρή περιεκτικότητα, αποτελεί πολύτιμο μέταλλο για την
οικονομική βιωσιμότητα της ανακύκλωσης Φ/Β, λόγω της υψηλής
αγοραστικής του αξίας. Η πειραματική διαδικασία περιέλαβε αρχικά θερμική
και χημική προεπεξεργασία των κυψελών (αφαίρεση προστατευτικών
στρωμάτων EVA και αλουμινίου), ακολουθούμενη από υδροθερμική εκχύλιση
υπό ελεγχόμενες συνθήκες. Οι βασικές παράμετροι που εξετάστηκαν ήταν η
συγκέντρωση του οξαλικού οξέος (1–2 M), η θερμοκρασία (150–210 °C) και ο
χρόνος παραμονής (60–150 min), ενώ η αναλογία υγρού προς στερεό (L/S)
διατηρήθηκε σταθερή στα 30:1 ml/g. Η βελτιστοποίηση των παραμέτρων έγινε
με χρήση της μεθόδου απόκρισης επιφάνειας (Response Surface
Methodology - RSM) και πειραματικού σχεδιασμού Box–Behnken. Τα
αποτελέσματα ανέδειξαν τη συγκέντρωση ως τον καθοριστικότερο παράγοντα
στην απόδοση της εκχύλισης, ενώ υψηλές θερμοκρασίες ενίσχυσαν
σημαντικά την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας. Οι βέλτιστες συνθήκες
εκχύλισης ήταν θερμοκρασία 210 °C, 1 M συγκέντρωση και χρόνος
παραμονής 60 min, επιτυγχάνοντας υψηλές αποδόσεις ανάκτησης Ag.
Συγκριτικά, η εκχύλιση με ισχυρό ανόργανο οξύ (65% HNO3) εμφάνισε
σαφώς υψηλότερη αποδοτικότητα, υποδεικνύοντας την ανάγκη περαιτέρω
βελτιστοποίησης φιλικών προς το περιβάλλον μεθόδων. Συνολικά, η
προσέγγιση αυτή συμβάλλει στην ανάπτυξη πράσινων τεχνολογιών
ανάκτησης κρίσιμων μετάλλων από Φ/Β απόβλητα, ενισχύοντας τη
βιωσιμότητα και την αποδοτικότητα του κύκλου ζωής των ΑΠΕ.Summarization: The rapid intensification of climate change has accelerated the transition toward environmentally friendly energy sources, with Renewable Energy Sources (RES) becoming a central pillar of energy transition strategies. Since 2000, electricity generation from photovoltaic (PV) systems has experienced significant growth, resulting in the widespread installation of first-generation panels, primarily based on monocrystalline and polycrystalline silicon. Given the average service life of a PV panel (20–25 years), a considerable volume of PV waste is expected in the coming decades, highlighting the urgent need for recycling technologies aligned with circular economy principles. This thesis focuses on the hydrothermal leaching of silver (Ag) from silicon-based end-of-life PV panels, using a mild organic acid, specifically oxalic acid (OA). Despite its low concentration in PV cells, silver is a valuable metal with high market value, which renders its recovery economically important. The experimental procedure included initial thermal and chemical pretreatment of the cells (removal of EVA and aluminum layers), followed by hydrothermal leaching under controlled conditions. The main parameters investigated were oxalic acid concentration (1–2 M), temperature (150–210 °C), and residence time (60–150 min), while the liquid-to-solid (L/S) ratio was kept constant at 30:1 ml/g. Process optimization was performed using Response Surface Methodology (RSM) with a Box–Behnken experimental design. Results indicated that acid concentration was the most influential factor in Ag recovery, while elevated temperatures further enhanced the leaching efficiency. Optimal leaching conditions were determined as 210 °C, 1 M OA, and a reaction time of 60 min, achieving high silver recovery yields. In comparison, leaching with strong inorganic acid (65% HNO₃) exhibited significantly higher efficiency, underscoring the need for further optimization of environmentally benign methods. Overall, this approach contributes to the development of green technologies for the recovery of critical metals from PV waste, promoting the sustainability and efficiency of RES life cycles
Προσαρμοστικός έλεγχος προβλεπτή-ανατροφοδότησης του SIRD επιδημιολογικού μοντέλου με αβέβαιες παραμέτρους και καθυστέρηση εισόδου
No full textGraduate Thesis for the Degree of Electrical & Computer Engineering.Summarization: In this thesis, we present an adaptive predictor-feedback controller for the widely-used SIRD epidemiological model. The behavior of systems such as the SIRD model is usually influenced by parameter uncertainty as well as various time delays which manifest in the system's dynamics. The control law proposed in this work aims to compensate for both of these phenomena while ensuring the stability of the system.Περίληψη: Σε αυτήν την διπλωματική εργασία παρουσιάζουμε έναν προσαρμοστικό ελεγκτή ελέγχου-ανατροφοδότησης για το ευρέως διαδεδομένο επιδημιολογικό μοντέλο SIRD. Η συμπεριφορά συστημάτων όπως το SIRD συχνά επηρεάζεται από ασταθείς παραμέτρους καθώς και χρονικές καθυστερήσεις οι οποίες παρουσιάζονται στο σύστημα. Ο νόμος ελέγχου ο οποίος προτείνεται εστιάζει στην ισοστάθμιση και των δύο αυτών φαινομένων, διασφαλίζοντας παράλληλα την ευστάθεια του συστήματος
The spatial reflection of the Treaty of Lausanne in the wider area of the city of Chania and the contribution of refugee settlements and exchangeable properties to its urban and architectural development
No full textΠερίληψη: Η άφιξη περίπου 11.000 προσφύγων στον νομό Χανίων, η οποία πραγματοποιήθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και τη Συνθήκη της Λωζάννης το 1923 — που καθόρισε το υποχρεωτικό πλαίσιο για την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και την αναδιανομή των περιουσιών των εκτοπισμένων — οδήγησε σε αύξηση του πληθυσμού κατά 24%, με τα περίφημα «ανταλλάξιμα» – περιουσίες που εγκαταλείφθηκαν από τον μουσουλμανικό πληθυσμό – να αποτελούν βασικό εργαλείο για την κάλυψη των αναγκών στέγασης και διαβίωσης των προσφύγων και να συμβάλλουν καθοριστικά στη μετέπειτα εξέλιξη της πόλης των Χανίων. Ο νομός Χανίων είναι ένας από τους είκοσι οκτώ νομούς της χώρας στους οποίους εντοπίζονται ανταλλάξιμα ακίνητα, καθώς η παρουσία του μουσουλμανικού πληθυσμού υπήρξε σημαντική την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας και συνεχής έως το 1923, παρουσία που συνοδευόταν και από αξιοσημείωτη συμμετοχή στην κατοχή γαιών. Η αποκατάσταση των προσφύγων στην πόλη των Χανίων, μέσω της δημιουργίας προσφυγικών συνοικισμών και της αξιοποίησης των ανταλλάξιμων περιουσιών, λειτούργησε ως καταλύτης για την πολεοδομική επέκτασή της, κυρίως προς τα νότια και τα δυτικά, όπου υπήρχαν εκτεταμένες μουσουλμανικές γαίες.
Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η τεκμηρίωση και ερμηνεία των χωρικών μεταβολών που συντελέστηκαν στον αστικό και περιαστικό χώρο των Χανίων μετά την προσφυγική εγκατάσταση και την αναδιανομή των ανταλλάξιμων περιουσιών, καθώς και η αποτίμηση της συμβολής τους στην πολεοδομική και αρχιτεκτονική εξέλιξη της πόλης.
Πιο συγκεκριμένα, εξετάζονται οι προσφυγικοί συνοικισμοί που δημιουργήθηκαν για τη στέγαση των προσφύγων και οι περιοχές όπου εντοπίζονται ανταλλάξιμα ακίνητα –γαίες και μετόχια- στο σημερινό πολεοδομικό συγκρότημα των Χανίων και σε περιαστικούς οικισμούς των δημοτικών κοινοτήτων Σούδας, Νεροκούρου, Μουρνιών, Περιβολίων, Δαράτσου, καθώς και των τοπικών κοινοτήτων Βαμβακόπουλου και Τσικαλαριών.
Παρά την κρισιμότητα του θέματος και την έντονη επιρροή αυτής της – κατά κανόνα παράδοξης – εξέλιξης του αστικού χώρου, οι υφιστάμενες έρευνες για τα «προσφυγικά» των Χανίων αλλά και άλλων μικρών αστικών κέντρων των λεγόμενων «Νέων Χωρών» παραμένουν περιορισμένες και για τα «ανταλλάξιμα» σχεδόν ανύπαρκτες, με τις περισσότερες προσεγγίσεις να έχουν κυρίως κοινωνιολογικό χαρακτήρα, παραμελώντας πτυχές που αφορούν την αρχιτεκτονική και τη διαχείριση του χώρου. Κατά τούτο, απαντάται ερευνητικό κενό το οποίο η παρούσα διατριβή θα επιχειρήσει να καλύψει.
Τα κύρια ερευνητικά ερωτήματα που θα επιχειρηθεί να απαντηθούν μεταξύ άλλων είναι τα εξής:
– Ποιος ο ρόλος των «προσφυγικών» και των «ανταλλαξίμων» στην παραγωγή και εξέλιξη του δομημένου χώρου της πόλης των Χανίων;
– Ποια ήταν η διαδικασία μετατροπής του αγροτικού τοπίου των Χανίων σε αστικό μέσω των «ανταλλαξίμων» και σε ποιες περιοχές διακρίνονται εντονότερα τα χωρικά αποτυπώματα αυτής της μεταβολής και γιατί;
– Ποιος ο ρόλος των ανταλλάξιμων μετοχίων στην προσφυγική αποκατάσταση και την οικιστική επέκταση του περιαστικού τοπίου;
– Αποδίδεται χωρικά πρόθεση «ενσωμάτωσης» του προσφυγικού πληθυσμού στην πόλη ή το αντίθετο και πως αποδίδεται χωρικά;
– Σε ποιο βαθμό ο θεσμός των ανταλλάξιμων περιουσιών λειτούργησε ως εργαλείο εξελληνισμού του αστικού χώρου στα Χανιά; Ποιος ο ρόλος της διαχείρισης των ανταλλάξιμων θρησκευτικών κτισμάτων;
– Παραμένουν διακριτοί σήμερα οι προσφυγικοί θύλακες στον αστικό ιστό των Χανίων και πως ερμηνεύεται η σημερινή τους κατάσταση;
– Θα μπορούσαν οι προσφυγικοί συνοικισμοί να αποτελέσουν μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς των Χανίων και να ενταχθούν στην ιστορική αφήγηση της πόλης ως κεντρικός παράγοντας της χωρικής της εξέλιξης;
Η πρωτογενής έρευνα περιέλαβε δεκατέσσερα δημόσια αρχεία (1. Αρχείο της Τοπογραφικής Υπηρεσίας Χανίων, 2. Αρχείο της Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος, 3. Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, 4. Ιστορικό Αρχείο Τράπεζας της Ελλάδος, 5. Ιστορικό Αρχείο Κρήτης, 6. Αρχείο Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος», 7. Γενικά Αρχεία του Κράτους, 8. Αρχείο Χαρτών Υπηρεσίας Δόμησης Δήμου Χανίων, 9. Αρχείο Χαρτών και Φωτογραφιών της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, 10. Αρχείο Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας Χανίων, 11. Αρχείο Δημοτικής Βιβλιοθήκης Χανίων, 12. Αρχείο ΥΔΑΜΚ, Γραφείο ΔΑΠ Χανίων, 13. Φωτογραφικό αρχείο Φιλολογικού Συλλόγου Χανίων «Ο Χρυσόστομος», 14. Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών) και σημαντικό αριθμό ιδιωτικών αρχείων και συλλογών.
Η διατριβή αποτελείται από την Εισαγωγή-Μέθοδο, μια σύντομη αναφορά στο θεσμικό πλαίσιο των ανταλλάξιμων και την προσφυγική εγκατάσταση, τρία βασικά μέρη και την Ερμηνεία-Συμπεράσματα.
Στο Α΄ μέρος με τίτλο Το αρχιτεκτονικό και πολεοδομικό κατάλοιπο στα Χανιά πριν από την άφιξη των προσφύγων και οι πρώτες προσπάθειες για την αποκατάστασή τους, η διατριβή,
α) επιχειρεί να αποδώσει επιγραμματικά το πολεοδομικό και αρχιτεκτονικό κατάλοιπο πριν από την έλευση των προσφύγων, προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτίμηση της επίδρασης της προσφυγικής εγκατάστασης, και επίσης,
β) αναλύει την άφιξη των προσφύγων στα Χανιά και τις πρώτες προσπάθειες της πολιτείας για την άμεση κάλυψη των στεγαστικών τους αναγκών, τις αρχικές προσφυγικές εγκαταστάσεις και τις αποφάσεις για την οριστική τους αποκατάσταση, μέσω της ίδρυσης προσφυγικών συνοικισμών και της διαχείρισης της ανταλλάξιμης περιουσίας στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων.
Το Β΄ μέρος, με τίτλο Τα «Προσφυγικά» των Χανίων, πραγματεύεται τη κρατική διαδικασία εγκατάστασης των προσφύγων στην πόλη των Χανίων με την ανέγερση εννέα (9) προσφυγικών συνοικισμών και συγκεκριμένα: 1.Προσφυγικός συνοικισμός της Ε.Α.Π., 2.Προσφυγικός συνοικισμός στη θέση «Φιστικιές», 3.Προσφυγικός συνοικισμός στη θέση «Άγιος Ιωάννης», 4.Προσφυγικός συνοικισμός «Μπόλαρη», 5.Προσφυγικός συνοικισμός «Δικαστηρίων», 6.Προσφυγικός συνοικισμός στη θέση Παχιανά, 7.Προσφυγικός συνοικισμός στη θέση Άγιος Λουκάς, 8.Προσφυγικός συνοικισμός Σάντουιτς Ι, 9.Προσφυγικός συνοικισμός Σάντουιτς ΙΙ.
Το Γ΄ μέρος, με τίτλο Τα «Ανταλλάξιμα» των Χανίων, χωρίζεται σε δύο υποκεφάλαια και επικεντρώνεται στη διαχείριση και αξιοποίηση της ανταλλάξιμης περιουσίας (θρησκευτικά κτίσματα, ανταλλάξιμες γαίες και μετόχια).
Το πρώτο υποκεφάλαιο, Ανταλλάξιμα «εντός» της πόλης των Χανίων, διακρίνεται σε δύο επιμέρους ενότητες. Η πρώτη ενότητα, Ανταλλάξιμα θρησκευτικά κτίσματα, αφορά οκτώ (8) κτίρια, τα οποία είναι κυρίως τζαμιά, καθώς και ένα χαμάμ και μία δεξαμενή, που συνδέονταν άμεσα με τη μουσουλμανική θρησκευτική λατρεία (το Γιουσούφ Πασά τζαμί, το Οθωμανικό Λουτρό στην οδό Χάληδων, τη Δεξαμενή Σπλάντζιας, το Σινάν Αγά ή Αράπ τζαμί, το Χασεκή Μεχμέτ Αγά ή Μαχαλέ τζαμί, το Τζαμί Μεϊντάνι στη Χαλέπα, το Τζαμί της Νέας Χώρας και το Χουσεΐν Πασά τζαμί στο Άνω Κουμ Καπί). Παράλληλα, εξετάζονται και κτίσματα τα οποία, αν και δεν αποτέλεσαν ανταλλάξιμη περιουσία, συνδέθηκαν είτε με την προσωρινή διαμονή προσφύγων είτε με τη μεταγενέστερη αλλαγή χρήσης τους μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης, όπως το Τζαμί του Κιουτσούκ Χασάν, το Χασεκί Αχμέτ Αγά τζαμί, το Ταφικό μνημείο Κουμπές και ο Τεκές Μεβλεβήδων.
Η δεύτερη ενότητα, Ανταλλάξιμες γαίες και μετόχια, παρουσιάζει τα δέκα (10) ανταλλάξιμα αγροκτήματα που εντοπίζονται εντός των ορίων της πόλης, καθώς και τα μετόχια που περιλαμβάνονταν σε αυτές τις εκτάσεις (το ανταλλάξιμο αγρόκτημα «Βαρούσι», το αγρόκτημα «Άγιος Κωνσταντίνος», το αγρόκτημα «Νίκη», το αγρόκτημα «Αδά-Παζάρ» μαζί με το μετόχια Μπάρμπου, το αγρόκτημα «Δημοκρατία» με το Κόκκινο μετόχι, το αγρόκτημα «Νέμεσις» με τα μετόχια Κάτω Πασακάκι και Πάνω Πασακάκι, το αγρόκτημα «Κριτζάλια» με το μετόχι Χαρακιά, το αγρόκτημα «Ελευθέριος» και το αγρόκτημα «Ιωνία»).
Το δεύτερο υποκεφάλαιο, με τίτλο Ανταλλάξιμα «εκτός» της πόλεως των Χανίων, εξετάζει την ανταλλάξιμη περιουσία που εντοπίστηκε στον περιαστικό χώρο της πόλης, παρουσιάζοντας έξι (6) αγροκτήματα και τα αντίστοιχα μετόχια που περιλαμβάνονταν σε αυτά (το ανταλλάξιμο αγρόκτημα «Μουρσαλή», το αγρόκτημα «Νεροκούρου-Τσικαλαριά» με τα μετόχια Κάτω Μουλά Χανούμ, Πάνω Μουλά Χανούμ και Μεμίση, το αγρόκτημα «Κουκουλιερός» με το μετόχι Κουκουναράς (Χαμίτ Μπέη), το αγρόκτημα «Κωνσταντινούπολις» με τα μετόχια Τσίγκρη, Χαϊδέρ Αγά, Πετρή Μπέη και Αγαδάκη, το αγρόκτημα «Αλάτσατα» με τα μετόχια Μετοχάκι και Στύλος και, τέλος, το αγρόκτημα «Γαλατάς-Περιβόλια» με τα μετόχια Μουσταφά Ναϊλί Πασά, Κεφαλιανού, Καρά Αλή, Γετίμ Αγά, Κατρή Μπέη, Μακρύς Τοίχος και Κάτω Μακρύς Τοίχος.)
Μέσα από τη διατριβή, γίνεται φανερό ότι οι πολιτικές κοινωνικής και οικονομικής ενσωμάτωσης των προσφύγων, οι τρόποι με τους οποίους η αναχώρηση των Μουσουλμάνων δημιούργησε πρόσφορο έδαφος για μια διαδικασία «εξελληνισμού» του αστικού χώρου στα Χανιά, καθώς και η θεμελιώδης σημασία της προσφυγικής εγκατάστασης σε συνοικισμούς, ανταλλάξιμες γαίες και μετόχια, συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση ενός νέου πολεοδομικού, κοινωνικού και δημογραφικού τοπίου. Η προσφυγική αποκατάσταση λειτούργησε ως βασικός μοχλός της αστικής επέκτασης, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση της σύγχρονης εικόνας και έκτασης των Χανίων.
Σε μία προσπάθεια εντοπισμού της ιδιαιτερότητας που έχει προκύψει στην εξέλιξη της πόλης των Χανίων μέσω των «ανταλλαξίμων», διαπιστώνεται ότι οι πρώην ανταλλάξιμες περιοχές αποτελούν αστικό χώρο του οποίου ο χαρακτήρας παραμένει σε κάποιο βαθμό αγροτικός. Αν και η πόλη, μέσω των προσόψεων, της ρυμοτομίας και της πολεοδομικής χάραξης, παραπέμπει σε αστικό περιβάλλον, το εσωτερικό πολλών οικοδομικών τετραγώνων – με τις αυλές, τις διάσπαρτες μικρές καλλιέργειες και τις καθημερινές πρακτικές χρήσης του χώρου – αποκαλύπτει τη συνέχιση ενός αγροτικού τρόπου ζωής. Υφίσταται, επομένως, στην περιοχή των πρώην ανταλλαξίμων των Χανίων μία κοινωνική και χωρική συνθήκη, η οποία δεν αποτυπώνεται στην εικονογραφία της πόλης, αλλά συνιστά μία αντίφαση ανάμεσα στο αστικό περίβλημα και την αθέατη αγροτική ζωή των οικοδομικών τετραγώνων.
Η αντίφαση αυτή σχετίζεται τόσο με τη φύση των «ανταλλαξίμων» όσο και με την κοινωνική προέλευση των κατοίκων των περιοχών αυτών. Οι πρόσφυγες που επιλέχθηκαν αρχικά να εγκατασταθούν μέσω της αγροτικής αποκατάστασης — με βασικό κριτήριο την αγροτική τους προέλευση — καθώς και οι εσωτερικοί μετανάστες από αγροτικές περιοχές που ακολούθησαν, εντάχθηκαν σε ένα περιβάλλον οικείο, το οποίο τους επέτρεψε τη διατήρηση, ακόμη και την ενίσχυση, αγροτικών πρακτικών. Παρά την πρόθεση αστικοποίησης — όπως αυτή αποτυπώθηκε κυρίως στην εξωτερική μορφή των κατοικιών και στις, συχνά Ιπποδάμειας μορφής, χαράξεις που υποδήλωναν την κυριαρχία της πόλης επί της υπαίθρου — η ζωή στο εσωτερικό των οικοδομικών τετραγώνων των Ανταλλαξίμων δεν μεταβλήθηκε ουσιαστικά. Έτσι, διαμορφώθηκε μια πόλη με διπλό χαρακτήρα: αφενός, η δημόσια εικόνα της παραπέμπει σε αστικότητα, αφετέρου, η καθημερινότητα των κατοίκων διατηρεί έντονες αγροτικές αναφορές.
Η παρατήρηση αυτού του φαινομένου στα Χανιά μπορεί να αποτελέσει έναυσμα για την περαιτέρω μελέτη και άλλων ελληνικών πόλεων με ιστορία ανταλλάξιμων, προσφέροντας πολύτιμα συμπεράσματα για την κατανόηση της εξέλιξης της νεοελληνικής πόλης, αλλά και της νεοελληνικής κοινωνίας, στο πλαίσιο μιας αστικοποίησης που παραμένει ατελής και αντιφατική
LCA-based sustainability assessment of macroalgae as a bioplastic feedstock
No full textSummarization: Plastic is a versatile, resilient, and low-cost material that is essential and widely used in our daily lives. However, producing it relies on fossil resources, which contribute significantly to environmental issues ranging from greenhouse gases to microplastic pollution. Bioplastics derived from seaweed are an emerging alternative to fossil-based and other bio-based plastics. Unlike terrestrial biomass, they do not compete with food, arable land, freshwater, or fertilizers. Polysaccharides extracted from seaweed, such as alginate and agar, have film-forming properties and when combined with additives, these polysaccharides can display superior mechanical and barrier properties comparable to those of conventional plastics. Despite these benefits, research has focused only on the physical properties of these materials, usually excluding the sustainability aspect. Furthermore, insufficient research exists to validate sustainability claims. This thesis evaluated six lab-scale seaweed polysaccharide extraction methods found in the literature and used in bioplastic production. The evaluation used a cradle-to-gate approach and life cycle assessment and aimed to identify hotspots and improvement opportunities for upscaling. Two alternative extraction methods, reactive extrusion and enzyme-based extraction, were identified as having significantly lower environmental impacts across the 18 assessed impact categories. Reactive extrusion had the lowest GWP at 1.34 kg CO2,eq. per functional unit, while the highest GWP was found for a chemical extraction system at 73 kg CO2,eq. per functional unit. The major environmental impact drivers across all systems were energy-intensive processes, influenced significantly by the electricity mix, and certain chemical inputs, such as ethanol and isopropanol. Additionally, a scenario analysis was conducted to assess the effects of renewable energy sources (RES) integration, carbon and nutrient uptake during seaweed cultivation, and ethanol replacement with bioethanol. RES scenarios improved the environmental performance of all assessed systems, the uptake scenario produced mixed results, and the ethanol scenario reduced certain impacts. In conclusion, certain novel extraction methods have the potential to be scaled up. Seaweed-based bioplastics represent a valuable alternative to plastics. However, further research and support are needed to incorporate this key marine resource into the development of a circular bioeconomy
Tracing a sequence of destructions. Eight sites of intervention in the Old Town of Chania
No full textΠερίληψη: Η περιοχή μελέτης αυτής της Διπλωματικής εργασίας εντοπίζεται στην παλιά πόλη των Χανίων, ανάμεσα στα Νεώρια και τη Σπλάντζια, το λόφο Καστέλι και τις Χιόνες. Μια "πολύπαθη" γειτονιά, η οποία βομβαρδίστηκε το Μάιο του 1941, ενώ έπειτα ήταν η πρώτη στην οποία εφαρμόστηκε το Νέο Ρυμοτομικό σχέδιο Δοξιάδη του 1947 με μεγάλο ποσοστό κατεδαφίσεων. Ακολούθησε αναδασμός και στη συνέχεια ανοικοδόμηση με απλούς όρους. Αυτή η αλληλουχία γεγονότων άφησε πίσω ένα ιδιαίτερα αντιφατικό και ασαφές αρχιτεκτονικό και νομικό πλαίσιο.
Η βίαιη εισχώρηση του νέου σχεδίου στον ιστορικό ιστό, δημιουργεί παράδοξα. Δυσανάλογης κλίμακας δρόμους που καταλήγουν σε αδιέξοδα, υπολειμματικούς χώρους παλιών ιδιοκτησιών που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για να ανοικοδομηθούν. Πρόσφορο έδαφος, εν ολίγοις, για κατάληψη από χρήσεις παρασιτικές.
Η εργασία αυτή στοχεύει στην αναγνώριση, την ένταξη και τη σύνδεση όλων αυτών των χώρων σε μια ενιαία λύση που τους καθιστά κυρίαρχους ξανά. Σχεδιάζοντας δημόσιο χώρο, αλλά συμπληρώνοντας ταυτόχρονα με νέα δόμηση ορισμένα κενά, αποκαθίσταται η παλιά κλίμακα. Εμφανίζονται στοιχεία του παρελθόντος με τη μορφή χαράξεων, που καθορίζουν το σχεδιασμό, όχι με τρόπο απλά αναπαραστατικό, αλλά ουσιαστικό. Απώτερος σκοπός είναι η δημιουργική αποκατάσταση των χώρων αυτών ώστε να ‘’καταληφθούν’’ ξανά από την καθημερινή ζωή και να λειτουργήσουν ως αναπόσπαστα κομμάτια της εύρυθμης λειτουργίας της
Business planning and establishment of a hospitality company
No full textΠερίληψη: Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά τη διαμόρφωση και ανάλυση ενός επιχειρηματικού σχεδίου για μια καινοτόμο επιχείρηση στον χώρο της εστίασης, η οποία συνδυάζει την παροχή ποιοτικών ροφημάτων με ένα ευέλικτο περιβάλλον εργασίας και μελέτης. Το επιχειρηματικό σχέδιο θα λειτουργήσει ως στρατηγικός χάρτης για την ανάπτυξη και βιωσιμότητα της επιχείρησης, εξετάζοντας θεμελιώδεις παράγοντες όπως η ανάλυση της αγοράς, το ανταγωνιστικό περιβάλλον, η στρατηγική προώθησης και η οικονομική διαχείριση. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαφοροποίηση από άλλες επιχειρήσεις του κλάδου, στην κάλυψη των σύγχρονων αναγκών των καταναλωτών και στη συμβολή στην τοπική οικονομία. Η εργασία αυτή δεν περιορίζεται σε θεωρητική προσέγγιση, αλλά περιλαμβάνει και πρακτική αξιολόγηση, προσφέροντας χρήσιμα δεδομένα και προτάσεις για την επιτυχή υλοποίηση της επιχειρηματικής ιδέας.Summarization: This thesis focuses on the development and analysis of a business plan for an innovative enterprise in the hospitality sector, which combines the provision of high-quality beverages with a flexible workspace and study environment. The business plan will serve as a strategic roadmap for the growth and sustainability of the enterprise, examining key factors such as market analysis, competitive environment, marketing strategy, and financial management. Emphasis is placed on differentiation from other businesses in the industry, meeting the modern consumer's needs, and contributing to the local economy. This study goes beyond a purely theoretical approach by incorporating a practical assessment, providing valuable data and recommendations for the successful implementation of the business concept
Analysis of employees’ job satisfaction with working conditions in the tourism industry
No full textΔιπλωματική Εργασία που υποβλήθηκε στη σχολή ΜΠΔ του Πολυτεχνείου Κρήτης για την πλήρωση προϋποθέσεων λήψης πτυχίου.Περίληψη: Η εργασιακή ικανοποίηση αποτελεί θεμελιώδη παράγοντα τόσο για την ευημερία των εργαζομένων όσο και την αποτελεσματική λειτουργία των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα σε έναν απαιτητικό και δυναμικά μεταβαλλόμενο κλάδο όπως αυτός του τουρισμού. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει σε βάθος την ικανοποίηση των εργαζομένων στον ελληνικό τουρισμό, με έμφαση στον ξενοδοχειακό τομέα και στις μεταβαλλόμενες συνθήκες μετά την πανδημία COVID-19, καθώς και στους παράγοντες που επηρεάζουν την πρόθεση παραμονής στο επάγγελμα.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με ποσοτική μεθοδολογία, με συλλογή δεδομένων μέσω ερωτηματολογίου και στατιστική ανάλυση τους με χρήση του λογισμικού SPSS. Αναλύονται κρίσιμοι προσδιοριστικοί παράγοντες, όπως οι αποδοχές, η ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, η στάση των εργοδοτών απέναντι στο προσωπικό και οι συνθήκες του εργασιακού περιβάλλοντος. Επιπλέον, εξετάζονται οι προκλήσεις που βιώνουν οι εργαζόμενοι, η επίδραση της επαγγελματικής κόπωσης και η πιθανότητα εγκατάλειψης του κλάδου.
Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν σημαντικές σχέσεις μεταξύ των δημογραφικών και εργασιακών χαρακτηριστικών και της συνολικής ικανοποίησης των εργαζομένων. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις πολιτικής και οργανωσιακής πρακτικής, προτείνοντας ενισχυμένες παρεμβάσεις από φορείς όπως ο ΙΝΣΕΤΕ (Ινστιτούτο Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων) και τους εργοδότες, με στόχο την προσέλκυση και τη διατήρηση ανθρώπινου δυναμικού σε έναν από τους πιο ζωτικούς πυλώνες της ελληνικής οικονομίας.Summarization: Employee job satisfaction constitutes a fundamental factor for both individual well-being and the effective operation of businesses, especially within a demanding and dynamically evolving sector such as tourism. This thesis explores in depth the level of job satisfaction among employees in the Greek tourism industry, focusing on the hotel sector and the changing working conditions following the COVID-19 pandemic. Particular emphasis is placed on the factors that influence employees’ intention to remain in the profession. The study follows a quantitative methodology, collecting data through questionnaires and analyzing them statistically using SPSS software. Key determining factors are examined, including remuneration, work - personal life balance, employer support, and workplace conditions. Additionally, challenges experienced by employees, the impact of professional burnout, and the likelihood of leaving the sector are investigated. The findings reveal significant relationships between demographic and occupational characteristics and overall employee satisfaction. The thesis concludes with policy and managerial recommendations, suggesting targeted interventions by institutions such as INSETE (Greek Tourism Confederation Institute) and employers, aiming to attract and retain workforce in one of the most vital pillars of the Greek economy