Juraj Dobrila University of Pula Digital Repository
Not a member yet
6078 research outputs found
Sort by
Plan upravljanja istraživačkim podacima na HRZZ projektu IP-2019-04-4216 "Pouzdani i sigurni kompleksni softverski sustavi: Od empirijskih principa prema teoretskim modelima iz perspektive industrijske primjene"
No full textU nastavku su opisani skupovi podataka (kroz 6 tablica) koji su prikupljeni i javno objavljeni u sklopu projekta RELYSOFT: Pouzdani i sigurni kompleksni softverski sustavi: Od empirijskih principa prema teoretskim modelima iz perspektive industrijske primjene (HRZZ, IP-2019-04-4216). Dodatne informacije na web stranicama projekta: : https://tfpu.unipu.hr/seipla
Umjetna inteligencija i turizam
No full textUmjetna inteligencija u turizmu ima značajne efekte. Mijenja turističku ponudu i
korisnicima pruža bolje korisničko iskustvo. Naglasak je na digitalnim platformama koje
omogućuju korisnicima bržu i bolju uslugu rezervacije putovanja i personaliziranu ponudu,
a pružateljima turističkih usluga i proizvoda pružaju veći profit i bolju kontrolu resursa. S
obzirom na brz i rastući trend razvoja digitalnih alata, implementacija istih očekuje se i u
turističkom sektoru. Primjena umjetne inteligencije u turizmu postaje neizostavan alat
kako bi svi sudionici turističkog procesa imali obostrano zadovoljstvo. Koliki je zapravo
utjecaj umjetne inteligencije u turizmu bavi se ovaj rad te je u svrhu toga provedena
eksploracijska analiza podataka. Analiza koja je provedena sastoji se od kvantitativnih
podataka koji pružaju uvid u ulogu umjetne inteligencije u turizmu. Konkretno, provedena
je eksploracijska analiza indikatora umjetne inteligencije u kombinaciji s udjelom turizma
u BDP-u odabranih zemalja
Festivals, special events and tourism
No full textFestivali i specijalni događaji predstavljaju ključni segment turističke industrije koji ima značajan utjecaj na razvoj destinacija diljem svijeta. Ti događaji privlače velik broj posjetitelja iz različitih dijelova svijeta i doprinose dinamici turističke ponude. Osim što obogaćuju turističku destinaciju, festivali i specijalni događaji često su pokretači ekonomskog razvoja, promiču kulturnu raznolikost te jačaju društvenu koheziju i identitet lokalne zajednice. Festivali i specijalni događaji postali su nezaobilazan element turističke industrije zbog svoje sposobnosti da stvore jedinstvena iskustva i emocionalne veze kod posjetitelja.
Festivali i kulturna događanja pružaju lokalizirane metrike o vrijednosti festivala i kulturnih događanja kojima se doprinosi razvoju turističke ponude destinacije. Kulturna manifestacija predstavlja značajan događaj koji se fokusira na određenu temu i može trajati satima do nekoliko tjedana. Kultura i kreativnost su od vitalne važnosti za unapređenje i promociju turističke ponude. Ljudima su potrebni trenuci da se povežu, udruže, razumiju jedni druge i zamisle bolju budućnost.
U ovom diplomskom radu razmotrit će se povezanost između festivala, specijalnih događaja i turizma te istražiti kako ovi događaji utječu na različite aspekte turističke industrije. Također, analizirat će se organizacijski aspekti planiranja i provedbe festivala, te istražiti izazove i prilike s kojima se suočavaju organizatori i destinacije koje ih domaćine
Microplastics in marine organism
No full textS obzirom da se onečišćenje plastikom smatra jednim od najopasnijih ekoloških problema 21. stoljeća, očito je i mikroplastika veliki ekološki problem s obzirom da nastaje fragmentacijom plastike. Morski organizmi, kao npr. ribe, mogu unijeti mikroplastiku u svoj organizam što je problem s obzirom da je čovjek na kraju hranidbenog lanca. Zbog problematike mikroplastike, cilj ovog rada je bio proučiti i sistematizirati podatke iz literature o broju i količini čestica mikroplastike u morskim organizmima prema skupinama algi, morskih cvjetnica, beskralježnjaka i kralježnjaka. Zbog (ne)praktičnosti i (ne)preciznosti kod sakupljanja uzoraka, manje su dostupni podaci vezani za mikroplastiku na algama i morskim cvjetnicama u odnosu na mikroplastiku u morskim beskralježnjacima i kralježnjacima. Iako se kod algi i morskih cvjetnica mogu pronaći razne vrste mikroplastike (koje variraju od 13,5 µm do 5000 µm), ipak se na njima najčešće pronalaze vlakna. Od 16 analiziranih radova vezanih za mikroplastiku u morskim beskralježnjacima, bilo je vidljivo da su po obliku čestica vlakna najzastupljeniji oblici mikroplastike, a pronađeni su u raznim veličinama koje variraju od 3 μm do 5000 μm. Od 22 analizirana rada vezana za mikroplastiku u morskim kralježnjacima, 6 radova je bilo fokusirano na morske sisavce, 1 rad je bio fokusiran na morske reptile (odnosno morske kornjače), dok se ostalih 15 radova odnosilo na mikroplastiku u ribama. Vidljivo je bilo da su najzastupljeniji oblici mikroplastike u morskim kralježnjacima bili fragmenti i vlakna, a veličina tih čestica je varirala od 1 μm do 5000 μm.Given that plastic pollution is considered one of the most dangerous environmental problems of the 21st century, microplastics are obviously a major environmental problem, as they are formed by the fragmentation of plastic. Marine organisms, such as fish, can ingest microplastics, which is a problem since humans are at the end of the food chain. Due to the issue of microplastics, the aim of this paper was to study and systematize data from the literature on the number and quantity of microplastic particles in marine organisms according to the groups of algae, seagrasses, invertebrates and vertebrates. Due to the (im)practical and (im)precise nature of sample collection, less data is available on microplastics in algae and seagrasses than on microplastics in marine invertebrates and vertebrates. Although various types of microplastics can be found in algae and seagrasses (varying from 13.5 µm to 5000 µm), fibers are still most often found on them. From the 16 analyzed papers related to microplastics in marine invertebrates, it was evident that fibers are the most common forms of microplastics by particle shape, and they were found in various sizes varying from 3 μm to 5000 μm. Of the 22 analyzed papers related to mircoplastics in marine vertebrates, 6 papers were focused on marine mammals, 1 paper was focused on marine reptiles (ie sea turtles), while the other 15 papers were related to mircoplastics in fish. It was evident that the most abundant forms of microplastics in marine vertebrates were fragments and fibers, and the size of these particles varied from 1 μm to 5000 μm
Cultural heritage of northern Istria
No full textOvaj diplomski rad obrađuje temu kulturne baštine sjeverne Istre s naglaskom na područje Ćićarije i Buzeštine. Cilj je rada detaljna analiza različitih aspekata kulturne baštine. Ona se u ovom radu promatra kao jedan od ključnih elemenata za očuvanje identiteta lokalne zajednice. Uvodni dio odnosi se na teorijski oblik materijalne i nematerijalne kulturne baštine te predstavljanje promatranih područja. Središnji dio rada jest detaljna analiza materijalne i nematerijalne kulturne baštine sjeverne Istre. Materijalna baština ovoga područja obuhvaća brojne crkve, kaštele, muzeje i ostalo. S druge strane, nematerijalna baština također je dio identiteta lokalne zajednice koja je želi zaštititi. Bugarenje, karbunice, buzetski dijalekt, tradicionalne nošnje, dio su kulturnog identiteta područja Ćićarije i Buzeštine koji teško ostaje u koraku sa suvremenim svijetom, no aktivno se radi na njegovu očuvanju. Aleja glagoljaša kao studija slučaja predstavlja kulturno-povijesnu rutu između Roča i Huma i služi kao primjer sinergije materijalne i nematerijalne kulturne baštine. Ova monumentalna ruta posvećena je glagoljici - staroslavenskom pismu koje je imalo ključnu ulogu u povijesti hrvatske pismenosti. Zaključno, predstavljeni modeli valorizacije bi itekako pridonijeli zaštiti i promociji baštine ove regije ukoliko lokalne vlasti i organizacije pokažu inicijativu zajedno sa zajednicom.This master thesis deals with the topic of cultural heritage of Northern Istria with an emphasis on areas of Ćićarija and Buzet. The aim of the thesis is a detailed analysis of various aspects of cultural heritage. The heritage is viewed as one of the key elements for perserving the identity of the local community. The introduction part refers to the theoretical form of tangible and intangible cultural heritage and the presentation of the observed areas. The central part of the thesis is a detailed analysis of the tangible and intangible cultural heritage of Northern Istria. Tangible cultural heritage is a large part of this area with numerous churches, fortresses, museums and other tangible heritage. On the other hand, intangible heritage is also a part of the identity of the local community that wants to protect it. „Bugarenje, karbunice, Buzet dialect and traditional costumes are part of the cultural identity of the area of Ćićarija and Buzet which has difficulties keeping up with the modern times but active efforts are being made to preserve them. The Glagolitic Alley as a case study represents the cultural-historic route between Roč and Hum and serves as an example of synergy of tangible and intangible cultural heritage. This monumental route is dedicated to Glagolitic – the old Slavic script which played a key role in the history of Croatian literacy. In conclusion, the presented examples of valorization models would certainly contribute to the preservation and promotion of this region's heritage if local authorities and organizations show initiative together with the community
Cultural Routes of the Council of Europe in the Republic of Croatia
No full textOvaj završni rad istražuje Europske kulturne rute s posebnim fokusom na rute u Hrvatskoj i Istri. Kulturne rute, koje povezuju povijesne, društvene i umjetničke komponente određenih područja, razvijaju se unutar programa Vijeća Europe s ciljem promocije europske povijesti, identiteta i održivog razvoja. Rad analizira značaj kulturnog turizma i ulogu kulturnih ruta u obogaćivanju turističke ponude, rasterećenju pretrpanih destinacija i otkrivanju manje poznatih područja.
Posebna pažnja posvećena je kulturnim rutama u Hrvatskoj, koje nude raznolike doživljaje i aktivnosti. U Istri se ističu grad Labin, koji je uključen u kulturnu rutu ATRIUM, te Camino South Istria, ruta koja nastoji postati dio europske mreže hodočasničkih putova. Analizirane su i ruta Rimskih careva, Muzej istarskog maslinovog ulja te članstvo Poreča u Rutama Feničana. Rad također razmatra buduće mogućnosti proširenja, poput predložene "Rute Bloomsday".This final paper explores European Cultural Routes with a specific focus on the routes in Croatia and Istria. Cultural routes, which connect historical, social, and artistic components of specific regions, are developed within the Council of Europe's program aimed at promoting European history, identity, and sustainable development. The paper analyzes the significance of cultural tourism and the role of cultural routes in enriching tourist offerings, alleviating overcrowded destinations, and discovering lesser-known areas.
Particular attention is given to cultural routes in Croatia, which offer diverse experiences and activities. In Istria, notable routes include the city of Labin, part of the ATRIUM cultural route, and Camino South Istria, a route aiming to become part of the European network of pilgrimage paths. The analysis also covers the Roman Emperors' Route, the Museum of Olive Oil in Istria, and Poreč’s membership in the Phoenician Routes. The paper further considers future expansion opportunities, such as the proposed "Bloomsday Route“
Uvod u R i RStudio
No full textOvaj priručnik je kreiran s ciljem pružanja pristupačnog načina savladavanja i razumijevanja programskog jezika R i razvojnog okruženja RStudio - važnih i korisnih alata za analizu podataka i primjenu kvantitativnih metoda
Beatrice Speraz - poetics and engagement in periodicals of the Italian literary circle
No full textRad se bavi analizom književnog stvaralaštva Beatrice Speraz, poznate pod pseudonimom Bruno Sperani, s naglaskom na njezinu poetiku i angažman u talijanskim književnim časopisima s kraja 19. i početka 20. stoljeća. Speraz je svojim radovima, posebno romanima Macchia d'oro i La fabbrica, otvoreno kritizirala patrijarhalne norme i nepravde s kojima su se suočavale žene, istražujući teme poput majčinstva, socijalne nejednakosti i industrijalizacije. Njezina djela odražavaju duboko razumijevanje ženskog iskustva i borbu za slobodu unutar ograničenja tadašnjeg društva. Rad također ističe važnost Sperazinog doprinosa kroz književne časopise, gdje je promicala žensku književnost i socijalnu jednakost. Kroz stil pisanja i psihološku introspekciju likova, jasno je da je autorica iskoristila vlastito iskustvo kako bi dala glas ženama u društvenom i književnom svijetu.The paper analyzes the literary work of Beatrice Speraz, known by her pseudonym Bruno Sperani, with a focus on her poetics and involvement in Italian literary journals from the late 19th and early 20th centuries. Through her works, particularly the novels Macchia d'oro and La fabbrica, Speraz openly criticized patriarchal norms and the injustices faced by women, exploring themes such as motherhood, social inequality and industrialization. Her works reflect a deep understanding of the female experience and the struggle for freedom within the constraints of society at that time. The paper also highlights the importance of Speraz’s contributions through literary journals, where she promoted women's literature and social equality. Through her writing style and psychological introspection of characters, it is clear that the author drew from her own experiences to give a voice to women in both the social and literary spheres
Role playing in museums for children
No full textPorast broja obrazovane populacije, povećanje životnog standarda te u konačnici promjena stila života ljudi u razvijenim zemljama rezultirali su promjenom profila današnjeg turista. Prema tome, današnji su gosti vrlo zahtjevni, sve više žele istraživati, isprobavati, a najveći se naglasak stavlja na stvaranje iskustva i ispunjenje doživljaja.
Shodno tome, turistička animacija kao jedan od segmenata turističke ponude u tome ima veliku ulogu. Isto tako, animacijski programi i sadržaji za djecu sve su više traženi, a interaktivni dječji gradovi specifičan su koncept koji je u fokusu ovog diplomskog rada.
Interaktivni dječji gradovi predstavljaju obrazovno – zabavne centre u kojima djeca u dobi od 1 – 14 godina kroz ultra realističnu igru uloga uče o različitim zanimanjima, funkcioniranju jednog grada, ali i o načinu na koji bi se trebalo upravljati novcem. Dakle, težište je na igri uloga kroz koju djeca razvijaju fizičke, društvene, ali i emocionalne vještine.
Ovaj je inovativni koncept jako važan za cjelokupni psihofizički razvoj svakog djeteta te ga je potrebno kontinuirano poticati i integrirati u razne animacijske aktivnosti i sadržaje. Najpoznatiji svjetski lanac dječjih gradova jest KidZania, osnovan u Meksiku. Danas se KidZania centri nalaze po mnogim svjetskim gradovima, a svaki je objekt replika pravog grada veličine djeteta, sa zgradama, trgovinama, kinom, vozilima i pješacima koji se kreću unutar tog grada.
U Hrvatskoj ovakav koncept nije u potpunosti razvijen te postoji tek pokoja inačica kao što je primjerice MiniPolis u gradu Zagrebu.
U sklopu rada provedeno je i anketno istraživanje, a ciljna skupina ispitanika bili su roditelji djece u dobi od 1 – 14 godina. Rezultati anketnog upitnika pokazali su veliku osviještenost ispitanika o navedenoj tematici. Međutim, velika većina nije nikada posjetila niti jedan takav centar što je usko povezano s nedostatkom dječjih gradova u Hrvatskoj.The increase in the number of the educated population, as well as the increase in the standard of living and, ultimately, the change in the lifestyle of people in developed countries have resulted in a change in the profile of today's tourists. Therefore, today's guests are very demanding, wanting to explore and try more and more; the greatest emphasis is placed on creating an experience and fulfilling it.
Consequently, tourist entertainment as one of the segments of the tourist offer plays a big role in such tendencies. Likewise, entertainment programs and content for children are increasing in demand, and interactive children's cities is a specific concept that is the focus of this thesis.
Interactive children's cities represent an educational and entertainment center where children aged between 1-14 learn about different professions, the functioning of a city, but also about the way money should be managed through an ultra-realistic role-playing game. Therefore, the focus is on role play, through which children develop physical, social, and emotional skills.
This innovative concept is very important for the overall psychophysical development of every child, and it needs to be continuously encouraged and integrated into various animation activities and content. The world's most famous chain of children's cities is KidZania, founded in Mexico. Today, KidZania centers are located in many cities around the world, and each facility is a child-sized replica of a real city, with buildings, shops, a cinema, vehicles and pedestrians moving within that city.
In Croatia, this concept has not been fully developed and there are only a few versions, such as MiniPolis in the city of Zagreb.
As part of the conducted survey research, the target group of respondents were parents of children aged between 1-14 years. The results of the survey questionnaire showed a great awareness of the respondents on the mentioned topic. However, the vast majority have never visited any such center, which is closely related to the lack of children's towns in Croatia
Odgoj djece pomoću tradicijskih igara
No full textLa società contemporanea, con l’evoluzione rapida delle tecnologie ha subito grandi e profondi cambiamenti sociali, culturali e educativi. Anche nel gioco, che è l’attività principale del bambino e rappresenta un forte sostegno allo sviluppo delle sue abilità, nella società attuale avvengono tanti mutamenti. I bambini passano molto tempo al chiuso, non sanno più giocare autonomamente, giocare in gruppo, hanno poche occasioni di giocare all’aperto in cortile o in un altro ambiente naturale. I videogiochi, il pc, la televisione, l’auto e l’ascensore hanno portato le nuove generazioni ad avere problemi di salute, fisici e psicologici, causati dalla mancanza di movimento e di occasioni per socializzare. L’educazione è diventata troppo adulto-centrica, con tutte le attività del bambino, compreso il gioco, sotto il costante controllo degli adulti, genitori, maestri ed educatori in generale. Nella nostra società, in cui dominano le tecnologie in tutti i campi dell’attività umana, i giochi tradizionali sono spesso poco usati, ma si presentano come un mezzo educativo prezioso.
Questa tesi, nella prima parte, analizza l’importanza dell’uso dei giochi tradizionali nell’educazione dei bambini in età prescolare e il ruolo degli educatori e delle istituzioni educativo-istruttive nella proposta e nella realizzazione degli stessi. I giochi tradizionali non sono soltanto attività ludiche infantili che in passato si giocavano nei cortili, nelle piazze e sui prati, ma contengono stimolazioni e rispondono a necessità che sono presenti e comuni anche all’infanzia odierna. Con le loro caratteristiche offrono ai bambini l’opportunità di fare movimento e sviluppare abilità motorie, passare più tempo all’aria aperta, di socializzare e instaurare relazioni interpersonali, imparare a rispettare le regole e i propri compagni, sviluppare l’autostima e il senso di appartenenza al gruppo. Essi permettono di sviluppare la consapevolezza della cultura del proprio territorio o della comunità di appartenenza, contribuiscono a sviluppare la creatività e l’immaginazione e offrono moltissimi altri vantaggi. I giochi tradizionali dovrebbero essere inseriti nelle esperienze dei bambini assicurando lo spazio, il tempo e i mezzi per realizzarli, con interventi degli adulti ridotti al minimo in modo da offrire ai piccoli l’autonomia di gestire da soli le dinamiche di gioco. Spetta agli educatori della scuola dell’infanzia scegliere giochi che siano divertenti e coinvolgenti, adatti al gruppo di bambini, ma anche portatori di caratteristiche educative.
Nella parte empirica della tesi sono stati analizzati i risultati della ricerca empirica che aveva come scopo principale verificare se l’utilizzo dei giochi tradizionali nella scuola dell’infanzia influisce sullo sviluppo motorio e socio-emotivo dei bambini. La ricerca è stata realizzata nella sezione Suncokret (Girasole) dell’istituzione prescolare Neven di Rovinj-Rovigno, frequentata da 23 bambini dai 4,6 ai 6 anni. Sia nella fase iniziale che in quella finale è stato usato il metodo dell’osservazione e come strumento di registrazione, le griglie di osservazione. Ai bambini sono stati presentati diciannove giochi tradizionali del territorio rovignese, istriano e italiano per la durata di sei mesi. Nel corso della ricerca i bambini avevano a disposizione i materiali necessari e la possibilità di scegliere liberamente i giochi. Questi ultimi si svolgevano in maggioranza all’aperto, ma alcuni venivano eseguiti anche nella stanza di soggiorno. Dai risultati ottenuti si nota un miglioramento in tutte le abilità seguite, sia per lo sviluppo motorio che quello socio-emotivo. In particolare, i risultati ottenuti indicano dei miglioramenti nel campo delle abilità motorie del salto e del lancio, nella motricità fine della mano e nelle capacità di collaborare, rispettare le regole e instaurare buoni rapporti con gli altri.
Possiamo constatare che i giochi tradizionali rappresentano un mezzo didattico importante per lo sviluppo motorio e socio-emozionale dei bambini, ma anche per la trasmissione dei valori culturali. Perciò, chi opera nel mondo dell’educazione e della formazione ha il compito di offrire ai bambini la possibilità di svolgerli liberamente e autonomamente senza intervenire se non è necessario.The modern society, along with the rapid progress of technology, has experienced big and groundbreaking changes in the social, cultural and educational segments. In play, the main activity for children that represents a strong foundation for the development of their skills, many changes are also happening. Children spend a lot of time indoors, they do not know how to play independently, in a group of peers and have little possibility for outdoor play as they once did in the courtyard or some other natural environment. The use of video games, computer, TV, automobiles and elevators has led to health, physical and psychological problems in newer generations, caused by a lack of physical activity and socialization. Education has become too adult-centric and all of children’s activities, including play, are constantly under control of adults, parents, teachers and educators altogether. In our society, where technologies are taking over all human areas, traditional games are rarely used, even though they represent a valuable educational tool.
In the first part of this master thesis the importance of using traditional games in the upbringing and education of preschool children, as well as the role of educators and educational institutions in offering and implementing them are analysed. Traditional games are not only children’s recreational and fun activities that were being played in courtyards, squares and lawns in the past, but activities that contain stimuli and correspond to needs present in today’s childhood. Thanks to their characteristics, they allow children the possibility for movement and motor development, spending more time outdoors, socialization and establishing interpersonal relationships, learning to respect rules and their peers, developing confidence and a sense of belonging to a group. They enable the development of awareness of the culture of the area or community to which they belong, contribute to the development of creativity and imagination, and offer many other advantages. Traditional games should be included in children’s experiences in a way that they are provided with an appropriate space, time and means for their realization, with minimal adult intervention, so that children could be given the opportunity for independent management of game dynamics. It is up to educators to choose the games that are fun and appealing to children, suitable for the group, but also carriers of educational characteristics.
In the empirical part of this master thesis, the results of empirical research are analysed, with the main goal of checking the correlation between the use of traditional games in kindergarten and motor and socio-emotional development of children. The research was conducted in the educational group ‘Suncokret’ (Sunflower) of the Neven preschool institution in Rovinj-Rovigno, attended by twenty-three children aged 4,6 to 6 years. The observation method was used in the initial and final phases, and data collection instruments included observation sheets. The children were presented with nineteen traditional games from the Rovinj, Istrian and Italian regions, that were practiced over six months. During the research, children had access to the necessary materials and the possibility to freely choose games. Most of the games took place outdoors, but some also took place in the living room. The results show progress in all monitored skills, both for motor and socio-emotional development. To be specific, the results indicate progress in areas of jumping and throwing motor skills, fine motor skills, and social skills such as collaboration, respect for rules, and establishing good relationships with others.
To conclude, traditional games represent an important educational tool for the motor and socio-emotional development of children, as well as for passing cultural values on. Therefore, those who work in the world of upbringing and education have the task to offer children the possibility to engage in them freely and independently without adult intervention if not necessary