Hellenic National Archive of Doctoral Dissertations
Not a member yet
56257 research outputs found
Sort by
Μετασχηματίζουσα έρευνα δράσης για σκοπούς ακαδημαϊκής και επιστημονικής κοινωνικοποίησης στην Ελληνική τριτοβάθμια γεωτεχνική εκπαίδευση
No full textThis qualitative action research study seeks to explore the transformative power of critical reflection on young adult students in the Natural Sciences field. I care to create a paradigm of if and how critical thinking in a transformative setting can impact undergraduate student’s academic and scientific socialization. More specifically, transformation evidence will be sought as regards: a) understanding of the multi-faceted role of a scientist, and related perspectives thereof, b) broadening of social and metacognitive skills, and, finally, c) development of agentive potential as future scientists. I shall attempt to establish that a critical thinking skills intervention, for Greek non-native speakers of English, in a Higher Geotechnical Education context, can contribute to addressing successfully the aforementioned issues. My study is premised on critical reflection derived from two sources: a) aesthetic experience and b) research practice. The literature review presents a picture of how each theory discussed in the study weaves into the research goal and what void it aims to cover. I am interested to show how my investigation can work its way into filling that void. It is my hope that the findings of my research will both substantiate the consideration of the proposed intervention into the Natural Sciences Curricula in Greece serving Higher Geotechnical Education extroversion policies, and, at the same time, inform the content of University Pedagogy.Αυτή η ποιοτική έρευνα δράσης επιδιώκει να διερευνήσει τη μετασχηματιστική δύναμη του κριτικού στοχασμού σε νεαρούς ενήλικες φοιτητές στον τομέα των Φυσικών Επιστημών. Ο στόχος μου είναι να δημιουργήσω ένα παράδειγμα για το εάν και πώς η κριτική σκέψη σε ένα μετασχηματιστικό περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει την ακαδημαϊκή και επιστημονική κοινωνικοποίηση των προπτυχιακών φοιτητών. Πιο συγκεκριμένα, θα αναζητηθούν στοιχεία μετασχηματισμού όσον αφορά: α) την κατανόηση του πολύπλευρου ρόλου ενός επιστήμονα και τις σχετικές προοπτικές του ρόλου αυτού, β) τη διεύρυνση των κοινωνικών και μεταγνωστικών δεξιοτήτων και, τέλος, γ) την ανάπτυξη της αυτενέργειας των ως μελλοντικοί επιστήμονες. Θα προσπαθήσω να αποδείξω ότι μια παρέμβαση σε δεξιότητες κριτικής σκέψης, για Έλληνες μη φυσικούς ομιλητές της αγγλικής γλώσσας, στο πλαίσιο της Τριτοβάθμιας Γεωτεχνικής Εκπαίδευσης, μπορεί να συμβάλει στην επιτυχή αντιμετώπιση των προαναφερθέντων ζητημάτων. Η μελέτη μου βασίζεται στον κριτικό στοχασμό που προέρχεται από δύο πηγές: α) την αισθητική εμπειρία και β) την ερευνητική πρακτική. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας παρουσιάζει μια εικόνα του πώς κάθε θεωρία που συζητείται στη μελέτη συνυφαίνεται με τον ερευνητικό στόχο και ποιο κενό στοχεύει να καλύψει. Ενδιαφέρομαι να παρουσιάσω τρόπους με τους οποίους η έρευνά μου μπορεί να καλύψει αυτό το κενό. Ελπίζω ότι τα ευρήματα της έρευνάς μου θα τεκμηριώσουν την εξέταση της προτεινόμενης παρέμβασης στα Προγράμματα Σπουδών των Φυσικών Επιστημών στην Ελλάδα, εξυπηρετώντας τις πολιτικές εξωστρέφειας της Ανώτατης Γεωτεχνικής Εκπαίδευσης, και, ταυτόχρονα, θα ενημερώσουν το περιεχόμενο της Πανεπιστημιακής Παιδαγωγικής
The consequences of the economic crisis on the health care system in Cyprus
No full textThe aim of this thesis was the evaluation of the effects of the economic crisis on the Healthcare System in Cyprus, focusing on the multidimensional concept of health. Specifically, the objective of this study is to evaluate the extent to which the financial crisis of 2013 affected the Healthcare System in relation to the following parameters: Health status of the population, health expenditures, Health Related Quality of Life, reforms to the Healthcare System before and during the financial crisis of 2013 in Cyprus, access to Healthcare Services and the satisfaction from the Institutions. MethodologyVarious research methods have been used to answer the main questions, the main hypothesis and to achieve the research objectives of this thesis: 1. Literature review through the study and analysis of texts, documents, articles, and legislations related to the topic addresses in the thesis. 2. Conducting a Quantitative Survey using the EQ-5D-5L Questionnaire to assess Health Related Quality of Life. 3. Collection and analysis of health data/indicators from national, European, and international databases. 4. Socio-economic analysis of data from the European Health Survey and the Household Income and Living Conditions Survey, 2008-2019. Results Effects of the economic crisis on the institutional, organizational, and administrative framework of the Cyprus Healthcare System. Before the financial crisis, reforms that had taken place on the Healthcare System were minimal. The most important of these was adoption of the Law on Medical Institutions and Services (N.40/78), the Law on Private Hospitals (Control, Establishment and Operation) (Law Ν. 90(I)/2001), and the adoption of the Law on Medicines for Human Use (Quality, Supply and Price Control) (Law N. 70(1) 2001), which defines the Pharmaceutical Policy and was adopted in the context of our EU accession process is also considered important. The MoU (Memorandum of Understating) acted as a catalyst for the implementation of the General Healthcare System (GHS). The Economic Adjustment Programme included far reaching reforms for the Healthcare System to increase its efficiency and effectiveness and to contain health expenditure while ensuring universal provision of quality health services. The financial crisis and the Economic Adjustment Agreement created the right circumstances to promote implementation of the GHS.Implementation of the GHS marks the most significant reform undertaken by the Republic of Cyprus in the health sector. For the first time, a Universal Healthcare System was implemented which is financed by contributions from employees, employers, and the State with a redistributive character. Within the framework of the GHS, several other reforms were also implemented for PHC such as: The gatekeeper role of the Personal Doctor (General Practitioner), the referral process from Primary Care which is required for access to other levels of care (e.g. Secondary, Tertiary) and Strengthening of the Primary Care infrastructure.At the same time, the pharmaceutical sector was completely reorganized with the introduction of the Positive List of Prescription Medicines (Drug Formulary) and the possibility for beneficiaries of obtaining these medicines almost free of charge from private pharmacies within the GHS system through electronic prescriptions. In addition, the pricing policy and the reimbursement process have been renewed and generic substitution for essential medicines has been caried out. Implementation of the same method of reimbursement for both private and public sector healthcare providers for all levels of healthcare services has led to improvement in the organization of the health sector and in increase in transparency. Controlling and limiting health expenditure has been achieved through the implementation of the global budget, reimbursement of inpatient care using the system of DRGs (Diagnosis Related Groups), reimbursement of Personal Doctors through a capitation system and a point reimbursement system for other outpatient services. Reforms in the hospital sector led to the establishment of the State Hospital Services Organization (SHSO) an administratively independent organization (Legal Entity under Public Law) to which the management of State Hospitals was assigned. This led to the adoption of some of the key principles of New Public Management (NPM) in the public sector with the aim of making State Health Services more flexible and increasing accountability and transparency. Impact of the financial crisis on health status and the demographic characteristics of the population of CyprusThe changes in the health status of the Cypriot population during the financial crisis were analyzed in this thesis through evaluating population health indicators before and after the 2013 economic crisis. Important health indicators including Life Expectancy, Infant Mortality, Crude death Rate and Morbidity Rates were analyzed in chronological order. During 2014-2015, Life Expectancy decreased to 82.3 and 81.8 years respectively, overall, during crisis period, it decreased by 0.7 years of life. Subsequently, in 2016, after the exit from the Economic Adjustment Programme and the start of economic recovery, Life Expectancy increased reaching 82.7 years, while in 2019 this indicator for both genders was estimated to have slightly decreased, reaching 82.3 years. After 2019, despite the implementation of the GHS, this indicator continued to decrease, reaching 80.6 years in 2022. This decrease could be attributed to the COVID-19 pandemic. In Cyprus the Infant Mortality Rate in recent decades has decreased significantly from 40‰ in 1960 to 1.6‰ in 2013. During the financial crisis (2014-2015), this indicator increased for the first time in several decades, reaching 2.1‰ and 2.7‰ respectively, but remained below the EU -27 average. Subsequently following the exit of Cyprus from the Economic Adjustment Programme this indicator declined again reaching in 2016 and 2017, 2.6‰ and 1.3‰ respectively, i.e. back to the previous levels. Then, from 2019 and onwards, after the introduction of the GHS, this indicator showed an increase reaching 3.1‰ in 2022 but remained consistently below the EU-27 average. This increase is probably due to the COVID-19 pandemic, which in Cyprus coincided with the implementation of the GHS. Quality Adjusted Life Years (QALY) does not seem to have been significantly affected by the financial crisis and the austerity measures imposed by Troika, instead in 2013 and 2014 it continued its upward trend by 1 and 1.3 years respectively. Only in 2015 did it show a slight decrease of 2.7 years with a direct recovery in 2016. Apparently, Cypriots seem to have sufficient health reserves and thus the economic crisis does not seem to have affected the QALY. Subsequently, after 2016, when Cyprus exited the Economic Adjustment Programme the Index showed a further increase. In 2018-2020, this Index showed stabilisation, probably due to the COVID-19 pandemic. During the financial crisis, the number of deaths and the Crude Death Rate decreased. The number of deaths from 2012-2013 showed a decrease by 6.8%. In contrast, the number of suicides and deaths from Substance Abuse increased. Specifically, during the period 2004-2016, the total number of deaths increased to 6.6%. The Crude Death Rate from 2012-2023 showed a decrease from 6.6 ‰ to 6.0 ‰ and in 2014 it was estimated at 6.4‰. A slight increase was observed in 2015-2016, it remained at the same level as in 2014. After 2016 and the exit of Cyprus from the Economic Adjustment Programme the Crude Death Rate increased in 2019 and it reached 7.1 ‰. During the COVID-19 pandemic this rate increased further. During the economic crisis the number of deaths from cardiovascular diseases.The substantial increase in the number of suicides specifically in 2013, the peak of the financial crisis and the bail out where there was a significant increase to 45 and in 2014 with the austerity measures increased to 44 suicides. An increase in the number of suicides was also noted in 2008 when an economic recession was observed. An increase in the number of suicides in 2013 compared to 2012 is considered significant, in absolute numbers they were estimated at 45 and 38 respectively. The increase continued until 2015, a period during which Cyprus was under the austerity measures of the Economic Adjustment Programme. A similar phenomenon was observed in Greece during the financial crisis. From 2016 onwards, the number of deaths in Cyprus due to suicide has been decreasing. A socio-economic analysis has been conducted regarding health inequalities based on the results from the European Health Survey and the Incomes and the Living Conditions survey (2014-2019). It was shown that during the economic crisis there was increased burden on the health of citizens, due to an increase in the percentage of people with comorbidities and chronic diseases of 12.2%. These effects were long-term and were of particular importance due to the burden on the Healthcare System.Also, according to the findings of this thesis, while over time the size of the Cypriot population has continuously increased, during the period of the financial crisis (2013-2014) the population decreased by 2.2 %. The main reasons for the population reduction during the financial crisis and the implementation of restrictive measures were negative migration and a decrease in the birth rate.Impact of the financial crisis on health expenditureIn June 2012, Cyprus turned to the European Stability Mechanism and secured a loan of 10 billion euros and after one year in March 2013, the Cyprus Loans Agreement (Memorandum) with Troika was signed. After the signing of the Memorandum, the decline in GDP continued to reach 5.9% for 2013 and 2.5% for 2014 respectively. In 2014, the first signs of recovery of the Cypriot economy were seen with the GDP decline being limited to 2.3 %. In the first quarter of 2015, the economy came out of recession with GDP growth at 1.6% (Eurostat, 2022b). On 31st March 2016, after 3 years, Cyprus successfully completed the Economic Adjustment Programme it has signed with Troika and exited the Memorandum. According to data from Eurostat and the Cyprus Statistical Service, in the years following the exit from the Economic Adjustment Programme, GDP grew further in 2019 by 6.47%, reaching 7.3% in 2023. The exception was in 2020 when GDP declined by 4.7%, apparently due to the COVID-19 pandemic and lockdowns that were implemented. Cyprus compared to other EU countries has the lowest total health expenditure as a percentage of GDP, in 2013 it was 6.7% and the highest private expenditure reaching 3.83% mainly coming from the family budget (out of pocket). Also, over time there has been a continuous decrease in public health expenditure and an increase in private expenditure. The period 2016-2018 is characterized by a trend of convergence of public expenditure towards private expenditure with a continuing difference between them of 200 million Euros. Public sector funding during the economic crisis and implementation of the austerity measures decreased, due to cuts in state budgets. In contrast, during the same period, private health expenditure continued to increase, despite the fact that it was mainly coming from the family budget. As a result, the upward trend of total health expenditure was maintained at the same level as before the financial crisis. In addition, capital expenditure in both the private and public sectors also showed a large decrease during the period under review. Therefore, during the economic crisis, national health expenditure did not decrease and was estimated at 7.1% (2013), 7.1% (2014) and 6.9% (2015) as a percentage of GDP. This fact essentially advocates the transfer of part of health expenditure to the family budget during the financial crisis and during a period of increased unemployment and a decrease in household income. This resulted in a further reduction in citizen’s access to health services which in the absence of universal health insurance coverage access was already reduced and problematic.Total health expenditure as a percentage of GDP with implementation of the GHS, has increased from 7.1% in 2018 to 8.3% in 2022, which was again lower than the EU average. After the exit of Cyprus from the Economic Adjustment Programme, state health expenditure increased again while private health expenditure continued to increase until 2018. Subsequently with the implementation of the GHS from June 2019, private health expenditure decreased significantly. The GHS is financed by contributions from employers, employees and the state so a large part of private health expenditure was converted into redistributive contributions. Therefore, the implementation of the GHS has transformed a large part of private health expenditure into contributions within the Healthcare System, at the same time it has increased the share of funding from the state and therefore total health expenditure. The impact of the economic crisis on Health-Related Quality of Life of citizensUsing the EQ-5D-5L tool and the Visual Analogue Scale (VAS), indicators for HRQL were assessed in terms of: gender, age, education, employment status, income and living conditions. According to the results, the economic crisis had negatively affected the self-reported health status and quality of life of citizens. Specifically, it was observed that the average VAS before the economic crisis was 88.01 with a standard deviation of 12.33, while with the outbreak of the economic crisis it decreased to 80.48 with a standard deviation of 16.059, showing a decrease of -8.5%. Initially, it was observed that the main problems that were exacerbated and that the citizens of Cyprus were called upon to face after the 5 dimensions of the EQ-5D-5L were anxiety - stress and pain - discomfort. Furthermore, comparing the values declared by citizens on the Visual Analogue Scale (VAS) before and during the economic crisis, a decrease of -38.9% was observed during the crisis in the percentage of people who had declared that their health status was very good (100/100). According to the results, people over 71 years of age, with a low educational level, with low income and with comorbidities were most affected. Regarding the utility score produced after analyzing the respondents' responses, it was observed that there was indeed a decrease in utility from life due to the economic crisis, but not as pronounced as in other countries. The utility index showed a negative rate of change of -8.73% compared to before and during the economic crisis. In the case of quality of life and the generated utility index, after relevant controls, it was initially observed that statistically significant differences were present between individuals with or without chronic diseases (p=0.000), while individuals without chronic diseases appear to have higher scores on the above index. This can be explained mainly through the shifting of costs to citizens, but also by the inability of the system to meet the permanent and chronic needs of this specific group based on the principles - values of quality, efficiency, effectiveness and social justice. According to the descriptive statistics that emerged, it was observed that before the onset of the economic crisis, the average utility scores amounted to 0.916 with a standard deviation of 0.14, while during the crisis it was observed that the same average had decreased and almost reached 0.836 with a standard deviation of 0.21. The median of the utility index that was created appears to have been calculated at 1 before the crisis, which means that the quality of life of patients was very high, while on the contrary, during the crisis and due to its impact, the median appears to have been calculated at 0.879, showing a significant decrease and decline. The distributions resulting from the creation of the utility indices (index utility scores) were then checked, depending on the choices stated by each participant in the EQ-5D-5L questionnaire factors. Values that are below zero and have a negative sign indicate that the respondent prefers death to continuing to live with this quality of life. Based on the above, which is repeatedly emphasized by the literature, it is observed that before the advent of the economic crisis, the "health reserve" of citizens was at a very good level, allowing a larger percentage of the population to enjoy higher utility indices from their own lives, and therefore a better quality of life. It is even understood that over 25% of the population declared an index utility score above 0.848, while very important is the fact that all observations start from 0.318, and therefore there is none below zero, that is, with a negative sign. On the other hand, the distribution of utility indices (index utility scores) is described, depending on the choices stated by each participant in the factors of the EQ-5D-5L questionnaire during the economic crisis. In this specific case, based on the time comparison of the indicators, the conclusion could be drawn that health, functioning as a reserve and in relation to economic hardship, the reduction in disposable income, the increase in the household impoverishment index, but also the decline in the supply of the public health good, mainly due to the economic and budgetary constraints that had been imposed, led to a significant reduction in the utility index (index utility scores). Observing the results obtained for the respondents' utility index during the economic crisis, it was observed that the percentage of individuals presenting an index of up to 1 decreased extremely significantly, falling below 50% of respondents. Furthermore, in this case, responses below 0 were also observed, making death preferable to continuing life with this quality. Finally, a significant decline in this indicator was observed, mainly in the professional categories of the unemployed, retirees and individuals who were private employees. To what extent has the economic crisis affected the degree of patient satisfaction with Institutions?According to the findings of the Quantitative Survey conducted initially before the financial crisis, citizen’s level of satisfaction was higher in all areas under consideration. In both periods however, politicians seemed to score the lowest in terms of average citizen satisfaction. This can also be explained by the political crisis that had occurred in recent years. Analyzing further, the satisfaction of the surveyed citizens in areas, using the 10 Point Likert Scale where 1 indicated no satisfaction at all and 10 indicated very high satisfaction, it can be observed that satisfaction with life in general scores the highest average both before (8.04) and after the financial crisis (7.16) it was significantly lower. The loss of satisfaction also seems to be significant in the areas of public health services provided before (6.07) and after (5.21), demonstrating the significant impact of the crisis on the public health system. However, the average level of satisfaction also seems to be low for public administration and local government, as well as for justice both before and after the financial crisis. The average level of satisfaction reported for the education sector is also very low, reaching 5.57 before the crisis, while during the economic crisis it fell to 4.99%. The loss of satisfaction with the labour market appears to be extremely significant, as the average score fell from 6.37 before the economic crisis to 4.64 afterwards. What was the impact of the economic crisis on citizen’s access to health services?The availability of resources during the financial crisis and the implementation of restrictive measures has not varied significantly. The number of human resources (doctors, nurses, dentists etc) during crisis decreased very slightly only in the public health system. The number of high-cost medical devices (CT/MRI) did not vary, while the number of hospital beds decreased slightly only in the private sector. Regarding the use of health services in state hospitals during the crisis period, the number of inpatients decreased, while the number of surgical procedures increased. The number of outpatient visits to state hospitals also decreased. In the medium term, due to the implementation of the GHS, as one of the measures of the MOU, citizen’s access to health services increased. The main reason was the inclusion of a larger number of health service providers (public and private) in the GHS and the universal inclusion of citizens in the Healthcare System. Therefore, after the implementation of the GHS the availability of health services has increased significantly. The decrease in the use of health services during the economic crisis only in the public sector argues in the fact that the weaker economic classes who are also beneficiaries of public health services have been affected by the restrictive measures. In the private sector/the use of health services does not seem to have varied significantly. It should be noted that the private sector is usually accessed by the higher social classes where they can pay the cost of the services provided or maintain voluntary private health insurance. In the private sector there was a decrease in the number of inpatients only in the first year of the measures, followed by an increase afterwards. There was an increase in the number of day-care cases, this may reduce the cost per case but there is a possibility that this may not always be in the best interest of patient’s health. The choice of day hospitals during the economic crisis is likely to be linked to efforts to reduce healthcare costs due to declini
Νοητό, ορατό και άτοπο: η ομοιότητα ορατού και νοητού στην Πολιτεία του Πλάτωνα
No full textThe present research focuses on the relation of similarity [ὁμοιότης] between the visible [ὁρατόν] and the intelligible [νοητόν] as developed in the central books of Plato’s Republic. My goal is to draw the profound and yet broadly overlooked consequences of the particular relation, and further show its high level of sophistication and consistency both in philosophical and mathematical terms. Given that similarity is explicitly posited by Plato as non-identity [476c], my general view is that it does not only link the ‘Two Worlds’ of the intelligible and the visible, but the ‘three worlds’ of the intelligible, the visible and the absurd [ἄτοπος], as the site of ignorance and not-being, represented by the image of the Cave. On this basis, the first axis of my analysis is concerned with demonstrating the conceptual symmetry of the three levels. Starting from the epistemology of Republic 5 and the recognition of ignorance as a third cognitive power (following Smith, 2012) distinct from doxa and episteme, I argue further (unlike Smith) that what makes ignorance a power is mimesis. As put in Republic 10, the works of mimesis are products of ignorance and consist a third and lower ontological state distinct from both appearing and being that amounts to 'not-beings' made to be mistaken for beings. The second axis of my analysis is to show that Plato’s tripartite structure in the three images of the Sun, the Line and the Cave is based on mathematical and harmonic relations, connected to the meta-mathematical (Burnyeat, 2000) idea of justice, and involves similarity as continuous analogy. Most significantly, by the image of the Cave the latter relation takes the form of a continuous analogy with two mean proportionals (i.e. the ‘indissoluble bond’ binding the four elements in the Timaeus 32b). From such a perspective, my overall conclusion is that Plato’s epistemology does not merely involve the problem of separating two worlds, but the philosophical enterprise of connecting three, and that this goal is accomplished by the three images of the Sun, the Line and the Cave.Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης ομοιότητας ανάμεσα στα πεδία του ορατού και του νοητού, όπως αναπτύσσεται στα κεντρικά βιβλία της Πολιτείας του Πλάτωνα. Σκοπός μου είναι να αναδείξω τη φιλοσοφική σημασία της συγκεκριμένης σχέσης, και το υψηλό επίπεδο πολυπλοκότητας και συνέπειας που παρουσιάζει τόσο σε φιλοσοφικούς όσο και σε μαθηματικούς όρους. Η βασική μου θέση είναι ότι η γνωσιοθεωρία και η οντολογία του Πλάτωνα στην Πολιτεία δεν περιλαμβάνει το πρόβλημα του διαχωρισμού των δύο κόσμων της επιστήμης και της δόξας —όπως έχει επικρατήσει να θεωρείται ακόμα και ανάμεσα σε αντιτιθέμενες προσεγγίσεις— αλλά τη φιλοσοφική προσπάθεια να συνδέσει τρεις: τον κόσμο του νοητού (επιστήμη), του ορατού (δοξα) και του ατόπου (άγνοια). Στο 5ο βιβλίο οι τρεις αυτοί κόσμοι αρθρώνονται συμμετρικά και σε αντίθεση μεταξύ τους, ενώ με τις τρεις εικόνες του Ήλιου, της Γραμμής και του Σπηλαίου συνδέονται με τον δεσμό της ομοιότητας ως συνεχούς αναλογίας (δηλαδή με γεωμετρική πρόοδο). Σε αυτήν τη βάση, ο πρώτος μου στόχος είναι να αναγνωρίσω την άγνοια ως τρίτη γνωσιοθεωρητική δύναμη (Smith, 2012) διακριτή από τη δόξα και την επιστήμη (Πολιτεία, βιβλίο 5), και επιπλέον να δείξω ότι αυτό που την καθιστά δύναμη είναι η μίμηση (βιβλία 6 και 10). Όπως αναφέρεται στο 10ο βιβλίο της Πολιτείας, τα έργα της μίμησης είναι προϊόντα άγνοιας και ανήκουν σε ένα τρίτο και κατώτερο οντολογικό επίπεδο —διακριτό τόσο από τα φαινόμενα όσο και από τα όντα— επομένως αποτελούν ‘μη όντα’ που εσφαλμένα λαμβάνονται ως όντα. Ο δεύτερος στόχος μου είναι να δείξω ότι με τις τρεις εικόνες του Ήλιου, της Γραμμής και του Σπηλαίου, η ιδιαίτερη δομή της τριμερούς γνωσιοθεωρίας και οντολογίας του Πλάτωνα βασίζεται στη σχέση της ομοιότητας ως συνεχούς αναλογίας (γεωμετρικὴ ἰσότης) και επομένως σε μαθηματικές και αρμονικές σχέσεις, οι οποίες ισχυρίζομαι ότι συνδέονται με το μετα-μαθηματικό (Burnyeat, 2000) ζήτημα της δικαιοσύνης. Τέλος με την εικόνα του Σπηλαίου και την νέα υποδιαίρεση που θεωρώ ότι εισάγει ο Πλάτων ανάμεσα σε είδωλα και σκιές προκύπτει η σχέση της συνεχούς αναλογίας με δύο μέσους αναλόγους, δηλαδή η σχέση που θέτει ο Πλάτων ως ‘ἄλυτο δεσμό’ στον Τίμαιο [32b] προκειμένου να συνδέσει τα τέσσερα στοιχεία της φύσης
Η κινητοποίηση της βάσης και το προσφυγικό ζήτημα: η περίπτωση των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων κατά τη διάρκεια της προσφυγικής κρίσης στο Ωραιόκαστρο, την Φιλιππιάδα και τη Σάμο.
No full textThis dissertation explores the reactions of parents that emerged following the announcements made by the Greek State regarding the promotion of the social integration of migrants and refugees—mainly originating from Afghanistan and Syria—into local communities through the enrollment of their children in the public primary education system. Particular emphasis is placed on the forms of collective action and mobilization developed by parents as a reaction to this controversial policy shift, within one of the most ethnoculturally homogeneous social environments in Europe. Specifically, the research focuses on three illustrative cases—Oraiokastro, Filippiada, and Samos—aiming to highlight the dynamics underlying local social resistance, as well as the broader sociological implications of this policy intervention. The approach adopted in this study does not constitute a generalized critique of the phenomenon of migration. On the contrary, it embraces a framework that understands collective action as a socio-political phenomenon examined through the prism of a localized yet critical context. By analyzing the processes of mobilization and the formation of collective identity among parents, the research seeks to anatomize the core mechanisms that compose grassroots movements and to contribute theoretically to the relevant scholarly debate. Research Questions and Objectives: As elaborated in this dissertation, these issues are almost always complex and cannot be categorized in a univocal manner. Indeed, there are instances of anti-immigration mobilizations that are motivated by fear of the unknown—commonly referred to as xenophobia. However, other forms of mobilization are also observed, which are based on genuine concerns regarding the government’s capacity to manage and monitor potential problems related to infrastructure, public health, and culture. This dissertation aims to investigate these intricate intersections within the three regional case studies.The study focuses on three central research questions and objectives: 1. What factors motivated parents to mobilize in the three case-study areas? The research examines the main drivers behind these mobilizations, seeking to understand whether parents’ concerns stemmed from genuine fears regarding public health and safety, or whether they were rooted more deeply in cultural and national anxieties about intercultural interaction between Greeks and non-white refugees. In other words, the analysis explores the context within which parents articulated their demands. 2. How did local Parent–Teacher Associations (PTAs) shape their resistance? The study investigates how parents negotiated their collective identity in opposing the governmental policy of integrating migrants and refugees into local public schools. The concept of framing is crucial to understanding how these parental mobilizations justified and defended their stance. By analyzing the narratives that emerged within local communities, the dissertation evaluates the ways in which parents expressed their opposition—whether through public references to risks related to public health and safety, or to deficiencies in existing school infrastructure. 3. What were the broader social and political consequences of these mobilizations within local communities? The research assesses the extent to which local mobilizations—and, by extension, opposition to governmental policy—evolved into wider social and political confrontations on key issues. Within this context, the study evaluates the degree to which these movements were perceived as successful or unsuccessful, and how society at large interpreted this outcome. Methodological Framework: The research methodology combines both qualitative and quantitative approaches. A total of 21 interviews were conducted with key stakeholders (including members of Parent–Teacher Associations, individual parents, and bystanders), alongside a public opinion survey involving 750 participants across the three case-study regions. The aim was to capture local residents’ attitudes and perceptions regarding the government’s policy of integrating migrant and refugee children into public primary schools. These strategies were intended to provide a comprehensive understanding of the objectives and implications of parental mobilizations. At the theoretical level, the study is grounded in Social Movement Theory, with particular reference to Resource Mobilization Theory (RMT), Collective Behavior Theory, and Framing Theory.Resource Mobilization Theory highlights the significance of available resources—such as funding, political support, and organizational structure—for the success of any social movement. Within this framework, it serves as a useful tool for assessing parental mobilization.Collective Behavior Theory provides the main analytical foundation, as these mobilizations represent a reaction to ongoing social transformations, aiming to restore a previous status quo rather than to overthrow the existing order. Framing Theory sheds light on the ways in which social movements construct and communicate their claims in public discourse. Specifically, Greek parents tended to frame their stance through concerns about public health, safety, and infrastructural inadequacy, while avoiding explicit references to xenophobic or anti-humanitarian arguments (Benford & Snow, 2000). By combining these theoretical frameworks and methodological approaches, this dissertation provides an in-depth analysis of the strategic, organizational, and communicative practices employed in parental mobilizations, aiming to offer a nuanced understanding of their interactions, motivations, and social implications within local communities. Original Contribution and Significance: The originality and contribution of this research lie in its focus not on migrants and refugees themselves—as is the case in much of the existing literature—but on the local communities affected by the integration process. This focus gains particular significance given that Greece is a largely homogeneous country and often falls outside the central European paradigm of social movement research. Furthermore, the adoption of a mixed-methods approach (qualitative and quantitative) provides a robust analytical basis, ensuring that the conclusions drawn are both empirically grounded and theoretically sound. The study also sheds light on how local reactions to governmental policies can escalate into national-level controversies, particularly when the initial grievances of local populations or segments thereof remain unaddressed. The dissertation is structured into several chapters, each addressing different aspects of the core research questions. Following the introduction, Chapter 2 focuses on defining social movements through the relevant literature, including an analysis of the role of the mass media. Chapter 3 provides a historical overview of migration in Greece from the early 20th century up to the 2015 crisis, incorporating data on public opinion drawn from the 2020 diaNEOsis study. Chapter 4 presents the case studies, documenting all relevant events and the phases of mobilization—how they emerged, evolved, and declined. Chapter 5 is dedicated to mass media representations of the refugee–migration crisis of 2015–2018. Chapter 6 outlines the methodological design of the research, given the diversity and richness of the collected material. Chapter 7 analyzes the qualitative and quantitative data and presents the main findings, including a comparative discussion of the study’s quantitative results with those of diaNEOsis (2020). Finally, the Conclusion summarizes the dissertation’s overall findings through a synthesis of empirical results and theoretical reflections, highlighting their broader implications and extensions for both Greece and Europe.Η παρούσα διατριβή διερευνά τις αντιδράσεις των γονέων που ξέσπασαν μετά τις ανακοινώσεις της Ελληνικής Πολιτείας αναφορικά με την προώθηση της κοινωνικής ένταξης μεταναστών και προσφύγων —κυρίως προερχόμενων από το Αφγανιστάν και τη Συρία— στις τοπικές κοινωνίες, μέσω της εισαγωγής των τέκνων τους στο δημόσιο πρωτοβάθμιο εκπαιδευτικό σύστημα. Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στις μορφές συλλογικής δράσης και κινητοποίησης των γονέων, ως αντίδραση στην επίμαχη μεταβολή πολιτικής, εντός ενός από τα πλέον εθνοπολιτισμικά ομοιογενή κοινωνικά περιβάλλοντα της Ευρώπης. Ειδικότερα, η έρευνα εστιάζει σε τρεις ενδεικτικές περιπτώσεις: το Ωραιόκαστρο, τη Φιλιππιάδα και τη Σάμο, επιδιώκοντας να αναδείξει τις δυναμικές που διέπουν την τοπική κοινωνική αντίσταση, καθώς και τις ευρύτερες κοινωνιολογικές επιπτώσεις της εν λόγω πολιτικής παρέμβασης. Η προσέγγιση της παρούσας μελέτης δεν συνιστά γενικευμένη κριτική επί του φαινομένου της μετανάστευσης. Αντιθέτως, υιοθετείται ένα πλαίσιο κατανόησης της συλλογικής δράσης ως κοινωνικοπολιτικού φαινομένου, εξεταζόμενο υπό το πρίσμα μιας τοπικής, πλην κρίσιμης, συγκυρίας. Μέσω της ανάλυσης των διαδικασιών κινητοποίησης και διαμόρφωσης συλλογικής ταυτότητας στους κόλπους των γονέων, η έρευνα στοχεύει στην ανατομία των βασικών μηχανισμών που συνθέτουν τα κινήματα βάσης και στη θεωρητική συμβολή στη σχετική επιστημονική συζήτηση. Ερευνητικά ερωτήματα και στόχοι Όπως αναλύεται στην παρούσα εργασία, τα ζητήματα αυτά είναι σχεδόν πάντα πολύπλοκα και δύσκολα κατηγοριοποιήσιμα με μονοσήμαντο τρόπο. Πράγματι, υπάρχουν περιπτώσεις κινητοποιήσεων κατά της μετανάστευσης, οι οποίες υποκινούνται από τον φόβο του αγνώστου, γνωστό και ως ξενοφοβία. Ωστόσο, παρατηρούνται και άλλες μορφές κινητοποίησης που βασίζονται σε ειλικρινείς ανησυχίες σχετικά με την ικανότητα της κυβέρνησης να διαχειριστεί και να επιτηρήσει ενδεχόμενα προβλήματα σε θέματα υποδομών, δημόσιας υγείας και πολιτισμού. Η παρούσα διατριβή αποσκοπεί στη διερεύνηση αυτών των σύνθετων διασταυρώσεων στις τρεις περιφερειακές εστίες μελέτης. Η διατριβή επικεντρώνεται σε τρία βασικά ερευνητικά ερωτήματα και στόχους: 1. Ποιοι παράγοντες παρακίνησαν τους γονείς να κινητοποιηθούν στις τρεις περιοχές μελέτης; Η εργασία εξετάζει τα κύρια κίνητρα αυτών των κινητοποιήσεων, προσπαθώντας να κατανοήσει αν οι ανησυχίες των γονέων οφείλονταν σε ειλικρινείς φόβους για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια ή αν εδράζονταν βαθύτερα σε πολιτισμικές και εθνικές φοβίες σχετικά με τη διαπολιτισμική ανάμιξη μεταξύ Ελλήνων και μη λευκών προσφύγων. Με άλλα λόγια, εξετάζεται το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι γονείς διατύπωσαν τα αιτήματά τους. 2. Πώς διαμόρφωσαν οι Τοπικοί Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων την αντίστασή τους; Διερευνάται πώς οι γονείς διαπραγματεύτηκαν τη συλλογική τους ταυτότητα κατά την αντίθεσή τους στην κυβερνητική πολιτική ένταξης μεταναστών και προσφύγων στα τοπικά δημόσια σχολεία. Η έννοια της "πλαισίωσης" (framing) είναι κρίσιμη για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτές οι γονεϊκές κινητοποιήσεις υπερασπίστηκαν τη θέση τους. Μέσω της ανάλυσης των αφηγήσεων που αναπτύχθηκαν εντός των τοπικών κοινωνιών, η εργασία αξιολογεί τους τρόπους με τους οποίους οι γονείς εκδήλωσαν την αντίστασή τους — είτε μέσω δημοσιοποιημένων αναφορών σε κινδύνους δημόσιας υγείας και ανησυχίες ασφάλειας, είτε ελλείψεις στις υφιστάμενες σχολικές υποδομές. 3. Ποιες ήταν οι ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες αυτών των κινητοποιήσεων στις τοπικές κοινωνίες; Η έρευνα εξετάζει σε ποιο βαθμό οι τοπικές κινητοποιήσεις και, κατ’ επέκταση, η αντίθεση στην κυβερνητική πολιτική, εξελίχθηκαν σε ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις επί βασικών ζητημάτων. Σε αυτό το πλαίσιο, αξιολογείται η επιτυχία ή μη αυτών των κινημάτων, καθώς και το πώς και αν η κοινωνία αντιλήφθηκε αυτή την επιτυχία ή αποτυχία. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται στη συνδυασμένη χρήση ποιοτικών και ποσοτικών μεθόδων. Διεξήχθησαν 21 συνεντεύξεις με βασικούς παράγοντες (όπως μέλη Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων, αλλά και απλούς γονείς και bystanders), καθώς και έρευνα κοινής γνώμης με 750 συμμετέχοντες στις τρεις περιοχές μελέτης, με στόχο την αποτύπωση στάσεων και αντιλήψεων των κατοίκων σχετικά με την κυβερνητική πολιτική εισαγωγής παιδιών μεταναστών και προσφύγων στα τοπικά δημοτικά σχολεία. Οι στρατηγικές αυτές απέβλεπαν στην απόκτηση σφαιρικής εικόνας αναφορικά με τους στόχους και τις επιπτώσεις των γονεϊκών κινητοποιήσεων. Σε επίπεδο θεωρητικού πλαισίου, η μελέτη βασίζεται στις θεωρίες κοινωνικών κινημάτων, και ειδικότερα στη Θεωρία Κινητοποίησης Πόρων (Resource Mobilization Theory - RMT), στη Θεωρία Συλλογικής Συμπεριφοράς (Collective Behavior Theory), και στη Θεωρία Πλαισίωσης (Framing Theory).• Η Θεωρία Κινητοποίησης Πόρων αναδεικνύει τη σημασία των διαθέσιμων πόρων (χρηματοδότηση, πολιτική στήριξη, οργανωτική δομή) για την επιτυχία κάθε κοινωνικού κινήματος, και στο πλαίσιο αυτό αποτελεί κατάλληλο εργαλείο για την αξιολόγηση της κινητοποίησης των γονέων.• Η Θεωρία Συλλογικής Συμπεριφοράς προσφέρει το βασικό αναλυτικό υπόβαθρο, καθώς οι εν λόγω κινητοποιήσεις συνιστούν αντίδραση σε υφιστάμενες κοινωνικές μεταβολές, διεκδικώντας την αποκατάσταση της προηγούμενης κατάστασης, χωρίς πρόθεση ανατροπής του κατεστημένου.• Η Θεωρία Πλαισίωσης φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο τα κοινωνικά κινήματα διαμορφώνουν και μεταφέρουν τα αιτήματά τους στο δημόσιο διάλογο. Ειδικότερα, οι Έλληνες γονείς συνήθως πλαισίωναν τη θέση τους μέσω ζητημάτων δημόσιας υγείας, ασφάλειας και ανεπάρκειας υποδομών, αποφεύγοντας άμεσες αναφορές σε ξενοφοβικά ή αντι-ανθρωπιστικά επιχειρήματα (Benford και Snow, 2000). Με τη συνδυασμένη χρήση των ανωτέρω θεωρητικών εργαλείων και μεθοδολογικών προσεγγίσεων, η παρούσα διατριβή αναλύει διεξοδικά τις στρατηγικές, οργανωτικές και επικοινωνιακές πρακτικές των γονεϊκών κινητοποιήσεων, με στόχο την εις βάθος κατανόηση των αλληλεπιδράσεων, των κινήτρων και των επιπτώσεών τους στην τοπική κοινωνία. Η πρωτοτυπία και η συμβολή της έρευνας έγκειται στην εστίαση όχι στους μετανάστες και πρόσφυγες, όπως συμβαίνει σε μεγάλο μέρος της υφιστάμενης βιβλιογραφίας, αλλά στις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες που επηρεάζονται από τη διαδικασία ένταξης. Η επιλογή αυτή αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ελλάδα συνιστά μια κατά βάση ομοιογενή χώρα και βρίσκεται συχνά εκτός του κεντρικού ευρωπαϊκού παραδείγματος κοινωνικών κινημάτων. Επιπλέον, η υιοθέτηση μικτής μεθοδολογίας (ποιοτικής και ποσοτικής) προσφέρει ισχυρή βάση στην ανάλυση, εξασφαλίζοντας ότι τα συμπεράσματα θα είναι εμπειρικά θεμελιωμένα και θεωρητικά εύστοχα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η αποτύπωση του τρόπου με τον οποίο οι τοπικές αντιδράσεις σε κυβερνητικές πολιτικές δύνανται να κλιμακωθούν σε εθνικές αντιπαραθέσεις, ειδικά όταν τα αρχικά παράπονα των τοπικών κοινωνιών και μέρους ομάδων τους μένουν αναπάντητα. Η παρούσα διατριβή χωρίζεται σε επιμέρους κεφάλαια, το καθένα εκ των οποίων εξετάζει διαφορετικές όψεις των βασικών ερευνητικών ερωτημάτων. Μετά την εισαγωγή, το Κεφάλαιο 2 επικεντρώνεται στον ορισμό των κοινωνικών κινημάτων μέσα από σχετική βιβλιογραφία, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης του ρόλου που διαδραμάτισαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το Κεφάλαιο 3 παρέχει μια ιστορική επισκόπηση της μετανάστευσης στην Ελλάδα από τις αρχές του 20ού αιώνα έως την κρίση του 2015, καθώς και στοιχεία για τη δημόσια γνώμη αναφορικά με τη μετανάστευση, βάσει της έρευνας της διαΝΕΟσις του 2020. Το Κεφάλαιο 4 παρουσιάζει τις περιπτώσεις μελέτης, με καταγραφή όλων των γεγονότων που έλαβαν χώρα, καθώς και των φάσεων των κινητοποιήσεων: πώς γεννήθηκαν, εξελίχθηκαν και παρήκμασαν.Το Κεφάλαιο 5 είναι αφιερωμένο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στον τρόπο με τον οποίο απεικόνισαν την προσφυγική-μεταναστευτική κρίση της περιόδου 2015–2018.Το Κεφάλαιο 6 παρουσιάζει τη μεθοδολογική προσέγγιση της έρευνας, καθώς θεωρήθηκε αναγκαία η αφιέρωση ολόκληρου κεφαλαίου, λόγω του πλούτου και της ποικιλομορφίας του συλλεχθέντος υλικού. Το Κεφάλαιο 7 αναλύει τις ποιοτικές και ποσοτικές μετρήσεις και παρουσιάζει τα ευρήματα της έρευνας. Μέρος του κεφαλαίου αυτού αφιερώνεται στη σύγκριση των ποσοτικών ευρημάτων της έρευνάς μας με εκείνα της έρευνας της διαΝΕΟσις (2020). Τέλος, στο Κεφάλαιο των Συμπερασμάτων με τις Καταληκτικές Παρατηρήσεις, διατυπώνονται τα γενικά συμπεράσματα της διατριβής, μέσα από μία ανασκόπηση, αντιπαραβολή και συσχέτιση των ευρημάτων με το θεωρητικό πλαίσιο που αναπτύχθηκε στα προηγούμενα κεφάλαια, αναδεικνύοντας τις ευρύτερες επιπτώσεις και προεκτάσεις των αποτελεσμάτων τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη
Χωρο-χρονικές μέθοδοι διακριτοποίησης μη-γραμμικών εξελικτικών μερικών διαφορικών εξισώσεων
No full textThis thesis is devoted to the development and \emph{a priori} error analysis of fully-discrete schemes of arbitrary order for nonlinear degenerate evolution partial differential equations. As a model problem, we consider the parabolic -Laplacian posed on -dimensional flat spatial domains, with , and on -dimensional smooth surfaces, with .We begin with a fully-discrete scheme, consisting of the discontinuous-in-time Galerkin method and standard conforming finite element methods for the spatial discretization. We prove stability and convergence results, through ``almost'' symmetric error estimates with respect to a quasi-norm, as well as the -norm, by means of a ``boot-strap" argument for the latter. Numerical experiments are presented to validate the theoretical results.We then turn to the discretization of the elliptic -Laplacian, by means of interior penalty discontinuous Galerkin methods. We prove novel trace-inverse estimates in a quasi-norm, leading to several stability and -version error estimates, which are validated by numerical experiments. These results are further generalized to discontinuous Galerkin methods on meshes with essentially arbitrarily-shaped polytopic elements. In addition, we combine the analytical frameworks presented in the first chapters to develop and analyze a space-time discontinuous Galerkin method for the parabolic -Laplacian. Stability bounds and space-time -version error estimates are derived for this method. Numerical results showcase the robustness of the space-time discontinuous Galerkin method. Finally, we conclude the thesis with the discretization of the parabolic -Laplacian posed on smooth surfaces, using the discontinuous Galerkin time-stepping scheme combined with conforming finite elements in space. We prove several stability and convergence results, similar to those obtained for the corresponding flat-domain problem.Η παρούσα διατριβή είναι αφιερωμένη στην ανάπτυξη και \emph{εκ των προτέρων} ανάλυση σφάλματος πλήρως διακριτών σχημάτων αυθαίρετης τάξης για μη-γραμμικές εξελικτικές μερικές διαφορικές εξισώσεις εκφυλιστικού τύπου. Ως πρότυπο πρόβλημα, θεωρούμε την παραβολική -Λαπλασιανή σε -διάστατα επίπεδα χωρία, με , καθώς και σε -διάστατες ομαλές επιφάνειες, με . Ξεκινάμε με ένα πλήρως διακριτό σχήμα, το οποίο αποτελείται από τη χρονικά ασυνεχή μέθοδο Galerkin και κλασικές σύμμορφες μεθόδους πεπερασμένων στοιχείων για τη χωρική διακριτοποίηση. Αποδεικνύουμε αποτελέσματα ευστάθειας και σύγκλισης, μέσω «σχεδόν» συμμετρικών εκτιμήσεων σφάλματος ως προς μία ψευδονόρμα, καθώς και ως προς την -νόρμα, με τη βοήθεια ενός επιχειρήματος τύπου ``boot-strap" για τη δεύτερη. Παρουσιάζονται αριθμητικά πειράματα, τα οποία επιβεβαιώνουν τα θεωρητικά αποτελέσματα. Επιπλέον, συνδυάζουμε τα αναλυτικά πλαίσια που παρουσιάζονται στα πρώτα κεφάλαια, ώστε να αναπτύξουμε και να αναλύσουμε μια χωρο-χρονικά ασυνεχή μέθοδο Galerkin για την παραβολική -Λαπλασιανή. Για τη μέθοδο αυτή, αποδεικνύονται άνω φράγματα ευστάθειας και χωρο-χρονικές εκτιμήσεις σφάλματος -μορφής. Τα αριθμητικά αποτελέσματα αναδεικνύουν την αποδοτικότητα της χωρο-χρονικά ασυνεχούς μεθόδου Galerkin. Τέλος, ολοκληρώνουμε τη διατριβή με τη διακριτοποίηση της παραβολικής -Λαπλασιανής σε ομαλές επιφάνειες, χρησιμοποιώντας την ασυνεχή μέθοδο Galerkin χρονικού βηματισμού, σε συνδυασμό με σύμμορφα πεπερασμένα στοιχεία στον χώρο. Αποδεικνύουμε διάφορα αποτελέσματα ευστάθειας και σύγκλισης, παρόμοια με εκείνα που προέκυψαν για το αντίστοιχο πρόβλημα σε επίπεδα χωρία
Attitudes and opinions of midwives-menmidwives on the management of family bereavement in perinatal care
No full textThis study examined the particularly important issue of midwives contact with perinatal death. Perinatal death constitutes a particularly pronounced negative event in midwifery practice, which is inevitably encountered, although often overlooked in terms of its particularly pronounced negative dimensions for the couple and for health professionals. In this context, this paper focuses on the psychological dimensions related to perinatal death. First, a relevant literature review was conducted as a function of the following research. All the parameters, issues and variables analyzed in the later part of the research were therefore examined from a theoretical point of view. This was followed by the Research Part, which sets out a quantitative study using self-report questionnaires.The quantitative research focuses on exploring various parameters associated with midwives' attitudes towards death. As found, midwives use as an adaptive strategy the view that through deathone escapes from this world and transitions to a better place. This perception is associated with burnout, emotional intelligence, extra version, emotional stability and sociability. Belief in the justworld, as a predominantly collectively formed perception, is not associated with the use of escapismon the part of midwives. However, belief in the just world is associated with the dysfunctional strategy of death avoidance on the part of midwives. Consequently, a conclusion can be drawn about the adoption of adaptive strategies to approach death as a function of the individual potential of midwives and the adoption of dysfunctional strategies as a function of the broader perceptions and representations that exist at the societal level. The qualitative part of the research had a different focus, focusing more on midwives' perceptions and suggestions for supporting couples facing perinatal death. Midwives believe that the management of perinatal death requires the developmentof effective interventions to support the couple, as well as education and training programs for the couple themselves in the management of perinatal death. Therefore, it is considered necessary from their point of view to use specialized mental health counselors within neonatal care units, which is the concluding proposal of this thesis.Στη συγκεκριμένη μελέτη εξετάστηκε το ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα της επαφής των μαιών-μαιευτών με τον περιγεννητικό θάνατο. Ο περιγεννητικός θάνατος συνιστά ένα ιδιαίτερα έντονοαρνητικό γεγονός της μαιευτικής πρακτικής, το οποίο αναπόφευκτα συναντάται, αν και συχνά παραβλέπεται ως προς τις ιδιαίτερα έντονες αρνητικές του διαστάσεις για το ζεύγος και για τους επαγγελματίες υγείας. Στο πλαίσιο αυτό, η συγκεκριμένη εργασία επικεντρώνεται στις ψυχολογικές διαστάσεις που αφορούν τον περιγεννητικό θάνατο. Αρχικά πραγματοποιήθηκε μία σχετική βιβλιογραφική ανασκόπηση, ως συνάρτηση της έρευνας που ακολουθεί. Εξετάστηκαν επομένως από θεωρητικής απόψεως όλες οι παράμετροι, τα ζητήματα και οι μεταβλητές που αναλύονται στο μετέπειτα σκέλος της έρευνας. Εν συνεχεία, ακολούθησε το Ειδικό Μέρος, στο οποίο παρατίθεται ποσοτική έρευνα με χρήση ερωτηματολογίων αυτοαναφοράς και επικεντρώνεται στη διερεύνηση διαφόρων παραμέτρων που συνδέονται με τις στάσεις των μαιών-μαιευτών για τον θάνατο. Όπως διαπιστώνεται, οι μαίες-μαιευτές χρησιμοποιούν ως μία προσαρμοστική στρατηγική τη θεώρηση πως μέσω του θανάτου κάποιος διαφεύγει από αυτό τον κόσμο και μεταβαίνει σε ένα καλύτερο μέρος. Η αντίληψη αυτή συνδέεται με την επαγγελματική εξουθένωση, τη συναισθηματική νοημοσύνη, την εξωστρέφεια, τη συναισθηματική σταθερότητα και την κοινωνικότητα. Η πίστη στο δίκαιο κόσμο, ως κατεξοχήν συλλογικά διαμορφωμένη αντίληψη, δεν συνδέεται με τη χρήση της διαφυγής από πλευράς των μαιών-μαιευτών. Ωστόσο η πίστη στο δίκαιο κόσμο συνδέεται με τη δυσλειτουργική στρατηγική της αποφυγής του θανάτου από πλευράς των μαιών-μαιευτών. Κατά συνέπεια, μπορεί να εξαχθεί ένα συμπέρασμα περί υιοθέτησης προσαρμοστικών στρατηγικών για την προσέγγιση του θανάτου ως συνάρτηση του ατομικού δυναμικού τους και για υιοθέτηση δυσλειτουργικών στρατηγικών ως συνάρτηση των ευρύτερων αντιλήψεων και αναπαραστάσεων που υπάρχουν σε κοινωνικό επίπεδο. Οι μαίες-μαιευτές θεωρούν ότι η διαχείριση του περιγεννητικού θανάτου προϋποθέτει την ανάπτυξη αποτελεσματικών παρεμβάσεων για την υποστήριξη του ζεύγους, αλλά και προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης των ιδίων στη διαχείριση του περιγεννητικού θανάτου. Ως εκ τούτου, κρίνεται από πλευράς τους αναγκαία ηχρήση εξειδικευμένων συμβούλων ψυχικής υγείας εντός των μονάδων νεογνικής φροντίδας, που συνιστά και την καταληκτική πρόταση της συγκεκριμένης διατριβής
Μεθοδολογίες σχεδίασης για τη βιώσιμη επιτάχυνση υπολογιστικών φορτίων σε πλατφόρμες υλικού στο άκρο του δικτύου
No full textThe rapid rise of Internet of Things (IoT) devices, along with the proliferation of applications and services requiring low latency and enhanced privacy, has led to increased demand for computational power closer to where data originates, at the edge of the network. This trend has given rise to the edge computing paradigm, where local computational and storage capabilities on devices are utilized for inference of tasks that are unsuitable for execution at centralized data centers. However, the heterogeneity of computing devices and their limited computational capabilities pose significant challenges in meeting the performance, power, and privacy requirements of diverse tasks executed within this ecosystem. Specialized hardware devices, such as ASICs, GPUs, and FPGAs, are ideal candidates for accelerating time-critical applications due to their custom architectures (ASICs, FPGAs), high parallelism (GPUs), and rapid development cycles (GPUs, FPGAs). Furthermore, the increasing availability of System-on-Chip (SoC) devices facilitates the deployment of such specialized accelerators in the resource- and power-constrained environments typically found at the network edge, while providing flexible design and deployment solutions. However, the growing demand for "green" sustainable computing often conflicts with the increasing computational and storage demands characteristic of edge computing. Sustainable computing requires minimal resource usage, reduced power budgets, and a low carbon footprint, while edge computing often demands high computational intensity. Exploiting the capabilities of specialized hardware devices and proposing effective design and deployment methodologies to satisfy both the strict constraints of edge execution and sustainability goals is the central objective of this dissertation. The proposed methodologies aim to cover the entire spectrum of the edge computing ecosystem—from extremely resource-constrained environments up to Mobile Edge Computing (MEC) servers deployed close to Radio Access Network (RAN) equipment, providing cloud-like capabilities to mobile users requiring time-sensitive processing. The dissertation follows an approach that begins from extremely constrained environments and progresses toward edge servers—often referred to as fog computing—proposing design methodologies across the entire stack. Specifically, design methodologies are introduced for ASICs fabricated using printed electronics, leveraging the unique features of these technologies to automate the creation of area- and power-efficient Multi-Layer Perceptron (MLP) classifiers. Additionally, methodologies for designing FPGA accelerators are proposed for both the TinyML domain and more resource-abundant environments. In the case of TinyML, a resource-utilization estimation methodology is proposed to enable the rapid and efficient design-space exploration of FPGA-based MLP accelerators designed through widely used acceleration workflows. For environments supporting more extensive resources, the dissertation presents a methodology to consolidate multiple FPGA accelerators onto a single platform, ensuring reliable execution and efficient sharing of FPGA on-chip resources. Furthermore, a Mobile Edge Computing acceleration architecture combined with an Optical Circuit Switch (OCS) is presented, focusing on the deployment of multiple accelerated applications onto MEC heterogeneous resources. Emphasis is given to performance, energy efficiency, isolated execution, and the associated control schemes developed for managing the underlying MEC infrastructure.Η ραγδαία αύξηση του αριθμού των συσκευών που ανήκουν στο Διαδίκτυο των Πραγμάτων, σε συνδυασμό με την εμφάνιση εφαρμογών και υπηρεσιών με απαιτήσεις για χαμηλό χρόνο απόκρισης, προστασία της ιδιωτικότητας κατά την εκτέλεση και ασφάλεια κατά τη μεταφορά δεδομένων, έχει οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της ζήτησης για υπολογιστική ισχύ κοντά στα σημεία παραγωγής των δεδομένων, δηλαδή στα άκρα του δικτύου. Η ανάγκη αυτή έχει οδηγήσει στην υιοθέτηση του παραδείγματος της υπολογιστικής άκρης, όπου οι διαθέσιμοι υπολογιστικοί και αποθηκευτικοί πόροι αξιοποιούνται τοπικά για την αποδοτική εκτέλεση εφαρμογών και την προσωρινή ή μόνιμη αποθήκευση δεδομένων, ιδιαίτερα όταν οι απαιτήσεις δεν είναι κατάλληλες για εξυπηρέτηση από απομακρυσμένα κέντρα δεδομένων. Ωστόσο, οι ανομοιογενείς δυνατότητες μεταξύ των συσκευών εισάγει σημαντικές προκλήσεις στην εκτέλεση εφαρμογών με διαφορετικά προφίλ απαιτήσεων όσον αφορά το χρόνο απόκρισης, την κατανάλωση ενέργειας και την ανάγκη για ιδιωτικότητα. Εξειδικευμένες πλατφόρμες υλικού, όπως τα ASICs, οι GPUs και τα FPGAs, αναδεικνύονται ως αποτελεσματικές λύσεις για την επιτάχυνση απαιτητικών εφαρμογών, λόγω της δυνατότητάς τους να προσφέρουν εξειδικευμένες σχεδιάσεις, υψηλό βαθμό παραλληλισμού, και ταχύ κύκλο ανάπτυξης. Επιπλέον, η ενσωμάτωση ετερογενών υπολογιστικών μονάδων σε ολοκληρωμένα κυκλώματα διευκολύνει τη συνέργεια μεταξύ επιταχυντών υλικού και συμβατικών επεξεργαστών, καθιστώντας εφικτή την κατασκευή ευέλικτων συστημάτων, ακόμη και σε περιβάλλοντα με αυστηρούς περιορισμούς πόρων. Ταυτόχρονα, η αυξανόμενη ανάγκη για βιώσιμες και περιβαλλοντικά φιλικές υπολογιστικές λύσεις (πράσινη υπολογιστική) έρχεται σε αντίθεση με τις διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις σε υπολογιστική ισχύ και αποθήκευση που χαρακτηρίζουν τις σύγχρονες εφαρμογές. Η επίτευξη βιώσιμων στόχων απαιτεί τον περιορισμό της κατανάλωσης ενέργειας, τη χρήση ενεργειακά αποδοτικών συσκευών και τη μείωση πρόσθετων υπολογιστικών πόρων γεγονός που καθιστά κρίσιμη την εξισορρόπηση μεταξύ απόδοσης και περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Η παρούσα διατριβή εστιάζει στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων των εξειδικευμένων υπολογιστικών πλατφορμών και την ανάπτυξη μεθοδολογιών σχεδίασης και υλοποίησης που ανταποκρίνονται τόσο στις αυστηρές απαιτήσεις του edge computing όσο και στους στόχους της πράσινης υπολογιστικής. Συγκεκριμένα, προτείνονται μεθοδολογίες για τη σχεδίαση συστημάτων που κάνουν χρήση επιταχυντών υλικού και καλύπτουν ολόκληρο το φάσμα του edge computing — από εξαιρετικά περιορισμένα περιβάλλοντα έως υποδομές Mobile Edge Computing, που βρίσκονται κοντά στο δίκτυο πρόσβασης. Πιο αναλυτικά, προτείνονται μεθοδολογίες για το σχεδιασμό ολοκληρωμένων κυκλωμάτων ASIC μέσω τεχνολογιών εκτύπωσης, οι οποίες αξιοποιούνται για την αυτοματοποιημένη παραγωγή νευρωνικών δικτύων μικρού μεγέθους και χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης, για εφαρμογές ταξινόμησης. Παράλληλα, αναπτύσσονται στρατηγικές σχεδίασης επιταχυντών σε FPGA τόσο για το πεδίο του TinyML, όπου οι περιορισμοί είναι εξαιρετικά αυστηροί, όσο και για λιγότερο περιορισμένα περιβάλλοντα. Ειδικά για την πρώτη περίπτωση, παρουσιάζεται μια μεθοδολογία ταχείας εκτίμησης των απαιτούμενων πόρων για τη σχεδίαση επιταχυντών τεχνητών νευρωνικών δικτύων, διευκολύνοντας τη διερεύνηση του χώρου παραμέτρων κατά τη διαδικασία υλοποίησης. Για πλατφόρμες με μεγαλύτερη διαθεσιμότητα πόρων, η διατριβή προτείνει μια μεθοδολογία σχεδίασης σε περιβάλλοντα με πολλαπλούς επιταχυντές FPGA, διασφαλίζοντας τόσο την αξιόπιστη εκτέλεση τους όσο και τη βέλτιστη αξιοποίηση των κοινών πόρων της πλατφόρμας. Τέλος, παρουσιάζεται μια αρχιτεκτονική επιτάχυνσης για συστήματα Mobile Edge Computing. Η αρχιτεκτονική αυτή επιτρέπει την ταυτόχρονη εκτέλεση πολλαπλών επιταχυντών υλικού σε ετερογενείς πόρους, καλύπτοντας διαφορετικές απαιτήσεις απόδοσης, ενεργειακής αποδοτικότητας και ασφάλειας
Diels-Alder reactions of masked o-benzoquinones with alkenes: thermal isomerization of ortho,endo-bicyclo[2.2.2]oct-5-en-2-ones to ortho,exo-bicyclo[2.2.2]oct-5-en-2-ones
No full textMasked ortho-benzoquinones (MOBs) 175(α–θ), which can be regarded as derivatives of ortho-quinone methides (o-QMs), are ortho-benzoquinones in which one carbonyl group is protected. They are capable of reacting either as dienes or as dienophiles in Diels–Alder reactions, but are also extremely reactive species that undergo rapid dimerization. It is well established that thermolysis of the dimer derived from o-eugenol affords the corresponding MOB, which reacts with styrenic derivatives to give exclusively the ortho,endo bicyclo[2.2.2]octenones as the sole stereoisomeric products, at temperatures above 200 °C. In contrast, thermolysis of dimers 176(δ–ι) occurs at significantly lower temperatures (above 120 °C), leading to the formation of the corresponding MOBs 175(δ–ι). These intermediates react with various monosubstituted acyclic alkenes and styrenic derivatives 153(α–θ), disubstituted alkenes 155, 159, 164, 168, 171, and cyclic alkenes 169, 170 (present in excess), to afford the corresponding bicyclo[2.2.2]octenone adducts 180–203. Reactions of MOBs with alkenols 158α–ζ resulted in the isolation of the corresponding tetrahydro-3,6-methanobenzofuranones 208–212.Dimers 176(δ–ι) differ from the o-eugenol dimer in that three double bonds are located around carbon-1 of the dimer and, consequently, of the octenone, whereas the o-eugenol dimer possesses only two. The additional double bond facilitates thermolysis by weakening the C1–C1′ bond of the dimer, enabling cleavage at 120 °C. The presence of three double bonds also accounts for the isomerization of ortho,endo cycloadducts 180–185 to the corresponding ortho,exo isomers 186–191 when the cycloaddition reactions are conducted at 200–220 °C. Furthermore, prolonged heating or elevated temperatures lead to decomposition of the ortho,exo products 186′–191′.To probe the mechanism of isomerization, reactions of dimers 176(δ–ι) with disubstituted alkenes were carried out, affording cycloadducts 192–201. Among the four theoretically possible stereoisomers, three were isolated. Reactions with cis-alkenes provided ortho,endo,meta,endo (192–206γ) and ortho,exo,meta,endo (192–206β) cycloadducts, while reactions with trans-alkenes afforded mainly ortho,exo,meta,endo (192–206β) products, in nearly all cases, across a temperature range of 120–220 °C. Examination of the thermal isomerization of ortho,endo,meta,endo products to the corresponding ortho,exo,meta,endo isomers supports a mechanism involving cleavage of the MOB–alkene bond (C1–CA) rather than a retro-Diels–Alder/Diels–Alder pathway coupled with alkene isomerization, which could otherwise be invoked.In the case of intramolecular Diels–Alder reactions of MOBs 175(α–γ) with alkenols 158(α–ζ), only ortho,endo,meta,exo tetrahydro-3,6-methanobenzofuranones 208–212 were isolated as unique stereoisomeric products out of the four possible. Exclusively the trans isomers of the alkenols afforded cycloadducts; no formation of ortho,exo,meta,exo products or thermal isomerization of the ortho,endo,meta,exo adducts to ortho,exo,meta,exo was observed at room temperature or within 80–120 °C. In all cases, a furan (five-membered) ring was formed.Finally, reactions of dimers 176δ, 176θ, and 176ι with cyclic alkenes 169 and 170 led to the isolation of cycloadducts 192γ, 197, and 203γ, respectively. Although these reactions proceeded with excellent yields, they were not informative regarding isomerization processes, since the substituents involved were cis alkenes embedded in five- or six-membered rings.Οι προστατευμένες ο-βενζοκινόνες (MOBs) 175(α-), που μπορούν να θεωρηθούν παράγωγα των ο-κινονομεθιδίων (o-QMs), είναι ο-βενζοκινόνες των οποίων το ένα καρβονύλιο είναι προστατευμένο. Μπορούν να αντιδρούν είτε ως διένια είτε ως διενόφιλα σε μια Diels-Alder αντίδραση αλλά είναι επίσης και εξαιρετικά δραστικά με αποτέλεσμα να διμερίζονται ταχύτατα. Στο εργαστήριο, είναι γνωστό πως η θερμόλυση του διμερούς της ο-ευγενόλης οδηγεί στην παραγωγή της προστατευμένης ο-βενζοκινόνης, η οποία αντιδρά με στυρολικά παράγωγα και δίνει τις ortho,endo δικυκλο[2.2.2]οκτενόνες ως τα μοναδικά στερεοϊσομερή προϊόντα, σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 200 oC.Η θερμόλυση των διμερών 176(δ-ι), η οποία λαμβάνει χώρα σε σημαντικά χαμηλότερη θερμοκρασία (μεγαλύτερη των 120 oC), οδηγεί στην παραγωγή των αντίστοιχων προστατευμένων ο-βενζοκινονών 175(δ-ι), οι οποίες αντιδρούν με διάφορα μονοϋποκατεστημένα άκυκλα αλκένια και στυρολικά παράγωγα 153(α-θ), διυποκατεστημένα αλκένια 155, 159, 164, 168, 171, κυκλικά αλκένια 169, 170, που βρίσκονται σε περίσσεια και δίνουν τα ανάλογα δικυκλο[2.2.2]οκτενονικά προϊόντα 180- 203. Οι αντιδράσεις των MOBs με αλκενόλες 158α-ζ, οδήγησαν στην απομόνωση των αντίστοιχων τετραύδρο-3,6-μεθανοβενζοφουρανονών 208-212. Τα διμερή 176(δ-ι) διαφέρουν από το διμερές της o-ευγενόλης, καθώς γύρω από τον άνθρακα 1 του διμερούς και κατ’ επέκταση της οκτενόνης, υπάρχουν τρείς διπλοί δεσμοί ενώ στο διμερές της ευγενόλης υπάρχουν δύο. Ο επιπλέον διπλός δεσμός, ευνοεί την θερμόλυση του διμερούς, λόγω εξασθένησης του δεσμού άνθρακας 1 – άνθρακας 1’ στο διμερές, σε θερμοκρασία 120 οC. Στην ύπαρξη των τριών διπλών δεσμών, οφείλεται και η ισομερίωση των ortho,endo κυκλοπροϊόντων 180 – 185 στα αντίστοιχα ortho,exo κυκλοπροϊόντα 186 – 191, όταν η αντίδραση κυκλοπροσθήκης πραγματοποιείται σε θερμοκρασία 200 – 220 oC. Επιπλέον, με την αύξηση της θερμοκρασίας και του χρόνου της αντίδρασης, απομονώνονται τα προϊόντα αποσύνθεσης των ortho,exo κυκλοπροϊόντων, 186’ – 191’. Για τη διερεύνηση του μηχανισμού ισομερίωσης, πραγματοποιήθηκαν αντιδράσεις των διμερών 176(δ-ι) με διυποκατεστημένα αλκένια, που οδήγησαν στην απομόνωση των κυκλοπροϊόντων 192 – 201. Τρία ισομερή προϊόντα κυκλοπροσθήκης απομονώθηκαν απο τα τέσσερα πιθανά: Οι αντιδράσεις με cis αλκένια, οδήγησαν στην απομόνωση των ortho,endo, meta,endo (192 – 206)γ και ortho, exo, meta,endo (192 – 206)β ισομερών προϊόντων κυκλοπροσθήκης, ενώ από τις αντιδράσεις με trans αλκένια, απομονώθηκαν τα ortho,exo, meta endo (192 – 206)β προϊόντα κυκλοπροσθήκης σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, σε ένα εύρος θερμοκρασίας 120 - 220 oC. Η εξέταση της θερμικής ισομερίωσης των ortho,endo, meta, endo κυκλοπροϊόντων, στα αντίστοιχα ortho,exo, meta endo ισομερή, οδηγεί στο συμπέρασμα πως η ισομερίωση λαμβάνει χώρα μέσω της διάνοιξης του δεσμού της MOB με το αλκένιο (άνθρακας 1 - άνθρακας Α) και όχι μέσω μιας retro Diels – Alder/ Diels - Alder αντίδρασης, με ταυτόχρονη ισομερίωση του αλκενίου, όπως θα μπορούσε να είναι μια άλλη προτεινόμενη πορεία. Στην περίπτωση των ενδομοριακών αντιδράσεων Diels – Alder των MOBs 175(α-γ) με αλκενόλες 158(α-ζ), απομονώθηκαν οι ortho,endo, meta exo τετραύδρο-3,6-μεθανοβενζοφουρανόνες 208 - 212 ως μοναδικά στερεοϊσομερή προϊόντα κυκλοπροσθήκης, από τα τέσσερα πιθανά. Μόνο τα trans ισομερή των αλκενολών έδωσαν προϊόντα κυκλοπροσθήκης ενώ σε καμία περίπτωση δεν παρατηρήθηκε o σχηματισμός των ortho,exo, meta ,exo κυκλοπροϊόντων ή θερμική ισομερίωση των ortho,endo, meta,exo σε ortho,exo,meta, exo σε θερμοκρασία δωματίου ή σε εύρος θερμοκρασίας 80 – 120 oC. Σε όλες τις περιπτώσεις σχηματίζεται φουρανικός (πενταμελής) δακτύλιος. Η αντιδράσεις των διμερών 176δ, 176θ, 176ι με κυκλικά αλκένια 169, 170 οδήγησαν στην απομόνωση των κυκλοπροϊόντων 192γ, 197, 203γ αντίστοιχα. Αν και οι παραπάνω αντιδράσεις πραγματοποιήθηκαν με εξαιρετικές αποδόσεις, δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον ως προς την ισομερίωση, αφού ο υποκαταστάτης είναι cis αλκένιο πενταμελούς ή εξαμελούς δακτυλίου
Αναδιαμορφώνοντας την αστική ανθεκτικότητα: αξιόπιστα πλαίσια τεχνητής νοημοσύνης για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας, των υποδομών και της διαχείρισης κρίσεων από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής
No full textClimate Change (CC) hazards pose escalating threats to urban environments, affecting infrastructure, public health and overall environmental sustainability. To effectively mitigate their effects and with the ultimate goal of enhancing urban resilience, Artificial Intelligence (AI) and Remote Sensing (RS) are widely employed in the information communication technology infrastructures by urban planners to strengthen disaster management procedures. In response to the continuously growing demands to learn, adapt and handle complex, unstructured problems in urban environments, this PhD dissertation couples RS, AI, and eXplainable AI (XAI) to contribute to four main pillars being critical for urban resilience. In the first pillar, public health and urban dynamics monitoring, LIME and SHAP XAI techniques are used to intelligently link environmental parameters with public health data, including demographic and socioeconomic factors, enabling the understanding of complex spatio-temporal transmissions in epidemiological models, emphasizing on COVID-19 morbidity and mortality rates. In the second pillar, urban infrastructure monitoring for damage assessment, Deep Learning (DL) architectures based on U-Net and its variations are explored for rapid and cost-effective assessment of urban infrastructure by automatically detecting and localizing buildings. In the third pillar, focused on land use and land cover (LULC) monitoring, an XAI-enabled framework is introduced that employs several deep learning classifiers alongside SHAP to identify optimal spectral band combinations for improved LULC classification, including pixel-level explanations. In the fourth pillar, Environmental Data Management for Crisis Response, the development of a context-aware adaptive Data Cube (DC) structure is presented. It is an analysis-ready structure of diverse sensing sources harmonically aligned under a unique coordinate system and is adaptable to the varying requirements of different environmental crisis scenarios. This is achieved by incorporating data acquisition, processing, and AI-driven decision-making layers along with Earth Observation (EO) data, ensuring that environmental monitoring and crisis management are both precise and responsive and enhancing the ability to address the challenges posed by CC hazards and natural disasters. Together, these pillars directly address the immediate needs of disaster response and urban health monitoring, setting the foundation for long-term sustainable development and planning in urban environments with utmost goal of reshaping urban resilience.Η επιδείνωση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής εντείνει όλο ένα και περισσότερο την τρωτότητα των πόλεων, επηρεάζοντας σημαντικά πτυχές όπως είναι η δημόσια υγεία, η αντοχή των ανθρωπογενών κατασκευών και τη βιωσιμότητα του περιβάλλοντος. Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των επιπτώσεών τους, με απώτερο στόχο την ενίσχυση της αστικής ανθεκτικότητας, η τεχνητή νοημοσύνη και η τηλεπισκόπηση εφαρμόζονται ευρέως σε πληροφοριακά συστήματα ενημέρωσης και επικοινωνίας από τους σχεδιαστές αστικού χώρου, με σκοπό την ενδυνάμωση των διαδικασιών διαχείρισης καταστροφών. Για την κατανόηση, προσαρμογή και αντιμετώπιση σύνθετων, μη δομημένων προκλήσεων που δημιουργούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής σε αστικά κέντρα, η παρούσα διδακτορική διατριβή συνδυάζει την τηλεπισκόπηση, την τεχνητή νοημοσύνη και την επεξηγήσιμη τεχνητή νοημοσύνη για να συμβάλει σε τέσσερις βασικούς πυλώνες που είναι κρίσιμοι για την αστική ανθεκτικότητα. Στον πρώτο πυλώνα, που αφορά την παρακολούθηση της δημόσιας υγείας σε επίπεδο πόλης, οι τεχνικές επεξηγήσιμης τεχνητής νοημοσύνης όπως είναι η SHAP και η LIME χρησιμοποιούνται για την έξυπνη σύνδεση περιβαλλοντικών παραμέτρων με δεδομένα δημόσιας υγείας (συμπεριλαμβανομένων δημογραφικών και κοινωνικοοικονομικών παραγόντων), ώστε να επιτευχθεί η κατανόηση σύνθετων χωροχρονικών μεταδόσεων σε επιδημιολογικά μοντέλα, με έμφαση στα ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας λόγω COVID-19. Στον δεύτερο πυλώνα, που αφορά την παρακολούθηση υποδομών για εκτίμηση καταστροφών, διερευνώνται αρχιτεκτονικές Βαθιάς Μάθησης βασισμένες στο U-Net και στις παραλλαγές του, ώστε να επιτευχθεί ταχεία και οικονομικά εφικτή αποτίμηση των αστικών υποδομών μέσω αυτόματης ανίχνευσης και εντοπισμού των κτιρίων. Στον τρίτο πυλώνα, ο οποίος επικεντρώνεται στη παρακολούθηση χρήσεων και κάλυψης γης, παρουσιάζεται ένα πλαίσιο με χρήση επεξηγήσιμης τεχνητής νοημοσύνης που ενσωματώνει ταξινομητές βαθιάς μάθησης με το SHAP, επιτρέποντας την αναγνώριση βέλτιστων συνδυασμών φασματικών καναλιών και προσφέροντας επεξηγήσεις σε επίπεδο εικονοστοιχείου για τη βελτίωση της ταξινόμησης. Στον τέταρτο πυλώνα, που αφορά τη διαχείριση περιβαλλοντικών δεδομένων για ανταπόκριση σε κρίσεις, παρουσιάζεται η ανάπτυξη ενός προσαρμοστικού πλαισίου εναρμόνισης ετερογενών δεδομένων τηλεπισκόπησης για τη χωροχρονική ανάλυση σε μεγάλη κλίμακα κλιματικών και φυσικών καταστροφών. Αυτό επιτυγχάνεται με την ενσωμάτωση επιπέδων διαχείρισης δεδομένων, επεξεργασίας και λήψης αποφάσεων βάσει μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης, διασφαλίζοντας την ακριβή και ευέλικτη περιβαλλοντική παρακολούθηση και διαχείριση κρίσεων, ενισχύοντας παράλληλα την ικανότητα αντιμετώπισης των προκλήσεων που θέτουν οι κίνδυνοι κλιματικής αλλαγής και οι φυσικές καταστροφές. Συνολικά, αυτοί οι πυλώνες ανταποκρίνονται άμεσα στις τρέχουσες ανάγκες για διαχείριση καταστροφών και παρακολούθηση δημόσιας υγείας, ενώ παράλληλα θέτουν τις βάσεις για μακροπρόθεσμη βιώσιμη ανάπτυξη και σχεδιασμό σε αστικά περιβάλλοντα, με τελικό στόχο την αναδιαμόρφωση της αστικής ανθεκτικότητας
Digital immigrants and digital natives: media literacy, similarities and differences in the use of news content on new communication platforms
No full textThis thesis examines the variations that exist among different population groups in their relationship with news consumption, digital literacy, and skepticism toward the media. The comparison is conducted through the lens of their age categorization and level of digital literacy. More specifically, the aim of this research is to perform a comparative analysis between the so-called Digital Immigrants and Digital Natives. The quantitative study was conducted through an online questionnaire, designed using the Google Forms platform, and distributed to both a Greek and an international research sample. In total, 1.127 individuals participated in the study, selected through a non-probability convenience sampling method. The findings revealed significant differences in digital literacy levels, news consumption habits, and degrees of skepticism across age groups. These results confirm that the relationship with technology is not unidimensional but rather shaped by cultural, cognitive, and social parameters. Furthermore, it is influenced by users’ levels of digital literacy as well as their degree of skepticism. Notably, skepticism levels were found to be high across both age groups. Based on these results and the reconsideration of existing theoretical models, it is proposed that the terminology Digital Immigrants and Digital Natives be replaced with the terms Analog Anchors and Digital Floaters, respectively. Such terminology is argued to more accurately reflect the heterogeneity, adaptive dynamics, and communicative practices of digital users.Η παρούσα διατριβή εξετάζει τις διαφοροποιήσεις που υφίστανται μεταξύ των πληθυσμιακών ομάδων στη σχέση τους με την ειδησεογραφία, τον ψηφιακό γραμματισμό και τον σκεπτικισμό απέναντι στα Μέσα Ενημέρωσης. Η εν λόγω σύγκριση γίνεται υπό το πρίσμα της ηλικιακής κατηγοριοποίησής τους και του επιπέδου του ψηφιακού τους γραμματισμού. Πιο αναλυτικά, σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η συγκριτική ανάλυση μεταξύ των αποκαλούμενων Digital Immigrants (Ψηφιακοί Μετανάστες) και Digital Natives (Ψηφιακοί Αυτόχθονες). Η συγκεκριμένη ποσοτική έρευνα υλοποιήθηκε μέσω διαδικτυακού ερωτηματολογίου, που σχεδιάστηκε στην πλατφόρμα Google Forms και διανεμήθη τόσο σε ελληνικό, όσο και σε διεθνές ερευνητικό δείγμα. Εν συνόλω, στην έρευνα συμμετείχαν 1.127 άτομα, τα οποία επιλέχθηκαν με τη μη πιθανολογική μέθοδο δειγματοληψίας ευκολίας. Τα ερευνητικά ευρήματα έδειξαν σημαντικές διαφορές στο βαθμό ψηφιακού γραμματισμού, στις ειδησεογραφικές συνήθειες και στο επίπεδο σκεπτικισμού μεταξύ των ηλικιακών ομάδων. Έτσι, επιβεβαιώθηκε ότι η σχέση με την τεχνολογία δεν είναι μονοσήμαντη, αλλά εξαρτάται από πολιτισμικές, γνωστικές και κοινωνικές παραμέτρους. Συν τοις άλλοις, επηρεάζεται και από τα επίπεδα ψηφιακού γραμματισμού των χρηστών, όπως επίσης και από τα επίπεδα σκεπτικισμού τους. Μάλιστα, τα επίπεδα σκεπτικισμού αποδείχτηκαν υψηλά σε αμφότερες τις ηλικιακές κατηγορίες χρηστών. Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής και την επανεξέταση των θεωρητικών μοντέλων, προτείνεται η αντικατάσταση της υφιστάμενης ορολογίας Digital Immigrants και Digital Natives με τους όρους Analog Anchors (Ψηφιακά Συντηρητικοί Χρήστες) και Digital Floaters (Ψηφιακά Ευέλικτοι Χρήστες) αντίστοιχα. Με αυτόν τον τρόπο θα αποτυπωθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια η ετερογένεια, η δυναμική της προσαρμογής και οι επικοινωνιακές πρακτικές των ψηφιακών χρηστών