26023 research outputs found
Sort by
Postawa państw Kaukazu Południowego wobec pełnoskalowej rosyjskiej agresji na Ukrainę
Get PDFThis article not only seeks to answer the question of how the South Caucasus countries reacted to Russia’s aggression against Ukraine, but also to outline how international relations in the South Caucasus are currently evolving and identify the main foreign policy objectives of Armenia, Azerbaijan and Georgia. A research hypothesis was developed for the purpose of this article, which assumes that none of the South Caucasus countries are currently viable allies of the United States and the European Union in the region anymore, because following the Russian Federation’s aggression against Ukraine, neither Armenia, Azerbaijan nor Georgia have decided to take measures that would strike directly at Russian interests and also align with Western policy. In verifying the research hypothesis that was put forward in the Introduction to this text, it should be concluded that it is true. Looking at the actions of all the three South Caucasus countries, none of them has openly supported Ukraine on the political or military level. Nor have any of them joined the sanctions imposed on the aggressor by the West. The article mainly uses the decision-making method, the comparative method and one of the general logical methods, namely analysis.
Niniejszy artykuł ma odpowiedzieć nie tylko na pytanie, jak wyglądała reakcja państw Kaukazu Południowego na agresję Rosji na Ukrainę, ale też wskazać, jak obecnie kształtują się stosunki międzynarodowe na obszarze Kaukazu Południowego oraz jakie są główne cele polityk zagranicznych Armenii, Azerbejdżanu oraz Gruzji. Na potrzeby artykułu stworzona została hipoteza badawcza, zakładająca, że obecnie żadne z państw Kaukazu Południowego nie jest już realnym sojusznikiem Stanów Zjednoczonych oraz Unii Europejskiej na Kaukazie Południowym, ponieważ po agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, ani Armenia, ani Azerbejdżan, ani Gruzja nie zdecydowały się na podjęcie działań, które wprost uderzałyby w interesy rosyjskie i które jednocześnie byłyby zbieżne z polityką Zachodu. Dokonując weryfikacji hipotezy badawczej, która została postawiona we Wstępie niniejszego tekstu, należy stwierdzić, że jest ona prawdziwa. Patrząc na działania wszystkich trzech państw z obszaru Kaukazu Południowego trudno dostrzec, aby któreś z nich otwarcie poparło na płaszczyźnie politycznej i militarnej Ukrainę. Żadne z nich nie dołączyło również do sankcji nakładanych przez Zachód na agresora. W artykule posłużono się głównie metodą decyzyjną, komparatystyczną oraz jedną z metod ogólnologicznych, czyli analizą
Porozumienie PO-PiS w wyborach samorządowych 2002 na przykładzie województwa podkarpackiego
Get PDFThe cognitive objective of the article was to analyse the agreement concluded between PO and PiS before the local government elections on a macro level (as a general concept of agreement between two political entities) and micro level (related to the sphere of influence of this coalition in the Podkarpackie voivodeship). Taking these levels into account made it possible to determine the way in which the coalition was concluded, together with all its consequences, while at the level of the voivodeship in question it was used to determine the course of the negotiation process and the effects of the local elections on PO-PiS.
Celem poznawczym artykułu była analiza porozumienia zawartego pomiędzy PO i PiS przed wyborami samorządowymi na poziomie makro (jako ogólna koncepcja porozumienia między dwoma podmiotami politycznymi) i mikro (związanym ze strefą wpływów tej koalicji w województwie podkarpackim). Uwzględnienie tych poziomów pozwoliło określić sposób zawarcia koalicji wraz ze wszystkimi jego konsekwencjami, natomiast na poziomie województwa posłużyło do określenia przebiegu procesu i efektów wyborów samorządowych dla PO-PiS
Protection of the intangible cultural heritage and multispecies relations in the anthropological context on tree-beekeeping in Poland
Get PDFWydział Antropologii i KulturoznawstwaDziedzictwo jest kategorią wieloaspektową, charakteryzującą się zmiennością w obszarze społeczno-kulturowych relacji. Celem rozprawy doktorskiej jest ukazanie mechanizmów kształtowania się i ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego w kontekście relacji międzygatunkowych. Materiał empiryczny, na podstawie którego została napisana niniejsza praca, zebrałam prowadząc antropologiczne badania terenowe wśród społeczności bartników, w wybranych miejscach w Polsce. Praca jest osadzona w nurcie humanistycznych badań nad środowiskiem (ang. environemtal humanities) (Emmet, Nye 2017), łącząc etnografię wielogatunkowej (ang. multispecies ethnography) (Tsing 2005; Latour 2020) i ekologią polityczną (Latour 2009, 2010) z dziedzictwem kulturowym (ang. heritology). Ukazując społeczną i kulturową praxis (Bauman 2012: 283) praktyk, zwyczajów, tradycyjnej wiedzy i umiejętności bartników, zaproponowałam kompleksowe spojrzenie na bartnictwo, jako na proces zmian społeczno-kulturowych, efektem których jest nowa wartość dziedzictwa – „gdzie to co społeczne, powraca jako powiązane” (Latour 2010: 152). Poruszając się w sferze dziedzictwa, patrzę na współczesne praktyki bartnicze jak na proces i relacje zachodzące „między dziedzictwami”, które heritolog Rodney Harrison definiuje jako „top-down heritage” (odgórne) i „bottom-up heritage” (oddolne) (Harrison 2010:16-19). W mojej pracy spoglądam zatem na dziedzictwo w dwóch wymiarach: 1) instytucjonalnym i 2) praktyk bartników, badając mechanizmy i relacje zachodzące pomiędzy tymi wymiarami. Rozprawa doktorska składa się z wprowadzenia, pięciu rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii i aneksu.
Heritage is a multifaceted category characterized by variability in socio-cultural relations. The aim of the doctoral dissertation is to show the formation and protection of intangible cultural heritage in the context of interspecies relations. The empirical material based on which the research was carried out was collected from anthropological field research among beekeepers in selected places in Poland. The work is embedded in the field of environmental humanities (Emmet, Nye 2017), linking multispecies ethnography (Tsing 2005; Latour 2020) and ecology of cooperation (Latour 2009, 2010) with cultural heritage (heritology). Showing the cultural praxis (Bauman 2012: 283) of practices, customs, exclusive knowledge, and skills of honey hunters, entering the view of honey hunting as a process of socio-cultural changes, which is the new value of heritage - "where what is social returns as related” (Latour 2010: 152). moving in the field of heritage, I look at contemporary honey hunting practices as a process and relations occurring "between heritage", which the heritologist Rodney Harrison defines as "heritage from above" (from above) and "heritage from below" (from below) (Harrison 2010:16-19). In my work, I look at heritage in two dimensions: 1) institutional and 2) honey hunters' practices, examining the mechanisms and relationships between these dimensions
Nouvel èlan? Europejski kontekst stosunków niemiecko-francuskich w okresie rządów prezydenta Emmanuela Macrona (2017–2021)
Get PDFThe purpose of the article was to analyze German-French cooperation in the face of the biggest crises and challenges to bilateral relations for France and Germany in the first two decades of the 21st century. President Macron’s European offensive, with the EU reform package, was carried out in order to strengthen the role of Paris in European integration and international politics. Chancellor Merkel’s experience in the European policy of Germany made her quite
cautious in approving the ambitious, far-reaching reforms, which could add to the instability during an already difficult time for the EU.
Celem artykułu była analiza współpracy niemiecko-francuskiej w obliczu największych kryzysów i wyzwań dla relacji dwustronnych dla Francji i Niemiec w dwóch dekadach XXI w. Jeżeli mowa była o europejskiej ofensywie prezydenta E. Macrona z pakietem reform UE, to służyć miało to wzmocnieniu roli Paryża w integracji europejskiej i polityce międzynarodowej. Doświadczona w polityce europejskiej RFN kanclerz A. Merkel z dużą ostrożnością odnosiła się z aprobatą dla ambitnych, daleko idących reform, mogących destabilizować i tak trudny okres funkcjonowania UE
Rola małych państw w promowaniu bezpieczeństwa międzynarodowego: strategia Litwy
Get PDFThe aim of the present article is to analyse the efforts taken aimed to build the security of the region as part of Lithuanian foreign policy in the international arena in the era of the Russian invasion of Ukraine. This article seeks to verify the hypothesis that small states are able to set in motion a process that can benefit the entire region, and thus they may contribute to building international peace and security. The theoretical basis of the research is post-structural theory, from its perspective Lithuania accepts and actively shapes its identity as a small state, which is defined primarily in relation to its large and dangerous neighbor. This helps explain the small country’s consistent pursuit of integration and being an active player in the international arena, which was supposed to help it break away from the Soviet past and “return to the West.” Thus, this study contributes to knowledge on the practice of international relations by reflecting on the growing role of the Baltic States.
Celem artykułu jest analiza podejmowanych działań na rzecz budowania bezpieczeństwa regionu przez litewską politykę zagraniczną na arenie międzynarodowej w dobie rosyjskiej inwazji na Ukrainę. W niniejszym artykule starano się zweryfikować hipotezę, która zakłada, że małe państwa są w stanie uruchomić proces, który może przynieść korzyści całemu regionowi, a tym samym przyczynić się do budowania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. Podstawą teoretyczną badań jest teoria poststrukturalna, z jej perspektywy Litwa akceptuje i aktywnie kształtuje swoją tożsamość małego państwa, która jest określana przede wszystkim w relacji do wielkiego i groźnego sąsiada. Pozwala to wytłumaczyć konsekwentne dążenie małego państwa do integracji i bycie aktywnym graczem na arenie międzynarodowej, która miała pomóc odciąć się od sowieckiej przeszłości i „powrócić do Zachodu”. Tym samym niniejsze opracowanie wnosi wkład w wiedzę na temat praktyki stosunków międzynarodowych poprzez refleksję nad rosnącą rolą krajów bałtyckich
The Role of Civic Education in a Modern Democratic State. Selected Issues
No full textPrzedmiot badań podjętych w artykule stanowi edukacja obywatelska rozumiana jako proces przygotowania jednostek do pełnienia roli obywateli. Celem dociekań naukowych było wskazanie roli edukacji obywatelskiej we współczesnym państwie demokratycznym. Problem badawczy uściślono poprzez pięć pytań szczegółowych: a) jak można zdefiniować edukację obywatelską? b) jaka jest rola obywateli we współczesnych państwach demokratycznych? c) jaki zakres wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych powinni nabywać obywatele państw demokratycznych w ramach edukacji obywatelskiej? d) jakie wyzwania dla edukacji obywatelskiej pojawiają się w kontekście procesów zachodzących we współczesnym świecie? e) w jakiej perspektywie (nauk społecznych czy humanistycznych) powinny zostać osadzone treści programowe edukacji obywatelskiej? W trakcie prac nad tekstem niniejszego artykułu podstawowe znaczenie odegrały dwie metody badawcze, tj. metoda analizy i krytyki piśmiennictwa (źródeł), jak również podejście systemowe. Uzyskane wyniki wskazują, iż edukacja obywatelska powinna przede wszystkim przygotowywać suwerena do aktywnego i świadomego udziału w funkcjonowaniu systemu politycznego (partycypacji politycznej, w tym wyborczej), życia w społeczeństwie pluralistycznym, powinna kształtować postawę otwartą i prodemokratyczną. Treści programowe edukacji obywatelskiej powinny być osadzone w perspektywie nauk społecznych. W ramach tej dziedziny w szczególności należy uwzględnić nauki o polityce i administracji, ponadto na znaczeniu powinna zyskiwać edukacja medialna.
The subject of research undertaken in the article is civic education understood as the process of preparing people to fulfill the role of citizens. The aim of the research was to indicate the role of civic education in a modern democratic state. The research problem was specified by five specific questions: a) how can civic education be defined? b) what is the role of citizens in modern democratic states? c) what scope of knowledge, skills and social competences should citizens of democratic countries acquire as part of civic education? d) what challenges for citizenship education appear in the context of the processes taking place in the modern world? e) in what perspective (social sciences or humanities) should the curriculum content of citizenship education be embedded? During the work on the text of this article, two research methods were of fundamental importance, i.e. the method of analysis and criticism of literature (sources), as well as the systemic approach. The obtained results indicate that civic education should primarily prepare the sovereign for active and conscious participation in the functioning of the political system (political participation, including electoral participation), life in a pluralistic society, it should shape an open and pro-democratic attitude. Curriculum content of citizenship education should be embedded in the perspective of social sciences. Within this field, political and administrative sciences should be considered, and media education should gain in importance
Will Women Save the World? The Ecological Civic Activity of Girls and Women from Generation Z Representing ICT and STEM
No full textThe subject of the study is the gender gap in the environmental activism of young people from generation Z, related to the ICT and STEM sector, which plays a key role in the ecological transformation. Women are, according to world literature, more ecological than men in thinking, motivation and actions. The aim of the study was to check whether and to what extent this regularity applies to Poland and the masculinized ICT sector, where women constitute only about 20% of employees, and also what is the relationship between the level of environmental activism, environmental awareness and environmental behavior in the private sphere. The research sample consisted of 637 people born between 1995 and 2010 (Generation Z): 381 women (59.8%), 247 men (38.8%) and 9 non-binary people (1.4%). The data was taken from an extensive study carried out for the report on the values of ICT and STEM sector related young people from the generation Z. From the raw database, questions were extracted as indicators of awareness (15 questions on the NEP scale), ecological knowledge, sense of influence on counteracting the ecological crisis, risk perception of ecological threats, ecological behavior in the private sphere, and ecological activism (environmental behavior in the civic sphere). The data analysis included: (1) calculation of the NEP Index (2) frequency tables, including cross-tabs for all variables broken down by gender, (3) testing gender differences (Student’s t for continuous variables and Pearson’s Chi-square for ordinal and nominal variables) and (4) testing the relationship between selected variables and the level of environmental awareness (one-way ANOVA or t-test). Women turned out to be more environmentally aware than men (NEP Index 0.70 vs. 0.57), had more knowledge, a greater sense of influence on combating the ecological crisis, and greater faith in the effectiveness of the institutional activities in this area; showed greener behavior in their private lives and greater environmental activism.
The ANOVA analysis showed that, with the exception of two variables, the surveyed areas of civic activity were proportionally related to environmental awareness: the higher the level of environmentalism, the higher the mean on the NEP scale. Almost all examined differences were statistically significant at p level < 0.001
Between the Commonwealth and Russia. Dissident Confederations in 1767-1768
No full textWydział HistoriiKonfederacje słucka i toruńska nie posiadają osobnego opracowania. W historiografii były traktowane wyłącznie jako środek nacisku caratu na państwo polsko-litewskie. Dlatego też celem niniejszej pracy jest przedstawienie związków różnowierczych oraz tworzącego je stronnictwa jako podmiotu politycznego w relacjach z Rosją przejawiającej się w świadomości politycznej członków, środkach podejmowanych do realizacji celów oraz w próbach oddziaływania na cesarstwo przez dyplomacje. Praca składa się z dwóch części. Pierwsza z nich obejmuje lata 1764-1766 i została poświęcona szerokiemu kontekstowi sprawy dysydenckiej oraz genezie konfederacji. Wyjaśniono w niej pojęcie „dysydenta” i „tolerancji”. Przedstawiono sytuacje prawą i społeczną różnowierców. Zaprezentowano cele rosyjskiej polityki wobec dysydentów i próby jej realizacji. Opisano stronnictwo dysydenckie i czynione przez nie zabiegi polityczne, w tym działania dyplomatycznej podejmowane w Petersburgu. Druga część natomiast została poświęcona konfederacjom w latach 1767-1768. Otwiera ją rozdział o negocjacjach na dysydencko-rosyjskich na temat utworzenia związków. Następnie opisano okoliczności ich zawiązania, cele, strukturę, liczebność, podejmowane przez nią działania oraz relacje z konfederacją generalną. Przedstawiono misje dyplomatyczną delegatów konfederackich na rosyjskim dworze. Omówiono udział różnowierców w komisji sejmowej do spraw religii oraz ich działania po zakończeniu jej prac. Podsumowanie pracy pokazuję, że mimo znaczącej dominacji Rosji w relacjach z dysydentami zachowali swoją podmiotowość polityczną.
The Slutsk and Torun confederations have been treated in historiography only as a means of Russian pressure on the Polish-Lithuanian state, for which reason they need new research. The aim of this dissertation is to show both the dissident associations and the associated party as a political entity in their relations with Russia, manifested in their political consciousness, measures taken to achieve their goals and diplomatic actions. The dissertation consists of two parts. First one covers the period 1764-1766 and reveals context of the dissident cause and the origins of the confederation. It explains the notion of 'dissident', 'tolerance'. Describes the legal position and social of dissenters. Next recounts the aims of Russian polictics towards dissidents. Repesend actions dissidents party and their political efforts both in Petersburg. The second part covers the confederations’ groundwork and their activities in period 1767-1768. It opens with a chapter devoted to the negotiations between dissidents and Russia. Next description of the circumstances of their foundation, their goals, structure, numbers, actions undertaken and the unification with the general confederation. The diplomatic activities of the confederated delegates at the Russian court were presented. The participation of the dissenters in the Sejm's committee for religious affairs was discussed. The dissertation shows that despite significant Russian domination in relations with dissenting nobility, they retained their political independence
Jaskinia Lodowa w Ciemniaku (Ice Cave in Ciemniak), Western Tatra, Poland - over a century-long investigations of climate warming-caused degradation of subterranean ice mass
No full textJaskinia Lodowa w Ciemniaku (Ice Cave in Ciemniak), in the Tatra Mountains (Tatry), is believed to host the largest subterranean ice mass in Poland. It has been known for over a century, however, the onset of its scientific investigations dates back to 1922, when Tadeusz and Stefan Zwoliński mapped it. Since then, it has become one of the best-known caves in Poland. It was described in over a hundred scientific and popular science papers. They include findings of international importance, e.g. works related to radioisotopes ,ice-mass balance and age. However, some of the questions asked a century ago are still partly unanswered. One may wonder if they will be delivered before climate warming causes the largest ‘cave glacier’ in Poland to disappear
Uchwały rocznicowe Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej jako przedmiot badań politologicznych
No full textUndoubtedly, memory studies can be included in the mainstream of contemporary political science. They encompass reflections on the politics of memory, and historical or collective memory. The political science literature has designated little space to examine anniversary resolutions of the Polish Sejm and Senate after 1989. Therefore, it has become the main focus of this article based on research conducted and funded by the National Science Centre. The research examined the place and role of anniversary resolutions of the Polish Sejm and Senate in the Polish politics of memory. It has been assumed that such resolutions express the will of the two chambers of the Polish Parliament to commemorate historical anniversaries related to events and people who, in the opinion of resolution promoters, play an important role in the history of the state and nation. Furthermore, it is understood that the anniversary resolutions, among other things, are an important tool of the authorities to implement the politics of memory. The aim of the publication is to present the main research findings. The findings are based on the analysis of 589 anniversary resolutions adopted by the Sejm and the Senate in 1989–2019. The article also draws attention to the significance and usefulness of the resolutions for political science research, not only those referring to memory studies.
Bez wątpienia, w nurt współczesnej politologii można włączyć badania pamięcioznawcze. Zazwyczaj odnoszą się one do refleksji na temat polityki pamięci, polityki historycznej czy pamięci zbiorowej. Dotychczas, w literaturze przedmiotu z zakresu nauk o polityce, niewiele miejsca poświęcano problematyce uchwał rocznicowych Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej po 1989 roku, które są przedmiotem zainteresowania niniejszego artykułu. Opiera się on na badaniach przeprowadzonych i finansowanych ze środków Narodowego Centrum Nauki na temat miejsca i roli uchwał rocznicowych Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w polskiej polityce pamięci. Przyjęto, że uchwały te stanowią akt woli obu izb polskiego parlamentu w zakresie upamiętniania rocznic historycznych odnoszących się do wydarzeń i osób, które w opinii uchwałodawców, zajmują ważne miejsce w dziejach państwa i narodu. Ponadto przyjęto między innymi, że uchwały rocznicowe Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej są istotnym narzędziem władzy w zakresie realizowania założeń polityki pamięci. Celem publikacji jest prezentacja głównych ustaleń wynikających z realizowanych badań. Ich postawą była analiza materiału badawczego obejmującego 589 uchwał rocznicowych uchwalonych przez Sejm i Senat Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1989–2019. Niniejszy artykuł zwraca także uwagę na znaczenie i przydatność wyżej wskazanych uchwał polskiego parlamentu dla badań politologicznych – nie tylko tych, o charakterze pamięcioznawczym.The publication is the result of the research project: Miejsce i rola uchwał rocznicowych Sejmu i Senatu RP w polskiej polityce pamięci (The place and role of anniversary resolutions of the Polish Sejm and Senate in the Polish Politics of Memory), funded by the National Science Centre No. 2017/25/B/HS5/01425