26023 research outputs found
Sort by
Jean Monnet’s methods of integrating Europeans leading to a United States of Europe
No full textPierwszym celem artykułu jest przedstawienie koncepcji Jeana Monneta dotyczącej integracji ludów w rozwoju historycznym, zwłaszcza europejskim, zgodnie z jego credo: „Nie tworzymy koalicji między państwami, ale unię między ludźmi”. W jego koncepcji ostatecznym celem każdego etapu integracji jest to, że Wspólnota jest sposobem jednoczenia narodów; każda forma integracji wymagała odpowiednich instytucji: „instytucje są ważniejsze od mężczyzn”.
Zdefiniował poszczególne etapy integracji europejskiej: od Wspólnoty Europejskiej, nieokreślonej Fédération européenne i wreszcie Stanów Zjednoczonych Europy (les Etats-Unis d’Europe): „Zjednoczenie narodów europejskich w Stanach Zjednoczonych Europy jest sposobem na podniesienie standardu ich życia i zachowanie pokoju”. Monnet rozumiał federalizm zarówno jako długą drogę prowadzącą do celu, jak i cel ostateczny, który nie zostanie osiągnięty od razu jako całość: będzie on budowany stopniowo poprzez konkretne osiągnięcia, które tworzą faktyczną solidarność. Dla Monneta pojęcie solidarności jest powiązane z pojęciami subsydiarności i suwerenności. Skuteczność ponadnarodowej/ponadpaństwowej organizacji (systemu międzynarodowego) zapewnia „władza międzynarodowa”, która stała się np. wysoką władzą Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Do tego rodzaju władzy należy delegowanie suwerenności: część suwerenności narodowej państw członkowskich jest delegowana do niezależnego organu ponadnarodowego – tam „uprawnienia decyzyjne” mają charakter fuzji suwerenności lub łączenia suwerenności.
Drugim celem artykułu jest przedstawienie metod realizacji kolejnych etapów integracji europejskiej – od Wspólnoty Europejskiej, Federacji Europy do Stanów Zjednoczonych Europy. Metody te opierały się na jego „instytucjonalizmie”, ideach chrystianizmu H.-F. Amiela i racjonalizmie Kartezjusza, a zwłaszcza jego metodzie dyskursu. Ten rodzaj racjonalizmu został wzmocniony przez filozofię zdrowego rozsądku. Metoda dochodzenia do „prawdy” poprzez dyskurs
wzmocniony filozofią zdrowego rozsądku stała się teoretyczną podstawą metody „uzgodnionego działania” i realizacji „cząstkowych” elementów procesu federalizmu. Zgodnie ze swoim credo stosował tę samą metodę: „nakłaniania ludzi do wspólnego zasiadania przy stole” zarówno przy opracowywaniu planów ze swoimi współpracownikami, jak i w negocjacjach politycznych czy gospodarczych. Partnerami w negocjacjach byli nie tylko politycy, ale także ekonomiści i przedstawiciele związków zawodowych. Po rezygnacji ze stanowiska przewodniczącego Wysokiej Władzy Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, Monnet wdrożył swoją koncepcję Fédération européenne poprzez Komitet Działania na rzecz Stanów Zjednoczonych Europy.
The first aim of the article is to present the Jean Monnet’s concept of the people’s integration, in historical development, particularly European, according to his credo: “We are not forming coalitions between States, but union among people”. In his conception the ultimate goal of each stage of integration is Community is a way of uniting peoples; each form of integration required appropriate institutions: “institutions are more important than men”. He defined the individual stages of European integration: from the European Community, a undefined Fédération européenne and finally the United States of Europe (les Etats-Unis d’Europe): “The union of European peoples in the United States of Europe is the way to raise their standard of living and preserve peace”. Monnet understood the federalism as both a long way leading to a goal and an ultimate goal, which will not be achieved immediately as one whole: it will built
gradually by concrete achievements that create de facto solidarity. For Monnet the concept of solidarity is related to the concepts of subsidiarity and sovereignty. The effectiveness of a transnational/supranational organization (international system), is provided by ‘international Authority’ which became e.g. a High Authority of the European Coal and Steel Community. To this kind of Authority is delegating sovereignty: a part of the national sovereignty of the member states is delegated to an independent supranational body – there „power of decision” have a merger of sovereignty or pooling sovereignty. The second aim of the article is to present the methods of implementing subsequent stages of European integration – from European Community, Federation of Europe to the United States of Europe. These methods were based on the his “institutionalism”, the ideas Christhian philosophy of H.-F. Amiel and Descartes’ rationalism, especially his method of discourse. This kind of rationalism was reinforced by philosophy of common sense. A method of reaching “truth” through discourse reinforced by philosophy of common sense became the theoretical basis of method “concerted action” and an implementation of “partial” elements of the federalism process. According to his credo he used the same method: “getting people to sit round the table together” both when developing plans with his collaborators and in political or economic negotiations. The negotiation partners were not only politicians, but also economists and trade union representatives. After resigning from the position of chairman of High Authority of the European Coal and Steel Community Monnet implemented his concept of the Fédération européenne through the Action Committee for the United States of Europe
Legal instruments for eliminating barriers to territorial cooperation for development. The EU and national perspectives
No full textWydział Prawa i AdministracjiRozprawa doktorska dotyczy podejmowania współpracy terytorialnej na rzecz rozwoju, której głównymi aktorami są struktury regionalne i lokalne. Z perspektywy unijnej poprzez dążenie do rozwoju w ramach podejmowania współpracy należy rozumieć osiąganie celów zawartych w art. 174 TFUE. Natomiast z perspektywy krajowej, należy rozumieć realizacje celów rozwojowych zawartych w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ważną rolę w podejmowaniu współpracy terytorialnej odgrywają unijne oraz krajowe regulacje, które wyznaczają normatywne jej ramy. Jednak fundament stanowią unijne zasady prawa, formułujące reguły jej nawiązywania. Współpraca terytorialna na rzecz rozwoju jest podejmowana z wykorzystaniem zróżnicowanych unijnych oraz krajowych instrumentów prawnych. W jej ramach występują różnego rodzaju bariery, wynikające z prawa międzynarodowego, unijnego oraz krajowego. Głównym celem rozprawy było wykazanie, że działania na poziomie Unii Europejskiej służą eliminowaniu barier występujących we współpracy terytorialnej na rzecz rozwoju. W tym celu przeanalizowano instrumenty prawne w unijnym i w krajowym porządku prawnym, a także w obszarze prowadzenia polityki rozwoju.
The doctoral dissertation concerns territorial cooperation for development, the main actors of which are regional and local structures. From the EU perspective, striving for development within the framework of cooperation should be understood as achieving the goals set out in Art. 174 TFEU. However, from a national perspective, the implementation of development goals contained in the Act of December 6, 2006 on the principles of development policy should be understood. EU and national regulations play an important role in undertaking territorial cooperation and determine its normative framework. However, the foundations are the EU legal principles that formulate the rules for establishing cooperation. Territorial cooperation for development is undertaken using various EU and national legal instruments. There are various types of barriers resulting from international, EU and national law. The main aim of the dissertation was to demonstrate that activities at the European Union level serve to eliminate barriers occurring in territorial cooperation for development. For this purpose, legal instruments in the EU and national legal order were analyzed, including in the area of development policy
Inappropriate Use of Submission and Rejection Emails for Advertising Revision Services and Congresses
Get PDFFinding a niche journal for the submission of an academic paper can sometimes be a challenge for authors, and finding the right choice may involve a series of submissions and rejections. Emails from editors and journals related to the submission or rejection of a paper should be strictly related to these purposes, i.e., to inform authors that their paper has been received, outline the subsequent editorial handling or peer reviewer steps in the former, or the reasons for rejection in the latter. This paper highlights four cases of – in the author’s opinion – the abuse of such emails by COPE member journals and publishers (Emerald Publishing Ltd., Springer Nature, Elsevier, Wiley) to advertise for-profit English revision and editing services and/or conferences, as a way to maximize these emails for a dual purpose, namely to inform authors of submission-related aspects (valid communication) while also trying to obtain clients and thus business for non-submission-related aspects (invalid communication). Since an abuse of email-based communication for non-academic purposes is an ethics-related matter, there is a need for systematic research of this potential abuse of emails from both COPE member and non-member journals
Rising to the Challenge? The State of the Art and Future Research Directions of Polish Environmental Sociology
Get PDFEnvironmental sociology has been developing since the 1970s; however, it only recently became institutionalized in Poland with the establishment of a respective section in the Polish Sociological Association. We argue that environmental sociology in Poland and the broader area of Central and Eastern Europe has made an important contribution to international research on relations between humanity and nature in the Anthropocene. This paper presents the current state of the art in Polish environmental sociology and discusses future research questions. Our contribution is based on a literature review and the results of a workshop with Polish environmental sociologists. Future research areas discussed in this paper emerge from the following five main thematic domains: (I) social aspects of nature conservation; (II) environmental groups and movements; (III) sustainable development and the participation of local communities in rural and urban areas; (IV) environmental risks and threats and (V) and energy and society
Optimization and Evaluation in Machine Learning Challenges
Get PDFWydział Matematyki i InformatykiW celu rozwoju nowych metod uczenia maszynowego konieczna jest ich rzetelna ewaluacja. Niniejsza praca doktorska opisuje pewne aspekty metodyki tworzenia wyzwań uczenia maszynowego oraz technik opracowywania ich rozwiązań. Praca składa się z cyklu siedmiu artykułów opublikowanych w materiałach pokonferencyjnych międzynarodowych konferencji. Publikacje dotyczą przetwarzania języka naturalnego, widzenia komputerowego i prognozowania szeregów czasowych. W trzech z nich autor dysertacji jest jedynym autorem, w innych trzech jest pierwszym autorem, w ostatniej jest drugim autorem. Trzy prace wprowadzają nowe wyzwania, opisując metodologię pozyskania datasetu, podziału między danymi trenującymi i testowymi, doboru metryk ewaluacyjnych, przygotowywania baseline. Jedna praca opisuje usprawnienie istniejącego wyzwania oraz ewaluuje szereg modeli w ramach tego wyzwania. Pozostałe trzy prace prezentują rozwiązania do istniejących wyzwań i zawierają między innymi techniki optymalizacji modeli.
To develop new machine learning methods, it is necessary to evaluate them reliably. This doctoral thesis discusses some aspects of preparing machine learning challenges and techniques for developing their solutions. The work consists of seven papers published in international conference proceedings concerning natural language processing, computer vision, and time series forecasting. The thesis author is the sole author of three of them, the first author of three others, and a second author of the remaining one. Three papers introduce new challenges, describing the methodology of dataset acquisition, preparation of dataset splits, choice of evaluation metric, and preparation of baselines. One paper reports the improvement of an existing challenge and evaluates various methods for it. The remaining three papers provide solutions to existing challenges, including model optimization techniques
The Role of Greenery in Stress Reduction among City Residents during the COVID-19 Pandemic
No full textCities, as places of social interactions and human relationships, face new challenges, problems, and threats, which are sources of stress for residents. An additional cause of stress in recent years has been the COVID-19 pandemic; it was urban dwellers who were most exposed to the virus and most affected by it. Chronic stress has led to the serious erosion of physical health and psychophysical well-being among urban dwellers, and so there is a need to seek new solutions in terms of building the resilience of cities and their residents to stress. This study aims to verify the hypothesis that greenery reduced the level of stress among urban dwellers during the pandemic. The verification of this hypothesis was achieved based on a literature analysis and the results of geo-questionnaire studies conducted involving 651 residents of Poznan—among the largest of Polish cities, where the share of green areas in the spatial structure is more than 30%. According to the analysis, the interviewees experienced above-average stress levels that went up during the pandemic, and the source was not so much the virus but the restrictions imposed. Green areas and outdoor activities helped in reducing this stress (being surrounded by and looking at greenery, garden work, or plant cultivation). Residents perceive a post-pandemic city as one that is more green, in which priority is given to unmanaged green areas. It has also been pointed out that a response to the reported need for urban re-construction towards stress resilience may be a biophilic city.National Science Centre, Poland (no. 2021/41/B/HS4/02471
Non-verbal and verbal body representations, and their relationship with bodily and personal sense of identity
No full textWydział Psychologii i KognitywistykiCelem badawczym pracy jest określenie relacji pomiędzy niewerbalnymi i werbalnymi reprezentacjami ciała, poczuciem tożsamości cielesnej i poczuciem tożsamości osobistej w grupie osób dorosłych z populacji ogólnej. We współczesnych psychologicznych konceptualizacjach poczucia tożsamości (Kwapis i Brygoła, 2013; Oleś, 2008; Pilarska, 2012, 2016; Sokolik, 1996) uznaje się znaczenie procesów pozarefleksyjnych dla wyznaczania sposobu doświadczania własnej osoby. Mimo to, znaczna część analiz związków między ciałem a doświadczeniem własnej osoby koncentruje się na deklaratywnym odniesieniu się do cielesności (Mirucka, 2018; Schier, 2010). Z kolei badania z obszaru poznawczo zorientowanej neuronauki dostarczają cennych informacji o znaczeniu multimodalnych procesów przetwarzających dane cielesne w kształtowaniu bardzo specyficznych zjawisk fenomenologicznych (np. odczucia własności ciała czy sprawstwa w obszarze cielesności; m.in. Botvinick i Cohen, 1998; de Vignemont, 2007, 2010, 2011; Gallagher, 2005). Opracowania z nurtu neuronauki nie wyjaśniają jednak, w jaki sposób te fenomeny odnoszą się do całościowego doświadczenia siebie. Zaproponowany w pracy model systematyzuje relacje między cielesnością a poczuciem tożsamości i stanowi tym samym próbę wypełnienia istniejącej w literaturze luki. Model obejmuje zróżnicowane aspekty cielesności, które mają wyjaśniać wielowymiarowo ujęte poczucie tożsamości osobistej – aspekty te to percepcyjne i sensomotoryczna reprezentacje ciała, deklaratywna wiedza o funkcjonowaniu ciała i towarzyszące temu emocje oraz subiektywny sposób przeżywania ciała, ujęty w postaci poczucia tożsamości cielesnej o strukturze wieloaspektowej. Przyjęto, że poczucie tożsamości cielesnej pełni rolę pośredniczącą między reprezentacjami ciała a poczuciem tożsamości osobistej. W ramach tak zarysowanego kontekstu główny problem badawczy niniejszego projektu stanowi pytanie o to, czy i w jakich aspektach cielesność jest istotna dla poczucia tożsamości osobistej dorosłego człowieka. Materiał i metoda. W badaniu wzięło udział 160 osób, w tym 90 kobiet i 70 mężczyzn w przedziale wiekowym 19–35 lat. Do pomiaru poczucia tożsamości cielesnej i osobistej oraz werbalnych reprezentacji ciała zastosowano narzędzia samoopisowe: Wielowymiarowy kwestionariusz tożsamości (WKT; Pilarska, 2016) oraz skonstruowane na potrzeby niniejszego badania Kwestionariusz poczucia tożsamości cielesnej (KPTC) i Kwestionariusz werbalnych reprezentacji ciała (KWRC). Niewerbalne reprezentacje ciała badano z wykorzystaniem procedur wykonaniowych. Trzy z nich – zadanie estymacji rozmiaru ciała, zadanie estymacji dotykowej oraz próby motoryczne – miały charakter autorskiej adaptacji. Posłużono się również znormalizowanym komputerowym Testem koordynacji sensomotorycznej (SMK; Bauer i in., 2003). Próby wykonaniowe poprzedzono prognozą osoby badanej dotyczącą poziomu wykonania zadania. Udział w badaniach był dobrowolny. Badanie realizowano z zachowaniem poufności danych z każdym uczestnikiem indywidualnie. Wyniki. Wyniki analiz regresji i modelowania równań strukturalnych pokazały, że predyktorami poczucia tożsamości cielesnej są zarówno werbalne reprezentacje ciała, jak i niewerbalny schemat ciała (wskaźnik koordynacji sensomotorycznej). Potwierdzono pośredniczącą rolę poczucia tożsamości cielesnej w relacji między wskaźnikiem koordynacji sensomotorycznej a poczuciem tożsamości osobistej oraz między werbalnymi reprezentacjami ciała a poczuciem tożsamości osobistej. Natomiast oczekiwanie, że werbalne reprezentacje ciała będą pośredniczyć między niewerbalnymi reprezentacjami ciała i poczuciem tożsamości cielesnej nie znalazło potwierdzenia w wynikach. Wskaźniki niewerbalnych reprezentacji ciała okazały się niezwiązane ze sobą, a związki między niewerbalnymi i werbalnymi reprezentacjami ciała miały bardzo ograniczony zakres. Tylko jedna zmienna związana z funkcjonowaniem niewerbalnych reprezentacji ciała – wskaźnik koordynacji sensomotorycznej – wykazała powiązania z innymi kluczowymi konstruktami prezentowanego badania. Wyniki analizy skupień i testu chi-kwadrat ujawniły silnie związki między poczuciem tożsamości cielesnej i poczuciem tożsamości osobistej. Wnioski. Z analiz wynika, że poczucie tożsamości cielesnej w dominującym stopniu powiązane jest z werbalnym sposobem reprezentacji ciała i wybiórczo z automatycznymi procesami sensomotorycznymi. Obserwacja, że związki między reprezentacjami ciała a poczuciem tożsamości osobistej są w całości zapośredniczone przez poczucie tożsamości cielesnej sugeruje, że reprezentacje ciała dopiero wtedy stają się istotne dla całościowego poczucia siebie, kiedy nadany jest im specyficzny sens wyrażony przez doświadczenie ciała jako własnego, spójnego z Ja, ciągłego, poddającego się kontroli, o wyraźnych granicach i niosącego treści, które jednostka rozumie. Wyniki badań dostarczyły również wskazań, że silne poczucie tożsamości cielesnej wspiera siłę i harmonię poczucia tożsamości osobistej w okresie dorosłości.
The research was to describe the relationship between non-verbal and verbal body representations, a sense of bodily identity and a sense of personal identity in adults from the general population. Modern psychological conceptualisations of a sense of personal identity (Oleś, 2008; Kwapis i Brygoła, 2013; Pilarska, 2012, 2016; Sokolik, 1996) recognise the importance of non-reflective processes in forming a subjective identity experience. Yet a substantial part of the analysis in personality psychology focuses on the declarative level of body experience (Mirucka, 2018; Schier, 2010). Cognitive neuroscience research brings valuable data about the significance of multimodal processing in rooting specific phenomena (eg. sense of body ownership and agency; m.in. Botvinick i Cohen, 1998; de Vignemont, 2007, 2010, 2011; Gallagher, 2005). However, studies in cognitive neuroscience do not offer an explanation of what way these phenomena relate to a general sense of self. The model proposed in this work systematises a relationship between corporality and a sense of identity and therefore attempts to fill the gap recognised in the literature. The model involves different aspects of corporality – perceptual and sensorimotor body representations, declarative knowledge of body functioning, emotional attitudes towards the body, and a subjective multi-faced experience of the body named as the sense of bodily identity. These are used to explain a sense of personal identity. It was assumed that a sense of bodily identity mediates the connection between body representations and a sense of personal identity. In this context, the main research questions are whether, and in which aspects, corporality is significant for a sense of personal identity in adults. Method. The sample consisted of 160 persons, including 90 women and 70 men aged 19–35. To measure a sense of personal identity, a sense of bodily identity and verbal body representations, self-descriptive tools were used: the Multidimensional Questionnaire of Identity (MQI; Pilarska, 2016), and developed for the purpose of this study, the Questionnaire of Bodily Sense of Identity (QBSI) and the Questionnaire of Verbal Body Representations (QVBR). The functioning of non-verbal body representations was assessed by performance tasks. The adapted procedures were used – body size estimation task, tactile estimation task and motor tasks – alongside the normalised, computer-assisted Sensomotor Coordination Test (SMK). The participants’ prognosis regarding their efficacy in completing tasks was then followed by performance tasks. Participation in an individual session was voluntary. Confidentiality was guaranteed. Results. Hierarchical linear regression and structural equation modelling showed that both verbal body representations and non-verbal body schema (an indicator of sensomotor coordination) predict a sense of bodily identity. The data supported the hypothesized mediating role of a sense of bodily identity between an indicator of sensomotor coordination and a sense of personal identity, and between verbal body representations and a sense of personal identity. Verbal body representations failed to emerge as a mediator between non-verbal body representations and a sense of bodily identity. Against expectations, indicators of non-verbal body representations were not linked to each other, and relationships between non-verbal and verbal body representations were very limited. Only one variable related to non-verbal body representations (an indicator of sensomotor coordination) was connected to other elements in the model. Cluster analysis and chi-square testing demonstrated the strong association between bodily and personal sense of identity. Conclusions. The findings determined that a sense of bodily identity is predominantly connected to verbal body representations and selectively to automatic sensorimotor processing. The observation that the relationship between body representations and a sense of personal identity is mediated by a sense of bodily identity, suggests that body representations become significant for a sense of personal identity, only when the body is experienced in a specific way. Namely as own, coherent with self, continuous, under control, with clear boundaries and having understandable internal content. The obtained results indicate that a strong sense of bodily identity supports the strength and harmony of a sense of personal identity in adulthood
Przemoc wobec kobiet w polityce – badanie w Polsce
Get PDFThe increase in women’s participation in political life in recent decades has resulted in research explaining how women’s presence (or absence) changes the form, nature and content of politics. However, a gender perspective is still lacking, especially in the relationship between political participation and violence. Violence against women in politics is increasingly recognised around the world as a significant barrier to women’s participation in political life. The aim of the research is to find out whether politically active women are more exposed to violence (physical, psychological, symbolic, sexual, economic) than politically active men and whether violence against politicians is related to belonging to a political party. The research conducted among Polish politicians (n-88) confirms that both women and men who are politically active experience violence. However, women are more often attacked psychologically, symbolically and sexually. Politicians acting under the banner of a party are much more likely to experience violence than non-partisan politicians. Physical violence is very rare, and the level of experiencing violence in all its forms decreases with age.
Wzrost udziału kobiet w życiu politycznym w ostatnich dziesięcioleciach zaowocował badaniami wyjaśniającymi, w jaki sposób obecność (lub nieobecność) kobiet zmienia formę, charakter i treść polityki. Nadal jednak brakuje perspektywy płci, szczególnie w odniesieniu do związku pomiędzy udziałem w życiu politycznym a przemocą. Na całym świecie przemoc wobec kobiet w polityce jest coraz częściej uznawana za istotną barierę utrudniającą kobietom udział w życiu politycznym. Celem badania jest sprawdzenie, czy kobiety aktywne politycznie są bardziej narażone na przemoc (fizyczną, psychologiczną, symboliczną, seksualną, ekonomiczną) niż aktywni politycznie mężczyźni oraz czy przemoc wobec polityków ma związek z przynależnością do partii politycznej. Badania przeprowadzone wśród polskich polityków (n-88) potwierdzają, że zarówno kobiety, jak i mężczyźni aktywni politycznie doświadczają przemocy. Jednak kobiety częściej padają ofiarą ataków psychologicznych, symbolicznych i seksualnych. Politycy działający pod sztandarem partii są znacznie bardziej narażeni na przemoc niż politycy bezpartyjny. Przemoc fizyczna jest bardzo rzadka, a poziom doświadczania przemocy we wszystkich jej postaciach maleje wraz z wiekiem
Structural modeling of macromolecular complexes
Get PDFWydział BiologiiKompleksy makromolekularne odgrywają fundamentalną rolę w wielu procesach w komórce. Struktury niektórych kompleksów zostały rozwiązane doświadczalnie, jednak dla większości z nich dostępne dane strukturalne są niekompletne. W takich przypadkach możliwe jest zastosowanie narzędzi komputerowych, tworzących modele kompleksów w oparciu o dane pochodzące z różnych źródeł. Takie podejście, nazywane podejściem hybrydowym, wykorzystuje program PyRy3D. Za jego pomocą zbudowano modele dwóch kompleksów, opisane w niniejszej pracy. Pierwszym z nich był edytosom T. brucei - kompleks przeprowadzający proces edycji pre-mRNA u afrykańskich świdrowców. Analiza rozmieszczenia poszczególnych komponentów w modelu pozwala na zaproponowanie mechanizmu działania edytosomu, w którym obecne na powierzchni regiony nieuporządkowane odpowiedzialne są za aktywność remodelującą RNA, natomiast zgromadzone w rdzeniu układu ustrukturyzowane domeny odpowiadają za jego aktywność katalityczną. Drugim opisanym modelem jest model kompleksu karboksylazy acylo-CoA z M. tuberculosis. Kompleks ten katalizuje jedną z reakcji szlaku syntezy kwasów mikolowych u mikobakterii. Uzyskany model sugeruje strukturalne podstawy mechanizmu działania kompleksu, w którym domena BCCP białka AccA3 porusza się między kolejnymi etapami reakcji karboksylacji acylo-CoA, dzięki obecnemu w strukturze białka elastycznemu łącznikowi.
Macromolecular complexes play a fundamental role in many processes in the cell. The structures of some complexes have been solved experimentally, but for most of them the available structural data is incomplete. In such cases, it is possible to use computational tools that create models of complexes based on data from different sources. Such an approach, called hybrid approach, is used by the PyRy3D software that was applied to build models of two complexes described in this work. The first was the editosome of T. brucei, a complex that carries out the pre-mRNA editing process in African trypanosomas. Analysis of the distribution of components in the model allows us to propose a mechanism of action, in which disordered regions present on the surface are responsible for RNA remodeling activity, while structured domains accumulated in the core of the system are responsible for its catalytic activity. The second model described is that of an acyl-CoA carboxylase complex from M. tuberculosis. This complex catalyzes one of the reactions of the mycolic acid synthesis pathway in mycobacteria. The resulting model suggests a structural basis for the mechanism of action of the complex, in which the BCCP domain of the AccA3 protein moves between successive steps in the acyl-CoA carboxylation reaction, thanks to a flexible linker present in the structure of the protein.Niniejsza praca powstała dzięki wsparciu:
1. Poznańskiego Centrum Superkomputerowo Sieciowego:
- grant pt. „Modelowanie struktur wielopodjednostkowych kompleksów makromolekularnych”, kierownik projektu: dr Joanna Kasprzak
- grant pt. „Biologia obliczeniowa”, kierownik projektu: prof. dr hab. Wojciech Karłowski
2. Poznańskiego Konsorcjum RNA KNOW (01/KNOW2/2014
Post War Justice: Jus Post Bellum for Just War and Peace
Get PDFThis paper aims to address a key topic of speculation within political philosophy, namely the Just War Theory. The Just War Theory works to ethically restrain wars based on principles listed out in jus ad bellum (reasons to go to war) and jus in bello (conduct during war). As such, the theory dominated by the debate between the ‘traditionalists’ and ‘revisionists’ who are concerned about the integration of jus post bellum as the third branch of just war theory and feel it is better suited to the domain of international politics and security. This paper explores this lacunae over the neglect of jus post bellum (post war justice) within the just war discourse. By identifying the limitations of a minimalist jus post bellum and this misrepresentation of peace with security, this paper defends a maximalist account of jus post bellum and also situates post war justice as a necessary third branch of the Just War Theory. The challenges to taking such an extensive stance on post war justice are also addressed. As the first two branches of just war theory have been codified, the neglect of the post war stage leads to unrestrained war endings and ad-hoc solutions. Any just war theory needs to recognize the legitimacy of the third branch of post war justice as well, as only then can the Just War Theory function to restrain wars