26023 research outputs found
Sort by
The sociolect of dog lovers. A lexical and pragmalinguistic study
No full textWydział Filologii Polskiej i KlasycznejCelem rozprawy jest prezentacja i analiza jednego ze środowiskowych odmian języka - socjolektu miłośników psów. W pracy podejmuję próbę udowodnienia tezy, że środowisko to, komunikując się, posługuje się charakterystycznymi środkami językowymi, tworząc socjolekt. Przedmiotem mojego zainteresowania uczyniłam słownictwo i frazeologię miłośników psów. Na zasób leksykalny będący tematem dysertacji złożyły się jednostki leksykalne związane ze specyfiką życia osób posiadających psy lub pasjonujących się nimi (kwestie tresury, zdrowia, pielęgnacji, behawioryzmu psów itd. – a więc także trenerów, profesjonalnych wystawców, behawiorystów), traktujących czworonogi w sposób wyjątkowy. Zbadane zostało słownictwo wyróżniające się na tle polszczyzny ogólnej. W rozprawie omówiłam mechanizmy kształtowania słownictwa miłośników psów, przeanalizowałam sposoby wzbogacania tej leksyki oraz wysnułam wnioski dotyczące tego, czy wśród owych mechanizmów można wskazać prawidłowości co do roli konkretnych środków językowych pomnażających owo słownictwo. Odrębną częścią dysertacji jest słownik środowiska miłośników psów.The aim of the dissertation is to present and analyze one of the environmental varieties of language - the sociolect of dog lovers. In this work, I try to prove the thesis that this environment communicates using characteristic linguistic means, creating a sociolect. I made the vocabulary and phraseology of dog lovers the subject of my interest. The lexical resource being the subject of the dissertation consisted of lexical units related to the specificity of life of people who have dogs or are passionate about them (issues of training, health, care, behaviorism, etc. - and therefore also trainers, professional exhibitors, behaviorists), treating quadrupeds in a unique way . The vocabulary distinguished from the general Polish language was examined. In the dissertation, I discussed the mechanisms of shaping the vocabulary of dog lovers, analyzed the ways of enriching this lexis and made conclusions regarding whether among these mechanisms it is possible to indicate regularities as to the role of specific linguistic means multiplying this vocabulary. A dictionary of dog lovers is a separate part of the dissertation
Of Luck Both Epistemic and Moral in Questions of Doping and Non-Doping
Get PDFThis article is a case study of a question of possible doping and how our insights into our moral judgements about doping are subject to considerations of both moral, but more presciently, epistemic luck. The eternal ambiguity surrounding the prevalence of doping, and its impact on high-level sport make this question entirely relevant for our discussions about the ethics of performanceenhancement in sport
An Empirical Study on the Core Competencies of College Counselors in China
Get PDFFrom the perspective of empirical research, this paper conducts a specific study on the core competencies of college counselors. 450 participants from 4 universities participated the research. A questionnaire of college counselors’ core competencies from the aspects of the design of open questionnaire was designed and implemented, a predictive questionnaire was tested and analyzed, and a formal questionnaire was implemented. The results of the formal questionnaire show that component one mainly concerns ideological awareness and values, component two mainly concerns professional ethics, moral accomplishment, quality, character and attitude, while component three refers to various abilities at work, and component four involves professional and cultural knowledge. Through analysis and discussion, it is concluded that the key elements of college counselors’ core competencies include values, moral quality, vocational ability and cultural knowledge, and a structural model of their core competencies is constructed
Contribution of minors under 13 years old to cause damage
No full textCelem niniejszego artykułu jest próba ujęcia problematyki przyczynienia się małoletniego do lat 13 do powstania szkody, w szczególności uwzględniając poglądy doktryny oraz tezy podnoszone w orzecznictwie. Jest to szczególnie istotne z uwagi na możliwość miarkowania odszkodowania w sytuacji stwierdzenia, że poszkodowany przyczynił się do powstania szkody swoim zachowaniem. Istotne znaczenie ma tutaj kryterium stopnia winy poszkodowanego i sprawcy. Powyższe rozważania poprzedzone są zwięzłym przedstawieniem pojęcia przyczynienia, którego poznanie jest niezbędne celem dalszej analizy tematu. Wskazano szereg problemów praktycznych wynikających z braku możliwości przypisania winy małoletniemu do lat 13. Całość rozważań prowadzi do wniosku, iż wiek nie stanowi przeszkody do miarkowania należnego odszkodowania, choć jest to szczególna okoliczność, która wymaga indywidualnej oceny.The aim of this article is an attempt to outline the issue of contribution of a minor under 13 years of age to cause damage, especially taking into account the views of the doctrine and the theses of courts. It is crucial due to the possibility of limiting compensation in the case when the injured party has contributed to the damage by its own behavior. The grading criterion are the levels of guilt of both the injured party and the perpetrator. The foregoing considerations are preceded by a brief presentation of the term ‘contribution’, whose proper understanding is fundamental for further analysis. The author points to a number of practical problems resulting from the impossibility to attribute guilt to a minor under 13 years of age. All considerations lead to the conclusion that the age does not constitute an obstacle in the process of limiting compensation, although it is a special circumstance which always requires an individual assessment
Videogame streaming as an artistic performance under the copyright law
No full textOglądanie streamów gier komputerowych to jedna z najpopularniejszych rozrywek doby Internetu. Setki tysięcy ludzi codziennie odwiedzają platformy streamingowe prezentujące treści gamingowe. Tymczasem, status streamingu gier komputerowych w prawie własności intelektualnej nie jest jednoznacznie określony. Powstają pytania m.in. o to czy takie streamy traktować jako utwór, nadanie, artystyczne wykonanie, bądź czy stanowią one naruszenie praw autorskich podmiotów uprawnionych do gry komputerowej będącej przedmiotem streamu. W niniejszym artykule pod rozwagę poddana zostaje kwestia czy streaming spełnia przesłanki uznania go za artystyczne wykonanie w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
W pierwszej kolejności, przedstawiona zostaje definicja streamingu gry komputerowej przyjęta na potrzeby niniejszego artykułu. Następnie omówione zostają doktrynalne próby ujęcia istoty artystycznego wykonania w rozumieniu powołanej ustawy. Wreszcie, w oparciu o dotychczasowe ustalenia, podjęta zostaje próba odpowiedzi na pytanie czy streaming gry komputerowej można za takie wykonanie uznać.Watching videogame streams is one of the most popular forms of entertainment of the Internet age. Everyday hundreds of thousands of people visit online streaming platforms in search of gaming viewing content. Despite this situation, the status of videogame streaming has not been unambiguously settled in the copyright law yet. It is not evident, e.g., whether to treat streams as works protected by copyright, broadcasts or performances or whether they should be considered an infringement of copyright of entities entitled to the videogame being streamed. The aim of this article is to try to answer the question whether videogame streaming can be deemed to constitute artistic performance as defined in the Act on Copyright and Related Rights of February 4, 1994 (uniform text: Journal of Laws of 2019, item 1231, as amended).
Firstly, the definition of videogame streaming formulated for the purposes of the article is presented. The attempts of the Polish jurisprudence to characterize the essence of an artistic performance are discussed next. Finally, on the basis of the preceding information, an attempt is made to answer the question whether videogame streaming can be seen as such a performance
International agreement as a legal basis of an administrative decision
No full textCelem artykułu jest rozważenie problematyki relacji pomiędzy ustawą a umową międzynarodową w kontekście wydawania decyzji administracyjnych. Artykuł przedstawia postulaty prezentowane przez doktrynę i orzecznictwo sądów polskich. Całość wywodu poprzedzają rozważania o charakterze ustrojowym oraz terminologicznym. W toku prowadzonych rozważań rozpatrywany jest problem czy umowa międzynarodowa może stanowić podstawę do wydania aktu indywidualnego, jakim jest decyzja administracyjna. Analizie podlega także kwestia, czy podstawą taką może być każda umowa międzynarodowa czy tylko określone ich rodzaje. Ostateczne konkluzje prowadzą do wniosku, że organy administracji w toku działania winny bazować nie tylko na przepisach prawa krajowego, lecz także prawa międzynarodowego, w tym umów międzynarodowych. Zapisy traktatów mogą przy tym stanowić źródło uprawnień organów administracji, aczkolwiek bezpośrednią podstawą decyzji administracyjnej może zostać jedynie umowa międzynarodowa ratyfikowana i ogłoszona w Dzienniku Ustaw Rzeczpospolitej Polskiej.The aim of this article is to elaborate on the relationship between an act and an international agreement in the context of issuing administrative decisions. The article presents postulates formulated by the doctrine and judicature of Polish courts. The aforesaid disquisition is preceded by deliberations on the systemic and terminological nature. In the course of the considerations it has been verified whether an international agreement can constitute a basis for an administrative decision. This article also aims at answering the question which kind of international agreements could constitute such a basis. The divagations draw to a final conclusion that administration authorities should operate not only on the basis of domestic law but also international law, including international agreements. Simultaneously, international agreements can be the source of powers of administration bodies, however, a direct basis for an administrative decision can only be an international agreement ratified and published in the Journal of Laws of the Republic of Poland
Relations between access to public information and personal data protection according to the regime of the Access to Public Information Act
No full textNiniejszy artykuł porusza kwestię pogodzenia w ramach porządku prawnego dwóch niezwykle ważnych wartości, jakimi są jawność życia publicznego oraz ochrona prywatności. Omawiane zagadnienie jest analizowane z uwzględnieniem zarówno ustawodawstwa krajowego, jak i rozwiązań obowiązujących na poziomie europejskim. Warstwa teoretycznoprawna pracy jest poświęcona wytłumaczeniu kluczowych pojęć. W oparciu o orzecznictwo polskich sądów administracyjnych zostały kolejno wskazane przykłady sytuacji, w których udostępnienie danych osobowych w trybie dostępu do informacji publicznej było dopuszczalne. Rozważania prowadzą do finalnego stwierdzenia, że szczególnej ochronie podlegają informacje dotyczące podmiotów indywidualnych w zakresie, w jakim dotyczą ich prywatności lub tajemnicy przedsiębiorcy, jednak ograniczenie to nie obejmuje szeroko rozumianych podmiotów pełniących funkcje publiczne.This article addresses the issue of reconciliation of two paramount but opposing values which are transparency of public life and the protection of privacy under one legal system. The discussed problem is analyzed taking into account both national and European legislation. The theoretical part of the work is dedicated to the explanation of fundamental legal terms. Subsequently, basing on the jurisprudence of Polish administrative courts, authors give examples of situations in which disclosure of personal data is in compliance with the regulations on the access to public information. The considerations lead to the final statement that information on individual entities is subject to special protection to the extent that it relates to their privacy or secret of the entrepreneur. The restriction, however, does not apply to the so-called entities holding public positions
Limits of criminal liability for perjury in the interpretation of the Supreme Court
No full textW niniejszym artykule analizie poddano problem zakresu kryminalizacji przestępstwa fałszywych zeznań z uwzględnieniem nowelizacji art. 233 Kodeksu karnego z dnia 11 marca 2016 r. oraz orzecznictwa Sądu Najwyższego. W opracowaniu skupiono się na interpretacji uchwał Sądu Najwyższego z lat 1991 i 2007 oraz postanowienia z 2020 r., które dotyczyły składania fałszywych zeznań w obawie przed odpowiedzialnością karną grożącą osobom te zeznania składającym oraz im najbliższym. Uchwała z 1991 r. oraz dwie uchwały z 2007 r. poprzez wprowadzenie do porządku prawnego kontratypów pozaustawowych, koncentrujących się wokół prawa do obrony, przesądzały o tym, kto nie ponosi odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań. Orzeczenia te wskazywały na okoliczności, w których może dojść do wyłączenia bezprawności czynu, począwszy od uchwały z roku 1991 r., w której podkreślono, że nie będzie ponosiła odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań osoba, która zeznania złożyła jako świadek we własnej sprawie, poprzez uchwałę z 26 kwietnia 2007 r., która potwierdzała taki stan rzeczy, aż do uchwały z 20 września 2007 r., zgodnie z którą za fałszywe zeznania nie będzie odpowiadała osoba, które złożyła je w celu realizacji prawa do obrony. Postanowienie z 15 stycznia 2020 r., stanowiące rekonstrukcję ratio legis ustawodawcy, który wprowadził nowelizację Kodeksu karnego z marca 2016 r., przesądziło, że funkcjonujące wcześniej kontratypy pozaustawowe wprowadzone przez wymienione powyżej uchwały, nie mają już racji bytu oraz, że aktualnie za składanie fałszywych zeznań co do zasady odpowiadał będzie każdy, nawet składający je w obawie przed odpowiedzialnością karną. Wydane ostatnio postanowienie nie wyjaśniło kontrowersji związanych ze stosowaniem art. 233 § 1a Kodeksu karnego, ale pogłębiło wątpliwości co do jego konstytucyjności.In the present article the issue of criminal liability for perjury was submitted for analysis in the context of amendment of article 233 of the penal code of 11 March 2016 and the judicature of the Supreme Court. The study was focused on the interpretation of the Supreme Court’s resolutions from years 1991 and 2007, as well as a decision of 2020, which considered the problem of giving false testimony because of possible penal liability for the person in question and their families. The resolution of 1991 and both decisions of 2007 by implementing the non-statutory justification – focusing on the right to defense - to the legal system, indicated who , and in which circumstances, could be held liable for false testimony. In the resolution of 1991 it was pointed out that the person who gave testimony as a witness in its own case, is not held liable. The said standpoint was confirmed in the resolution of 26 April 2007. In the same year, in the resolution of 20 September 2007, the Supreme Court went further and decided that the person is not held liable for false testimony if such were made in order to exercise its right to defense. However in the recent resolution of 15 January 2020, the Supreme Court, basing on the amendment of the penal code of March 2016, decided that previous justifications implemented to the legal system by way of the above resolutions can no longer function in the legal system, and at present every person giving false testimony shall be held liable, even if such were given in fear of criminal liability. Nevertheless, the issued ruling did not resolve doubts related with the application of article 233 § 1a of the penal code and raised even more questions about its constitutionality
Artificial intelligence in the managementand supervisory boards of companies. A proposal for theregulation based on the Roman law
No full textSztuczna inteligencja jest obecnie wykorzystywana w różnych obszarach działalności przedsiębiorstwa. W artykule uwaga została skoncentrowana na problematyce sztucznej inteligencji i możliwości jej ewentualnego zastosowania w spółkach kapitałowych.
Jako tezę artykułu przyjęto spostrzeżenie, że sztuczna inteligencja powinna zostać wykorzystana do prowadzenia spraw spółki jako działalności zarządu oraz do czynności nadzorczych jako podmiot w radzie nadzorczej spółki. Taka konstrukcja prawna jest jednak niemożliwa na gruncie obecnie obowiązującego prawa spółek. Wobec tego jako postulat de lege ferenda powstał postulat uregulowania pozycji prawnej sztucznej inteligencji w prawie polskim z zastosowaniem analogii do pozycji prawnej niewolnika w prawie rzymskim. W opracowaniu połączono elementy postulatywne ze spojrzeniem komparatystycznym w odniesieniu do tradycji prawa rzymskiego.Artificial intelligence is currently used in various areas of company operations. In the article a focus has been put on the issues of artificial intelligence and the possibility of its contingent application in capital companies.
As for the thesis of the article the observation has been made that artificial intelligence should be used to conduct the affairs of the company, i.e. the management board's activities and the supervisory activities as an entity in the company's supervisory board. However, this legal structure is not possible under the current company law. Therefore, as de lege ferenda postulate, it has been proposed to regulate the legal position of artificial intelligence in the Polish law using an analogy to the legal position of a slave in the Roman law. Therefore, the paper combines the elements of de lege ferenda with a comparative view in relation to the tradition of the Roman law
