26023 research outputs found
Sort by
Foreign language learning through watching television series. Learners’ subjective theories
No full textWydział NeofilologiiPrzedmiotem rozprawy jest samodzielna nauka języków obcych poprzez oglądanie obcojęzycznych seriali telewizyjnych z perspektywy uczących się. Głównym celem dysertacji było zbadanie, jakie teorie subiektywne na temat tej formy uczenia się mają osoby uczące się. Cel stanowiło także uzyskanie odpowiedzi na pytanie, jak wygląda ich proces samodzielnego uczenia się języka obcego podczas regularnej recepcji seriali w oryginalnej wersji językowej bądź z tłumaczeniem audiowizualnym. Perspektywa badawcza zawężona została do osób dorosłych, uczących się języków obcych w sposób nieformalny. W pracy wyróżnić można dwie zasadnicze części – teoretyczną oraz empiryczną. W części teoretycznej w centrum rozważań znalazł się serial telewizyjny, media audiowizualne w nauczaniu i uczeniu się języków obcych, wpływ tłumaczenia audiowizualnego na akwizycję języka obcego, autonomia i samodzielne uczenie się, a także teorie subiektywne. W części empirycznej szczegółowo zaprezentowano plan badawczy oraz uzyskane wyniki. Empiryczne badania jakościowe osadzone zostały w ramach Programu Badawczego Teorii Subiektywnych (por. Groeben et al. 1988, Groeben / Scheele 2010) i stanowią studium indywidualnych przypadków. Zrekonstruowane teorie subiektywne pozwalają na wgląd w motywy, przekonania i formy działania podejmowane przez dorosłych uczących się w ramach samodzielnej nauki języków obcych poprzez oglądanie seriali telewizyjnych w języku obcym.This dissertation tackles self-directed second language learning through watching foreign television series analysed from language learners’ perspective. The main aim was to investigate what subjective theories learners have about this form of language learning and how their self-directed learning process looks during their regular consumption of television series with or without audiovisual translation. The focus of research was limited to adult second language learners who learn in an informal way. The present dissertation is divided into two main parts: a theoretical and an empirical one. Considerations about television series, audiovisual media in second language teaching and learning, the influence of audiovisual translation on language acquisition, the concepts of autonomy, self-directed learning as well as subjective theories create the theoretical part of this thesis. The empirical part encompasses detailed presentations of the research design and findings. This qualitative empirical study is embedded in The Research Programme Subjective Theories (see Groeben et al. 1988, Groeben / Scheele 2010) and constitutes a case study. The reconstructed subjective theories provide an insight into the motives, beliefs and actions undertaken by adult learners during their self-directed language learning through watching television series in a foreign language.Die vorliegende Dissertation widmet sich dem selbstgesteuerten Fremdsprachenlernen mithilfe von fremdsprachigen Fernsehserien, wobei der Forschungsgegenstand aus der Perspektive der Lernenden erfasst wird. Das Hauptziel war es einerseits, subjektive Theorien Lernender über diese Lernform zu erheben, andererseits, zu erfahren, wie ihr selbstgesteuerter Lernprozess beim Konsum von (un)übersetzten Serien verläuft. Die Forschungsperspektive wurde auf erwachsene, informell lernende Personen beschränkt. Die Arbeit setzt sich aus einem theoretischen und empirischen Teil zusammen. Im Rahmen der theoretischen Kapitel wurden Überlegungen zum Begriff Fernsehserie, zu audiovisuellen Medien in der Fremdsprachenlehr- und -lernforschung, zum Einfluss audiovisueller Übersetzung auf den Fremdspracherwerb sowie zu den Begriffen der Autonomie, des selbstgesteuerten Lernens und der Subjektiven Theorie herangezogen und diskutiert. Im empirischen Teil wurden das Forschungsdesign und die -ergebnisse im Detail präsentiert und besprochen. Die qualitative Untersuchung wurde in das Forschungsprogramm Subjektive Theorien (vgl. Groeben et al. 1988, Groeben / Scheele 2010) eingebettet und besteht aus einzelnen Fallstudien. Die rekonstruierten Subjektiven Theorien gewähren einen Einblick in die Motive, Überzeugungen und die von den erwachsenen Lernenden unternommenen Handlungen beim selbstgesteuerten Lernen mithilfe von fremdsprachigen Fernsehserien
The Structure of the voter’s perception of political party electorates
Get PDFCelem serii czterech badań eksploracyjnych i konfirmacyjnych przeprowadzonych w latach 2009, 2011, 2015 i 2017 była identyfikacja struktury postrzegania elektoratów partii politycznych i opracowanie narzędzia do pomiaru tej struktury. Ustalono, że elektoraty partii politycznych są postrzegane przez pryzmat trzech wymiarów osobowości (Uczciwość, Konfliktowość i Podatność na manipulację), światopoglądu i ideologii (Konserwatyzm, Lewicowość vs. Prawicowość) oraz wymiaru oceniającego (Zacofanie vs. Nowoczesność). W badaniach potwierdzono równoważność konfiguracyjną i metryczną struktury postrzegania elektoratów różnych partii oraz ich wartość w wyjaśnianiu preferencji wyborczych. Opracowany model strukturalny oraz walory psychometryczne kwestionariusza otwierają nowe możliwości systematycznych badań empirycznych uwarunkowań zachowań wyborczych.The aim of the paper is to establish the structure of the voter’s perception of the electorates of various political parties. We conducted an exploratory and confirmatory study using the data collected from voters in 2009, 2011, 2015 and 2017. The structure involved aspects related to human personality traits (Honesty, Disagreeableness, and Susceptibility to Manipulation), worldview and ideology (Conservatism, Left Wing vs. Right Wing), and evaluation (Backwardness vs. Modernity). The study revealed the configural and metric invariance of the structure of the voter’s perception of political party electorates. These aspects explain political preferences at an individual level. This is a contribution to current literature that links the voter’s perception of electorates to political preferences by presenting a six-factor model established on a valid and reliable psychometric inventory. The model opens up new opportunities for systematic empirical research that will advance our knowledge of the voter’s behavior
Best Practices in Real Estate Cross-border Transactions
Get PDFThe article presents reflections on the best practices in real estate cross border transactions.Transactions on real estate markets have several aspects that make them highly complex, mostly due to their individual nature – each property is unique in terms of its location, structure and history. Cross-border transactions on the real estate market are becoming increasingly popular as the world becomes more globalized. The growing volume of this type of transaction presents a challenge for the modern real estate lawyer. It is impossible to create an exhaustive guide setting out all the hazards occurring in such transactions. This article addresses this difficult challenge by indicating the most important of them.It is essential and extremely helpful to enter into cooperation with a local counsel who will help us to explain the local specificity and who will take the legal differences into account. In addition, other helpful tools, such as a legal due diligence report or a title insurance Policy, should be carefully considered. One cannot forget about the importance of the local culture and customs, which may prove decisive at the crucial moment of the transaction. Finally, to be effective in working with cross-border clients, lawyers must have a good understanding of how people think and make decisions, and must possess good people skills. Respect for local customs and traditions, as well as understanding the local legal system while securing clients’ interests, is the key to a successful transaction
Migrujące podmioty. Relacje, konteksty i przyszłość problemu zróżnicowania kulturowego w edukacji
Get PDFThe issue of migration is now becoming part of a wider debate on cultural diversity. This article
explores selected aspects of this debate in the context of school education. A relatively new
subdiscipline, the anthropology of education, is indicated as a useful perspective in this matter.
Anthropological research on migration and cultural differences in general can be regarded here
as a scientific reconstruction of the processes that lead to the construction of otherness. The
cultural figure of a migrant in particular serves as an example of these processes in the context
of European education. Western concepts of otherness thus build large part of the current
political and social debates on migration and the presence of migrants in the educational milieu.
The article examines these concepts in relation to the main contemporary migration trends
visible in the West
Translation of Theoretical Discourses in the Polish Humanities at the Turn on the 20th and 21st centuries
Get PDFWydział Filologii Polskiej i KlasycznejCelem rozprawy jest wieloaspektowa charakterystyka wybranych problemów tłumaczeniowych zaobserwowanych w polskich przekładach tekstów reprezentujących najważniejsze nurty teoretyczne w humanistyce od lat 60. XX wieku (poststrukturalizm i dekonstrukcja, gender studies, queer studies, postkolonializm). Znacząca większość omawianych przekładów została opublikowana w latach 1985-2005. Praca wpisuje się w nurt badań nad „wędrówkami teorii”, który koncentruje się na śledzeniu trajektorii i zastosowań pojęć oraz koncepcji przemieszczających się między językami i kulturami, ale dużą wagę przywiązuje do skomentowania teoretycznych implikacji konkretnych rozwiązań zastosowanych w przekładach. Poszczególne części rozprawy poświęcone są analizie wybranych polskich przekładów słynnych i wpływowych tekstów Jacques’a Derridy, Rolanda Barthes’a, Edwarda Saida i Judith Butler.The aim of the thesis was to characterize various translation-related problems in the selected Polish translations of texts representing the most important theoretical currents in the humanities since the 1960s (poststructuralism and deconstruction; gender studies and queer studies; postcolonial studies). The vast majority of translations that are commented on was published between 1985 and 2005. The thesis draws inspiration form the research on ‘travelling theory’ which examines the trajectories and usages of concepts and ideas that circulate across linguistic and cultural boundaries. Nevertheless, the focus is on the theoretical implications of specific solutions adopted in the selected translations. The four parts of the thesis analyze translations of the well-known, influential works by Jacques Derrida, Roland Barthes, Edward Said and Judith Butler
Leonard Horner in Bonn 1831–1833, finding loess and being incorporated into Lyell’s Loess Legion
Get PDFLeonard Horner (1785–1864) was a pioneer in the study of loess. His 1836 paper on the geology of Bonn contained
detailed descriptions of loess in the Rhine valley. He identified and presented loess as an interesting material for geological
study. He investigated loess in the crater of the Rodderberg with Charles Lyell in 1833. He presented the first
significant paper on loess in Britain in 1833, but it was not published until 1836. With the assistance of G.A. Goldfuss
and J.J. Noegerath he conducted early studies of the Siebengebirge and published the first geological map of the region,
and the first picture of loess, at Rhondorf by the Drachenfels. He became the eleventh person to be included in the list
of loess scholars which Charles Lyell published in volume 3 of the Principles of Geology. These were Leonhard, Bronn,
Boue, Voltz, Steininger, Merian, Rozet, Hibbert in 1833, Noeggerath, von Meyer in 1835, Horner in 1837. Horner arrived
after the publication of his studies on the loess at Bonn in 1836
Facies patterns and depositional processes in two Frasnian mixed siliciclastic-carbonate systems in the Cantabrian Mountains, northwest Spain
Get PDFRelative sea level fluctuations during the Frasnian generated two shallow-marine, mixed siliciclastic-carbonate successions
in the Devonian Asturo-Leonese Basin. Each system represents a third-order sequence-stratigraphical unit
deposited in the same basin during comparable extreme greenhouse conditions without nearby fluvial entry points.
Depositional control on the siliciclastic and carbonate distribution was driven by relative sea level fluctuations, basin
geometry, availability of sand and the way sediment was distributed by shelf currents. Early Variscan flexural bending
of the continental crust changed the basin shape from a shelf with a gradual profile and low dip (early Frasnian) towards
a shelf with a steep depositional dip (late Frasnian). Shelf distribution changed from along-shelf transport (early
Frasnian) towards offshore-directed gravity flows (late Frasnian). As a consequence, siliciclastic-carbonate distribution
changed from a predominance of skeletal carbonate in the proximal shoreface – foreshore area and siliciclastic predominance
distally (early Frasnian), to a distribution pattern with proximal shoreface skeletal carbonates, offshore muddy
carbonates and a siliciclastic zone in between where gravity flows distributed the siliciclastic sediment down dip (late
Frasnian)
Episkeletozoans and bioerosional ichnotaxa on isolated bones of Late Cretaceous mosasaurs and cheloniid turtles from the Maastricht area, the Netherlands
Get PDFIsolated bones of three taxa of marine reptiles (Mosasaurus hoffmannii Mantell, Plioplatecarpus marshi Dollo and Allopleuron
hofmanni (Gray)) from various levels within the Maastricht Formation (upper Maastrichtian) at the former
ENCI-HeidelbergCement Group quarry (Maastricht, the Netherlands) exhibit bioerosional traces and encrustation.
Episkeletozoans include dimyid, ostreid and monopleurid bivalves, at least three species of cheilostome and cyclostome
bryozoans and two adnate calcareous foraminifera. The bones show biting traces (Gnathichnus pentax Bromley, Linichnus
cf. serratus Jacobsen & Bromley and Machichnus isp.), as well as borings. The latter may be referred to Karethraichnus
lakkos Zonneveld, Bartels, Gunnell & McHugh, which is here considered to be a junior synonym of Gastrochaenolites isp
The ‘Refugee Crisis’ - an Anthropological Case Study of the Serbian Part of the Western Balkan Route
No full textWydział Antropologii i KulturoznawstwaNiniejszej rozprawie opisuję i analizuję wydarzenia, które miały miejsce latach 2015 i 2016 na Południowo-Wschodnich obrzeżach Unii Europejskiej (UE) i ich konsekwencje dla migrantów próbujących dostać się do UE. W pracy tej dowodzę za Williamem H. Sewellem Juniorem (1996), że „kryzys uchodźczy” może być postrzegany jako „wydarzenie historyczne”, nie tylko dlatego, że około 1 milion osób z tak zwanego Globalnego Południa, w większości muzułmanie, przybyło do UE, ale także dlatego, że zmienił strukturę reżimu granicznego w Europie Południowo-Wschodniej. W mojej pracy przyglądam się „kryzysowi uchodźczemu” przez pryzmat liminalności (Turner1969). Opisuję upadek europejskiego reżimu migracyjnego, częściowe otwarcie zewnętrznych granic UE oraz późniejszą próbę ich uszczelnienia. Interpretuję „kryzys uchodźczy” jako okres przejściowy, bezpośrednio wynikający z kształtowania się na ruinach starego reżimu granicznego, reżimu nowego. Udowadniam, że nową właściwością reżimu granicznego jest proces filtrowania migrantów, który odbywa się w tak zwanych „hotspotach” znajdujących się na zewnętrznej granicy UE. Są to swego rodzaju strefy buforowe, gdzie migranci są poddawani procesowi filtracji. Oprócz tego nową cechą reżimów granicznych w Europie Południowo-Wschodniej jest normalizacja przemocy funkcjonariuszy straży granicznej UE, służącej jako metoda odstraszania migrantów. Do roku 2015 przemoc funkcjonariuszy straży granicznej nie była odnotowywana na taką skalę. Te radykalne akty przemocy wobec nieuzbrojonych dzieci i dorosłych, kobiet i mężczyzn stały się regularne i systematyczne na obrzeżach UE. Co więcej, nowym elementem europejskiego reżimu graniczemy jest utknięcie migrantów w ruchu kołowym (circural mobility) w przestrzeni liminalnej poza granicami Unii Europejskiej. W tej niejednoznacznej i ograniczającej przestrzeni migranci „utknęli w ruchu” (caught in mobility), nie mogąc iść ani do przodu, ani się cofać. Wreszcie te niepokojące wydarzenia, które miały miejsce na przełomie 2015 i 2016 r., doprowadziły do powstania silnego i stabilnego społeczeństwa obywatelskiego podejmującego kwestie migracji w Europie. Zmiany te są bezpośrednim następstwem „kryzysu uchodźczego”. Wyjaśnijmy jednak, że najprawdopodobniej zmiany te nie nastąpiłyby bez „kryzysu uchodźczego”. W tej rozprawie zakładam, że pewne przesłanki zmiany europejskiego reżimu granicznego pojawiały się przed 2015 r., ale to „kryzys uchodźczy” był katalizatorem w procesie przekształcania struktury rozumianej jako medium i jako wynik praktyk ustanawiających system społeczny. Uwypuklam zatem konsekwencje „kryzysu uchodźczego”, aby podkreślić znaczenie tego wydarzenia. Jednak zakres tej pracy jest bardziej ograniczony. Skupiam się tutaj na wydarzeniach zaobserwowanych w liminalnym okresie: jak upadł europejski reżim graniczny w 2015 roku? W jaki sposób wprowadzono nowy system kontroli granic w Europie Południowo-Wschodniej? Kto i jak kształtował szlaki migracyjne?
Miejsce i metody badań
Praca ta jest oparta na literaturze interdyscyplinarnej i badaniach etnograficznych w centrach recepcyjnych dla migrantów w Serbii w okolicach dwóch przejść granicznych: serbsko-północno macedońskim i serbsko-węgierskim. Od października 2015 r. do października 2016 r. prowadziłem badania etnograficzne z zastosowaniem metod obserwacji uczestniczącej oraz wywiadów. Wywiady przeprowadziłem z migrantami, członkami społeczności lokalnej, a także z członkami społeczeństwa obywatelskiego udzielającymi wsparcia migrantom w Serbii. Badania terenowe rozpocząłem w Preszewie położonym na granicy serbsko – północno macedońskiej. Byłem tam wolontariuszem Border Free Association. Organizacja ta działała w starej fabryce tytoniu zamkniętej podczas rozpadu Jugosławii i latem 2015 r. przekształconej w tymczasowe centrum recepcyjne dla migrantów. Jego celem było rejestrowanie migrantów i zapewnienie im chwilowego odpoczynku. Jako drugą lokalizację dla obserwacji uczestniczącej wybrałem Suboticę i jej okolicę na granicy serbsko-węgierskiej, gdzie od czerwca 2015 r. do ostatnich tygodni 2016 r. działała grupa wolontariuszy o nazwie Fresh Response. Moja praca w obu organizacjach polegała na dystrybucji żywności i artykułów nieżywnościowych, dostarczaniu informacji o aktualnej sytuacji na szlaku bałkańskim oraz pomocy psychologicznej. Tradycyjne badania etnograficzne, jakie zakładałem, w wyniku sytuacji w terenie, przekształciły się w badania aktywistyczne (activist research). Badania aktywistyczne zakładają zdobywanie wiedzy teoretycznej poprzez działanie (Hale 2006; Goldstein 2014; Picozza 2017; Sandri 2017). Ta metoda wpisuje się również w moje przekonania, że praca naukowa może opierać się na aktywizmie, ponieważ oba działania mają ten sam zestaw wartości i mogą się wzajemnie doskonalić. Poza przeprowadzeniem badań terenowych w wyżej wymienionych miejscowościach, odwiedziłem także migrantów w innych centrach recepcyjnych, koczowiskach i squatach rozrzuconych wzdłuż szlaku bałkańskiego. Dlatego moje badania przybrały wymiar etnografii wielostanowiskowej George'a Marcusa, która pozwala śledzić historie migrantów w różnych częściach zglobalizowanego świata i szukać nieoczekiwanych powiązań między miejscami i kontekstami (1998: 90-94). Ponadto w latach 2016–2018 odwiedziłem wybranych partnerów badawczych w krajach goszczących, do których, nie zawsze zgodnie z własnym wyborem, trafili. Pomogło mi to zrozumieć wielokierunkowość migracji przez Europę Południowo-Wschodnią i jej zmieniające się warunki.
Struktura pracy
Moja rozprawa doktorska składa się z sześciu rozdziałów. W rozdziale pierwszym: Defining Migrants in Liminal Space, omawiam ramy koncepcyjne i krytyczną analizę terminów takich jak „uchodźcy”, „nielegalni migranci” lub „azylanci”. Pokazuję, że te terminy są wysoce niejednoznacznymi, biurokratycznie stworzonymi kategoriami, które służą jako narzędzie kategoryzacji i dyskryminacji osób próbujących dotrzeć do UE. Następnie konceptualizuję przestrzeń, w której znaleźli się migranci, wśród których prowadziłem prace w terenie. Twierdzę, że pomimo krytyki, jaką jest obarczony termin liminalności w studiach migracyjnych, koncepcja ta niekoniecznie wiąże się z wykorzenieniem migrantów, ale raczej z zawieszeniem praw i norm, przewlekłością podróży i niepewnością co do własnej przyszłości. Co więcej, koncepcja liminalności pomaga podkreślić nowe formy sprawczości, jak również sytuacje, w których migranci podporządkowują się władzy. W rozdziale drugim: The Collapse of EU Border Regime: Shaping Migration Policy in the “Pre-Refugee Crisis” Phase analizuję unijny reżim graniczny i rozwój szlaków migracyjnych przed 2015 r. Aby przedstawić szerszy kontekst rozwoju ruchów migracyjnych i aby uniknąć pułapki bałkańskiego partykularyzmu, porównuję rozwój trajektorii migracji przez Serbię z innymi szlakami prowadzącymi do UE. Twierdzę, że kryzys uchodźczy jest wynikiem próby powstrzymania migracji na szlaku zachodnio-śródziemnomorskim i centralno-śródziemnomorskim oraz braku solidarności między krajami UE. Ponadto, inspirując się między innymi pracami serbskiej badaczki Marty Stojić Mitrovic (2014, 2015, 2016, 2019), wyjaśniam przebieg integracji serbskiej polityki migracyjnej z dyrektywami UE, które utorowały grunt pod eksternalizację kontroli granicznej do Serbii. Pokazuję, że zrzucenie odpowiedzialności za kontrolę zewnętrznych granic UE na kraje trzecie, z jednej strony, pozwala częściowo zatrzymać niechcianych migrantów z dala od jej murów, a z drugiej strony, zapewnia swobodny przepływ towarów i ludzi w strefie Schengen. W tej analizie zwracam szczególną uwagę na obietnicę rozszerzenia UE o kraje Europy Południowo-Wschodniej, która ma na celu nakłaniać kraje bałkańskie, by podporządkowały swoje prawo migracyjne jej wymogom. Kończę ten rozdział argumentem, że eksternalizacja reżimu granicznego jest mieczem obosiecznym: ochrona granic UE przed często wyimaginowanymi zagrożeniami związanymi z nielegalną migracją jest obarczona kosztem deklaratywnych europejskich norm i wartości. W rozdziale trzecim: Liminality: Formalizing the Balkan Corridor opisuję fazę liminalną: moment upadku reżimu granicznego UE oraz powstanie sformalizowanego korytarza bałkańskiego, z którego skorzystało około miliona migrantów, aby dotrzeć do UE. Pokazuję dramatyczne próby przywrócenia poprzedniego porządku poprzez wdrożenie sprzecznych humanitarnych i sekurytyzacyjnych środków, które często nie spełniały swoich celów. Przedstawiam również etnograficzny opis zawieszenia kontroli granicznej (de-bordering), czyli czasowego otwarcia zewnętrznych granic UE oraz odpowiedź społeczeństwa obywatelskiego na to zjawisko. W czwartym rozdziale: Re-bordering: Introducing the Filtering Process przedstawiam nowe metody podjęte przez UE w celu przywrócenia kontroli granicznej (re-bordering) w Europie Południowo-Wschodniej i ich wpływ na ruch migrantów. Wyjaśniam, że na przywrócenie kontroli granicznej składa się utworzenie „hotspotów” oraz nieprecyzyjne i arbitralne filtrowanie migrantów w strefach buforowych zlokalizowanych w obrębie zewnętrznych granic UE. Ponadto wykazuję, że proces filtrowania migrantów doprowadził do powstania koczowisk i squatów wzdłuż korytarza bałkańskiego, wykształcił poczucie niepewności wśród migrantów oraz sprowokował starcia pomiędzy migrantami a strażą graniczną czy policją. Ten rozdział kończę spostrzeżeniem, że ponownemu przywróceniu kontroli granicznej towarzyszyło przejęcie kontroli nad transportem migrantów, co w konsekwencji doprowadziło do napięć między prywatnymi i państwowymi firmami transportowymi oraz przywrócenia starych nieoficjalnych szlaków migracyjnych. W piątym rozdziale: Hope, Waiting and Mobility. The Migrant Movement in In-betweenness badam ruch migrantów na serbskim odcinku korytarza bałkańskiego po podpisaniu umowy między UE a Turcją w marcu 2016 r., i tym samym uszczelnieniu granic w Europie Południowo-Wschodniej. W tej części pokazuję, że ruch migrantów w liminalnej przestrzeni nie ustał. Pomimo wielkich wysiłków na rzecz zmilitaryzowania zewnętrznych granic UE, nielegalnym deportacjom i przemocy funkcjonariuszy straży granicznej oraz strukturalnego i instytucjonalnego narzucania oczekiwania, migranci nadal próbowali iść naprzód, przekroczyć granice w różnych częściach kraju, często kręcąc się w koło po Serbii. Ten rozdział kończę refleksją, że ruch migrantów u progu UE może wyrażać ich nadzieję na zakończenie utknięcia w liminalności (stuckedness in liminality). W ostatnim rozdziale: Crafting Activists from Tourists. Volunteer Engagement in the Refugee Protection in Serbia, sugeruję, że oprócz nowej formy zarządzania granicami w Południowo-Wschodniej Europie, kryzys uchodźczy zrodził oddolny ruch poświęcony ochronie migrantów. W tej części przyglądam się motywacjom wolontariuszy z tak zwanej Globalnej Północy w Serbii, ich sposobom działania i ich trwałości. Następnie opisuję samo-pozycjonowanie i cele wolontariuszy oraz ewolucję ich pracy. Twierdzę, że samodoskonalenie i potrzeba reagowania na ludzką tragedię są kluczowymi argumentami za podjęciem decyzji o zaangażowaniu się w pomoc migrantom w Serbii. W ten sposób wolontariat jest łącznikiem między jednostką a kolektywem i jako taki może być rozumiany jako nowa forma zaangażowania obywatelskiego.The core task of this dissertation is to describe what actually happened on the fringes of the European Union (EU) during the “refugee crisis” in Europe in 2015 and 2016 and what kind of consequences it has had for migrants trying to reach the EU. This dissertation argues that the “refugee crisis” can be seen as a “historical event”, in the sense of William H. Sewell Junior (1996) understanding, not only because around one million people from the so-called Global South, most often Muslims, entered the EU, but also because it has changed the border regime structure and the migrant movement in Southeastern Europe. The exceptional period of the “refugee crisis” left quite a mark on the European border regime but also had long-lasting consequences on the internal EU politics. Some researchers suggest the “refugee crisis” fuelled greater Islamophobia in the EU. Furthermore, the migrants, from predominantly Muslim countries, became a figure in the political discourse that was used to mobilized right-wing electorate and opened the door of national and European parliaments to nationalist and xenophobic political groups such as Law and Justice in Poland, Alternative for Germany, or National Front in France. Following same line of thought, some argue that the crisis reinvigorated Euroscepticism and worsened the relations of the Balkan countries with the EU countries. Thus, the “refugee crisis” affected both the cooperation of the EU with the Southeastern European countries and internal EU relations. In this dissertation, I look at the “refugee crisis” through liminal lenses (Turner1969; Thomassen 2009, 2015). I see it as a transitory period, which gave birth to a new border regime that was built on the ruins of the old one. The novelty of this border regime lays in the filtering process of migrants that take place in the “hotspots” at the EU external border, a kind of buffer zone where migrants were filtered. In addition, a new feature of the border regime in Southeastern Europe is the normalization of EU member states border guards’ violence as a method of migration deterrence, which was not routinely practiced before 2015 in this region. These radical acts of violence towards unarmed children and adults have become regular and systematic at fringes of the EU. A further new quality of the European border regime is an entrapment of migrants in circular mobility stranded in a liminal space at the gates to the EU. In this ambiguous space of transit and space of containment migrants are “caught in mobility”, neither able to go further nor back. Finally, the disturbing occurrences that took place at the turn of 2015 and 2016 gave rise to a strong and stable civil society dedicated to migration issues. However, let us make it clear that these changes would most probably not have taken place without the “refugee crisis”. This dissertation instead suggests that the seeds for the change of European border regime did exist before 2015, but the “refugee crisis” was a kind of a catalyst in the process of reshaping the structure understood as medium and the outcome of the practices which constitute social system. I am highlighting the consequences of the “refugee crisis” here in order to stress the importance of this event. However, the scope of this work is more limited and modest, and I want to describe what actually happened during this liminal period: How come the European border regime collapsed? How and in what way was the new system of border control in Southeastern Europe implemented? How were the migration route(s) shaped, and by whom?
Place and methods of research
This work is based on the interdisciplinary literature and the ethnographic fieldwork in the temporary reception centres in Serbia at two border crossings: a North Macedonian-Serbian border and a Serbian-Hungarian border. From October 2015 to October 2016, I conducted participant observation, interviewed both migrants and local communities as well as members of civil society who provide help to migrants in Serbia. During this period, I engaged in the pro-migrant grassroot organizations. I started in Preševo, a predominantly Albanian town located on the border of Serbia with North Macedonia, where I volunteered in Border Free Association. The organization operated in an old tobacco factory, shut down during the dissolution of Yugoslavia, which was transformed into a temporary reception centre in the summer of 2015. Its purpose was to register and provide short term respite for those traveling through the Western Balkan countries. For the second location for my research, I chose Subotica and its surroundings on the Serbian-Hungarian border where from June 2015 until the last few weeks of 2016 I joined a grassroots group called Fresh Response. My work in both organizations consisted of distributing food and non-food items, providing information about the current situation along the Balkan corridor and psychological support. As such, my research turned into activist research, which presumes to acquisition of theoretical knowledge through action (Hale 2006; Goldstein 2014; Picozza 2017; Sandri 2017). This method also stemmed from my conviction that academic work might be based on activism since they both share the same set of values and can mutually enhance. Beside the fieldwork conducted in these two locations, I also visited migrants in other government centres and unofficial settlements scattered around the country. Therefore, my research was combined with George Marcus’ concept of multi-sited ethnography that allows one to follow migrants’ histories in different parts of the globalized world and search for unexpected connections between places and contexts (1998: 90-94). Furthermore, between 2016 and 2018, I visited some of them, by which point they had either reached their (not a) destination of choice or were still on the way. This helped me to understand their multidirectional journeys through Southeastern Europe and its changing conditions.
The structure of the dissertation
This dissertation consists of six chapters. It begins with a chapter titled Defining Migrants in Liminal Space. Here I elaborate on the conceptual framework and forward a critical analysis of term such as “refugees”, “illegal migrants” or “asylum seekers”. I show that these terms are highly ambiguous, bureaucratically invented categories that serve as a tool to categorise and discriminate people trying to reach the EU. Then, I conceptualize the space where the migrants, among whom I conducted my fieldwork, found themselves. I argue that in spite of a criticism of understanding migration in terms of liminality – as elaborated by Arnold van Gennep, Victor Turner and their followers – I show that this concept does not necessarily relate to migrants’ uprootedness but rather to the suspension of laws and norms, the protractedness of the journey and uncertainty regarding future. Furthermore, the concept of liminality helps to emphasise new forms of actors’ agency and in many situations subjugation to power. In the second chapter: The Collapse of the EU Border Regime: Shaping Migration Policy in the “Pre-Refugee Crisis” Phase, I analyse the EU-ropean border regime and developments of migratory routes before 2015. To give a wider context of the migratory patterns and to avoid the trap of Balkan particularism, I compare the development of the migration trajectories through Serbia with other routes leading to the EU. I argue that the refugee crisis is a result of an attempt to stop migration through the Western and Central Mediterranean routes and combined with a lack of solidarity among the EU countries. Furthermore, following among other works of Marta Stojić Mitrović (2014, 2015, 2016, 2019), I explain the adjustment of Serbian migration policy to the EU directives, which paved the way to externalize the border control to Serbia. I show that the externalization of border control, on the one hand, allows stopping unwanted migrants far away from the EU, and, on the other hand, secures free movement of goods and “genuine refugees” within the Schengen Zone. In this analysis I pay special attention to the promise of the enlargement of the EU to Southeastern Europe that works as inducement for the Balkan countries to subject their migration laws to EU requirements. I conclude this chapter with an argument that externalization of the border regime is a double-edged sword: protecting the EU borders against often imaginary threats at the cost of the values and norms supposedly essential of the EU. In Chapter Three: Liminality: Formalizing the Balkan Corridor, I describe the liminal phase: the very moment of the collapse of the EU-ropean border regime and the formalization of the corridor used by around a million of migrants to enter the EU. I show the dramatic attempts to restore the previous order through implementation of contradictory, exceptional humanitarian and securitarian measures that often fail to fulfil their aims. I also provide in great ethnographic detail the impact of the de-bordering – the temporary opening of the external EU borders – on those who were at the forefront of migration wave, and the civil society reaction to de-bordering
In the fourth chapter: Re-bordering: Introducing the Filtering Process, I depict new methods undertaken by the EU to restore border control in Southeast Europe and their impact on migrant movement. I explain that re-bordering was introduced through the installation of “hotspots”, an approach that imprecisely and arbitrarily filtered unwanted migrants from "genuine refugees" in the buffer zones at the entry point to the EU. Moreover, I demonstrate how the migrant filtering process led to, among other things, the creation of unofficial settlements along the Balkan route, high uncertainty among migrants, and clashes between migrants and law enforcers. The chapter concludes with an observation that that the re-bordering was accompanied by taking control over migrant modes of transportation, which consequently created tensions between private and state-owned transportation companies and the rehabilitation of old clandestine routes. The fifth chapter: Hope, Waiting and Mobility. The Migrant Movement in In-betweenness, investigates the movement of migrants in the Serbian section of the Western Balkan route after the implementation of the EU-Turkish deal in March 2016 and, thus, sealing of the borders in Southeastern Europe. My argument is that the movement in this limi
