İnönü Üniversitesi Kurumsal Akademik Arşivi
Not a member yet
26000 research outputs found
Sort by
Effect of tactile stimulus application method on pain level during blood collection in children
No full textAmaç: Bu araştırma 8-12 yaş grubu çocuklarda intravenöz kan örneklemesi sırasında avuç içinden dokunsal uyaran oluşturan Palm Stimulatorun farklı ellerdeki uygulamasının işlem sırasındaki ağrı seviyesini azaltmadaki etkinliğini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve metot: Araştırma randomize kontrollü, deneysel bir araştırma olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi çocuk kan alma birimine başvuran 8-12 yaş grubu çocuklar oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini, Palm Stimulatoru kan alınan koldaki avuç içinde tutan (56), Palm Stimulatoru kan alınan kolun kontralateralindeki avuç içinde tutan (56) ve kontrol (56) gruplarına atanan toplam 168 çocuk oluşturmuştur. Araştırma verileri Mayıs 2024-Temmuz 2024 tarihleri arasında toplanmıştır. Verilerin toplanmasında "Çocuk Bilgi Formu, Çocuk Korku Ölçeği, Yüz İfadeleri Ağrı Ölçeği ve Görsel Kıyaslama Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analiz edilmesinde tanımlayıcı istatistikler, Levene testi, varyans analizi testleri, çoklu karşılaştırma testi kullanılmıştır. Bulgular: Palm Stimulatorun uygulandığı deney gruplarındaki çocuk, ebeveyn ve gözlemcinin değerlendirmiş oldukları ağrı puan ortalamaları, kontrol grubundaki ağrı puan ortalamalarından istatistiksel anlamda önemli derecede daha düşük olduğu saptanmıştır (p0.05). Sonuç: İntravenöz kan alma işlemi sırasında Palm Stimulatorun kullanımının çocuklarda işlem sırasındaki ağrıyı azaltmada etkili bir yöntem olduğu bunun yanında Palm Stimulatorun kan alınan koldaki aynı avuç içinde ya da kontralateral koldaki avuç içinde uygulanması arasında önemli düzeyde bir fark olmadığı belirlenmiştir. Hemşirelerin, intravenöz kan alma işlemi gibi girişimsel işlemlerde ağrıyı azaltmak için etkili bir non-farmakolojik yöntem olarak Palm Stimulatoru kullanması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Ağrı, Çocuk, Dokunsal Uyaran, Non-Farmakolojik Yöntemler, Palm StimulatorAim: This study was conducted to evaluate the effectiveness of the Palm Stimulator, which creates a tactile stimulus from the palm of the hand during intravenous blood sampling in children aged 8-12 years, in different hands to reduce the level of pain during the procedure. Material and method: The research was conducted as a randomized controlled, experimental study. The population of the study consisted of children aged 8-12 years who applied to the pediatric blood collection unit at Inonu University Turgut Ozal Medical Center. The sample of the study consisted of a total of 168 children assigned to the holding the Palm Stimulator in the palm of the blood collection arm (56), holding the Palm Stimulator in the palm contralateral of the blood collection arm (56) and control (56) groups. Research data were collected between May 2024-July 2024. "The Child Information Form, Children's Fear Scale, Facial Pain Scale-Revised and Visual Analog Scale" were used for the data collection. Descriptive statistics, analysis of variance, Levene test and multiple comparison test were used to analyze the data. Results: The mean pain scores of the children in the experimental groups where the Palm Stimulator was applied, assessed by the parents, children and the observer were found to be statistically significantly lower than the mean pain scores of the control group (p0.05). Conclusion: It was found that the use of Palm Stimulator during intravenous blood collection is an effective method in reducing the pain during the procedure in children, and there was no significant difference between the applying of Palm Stimulator in the palm of the same arm or in the palm of the contralateral arm during the blood collection procedure. It is recommended that nurses use Palm Stimulator as an effective non-pharmacological method to reduce the pain associated with intravenous blood collection. Key Words: Child, Non-Pharmacological Methods, Pain, Palm Stimulator, Tactile Stimulu
Surfactant-assisted propolis extraction and determinatıon of some biologıcal activities of the obtained extracts
No full textBu çalışmada, propolisten fenolik bileşiklerin ekstraksiyonu için su içinde yağ (O/W) ve yağ içinde su (W/O) emülsiyonlarının çevreci ve etkili çözücüler olarak kullanılmasının olanakları araştırılmıştır. Deneysel tasarım ve istatistiksel optimizasyon için yanıt yüzeyi yöntemi (Box-Behnken tasarımı) kullanılmıştır ve bağımsız değişkenler olan emülsifiyer oranı, ekstraksiyon süresi ve yağ/su oranı parametreleri, yanıt olarak toplam fenolik madde (TFM) miktarına karşı optimize edilmiştir. Karşılaştırma amacıyla; su (S+P), ayçiçek yağı (A+P) ve %70 etanol (E+P) ile elde edilen ekstreler kullanılmıştır. Ekstrelerde TFM ve ABTS/DPPH radikal süpürme aktiviteleri spektrofotometrik olarak, fenolik bileşim ise sıvı kromatografisi-yüksek çözünürlüklü kütle spektrometrisi (LC-HRMS) ile belirlenmiştir. Emülsiyon kullanılarak elde edilen ekstrelerin fiziksel karakterizasyonu gerçekleştirilmiş ve oksidatif kararlılıkları standart antioksidanlarla oluşturulan emülsiyonlarla karşılaştırmalı olarak belirlenmiştir. Çalışmanın son bölümünde, optimum koşullarda elde edilen ekstreler, salata sosu ve kakaolu fındık kreması formülasyonlarına ilave edilerek bu ürünlerin fonksiyonel özellikleri, duyusal beğeni düzeyleri ve fenoliklerin in vitro biyogeçişliliği incelenmiştir. Elde edilen sonuçlarda örneklerin TFM, ABTS ve DPPH değerleri arasında istatistiksel olarak önemli farklılıklar olduğu tespit edilmiştir (P<0.05). En yüksek TFM değeri O/W+P örneğinde gözlenmiş ve E+P'ye göre %18, A+P'ye göre %58 ve S+P'ye göre %830 daha fazla fenolik maddenin ekstrakte edildiği tespit edilmiştir. Radikal süpürme aktivitesi bakımından O/W+P, W/O+P ve E+P örneklerinin en yüksek değerleri gösterdiği ve bunları A+P ve S+P örneklerinin takip ettiği görülmüştür. Ekstrelerin fenolik bileşimleri incelendiğinde ise Naringenin, kafeik asit, diosmetin, kumarik asit ve galangin bakımından zengin olduğu ve en yüksek değerlerin O/W+P, W/O+P örneklerinde ölçüldüğü görülmüştür. Oksidatif stabilite çalışmalarında, peroksitlerin miktarının 30 günlük inkübasyon sonunda O/W+P örneğinde 1000 ppm askorbik asit içeren emülsiyona göre %86, 200 ppm ?-tokoferol içeren emülsiyona göre de %83 daha az olduğu görülmüştür. Benzer şekilde W/O+P örneğinde ölçülen hidroperoksit miktarı tokoferol örneğinden %55, askorbik asit örneğinden %48 daha düşük olarak ölçülmüştür. İkincil oksidasyon ürünlerinin göstergesi olan TBARS testinde de bu sonuçlara paralel sonuçlar alınmıştır. Emülsifiye propolis ekstresi ile zenginleştirilen salata sosu ve kakaolu fındık kreması örneklerinde artan propolis ekstresi ile örneklerin TFM, ABTS ve DPPH değerlerinde istatistiksel olarak önemli artış olduğu tespit edilmiştir (P<0.05). Yapılan duyusal değerlendirmede, 150 ppm O/W+P ilavesinin salata sosunda belirgin bir koku/aroma değişimi meydana getirmediği ve kontrol örneğine göre daha yüksek "genel kabul edilebilirlik" değerleri gösterdiği tespit edilmiştir. Kakaolu fındık kremasında ise W/O +P formunda ilave edilen 35 ppm propolisin, lezzette belirgin bir değişime sebep olmadığı gibi görünüş ve renk bakımından da kontrole göre daha iyi skorlar aldığı görülmüştür. Sonuç olarak, bu çalışma, O/W ve W/O emülsiyonlarının propolisten fenolik bileşiklerin ekstraksiyonunu ve gerçek gıda uygulamalarını önemli ölçüde iyileştirebileceğini göstermektedir. Geleneksel çözücülerle karşılaştırıldığında, bu çalışmada kullanılan emülsiyonlar daha yüksek geri kazanım, daha yüksek antioksidan aktivite ve tatmin edici duyusal özellikler sunmakta ve temiz etiketli gıda formülasyonları için umut vermektedir.In this study, the feasibility of utilizing oil-in-water (O/W) and water-in-oil (W/O ) emulsions as green, effective solvents for extracting phenolic compounds from propolis was evaluated. Response surface methodology (Box-Behnken design) was employed for experimental design and statistical optimization of emulsifier ratio, extraction time and oil/water ratio as independent variables against total phenolic content (TFM) as the response. For comparison, extracts obtained with water (S+P), sunflower oil (A+P) and 70% ethanol (E+P) were used. TFM and ABTS/DPPH radical scavenging activities in the extracts were determined spectrophotometrically, whereas phenolic composition was revealed by liquid chromatography-high resolution mass spectrometry (LC-HRMS). The physical properties of the extracts obtained using the emulsions were characterized and their oxidative stability was determined comparatively with emulsions prepared with standard antioxidants. In the last stage of the study, the extracts obtained under optimum conditions were added to salad dressing and cocoa hazelnut spread formulations and the functional properties, sensory acceptability and in vitro bioaccessibility of phenolics in these products were studied. According to the results, it was determined that there were statistically significant differences between the TFM, ABTS and DPPH values of the samples (P<0.05). The O/W+P sample yielded the highest TPC, which was 18%, 58%, and 830% higher compared to E+P, A+P, and S+P, respectively (P<0.05). In terms of radical scavenging activity, it was observed that O/W+P, W/O +P and E+P samples showed the highest values and followed by A+P and S+P samples. Upon analyzing the phenolic compositions of the extracts, it was observed that they exhibited a high concentration of naringenin, caffeic acid, diosmetin, coumaric acid, and galangin. Notably, the highest values were recorded in the O/W+P and W/O +P samples. In oxidative stability studies, it was observed that the amount of peroxides was 86% lower in the O/W+P sample compared to the emulsion containing 1000 ppm ascorbic acid and 83% lower than the emulsion containing 200 ppm ?-tocopherol after 30 days of incubation. Likewise, the amount of hydroperoxide measured in the W/O +P sample was 55% lower than the tocopherol sample and 48% lower than the ascorbic acid sample. Parallel results were obtained in the TBARS test, which is an indicator of secondary oxidation products. It was determined that there was a statistically significant increase in the TFM, ABTS and DPPH values of the samples with increasing propolis extract in the salad dressing and cocoa hazelnut cream samples fortified with emulsified propolis extract (P<0.05). In the sensory evaluation, it was determined that the addition of 150 ppm O/W+P did not cause a substantial alteration in the odor/aroma profile of the salad dressing. Furthermore, the resulting sample exhibited higher "general acceptability" values in comparison to the control sample. In the cocoa hazelnut cream formulation, the addition of 35 ppm propolis in the form of W/O +P did not significantly alter the flavor profile. On the other hand, the propolis-infused cream exhibited superior visual and color characteristics compared to the control group. Overall, this study demonstrates that O/W and W/O emulsions can significantly improve the extraction and real world application of phenolic compounds from propolis. Compared to traditional solvents, these emulsions offer higher recovery, enhanced antioxidant activity, and satisfactory sensory properties, making them promising candidates for clean-label food formulations
Analysing 'Anadolu Yavrusunun Kitabi' in terms of writing education
No full textBu çalışmada, ibtidâî mekteplerinde eğitim gören öğrencilere ders verme amacıyla hazırlanmış "Anadolu Yavrusunun Kitabı" adlı eserin günümüz Türkçe yazma eğitimi çerçevesinde incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, dönemin ünlü eğitimci ve yazarlarından olan Mehmet Asım Us ve Ahmet Cevat Emre tarafından hazırlanarak ilk defa 1917 yılında Matbaa-i Âmire'de basılan bu kitabın çalışmamızda ilerleyen süreçteki güncellemelerin de yer alması adına 1922 yılında Orhaniye Matbaası'nda basılmış olan kitapları kullanılmıştır. Belli ölçütlere göre sınırlandırmış olduğumuz bu çalışmada nitel araştırma yöntemi olarak doküman incelemesi kullanılmıştır ve elde edilen veriler, betimsel analiz yöntemiyle çözümlenerek günümüzde karşılık geldikleri alt başlıklara yerleştirildikten sonra bu iki dönemde uygulanan yazma eğitimiarasındaki benzerlik ve farklılıklar tespit edilmiştir. Çalışmada yazma eğitiminin önemi, yazma eğitiminin temel yapısı, yazma sürecinin aşamaları, yazılı anlatımın unsurları, yazma yöntem ve teknikleri, yazma eğitiminde yararlanılan metin türleri gibi bulgular araştırılarak kitaptaki bu yazma eğitimi unsurlarının günümüz yazma eğitimindeki yeri incelenmiştir. Çalışmada günümüzde kullanılmayıp eserde yer alan bazı yazma eğitimi unsurlarının olduğu, yazma eğitimi ile ilgili verilen bilgilerin birçoğunun günümüzde de geçerliliğini koruduğu, yazma eğitiminde ürün temelli yaklaşımla beraber süreç temelli yaklaşımın da kullanılmış olduğu, dilin kurallarının detaylı bir şekilde verildiği tespit edilmiştir. İncelenen bu kitaplarda uygulamaya, dili güzel kullanmaya, dilin kurallarını öğretmeye büyük önem verilmesi nedeniyle kitabın incelenmesinin yazma eğitimine katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Anahtar Sözcükler: yazma eğitimi, ders kitabı, Anadolu Yavrusunun KitabıIn this study, it is aimed to examine the work titled "The Book of Anatolian Young", which was prepared for the purpose of giving lessons to students studying in ibtidâî schools, within the framework of today's Turkish writing education. For this purpose, this book, which was prepared by Mehmet Asım Us and Ahmet Cevat Emre, who were famous educators and writers of the period, and printed for the first time in 1917 in Matbaa-i Âmire, was printed in Orhaniye Matbaası in 1922 in order to include the updates in the following process in our study. In this study, which we have limited according to certain criteria, document analysis, one of the qualitative research methods, was used and the data obtained were analyzed by descriptive analysis method and the similarities and differences between the literature of the two periods were determined after placing them under the subheadings they correspond to today. In the study, findings such as the importance of writing education, the basic structure of writing education, the stages of the writing process, the elements of written expression, writing methods and techniques, the types of texts used in writing education were investigated and the place of these elements of writing education in today's writing education was examined. In the study, it was determined that there are some elements of writing education that are not used today but are included in the work, that most of the information given about writing education is still valid today, that the process-based approach is used in writing education along with the product-based approach, and that the rules of the language are given in detail. Since these books give great importance to practice, using the language well and teaching the rules of the language, it is thought that the examination of the book will contribute to writing education. Keywords: writing education, textbook, Anadolu Yavrusunun Kitab
Effects of Pistacia vera L. hull extract on high fructose diet-induced liver damage
No full textAmaç: Bu çalışmada sıçanlarda yüksek fruktoz ile indüklenen karaciğer hasarında Pistacia vera L. yeşil dış kabuk ekstresinin yüksek ve düşük dozlarının potansiyel koruyucu etkisini değerlendirmek amacıyla çeşitli biyokimyasal parametreler ve karaciğer dokusu örnekleri analiz edildi. Materyal ve Metot: Toplam 36 adet 6 haftalık erkek Wistar albino sıçan kullanıldı. Sıçanlar 4 gruba ayrıldı: Kontrol (standart yem ve su), Pozitif Kontrol (standart yem ve %20 fruktozlu su), Karaciğer Hasarı + Yüksek Doz (standart yem, %20 fruktozlu su ve 200 mg/kg Pistacia vera L. yeşil dış kabuk ekstresi), Karaciğer Hasarı + Düşük Doz (standart yem, %20 fruktozlu su ve 100 mg/kg Pistacia vera L. yeşil dış kabuk ekstresi). Pistacia vera L. yeşil dış kabuk ekstresi oral gavaj yoluyla 4 hafta boyunca gün aşırı uygulandı. Bulgular: Fruktoz tüketimi, oksidatif stres parametreleri, leptin, adiponektin, irisin, adropin, trigliserid, VKİ, karaciğer ağırlığı, karaciğer / vücut ağırlığı oranı, dejenerasyon ve disosiyasyon verilerinde istatistiksel anlamlı bir değişikliğe (P<0,005) neden oldu. Pistacia vera L. yeşil dış kabuk ekstresi uygulanan gruplarda, oksidatif stres parametreleri ve trigliserid seviyelerinde pozitif kontrol grubuna kıyasla anlamlı değişiklikler gözlemlendi. Yüksek doz Pistacia vera L. yeşil dış kabuk ekstresi uygulanan grupta, trigliserid düzeyleri en düşük seviyede bulundu. Glukoz ve insülin serum konsantrasyonları arasında gruplar arasında anlamlı farklılıklar bulunmadı. Sonuç: Çalışma, fruktozun trigliserid seviyelerini artırarak metabolik sendrom riskini artırdığını, Pistacia vera L. yeşil dış kabuk ekstresinin ise bu artışı anlamlı bir şekilde azalttığını göstermektedir. Bu bulgular, Pistacia vera L. yeşil dış kabuk ekstresinin fruktoz kaynaklı metabolik bozukluklardan korunmada ve oksidatif stresi azaltmada potansiyel bir ajan olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Antioksidan, Fruktoz, Gıda Takviyesi, Karaciğer Hasarı, Pistacia vera L.Aim: In this study, various biochemical parameters and liver tissue samples were analyzed to evaluate the potential protective effects of different doses of Pistacia vera L. green hull extract on fructose-induced liver damage in rats. Materials and Methods: A total of 36 male Wistar albino rats, 6 weeks old, were used. The rats were divided into four groups: Control (standard feed and water), Positive Control (standard feed and 20% fructose water), Liver Damage + High Dose (standard feed, 20% fructose water, and 200 mg/kg Pistacia vera L. green hull extract), Liver Damage + Low Dose (standard feed, 20% fructose water, and 100 mg/kg Pistacia vera L. green hull extract). Pistacia vera L. green hull extract was administered orally every other day for 4 weeks. Results: Fructose consumption caused statistically significant changes (P<0.005) in oxidative stress parameters, leptin, adiponectin, irisin, adropin, triglycerides, BMI, liver weight, body weight/liver weight ratio, degeneration, and dissociation data. In groups treated with Pistacia vera L. green hull extract, significant changes in oxidative stress parameters and triglyceride levels were observed compared to the positive control group. The group treated with a high dose of Pistacia vera L. green hull extract had the lowest triglyceride levels. There were no significant differences in glucose and insulin serum concentrations between the groups. Conclusion: The study showed that fructose increases triglyceride levels and thus the risk of metabolic syndrome, while Pistacia vera L. green hull extract significantly reduces this increase. These findings suggest that Pistacia vera L. green hull extract may be a potential agent for reducing oxidative stress and protecting against fructose-induced metabolic disorders. Keywords: Antioxidant, Dietary Supplement, Fructose, Liver Damage, Pistacia vera L
Development of vanadium-doped cathode materials for sodium-ion batteries and investigation of battery performance
No full textBu tez çalışmasında Na0.67 Mn0.5-x Vx Fe0.43 M0.07 O2 (M=Al,Ti) (x: 0.1 , 0.2 , 0.3 , 0.4 , 0.5) katot malzemesine Vanadyum katkılaması yaparak modifiye edilmiş katıhal yöntemi ile sentezlenmiştir. XRD ( X-Işınları Difraksiyonu), SEM (Taramalı Elektron Mikroskobu), FTIR ( Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi), BET ( Yüzey Alanı ve Gözenek Boyutu) ve RAMAN gibi analizler yapılarak üretilen malzemenin karakteristik özellikleri incelenmiştir. Stokiyometrik oranlarla hazırlanan katot aktif malzemeleri kullanılarak CR2032 pil hücreleri üretilmiştir. Üretilen CR2032 düğme tipi pillerin elektrokimyasal yani CV (döngüsel voltimetri), EIS (elektrokimyasal empedans spektroskopisi) ve farklı akım oranları, farklı sıcaklık ortamlarında uygulayarak şarj/deşarj döngü özellikleri incelenip pil performans analizleri yapılmıştır. Düşük vanadyum katkılaması ile üretilen pil performansını artırdığı bulunmuştur.In this thesis, Na0.67 Mn0.5-x Vx Fe0.43 M0.07 O2 (M=Al,Ti) (x: 0.1, 0.2, 0.3, 0.4, 0.5) was synthesized by a modified solid state method by doping vanadium into the cathode material. XRD (X-Ray Diffraction), SEM (Scanning Electron Microscopy), FTIR (Fourier Transform Infrared Spectroscopy), BET (Surface Area and Pore Size) and RAMAN analyses were performed to investigate the characteristics of the produced material. CR2032 battery cells were produced using cathode active materials prepared with stoichiometric ratios. Electrochemical, i.e. CV (cyclic voltimetry), EIS (electrochemical impedance spectroscopy) and charge/discharge cycling properties of the produced CR2032 button-type batteries were examined by applying different current ratios at different temperature environments and battery performance analyzes were performed. It was found that low vanadium doping improves the battery performance
An approximate solution of the non-linear fitzhugh-nagumo partial differential equation
No full textRichtmyer tipi lineerleştirme kullanılarak Crank-Nicolson yöntemi ile başlangıç ve sınır şartları ile verilen 1-boyutlu lineer olmayan standart FitzHugh-Nagumo kısmi diferansiyel denkleminin yaklaşık sayısal çözümlerini bulmayı amaçlayan bu tez çalışması 5 bölüm olarak planlanmıştır. Birinci bölümde nümerik yöntemlerin önemi hakkında kısaca ön bilgi verildikten sonra FitzHugh-Nagumo denkleminin tam ve nümerik çözümleri için literatürde var olan bazı çalışmalardan bahsedildi. İkinci bölümde sonlu farklar yönteminin temel prensipleri verildikten sonra yöntemin matematiksel analizi ile bağlantılı olan lokal kesme hatası, tutarlılık, kararlılık ve yakınsaklık kavramları açıklandı. Bu tezin esasını oluşturan üçüncü bölümde başlangıç-sınır şartlı FitzHugh-Nagumo denklemi ile verilen model problemin Crank-Nicolson tipi lineer sonlu fark şeması nonlineer terimler için Richtmyer tipi lineerleştirme tekniği kullanılarak elde edildi. Dördüncü bölümde şemanın doğruluğu ve güvenirliği ile birlikte teorik beklentileri sağlayıp sağlamadığını göstermek için diğer araştırmacıların çalışmalarında sıklıkla kullandıkları tam çözümü mevcut olan bir test problem ele alındı. Sunulan şemadan elde edilen yaklaşık sayısal çözümlerin tam çözümlere ne kadar yaklaştığını ölçmek için çözümler arasında ki farklarla tanımlanan L?, L? ve LRMS hata normları ile birlikte şemanın yakınsaklık mertebesi hesaplandı. Tezin son bölümü olan beşinci bölüm, sonuç ve önerilere ayrılmıştır.This thesis, which aims to find approximate numerical solutions of the 1-Dimensional nonlinear standard FitzHugh-Nagumo partial differential equation given with appropriate initial and boundary conditions by the Crank-Nicolson method utilizing Richtmyer type linearization, is planned in five chapters. In the first chapter, after giving a brief introduction about the importance of numerical methods, some existing studies in the literature on the exact and numerical solutions of the FitzHugh-Nagumo equation are mentioned. In the second chapter, after giving the fundamental principles of the finite difference method, the concepts of local truncation error, consistency, stability and convergence which are related to the mathematical analysis of the method are explained. In the third chapter, which forms the basis of this thesis, the Crank-Nicolson type linear finite difference scheme of the model problem given by the FitzHugh-Nagumo equation with initial-boundary conditions is obtained utilizing the Richtmyer type linearization technique for nonlinear terms appearing in the equation. In the fourth chapter, to demonstrate the accuracy and reliability of the scheme, as well as whether it meets theoretical expectations, a test problem with an exact solution, frequently used in the works of other researchers, is considered. To measure how close the approximate numerical solutions obtained from the proposed scheme are to the exact solutions, the convergence order of the scheme is calculated together with the L?, L? and LRMS error norms defined by the differences between the solutions. The fifth chapter, which is the final chapter of the thesis, is devoded to conclusions and recommendations
Nureddin Mahmud bin Zengi's Damascus policy
No full textBu tez, 12. yüzyılın sonları ve 13. yüzyılın başlarında Orta Doğu'nun siyasi yapısında önemli bir figür olan Nureddin Mahmud Zengi'nin Dımaşk'a yönelik stratejik politikalarını incelemeyi amaçlamaktadır. Nureddin Zengi, Haçlılar'a karşı yürüttüğü başarılı askeri seferlerle tanınmış bir lider olmakla birlikte, Dımaşk'ı ele geçirme süreci, bölgesel dengeyi değiştiren ve İslam dünyasında egemenlik kurma yolunda önemli bir dönüm noktası teşkil etmiştir. Bu çalışma, Zengi'nin Dımaşk'a yönelik askeri, diplomatik ve yönetimsel politikalarını analiz ederek, bu stratejilerin onun hem bölgesel güç mücadelesindeki konumunu pekiştirmede hem de Haçlılara karşı verilen uzun soluklu mücadeledeki başarısını sağlamada nasıl bir rol oynadığını araştıracaktır. Nureddin Zengi'nin Dımaşk'a yönelik politikası, hem iç hem de dış faktörlerin etkileşimiyle şekillenmiştir. İslam dünyasındaki çeşitli devlet ve beyliklerle olan ilişkiler, Haçlılara karşı birleşme çağrıları ve bölgesel güç dengesindeki değişiklikler, Zengi'nin diplomatik stratejilerinin temel unsurları olmuştur. Özellikle Dımaşk'ın stratejik konumu ve zenginlikleri, Zengi'nin Dımaşk'ı fethetme kararını hızlandırmış ve bu süreçte karşılaştığı zorluklar, ona yönetimsel ve diplomatik açıdan büyük bir deneyim kazandırmıştır. Tezde, Nureddin Zengi'nin Dımaşk'ı ele geçirme süreci, Haçlılar'a karşı yürüttüğü büyük savaşlar ve dönemin siyasi atmosferi ayrıntılı bir şekilde ele alınacak; aynı zamanda Dımaşk'ta uyguladığı yönetim politikaları, yerel halkla olan ilişkileri ve şehirdeki sosyal yapıyı dönüştürme çabaları tartışılacaktır. Bu çalışma, Zengi'nin askeri ve diplomatik başarılarının, onun İslam dünyasındaki merkezi otoriteyi tesis etme ve Haçlılar karşısında stratejik üstünlük kurma açısından taşıdığı önemi vurgulamayı hedeflemektedir. Sonuç olarak, Nureddin Mahmud Zengi'nin Dımaşk politikası, sadece bir fetih ve egemenlik kurma çabası değil, aynı zamanda Orta Doğu'daki tarihsel ve kültürel yapıları şekillendiren derin bir strateji olarak değerlendirilecektir. Bu çalışma, Zengi'nin diplomatik becerileri ve askeri taktiklerinin, Dımaşk'ı ele geçirme süreciyle birlikte nasıl bir araya geldiğini ve bu dönemdeki İslam dünyasının geleceğini nasıl etkilediğini analiz edecektir.This thesis aims to examine the strategic policies of Nureddin Mahmud Zengi, a significant figure in the political structure of the Middle East during the late 12th and early 13th centuries, towards Damascus. Nureddin Zengi was a leader known for his successful military campaigns against the Crusaders. However, his conquest of Damascus was a turning point that changed the regional balance and constituted an important milestone on his path to establishing dominance in the Islamic world. This study aims to analyze Zengi's military, diplomatic, and administrative policies toward Damascus. This study will analyze Zengi's military, diplomatic, and administrative policies toward Damascus, investigating how these strategies played a role in both strengthening his position in the regional power struggle and securing his success in the long-term struggle against the Crusaders. Nureddin Zengi's policy toward Damascus was shaped by the interaction of both internal and external factors. Relations with various states and principalities in the Islamic world, calls for unity against the Crusaders, and shifts in the regional balance of power were fundamental elements of Zengi's diplomatic strategy. In particular, Damascus' strategic location and wealth accelerated Zengi's decision to conquer Damascus, and the difficulties he encountered in this process provided him with significant administrative and diplomatic experience. The thesis will examine in detail Nureddin Zengi's process of capturing Damascus, his major wars against the Crusaders, and the political atmosphere of the period. It will also discuss the administrative policies he implemented in Damascus, his relations with the local population, and his efforts to transform the social structure of the city. This study aims to highlight the importance of Zengi's military and diplomatic successes in establishing central authority in the Islamic world and gaining strategic superiority over the Crusaders. In conclusion, Nureddin Mahmud Zengi's Damascus policy will be evaluated not only as an effort to conquer and establish sovereignty, but also as a profound strategy that shaped the historical and cultural structures of the Middle East. This study will analyze how Zengi's diplomatic skills and military tactics came together with the process of capturing Damascus and how they affected the future of the Islamic world during this period
Performance opinions of mute kavals performers in Turkish folk music ensembles affiliated to the Ministry of Culture in Turkey according to regional characteristics
No full textBu yüksek lisans tezi, dilsiz kaval icrasında yöresel özelliklerin nasıl yansıtılması gerektiği sorusu etrafında şekillenmektedir. Türk Halk Müziği'nin köklü üflemeli çalgılarından biri olan dilsiz kaval, Türk Musikisi Devlet Konservatuvarlarının kurulmasıyla birlikte akademik eğitimin bir parçası hâline gelmiş ve farklı icra yaklaşımlarıyla gelişimini sürdürmüştür. Özellikle Kültür ve Turizm Bakanlığı bünyesindeki Türk Halk Müziği Topluluklarında görev yapan kaval icracıları, belirli bir eğitim ve mülakat sürecinden geçerek bu gelişime önemli katkılar sunmaktadır. Araştırmada, dilsiz kaval icracılarının, ait oldukları veya temsil ettikleri yörenin müzikal kimliğini icralarına ne ölçüde yansıttıkları incelenmiştir. Bu bağlamda, bir eserin icrasında dinleyiciye o yörenin hissiyatını ve karakteristik özelliklerini aktarabilmenin yolları araştırılmıştır. Dilsiz kavalı icra eden kişilerin, Türk müziğinin tarihsel gelişimiyle birlikte Türk Halk Müziği'nin yöre özelliklerini, dilsiz kavalın yapısını ve icra şekillerini de bilmeleri gerektiği vurgulanmaktadır. Araştırmanın temelini, Kültür Bakanlığı'na bağlı topluluklarda görev yapan dilsiz kaval icracılarıyla gerçekleştirilen görüşmeler oluşturmaktadır. Bu görüşmeler sayesinde, yöreye özgü tavır, üslup ve icra anlayışlarının kaval aracılığıyla nasıl aktarılması gerektiğine dair tecrübeye dayalı bilgiye ulaşılmıştır. Bulgular, dilsiz kavalın yalnızca teknik bir çalgı değil; aynı zamanda kültürel kimlik taşıyıcısı bir anlatım aracı olduğunu ortaya koymaktadır. Tezde ayrıca Türk Müziği, Türk Halk Müziği ve dilsiz kaval enstrümanı hakkında kuramsal bilgiler sunulmuş; bu bilgiler literatür taraması ve uygulama deneyimlerine dayanan nitel görüşmelerle desteklenmiştir. Sonuç olarak, bu çalışma dilsiz kaval icrasında yöresel özelliklerin doğru, etkili ve hissedilir biçimde yansıtılmasının önemini ortaya koymakta; bu yönde müzik eğitimi, repertuvar aktarımı ve kültürel sürdürülebilirlik açısından önerilerde bulunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Dilsiz Kaval, Yöresel İcra, Türk Halk Müziği, YöreThis master's thesis focuses on the question of how regional characteristics should be reflected in the performance of the dilsiz kaval, one of the deeply rooted wind instruments of Turkish folk music. With the establishment of Turkish Music State Conservatories, the dilsiz kaval became part of formal music education and has since evolved through various performance approaches. Notably, performers affiliated with Turkish Folk Music Ensembles under the Ministry of Culture and Tourism contribute significantly to this development through structured training and selection processes. The study investigates the extent to which dilsiz kaval performers reflect the musical identity of the regions they belong to or represent. It explores how the essence and stylistic features of a specific region can be conveyed to the listener through performance. The research emphasizes that a performer should possess not only technical skills but also knowledge of the historical development of Turkish music, regional characteristics of Turkish folk music, and the structural and performance features of the dilsiz kaval. The foundation of the research is based on interviews conducted with experienced performers working in ensembles under the Ministry of Culture. These interviews provided experiential insight into how regional style, articulation, and interpretation can be transmitted through the instrument. The findings reveal that the dilsiz kaval is not merely a technical instrument, but also a vehicle for expressing and preserving cultural identity. In addition, the thesis presents theoretical information on Turkish music, Turkish folk music, and the dilsiz kaval, supported by literature review and qualitative data from field experience. Ultimately, the study highlights the importance of conveying regional characteristics in dilsiz kaval performance in an accurate, effective, and perceivable manner, offering suggestions in the areas of music education, repertoire transmission, and cultural sustainability. Keywords: Dilsiz Kaval, Regional Performance, Turkish Folk Music, Regio
Kurumsal hayırseverlik faaliyetlerinde dini ve dini olmayan saiklerin etkisi üzerine nitel bir araştırma: Aksaray ili örneği
No full text02.03.2026 tarihine kadar kullanımı yazar tarafından kısıtlanmıştır.Yoksulluk ve fakirlik, geçmişten günümüze kadar sosyal hayatın gerçekleri arasında yer alan acı bir gerçektir. Bu acı duruma verilen en doğal tepki ise yardımseverlik veya hayırseverlik eylemleri olmuştur. Ülkemizde hayırseverlik ve yardım çalışmaları kurumsal olarak devletin resmi kurumları ve vakıf, dernek, STK'lar üzerinden yapılmaktadır. Bireysel olarak da yapılabilen hayırseverlik çalışmaları, kaliteli bir eylem olabilmesi için kurumsal boyut kazanmalıdır. Daha çok yerel düzeyde çalışma yapan kuruluşlar, yardım ve bağış çalışmalarının lokomotifi olmuşlardır. Bu çalışmanın amacı Aksaray ilinde hayırseverlik çalışması yapan kurumların hayırseverlik faaliyetlerinin dini saikler üzerinden ne kadar gerçekleştirildiğini belirlemektir. Bununla beraber yerel düzeyde hayırseverlik çalışmalarının niteliği, kapsam ve yeterlilikleri araştırılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın yöntemi olarak, nitel bir araştırma planı yapılmış, görüşmecilerden elde edilen veriler sosyolojik yöntemle analiz edilmeye çalışılmıştır. Örneklem ise Aksaray ilinde hayırseverlik çalışması yapan kuruluşlar arasından seçilmiştir. Araştırmanın verileri, seçilen kuruluşlarda çalışan kişiler ile yapılan görüşmelerden elde edilmiştir. Betimsel analiz sonuçlarına göre hayırseverlik çalışmalarının birden fazla etkenleri olduğu belirlenmiştir. Hayırsever kurumlara yapılan bağışların ana düşüncesinin dini saikler olması düşünülmektedir. Yerel düzeyde kurumlar aynı örneklem alanında çalışma yaptıkları için kurumların karşılaştıkları problemlerin, iş ve eylemlerin aynı olması beklenmektedir. Aksaray ilinde hayırseverlik çalışması yapan kurumların yoksul kimselerin ihtiyaçlarını karşıladığı düşünülmektedir.Poverty has been a harsh reality of social life from past to present. The most natural response to this painful condition has been acts of charity or benevolence. In Turkey, charitable and aid activities are carried out institutionally through official state bodies, foundations, associations, and NGOs. While charity can also be performed individually, it must acquire an institutional dimension to be considered a high-quality act. Organizations operating mainly at the local level have become the driving force of aid and donation activities. The aim of this study is to determine th e extent to which the charitable activities of institutions operating in the province of Aksaray are motivated by religious factors. In addition, the quality, scope, and adequacy of local charitable activities were examined. A qualitative research design was adopted, and data obtained from interviewees were analyzed using sociological methods. The sample consisted of institutions engaged in charitable work in Aksaray. The data were collected through interviews with individuals working in these selected institutions. According to the results of the descriptive analysis, it was determined that charitable activities are influenced by multiple factors. It is believed that religious motives are the main driving force behind donations made to charitable institutions. Since local institutions operate within the same sample area, it is expected that the problems they encounter and their methods of operation are similar. It is also considered that the charitable organizations in Aksaray meet the needs of impoverished individuals
Performance perspectives of rhythm performers in Turkish Folk Music ensembles affiliated with the Ministry of Culture in Turkey, according to regional characteristics
No full textBu çalışmada, Türkiye'de Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı Türk Halk Müziği topluluklarında görev yapan ritim icracılarının, bulundukları yöreye özgü müziksel özelliklere göre icra yaklaşımları ve görüşleri incelenmiştir. Çalışmada öncelikle Türk Halk Müziği'nin tanımı, tarihçesi, genel yapısı, usulleri ve derleme faaliyetleri ele alınmış; sözlü ve yazılı repertuvar ile yöresellik kavramları detaylandırılmıştır. Ayrıca, geleneksel çalgı yapıları ve vurmalı çalgıların tarihçesi, türleri ve ritimdeki önemi doğrultusunda ilgili literatüre dayanılarak kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. Araştırmanın yöntem bölümünde, nitel araştırma modeli çerçevesinde, Bakanlık korolarında görev yapan ritim icracılarıyla yapılan derinlemesine görüşmeler ve doküman incelemeleriyle veri toplanmış, betimsel analiz yöntemiyle yorumlanmıştır. Bulgular, icracıların modern tekniklere kısmen uyum sağlasa da ağırlıklı olarak geleneksel icra biçimlerini koruduklarını; yöresel vurgu ve üslup farklılıklarını sürdürdüklerini göstermiştir. Ayrıca, Muzaffer Sarısözen öncülüğündeki derleme ve notaya aktarma çalışmalarının ritim icracıları tarafından olumlu bulunduğu ve icra pratiklerine katkı sağladığı saptanmıştır. Anahtar Kelime: Türk Halk Müziği, Repertuvar, Aidiyet, Ritim, Ritim İcrasıIn this thesis, the performance approaches and perspectives of rhythm performers in Turkish Folk Music ensembles affiliated with the Ministry of Culture and Tourism of Turkey are examined according to the musical characteristics specific to their regions. The study first addresses the definition, history, general structure, rhythmic cycles (usûl) and collection activities of Turkish Folk Music, and then elaborates on the concepts of oral versus written repertoire and regionalism. Additionally, drawing on the relevant literature, a conceptual framework is developed concerning traditional instrument construction and the history, types, and significance of percussion instruments in rhythm. In the methodology section, within a qualitative research model, data were gathered via in-depth interviews with rhythm performers serving in the Ministry's choirs and through document analysis, then interpreted using descriptive analysis. The findings show that although performers partially adopt modern techniques, they predominantly preserve traditional performance practices and continue to sustain regional accents and stylistic nuances. Moreover, it was determined that the collection and notation initiatives led by Muzaffer Sarısözen were positively received by these performers and made a valuable contribution to their performance practices. Keywords: Turkish Folk Music, Repertoire, Belonging, Ritim, Ritim Performanc