İnönü Üniversitesi Kurumsal Akademik Arşivi
Not a member yet
26000 research outputs found
Sort by
Narrator in Divan poetry and narrators in Fatih's Divan
No full textBu çalışmada divan şiirinde anlatıcı ve Fatih Divanı'nda anlatıcılar konusu ele alınmıştır. Toplumda şairlerin bütün şiirlerini gerçek kimlikleriyle yazdıkları şeklinde yaygın bir kanaat bulunmaktadır. Bu çalışma ile divan şairlerinin, şiirlerinde her zaman gerçek kimlikleriyle yer almadıkları, genellikle sözü kurmaca anlatıcılara emanet ettikleri tezini kanıtlamak amaçlanmıştır. Çalışmamız giriş, iki ana bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Girişte anlatıbilimin tanımı, çalışma alanı, tarihçesi ve yöntemleri üzerinde durulmuş, divan şiiri bağlamında anlatıcı kavramıyla ilişkilendirebileceğimiz çalışmalara değinilmiştir. Birinci bölümde anlatı, anlatıcı ve muhtelif anlatıcılar olmak üzere üç başlık ele alınmıştır. İlk önce anlatı kavramı irdelenmiş, özellikle gerçek anlatı ile kurmaca anlatı üzerinde durulmuştur. Sonra esas konumuz olan anlatıcı başlığına geçilmiştir. Burada özellikle kurmaca anlatıcı ve şairin farklı kişiler olduğuna dair tezimiz, divan şiiri örnekleriyle somut bir biçimde ortaya konmuştur. Daha sonra âşık, şair, sevgili, rint, zahit, hakim, müşahit, kekeme, cüce ve insan dışı anlatıcılar olmak üzere on farklı anlatıcı tipi hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde ise Fatih Divanı anlatıcı yönüyle incelenmiştir. İlk bölümde teorik olarak ele aldığımız anlatıcı, ikinci bölümde bir divan üzerinde somutlaştırılmaya çalışılmıştır. İnceleme için esas aldığımız Fatih Divanı'nda toplam 84 şiir yer almaktadır. Bu şiirlerden 61'inde âşık, 10'unda şair, 8'inde rint, 3'ünde gözlemci, 2'sinde ise bilge anlatıcıdan istifade edilmiştir. Bu çalışma ile divan şairlerinin, şiirlerinde genellikle kurmaca anlatıcılara yer verdikleri sonucuna varılmıştır. Bu düşüncemizi somutlaştırmak için Fatih Sultan Mehmet'in bütün şiirleri incelenmiş ve çoğunlukla âşık anlatıcı olmak üzere farklı anlatıcılardan yararlanıldığı görülmüştür. Bu nedenle divan şiiri araştırmalarında şairlerin genellikle kurmaca anlatıcılardan istifade ettikleri her zaman göz önünde bulundurulmalı, şiir tahlillerinde bu durum hep dikkate alınmalıdır.This study addresses the subject of narrators in divan poetry and narrators in Fatih's Divan. There is a widespread belief in society that poets wrote all their poems with their real identities. Through this study, it is aimed to prove the thesis that divan poets did not always appear with their real identities in their poems and generally entrusted the word to fictional narrators. Our study consists of an introduction, two main sections and a conclusion. In the introduction, the definition of narratology, its field of study, history, and methods are discussed, as well as the studies that we can associate with the concept of narrator in the context of divan poetry. In the first section, three main topics are addressed: narrative, narrator and various narrators. First, the concept of narrative is examined, with a particular focus on the real narrative and fictional narrative. Then, we move on to our main topic, the title of narrator. Here, our thesis that fictional narrator and poet are different persons is concretely presented with examples from divan poetry. Then, information is given about ten different types of narrators, namely lover, poet, beloved, dervish, ascetic, wise, observer, stammerer, dwarf, and non-human narrators. In the second section, Fatih's Divan is examined in terms of narrator. The narrator, which we have theoretically examined in the first section, is tried to be embodied in a divan in the second section. There are a total of 84 poems in Fatih's Divan, which we have taken as basis for the examination. In 61 of these poems lover, in 10, poet, in 8, dervish, in 3, observer and in 2, wise type are used as narrator. With this study, it has been concluded that divan poets generally used fictional narrators in their poems. To objectify this idea, all the poems of Fatih Sultan Mehmet were examined, and it was seen that different narrators, mostly lover narrators, were used. Therefore, in research on divan poetry, it should always be kept in mind that poets generally used fictional narrators and this situation should always be taken into consideration in poetry analyses
Investigating the effect of mother-child attachment on child developmental areas using advanced analysis methods
No full textAmaç: Anneye bağlanma ile gelişim ilişkisinin bibliyometrik, meta analitik ve meta tematik olarak incelenmesi amaçlanmaktadır. Materyal ve Metot: Nicel araştırma modeliyle tasarlanan araştırmanın bibliyometri aşamasının verilerinin toplanmasında WoS (Web of Science) veritabanından faydalanılmış; verilerin analizinde R Studio ve WoSviewer programları kullanıldı. Meta analiz çalışmasının verilerinin toplanmasında WoS, Pubmed ve Scopus veritabanlarından faydalanıldı; verilerin analizinde JAMOVI ve R yazılımı kullanılmıştır. Bibliyometrik araştırma kapsamında bağlanma ve gelişimi birlikte ele alan 2430 yayın analiz edildi. Meta analiz kapsamında 20.326 makale başlık, özet veya tam metin düzeyinde tarandı, 12 farklı psikososyal gelişim özelliği ile bağlanma örüntüleri ilişkisini ele alan 20 meta analiz gerçekleştirildi. Bulgular: Bağlanma ile gelişimi birlikte ele alan alanyazına dair gerçekleştirilen bibliyometrik analiz ile alanın tanımlayıcı, sosyal ve entelektüel yapısı belirlendi; etkin ülkeler, yazarlar, işbirlikleri, popüler konu alanları gibi alanın genel profili ve eğilimi ortaya konuldu. Güvenli bağlanma ile benlik saygısı, sosyal yeterlik, akrana bağlanma, empati, yaşam memnuniyeti, prososyal davranışlar arasında pozitif yönde; içselleştirme problemleri, anksiyete, depresyon, negatif duygulanım, dışsallaştırma problemleri ve suça karışma ile negatif yönlü düşük düzeyde ilişki saptandı. Kaygılı ve kaçıngan bağlanma ile anksiyete, depresyon, dışsallaştırma problemleri arasında pozitif yönde düşük ilişki tespit edildi. Kaygılı bağlanma ile içselleştirme problemleri arasında pozitif yönde düşük ilişki saptanmışken kaçıngan bağlanma ile içselleştirme problemleri arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmadı. Gelişim dönemi, ölçme araçlarına ilişkin nitelikler, cinsiyet gibi değişkenlerin bağlanma ile psikososyal gelişim ilişkisinde bir farklılık oluşturmadığı saptandı. Sonuç: Anneye güvenli bağlanma psikososyal gelişimi olumlu yönde etkilerken güvensiz bağlanma olumsuz yönde etkilemektedir. Anahtar Kelimeler: Bağlanma, Bibliyometri, Gelişim, Meta analiz, Psikososyal.Aim: The aim is examining the relationship between attachment to mother and psychosocial development as bibliometric, meta-analytic, meta thematic methods. Material and Method: WoS database was used to collect data for bibliometric phase of the study which designed with quantitative research model; R Studio, WoSviewer programs were used for analyzing data. WoS, Pubmed, Scopus databases were used to collect data for meta-analysis phase; JAMOVI, R software were used for analyzing data. Within the scope of bibliometric analysis, 2430 publications dealing with attachment and development together were analyzed. Within the scope of the meta-analysis, 20,326 articles were scanned at the title, abstract or full-text; 20 meta-analyses have done dealing with 12 different psychosocial development characteristics and attachment patterns. Results: With the bibliometric analysis conducted on the literature that dealing with attachment and development together, descriptive, social, intellectual structure of the field was determined; general profile, tendency of the field such as most effective countries, authors, collaborations, popular subject areas were revealed. It was found positively low level relationship between secure attachment in childhood and self-esteem, social competence, peer attachment, empathy, life satisfaction, prosocial behaviors; negatively low relationship between secure attachment and internalizing problems, anxiety, depression, negative affect, externalizing problems, crime. It was found positively low relationship between anxious attachment with internalizing/externalizing problems, anxiety, depression. It was found positively low relationship with avoidant and externalizing problems. Moderator analyses which done in scope of meta-analysis were not significant. Conclusion: While secure attachment to mother positively affects psychosocial development, insecure attachment negatively affects it. Keywords: Attachment, Bibliometric, Development, Meta-analysis, Psychosocial
The effect of continuous midwife support on comfort, sleep quality and breastfeeding self-efficacy in primiparous: A follow-up study from pregnancy to motherhood
No full textAmaç: Araştırma, primipar gebelere doğum sonu döneme kadar sunulan sürekli ebe desteğinin konfor, uyku kalitesi ve emzirme öz yeterliliğine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: Randomize kontrollü olarak yürütülen bu araştırmanın örneklemini Elazığ Palu Devlet Hastanesi Kadın Doğum Polikliniği'ne başvuran gebeliğinin 36. haftasında olan 64 deney, 64 kontrol olmak üzere 128 gebe oluşturdu. Bu kadınlarla doğum sonu döneme kadar toplam altı görüşme gerçekleştirildi. Veriler "Kişisel Tanıtım Formu", "Genel Konfor Ölçeği", "Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi", "Antenatal Emzirme Öz-Yeterlilik Ölçeği (Kısa Formu)" ve "Postnatal Emzirme Öz-Yeterlilik Ölçeği (Kısa Formu)" kullanılarak elde edildi. Gebelerle yapılan görüşmelerde araştırmacı tarafından hazırlanan eğitim kitapçıkları kullanıldı. Bulgular: Sunulan sürekli ebe desteğinin deney grubunda yer alan kadınların son test GKÖ toplam, Fiziksel Konfor, Psikospiritüel Konfor, Çevresel Konfor ve Sosyokültürel Konfor alt boyutları puan ortalamaları ile Postnatal Emzirme Özyeterlilik Ölçeği puan ortalamasının kontrol grubuna kıyasla daha yüksek olduğu ve anlamlı düzeyde arttığı saptandı (p<0.001). Deney grubundaki kadınların son test Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi puan ortalamasının kontrol grubuna kıyasla daha düşük olduğu ve anlamlı düzeyde azaldığı saptandı (p<0.001). Sonuç: Primipar gebelere doğum sonu döneme kadar sunulan sürekli ebe desteğinin kadınların konfor, uyku kalitesi ve emzirme öz yeterliliğini arttırdığı belirlendi. Anahtar Kelimeler: Emzirme Öz-Yeterliliği, Konfor, Primipar, Sürekli Ebe Desteği, Uyku KalitesiAim: The research was conducted to determine the effect of continuous midwife support provided to primiparous pregnant women until the postpartum period on comfort, sleep quality and breastfeeding self-efficacy. Material and method: The sample of this randomized controlled study consisted of 128 pregnant women, 64 experimental and 64 control, who were in their 36th week of pregnancy and applied to the Elazığ Palu State Hospital Gynecology and Obstetrics Clinic. A total of six interviews were conducted with these women until the postpartum period. Data were obtained using the "Personal Introduction Form", "General Comfort Scale", "Pittsburgh Sleep Quality Index", "Antenatal Breastfeeding Self-Efficacy Scale (Short Form)" and "Postnatal Breastfeeding Self-Efficacy Scale (Short Form)". Educational booklets prepared by the researcher were used in the interviews conducted with the pregnant women. Results: It was determined that the post-test VAS total, Physical Comfort, Psychospiritual Comfort, Environmental Comfort and Sociocultural Comfort sub-dimension mean scores and the Postnatal Breastfeeding Self-Efficacy Scale score mean of the women in the experimental group with the continuous midwife support offered were higher and significantly increased compared to the control group (p< 0.001). It was determined that the mean post-test Pittsburgh Sleep Quality Index score of the women in the experimental group was lower and significantly decreased compared to the control group (p<0.001). Conclusion: It was determined that continuous midwife support provided to primiparous pregnant women until the postpartum period increased women's comfort, sleep quality and breastfeeding self-efficacy. Keywords: Breastfeeding Self-Efficacy, Comfort, Primiparity, Continuous Midwife Support, Sleep Qualit
Examining the relationship between superstition, anxiety and religiosity in terms of some variables (İnönü University example)
No full textBu çalışmanın amacı öğrencilerin batıl inançlarının sosyolojik bir açıdan incelenmesi ve bu kavramın kaygı kavramı ve dindarlık ile ilişkisini ortaya koymaktır. Üniversite öğrencilerinde batıl inanç, dindarlık ve kaygı arasındaki ilişki yaş, cinsiyet, sınıf düzeyi, bölüm, yaşanılan yer, aile ilişkileri, sosyal tabakalaşma, öznel dindarlık algıları gibi değişkenler açısından incelenmiştir. İlişkisel tarama yöntemi ve anket tekniği kullanılan araştırmanın evrenden amaçlı örnekleme yöntemi ile seçilen İnönü Üniversitesinde farklı fakültelerde eğitim gören toplam 450 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada "Batıl İnanç Kaygı Ölçeği" ve "Dindarlık Ölçeği" kullanılmıştır. İstatistiksel işlemler SPSS 24.0 istatistiksel programı ile yapılmış olup araştırma verilerinin normal dağılımda olması sebebiyle değişkenler arasındaki anlamlılık analizlerinde parametrik testler (t Testi, Anova Testi) kullanılmıştır. Anlamlılık analizlerinde anlamlılığın hangi gruplar arasında olduğunun tespit edilmesi amacıyla LSD testi uygulanmış, anlamlılık düzeyi (p) 0,05 olarak alınmıştır. Değişkenler arasındaki karşılıklı ilişkinin belirlenmesi amacıyla korelasyon analizi yapılmıştır. Bu araştırmada öğrencilerin dindarlık düzeylerinde cinsiyet, bölüm, fakülte, hayatının çoğunun geçtiği yer, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, aile üyelerinin birbirine yakınlığı, kendilerini dindar olarak görme değişkenlerinin etkili olduğu görülmüştür. Öğrencilerin batıl inanç kaygı düzeylerinde ise cinsiyet ve baba eğitim durumu değişkenlerinin etkili olduğu bulunmuştur. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin dindarlık düzeyinin yüksek, batıl inanç kaygı düzeyinin orta seviyede olduğu ve öğrencilerin dindarlık ve batıl inanç kaygı düzeyi arasında pozitif yönlü düşük düzeyde bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Sözcükler: Batıl inançlar, kaygı, dindarlık, batıl inanç ve kaygı, batıl inanç ve dindarlık.The aim of this study is to sociologically examine students' superstitions and reveal its relationship with the concepts of anxiety and religiosity. The relationship between superstition, religiosity, and anxiety among university students has been analyzed in terms of variables such as age, gender, grade level, department, place of residence, family relationships, social stratification, and subjective perceptions of religiosity. The research, which uses a relational screening method and a survey technique, involves a total of 450 students from different faculties at İnönü University, selected through purposive sampling from the target population. "Superstition Anxiety Scale" and "Religiosity Scale" were used in the study. Statistical procedures were performed using the SPSS 24.0 statistical program, and since the data were normally distributed, parametric tests (t-test, ANOVA) were used in the significance analysis between variables. The LSD test was applied to determine which groups had significant differences, with the significance level (p) set at 0.05. A correlation analysis was conducted to determine the mutual relationship between variables. The findings showed that gender, department, faculty, place where the student spent most of their life, mother's educational level, father's educational level, closeness of family members, and self-perception of religiosity significantly affected students' religiosity levels. In contrast, gender and father's educational level were found to significantly influence students' superstition anxiety levels. The results indicated that students had a high level of religiosity, a moderate level of superstition anxiety, and a low positive relationship between students' religiosity and superstition anxiety levels. Keywords: Superstitions, anxiety, religiosity, superstition and anxiety, superstition and religiosity
Tragicomic in graphic design: Semiotical analysis of images designed for earthquake disaster
No full textSanatın insan yaşamına etkileri, sanat ve tasarımın temelini oluşturmaktadır. Deprem, insan hayatını olumsuz yönleriyle son derece acı şekilde etkilemektedir. Birey ve toplumun, acı bir olayın üstesinden gelebilmek adına çeşitli olgu durumlarını biçimsel ve duygusal tepkiler göstermesi beklenen bir durumdur. Ancak bu tepki sanatta tezatlık ilkesindeki gibi zıt bir üslup benimsendiğinde daha çarpıcı bir ileti aracı olarak trajikomik bir hâl almaktadır. Trajikomik, terim anlamıyla üzücü olandan doğan mizahi olguları belirtmektedir. Doğa olayı karşısında pozitif, yapıcı, etkili içerikler oluşturulması sosyal ve kültürel yaşam için önem arz etmektedir. Ülkemizde 6 Şubat 2023 tarihinde büyük bir deprem felaketi meydana gelmiştir. Bu araştırmada yaşanan bu büyük depremin etkilerine dair farkındalık oluşturmak amacıyla trajikomik görseller oluşturulmuştur. Bu kapsamda birçok görsel tasarlanmış ve uzman görüşleri alınarak tasarlanan görseller arasından 12 adeti seçilmiştir. Seçilen görsellerin 7 tanesi poster, 5 tanesi karikatürdür. Bu görseller üzerinde Roland Barthes'in göstergebilimsel analiz yöntemi kullanılarak gösterge bilimsel analiz yapılmıştır. Düz anlam ve yan anlam düzeyinde gösterge, gösteren ve gösterilen ilişkisi incelenmiştir. Oluşturulan posterlerde evlerin güçlendirilme ihtiyacı, hasar alan evlerin hasar durum tespiti, geçici konut sorunları, eski yaşam alanları küçülürken konteyner kentlerin çoğalması, insanların konut ihtiyacı, sarsıntılara dayanıksız evler, deprem sonrası psikolojik travmaların uzun süre geçmesine rağmen atlatılamaması gibi durumların trajikomik unsurlar ile görselleştirildiği yapılan göstergebilimsel analiz sonucunda tespit edilmiştir. Tasarlanan karikatürlerde ise ulaşım sıkıntıları, uzak alanlara yapılan konutlar, depremde hasar alan konutlar ve yapı sahiplerinin sorumluluk almayışı, insanların yardım kampanyalarında küçük düşürülmesi, yaşanılan şoktan dolayı insanların depremin hayatlarına bıraktığı maddi manevi etkiyi fark edememeleri sonucu eski yaşantılarını devam etme çabaları, deprem tehdidine karşı hazırlıksız yapı vb. hususların trajikomik bir biçimde resmedildiği göstergebilimsel analiz sonucu tespit edilmiştir. Göstergeler bağlamında trajik ve komedi öğeleriyle harmanlanan bu çalışmalar, afetin bireyde ve toplumda yarattığı duygusal ikilemi anlamlandırmak, eleştirel yapılarla birlikte sanat üretiminde nasıl ele alınabileceğini ortaya koymaktadır.The effects of art on human life form the foundation of art and design. Earthquakes profoundly impact human life negatively and painfully. It is expected that individuals and society will exhibit formal and emotional reactions to various phenomena in order to cope with a painful event. However, when a contrasting style is adopted in art, as in the principle of contrast, this reaction becomes tragicomic, a more striking means of communication. Tragicomic, in its terminology, refers to humorous phenomena arising from the sad. Creating positive, constructive, and impactful content in the face of natural events is crucial for social and cultural life. A major earthquake disaster occurred in our country on February 6, 2023. In this research, tragicomic visuals were created to raise awareness of the effects of this major earthquake. Numerous visuals were designed within this scope, and 12 were selected from among these visuals, consulting experts. Seven of the selected visuals were posters and five were cartoons. Semiotic analysis was conducted on these visuals using Roland Barthes's semiotic analysis method. The relationship between the sign, signifier, and signified was examined at the levels of denotation and connotation. Semiotic analysis revealed that the posters depicted tragicomic elements such as the need for home reinforcement, damage assessment of damaged homes, temporary housing issues, the proliferation of container cities while former living spaces shrink, people's need for housing, earthquake-resistant homes, and the persistence of post-earthquake psychological trauma despite prolonged recovery. Semiotic analysis also revealed that the designed cartoons depicted tragicomic elements such as transportation difficulties, housing built in remote areas, earthquake-damaged homes and the lack of responsibility from building owners, the humiliation of people in aid campaigns, people's attempts to resume their former lives due to the shock they experienced, and their failure to recognize the material and spiritual impact of the earthquake on their lives, as well as buildings that were unprepared for the threat of earthquakes. These works, blending tragic and comedic elements within the context of signs, demonstrate how the emotional dilemma created by disasters in individuals and society can be understood and addressed in artistic production through critical approaches
Crime scene investigation standards in criminal procedure within the scope of effective investigation in light of supreme court decisions
No full textAmaç: Çalışmamızda Yargıtay kararlarının analizi yapılarak ceza yargılamasında etkin soruşturma kapsamında adli vakalarda olay yeri inceleme faaliyetine standartlar geliştirme hedeflenmiştir. Materyal ve Metot: Adli kolluk tarafından icra edilen olay yeri incelemesinin amaca uygun hizmet edip etmediği, varsa eksikliklerini tespiti ile olay yeri incelemesine standartları oluşturmak için Yargıtay'ın 2019-2023 yılları arasında (beş yıl) "bozma" kararları seçilerek incelenmiştir. Kararların seçimi ise Yargıtay'ın resmi internet sayfası olan "https://karararama.yargitay.gov.tr/" den yapılmıştır. Karar seçimi içim "olay yeri inceleme" ifadesi ile tarama/arama yapılmıştır. Sonuçlardan "onama" şeklindeki kararlar dışlanarak sadece "bozma" kararları veri olarak toplanmıştır. Veri olarak toplanan bu kararlar içerisinde de "bozma" gerekçesi olay yeri incelemesindeki hatalar ise oluşturulacak standartlar için bilgi olarak kabul edilmiş ve diğerleri dışlanmıştır. Bulgular: İncelenen vakalarda olay yerinin krokisinin çizilmediği, çizilse dahi krokide delillerin yerlerinin işaretlenmediği, olay yerinin fotoğraflarının çekilmediği ve video kayıtlarının alınmadığı en sık rastlanan bulgulardır. Bu bulgulara bir de olay yerinin yüzeysel dokümantasyonu eşlik etmektedir. Sonuç: Ceza muhakemesinde olay yeri incelemesi hukuka uygun, teknik ve bilimsel yöntemler kullanarak olay yerinde, failden ve mağdurdan maddi delillerin toplanmasına hizmet eder. Olay yeri inceleme faaliyetine getirilecek standartlar olay yeri incelemesine kalite ve verimlilik sağlayacaktır. Standartları belirlenmiş ve geliştirilmiş etkin ve kaliteli olay yeri incelemesi ise ceza yargılamasında "adil yargılanma hakkını" ve "delilden sanığa gitme ilkesini" temin edecektir. Anahtar Kelimeler: Etkin soruşturma, olay yeri, delil toplanması, kolluk, olay yeri inceleme.Aim: In our study, it is aimed to contribute to both criminal justice and forensic sciences by analyzing the "reversal" decisions of the Supreme Court in crime scene investigation in judicial incidents and developing crime scene investigation standards within the scope of effective investigation in criminal procedure. Material and Method: In order to determine whether the crime scene investigation carried out by the judicial police serves the purpose, to determine its deficiencies, if any, and to establish standards for crime scene investigation, the "overturning" decisions of the Supreme Court between 2019-2023 (in the last five years) were selected and examined. The decisions were selected from the official website of the Supreme Court "https://karararama.yargitay.gov.tr/". The expression "crime scene investigation" was used for decision selection. Only the "reversal" decisions were collected as data by excluding the "approval" decisions from the results. Among these decisions collected as data, the errors in the crime scene investigation as the reason for "overturning" were accepted as information for the standards to be established and the others were excluded. Results: In the cases examined, the most common findings are that the crime scene was not sketched, even if it was drawn, the locations of the evidence were not marked on the sketch, the crime scene was not photographed and video recordings were not taken. These findings are also accompanied by superficial documentation of the crime scene. Conclusion: In criminal proceedings, crime scene investigation serves to collect material evidence from the perpetrator and the victim at the scene using legal, technical and scientific methods. The standards to be brought to the crime scene investigation activity will add efficiency and effectiveness to the crime scene investigation. An effective and high-quality crime scene investigation with determined and developed standards will ensure the "right to a fair trial" and the "principle of going from evidence to the defendant" in criminal proceedings. Keywords: Effective investigation, crime scene, evidence collection, law enforcement, crime scene investigation
Public diplomacy policies of Türkiye from the Ottoman Empire to the republic: A model proposal within the framework of opportunities and limitations
No full textBu çalışma; Türkiye'nin, tarihsel ve kültürel mirasçısı olduğu Osmanlı Devleti'nin, hedef devletler ve toplumlara yönelik izlediği yumuşak güç stratejileri ile incelikli politikalardan Türk kamu diplomasisine miras kalan imkân ve sınırlılıkları analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında, Türkiye'nin kamu diplomasisi kapasitesini ve etkinliğini değerlendirebilmek için geçmişin mirasını, geleceğe yönelik vizyoner bir perspektifle bütünleştiren analitik bir çerçeve önerilmektedir. Bu bağlamda, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerindeki dış politika anlayışları ile devlet-toplum ilişkileri temelinde kamu diplomasisi uygulamaları incelenmiştir. Çalışmada, belirli bir olay ya da dönem ekseninde sınırlı bir tarihsel analizin yapılmasından ziyade, Osmanlı Devleti'nin farklı toplum ve devletlerle kurduğu ilişkilerde yumuşak güç unsurlarını nasıl kullandığı farklı boyutlarıyla ele alınarak Türk kamu diplomasisi tarihine ilişkin genel bir perspektif geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu çerçevede çalışmada; Osmanlı Devleti ile Türkiye Cumhuriyeti dönemleri arasında keskin dönemsel ayrımlar yapmaktan kaçınılmış ve iki dönem zamansal bir karşıtlık üzerinden değil, süreklilik ve dönüşüm ekseninde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma kapsamında; Türk kamu diplomasisinin tarihsel ve kültürel mirastan beslenen bir anlayışla yeniden yorumlanması önerilmekte ve özgün bir kamu diplomasisi yaklaşımı olarak "miras temelli bir model" sunulmaktadır. Nitel araştırma yöntemleri kapsamında tasarlanan çalışma, genel tarama modeli çerçevesinde retrospektif ve deskriptif bir nitelik arz etmektedir. Çalışmanın veri toplama sürecinde, ikincil kaynaklardan ve Osmanlı Arşivi'nden elde edilen birincil kaynak niteliğindeki belgelerden yararlanılmıştır.This study aims to analyze the opportunities and limitations inherited by Turkish public diplomacy from the soft power strategies and subtle policies employed by the Ottoman Empire—of which Turkey is the historical and cultural successor—toward target states and societies. Within the scope of the study, an analytical framework is proposed that integrates the legacy of the past with a visionary perspective for the future, in order to assess Turkey's public diplomacy capacity and effectiveness. In this context, public diplomacy practices are examined on the basis of foreign policy approaches and state-society relations during both the Ottoman and Republican periods. Rather than conducting a limited historical analysis focused on a specific event or period, this study aims to develop a general perspective on the history of Turkish public diplomacy by examining how the Ottoman Empire employed elements of soft power in its relations with various societies and states from multiple dimensions. Within this framework, the study avoids drawing sharp periodical distinctions between the Ottoman Empire and the Republic of Turkey, instead evaluating the two eras not through temporal contrast but along the axes of continuity and transformation. Within the scope of the study, it is proposed that Turkish public diplomacy be reinterpreted through an approach informed by historical and cultural heritage, and a 'heritage-based model' is presented as an original framework for public diplomacy. Designed within the scope of qualitative research methods, the study adopts a retrospective and descriptive character within the general survey model. During the data collection process, both secondary sources and primary documents obtained from the Ottoman archives were utilized
The body image in Ayfer Tunç's novels
No full textEdebiyat alanının önemli sanatçılarından olan Ayfer Tunç'un bugüne kadar yazılmış dokuz romanı bulunur. Ayfer Tunç, birçok bilim dalında oldukça bilgilidir. Ayfer Tunç, romanlarında bireyin yaşamına, tecrübelerine, çatışmalarına yer verir ve bu deneyimlerin çoğu beden üzerinden yaşanır. Bu nedenle edebiyat ve beden arasında büyük bir ilişki söz konusudur. Ayfer Tunç'un "Kapak Kızı, Suzan Defter, Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi, Yeşil Peri Gecesi, Dünya Ağrısı, Âşıklar Delidir ya da Yazı Tura, Osman, Kuru Kız" romanları incelendiğinde toplumun zihniyeti anlaşılmaktadır. Yazarın, romanlarında beden imgesi ile birlikte ele aldığı cinsellik, acı, şiddet gibi kavramların izdüşümleri görülmektedir. Tarihte, sosyal, kültürel vb. faktörlerle birlikte değişen beden algısının izlerini bu romanlarda görmek mümkündür. Bu tez çalışması, Ayfer Tunç'un romanlarında bedenin temsilini yapısal inceleme yöntemi ile ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada, bedenin sadece fiziksel bir varlık değil anlatının merkezi olduğu görülmüştür. Beden algısının tarihteki değişimi kaynak araştırmalarla gösterilmiştir. Beden algısı, kültürel bir birikimin sonucunda oluşmaktadır. Ayfer Tunç'un romanlarında bedenin, kültürle, bastırılmış duygularla ve toplumsal normlarla ilişkisinin olduğu sonucuna varılmıştır.Ayfer Tunç, who is one of the important artists in the field of literature has nine novels written until today. Ayfer Tunç is sophisticated in many branches of science. Ayfer Tunç's novels it deals with the individual's life, experiences and conflicts, and most of these experiences are occurs through the body. For that matter, there is a great relationship between literature and the body. When Ayfer Tunç's novels "Kapak Kızı, Suzan Defter, Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi, Yeşil Peri Gecesi, Dünya Ağrısı, Âşıklar Delidir ya da Yazı Tura, Osman, Kuru Kız" are examined, the mentality of the society is understood. In the novels of the author, the projections of concepts such as sexuality, pain and violence, which she deals with together with the image of the body are seen. In history, it is possible to see the traces of the changing body perception with social, cultural, etc. factors in these novels. This thesis study aims to reveal the representation of the body in Ayfer Tunç's novels structural analysis method. In the study, it was seen that the body is not only a physical entity but also the center of narrative. The change in body perception in history has been shown by source research. Body perception is the result of a cultural accumulation. In Ayfer Tunç's novels, it has been concluded that the body has a relationship with culture, repressed emotions and social norm
Examining the relationship between school principals' management style, school climate and teacher collaboration through structural equation modelling
No full textAraştırmanın amacı; okul müdürlerinin yönetim tarzları ile okul iklimi ve öğretmen işbirliği arasındaki ilişkinin belirlenerek okul müdürlerinin yönetim tarzları ve öğretmen işbirliği arasındaki ilişkide okul ikliminin aracılık rolünün olup olmadığını tespit etmektir. Araştırmada nicel araştırma desenlerinden ilişkisel tarama benimsenmiştir. Araştırma verilerini toplamak amacıyla "Kişisel Bilgiler Formu" ile "Algılanan Müdür Yönetim Tarzı Ölçeği", "Okul İklimi Ölçeği", "Öğretmen İşbirliği Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmanın evreni, 2024-2025 öğretim yılında Şırnak ili ve ilçelerindeki ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan öğretmenlerden, örneklemi ise oranlı küme örneklem alma yöntemiyle belirlenen 539 öğretmenden oluşmaktadır. Elde edilen verilerin çözümlenmesi için IBM SPSS 26, AMOS 24 ve Process Macro v4.2 SPSS bilgisayar programları kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde frekans ve yüzdeler, betimsel analiz, t-testi, One Way Anova, pearson korelasyon analizleri yürütülmüştür. Veri dağılımı, çarpıklık (Skewness) ve basıklık (Kurtosis) değerleri aracılığıyla kontrol edilmiştir. Araştırma verilerinin normal dağılım aralıklarında olduğu görülmüştür. Araştırmada okul müdürlerinin yönetim tarzı ile öğretmen işbirliği arasında okul ikliminin aracı etki analizini yapmak üzere bir aracılık modeli önerilmiş ve tasarlanan model Process Macro v4.2 SPSS eklentisinden yararlanılarak test edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda; öğretmenlerin okul müdürlerinin işbirlikli yönetim tarzı algılarının "yüksek", otoriter ve karşı koyucu yönetim tarzları algılarının "düşük", ilgisiz yönetim tarzı algılarının "çok düşük" düzeyde olduğu saptanmıştır. Öğretmenlerin okul iklimi algılarının "yüksek" ve öğretmen işbirliği düzeyinin "yüksek" düzeyde olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin okul müdürlerinin işbirlikli yönetim tarzı algılarının cinsiyet; okul iklimi ve öğretmen işbirliğinin görev yapılan okul türü; otoriter yönetim tarzı algılarının mesleki kıdem; ilgisiz yönetim tarzı algılarının görev yaptıkları okuldaki v çalışma süresi değişkenleri açısından anlamlı olarak farklılaştığı görülmüştür. Okul müdürlerinin işbirlikli yönetim tarzı ile okul iklimi ve öğretmen işbirliği arasında yüksek düzeyde, pozitif yönde anlamlı ilişkili olduğu; otoriter yönetim tarzı ile okul iklimi ve öğretmen işbirliği arasında orta düzeyde, negatif yönde anlamlı ilişkili olduğu; ilgisiz ve karşı koyucu yönetim tarzları ile okul ikimi arasında yüksek düzeyde, negatif yönde anlamlı ilişkili tespit edilirken öğretmen işbirliği arasında ise orta düzeyde, negatif yönde anlamlı ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin okul iklimi algıları ile öğretmen işbirliği düzeyi arasında yüksek düzeyde, pozitif yönde ve anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir. Yapılan aracılık analizleri sonucunda; okul müdürlerinin işbirlikli ve ilgisiz yönetim tarzları ile öğretmen işbirliği arasındaki ilişkide, okul ikliminin aracılık rolünün olduğu görülmüştür. Ancak otoriter ve karşı koyucu yönetim tarzları ile öğretmen işbirliği arasındaki ilişkide, okul ikliminin aracılık rolünün olmadığı saptanmıştır. Araştırma bulgularına dayalı olarak sonuç kısmında; pozitif bir okul iklimi ve yüksek düzeyde öğretmen işbirliğinin sağlanabilmesi için okul müdürlerinin daha fazla işbirlikçi bir yönetim tarzı sergilemeleri gerekmektedir. Ayrıca okul müdürlerinin yönetim tarzları ile öğretmen işbirliği arasındaki ilişkide başka örgütsel ve yönetsel değişkenlerin aracılık rollerinin incelenmesi önerilmiştir.The aim of this study is to determine the relationship between school principals' management styles, school climate and teacher collaboration, and to identify whether school climate plays a mediating role in the relationship between school principals' management styles and teacher collaboration. A correlational survey was adopted as the quantitative research design in this study. The "Personal Information Form," "Perceived Principal Management Style Scale," "School Climate Scale," and "Teacher Collaboration Scale" were used to collect research data.The universe of the study consists of teachers working in primary schools, secondary schools and high schools in Şırnak province and its districts during the 2024-2025 academic year while the sample consists of 539 teachers determined using the proportional cluster sampling method. IBM SPSS 26, AMOS 24, and Process Macro v4.2 SPSS programs were used to analyze the data obtained.Frequency and percentage distributions, descriptive analysis, t-test, One Way Anova, and Pearson Correlation Analyses were conducted to analyze the data. Data distribution was checked by Skewness and Kurtosis values.The research data was found to be normally distributed. In the study, a mediation model was proposed to analyze the mediating effect of the school climate between the management style of the school principals and teacher collaboration, and the designed model was tested using the Process Macro v4.2 SPSS add-on.The results revealed that teachers perceived their school principals' cooperative management style as "high," authoritarian and resistant management styles as "low," and indifferent management style as "very low." Teachers' perceptions of school climate and teacher collaboration levels were both found to be "high". It has been observed that teachers' perceptions of cooperative management style of the school principals differ significantly in terms of gender; school climate and teacher collaboration in the type of school where they work; perceptions of authoritarian management style in terms of professional seniority; and perceptions of indifferent management style in terms of length of service at their current school. It was found that cooperative management style was positively and highly correlated with both school climate and teacher collaboration; authoritarian management style was negatively and moderately correlated with both variables; while indifferent and resistant management style were found to have a high level of negative correlation with school climate and a moderate level of negative correlation with teacher collaboration.It has been determined that there is a high level of positive and meaningful correlation between teachers' perceptions of school climate and the level of teacher collaboration. As a result of the mediation analyses conducted, it was observed that school climate played a mediating role in the relationship between cooperative and indifferent management styles of principals and the teacher collaboration. However, it has been determined that the school climate does not play a mediating role in the relationship between authoritarian and resistant management styles and the teacher collaboration. Based on the research findings, it was concluded that the school principals need to adopt a more cooperative management style in order to ensure a positive school climate and a high level of teacher collaboration. In addition, it is suggested to examine the mediating roles of other organizational and managerial variables in the relationship between principals' management styles and teacher collaboration through the subsequent research
An approach to spatial conservation practices: Historical landscape characterization
No full textBu tez çalışması, mekansal koruma pratiklerinde tarihsel peyzaj karakterizasyonu yaklaşımını ele almakta ve dünya çapındaki örneklerle desteklenmiş bir analiz sunmaktadır. Mekansal koruma, doğal ve kültürel mirası koruma amacını güderken, tarihsel peyzaj karakterizasyonu, bu mirasın özelliklerini ve tarihsel değişimini anlamaya yönelik önemli bir yaklaşımdır. Bu çalışma, peyzajın, insan faaliyetleriyle şekillenen bir süreç olduğunu ve geçmişten günümüze olan etkileşimlerin, korunması gereken değerleri oluşturduğunu vurgulamaktadır. Tarihi peyzaj karakterizasyonu, coğrafi, kültürel ve sosyal unsurların bir arada ele alınarak mekânsal analizlerle tanımlanmasını sağlamaktadır. Dünya genelinde farklı coğrafi bölgelerde uygulanan örnekler, Tarihi Peyzaj Karakterizasyonu yaklaşımların çeşitliliğini ve etkinliğini ortaya koymaktadır. Tez, mekansal koruma ve tarihi peyzaj karakterizasyonu konusundaki mevcut literatürü tarayarak, bu alandaki çalışmaları irdelemektedir. Bu tez çalışması, mekansal koruma pratiklerinde tarihsel peyzaj karakterizasyonunun önemini ve dünya çapındaki uygulamaların çeşitliliğini irdelerken, bilimsel ve pratik düzeyde koruma politikalarının oluşturulmasına katkı sağlamayı hedeflemektedir. Ayrıca, tarihsel peyzajların korunmasına yönelik sürdürülebilir yöntemlerin geliştirilmesi için yeni perspektiflerin gelişmesine yarımcı olmaktadır.This thesis addresses the approach of historic landscape characterization within spatial conservation practices and presents an analysis supported by examples from around the world. While spatial conservation aims to protect natural and cultural heritage, historic landscape characterization is a significant approach to understanding the features and historical transformation of this heritage. This study emphasizes that the landscape is a process shaped by human activities, and the interactions from past to present form the values that need to be preserved. Historic landscape characterization enables the identification of these values through spatial analyses that consider geographical, cultural, and social components collectively. Examples implemented in different geographical regions around the world reveal the diversity and effectiveness of Historic Landscape Characterization approaches. The thesis reviews the existing literature on spatial conservation and historic landscape characterization, examining the body of work in this field. By exploring the significance of historic landscape characterization in spatial conservation practices and the diversity of its global applications, this thesis aims to contribute to the formation of conservation policies at both scientific and practical levels. Furthermore, it supports the development of new perspectives for creating sustainable methods for the conservation of historic landscapes