İnönü Üniversitesi Kurumsal Akademik Arşivi
Not a member yet
26000 research outputs found
Sort by
The effects of face-to-face and online education on cancer screening on women's knowledge, attitudes and shyness levels
No full textAmaç: Bu araştırma kanser taramalarına yönelik yüz yüze ve online olarak verilen eğitimin kadınların bilgi, tutum ve utangaçlık düzeylerine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve metot: Araştırma Türkiye'nin doğusunda bulunan bir toplum sağlığı merkezine başvuran 50-65 yaş aralığındaki 68 kadın ile randomize kontrollü olarak gerçekleştirildi (34 deney, 34 kontrol). Araştırma verileri kişisel bilgi formu, Kanser Taramalarına Yönelik Tutum Ölçeği (KTYTÖ), Kanser Taramalarına Yönelik Bilgi Ölçeği (KTYBÖ) ve Utangaçlık Ölçeği (UÖ) kullanılarak toplandı. Deney grubunda yer alan kadınlara birer hafta arayla 3 oturumda kanser taramalarına yönelik eğitim verildi. Kontrol grubundaki kadınlara ise herhangi bir girişim uygulanmadı. Verilerin analizi ki-kare testi, bağımlı ve bağımsız ikili gruplarda t testi ile yapıldı. İstatiksel anlamlılık düzeyi p0.05), utangaçlık ölçeği ön test toplam puan ortalamaları arasındaki farkın deney grubunun aleyhine anlamlı (p0.05), and the difference between the pre-test mean scores of the shyness scale was significant (p<0.05) against the experimental group. After the training on cancer screenings, it was determined that the knowledge level and positive attitudes of the women in the experimental group increased significantly compared to the control group, and their shyness levels decreased statistically significantly (p<0.05). Conclusion: In this study, it was concluded that education given about cancer screenings increased the positive attitude and knowledge level towards cancer screenings in women and decreased the level of shyness. Keywords: Midwife, Cancer screenings, Knowledge, Attitude, Shyness, Woman, Online education
Investigation of the relationship between attitude towards wearable sports technologies and exercise addiction in athletes
No full textAmaç: Giyilebilir cihazların yaygınlaşması sporcunun performansını takip edilmesinde doğru ve eksiksiz veri alınabilmesi noktasında önemlidir. Alınan veriler çeşitli mecralarda (sosyal medya, egzersiz takip uygulamaları vb.,) paylaşılabilme imkanı tanımaktadır. Bu sayede sporcular kendi sportif performansların yanında diğer sporcularla sportif performanslarını kıyaslayabilme şansına sahip olurlar. Bu araştırmanın amacı, sporcularda giyilebilir spor teknolojilerine karşı tutumları ile egzersiz bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Materyal ve Metot: Araştırmanın örneklemi Malatya, Adıyaman ve Kahramanmaraş illerde giyilebilir spor teknolojilerini kullanan 181 sporcudan oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak; giyilebilir teknolojik spor ürünlerine yönelik tutum ölçeği (GTSÜYTÖ) ve gençlere yönelik egzersiz bağımlılığı ölçeği (GYEB) kullanılmıştır. Verilerin analizinde ilk olarak verilerin normallik dağılımları incelenmiş olup, bu doğrultuda verilerin normal dağılım gösterdiğinin tespit edilmesi üzerine parametrik testlerden ikili guruplar için bağımsız örneklem t-testi, ikiden fazla gruplar için ise Anova testi kullanılmıştır. Çoklu karşılaştırmalarda gruplar arasındaki anlamlı farklılığın hangi gurupların arasında olduğunun tespiti için Post-Hoc testlerinden Tukey testlerinden yararlanılmıştır. Son olarak değişkenler arasındaki korelasyon ilişkisi belirlemek amacıyla Pearson korelasyon analizinden yapılmıştır. Bulgular: GTSÜYTÖ'de spor branşı, yaş, aktif olarak müsabakalara katılma ve spora yönelik olarak geliştirilmiş mobil uygulama kullanma durumu değişkenlerinde guruplar arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. GYEB'da spor branşı, yaş, milli sporcu olma durumu ve egzersiz yapma sıklığı değişkeninde gruplar arasında anlamlı farklılığın olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırmada yapılan analizler sonucunda, giyilebilir teknolojik spor ürünlerine yönelik tutum ölçeği toplam puan ile negatif tutum alt boyutu arasında negatif yönlü anlamlı ilişki, giyilebilir teknolojik spor ürünlerine yönelik tutum ölçeği toplam puan ile gençlere yönelik egzersiz bağımlılığı arasında ise pozitif yönlü anlamlı ilişki tespit edilmiştir.Aim: The proliferation of wearable devices is important in terms of obtaining accurate and complete data in tracking the performance of athletes. The data obtained allows sharing in various media (social media, exercise tracking applications, etc.). In this way, athletes have the opportunity to compare their own athletic performances with other athletes as well as their own. The purpose of this research is to examine the relationship between athletes' attitudes towards wearable sports technologies and exercise addiction. Material and Method: The sample of the study consists of 181 athletes using wearable sports technologies in Malatya, Adıyaman and Kahramanmaraş provinces. As data collection tools; Attitude Scale towards Wearable Technological Sports Products (GTSÜYTÖ) and Exercise Addiction Scale for Youth (GYEB) were used. In the analysis of the data, firstly the normality distribution of the data was examined and upon determining that the data showed a normal distribution, the independent sample t-test for two groups and the Anova test for more than two groups were used from parametric tests. In multiple comparisons, Tukey tests from Post-Hoc tests were used to determine which groups had a significant difference. Finally, Pearson correlation analysis was performed to determine the correlation relationship between the variables. Result: GTSÜYTÖ, significant differences were found between the groups in terms of sports branch, age, active participation in competitions and usage of mobile applications developed for sports. GYEB, significant differences were found between the groups in terms of sports branch, age, status of being a national athlete and frequency of exercise. Conclusion: As a result of the analysis conducted in the research, a negative significant relationship was found between the total score of the attitude scale towards wearable technological sports products and the negative attitude sub-dimension, and a positive significant relationship was found between the total score of the attitude scale towards wearable technological sports products and exercise addiction for young people
Evaluation of the idea of 'Universal jurisdiction' within the scope of the problem of determining jurisdiction in the fight against transnational cyber crimes
No full textSiber suçlar, devletleri özellikle ekonomi ve güvenlik yönüyle tehdit altında bırakarak uluslararası, ortak bir problem niteliği taşımakta ve küresel bir mücadeleyi gerekli kılmaktadır. Bu çalışmada, siber suçların sınıraşan özelliği dikkate alınmış, bu suçların etki alanının genişliği karşısında, farklı ulusal yargı yetkilerinin ve ulusal mevzuatların çatışmasından ziyade uluslararası ortak bir uygulamanın benimsenmesinin mücadeleye olumlu etki edeceği sonucuna varılmıştır. Bu kapsamda, egemen devletlerin uluslararası sular da dahil olmak üzere yargı yetkisi dışındaki korsanlıkla mücadele etme görevini ele alan Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'ndeki yaklaşımın bir benzerinin siber mücadele boyutunda ele almasının ve evrensel yargı yetkisinin siber suçlar bakımından uygulanmasının siber suçlarla mücadeleyi etkin kılacağı çıkarımında bulunulmuştur.Cybercrimes pose an international and collective challenge, particularly threatening states in terms of economic and security aspects, thereby necessitating a global response. Considering the transboundary nature of cybercrimes and the vast scope of their impact, the study concludes that adopting a unified international approach, rather than allowing conflicts between different national jurisdictions and legislations, would positively influence the fight against cybercrime. In this context, it is argued that adopting an approach similar to the United Nations Convention on the Law of the Sea, which addresses states' obligations to combat piracy beyond their jurisdictions, and applying the principle of universal jurisdiction to cybercrimes would enhance the effectiveness of efforts to combat cybercrime
The effects and sustainability of the road base soils stabilized with various additives on the road superstructure
No full textBu çalışmada, metakaolin (MK), cam tozu (CT), çöplük külü (ÇK), öğütülmüş pomza taşı (PT) ve kalsiyum lignosülfonat (KLS) gibi katkı malzemeleri ile alkali aktivatör çözeltisi (AAÇ) kullanılarak stabilize edilen killi (CL) ve kumlu (SP) zeminlerin, karayolu esnek ve rijit üstyapılarına etkileri ile sürdürülebilirlikleri incelenmiştir. Zeminlerin özellikleri, uygulanan labaratuvar deneyleri ile belirlenmiştir. Ardından katkısız CL ve SP zeminlerin yanı sıra, CL ve SP zeminlere sırasıyla MK, CT, PT, ÇK, KLS ve AAÇ ilave edilerek çeşitli karışımlar hazırlanmıştır. Hazırlanan bu karışımlara standart Proktor, serbest basınç, CBR, kesme kutusu, donma-çözülme deneyleri gerçekleştirilmiş, ayrıca SEM, XRD, FTIR analizleri yapılmıştır. Yol tabanına uygulanan stabilizasyonun yol üstyapısına etkilerini değerlendirmek amacıyla, esnek ve rijit yol üstyapı tabaka kalınlıkları hesaplanmış, yapım maliyetleri karşılaştırılmış ve ilk yapım esnasındaki CO? salınımına dayalı sürdürülebilirlik analizi yapılmıştır. Ayrıca, Plaxis programı kullanılarak stabilizasyonun üstyapıya etkisi incelenmiştir. Sonuç olarak, uygulananan deneyler neticesinde en yüksek mukavemet değerleri elde edilen stabilizatör oranları CL'ye ağırlıkça; %6 MK, %9 CT, %6 PT, %12 ÇK, %0.5 KLS, SP'ye ağırlıkça; %12 MK, %12 CT, %9 PT, %12ÇK, %1.5KLS, AAÇ eklenmiş CL'ye ağırlıkça; %9MK, %6 CT, %9 PT, %9 ÇK, AAÇ eklenmiş SP'ye ağırlıkça; %15 MK, %9 CT, %12 PT, %12 ÇK, AAÇ4M eklenmiş; CL'ye ağırlıkça %1 KLS ve SP'ye ağırlıkça %2 KLS olarak belirlenmiştir. Tespit edilen katkı oranları ile stabilize edilen zeminler sayesinde, esnek ve rijit üstyapı tabaka kalınlıklarının ve buna bağlı maliyetlerin azaltılabileceği, ayrıca bu tasarımların sürdürülebilir olduğu belirlenmiştir. Ancak, %12CT'li esnek ve rijit üstyapı, %12MK, %15MK+AAÇ'li esnek üstyapı tasarımlarında tasarruf sağlanamadığı, %9MK+AAÇ'li esnek üstyapı tasarımının sürdürülebilir olmadığı belirlenmiştir.In this study, the effects and sustainability of stabilizing clayey (CL) and sandy (SP) soils using additive materials such as metakaolin (MK), glass powder (CT), landfill ash (ÇK), ground pumice stone (PT), and calcium lignosulfonate (KLS), together with an alkaline activator solution (AAÇ), on flexible and rigid pavement structures were investigated. The properties of the soils were determined through laboratory tests. Then, in addition to untreated CL and SP soils, various mixtures were prepared by adding MK, CT, PT, ÇK, KLS, and AAÇ to CL and SP soils. Standard Proctor, unconfined compressive strength, CBR, direct shear, and freeze-thaw tests were conducted on these mixtures, along with SEM, XRD, FTIR analyses. The impact of stabilization on pavement performance was evaluated by calculating layer thicknesses, comparing construction costs, and analyzing CO? emissions during initial construction. Plaxis software was used to model structural behavior. The optimal additive ratios (by weight) yielding the highest strength were: for CL: 6% MK, 9% CT, 6% PT, 12% ÇK, 0.5% KLS; for SP: 12% MK, 12% CT, 9% PT, 12% ÇK, 1.5% KLS; for CL with AAÇ: 9% MK, 6% CT, 9% PT, 9% ÇK; for SP with AAÇ: 15% MK, 9% CT, 12% PT, 12% ÇK; and with AAÇ+KLS: 1% KLS for CL, 2% KLS for SP. Results show that these mixtures can reduce pavement layer thickness and costs, offering sustainable alternatives. However, designs with 12% CT (both pavements), 15% MK + AAÇ (flexible), %12MK(flexible) ,and 9% MK + AAÇ (flexible) were not cost-effective or sustainable
Evaluation of childhood neurocutaneous disease cases with clinical, radiologic and follow-up findings
No full textAmaç: Bu çalışmada Nörofibromatozis Tip 1 (NF1) ve Tüberoz skleroz Kompleksi (TSK) tanısı alan pediatrik olguların klinik, radyolojik ve sistemik bulgularının değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: 2010-2024 yılları arasında İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nöroloji Kliniğinde izlenen 145 NF1 ve 53 TSK tanılı hastanın verileri hastane kayıtlarından retrospektif olarak incelendi. Bulgular: NF1 tanılı 145 hastanın ortalama tanı yaşı 75,2 ± 56,7 ay (ortalama: 75,24 ay) saptandı. Hastaların 74'ü (%51,0) kız, 71'i (%49,0) erkekti ve 68'inde (%46,9) aile öyküsü vardı. NF1 tanılı hastaların 13'ünde (%9,0) epilepsi saptandı. Beyin MRG'de 107'sinde (%73,8) hiperintens lezyon gözlendi. Hastaların yaş gruplarına göre epilepsi, psikiyatrik bulgular, EEG ve MRG bulgularının karşılaştırmasında istatistiksel anlamlı bir fark saptanmadı (p>0,05). Bununla birlikte erkek hastalarda psikiyatrik komorbiditelerin gelişimi daha yüksek olup, anlamlı bulundu (p=0,047). Benzer şekilde erkeklerde hiperintens lezyonlar daha fazla saptandı ve istatistiksel anlamlı olduğu gözlendi (p=0,034). Ancak, epilepsi açısından cinsiyetler arasında istatistiksel anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). TSK tanılı 53 hastanın ortalama tanı yaşı 37,4 ± 47,3 ay (ortalama: 37,4 ay) saptandı. Hastaların 19'u (%35,8) kız ve 34'ü (%64,2) erkekti ve 12'sinin (%22,6) aile öyküsü mevcuttu. TSK tanılı hastaların 41'inde (%77,4) epilepsi gözlendi. TSK'lı hastaların yaş gruplarına göre MRG'deki hiperintens lezyonların 2 yaş altında ve ergen yaş grubunda daha sık görüldüğü, bu farkın istatistiksel anlamlı olduğu saptandı (p=0,041). Ancak epilepsi, psikiyatrik sonuçlar ve EEG bulgularının yaş grupları ve cinsiyet açısından karşılaştırılmasında anlamlı bir farklılık saptanmadı (p>0,05). Sonuç: Çalışma verilerimiz yaş ve cinsiyete bağlı olarak belirli klinik ve radyolojik bulgularda farklılıklar görülebileceğini göstermektedir. Bu durum, hasta takibinde kişiselleştirilmiş yaklaşımların önemini desteklemektedir. Anahtar Kelimeler: Nörokütanöz hastalıklar, Nörofibromatozis Tip 1, Tüberoz skleroz, klinik bulgular, radyolojik bulgular, çocukluk çağı.Objective: The aim of this study was to evaluate the clinical, radiological and systemic findings of pediatric cases diagnosed with Neurofibromatosis Type 1 (NF1) and Tuberous Sclerosis Complex (TSC). Materials and Methods: Data of 145 patients diagnosed with NF1 and 53 patients diagnosed with TSC who were followed up at the Inonu University Faculty of Medicine, Pediatric Neurology Clinic between 2010 and 2024 were retrospectively examined from hospital records. Results: The mean age at diagnosis of 145 patients with NF1 was 75.2 ± 56.7 months (mean: 75.24 months). Of the patients, 74 (51.0%) were female, 71 (49.0%) were male, and 68 (46.9%) had a family history. Epilepsy was detected in 13 (9.0%) of the patients diagnosed with NF1. Hyperintense lesions were observed in 107 (73.8%) of the brain MRI. No statistically significant difference was found in the comparison of epilepsy, psychiatric findings, EEG and MRI findings according to the age groups of the patients (p>0.05). However, the development of psychiatric comorbidities was higher in male patients and was found to be significant (p=0.047). Similarly, hyperintense lesions were detected more in males and were observed to be statistically significant (p=0.034). However, no statistically significant difference was found between genders in terms of epilepsy development (p>0.05). The mean age at diagnosis of 53 patients with TSC was 37.4 ± 47.3 months (mean: 37.4 months). Nineteen (35.8%) of the patients were female, 34 (64.2%) were male, and 12 (22.6%) had a family history. Epilepsy was observed in 41 (77.4%) patients diagnosed with TSC. According to the age groups of TSC patients, hyperintense lesions in MRI were seen more frequently in children under 2 years of age and in the adolescent age group, and this difference was found to be statistically significant (p=0.041). However, no significant difference was found in the comparison of epilepsy, psychiatric results and EEG findings in terms of age groups and gender (p>0.05). Conclusion: Our study data show that differences in certain clinical and radiological findings may be observed depending on age and gender. This supports the importance of personalized approaches in patient follow-up. Keywords: Neurocutaneous diseases, Neurofibromatosis Type 1, Tuberous sclerosis, clinical findings, radiological findings, childhood
The role of celebrity use in advertisements on purchase intention: A quantitative research on cosmetic product advertisements
No full textReklamlarda ünlü kullanımı çerçevesinde araştırmanın amacı, reklamlarda ünlü kullanımının satın alma niyeti üzerindeki rolünü kozmetik reklamlarından hareketle incelemektir. Bu kapsamda bir tarama araştırması yürütülmüş ve toplam 494 katılımcıdan elde edilen veriler çeşitli istatistiksel teknikler aracığıyla analiz edilmiştir. Kozmetik ürün reklamlarında ünlü kullanımı açısından en yüksek ortalamaya sahip olan boyutun güvenilirlik olduğu belirlenmiştir. Bahsi geçen boyutu sırasıyla uzmanlık, ürünle ilgili olma, çekicilik ve popüler olma boyutları takip etmiştir. Güvenilirlik boyutu ve uzmanlık boyutu ile satın alma niyeti arasında pozitif, anlamlı ve çok zayıf düzeyde bir ilişki ortaya çıkmıştır. Ürünle ilgili olma, çekicilik ve popüler olma ile satın alma niyeti arasında ise pozitif, anlamlı ve zayıf düzeyde bir ilişki belirlenmiştir.The purpose of the research within the framework of celebrity use in advertisements is to analyse the role of celebrity use in advertisements on purchase intention based on cosmetic advertisements. In this context, a survey study was conducted and the data obtained from a total of 494 participants were analyzed using various statistical techniques. It was determined that the dimension with the highest average in terms of celebrity use in cosmetic product advertisements was reliability. The aforementioned dimension was followed by the dimensions of expertise, product relevance, attractiveness and popularity, respectively. A positive, significant and very weak relationship was found between the dimensions of reliability and expertise and purchase intention. A positive, significant and weak relationship was found between product relevance, attractiveness and popularity and purchase intention
Experimental and numerical investigation of ballistic behavior of ultra high molecular weight polyethylene (uhmwpe) fabric-based composite armor
No full textZırh sistemleri, modern savunma teknolojilerinin temel yapı taşlarından biri olarak hem askeri hem de sivil personelin güvenliğini sağlamada kritik rol oynamaktadır. Gelişen mühimmat teknolojileri ve artan darbe enerjisi karşısında geleneksel zırh malzemelerinin yetersiz kalması, çok katmanlı ve yüksek performanslı kompozit zırh sistemlerinin geliştirilmesini zorunlu hale getirmiştir. Bu tez çalışmasında, Ti6Al4V titanyum alaşımı, Line-x XS-100 poliüre kaplama, alüminyum bal peteği ve ultra yüksek moleküler ağırlıklı polietilen (uhmwpe) kumaş gibi farklı mekanik özelliklere sahip malzemeler kullanılarak kompozit zırh hedefleri tasarlanmıştır. Farklı yerleşim sıralarıyla oluşturulan farklı konfigürasyona sahip hedef zırhlar, balistik koruma performanslarını değerlendirmek amacıyla sayısal ortamda modellenmiştir. Analizlerin tamamı Ansys Workbench paket programı aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Sayısal modellemelerde, malzemeler belirli bir sıralama düzenine bağlı kalmaksızın modellenmiştir. Böylece her kombinasyonun NIJ 0101.06 balistik koruma standardına olan uygunluğu araştırılmıştır. Elde edilen simülasyon verileri doğrultusunda, deneysel testlerde kullanılmak üzere 10 adet farklı konfigürasyona sahip balistik zırh geliştirilmiştir. Deneysel testlerde 7,62x51 mm FMJ M80, 7,62x51 mm AP (zırh delici) ve 5,56x45 mm SS109 olmak üzere 3 farklı mühimmat tipi kullanılmıştır. Deney sonuçları ile sayısal analizler arasında yüksek düzeyde benzerlik olduğu görülmüştür. Özellikle arka yüzey deformasyonu, hasar geometrisi ve enerji soğurma kapasitesi bakımından güçlü bir örtüşme sağlanmıştır.Armor systems constitute an essential component in safeguarding the well-being of both military and civilian individuals, serving as foundational elements of contemporary defense technologies. The limitations inherent in traditional armor materials, particularly when confronted with the progression of ammunition technologies and elevated impact energies, necessitate the advancement of multi-layered and high-performance composite armor systems. In this dissertation, composite armor targets were meticulously designed utilizing materials exhibiting diverse mechanical properties, including Ti6Al4V titanium alloy, Line-x XS-100 polyurea coating, aluminum honeycomb, and ultra-high molecular weight polyethylene (uhmwpe) fabric. Various configurations of target armors, constructed with distinct placement sequences, were systematically modeled within a numerical framework to assess their ballistic protection efficacy. All analytical procedures were conducted utilizing the Ansys Workbench software package. Within the context of the numerical modeling, the materials were represented in an arbitrary sequence. Consequently, the compliance of each combination with the NIJ 0101.06 ballistic protection standard was thoroughly examined. Based on the simulation data procured, ten distinct configurations of ballistic armor were formulated for implementation in experimental evaluations. Three different types of ammunition, specifically 7.62x51 mm FMJ M80, 7.62x51 mm AP (armor-piercing), and 5.56x45 mm SS109, were employed in the experimental assessments. It was noted that the test outcomes exhibited a considerable degree of congruence with the numerical analyses. Notably, a significant correlation was identified concerning rear surface deformation, damage morphology, and energy absorption capabilities
Primary school students' perceptions of teacher behaviors
No full textBu araştırmada ilkokul öğrencilerinin öğretmen davranışlarına ilişkin algıları belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada öğrencilerin cinsiyete, yaşa ve sınıf kademesine göre farklılaşma olup olmadığı araştırılmıştır. Nicel yöntemlerden tarama modeline göre hazırlanan bu araştırmanın örneklerini 2024-2025 eğitim öğretim yılında Sivas il merkezinde eğitim gören 3. ve 4. sınıf 571 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Köksalan ve Zelyurt (2019) tarafından hazırlanan "Algılanan Öğretmen Davranışları" ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi için önce ölçeğin alt boyutlarında çarpıklık, basıklık değerleri hesaplanmış; değerler ±1 aralığında yer aldığından, verilerin normal dağıldığı kabul edilmiştir. Cinsiyet ve sınıf değişkenlerine göre bağımsız gruplar t-testi, yaş değişkenine göre ise tek yönlü ANOVA yapılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin cinsiyet, yaş ve sınıf kademesi açısından öğretmen davranışlarının algılanmasında farklılık gözlenmemiştir. Araştırma bulguları öğrencilerin öğretmenlerini en çok reddedici davranışlarla ilişkilendirdiklerini, ilgili davranışların ise görece daha az algılandığını ortaya koymuştur. Anahtar Sözcükler: Öğretmen, Algılanan Öğretmen Davranışı, İlkokulda Öğrenci AlgısıThis study aimed to examine primary school students' perceptions of teacher behaviors and to investigate whether these perceptions differ according to gender, age, and grade level. The research was designed within the quantitative survey model, and the sample consisted of 571 third- and fourth-grade students studying in the city center of Sivas during the 2024–2025 academic year. Data were collected through a Personal Information Form prepared by the researcher and the "Perceived Teacher Behaviors" scale developed by Köksalan and Zelyurt (2019). Prior to analyses, skewness and kurtosis values were calculated for the sub-dimensions of the scale, and since the values were within the ±1 range, the data were considered normally distributed. Independent samples t-tests were conducted for gender and grade variables, while one-way ANOVA was performed for age. The findings revealed no significant differences in students' perceptions of teacher behaviors with respect to gender, age, or grade level. Moreover, the results indicated that students most frequently associated their teachers with rejecting behaviors, while caring behaviors were perceived relatively less. Keywords: Teacher, Perceived Teacher Behavior, Student Perception in Primary Schoo
Investigation of the effect of microwave and ultrasound applications on the extraction of nitrogenous substances in the cheese
No full textPeynir, üretiminden itibaren olgunlaşma ile fiziksel, duyusal ve biyokimyasal ve mikrobiyolojik değişmelere uğramaktadır. Peynirin olgunlaşmasını belirlemede genellikle azotlu maddelerdeki değişimler esas alınmaktadır. Söz konusu azotlu maddelerin ekstraksiyon işlemleri temel olarak pH 4.6/4.4 ya da suda gerçekleştirilmektedir. Bu çalışmada peynirde bulunan azotlu maddelerin ekstraksiyonu sırasında kullanılan klasik yöntemlere alternatif olarak inovatif tekniklerden ultrases destekli ekstraksiyon (USE) ve mikrodalga destekli ekstraksiyon (MDE) yöntemlerin uygulanabilirliği araştırılmıştır. MDE için 90 W gücünde, ekstraksiyon süresi 30, 40, 50 ve 60 sn; ve USE için 60 amplitude (A) ve 52 W gücü sabit tutularak 1, 5, 10 ve 15 dk olarak seçilmiştir. Klasik ekstraksiyon metodunda azotlu organik maddelerin ekstraksiyonu için su banyosunda 1 saat süreyle bekletilmesi gerekmektedir. Bu nedenle mikrodalga ve ultrases destekli ekstraksiyon ile bu sürenin kısalması ve aynı zamanda azotlu maddelerin ekstraksiyon veriminin korunması ve/veya artırılması amaçlanmıştır. Çalışmada örnek olarak piyasadan temin edilen olgunlaştırılmış beyaz peynir kullanılmıştır. Ultrason ve mikrodalga güçleri uygulanan örneklerin suda, pH 4.6'da ve %12'lik TCA'da çözünen azot oranları belirlenmiş olup bunun yanı sıra, Üre-PAGE elektroforetik özellikleri ve yüksek performans sıvı kromatografisinde (HPLC) peptit profilleri ile spektrofotometrik yöntemle toplam serbest aminoasit miktarları değerlendirilmiştir. Mikrodalga destekli ekstraksiyonda 50 saniyelik uygulamada kontrol grubuna kıyasla %98.67 verim sağlamış, ancak bu süre 60 saniyeye çıktığında verim %97.12'ye düşmüştür. Ultrases yönteminde 1 dakikalık uygulama %93.25 verim sunarken, 15 dakikada verim %70.91'e gerilemiştir. Sonuç olarak, her iki yönteminde klasik ekstraksiyon yöntemine kıyasla ekstraksiyon süresinin kısalmasında etkili olduğu ancak mikrodalga yönteminin ultrason yöntemine kıyasla daha verimli olduğu sonucuna varılmıştır.Cheese undergoes physical, sensory, biochemical, and microbiological changes during ripening. The determination of cheese ripening is generally based on changes in nitrogenous compounds, which are typically extracted using pH 4.6/4.4 or water-based methods. This study investigates the applicability of innovative techniques such as ultrasound-assisted extraction (UAE) and microwave-assisted extraction (MAE) as alternatives to conventional methods for extracting nitrogenous compounds in cheese. MAE was performed at 90 W power with extraction times of 30, 40, 50, and 60 seconds, while UAE was conducted at a constant 60 amplitude (A) and 52 W power for 1, 5, 10, and 15 minutes. Conventional extraction requires a water bath for 1 hour; therefore, this study aimed to reduce extraction time while maintaining or improving extraction efficiency. Aged white cheese obtained from the market was used as a sample. The nitrogen content soluble in water, pH 4.6 buffer, and 12% TCA was determined, alongside peptide profiles analyzed by Urea-PAGE electrophoresis and high-performance liquid chromatography (HPLC), and total free amino acid content measured spectrophotometrically. MAE at 50 seconds achieved a 98.67% yield compared to the control, but efficiency decreased to 97.12% at 60 seconds. UAE provided a 93.25% yield at 1 minute but dropped to 70.91% at 15 minutes. In conclusion, both methods effectively reduced extraction time compared to conventional techniques; however, MAE proved to be more efficient than UAE
Synthesis and characterization of saponin-based supramolecular hydrogel structures
No full textBu çalışma kapsamında, özellikle ilaç salım ve yüksek oranda şişme özelliklerine sahip, multifonksiyonel hidrojel yapıları sentezlendi. Hidrojel yapılarındaki temel yapı bileşeni olarak, saponin grupları belirlendi. Ayrıca kitosan, nişasta, ?-selüloz ve ?-siklodekstrin gibi biyouyumlu gruplar, monomer ünitesi olarak kullanıldı. Hidrojellerin yapısal esnekliği poli(etilen glikol) (PEG) üniteleri kullanarak sağlandı. Bu sayede ilaç salım sistemi olarak kullanılabilecek özelliklere sahip multifonksiyonel saponin temelli hidrojeller elde edildi. Bu yapıların sentezi için öncelikle PEG yapısı epiklorhidrin ile diglisidin eter yapılarına dönüştürüldü. Daha sonra elde edilen diglisidin eter yapıları kullanılarak saponin ve biyouyumlu monomer varlığında polimerizasyonlar gerçekleştirildi. Çalışma neticesinde polieter yapılı çok dallı hidrojel yapıları elde edildi. Hidrojel yapıları temel olarak iki grup dahilinde sentezlendi. Birinci grup sentezlerde epoksi modifiye PEG yapısı, farklı oranlardaki poliol monomerleri varlığında polimerleştirildi. Poliol olarak saponin, kitosan, nişasta, selüloz ve ?-siklodekstrin kullanılarak dört grupta 12 adet farklı hidrojel yapısı elde edildi. İkinci grup sentezlerde ise saponin ve epoksi modifiye PEG yapısından elde edilen hidrojel sistemine 4?-kloro-2,2?:6?,2??-terpiridin yapısı eklenerek metal-ligand etkileşimi ile terpiridin fonksiyonel hidrojel yapıları elde edildi. Çalışma kapsamında hazırlanan hidrojel yapısları, öncelikle Fouriyer transform infrared spektsroskopisi (FTIR) ve elementel analiz ile karekterize edildi. Yüzey ve morfolojik özellikleri, taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve optik mikroskop ile incelendi. Termal özellikleri ise termogravimetrik analiz kullanılarak belirlendi. Elde edilen hidrojel yapılarına tetrasiklin yüklemesi yapılarak ilaç salım özellikleri incelendi. Sonuç olarak hidrojel yapıların, ilk 30. dakikadan itibaren belirli düzeyde ilaç salımı yaptığı ve 30. saate kadar düzenli olarak ilaç salımı yapmaya devam ettiği görüldü.In this study, multifunctional hydrogel structures with drug release and high swelling properties were synthesized. Saponin groups were determined as the basic structural component in the hydrogel structures. In addition, biocompatible groups such as chitosan, starch, ?-cellulose and ?-cyclodextrin were used as monomer units. The structural flexibility of the hydrogels was provided by using poly(ethylene glycol) (PEG) units. In this way, multifunctional saponin-based hydrogels with properties that can be used as drug delivery systems were obtained. For the synthesis of these structures, firstly the PEG structure was converted to diglycidin ether structures with epichlorohydrin. Then, polymerizations were carried out in the presence of saponin and biocompatible monomer using the obtained diglycidin ether structures. As a result of the study, highly branched hydrogel structures with polyether structure were obtained. Hydrogel structures were basically synthesized in two groups. In the first group syntheses, the epoxy modified PEG structure was polymerized in the presence of polyol monomers at different ratios. In addition to, 12 different hydrogel structures were obtained in four groups using saponin, chitosan, starch, cellulose and ?-cyclodextrin as polyol. In the second group of syntheses, 4?-chloro-2,2?:6?,2??-terpyridine structure was added to the hydrogel system obtained from saponin and epoxy modified PEG structure and terpyridine functional hydrogel structures were obtained with metal-ligand interaction. The hydrogel structures prepared within the scope of the study were first characterized by Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR) and elemental analysis. Their surface and morphological properties were examined by scanning electron microscope (SEM) and optical microscope. Thermal properties were determined by thermogravimetric analysis. Tetracycline was loaded into the obtained hydrogel structures and drug release properties were examined. As a result, it was observed that the hydrogel structures released a certain level of drug starting from the first 30 minutes and continued to release the drug regularly until the 30th hour