1983 research outputs found
Sort by
Relation between serum sodium levels and clinical outcomes in Turkish patients hospitalized for heart failure: a multi-center retrospective observational study
No full textObjective: The purpose of the study was to analyze the prevalence of hyponatremia and related 1-year outcomes of patients hospitalized for decompensated heart failure with reduced ejection fraction (HFrEF) in Turkish patients.
Methods: A total of 500 hospitalized patients with HFrEF were consecutively included in a retrospective study at 19 participating hospitals. Patients were categorized according to their serum sodium levels (sNa) on admission day as normonatremic (135-145 mEq/L) and hyponatremic (< 135 mEq/L). One-year all-cause mortality, re-hospitalization rates, and the impact of the changes in sNa at the time of discharge to clinical outcomes were examined.
Results: Hyponatremia was observed in 29% of patients. Patients with hyponatremia had lower blood pressures, creatinine clearance, and left ventricular ejection fraction and higher serum creatinine and BUN levels on admission compared with those with normonatremia. Hyponatremia was associated with higher 1-year all-cause mortality (14% vs. 2.6%, p= 135 mEq/L). Those with persistent hyponatremia had the highest all-cause mortality (p< 0.001).
Conclusion: In this study, it is demonstrated that hyponatremia is relatively common and is associated with increased 1-year all-cause mortality and re-hospitalization rates among Turkish patients hospitalized with HFrEF. Approximately 50% of the patients with initial low sNa had persistent hyponatremia at discharge, and these patients had the worst clinical outcomes
Long-Term Outcome of Steroid-Resistant Nephrotic Syndrome in Children
No full textWe investigated the value of genetic, histopathologic, and early treatment response information in prognosing long-term renal outcome in children with primary steroid-resistant nephrotic syndrome. From the PodoNet Registry, we obtained longitudinal clinical information for 1354 patients (disease onset at >3 months and <20 years of age): 612 had documented responsiveness to intensified immunosuppression (IIS), 1155 had kidney biopsy results, and 212 had an established genetic diagnosis. We assessed risk factors for ESRD using multivariate Cox regression models. Complete and partial remission of proteinuria within 12 months of disease onset occurred in 24.5% and 16.5% of children, respectively, with the highest remission rates achieved with calcineurin inhibitor based protocols. Ten-year ESRD-free survival rates were 43%, 94%, and 72% in children with IIS resistance, complete remission, and partial remission, respectively; 27% in children with a genetic diagnosis; and 79% and 52% in children with histopathologic findings of minimal change glomerulopathy and FSGS, respectively. Five-year ESRD-free survival rate was 21% for diffuse mesangial sclerosis. IIS responsiveness, presence of a genetic diagnosis, and FSGS or diffuse mesangial sclerosis on initial biopsy as well as age, serum albumin concentration, and CKD stage at onset affected ESRD risk. Our findings suggest that responsiveness to initial IIS and detection of a hereditary podocytopathy are prognostic indicators of favorable and poor long-term outcome, respectively, in children with steroid-resistant nephrotic syndrome. Children with multidrug-resistant sporadic disease show better renal survival than those with genetic disease. Furthermore, histopathologic findings may retain prognostic relevance when a genetic diagnosis is established
Comparison of application of 2013 ACC/AHA guideline and 2011 European Society of Cardiology guideline for the management of dyslipidemias for primary prevention in a Turkish cohort
No full textOBJECTIVE: Atherosclerotic cardiovascular disease is a major global cause of death. The common approach in primary prevention of cardiovascular disease is to identify patients at high risk for cardiovascular disease. This article analyzes and compares the application of 2013 American College of Cardiology/American Heart Association (ACC/AHA) guideline and the 2011 European Society of Cardiology (ESC) guideline for the management of dyslipidemias for primary prevention in Turkish population.
METHODS: The study included 833 patients (482 women and 351 men). Risk scores were calculated according to both guidelines and indications for statin treatment were determined according to sex and age group. Variables are presented as mean +/- SD or median with interquartile range for continuous data and as proportions for categorical data. Variables were analyzed by unpaired t-test, Mann-Whitney U test, chi-square or Fischer's exact test as appropriate.
RESULTS: The ACC/AHA would suggest statin treatment in 415 patients out of 833 (49.5%), while ESC would recommend statin for 193 patients out of 833 (23.1%)(p<0.001). Statins would be recommended for 40.4% of women and 62.6% of men for primary prevention by the ACC/AHA, while this figure was 12% for women and 38.4% for men according to the ESC guideline (p<0.001 for both).
CONCLUSION: When compared to the ESC guideline, the ACC/AHA guideline suggests augmented statin treatment for primary prevention in Turkish populatio
Milli mücadele döneminde rıza mühendisliği Halide Edib Adıvar
No full textBu tez çalışması Milli Mücadele Dönemi’nde hem İstanbul Hükümeti hem de
Ankara Hükümeti tarafından yürütülmeye çalışılan rıza mühendisliği uygulamalarını
anlatmaktadır. Gustave Le Bon, Sigmund Freud ve Noam Chomsky gibi araştırmacıların
literatüre katkısı ile ortaya çıkan bu kavram, halkların yöneten bir grup tarafından ikna
edilmesi süreçleri ve bu süreçte uyguladığı çeşitli propaganda faaliyetlerinin bir bütünü
olarak düşünülebilir. Bu kavram 20. yüzyıldaki çeşitli araştırmalar ile desteklenmiş ve
halkla ilişkiler alanının en önemli araştırmalarından biri haline gelmiştir. İşte bu tez, bu
yapılan çalışmaların belirttiği uygulamalara Milli Mücadele Dönemi’nde ne kadar sahne
olmuş, bunu açıklamayı hedeflemektedir.
Bu tez çalışması, yukarıda belirtilen halkla ilişkiler kavramının teorik boyutunun,
tarihi süreç ile harmanlanmasını kapsanmaktadır. Bu kapsamı ile daha önce yapılan
çalışmalar arasında özgün bir tez olması amaçlanmaktadır. Bu çalışma boyunca öncelikle
bu kavramın tarihsel gelişimi, araştırmacıların bulguları ve vardıkları sonuçlar ile
yöntemler belirlenmiştir. Daha sonra ise rıza mühendisliği kavramının Milli Mücadele
Dönemi’ndeki uygulamaları açıklanmaya çalışılmıştır. Daha sonra Milli Mücadele'nin
önemli figürlerinden olan Halide Edib Adıvar'ın propaganda faaliyetleri incelenmiştir.
Sonuç olarak, bu tez çalışması, Milli Mücadele'nin kazanılmasında bahsedilen rıza
mühendisliği çalışmalarının ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu desteklemektedir.
This study explains the practices of the manufacturing concept term during the
Turkish War of Independence, by both Istanbul and Ankara Governments. This term,
which appeared in the literature with the works of Gustave Le Bon, Sigmund Freud and
Noam Chomsky, is defined as persuasion of the crowds by various propaganda practices
by the ruling class. This term is supported by various works published in 20th century and
became one of the most significant research areas of the public relations field. Therefore,
this study aims to explain the relations between these researches and the methods have
been used during the Turkish War of Independence.
This study contains the theories introduced in the field of public relations above and
their correlation with the historical chronology. In this aspect, it is aimed to promote this
study as a unique one among the others. Throughout the study, the historiography of this
term, the discoveries and results of the researchers and the methods are determined. Then,
the practices of these findings are tried to be explained. In the last chapter, Halide Edib
Adıvar's, who was one of the leading figures of the Turkish War of Independence,
propaganda activities are examined. As a result, this study supports that the manufacturing
consent activities, which have been conducted throughout the Turkish War of
Independence, has very significant role for the victory
Dısturbance rejectıon and attıtude control of quadrotor wıth log
No full textThis thesis is about mathematical modelling, control design of a quadrotor and stating the differences between Gausissan white noise and Wind Shear turbulence. Quadrotor has four rotors and flies through the generated thrust and torques by these rotors. Altitude and attitude control of the quadrotor has always been a research subject. This thesis is focused on two main topics. Firstly, designing altitude and attitude controls of a quadrotor under Wind Shear turbulence and Gaussian white noise. Secondly, showing the different effects of the Gaussian white and Wind Shear on the quadrotor system. For mathematical model, Newton-Euler formalism is used. Linear control techniques such as, LQG and PID are used for altitude and attitude control. Kalman Filter is used for state estimation and noise filtering. Finally, the effects of wind turbulence and Gaussian white noise on the quadrotor system is examined and showed by simulations both separately and together. The results shows that, Wind Shear and Gaussian white noise had different effects on the quadrotor system and the proposed control approach successfully rejected these disturbances.
Bu çalışma quadrotor’un matematiksel modellemesi, kontrol tasarımı ve beyaz Gauss gürültüsü ile rüzgar değişim türbülansının farklarını belirtmek üzerinedir. Quadrotor’ un dört adet pervanesi bulunur ve bu pervanelerin ürettiği itki ve tork ile uçar. Quadrotor’un davranış kontrolü her zaman araştırma konusu olmuştur. Bu tez iki ana noktaya odaklanmaktadır. Öncelikle quadrotor’ un Gauss gürültüsü ve rüzgar değişimi türbülansı bozucu etkileri altında davranış kontorlünü sağlayacak kontrolcüleri tasarlamak. İkici olarak da Gauss gürültüsü ile rüzgar değişimi türbülansı arasındaki ortaya koymaktır. Matematiksel model için Newton – Euler formalizmi kullanılmıştır. Doğrusal kontrol teknikleri olarak LQG ve PID kontrol kullanılmıştır. Durum tahmini ve gürültü engelleme için Kalman filtresi kullanılmıştır. Son olarak, rüzgar değişimi türbülansı ve beyaz Gauss gürültüsünün sisteme etkileri birlikte ve ayrı ayrı incelenmiş ve simulasyonla ortaya koyulmuştur. Elde edilen sonuçlar, rüzgar değişimi türbülansı ve beyaz Gauss gürültüsünün sistemde farklı etkilere yol açtığını ve bu çalışmada önerilen yaklaşımın bu bozucu etkileri başarılı bir şekilde giderdiğini göstermektedir
Sürdürülebilir çimento sektörü endeksi
No full textÇimento sanayisi 58.681.660 ton CO2/yıl miktarında CO2 salımı ile yüksek ve elektrik tüketimi toplam 7.606.989 MWh ile enerji yoğun bir sektör olmakla birlikte, Türkiye ekonomisine katkısı yadsınamaz durumdadır. Ülkemizdeki çimento fabrikalarının tamamını kapsayan detaylı çalışmalar literatürde yer almamaktadır. Bu çalışma ile Türkiye’de 2014 yılında aktif olarak faaliyet gösteren 49 adet entegre çimento fabrikası irdelenmiş, Yenilenebilir Enerji Genel Müdürlüğü’ne iletmiş oldukları enerji, üretim ve CO2 salım verileri dikkate alınarak sürdürülebilir çimento sektörüne yönelik endeks oluşturulması amaçlanmıştır.
Çalışmada üç farklı boyut olarak enerji, çevre ve ekonomi kapsamında oluşturulan
15 adet alt gösterge tanımlanmış, Sürdürülebilir Çimento Sektörü Endeksi oluşturulmuştur. Kompozit endeks yöntemiyle farklı ölçüm birimlerine sahip veriler (kWh / ton klinker, kWh / ton çimento, Ton CO2, %, TL gibi) kullanılmıştır. Aynı gösterge setindeki değerler setin en yüksek ve en düşük değerlerine göre 1-0 arasında normalize edilmiştir. Göstergeler en yüksek ve en düşük değerler arasında normalize edilirken göstergenin kapsamına göre iki farklı durum oluşmaktadır. Bu nedenle yüksek değerlerin tercih edildiği durumlar (örn. Salım tasarrufu, ekonomik kazanç) ve düşük değerlerin tercih edildiği durumlar (örn. enerji yoğunluğu, CO2 salımı yoğunluğu) için ilgili denklemler kullanılmıştır.
Normalize edilen verilerle belirlenen boyutlar, alt göstergeler ve üç boyutun birarada değerlendirilmeleri yapılarak fabrika bazında sıralamalar ortaya konmuştur. Boyutlara farklı ağırlıklar verilerek sıralamaların değişimi incelenmiştir. En iyi uygulamalar üzerinden, özgül enerji yoğunluğunun düşürülebileceği, doğrudan ve dolaylı CO2 salımlarının azaltılması, atıkların bertarafı ve ekonomiye katkı sağlayacak büyük boyutta öneriler dile getirilerek ideal çimento fabrikası için öneriler geliştirilmiştir. Sektörde uygulamaya yeni başlanan atık ısıdan geri kazanım ve kullanım oranı düşük olsa da ikincil (atık) yakıt kullanımının olumlu etkileri, yapılan endeks çalışmasıyla bu iki uygulamayı gerçekleştiren fabrikaların sıralamalardaki durumlarıyla ortaya konmuştur.
It is evident that the cement industry has an important contribution to the Turkish economy while having a CO2 emission level of 58.681.660 tonnes CO2/year and being an energy intensive industry with an electric consumption of 7.606.989 MWh. In contrast, there is an absence of detailed studies in the literature covering the entire cement plants in Turkey. In this study, 49 integrated cement plants which were active in 2014 are analyzed, and it is intended to form an index dedicated to a sustainable cement sector based on the energy, production and CO2 emissions data presented to the General Directorate of Renewable Energy.In the study, 15 sub-groups covering 3 dimensions as energy, environment and economics have been identified and a Sustaınable Cement Sector Index has been developed. Various measurement units (kWh / ton clinker, kWh / ton cement, Tonne CO2, %, TL etc.) have been utilised and a composite index method has been applied. The data in the same data set are normalised between 1 – 0 as per the lowest and the highest values. Two conditions occur while normalising the data between the lowest and the highest values. Therefore, respective equations are used in the cases where high values (emission lowering, economical benefits etc.) or low values are prefered (energy intensity, emission intesity etc.).The plants are evaluated with the normalised data identified per dimension, sub- indicators and the three dimensions together. The change of the order of the plants with the changes in the various weights are analyzed. Via the best available techniques, suggestions for the ideal cement plant have been developed under emissions lowering, decreasing the specific energy intensity, co-generation of the wastes, decreasing the direct and indirect CO2 emissions and contribution to the economics scope. The positive effects of waste heat recovery, which have recently been started to be utilised in the sector, and the use of secondory fuels while in a lower extent are put forth while the order of the plants that realize both of these applications in their facilities are investigated
Bir tekstil fabrikasında çalışan işçilerin beslenme durumlarının saptanması
No full textBu çalışma, tekstil fabrikasında çalışan işçilerin beslenme alışkanlıkları,
antropometrik ölçümleri, fiziksel aktivite düzeyleri, yaşam kaliteleri ve beslenme
durumlarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma, Aralık 2016- Şubat 2017
tarihleri arasında Tokat ili Erbaa ilçesinde tekstil ürünleri üretimi yapan bir fabrikada
gündüz çalışan 18-65 yaş arası 405 tekstil fabrikası işçisi (166 erkek, 239 kadın)
üzerinde yürütülmüştür. Bireylerin demografik özellikleri, beslenme alışkanlıkları,
antropometrik ölçümleri, fiziksel aktivite düzeyleri saptanmış ve WHO-8 EUROHIS
Yaşam Kalitesi Ölçeği uygulanmıştır. Bireylerin besin tüketim düzeyleri 3 günlük
besin tüketim kaydı yöntemi ile belirlenmiştir. Çalışmaya katılan bireylerin %41’i
erkek %59’u kadındır ve yaş ortalamaları 30.1±8.9 yıl olarak saptanmıştır. Bireylerin
%84.4’ünün öğün atladığı ve en fazla (%44.7) atlanan öğünün sabah kahvaltısı
olduğu saptanmıştır. BKİ ortalaması erkeklerde 24.3±3.8 kg/m2ve kadınlarda
25.7±5.9 kg/m2 olarak tespit edilmiştir. BKİ sınıflamasına göre, işçilerin %6.2’si
zayıf, %47.4’ü normal, %29.6’sı hafif şişman, %16.8’i obez ve morbid obez olduğu
saptanmıştır. Çalışmaya katılan erkeklerin günlük diyetleri ile ortalama
1804.9±326.4 kkal ve kadınların 1649.5±335.3 kkal enerji aldıkları tespit edilmiştir.
Türkiye Beslenme Rehberine göre değerlendirildiğinde işçilerin günlük diyetlerinde
ve işyerinde öğle öğününde tükettikleri enerjinin yetersiz olduğu saptanmıştır.
Bireylerin günlük diyetlerinde tükettikleri ortalama yağ ve doymuş yağdan gelen
enerji yüzdesinin önerilerin üzerinde olduğu belirlenmiştir. Diyetle günlük alınan
mikro besin ögeleri ortalama miktarları TÜBER önerileri ile karşılaştırıldığında;
işçilerin A vitamini, E vitamini, K vitamini, sodyum ve fosfor dışındaki vitamin ve
mineralleri yetersiz tükettikleri saptanmıştır. İşçilerin işyerlerinde öğle öğününde
makro ve mikro besin ögelerini yetersiz tükettikleri belirlenmiştir. Bireylerin yaşam
kalitesini en fazla olumsuz etkileyen durum maddi yetersizliklerdir. İşçilere
uygulanan WHO-8 EUROHIS Yaşam Kalite Ölçeği’ne göre en düşük ortalama puanı bireylerin ihtiyaçları için yeterli paraya sahip olma durumları (2.6±0.8) almıştır.
Toplam gelir durumu (r=0.141, p=0.004) ve yağsız vücut kütlesi (r=0.106, p=0.035)
ile toplam yaşam kalitesi arasında pozitif yönde anlamlı ilişki saptanmıştır. Günlük
diyetle alınan enerji, protein, TDYA, DYA, B12 vitamini, piridoksin, kalsiyum, demir
ve kırmızı et tüketimi ile yaşam kalitesi toplam puanı arasında pozitif yönde anlamlı
ilişki saptanmıştır (p<0.05). Sonuç olarak tekstil fabrikasında çalışan işçilerin
işyerlerinde ve günlük diyetlerinde yeterli ve dengeli beslenemedikleri belirlenmiştir.
Bireylere sağlıklı yaşam tarzı ve beslenme alışkanlıkları kazandırarak yaşam
kalitelerinin artması sağlanmalıdır.
This study was performed to determine the nutritional habits, anthropometric
measurements, physical activity levels, quality of life and nutritional status of
workers in the textile factory. The study was conducted on 405 day-workers (166
males, 239 females) between the age of 18-65 working in a factory that produces
textile products in Erbaa district of Tokat between December 2016 and February
2017. Individuals' demographic characteristics, eating habits, anthropometric
measurements, physical activity levels were determined and the WHO-8 EUROHIS
Quality of Life Scale was applied. The nutrient consumption levels of the individuals
were determined by a three day 24-hour food intake record. The average age of
participants was 30.1 ± 8.9 years. It has been determined that 41% of the individuals
were male and 59% were female. Workers stated that %84.4 of the individuals had
skipped meals and it was determined that the most (44.7%) skipped meals were
morning breakfast. The mean BMI was 24.3 ± 3.8 kg / m2 in males and 25.7 ± 5.9
kg/m2 in females. According to BMI classification, it was determined that 6.2% of
the workers were underweight, 47.4% were normal, 29.6% were overweight, 16.8%
were obese and morbid obese. The average energy consumption of male worker was
found to be 1804.9 ± 326.4 kcal and female worker was found to be 1649.5 ± 335.3
kcal with daily diets. According to the recommendations of the Dietary Guidelines
for Turkey, it has been found that energy intake at lunchtime in the workplace and
workers’ daily diets are insufficient. It has been determined that individuals are
consuming a high percentage of the energy from the dietary total fat and saturated
fat. When the average daily intake of micronutrients on a diet is compared with the
Dietary Guidelines for Turkey, it was found that the majority of workers consumed
inadequate vitamins and minerals without vitamin A, vitamin E, vitamin K, sodium
and phosphorus. It has been found that workers do not consume enough macro and
micronutrients at lunchtime in workplaces. The most negative impact on the quality of life of workers is the financial inadequacies. According to the results of the
variables of the WHO-8 EUROHIS Quality of Life Scale applied to the workers, it
was found that the lowest average score (2.6 ± 0.8) was the ability to have enough
money to meet the needs. There was a positive important correlation between total
income status (r=0.141, p=0.004), lean body mass (r=0.106, p=0.035) and total
quality of life. There was a positive important correlation between the consumption
of energy, protein, monounsaturated fatty acids, saturated fatty acids, vitamin B12,
pyridoxine, calcium, iron and red meat consumed in the daily diet and total quality of
life score (p <0.05). As a result, it has been determined that workers in the textile
factories can not feed adequately and balancedly in their workplaces and daily diets.
Increasing quality of life should be provided by giving individuals healthy lifestyle
and eating habits
TMS/TFRS'lerdeki değerleme ilkeleri ve vergi sistemi ile yakınsama olanaklarının araştırılması
No full textÖncelikle ülkemizde halka açık işletmeler, finansal kuruluşlar ile sigorta şirketlerinin
tamamının UFRS’ler ile tam uyumlu TMS/TFRS’leri uygulamaları zorunlu hale gelmiş olup,
14.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 6102 Yeni TTK, UFRS’lerin ülkemiz
işletmeleri yönünden uygulama alanını genişletmiştir.
Yeni TTK hükümleri çerçevesinde sermaye şirketlerinin KGK tarafından UFRS’ler
esas alınarak yayımlanan TMS/TFRS’lerin uygulanmasını gündeme getirmiş olması
nedeniyle, mevcut VUK’un değerleme hükümlerinde TMS/TFRS’de yer verilen ölçüm
hükümlerine uygun olarak benzer bazı düzenlemelerin yapılmasının mümkün olup
olmadığının araştırılması gerekliliğini ortaya çıkarmıştır.
Bu araştırma ile mevcut durumda vergi kanunları ile TMS/TFRS’ler arasındaki
uyumun hangi düzeyde olduğu, yeni dönemde yayımlanması planlanan VUK ile bu uyumun
hangi noktaya taşındığı ve VUK’ta yapılması planlanan değişikliklere kıyasla bu uyumun
daha da ileriye taşınmasının mümkün olup olmadığı tespit edilmeye çalışılmıştır.
Bu bağlamda, çalışmamızda yeni dönemde VUK’ta yapılması planlanan
değişikliklerle, mevcut VUK’ta yer alan değerleme hükümleriyle TMS’de yer alan ölçüm
hükümleri arasındaki uyumun daha da ileriye taşınmasının mümkün olup olmadığı sorusu
yanıtlanmaya çalışılmıştır.
Araştırmanın sonucunda yayımlanması öngörülen yeni VUK’un değerleme
hükümlerinde TMS/TFRS’de yer verilen ölçüm hükümlerine uygun olarak benzer bazı
düzenlemelerin yapılmasının herhangi bir vergi kaybına neden olmayacağını
TMS/TFRS’lerde benimsenen değerleme hükümleriyle karşılaştırmalı olarak ortaya koymak
suretiyle VUK’ta yer verilmesi mümkün olan öneriler sıralanmıştır.
To beginwith, adoptionof TAS/TFRS implementationsbywhich is fullycompliantwith
IFRS has comeunder an obligation for publiccompanies, financialinstitutions and
insurancecompaniesthatoperate in Turkey. IFRS implementationsareas for TurkishBusinesses has
beenexpendedby 6102 numberednewTurkishTradeCodewhichwaspromulgated on
14.02.2011datedOfficialGazette.
The reasonwhynewTurkishTradeCodeprovisions has broughtintoquestionthat the
stockcorporationsshouldimplement TAS/TFRS which is publishedby KGK predicatedupon IFRS,
the researchneedwhether it is possible to makelikelyadjustments in the evaluationprovisionsof
currentTurkish Tax Code in accordancewith the measurement of provisionsmentioned in
TAS/TFRS has arisen.
Thisresearchaims to determineTAS/TFRS’ alignmentlevelwith the current tax codes,how
well the alignment with tax code that is planned to be promulgated in the new period has
executed towards TAS/TFRS and whether it is possible to move forward the alignment level with
adjustments which is planned to be made on tax code.
Withinthiscontext, thisstudyaims to respond to the question of probabilitiesof move
forward the alignment levelwith adjustments which is planned to be made on tax code and
evaluationprovisionsof currentTurkish Tax Code in accordancewith the measurement of
provisionsmentioned in TMS.
There is no risk of tax loss in makingadjustments on evaluationprovisions in the new tax
code in accordancewiththe measurement of provisionsmentioned in TAS/TFRSwhich is
anticipated to be promulgatedafter the resultof theresearch and possiblesuggestionswhich are
likely to be mentioned in tax code are listed on the conditionthatadoptedevaluationprovisions in
TAS/TFRS are presented
Karayolları motorlu araçlar zorunlu mali sorumluluk sigortasında hasar oranlarının hesaplanması ve hasar oranlarının tahmini emekliler sigorta örneği
No full textRisklerin gerçekleşmesi sonucu doğabilecek zararları gidermek için kullanılan, ekonomi için milli kaynakları koruyup, güçlendiren, sermaye birikiminin güvenli bir yol ile sağlanmasına aracılık eden ve bireyler için önemli bir tasarruf aracı olan sigorta sistemi, günlük hayatın her anında maruz kalabileceğimiz riskler düşünüldüğü zamanlarda hayatımızın ayrılmaz bir parçası olarak karşımıza çıkmaktadır.
Türk sigortacılık sektörünün gelişmesinde önemli bir yeri olan Trafik Sigortasının serbest tarifeyle belirlenen primleri son zamanlarda sigortalılar için ödenebilir rakamlar olmaktan uzaklaşırken, sigorta şirketlerinin de teminat kapsamı dahilinde meydana gelen hasar tazminatlarını ödeme güçlerini zorlayan bir sigorta branşı haline gelmiştir. Özellikle 1 Haziran 2015 tarihinde yürürlüğe giren, trafik sigortası teminat kapsamındaki değişiklikler motorlu araç işletenlerin hak ve yükümlülüklerini arttırmıştır.
Trafik sigortası insanların kaza sonucu 3. şahıslara vermiş oldukları maddi ve bedeni zararları temin etmekle beraber, öncesinde getirmiş olduğu prim ödeme zorunluluğu son zamanlarda insanların maddi olarak karşılık ayıramama probleminden kaynaklanan nedenler dolayısıyla trafikte sigortasız dolaşan araç sayısının beş milyona kadar çıkmasına sebep olmuştur.
Bu çalışmada sigortacılık sektörü, Trafik Sigortası branşında mevzuat açısından incelenmiş, son on yıldaki gelişimi; hasar prim oranları baz alınarak karşılaştırılmıştır. Karşılaşılan problemler odaklı olarak ilerlenen sürecin sonunda da sektörün içinde aktif olarak faaliyet gösteren Emeklier Sigorta acentesinin özel bir sigorta şirketinden kesilmiş trafik poliçeleri verileri kullanılarak, sigorta şirketlerinin risk prim hesaplama yöntemlerinde acente kanallarının sahip olduğu riks faktörlerininde bir etken olarak gözönünde bulundurabilmesi gerekliliği üzerinde durulmuştur.
Aynı zamanda trafik sigortası denetim ve yaptırım sisteminde eksiklikler olduğu, bu durum devam ettiği sürece, trafik sigortası branşında, ekonominin önemli bir istihdam ve fon akışının sağlandığı sigorta sektöründen olumsuz yönde etkileneceği, sigorta şirketlerinin yüksek prim gelirlerine rağmen zarar etmeye devam edecekleri ve Türkiye‟de yaşamakta olan vatandaşların, günden güne artmakta olan policesiz dolaşan taşıt sayısının doğuracağı sigorta prim artışı gibi sonuçlara katlanmak zorunda olacakları bir ortamın doğacağı sonucuna varılmıştır.
Insurance system, which is used to cover losses that may arise as a consequence of risks, which protects and strengthens the national resources for the economy, acts as an intermediary for secure capital accumulation and is an important saving tool for individuals, emerges as an integral part of our lives when we consider the risks to which we can be exposed at any moment in our everyday life.
Third party motor liability (traffic) insurance which is obligatory, has significant part in the development of the Turkish insurance sector. In these days, Third party motor liability‟s premiums which is determined by free tariff system aren‟t affordable for the most of policyholders who are living in Turkey and it‟s claims settlement forces to solvency margin of insurance companies. Especially, changes of third party motor liability‟s coverage which has increased to insured‟s claims and liabilities after 01.06.2016. For these reasons, Five millions of people who are in Turkey has used to their motor vehicles without policy although it is obligatory. In this study, insurance sector has been examined in terms of legislation in the third party motor liability insurance branch and has been compared in terms of loss ratios its developments over the last ten years. At the end of the problem-focused process, Emeklier Agent‟s policies are had from a private insurance company have used and they are grouped according to risk factors. As a result of this findings, It is emphasized that risk factors of insurance agents are very important issue for insurance companies when risk premiums are calculated. On the other hand, Inspections and penalties of traffic insurance aren‟t enough for the holder of motor vehicles who are driving to car without policy and as long as this situation continues, it is estimated that both insurance sector which are very important part of the economy about employment and fund flow, insurance companies will be damaged and citizens in Turkey will have to endure to premium increases
Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi'nde çalışan yetişkin bireylerin beslenme durumları ile uyku kalitesi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
No full textBu çalışma, Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi’nde çalışan yetişkin bireylerde
beslenme alışkanlıkları ve uyku kalitesi arasındaki ilişkinin saptanması amacıyla
yapılmıştır. Çalışma, yaşları 19-64 arasında olan sağlıklı, herhangi bir diyet
uygulamayan, çalışmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden, 80 kadın, 40 erkek
toplam 120 birey üzerinde yürütülmüştür. Bireylerin, demografik özellikleri, sigara
ve alkol kullanımı, fiziksel aktivite durumu, beslenme alışkanlıkları ve çalışma şekli
anket formuyla sorgulanmıştır. Günlük enerji ve besin alımını belirlemek için 3
günlük besin tüketim kaydı alınmış, uyku kalitesinin değerlendirilmesinde Pittsburgh
Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) uygulanmış, antropometrik ölçümleri alınmıştır. BKİ
ortalaması kadınlarda 23.3±4.4 kg/m2; erkeklerde ise 26±3.2 kg/m2 bulunmuştur
(p<0.05). Vücut yağ yüzdesi ortalaması kadınlarda 26.2±8.7, erkeklerde 19.9±4.7
olarak bulunmuştur (p<0.05). Yaş arttıkça bireylerde iyi uyku kalitesi sıklığının
arttığı saptanmıştır (p<0.05). Cinsiyet, eğitim durumu, medeni durum, meslek,
yaşanılan kişi, çocuk yaşına göre uyku kalitesi anlamlı farklılık göstermemektedir.
Vardiyalı çalışanların PUKİ puan ortalaması 7.90±3.56, vardiyasız çalışanların
5.78±3.12’dir (p<0.05). Vardiyalı çalışanların %70.6’sının, vardiyasız çalışanların
%46.4’ünün uyku kalitesi kötüdür (p<0.05). Çalışma süresi 1 yıldan az olanların
%62.5’i, 1-4 yıl çalışanların %73.9’u, 5-8 yıl çalışanların %61.1’i 9-12 yıl
çalışanların %54.5’i, 13 yıl ve üzeri çalışanların ise %24.1’i kötü uyku kalitesine
sahiptir (p<0.05). Kadın ve erkeklerde alınan antropometrik ölçümlerin ortalaması
uyku kalitesi ile anlamlı farklılık göstermemektedir (p>0.05). İyi uyku kalitesine
sahip kadınların riboflavin, folat ve kalsiyum; iyi uyku kalitesine sahip erkeklerin
folat ortalaması kötü uyku kalitesine sahip olanlarınkinden anlamlı derecede
yüksektir (p<0.05). Vardiyalı çalışanlarda PUKİ puanının, çoklu doymamış yağ
asitleri, pridoksin, riboflavin ve folat ile negatif yönlü korelasyon gösterdiği bulunmuştur (p<0.05). Sigara, alkol kullanımı ve fiziksel aktivite ile uyku kalitesi
arasında anlamlı ilişki bulunamamıştır (p>0.05). Yatmadan önce yemek tüketenlerin
%72.7’si, tüketmeyenlerin %50.6’sı kötü uyku kalitesine sahiptir (p<0.05). Öğün
atlayanların %71.9’u kötü, atlamayanların ise %42.9’u kötü uyku kalitesine sahiptir
(p<0.05). Uyku ve beslenme durumunun sağlık üzerinde birçok etkisi bulunmaktadır.
Bu nedenle çalışan bireylerin uyku kalitesinin artırılması ve beslenme durumlarının
iyileştirilmesi için bireylere eğitimler verilmeli, çalışma koşulları iyileştirilmelidir