1983 research outputs found
Sort by
Sağlık çalışanların diyetiysenlere yönelik tutum ve davranışlarının berlilenmesi
No full textBu çalışma, sağlık çalışanlarının diyetisyenlere yönelik tutum ve davranışlarının belirlenmesi amacıyla planlanmıştır. Bu çalışmaya Ufuk Üniversitesi Dr. Rıdvan Ege Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapan 18-65 yaş arasında 170 sağlık çalışanı gönüllü olarak katılmıştır. Çalışma verileri Şubat-Mart 2018 tarihleri arasında, anket yöntemiyle toplanmıştır. Verilerin toplanmasında kullanılan anket formu demografik özellikler, beslenme bilgisi, diyet/ diyetisyen ile ilgili tutumları ile Ekip Çalışması Tutumları Ölçeği (EÇTÖ) içermektedir. Çalışmaya katılan bireylerin %69.4'ü kadın, %30.6'sı erkek olup yaş ortalaması 35.7211.45 yıldır. Çalışmaya katılan bireylerin %97’si 4 yıllık beslenme ve diyetetik lisans programını tamamlayanların diyetisyen olduğunu belirtmiş, %54.6’sı en güvenilir beslenme bilgi kaynağı olarak ‘’diyetisyen’’ yanıtını vermişlerdir. Çalışmada kullanılan EÇTÖ’ den alınabilecek en düşük puan 66, en yüksek puan 136’dır ve katılımcıların puan ortalaması 108.6911.11 olarak saptanmıştır. En düşük sayıda hastanın Temel Tıp Bilimleri biliminden diyetisyene yönlendirildiği ve bu birimin en düşük EÇTÖ puan ortalamasına sahip olduğu saptanmıştır. En yüksek EÇTÖ puan ortalaması Dahiliye birimine ait olup bu birimde çalışanlar sağlık çalışanları, hekim yanında diyetisyenin de hasta vizitlerine katılması gerektiğini ifade etmişlerdir. Katılımcılar meslektaş ve hastalarına vakit ayırdıkları ve gerekli durumda diyetisyenle iletişim kurabildiklerini belirtmiş olsalar da EÇTÖ puan ortalamaları yükselirken bireyler arası iletişim becerilerinin ve yaşam şekli hassasiyetinin azaldığı saptanmıştır. Sonuç olarak üst yönetimlerin desteği ile ekip çalışmasını güçlendirecek hizmet içi eğitim programlarının gerekli olduğu saptanmıştır. EÇTÖ puanını arttırmak için ekip içerisinde bireyler arası görev dağılımı eşit olmalıdır. Bu eşitlik ekip çalışmasına diyetisyen de dâhil edilerek hastanın beslenmesinden sorumlu olmalı ve bu sayede hasta tedavisi daha verimli ve kaliteli olmakla beraber hastanede yatış süresinde de azalma görüleceği belirlenmiştir.
This study was planned to determine the attitudes and behaviors of health professions towards dieticians. One hundret and seventy health workers between the ages of 18 and 65 who work at Dr. Rıdvan Ege Training and Research Hospital participated voluntarily. Data of the study were collected by using a questionnare between February and March 2018. The questionnaire used to collect the data includes demographic characteristics, nutrition knowledge, attitudes towards dietary/ dietician and Team Work Attitudes Scale (TWAS). 69.4% of the participating individuals were female, 30.6% were male and the average age was 35.7211.45 years. 97% of the individuals participating in the study stated that those who completed the 4 years nutrition and dietetic degree program were dietitians and 54.6% of individuals answered the most reliable nutririton information source as ‘’ dietitian’’. The lowest score that can be obtained from the TWAS used in the study is 66, the highest score is 136 and the average score of the participants is 108.6911.11. It was determined that the lowest number of patients were directed to dietitian from the Department of Basic Medical Sciences and this department had the lowest average TWAS score. The highest average score of TWAS belongs to the Department of Internal Sciences and the employees in this unit stated that health workers and physicians as well as dietitians should participate in patient visits. Even though the participants gave time to colleagues and patients and indicated that they could communicate with the dietician when necessary, it was found that the communication skills of the individuals and their life style sensitivity decreased as the average of the TWAS scores increased. As a conclusion with the support of top management, in-service training programs that will strengthen the team's work are required
Serebral palsi hastalığı olan çocuklarda orta kulak rezonansının değerlendirilmesi
No full textAmaç: Serebral Palsili (SP) çocukların motor fonksiyonlarındaki azalma sonucu
yutma fonksiyonlarında değişiklikler oluşabilir. Bu değişikliklerin de östaki
fonksiyonlarını etkilemesi olasıdır. Bu durum da orta kulak rezonans frekansında
(RF) değişikliklere neden olabilir. Bu çalışma ile SP‟li çocukların orta kulak RF
değerlerinin belirlenmesi ve ileride yapılacak daha kapsamlı çalışmalara bir alt yapı
sağlanması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Başkent Üniversitesi Konya Uygulama ve Araştırma Merkezi
Odyoloji Ünitesinde işitme kaybı şikayeti olmayan ve otoskopik muayenesi normal
olan 5-15 yaş aralığında toplam 60 (120 kulak) çocuk çalışmaya dahil edilmiştir. SP
tanısı konan 30 çocuk çalışma grubunu, tamamen sağlıklı olan 30 çocuk kontrol
grubunu oluşturmuştur. Tüm katılımcıların her iki kulağından multifrekans
timpanometri ile elde edilen RF değerleri değerlendirmeye alınmıştır.
Bulgular: Her iki grup arasında yaş ve cinsiyet bakımından anlamlı bir fark
bulunmamıştır. SP‟li çocukların sağ kulak RF ortalaması 981±369, sol kulak RF
ortalaması 1099±398 bulunmuştur. Kontrol grubunun sağ kulak RF ortalaması
1080±328, sol kulak RF ortalaması 1190 ±296 bulunmuştur. Her iki grup arasında
RF değerleri açısından anlamlı fark tespit edilmemiştir.
Sonuç: Sonuç olarak bu çalışma ile SP‟li çocukların RF değerlerinin kendi yaş
gruplarındaki sağlıklı çocukların RF değerlerine göre değişiklik göstermediği ortaya
konmuştur. Bu bulgulardan yola çıkarak multifrekans timpanometrinin effüzyonlu
otitis media, otoskleroz gibi RF değerinde değişiklik yarattığı bilinen hastalıkların
ayırıcı tanısı amacıyla SP‟li hasta popülasyonun da da güvenle kullanılabileceği
söylenebilir.
Aim: Changes in swallowing functions may occur as a result of reduced motor
functions in children with cerebral palsy (CP). It is possible that these changes will
also affect eustachian tube functions. This can also cause changes in middle ear
resonance frequency (RF). This study aimed to determine middle ear RF values of
children with CP and to provide an infrastructure for more extensive studies to be
done in the future.
Material and Methods: A total of 60 children (120 ears) were included in the study
at the Audiology Unit of Baskent University Konya Research and Teaching Center,
in the age range of 5-15 years, who had no hearing loss and had normal otoscopic
examination. Study group consist of 30 children with CP and control group consist of
30 healthy children. The RF values obtained from both ears of all participants were
evaulated.
Results: There was no significant age and gender difference between the groups.
Children with CP had a right ear RF average of 981 ± 369 and a left ear RF average
of 1099 ± 398. The right ear RF average of the control group was 1080 ± 328 and the
left ear RF average was 1190 ± 296. There was no significant difference between the
two groups in terms of RF values.
Conclusion: In conclusion, this study showed that the RF values of children with CP
is not different from the RF values of healthy children in their age group. From these
findings, it can be said that the multifrequency tympanometry can be safely used in
the patient population with CP in order to differentiate the known diseases that cause
changes in RF values such as otosclerosis and otitis media with effusion
Üstün yetenekli ortaokul öğrencilerinin proje tabanlı temel robotik eğitim süreçlerindeki yaratıcı, yansıtıcı düşünme ve problem çözme becerilerine ilişkin davranışlarının ve görüşlerinin incelenmesi
No full textÖZ: Bu çalışmanın amacı, üstün yetenekli öğrencilerin proje tabanlı temel robotik eğitim süreçlerindeki yaratıcı düşünme, yansıtıcı düşünme ve problem çözme becerileri ile robot geliştirme süreçlerindeki görüşlerinin ve davranışlarının incelenmesidir. Nitel ve nicel yöntemlerin birlikte kullanıldığı bir durum çalışması olan bu araştırma 2015-2016 eğitim öğretim yılının yaz tatilinde Ankara ilindeki bir Bilim ve Sanat Merkezi’ndeki (BİLSEM) 12-13 yaş arası 7 öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmacı tarafından geliştirilen Ürün Geliştirme Performansı Rubriği, uygulama sonu ve boylamsal Görüşme Formları, Öğrenci Günlükleri ve Araştırmacı Günlük Notları ile elde edilen veriler nitel veri çözümleme teknikleri ile çözümlenmiştir. Ayrıca üstün yetenekli öğrencilerin karakteristiklerine ilişkin tespit yapabilmek amacıyla Çocuklarda Problem Çözme Envanteri (ÇPÇE) ile Yansıtıcı Düşünme Düzeyini Belirleme Ölçeği (YDDBÖ) kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizine göre proje tabanlı temel robotik eğitiminin, üstün yetenekli öğrencilerin yaratıcı düşünme, yansıtıcı düşünme ve problem çözme becerilerine katkı sağladığı, öğrencilerin proje tabanlı temel robotik eğitimi ardından, aradan geçen sekiz aylık bir süre sonrasında halen robotik tabanlı ürün geliştirme süreçlerine devam ettikleri ve olumlu tutum geliştirdikleri sonucuna varılmıştır.
ABSTRACT: The purpose of this study is to investigate the behaviors of gifted students related to their creative, reflective thinking and problem solving skills in their project based basic robotics summer course in 2015-2016 Science and Art Center in Ankara. Participants of this study were seven secondary school gifted studens between the age of 12-13. This study was a qualitative case study. Data were collected trough Project Performance Rubric that was developed by the researcher, interviews during course, longtitutional interviews, researchers diary, and students’ diaries. Those data were analysed through qualitative analysis methods. On the other hand, quantitative analysis was conducted on the data where characteristics of students were collected through childrens’ Problem Solving Scale and Reflective Thinking Scale. Results indicated that the project based basic robotics course seems to be attributed students’ creative and reflective thinking skills as well as their problem skills. Students also presented positive attitudes towards robotics after eight months and it was found that they were still continuing robotics projects
Bilim kurgu filmlerinde kent ve iç mekan olgusunun zaman içindeki değişimi: Metropolis, 2001: A space odyssey, blade runner ve miniority report örnekleri
No full textModern bir olgu olan bilim kurgu filmlerini, diğer temsillerden ayıran özellik, yapıldığı
dönemin siyasal, toplumsal, ekonomik, kültürel ve teknolojik gelişmelerini
yansıtmalarıdır. Bu yaklaşım bilim kurgu filmlerinin yapıldığı dönemin sanat, tasarım ve
mimarlık kültürüyle ilişkilenmesine de yardım eder. Bu noktadan hareketle, bu tez
öncelikle bilim kurgun türünün ortaya çıkışına ve süreç içerisindeki değişimine odaklanır.
Önceleri bir edebiyat formu olarak ortaya çıkan daha sonra sinema filmleri üzerinden
anlatı bulan bilim kurguların, zaman içerisinde nasıl değiştiğine bakmak bizlere bu
temsilleri dönemin olaylarıyla ilişkilendirmemize olanak sağlayacaktır.
Bu kapsamda seçilen, değişik dönemlerde yapılmış, dört bilm kurgu filmi üzerinden
öncelikle bu filmlerin yapıldığı dönemle kurduğu ilişkiye ve dönemin önemli olaylarının
bu filmlere nasıl yansıdığına bakılır. Daha sonra çalışma, bu filmleri dönemlerin sanat,
mimarlık ve tasarım kültürüyle ilişkisi üzerinden inceler. Bu incelemede filmlerde değişen
kent ve iç mekân olgusu çalışma kapsamında ayrıca önemlidir. Metropolis (1927), 2001: A
Space Odyssey (1968), Blade Runner (1982), Minority Report (2002) filmleri üzerinden
yapılan bu inceleme bizlere bilim kurgu filmlerinin değişen dünyanın değişen
yaklaşımlarını anlamamızda belge niteliği olarak okunabileceğinin altını çizer.
It distinguishes science fiction films, which are modern phenomena, from other
representations, reflecting their political, social, economic, cultural and technological
developments. This approach also helps to relate the era of science fiction films to the
culture of art, design and architecture. From this point of view, this thesis primarily
focuses on the emergence of science fiction and the change in the process. Looking at how
science fiction, which emerged as a literary form in the first place and then narrates
through motion pictures, changes over time will enable us to relate these representations to
events of the period.
In this context, it is examined how the important events of the period and the period that
the films are made through these four films are firstly reflected in these films. Later, the
study examines these films in relation to the art, architecture and design culture of the
period. In this review, the changing urban and interior space in films is also important in
the scope of the study. This review of Metropolis (1927), 2001: A Space Odyssey (1968),
Blade Runner (1982), and Minority Report (2002) underscores that science fiction films
can be read as documentary qualities in our changing approaches to the changing world
Ankara ilinde konut poliçesi hasarı oluşan sigortalıların sigorta farkındalığı
No full textHizmet sektörü içerisinde; tasarruf kaynağı, fon yaratıcısı, ekonomik çöküntü önleyici, güven unsuru olması sebebiyle iktisadi ve sosyal açıdan önemli bir yere sahip sektörlerden biri de sigorta sektörüdür. Ancak, sigorta sektörü Türkiye’de gelişme göstermekle birlikte istenen potansiyele ulaşamamıştır. Bunun en önemli nedenlerinden biri Türk sigortalısının sigorta bilincinin yeterli düzeyde olmamasıdır.
Yapılan çalışmada sigorta bilincinin ne düzeyde olduğunu anlamak için, konut sigortası poliçesine sahip, konutunda hasar oluşması sebebiyle poliçesi aracılığı ile hasar dosyası açtırmış kişiler üzerinde bir anket yapılmıştır. Bu çalışma ışığında elde edilen sonuçlar yorumlanmıştır. Sonuçlar, katılımcıların yarısının poliçesini bankasürans aracılığı ile yaptırdığını, katılımcıların yarısına yakınının poliçeleri ile ilgili olarak prim bilgisi hariç olmak üzere, poliçe kapsamı, teminatlar, sigorta bedeli gibi konularda detaylı bilgi almadığını, katılımcıların %39,4’ünün poliçelerini hiç okumadığını göstermektedir. Katılımcıların yarısından fazlası poliçelerinin hangi teminatları karşıladığını bilmemektedir. Bir kısmı da poliçesini okuduğu halde hangi teminatların karşılandığını bilmemektedir. Katılımcılar arasında tazminat ödemesi alamayan sigortalıların %42,9’u tazminat ödemesi alamayışlarının nedenini sigorta şirketinin ödeme yapmak istemeyişi olarak görmektedir. Katılımcıların %44,9’u ankette yer alan sigorta terimlerinden hiçbirini bilmediğini ifade ederken hepsini bildiğini söyleyen sigortalılar %2,8’i oranındadır.
In terms of economic and social coverage, insurance sector is one of the sectors which has a significant place in service industry as a saving source, fund creator, economic depression preventative and a confiding symbol. On the other hand, despite the sectoral development in Turkey, the insurance sector has not yet reached its desired potential. One of the most important reasons for this is insufficiencient awareness of Turkish insured people about insurance policies.
In this study, in order to understand the level of insurance awareness, a survey was conducted among people having household insurance and filed property damage claim through their insurance policy. The results obtained in this regard were interpreted accordingly. The results show that half of the participants made their policy through bancassurance, almost half of the participants did not obtain detailed information about their policy coverage, (except of the premium) and 39.4% of the participants did not read the policy at all. More than half of the participants did not know their policy coverage and some of them did not understand their policy coverage even though they read their policy. Among the participants, 42.9% of the insured who could not receive the compensation payment thought that the reason for the unpayment was because the insurance company did not want to compensate their damages. 44.9% of respondents did not know any of the insurance terms stated in the survey and only 2.8% of the insured said that they knew all of the terms
Effect of Creatine on Rat Sciatic Nerve Injury: A Comparative Ultrastructural Study
Get PDFAIM: Creatine is an endogenous molecule synthesized in the liver, kidney and pancreas from glycine and arginine and is important for mitochondrial metabolism. It is widely used as a supplement for improving muscle mass and function for many years. As it is expected to prevent apoptosis and diminish oxidative stress, it is also studied in a number of neurodegenerative diseases for its beneficial effect in recent years. We studied the effect of creatine on the peripheral nerve injury in an experimental rat crush injury model to obtain ultrastructural evidence.
MATERIAL and METHODS: Animals were randomly divided into 3 groups having 5 animals in each group. Group 1 was the control group, Group 2 the trauma group and Group 3 the trauma+ creatine group. The first group served as sham control. In group 2 and group 3, sciatic nerves of the rats received crush injury using aneurysm clips. In group 3, daily 2 g/kg creatine monohydrate was administered via gavage after the trauma. Nerve samples were obtained at the 28th day after trauma for light and electron microscopic evaluation.
RESULTS: Our comparative analysis results suggest a possible positive effect of creatine supplement on peripheral nerve regeneration as statistical analysis revealed significant differences between group 2 and group 3. Though our finding does not represent a miracle of regenerative support, beneficial usage of creatine is documented in the present study.
CONCLUSION: Creatine supplement helps to diminish the harmful effects of peripheral nerve crush injury which is also supported by electron microscopy findings
Oxidant and Antioxidant Balance in Patients with Childhood Non-Cystic Fibrosis-Related Bronchiectasis
Get PDFObjective: To evaluate the role of the oxidant and antioxidant balance in the pathogenesis and prognosis of non-cystic fibrosis bronchiectasis (non-CF BE) in children.
Materials and Methods: Twenty-nine children with non-CF BE were enrolled between June 2009 and October 2010. Thirty healthy children were enrolled as controls. Paraoxonase 1 (PON1), total oxidant status (TOS), and total antioxidant status (TAS) serum levels were measured in controls and in patients when stable and at acute exacerbation.
Results: PON1 and TAS levels were lower in patients at acute exacerbation than in controls (P=0.05 and P=0.01, respectively). TOS levels indicative of oxidative stress were higher, and TAS/TOS levels were lower, in immune-deficient patients than control group (P=0.008 and P=0.01, respectively). TAS levels and PON1/TOS ratio were significantly lower in patients with moderate-severe bronchiectasis than in patients with mild bronchiectasis (P=0.043 and P=0.03, respectively).
Conclusion: Oxidative stress was increased and antioxidant capacity decreased in patients with non-CF BE during the exacerbation period. Antioxidant treatment in patients with non-CF BE, especially in patients with immunodeficiency and/or with moderate-severe bronchiectasis, could be helpful to reduce the frequency and severity of the attacks by reducing oxidative stress-induced damage, ultimately contributing to a better prognosis
Cost analysis and characteristics of the patients admitted to emergency service with poisoning
Get PDFObjective: To investigate the cost analysis and hospitalization rates and modes of poisoning of patients who applied to Bakent University Ankara Hospital Adult Emergency Service. Methods: Poisoning Patients who applied to emergency service due to suicide attempt between 01.01.2011-31.12.2014 were included in the study. Patients' age, gender, date of admission, definite diagnosis, the rate of hospitalization, and hospital costs were examined. A total of 646 patients were included in the study. 208 (32.2%) of the patients were male. The median age of the patients was 29 years. Results: The most causes of poisoning was drug intake. The median cost of the patients was 75.14 TL (IQR: 66.5). Conclusion: There was a positive correlation between age and cost (P<0.05). The majority of the patients apply to emergency dapartment with drug poisoning and female
The Role of Osteoprotegerin as a Cardioprotective Versus Reactive Inflammatory Marker: the Chicken or the Egg Paradox
Get PDFCardiovascular disease is one of the most frequent causes of mortality and morbidity worldwide. Several variables have been identified as risk factors for cardiovascular disease. Recently, the role of receptor activator of nuclear factor kappa B, receptor activator of nuclear factor kappa B ligand, and the osteoprotegerin system has been recognized as more important in the pathogenesis of cardiovascular disease. Besides their roles in the regulation of bone resorption, these molecules have been reported to be associated with the pathophysiology of cardiovascular disease. There are conflicting data regarding the impact of osteoprotegerin, a glycoprotein with a regulatory role in the cardiovascular system. The aim of this review is to discuss the current knowledge and the role of osteoprotegerin in cardiovascular disease
Safety and Efficacy of Ventriculostomy Procedures under Dual Antiplatelet Therapy in Patients Treated with Stent Assisted Coiling in Subarachnoid Hemorrhage
Get PDFAIM: Stent assisted coiling (SAC) is an alternative in the treatment of ruptured aneurysms. Stenting requires the use of dual antiplatelet agents. Hydrocephalus is a complication of subarachnoid hemorrhage (SAH) and may require ventriculostomy. Antiplatelet treatment carries a risk of hemorrhage in ventriculostomy. The anti-aggregant effect starts at least four hours after the initial doses of treatment. However, in many studies, ventriculostomy was performed before antiplatelet treatment and hemorrhagic complications were related to the procedure. The aim of this study was to determine the risk of ventriculostomy related hemorrhage in patients with impaired thrombocyte function and to contribute to the literature.
MATERIAL and METHODS: Between 2011 and 2016, 53 patients treated with SAC due to SAH in our clinic were retrospectively evaluated. Hemorrhagic complication risks due to antiplatelet therapy related to ventriculostomy were also evaluated.
RESULTS: All of the ventricular catheter procedures were performed at least 1 day after the dual therapy (in average 4.3 days after SAC). In 5 patients 1 ventriculostomy was performed, in 2 patients 2, and in 1 patient 6 ventriculostomies were performed. Although radiological hemorrhage was present on the catheter tract in 4 patients, no temporary or permanent neurological deficit was observed.
CONCLUSION: Impaired thrombocyte functions pose a risk in ventriculostomy. Also, evaluating the risk of hemorrhage before the antiplatelet treatment reaches its full effect may lead to false results. Studies with small patient groups with anti-aggregant therapy and impaired thrombocyte functions also contribute to the literature. Larger studies regarding this subject are needed