E-books' platform Księgarnia Akademicka Publishing
Not a member yet
2260 research outputs found
Sort by
Bieg z przeszkodami: Autoportret w pękającym zwierciadle
No full textAutobiografia, którą oddaję do rąk Czytelników, jest tekstem wieloskładnikowym. Pierwszoosobowa narracja wzbogacona jest o wplecione w nią relacje i reportaże z różnych dramatycznych wydarzeń (jak na przykład „Branka” na Poligonie Drawskim czy pobicie internowanych w Kwidzynie), wiersze i krótkie opowiadania, korespondencję, fragmenty wcześniejszych publikacji, a także fragmenty esbeckich raportów na mój temat z akt przechowywanych w Instytucie Pamięci Narodowej. Czytelnik znajdzie tu też szereg krótkich szkiców portretowych ludzi, których poznałem w czasie swojej życiowej wędrówki – od okresu młodości, poprzez okres emigracyjny w Los Angeles i w Monachium, aż po lata ostatnie, spędzone w Polsce.
Fragment Słowa wstępneg
Fenomen szkoły historii społeczno-gospodarczej Franciszka Bujaka
No full textTHE PHENOMENON OF FRANCISZEK BUJAK’S SCHOOL OF SOCIO-ECONOMIC HISTORYFranciszek Bujak, is regarded as one of the coryphaeuses of Polish socio-economic history. This was undoubtedly due to his pioneering attention to the importance of socio-economic research for the development of Polish historical science, the delineation of its subject matter and the elevation of the new field of knowledge to the status of a separate university discipline. One of the most important elements of Bujak’s struggle for the recognition of socio-economic history as a fully-fledged scientific discipline was the establishment, as a result of his organisational and didactic activities, of a scientific school which had a significant impact on the development of Polish economic historiography not only in the first decades of the 20th century, but also later.Szkoła historii społeczno-gospodarczej Franciszka Bujaka, mimo głęboko zakorzenionej świadomości jej istnienia w dziejach polskiej historiografii, nie doczekała się dotąd gruntownego ujęcia monograficznego. Niniejsze rozważania stanowią zatem próbę uzupełnienia tej znaczącej luki w literaturze historiograficznej analitycznym spojrzeniem na wyjątkową formację intelektualną wykreowaną przez Bujaka w dwudziestoleciu międzywojennym na lwowskim Uniwersytecie Jana Kazimierza.Główne rozdziały dotyczą analizy dorobku szkoły historycznej Bujaka, z uwzględnieniem powojennych losów zarówno prac badawczych, jak i ich autorów. Wątki związane z życiorysem twórcy szkoły i kierownika prac pełnią w większości przypadków funkcje uzupełniające narrację i wyjaśniające dobór tematów oraz metod badawczych wykorzystywanych przez członków omawianej formacji. Podstawę źródłową badań, obok licznych materiałów archiwalnych, stanowią przede wszystkim drukowane oryginalne teksty prac naukowych składających się na dorobek szkoły, ich recenzje, wspomnienia uczniów profesora oraz zachowane w dużej ilości sprawozdania, spisy, wykazy i pamiętniki będące wynikiem działalności uniwersytetów, towarzystw oraz instytucji naukowych. W intencji Autorki całość rozważań ma pomóc w rozstrzygnięciu wątpliwości: czy zasadne jest określenie Bujakowskiej szkoły historii społeczno-gospodarczej mianem fenomenu
Szept nocy letniej
No full textSzept nocy letniej koresponduje z Szekspirowskim Snem nocy letniej na fali naturalnego ładu, który staje się fundamentem zmian osoby i grupy zachodzących pod wpływem nieznanych dotychczas sił. Stan natury i zabawy dziecięce (kluczowe tu zabawy w wojnę, w bokserów, w dom) z pewnością będące źródłem radości dziecięcej, pełnią funkcję kodu, za pomocą którego zapisane zostają mechanizmy kulturowe, społeczne, historyczne i polityczne. W tej grze chodzi o coś więcej, a tym czymś jest moim zdaniem zachowanie autentyczności, siła woli do tego potrzebna, a także sporządzenie dla potomnych notatki z niewyrastania z poczucia więzi z pochodzeniem. I tak jak u Szekspira, w tej samowolnej zabawie, w tej komedii rodzajowej stylizowanej na mowę - mądrość i logikę dziecka chodzi o tragedię dorosłych.
Aleksandra Dziuba
Różne barwy historiografii: Księga z okazji jubileuszu 65. urodzin Profesora Jerzego Maronia
No full textProfesor Jerzy Maroń to w środowisku polskich historyków człowiek instytucja, znany polihistor, który jest autorytetem sprawnie poruszającym się w realiach niemal każdej epoki historycznej. Szczególnie studia militarne przyniosły mu liczne grono uczniów i naśladowców, zwanych niekiedy „wrocławską szkołą historii wojskowości”. Prezentowany zbiór tekstów przyjaciół i uczniów Mistrza stanowi unikalną szansę na zapoznanie się z bogactwem zainteresowań Jubilata. Księga ku jego czci zawiera oryginalne wyniki badań inspirowane postacią tego wybitnego uczonego, dedykowane mu z okazji 65. rocznicy urodzin
Dzieła pośmiertne (znalezione za życia)
No full textThe book compiles twenty-nine short essays to form a collection of Dzieła pośmiertne (znalezione za życia) [Posthumous Works (discovered during a lifetime)]. The title alludes to the well-known aphorism “Life is short, art long, opportunity fleeting, experience perilous, and judgment difficult,” which regards medicine/art/philosophy as human endeavour transcending the span of an individual’s life. Immortality is achieved through culture, as a familiar slogan proclaims. Applause serves as currency with which books are offered at a promotional price, and occasionally even for free. All of this is done in pursuit of vain glory which fades after the proverbial fifteen minutes. Yet, this is a significant, indeed the utmost, achievement attainable in life. The essence of the Posthumous Works can be succinctly encapsulated in the titles of two lifetime discoveries: Wszystkie powody, aby się nie narodzić [All the Reasons Not to Be Born] and Kazanie o nadziei [A Sermon on Hope]. The individual volumes address significant philosophical issues including consciousness, taboo, infinity, doubt, evolution, authenticity, money, friendship, war, chance, fate, evil, hope, etc. The character of the book is not funereal, although an aura of transience accompanies both the individual texts and the work as a whole. The stylistic approach chosen by the Author easily confirms that the text was not penned by AI, as he employs a variety of literary genres, such as dialogue, experiment, interview, philosophical parable, and sermon.Książka składa się z dwudziestu dziewięciu miniatur eseistycznych złożonych w Dzieła pośmiertne (znalezione za życia). Tytuł nawiązuje do znanej maksymy: „Życie krótkie, sztuka długa, okazja ulotna, doświadczenie niebezpieczne, sąd niełatwy”, traktującej medycynę/sztukę/ filozofię jako działalność człowieka, która przekracza pojedyncze ludzkie życie. Nieśmiertelność uzyskuje się przez kulturę – głosi znany slogan. Brawa są walutą, za którą oddajemy książki w promocyjnej cenie, a niekiedy całkiem za darmo. Wszystko to czynimy gwoli próżnej chwały, która mija po przysłowiowych piętnastu minutach. To i tak sporo, a właściwie wszystko, co można osiągnąć za życia. Opis Dzieł pośmiertnych można skrótowo ująć pod dwoma tytułami życiowych znalezisk: Wszystkie powody, aby się nie narodzić i Kazanie o nadziei. Poszczególne tomy/rozdziały odnoszą się do ważkich zagadnień filozoficznych, którymi są: świadomość, tabu, nieskończoność, wątpienie, ewolucja, autentyczność, pieniądz, przyjaźń, wojna, przypadek, fatum, zło, nadzieja etc.Charakter książki nie jest funeralny, choć aura przemijania towarzyszy zarówno poszczególnym tekstom, jak i całości dzieła. Stylistyka obrana przez Autora pozwala z łatwością stwierdzić, że tekstu nie pisała AI. Korzysta on bowiem z rozmaitych form pisarskich, takich jak dialog, eksperyment, wywiad, przypowiastka filozoficzna, kazanie
Dzieła pośmiertne (znalezione za życia)
No full textThe book compiles twenty-nine short essays to form a collection of Dzieła pośmiertne (znalezione za życia) [Posthumous Works (discovered during a lifetime)]. The title alludes to the well-known aphorism “Life is short, art long, opportunity fleeting, experience perilous, and judgment difficult,” which regards medicine/art/philosophy as human endeavour transcending the span of an individual’s life. Immortality is achieved through culture, as a familiar slogan proclaims. Applause serves as currency with which books are offered at a promotional price, and occasionally even for free. All of this is done in pursuit of vain glory which fades after the proverbial fifteen minutes. Yet, this is a significant, indeed the utmost, achievement attainable in life. The essence of the Posthumous Works can be succinctly encapsulated in the titles of two lifetime discoveries: Wszystkie powody, aby się nie narodzić [All the Reasons Not to Be Born] and Kazanie o nadziei [A Sermon on Hope]. The individual volumes address significant philosophical issues including consciousness, taboo, infinity, doubt, evolution, authenticity, money, friendship, war, chance, fate, evil, hope, etc. The character of the book is not funereal, although an aura of transience accompanies both the individual texts and the work as a whole. The stylistic approach chosen by the Author easily confirms that the text was not penned by AI, as he employs a variety of literary genres, such as dialogue, experiment, interview, philosophical parable, and sermon.Książka składa się z dwudziestu dziewięciu miniatur eseistycznych złożonych w Dzieła pośmiertne (znalezione za życia). Tytuł nawiązuje do znanej maksymy: „Życie krótkie, sztuka długa, okazja ulotna, doświadczenie niebezpieczne, sąd niełatwy”, traktującej medycynę/sztukę/ filozofię jako działalność człowieka, która przekracza pojedyncze ludzkie życie. Nieśmiertelność uzyskuje się przez kulturę – głosi znany slogan. Brawa są walutą, za którą oddajemy książki w promocyjnej cenie, a niekiedy całkiem za darmo. Wszystko to czynimy gwoli próżnej chwały, która mija po przysłowiowych piętnastu minutach. To i tak sporo, a właściwie wszystko, co można osiągnąć za życia. Opis Dzieł pośmiertnych można skrótowo ująć pod dwoma tytułami życiowych znalezisk: Wszystkie powody, aby się nie narodzić i Kazanie o nadziei. Poszczególne tomy/rozdziały odnoszą się do ważkich zagadnień filozoficznych, którymi są: świadomość, tabu, nieskończoność, wątpienie, ewolucja, autentyczność, pieniądz, przyjaźń, wojna, przypadek, fatum, zło, nadzieja etc.Charakter książki nie jest funeralny, choć aura przemijania towarzyszy zarówno poszczególnym tekstom, jak i całości dzieła. Stylistyka obrana przez Autora pozwala z łatwością stwierdzić, że tekstu nie pisała AI. Korzysta on bowiem z rozmaitych form pisarskich, takich jak dialog, eksperyment, wywiad, przypowiastka filozoficzna, kazanie
Rok 1923 w Krakowie
No full textThe year 1923 turned out to be tragic for Kraków. On November 6 several dozen workers and soldiers died in fratricidal fighting on the streets of the city. The origins and course of these events were politically abused for years, which was also symbolically reflected in the terminology used to describe them. Today, a hundred years after those events, Kraków historians have once again analyzed both the course of the fighting and its genesis in a broad political and social context, revealing various aspects of that tragedy. They described it from the perspective of political parties and movements of that time, the hardships of everyday life, and the Kraków garrison. A separate segment is dedicated to the analysis of historical studies regarding these events. Through these insights, it was possible to obtain a new image of the city, devoid of ideological fierceness, during the difficult period of economic crisis and the associated dramatic consequences, symbolized by the graves of victims from both sides of the conflict at the Rakowicki cemetery.Rok 1923 okazał się dla Krakowa tragiczny. W toczonych na ulicach miasta bratobójczych walkach 6 listopada zginęło kilkudziesięciu robotników i żołnierzy. Geneza i przebieg tych wydarzeń był przez lata instrumentalizowany politycznie, co znalazło symboliczne odbicie także w używanej na ich określenie terminologii. Dziś, po stu latach od tamtych wydarzeń historyczki i historycy krakowscy raz jeszcze poddali analizie zarówno sam przebieg walk, jak i ich genezę w szerokim kontekście politycznym i społecznym, odsłaniając różne aspekty tamtej tragedii. Spojrzeli na nią z perspektywy ówczesnych partii i ruchów politycznych, trudów dnia codziennego, a także garnizonu krakowskiego. Osobne miejsce zajmuje analiza opracowań historycznych dotyczących tych wydarzeń.Dzięki temu udało się uzyskać nowy, pozbawiony zaciętości ideologicznej obraz miasta w trudnym okresie kryzysu gospodarczego i związanych z tym dramatycznych konsekwencji, których symbolem pozostają mogiły ofiar obu stron konfliktu na cmentarzu Rakowickim.
 
Między powieścią gotycką a podaniem ludowym – demitologizacja „Kwaidanu Opowieści i esejów o rzeczach niesamowitych” Lafcadia Hearna
No full textBETWEEN THE GOTHIC NOVEL AND THE FOLK TALES – DEMYTHOLOGISATION OF LAFCADIO HEARN’S „KWAIDAN: STORIES AND STUDIES OF STRANGE THINGS”
The main objective of the book Between the Gothic Novel and the Folk Tales – Demythologisation of Lafcadio Hearn’s ’Kwaidan: Stories and Studies of Strange Things’ is to examine the title collection of stories in the context of concretisation understood as a phenomenon interlinked with the relation between the cultural codes of the author and the recipient. The book reveals that the tales contained in the analysed collection are not original stories from Japanese folklore, but only a testimony of their perception by Lafcadio Hearn. The work includes the writer’s biography and his potential literary inspirations. Both of these elements are juxtaposed with an outline description of the historical period during which Hearn lived in Japan. This approach allows for presenting the contrast between Hearn’s ideas about Japan and the prevailing cultural and political climate of the country. The last part of the thesis focuses on the analysis of individual stories from the collection, divided into six categories based on the similarity of supernatural themes occurring in them. The stories are compared with records from traditional Japanese folklore, as well as the corresponding threads from Gothic and horror literature from the 18th and 19th centuries. In this way it is shown to what extent Hearn – dwelling in the creativespace between the two cultural traditions – concretised the Japanese folk stories he heard, and to what extent he retained their original meaning. The study confi rms the main research thesis that the stories from Kwaidan should be treated as the original creations of Lafcadio Hearn, partly inspired by Japanese folklore, corresponding to the cultural convention of enchantment and fascination with the Orient.
Książka Między powieścią gotycką a podaniem ludowym przedstawia kompleksową analizę najpopularniejszego na Zachodzie zbioru japońskich podań i opowieści. Kwaidan Lafcadia Hearna przez lata kształtował wyobrażenia badaczy i czytelników dotyczące folkloru Kraju Kwitnącej Wiśni. Postać Yuki-onny znana z opowieści o tym samym tytule wpłynęła na ikoniczne wyobrażenie japońskiego kobiecego demona w literaturze i kinie. Również figura bezuchego mnicha okaleczonego przez duchy na zawsze przeniknęła do popkultury.Praca rzuca światło na swoistą mistyfikację dokonaną przez Hearna, pokazując, w jak dużym stopniu czerpał on z literatury zachodniej przy tworzeniu Kwaidanu. Żeby uzmysłowić czytelnikowi, jak wiele elementów i symboli zawartych w zbiorze pochodzi spoza kultury japońskiej, książka zestawia go z dziełami literatury światowej współczesnej pisarzowi. Pozwala to na prześledzenie sposobu, w jaki Hearn wplatał swoje doświadczenia kulturowe i literackie w zasłyszane opowieści z tradycyjnego folkloru. Wprowadzanie przez niego, świadome bądź nie, elementów zachodnich do Kwaidanu spowodowało, że stał się on bardziej zrozumiały dla dwudziestowiecznego czytelnika. Jednocześnie sprawiło to, że przez wiele lat badania nad japońskim folklorem opierały się częściowo na źródłach przystosowanych do gustów zachodniego odbiorcy. Niniejsza książka pozwala spojrzeć na Kwaidan z zupełnie nowej perspektywy i zachęca do zastanowienia się nad współczesnym stanem badań folkloru Japonii
Między tradycją a nowoczesnością: Jubileusz 60-lecia Stowarzyszenia Absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego (1964–2024)
No full textBETWEEN TRADITION AND MODERNITY: 60 YEARS OF THE JAGIELLONIAN UNIVERSITY ALUMNI ASSOCIATION (1964–2024)
The Jagiellonian University Alumni Association, established in 1964, was founded and developed thanks to graduates who had the vision to maintain ties with their Alma Mater and continually contribute to it. Among the founders were representatives of all fields of study. The Association was also open to graduates of the departments that were abolished or separated from the University by the communist authorities in the 1950s, and thanks to them, the idea of the pre-war Jagiellonian University was preserved. The main statutory tasks of maintaining ties with the University, undertaking various forms of social activities for its benefit, popularizing its traditions and achievements as well as helping to organize scientific and self-education efforts of its members have been consistently carried out to this day. In the first period after the establishing, the organization focused on creating structures (including a dozen regional branches) and setting the tone of its activity. The initiatives taken were of a popular-scientific, cultural, educational, tourist, and sightseeing nature. The modes of activity followed good intelligentsia models of regular contact with theater, poetry, prose, and music. The imposition of martial law in 1981 halted the work of the Association, severed contacts and limited its functioning, which resulted in a significant decline in the number of members. As soon as it became possible, efforts were made to restore normal operations. At present, the Association’s activity is based on extensive self-education of its members, active participation in the life of the University and undertaking urban space actions.Stowarzyszenie Absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego, założone w 1964 roku, powstało i rozwinęło się dzięki ludziom, którzy mieli wizję, aby po zakończeniu studiów podtrzymać związki z macierzystą uczelnią, pracując na jej rzecz. Wśród założycieli byli przedstawiciele wszystkich kierunków studiów. Do Stowarzyszenia przestąpili również absolwenci tych wydziałów, które w latach 50. XX wieku zostały przez władze komunistyczne zlikwidowane lub odłączone od Uniwersytetu. Dzięki nim zachowana została idea przedwojennego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Główne zadania statutowe – zakładające zachowanie więzi z uczelnią, podejmowanie różnorodnych form działań społecznych na jej rzecz, popularyzowanie tradycji i osiągnięć, pomaganie w organizowaniu pracy naukowej i samokształceniowej swoich członków – były i są konsekwentnie realizowane do dziś. W pierwszym okresie funkcjonowania organizacji skupiono się na tworzeniu struktur (w tym kilkunastu oddziałów regionalnych) i wytyczaniu kierunków działań. Podjęte inicjatywy miały charakter popularnonaukowy, kulturowy, edukacyjny, turystyczny i krajoznawczy. Sposoby aktywności oparte zostały na dobrych inteligenckich wzorcach kontaktów z teatrem, poezją, prozą i muzyką. Wprowadzenie stanu wojennego w 1981 roku zahamowało prace Stowarzyszenia, spowodowało utratę kontaktów, ograniczyło jego funkcjonowanie, co w efekcie przełożyło się na znaczny spadek liczby członków. Kiedy tylko stało się to możliwe, starano się przywrócić normalny tryb pracy. Obecnie aktywność Stowarzyszenia opiera się na szerokiej akcji samokształceniowej członków, aktywnym udziale w życiu uczelni oraz prowadzeniu akcji przestrzeni miejskiej
Współczesne portrety profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego: W zbiorach Muzeum Collegium Maius
No full textThe professor portrait gallery in possession of the Collegium Maius Museum is the only collection of its kind in Poland and one of the most interesting university collections in Europe. The tradition of portraying the academics of the Krakow Alma Mater continues to this day. The Collegium Maius collection has been the subject of scientific research for many years. In 2010, a monograph titled Nowożytne portrety profesorów Akademii Krakowskiej w zbiorach Collegium Maius (Modern Portraits of Professors of the Krakow Academy in the Collections of Collegium Maius) was published, covering the oldest set of paintings from the 16th to the end of the 18th century. In 2019, another catalog was released, Portrety profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego działających od 1800 do 1945 roku w zbiorach Muzeum Collegium Maius (Portraits of Professors of the Jagiellonian University from 1800 to 1945 in the Collections of the Collegium Maius Museum). This publication is the third and final volume presenting the collection of professor portraits in possession of the Jagiellonian University Museum. It presents works painted after 1945. The created corpus constitutes an iconographic documentation presenting the portraits of distinguished professors while also establishing a narrative about the history of the oldest Polish university – the Krakow Alma Mater.Galeria portretów profesorskich w zbiorach Muzeum Collegium Maius to jedyna tego typu kolekcja w Polsce i jedna z ciekawszych uniwersyteckich kolekcji w Europie, od wielu lat będąca przedmiotem badań naukowych. W 2010 roku wydano książkę Nowożytne portrety profesorów Akademii Krakowskiej w zbiorach Collegium Maius, obejmującą najstarszy zespół obrazów (od XVI do końca XVIII wieku). W 2019 roku ukazał się kolejny katalog: Portrety profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego działających od 1800 do 1945 roku w zbiorach Muzeum Collegium Maius. Niniejsza publikacja jest trzecim i ostatnim tomem prezentującym kolekcję portretów profesorskich w zbiorach Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Przedstawia obrazy namalowane po 1945 roku, których reprodukcje w większości nie były nigdy publikowane. Powstały korpus stanowi ikonograficzną dokumentację ukazującą podobizny zasłużonych profesorów i jednocześnie tworzy narrację dotyczącą historii najstarszej polskiej uczelni – krakowskiej Almae Matris