E-books' platform Księgarnia Akademicka Publishing
Not a member yet
2260 research outputs found
Sort by
Miasto Dobczyce i jego wiejskie otoczenie w latach 1918-1939
No full textTHE TOWN OF DOBCZYCE AND ITS RURAL SURROUNDINGS IN THE YEARS 1918-1939
This work analyzes the functioning of the Dobczyce community and the surrounding villages within the Dobczyce court district. It discusses the territorial scope of the judicial district, which included the town of Dobczyce and 44 surrounding villages. Demographic changes are also presented. The dissertation addresses administrative changes that impacted the local community\u27s life. Additionally, the activities of local government, which formed part of the complex political landscape, are characterized. The economic life of Dobczyce was heavily influenced by guilds, agricultural cooperatives, credit unions (such as “Kasa Stefczyka”), and other cooperatives, whose dynamic activity significantly improved the inhabitants’ living conditions and enabled the implementation of various valuable social and cultural initiatives. Volunteer fire brigades also played a crucial role in enhancing fire safety. The work also examines the activities of theater groups, choirs, and orchestras, which not only fostered artistic talent but also helped shape the local community’s identity. The school system in the region, along with the role of educational institutions in educating the younger generation, is also discussed. The justice system played an important role in social life, as the location of the court in Dobczyce made the town a central hub for community activities. The religious life of the town is likewise described, as it largely dictated the rhythm of daily life and influenced every aspect of the community. Therefore, the dissertation discusses the parish network and the activities of numerous church institutions. Furthermore, the functioning of the Jewish community is also analyzed.W pracy poddano analizie funkcjonowanie społeczności Dobczyc i okolicznych wsi, które należały do dobczyckiego powiatu (okręgu) sądowego. Omówiono zakres terytorialny wspomnianego powiatu, obejmującego oprócz miasta 44 okoliczne wsie. Przedstawiono również zmiany demograficzne, które miały miejsce w tym okresie. W pracy poruszono także temat zmian administracyjnych, które miały istotny wpływ na życie lokalnej społeczności. Ponadto scharakteryzowano działalność władz samorządowych, ukazując ją w skomplikowanej mozaice życia politycznego regionu. W życiu gospodarczym Dobczyc znaczącą rolę odgrywały cechy, kółka rolnicze, kasy Stefczyka oraz spółdzielnie, których prężna działalność przyczyniła się do poprawy warunków życia mieszkańców, umożliwiając jednocześnie realizację wielu cennych inicjatyw społecznych i kulturalnych. Ważną rolę w poprawie bezpieczeństwa pożarowego odegrały jednostki ochotniczych straży pożarnych. Nie zapomniano również o działalności zespołów teatralnych, chórów i orkiestr, które nie tylko rozwijały talenty artystyczne, ale także kształtowały tożsamość lokalnej społeczności. W pracy omówiono sieć szkolnictwa w omawianym regionie oraz rolę jednostek oświatowych w wychowaniu młodego pokolenia. Istotnym elementem życia społecznego był także wymiar sprawiedliwości, którego centralnym punktem stał się sąd w Dobczycach. Jego obecność uczyniła miasto ważnym centrum życia społecznego. Opisano także życie religijne, które miało kluczowy wpływ na rytm codziennego życia i determinowało wiele aspektów funkcjonowania społeczności. W tym kontekście szczegółowo przedstawiono sieć parafialną oraz działalność licznych instytucji kościelnych. Ponadto scharakteryzowano funkcjonowanie społeczności żydowskiej, która stanowiła istotny element tej lokalnej wspólnoty
Kraków przede wszystkim: Księga jubileuszowa Profesora Mieczysława Rokosza
No full textProfesor Mieczysław Rokosz urodził się się lutego 1942 roku w Makowie Podhalańskim w domu nauczycielskim o tradycjach patriotyczno-niepodległościowych. Studia historyczne odbył na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1961-1966. Magisterium uzyskał w 1966 roku u prof. Józefa Wolskiego. W latach 1964-1966 był prezesem Kola Naukowego Historyków Studentów UJ i przewodniczącym Ogólnopolskiego Komitetu Kół Historycznych. W latach 1966-1970 pracował w Archiwum Państwowym w Krakowie. W latach 1970-1973 był redaktorem Wydawnictwa Ossolineum, a następnie Wydawnictwa Literackiego. Od 1973 roku zatrudniony w Instytucie Historii UJ - najpierw w Zakładzie Historii Średniowiecznej Polski, a po obronie doktoratu w 1980 roku w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii. W 2007 roku habilitował się z historii średniowiecznej i nauk pomocniczych historii i archiwistyki. W latach 2008-2018 zatrudniony w Akademii Ignatianum w Krakowie na stanowisku profesora i kierownika Katedry Dziedzictwa Kulturowego Polski. Społecznik, członek wielu komitetów, rad muzealnych i towarzystw, m.in. członek założyciel i członek honorowy Towarzystwa Naukowego Sandomierskiego, członek Wydziału Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa, American Association of the Friends of Kościuszko at West Point oraz Towarzystwa Historyczno-Literackiego przy Bibliotece Polskiej w Paryżu. W latach 1993-2008 był pierwszym prezesem odrodzonego Towarzystwa Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem. W latach 1994-2024 był jedenastym prezesem Komitetu Kopca Kościuszki ustanowionego w 1820 roku w Krakowie, obecnie jest dożywotnim prezesem honorowym
Duchacy: Zakon Ducha Świętego de Saxia w dawnej Polsce
No full textDUCHACY: THE ORDER OF THE HOLY SPIRIT IN SAXIA IN OLD POLANDThe Order of the Holy Spirit de Saxia, founded by Blessed Guy of Montpellier in southern France during the final decades of the twelfth century, emerged as one of the earliest non-military hospital orders of medieval Europe. Its institutional identity was shaped by an explicitly charitable mission focused on caring for the poor, the sick, abandoned children, and unsupported pregnant women. From 1198 on, the Order received a strong papal patronage from Innocent III, who entrusted it with the Roman hospital he had established. From its French origins and Roman centre, the Order expanded across Central and Eastern Europe, with the Vienna convent functioning as the mother house for new foundations in Poland, Silesia, Moravia, and Hungary. The Polish history of the Order began with its introduction into the diocese of Kraków, most likely in 1221, through the initiative of Bishop Iwo Odrowąż. The first Polish house, a hospital and convent at Prądnik near Kraków, was among the earliest foundations outside France and Italy. In 1244, Bishop Prandota relocated the community into Kraków, placing it within the emerging structure of the medieval city. There it developed into the largest hospital in the capital of the Polish Kingdom. Although some historians have attempted to associate the Order with an early hospital at Sławków, this connection can no longer be sustained.Książka Duchacy. Zakon Ducha Świętego de Saxia w dawnej Polsce to dzieło, które z sukcesem wpisze się w badania nad przeszłością kraju, Kościoła rzymskokatolickiego oraz zakonów katolickich w dawnej Polsce. Klasyka bowiem łączy się w nim z dezyderatami współczesnej historiografii poświęconej przeszłości zakonów, której cechą charakterystyczną jest nacisk na rozpoznanie związków łączących wspólnoty klasztorne ze światem laikatu, analizę samej społeczności klasztornej, a także wpływu tychże wspólnot na procesy kulturotwórcze i cywilizacyjne. Poznanie zakonu Ducha Świętego, jego misji, strategii, ośrodków, zakonników, ich kultury i aktywności jest bez wątpienia jedną ze ścieżek do poszerzenia wiedzy o przeszłości Rzeczypospolitej w średniowieczu i czasach nowożytnych. ks. prof. dr hab. Kazimierz Łatak CRLKsiążka wypełnia poważną lukę z zakresu historii Kościoła i zakonów w Polsce średniowiecznej i nowożytnej. Jest całościowo pomyślaną, nowoczesną syntezą, dojrzałą warsztatowo, wieloaspektową i twórczą. Została przedsięwzięta z rozmachem godnym wieloosobowego projektu badawczego, jest oparta na imponującej podstawie źródłowej i przynosi ogrom nowych informacji.dr hab. Maciej Zdanek, prof. U
Profesjonalizacja kształcenia nauczycieli języka polskiego jako obcego i drugiego: Kompetencje dydaktyczno-metodyczne i świadomość rozwoju osobistego refleksyjnych praktyków
No full textPROFESSIONALIZING THE EDUCATION OF POLISH AS FOREIGN AND SECOND LANGUAGE TEACHERS: DIDACTIC-METHODICAL COMPETENCES AND AWARENESS OF PERSONAL DEVELOPMENT AMONG REFLECTIVE PRACTITIONERS
The dissertation Professionalizing the Education of Polish as Foreign and Second Language Teachers: Didactic-Methodical Competences and Awareness of Personal Development among Reflective Practitioners is a contribution to the discussion and scholarly reflection on the evolution of Polish language glottodidactics and, in particular, Polish language pedeutology, which is an important element determining further directions of development for the whole space of learning and teaching Polish as a foreign and second language. With the growing interest of foreigners in the Polish language, as well as with the socio-economic and cultural changes in the world, the teaching of foreign languages attracts an increasing amount of attention. In the research perspective, the representation of the course of language education has become crucial, and research usually focuses on the main actors of the glottodiadatic process: the teacher and the learner (Grucza 1978; Lewandowski 1985; Woźniewicz 1987; Pfeiffer 2001; Gębal 2008c). The present dissertation centers research on the awareness and development of the didactic and methodological competence of teachers as the key skills that constitute the teaching practice of novice teachers, and facilitate their entry into the profession.Monografia Profesjonalizacja kształcenia nauczycieli języka polskiego jako obcego i drugiego stanowi pogłębioną refleksję nad współczesnym stanem glottodydaktyki polonistycznej, ze szczególnym uwzględnieniem pedeutologii – obszaru kluczowego dla jakości i skuteczności nauczania polszczyzny cudzoziemców. Autorka koncentruje się na rozwoju kompetencji dydaktyczno-metodycznych początkujących nauczycieli oraz na kształtowaniu refleksyjnej postawy zawodowej jako fundamentu profesjonalizmu nauczyciela-praktyka. Punktem wyjścia rozważań są konstruktywistyczne i humanistyczne koncepcje kształcenia nauczycieli, które akcentują podmiotowość uczących się, odpowiedzialność nauczyciela za projektowanie procesu dydaktycznego oraz ideę całożyciowego rozwoju zawodowego. Na ich tle zaprezentowany został autorski model kształcenia nauczycieli języka polskiego jako obcego i drugiego, oparty na ścisłym powiązaniu teorii z praktyką, refleksyjności oraz uczeniu się poprzez działanie. W części empirycznej pracy wykazano niedostateczne przygotowanie absolwentów studiów glottodydaktycznych do realiów pracy zawodowej, zwłaszcza w zakresie kompetencji dydaktyczno-metodycznych. W odpowiedzi na te diagnozy autorka formułuje postulaty systemowe, obejmujące m.in. profesjonalizację procesu kształcenia, opracowanie standardów edukacji nauczycieli, wzmocnienie roli praktyk pedagogicznych, a także regulację zawodu nauczyciela języka polskiego jako obcego i drugiego. Publikacja wpisuje się w aktualne debaty dotyczące roli języka polskiego jako narzędzia integracji w kontekście migracyjnym i stanowi ważny głos w dyskusji nad przyszłością kształcenia nauczycieli polszczyzny w Polsce i za granicą
Chronologia, czyli roczniki kościelne
No full textCHRONOLOGY OR CHURCH ANNALS BY STEFAN STEFANOWICZ ROSZKAStefan Stefanowicz Roszka (Stepannos Stepanian Roshka) was an outstanding Armenian intellectual from Poland, liturgist, lexicographer, historian, translator, and Catholic priest, who lived from 1670 to 1739. He was born into an Armenian merchant family in Kamieniec Podolski (Kingdom of Poland, today: Kamianets-Podilskyi in Ukraine) shortly before the city was captured by Turkey in 1672. At that time, he and his family took refuge in Transylvania, where in Gyergyószentmiklós (today: Gheorgheni in Romania), he received his basic education at an Armenian church school and was ordained to the minor orders by Minas Zilifdar-oghlu, bishop of the Moldavian and Wallachian Armenians, who sympathized with Catholicism. Around 1689, he returned to Poland to study for the Armenian Catholic priesthood in Lwów (today: Lviv). At the request of archbishop Vartan Hunanian, ordinary of the Armenian Catholic diocese of Lwów, he studied theology in Rome at the Collegium Urbanum (Pontifical Urban College for the Propagation of the Faith) from 1691. It was also in Rome that he was ordained a priest by Elia (Elijah), the Armenian bishop of Bethlehem (1700), and obtained his doctorate (1701). During his studies, he met many prominent figures of the Roman and Armenian Churches, translated letters from Armenian hierarchs and secular dignitaries (including those brought by Israeal Ori, envoy of the Armenian meliks) for Pope Clement XI, and became close to the wealthiest family of Armenian merchants from Persia, the Scerimans (Shahremanians). He returned to Poland in 1701 as a seasoned expert on Armenian rites and culture; he was fluent in Armenian, Latin, Italian, and Polish, as well as Greek and Bulgarian. In 1703, archbishop Deodat Nersesowicz, who administered the diocese of Lwów, sent him to do pastoral work in Podolia and Pokuttya, the regions with the largest Armenian settlements in Poland. He was first a dean there, residing mainly in the two largest parishes – Kamieniec Podolski and Stanisławów (today: Ivano-Frankivsk). In 1710, with the support of the Roman Curia, he sought the position of Armenian archbishop of Lwów, but was unsuccessful due to resistance from the Armenian community in this city. In 1718, the new archbishop, Jan Tobiasz Augustynowicz, appointed him as an official, i.e., the bishop’s judge in that part of the diocese which had previously been under his authority as dean. In 1719, he also became parish priest in Stanisławów. In 1729, he was general visitor of the Armenian Catholic parishes in Transylvania. The plan to make him bishop there failed due to opposition from the local Roman Catholic bishops. He died in Stanisławów. Throughout his life, Roszka collected books and manuscripts and created the latter. He documented his life, took notes of lectures he attended in Rome, wrote down words from Armenian readings, commented on the history of old manuscripts, translated from Latin, recorded the lives of his parishioners, systematically compiling books of their births, marriages, and deaths, and corresponded with numerous personalities. Many of his writings are now valuable sources for the history of Polish Armenians and their Church. He is the author of only one printed work – penitential reflections entitled Դուռն ողորմութեան Աստուծոյ (The Gates of Divine Mercy), published in Venice in 1702 at the expense of the Sceriman family. The rest of his works remained in manuscripts, most of which are now held by: the Mechitarist Libraries in Vienna and Venice, the Foundation for the Culture and Heritage of Polish Armenians in Warsaw, Matenadaran in Yerevan, and the Vatican Library. These include textbooks on theology and philosophy, translations of religious texts, revised versions of the liturgical books of the Armenian Catholic Church, and dictionaries (Armenian-Latin and Latin-Armenian, as well as Polish-Armenian and Armenian-Polish).Stefan Stefanowicz Roszka (Stepannos Stepanian Roshka) był wybitnym intelektualistą ormiańskim z Polski, liturgistą, leksykografem, historykiem, tłumaczem i duszpasterzem katolickim, żyjącym w latach 1670-1739. Urodził się w ormiańskiej rodzinie kupieckiej w Kamieńcu Podolskim (Królestwo Polskie, dziś: Kamianets-Podilskyi na Ukrainie) tuż przed zajęciem tego miasta przez Turcję w 1672 roku. Wówczas wraz z rodziną schronił się w Siedmiogrodzie, gdzie w Gyergyószentmiklós (dziś: Gheorgheni w Rumunii) odebrał podstawowe wykształcenie w kościelnej szkole ormiańskiej i otrzymał niższe święcenia kapłańskie z rąk Minasa Zilifdar-oghlu, biskupa Ormian mołdawskich i wołoskich, który sympatyzował z katolicyzmem. Około 1689 roku wrócił do Polski, aby we Lwowie uczyć się na księdza obrządku ormiańskokatolickiego. Studia teologiczne na polecenie arcybiskupa Vartana Hunaniana, ówczesnego ordynariusza ormiańskokatolickiej diecezji lwowskiej, odbywał od 1691 roku w Rzymie w Collegium Urbanum przy Kongregacji Kościołów Wschodnich. W Rzymie też otrzymał święcenia kapłańskie z rąk Elii (Eliasza), ormiańskiego biskupa Betlejem (1700) i uzyskał doktorat (1701). W trakcie studiów poznał wielu wybitnych ludzi Kościołów rzymskiego i ormiańskiego, tłumaczył dla papieża Klemensa XI listy od hierarchów i świeckich dostojników z Armenii (m.in. przywiezione przez Israeala Oriego, posła melików ormiańskich), zbliżył się do najbogatszej rodziny ormiańskich kupców pochodzących z Persji – Scerimanów (Shahremanian). Do Polski wrócił w 1701 roku jako wytrawny znawca obrządku i kultury ormiańskiej; władał biegle językami: ormiańskim, łacińskim, włoskim i polskim, a także greckim i bułgarskim. W 1703 roku został przez arcybiskupa Deodata Nersesowicza, zarządzającego diecezją lwowską, skierowany do pracy duszpasterskiej na Podolu i Pokuciu, czyli w regionach największego w Polsce zasiedlenia ormiańskiego. Był tam najpierw dziekanem, rezydującym głównie w dwóch największych parafiach – Kamieniec Polski i Stanisławów (dziś: Ivano-Frankivsk na Ukrainie). W 1710 roku starał się z poparciem Kurii rzymskiej o funkcję arcybiskupa lwowskiego, lecz bezskutecznie z powodu oporu ormiańskiej gminy we Lwowie
Ryzyko dysleksji w warunkach dwujęzyczności polsko-obcej: W stronę lingwistyki humanistycznej
No full textTHE RISK OF DYSLEXIA IN POLISH-FOREIGN BILINGUALISMThe monograph “The Risk of Dyslexia in Polish-Foreign Bilingualism. Towards Humanistic Linguistics” is an interdisciplinary study devoted to the specifics of language functioning in bilingual children at risk of dyslexia. The authors combine speech therapy, linguistic, psychological, and language teaching perspectives, situating their research within the field of humanistic linguistics – a concept in which the child, as a subject of communication immersed in culture, experience, and social environment, occupies a central place. The publication is in line with the latest research trends in Polish-foreign bilingualism, language processing disorders, and the diagnosis of specific learning difficulties, while offering therapeutic solutions for speech therapy practice.Niniejsza książka stawia w centrum uwagi dziecko dwujęzyczne narażone na specyficzne trudności w uczeniu się. Autorzy umieszczają swoje rozważania w obrębie lingwistyki humanistycznej, rozwijanej przez Profesora Władysława T. Miodunkę, w ramach badań nad bilingwizmem polsko-obcym. Punktem wyjścia jest tu zjawisko dwujęzyczności rozpatrywane nie jako teoretyczny konstrukt, lecz jako konkretna sytuacja życiowa dzieci funkcjonujących pomiędzy dwoma językami i dwiema kulturami. Autorzy pokazują, jak specyficzne trudności w uczeniu się ujawniają się w obu kodach językowych, a jednocześnie dowodzą, że ryzyko dysleksji jest zjawiskiem nadrzędnym wobec bilingwizmu – niezależnym od tego, którym językiem dziecko się posługuje.Monografia wnosi istotny wkład do badań nad dysleksją i ryzykiem dysleksji, wykorzystuje klasyfikacje diagnostyczne (ICD-11, DSM-V, ICF) oraz koncepcje lingwistyczne oparte na analizie błędów syntagmatycznych i paradygmatycznych. Zastosowanie wspomnianych klasyfikacji oraz kwestionariusza LEAP-Q pozwala spojrzeć na dziecko nie tylko przez pryzmat deficytów, lecz przede wszystkim jego funkcjonowania w środowisku szkolnym i społecznym. Autorzy przekonują, że rzetelna diagnoza dziecka dwujęzycznego musi obejmować oba języki – edukacyjny i odziedziczony – oraz uwzględniać kontekst biografii językowej. Szczególnie cennym elementem książki są studia przypadków dzieci ukraińsko-polskojęzycznych zagrożonych dysleksją, zestawione z danymi dzieci dwujęzycznych bez trudności oraz dzieci jednojęzycznych z ryzykiem dysleksji. Analiza jakościowa i ilościowa ujawnia nie tylko typowe wzorce błędów, ale także podkreśla rolę pamięci fonologicznej, świadomości fonologicznej i strategii dekodowania tekstu. Autorzy wskazują, które zjawiska wynikają z zaburzeń linearnego przetwarzania języka, a które są efektem kontaktu dwóch systemów językowych
O powstaniu powiatów winnickiego, jampolskiego i mohylowskiego
No full textThis publication presents the first edition of Marcin Rosienkiewicz’s memoirs entitled On the Uprising of the Winnica, Yampol and Mogilev counties, which until this moment had remained in manuscript in the collections of the Polish Library in Paris (rps. MAM 1097). Marcin Rosienkiewicz, a teacher of history and literature in Krzemieniec and a participant in the November Uprising in Ukrainian lands, was deported in 1833 with a group of 234 Poles by the Austrian government to the United States, where he began a fruitful and multi-dimensional mission to represent the Polish cause and help his compatriots in America. He went down in history as the author of the first book for Poles published in the United States, the founder of the first Polish school in the country and the Polish library in Philadelphia, and the co-founder of the Polish Committee; the first Polish organization in America representing the interests of Polish immigrants. He was greatly involved in promoting Polishness and maintaining the national spirit among the exiles in the U.S., and maintained contact with those involved with the Great Emigration, including Julian Ursyn Niemcewicz, Leonard Chodźko, Adam Jerzy Czartoryski, Eustachy Januszkiewicz, Karol Sienkiewicz, and Krystyn Lach Szyrma. For years, he informed the European emigration (especially in France and England) about the activities of Polish emigrants in America and their fate, and also published articles on Polish literature under the pseudonym Polonus. Another achievement of Rosienkiewicz was saving the memory of the lives and works of emigrants from oblivion, primarily August Antoni Jakubowski, the illegitimate son of Antoni Malczewski; the author of Maria.Marcin Rosienkiewicz, w chwili gdy pisze O powstaniu powiatów winnickiego, jampolskiego i mohylowskiego, ma 47 lat, za sobą bogate i burzliwe życie, w którym wszystko postawił na jedną, polską kartę. Oznaczało to wyrzeczenie się tego, co otrzymał od losu: majątku, osobistego szczęścia, wolności, pracy, komfortu życia w świecie dzieciństwa, w ojczyźnie. Jest jednym z wielu absolwentów Liceum Krzemienieckiego, którzy włączyli się w konspirację antyrosyjską: w 1830 roku wraz z innymi ochotnikami wznieca powstanie w okolicach Jampola, Winnicy i Mohylowa. Po upadku tego zbrojnego zrywu i wyjściu powstańców do Galicji (Austrii) zostaje aresztowany przez Austriaków, a jego majątek w Cesarstwie Rosyjskim ulega konfiskacie. Pomimo to wplątuje się w konspirację przygotowującą partyzantkę Zaliwskiego. Znów aresztują go Austriacy, więżą w Brnie, przewożą do Triestu, skąd 234 Polaków eksportują na dwóch fregatach do Stanów Zjednoczonych. Podczas pobytu w Ameryce niektórzy z nich nie udźwignęli ciężaru tej tęsknoty. Rosienkiewicz pozostał jej wierny – na ziemi Waszyngtona rozwinął szeroką działalność nauczyciela, biznesmena, działacza emigracyjnego, korespondenta pism polskich we Francji. Zaczął pisać (także) po angielsku. Budował wokół siebie amerykańską polską ojczyznę i w niej zamieszkał, poruszał się i musiał żyć. Przypominam te fakty nie bez powodu – żeby nakreślić egzystencjalny kontekst dla jego powstańczego wspomnienia, które nie tyle jest wspomnieniem, ile staje się w trakcie pisania czymś więcej: walką o prawdę. Prawdę historyczną, naukową i egzystencjalną. Właśnie kategorię prawdy, walkę o nią widzę jako najciekawszy składnik-ideę tej pracy, która sporo wnosi do wiedzy o lokalnych meandrach powstania listopadowego. Wydobycie jej z rękopisu i skomentowane upublicznienie tłumaczą dwa fakty: wartość dokumentacyjna i wartość świadectwa egzystencjalnego.Jarosław Ławsk
Diabetic Retinopathy Screening Program in the Wielkopolska Voivodeship
No full textThe project “Diabetic Retinopathy Prevention Program in Wielkopolskie Voivodeship” was implemented on the basis of the health program of the same name, the implementing entity: the Foundation for Supporting the Development of Ophthalmology “Okulistyka21” (in partnership with the Department of Internal Diseases and Diabetology of the K. Marcinkowski Medical University in Poznań) was selected on the basis of the competition announced on 24 September 2018
Prawnoustrojowy status ministra w Polsce w latach 1947-1997
No full textTHE LEGAL AND INSTITUTIONAL STATUS OF MINISTERS IN POLAND: 1947-1997
The monograph by Marcin Grzybowski, titled The Legal and Institutional Status of Ministers in Poland: 1947-1997, presents a detailed and comprehensive study of the evolution of the ministerial office within Poland’s legal and political system. The author examines the complex dynamics of institutional changes in the context of key political and economic developments that occurred over five decades – from the enactment of the 1947 constitutional statute to the adoption of the 1997 Constitution of the Republic of Poland. Structured into six chapters, the study provides a systematic analysis of the transformations in the functioning of the ministerial office, against a backdrop of varied legal and political conditions.Monografia autorstwa Marcina Grzybowskiego Prawnoustrojowy status ministra w Polsce w latach 1947-1997 stanowi szczegółowe i wszechstronne opracowanie ewolucji roli ministra w polskim systemie prawnym i politycznym. Autor podejmuje temat złożonej dynamiki przemian ustrojowych w kontekście kluczowych wydarzeń politycznych i gospodarczych, jakie miały miejsce w Polsce na przestrzeni półwiecza, począwszy od ustawy konstytucyjnej z 1947 roku, aż po uchwalenie Konstytucji RP w 1997 roku. Podział pracy na sześć rozdziałów pozwala na systematyczną analizę zmian w funkcjonowaniu urzędu ministra na tle różnorodnych uwarunkowań prawnych i politycznych
Prawnoustrojowy status ministra w Polsce w latach 1947-1997
No full textTHE LEGAL AND INSTITUTIONAL STATUS OF MINISTERS IN POLAND: 1947-1997
The monograph by Marcin Grzybowski, titled The Legal and Institutional Status of Ministers in Poland: 1947-1997, presents a detailed and comprehensive study of the evolution of the ministerial office within Poland’s legal and political system. The author examines the complex dynamics of institutional changes in the context of key political and economic developments that occurred over five decades – from the enactment of the 1947 constitutional statute to the adoption of the 1997 Constitution of the Republic of Poland. Structured into six chapters, the study provides a systematic analysis of the transformations in the functioning of the ministerial office, against a backdrop of varied legal and political conditions.Monografia autorstwa Marcina Grzybowskiego Prawnoustrojowy status ministra w Polsce w latach 1947-1997 stanowi szczegółowe i wszechstronne opracowanie ewolucji roli ministra w polskim systemie prawnym i politycznym. Autor podejmuje temat złożonej dynamiki przemian ustrojowych w kontekście kluczowych wydarzeń politycznych i gospodarczych, jakie miały miejsce w Polsce na przestrzeni półwiecza, począwszy od ustawy konstytucyjnej z 1947 roku, aż po uchwalenie Konstytucji RP w 1997 roku. Podział pracy na sześć rozdziałów pozwala na systematyczną analizę zmian w funkcjonowaniu urzędu ministra na tle różnorodnych uwarunkowań prawnych i politycznych