คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Effects of Model-based Learning Instruction in the Topic of Solution on Scientific Modeling Ability and Scientific Explanation Ability of Grade 8 Students in Triamudomsuksapattanakarn Phatthalung School
No full textวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม. (วิทยาศาสตร์ศึกษา))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการสร้างแบบจำลองทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐานกับนักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบปกติ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการสร้างแบบจำลองทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐานระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน 3) เปรียบเทียบความสามารถในการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐานกับนักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบปกติ และ 4) เปรียบเทียบความสามารถในการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐานระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียนกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ พัทลุง ปีการศึกษา 2566 จำนวน 70 คน 2 ห้องเรียน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม ซึ่งแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐาน เรื่อง สารละลาย จำนวน 4 แผน ใช้เวลาเรียน 18 ชั่วโมง 2) แผนการจัดการเรียนรู้แบบปกติจำนวน 4 แผน ใช้เวลาเรียน 18 ชั่วโมง 3) แบบวัดความสามารถในการสร้างแบบจำลองทางวิทยาศาสตร์ และ 4) แบบวัดความสามารถในการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีผลการวิจัยปรากฏว่า 1) นักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐานมีความสามารถในการสร้างแบบจำลองทางวิทยาศาสตร์สูงกว่านักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐาน มีความสามารถในการสร้างแบบจำลองทางวิทยาศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐานมีความสามารถในการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์สูงกว่านักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) นักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐานมีความสามารถในการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05The purposes of this research were to 1) compare the scientific modeling ability of grade 8 students who learned through model-based learning instruction and the students who learned through traditional instruction, 2) compare the scientific modeling ability of grade 8 students before and after learning through model-based learning instruction 3) compare the scientific explanation ability of grade 8 students who learned by model-based learning instruction and the students who learned through traditional instruction, and 4) compare the scientific explanation ability of grade 8 students before and after learning through model-based learning instruction.The research sample consisted of 70 grade 8 students from 2 classrooms of Triamudomsuksapattanakarn Phatthalung School who studied in the academic year 2023, obtained by cluster random sampling. One class was randomly assigned as an experiment group and another group was assigned as a control group. The research instruments were 1) 4 lesson plans based on model-based learning instruction in the topic of solution for 18 hours, 2) 4 lesson plans based on traditional instruction for 18 hours, 3) a scientific modeling ability test, and 4) a scientific explanation ability test. The statistics used for data analysis were the mean, standard deviation, and t-test.The research findings showed that 1) the scientific modeling ability of students who learned through model-based learning instruction was higher than those of the students who learned by traditional instruction at the .05 level of statistical significance, 2) the scientific modeling ability of the students who learned through model-based learning instruction was higher than their pre-learning counterpart ability at the .05 level of statistical significance, 3) the scientific explanation ability of students who learned through model-based learning instruction was higher than those of the students who learned through traditional instruction at the .05 level of statistical significance and 4) the scientific explanation ability of students who learned through model-based learning instruction was higher than their pre-learning counterpart ability at the .05 level of statistical significance
Extension guideline of sugarcane burning mitigation management for collaborative farm members in Si Satchanalai District of Sukhothai Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ข้อมูลพื้นฐานส่วนบุคคล สภาพทางสังคมและเศรษฐกิจของสมาชิกแปลงใหญ่อ้อย 2) สภาพและปัญหาการผลิตอ้อย 3) ความรู้เกี่ยวกับผลกระทบจากการเผาอ้อย 4) การได้รับการส่งเสริมจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการจัดการลดผลกระทบจากการเผาอ้อย 5) ปัญหาและข้อเสนอของสมาชิกแปลงใหญ่เกี่ยวกับการจัดการลดผลกระทบจากการเผาอ้อย และ 6) แนวทางการส่งเสริมการจัดการลดผลกระทบจากการเผาอ้อย การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ เกษตรกรที่เป็นสมาชิกกลุ่มแปลงใหญ่อ้อยในอำเภอศรีสัชนาลัย จำนวน 280 ราย กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน ความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่าง 165 ราย ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และการวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรค ผลการวิจัยพบว่า1) สมาชิกแปลงใหญ่อายุเฉลี่ย 54.18 ปี จบประถมศึกษา สมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 3.86 คน แรงงานภาคการเกษตรภายในครัวเรือนเฉลี่ย 2.53 คน พื้นที่การเกษตรเฉลี่ย 54.70 ไร่ พื้นที่ปลูกอ้อยเฉลี่ย 40.84 ไร่ รายได้ภาคการเกษตรเฉลี่ย 648,525.82 บาท/ปี รายได้จากการจำหน่ายอ้อยเฉลี่ย 521,672.48 บาท/ปี รายได้นอกภาคการเกษตรเฉลี่ย 203,211.65 บาท/ปี ประสบการณ์ปลูกอ้อยเฉลี่ย 12.39 ปี 2) ระยะเวลาการไว้ตออ้อยเฉลี่ย 2.42 ปี แหล่งท่อนพันธุ์มาจากแปลงตนเอง เฉลี่ย 1,244.85 กก./ไร่ พื้นที่ปลูกอ้อยเป็นพื้นที่ราบลุ่ม เนื้อดินเป็นดินร่วนปนทราย ปรับปรุงดินโดยการไถสับใบอ้อย ใช้สารเคมีกำจัดวัชพืชในแปลงอ้อย ต้นทุนการผลิตอ้อยเฉลี่ย 341,000 บาท/ปี รายจ่ายภาคการเกษตรอื่น ๆ เฉลี่ย 106,377.78 บาท/ปี ผลผลิตอ้อยที่ได้รับเฉลี่ย 9.36 ตัน/ไร่ ราคาเฉลี่ย 1,407.10 บาท/ตัน ปัญหาในการผลิตอ้อยอยู่ในระดับมาก ได้แก่ การขาดแคลนแหล่งน้ำ และราคาปุ๋ยและสารเคมี ส่วนปัญหาอื่น ๆ อยู่ในระดับปานกลาง 3 ) สมาชิกแปลงใหญ่มีความรู้เกี่ยวกับผลกระทบจากการเผาอ้อยเป็นอย่างดีเกือบทุกประเด็น 4) การได้รับการส่งเสริมจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการจัดการลดผลกระทบจากการเผาอ้อยอยู่ในระดับน้อยจากทุกแห่งเกือบทุกประเด็น 5) ภาพรวมของปัญหาการจัดการใบอ้อยอยู่ในระดับปานกลาง โดยอยู่ในระดับมาก ได้แก่ การขาดเงินทุนในการจัดการใบอ้อย และการขาดแคลนเครื่องจักรการเกษตรที่ใช้ในการจัดการ ภาพรวมความคิดเห็นของสมาชิกเห็นด้วยอยู่ในระดับมากเกือบทุกประเด็น 6) แนวทางการส่งเสริมการจัดการลดผลกระทบจากการเผาอ้อย ได้แก่ ส่งเสริมให้สมาชิกกลุ่มแปลงใหญ่ใช้เครื่องจักรกลการเกษตรในรูปแบบกลุ่ม เพื่อเพิ่มการเข้าถึงเครื่องจักรกลทางการเกษตรที่มีราคาสูง และลดการเผาใบอ้อยก่อนการเก็บเกี่ยวที่มีสาเหตุมาจากการขาดแคลนแรงงานในการเก็บเกี่ยว ส่งเสริมให้มีการจัดทำแปลงเรียนรู้เกี่ยวกับการจัดการใบอ้อยปลอดการเผาในพื้นที่ เพื่อให้สมาชิกกลุ่มอื่น ๆ ศึกษา เรียนรู้ เพื่อให้เกิดแรงบันดาลใจและนำไปปรับใช้ในแปลงตนเองThe objectives of this research were to study 1) personal and socio-economic situations of sugarcane collaborative farm members, 2) situations and problems of sugarcane production, 3) knowledge of burning sugarcane effects, 4) an extension of sugarcane burning mitigation management from various agencies, 5) problems and suggestion for sugarcane burning mitigation management, and 6) an extension guideline for sugarcane burning mitigation management. This was a survey research, the population was 280 sugarcane farmers participating in collaborative farms in Si Satchanalai District, the sample was calculated by using Taro Yamane’s formula with an error level of 0.05 accounting for 165 farmers and selected by simple random sampling. The data were collected by a structural interview and analyzed by using descriptive statistics, SWOT Analysis was also applied. The research findings showed that 1) collaborative farm members had an average age of 54.18 years and finished primary education. They had averages of 3.86 family members and 2.53 farm labors. Averages of farm and sugarcane producing areas were 54.70 and 40.84 rai. The averages of annual farm, selling sugarcane, and non-farm incomes were 648,525.82, 521,672.48, and 203,211.65 baht respectively. They had an average 12.39 years of sugarcane production. 2) An average of sugarcane stump was 2.42 years. They used an average 1,244.85 kilograms per rai of sugarcane breeds which produced in their own planting area. The plantation areas were on lowland with sandy roam soil. They used chopped sugarcane leaves for soil improvement and applied chemical herbicide. The averages of sugarcane and other farm annual production costs were 341,000 and 106,377.78 baht. An average sugarcane yield was 9.36 tons per rai which were sold at average 1407.10 baht per ton. They had problems of sugarcane production at high level in the aspects of lack of water sources and high prices of fertilizer and chemical substances, while other aspects were rated at moderate level. 3) They had good knowledge of sugarcane burning effects in most aspects. 4) They indicated at low level in most aspects of an extension for sugarcane burning mitigation management from various agencies. 5) The overall problems in sugarcane leaf management were found to be at a moderate level, major issues were rated at a high level including lack of funding for leaf management and shortage of agricultural machinery needed for management operations. They expressed strong agreement with almost all aspects of these identified challenges. 6) An extension guideline for sugarcane burning mitigation management, the strategies included encouraging collaborative farm members using the machinery of the group for solving high price of farm machinery, reduction of sugarcane leave burn by using machinery for avoiding using labors, setting a demonstration farm in the area for learning, motivation, and practicing within the group and others
Extension for quality of mangosteen production of farmers in Kuraburi District Phang Nga Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานบุคคล สภาพสังคม และสภาพเศรษฐกิจของเกษตรกร 2) ความรู้ แหล่งความรู้ ความคิดเห็นในการผลิตมังคุดคุณภาพของเกษตรกร 3) สภาพการผลิตมังคุดคุณภาพ การยอมรับเทคโนโลยี ความต้องการ ปัญหา และข้อเสนอแนะการผลิตมังคุดคุณภาพของเกษตรกร 4) โซ่อุปทานการผลิตมังคุดคุณภาพของเกษตรกร 5) สภาพแวดล้อมภายใน ภายนอก และแนวทางในการส่งเสริมการผลิตมังคุดคุณภาพของเกษตรกร การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี ประชากรในการศึกษาครั้งนี้ คือเกษตรกรที่ผู้ปลูกมังคุดในอำเภอคุระบุรีที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกรของกรมส่งเสริมการเกษตร ปีพ.ศ. 2565 จำนวนทั้งสิ้น 116 ราย โดยเก็บข้อมูลจากประชากรทั้งหมด จัดเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือสถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับ และทำการสนทนากลุ่มผู้แทนเกษตรกรจำนวน 15 ราย วิเคราะห์โดยการจัดหมวดหมู่ข้อมูล และวิเคราะห์สภาพแวดล้อมภายในและภายนอกผลการวิจัยพบว่า 1) เกษตรกรมีอายุเฉลี่ย 50.09 ปี พื้นที่ปลูกมังคุดเฉลี่ย 3.80 ไร่ ปริมาณผลผลิตมังคุดเฉลี่ย 435.62 กิโลกรัม/ไร่/ปี รายได้จากผลผลิตมังคุดเฉลี่ย 13,559.66 บาท/ไร่ 2) มีความรู้เรื่องการผลิตมังคุดคุณภาพ เกษตรกรตอบถูกเฉลี่ย 8.70 ข้อ จากคำถาม 15 ข้อ เกษตรกรส่วนใหญ่รับความรู้จากสื่อออนไลน์ ความคิดเห็นต่อการผลิตมังคุดคุณภาพภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะในประเด็นการคัดเกรดผลผลิตทำให้จำหน่ายผลผลิตได้ราคาดีขึ้น 3) เกษตรกรส่วนใหญ่ปลูกแบบสวนผสม ใช้ปุ๋ยสูตร 15-15-15 ในการเตรียมความสมบูรณ์ของต้น ความรุนแรงของโรคและแมลงศัตรูพืช ในภาพรวมอยู่ในระดับน้อย เกษตรกรไม่ใช้วิธีใดในการป้องกันกำจัดโรคและแมลง เก็บเกี่ยวผลระยะสายเลือด จำหน่ายให้ผู้รวบรวมในท้องถิ่น การยอมรับเทคโนโลยีการผลิตมังคุดคุณภาพ เกษตรกรปฏิบัติเฉลี่ย 8.61 ข้อ จากทั้งหมด 19 ข้อ มีความต้องการด้านการสนับสนุนมากที่สุดโดยเฉพาะด้านการประกันราคาผลผลิต ปัญหาภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีปัญหาด้านความรู้มากที่สุด ข้อเสนอแนะภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีข้อเสนอแนะด้านการสนับสนุนมากที่สุด 4) ต้นน้ำ เกษตรกรมีการใส่ปุ๋ยสูตร 15-5-20 ในการบำรุงต้น ชักนำการออกดอกและบำรุงผล มีการกำจัดศัตรูมังคุดโดยการใช้สารเคมี กลางน้ำ ได้รับมาตรฐาน GAP และมีการแปรรูปเพิ่มมูลค่าผลผลิต ปลายน้ำ จำหน่ายผ่านพ่อค้าคนกลาง 5) จุดแข็งที่สำคัญ เกษตรกรมีการรวมกลุ่มเป็นกลุ่มแปลงใหญ่ จุดอ่อนที่สำคัญ ขาดความรู้และทักษะในการคัดคุณภาพและขนาด โอกาสที่สำคัญ หน่วยงานรัฐเข้ามาสนับสนุนความรู้และปัจจัยการผลิตพร้อมทั้งส่งเสริมการขาย อุปสรรคที่สำคัญ ความผันผวนของราคาสินค้า แนวทางในการผลิตมังคุดคุณภาพ คือ ส่งเสริมความรู้การผลิตมังคุดคุณภาพ ส่งเสริมความเข้มแข็งกลุ่มเพื่อเพิ่มอำนาจการต่อรองราคาผลผลิต และเพิ่มมูลค่าผลผลิตในช่วงผลผลิตล้นตลาดโดยการแปรรูปThe objectives of this research were to study 1) the basic personal, social, and economic conditions of farmers 2)knowledge, knowledge resources, and opinions regarding the quality mangosteen production of farmers 3) quality mangosteen production conditions, the adoption of technology, needs, problems, and suggestions on quality mangosteen production of farmers 4) supply change of quality mangosteen production of farmers 5)internal environment, external environment, and extension guidelines regarding quality mangosteen production of farmers. This research was mixed-method research.The population in this study was 116 mangosteen production farmers in Kuraburi district who had registered as farmers with the Department of Agricultural Extension in 2022. Data were collected from the entire population by conducting interviews. The descriptive statistics used in the analysis include percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviation, and ranking. Additionally, a focus group discussion was conducted with 15 representatives of farmers. The analysis was performed through data categorization and SWOT analysis. The results of the research revealed that 1) farmers had an average age of 50.09 years old, had an average mangosteen production area of 3.80 Rai, had an average mangosteen productivity of 435.62 kilogram/Rai/year, and earned an average income from mangosteen products of 13,559.66 Baht/Rai. 2) Regarding the knowledge regarding quality mangosteen production, farmers answered the questions correctly 8.70 out of 15 on average. Most of the farmers received the knowledge from online media. Overall, the opinions toward quality mangosteen production are at a high level, especially in grading the products for distribution at higher prices. 3) Most of the farmers did mixed plant farming and applied 15-15-15 formula fertilizer in the preparation of the plant fertility. The severity of disease and pests, overall, was at a low level. Farmers did not use any method of disease and pest control, harvested during the period of bloodline fruits, and sold the products to local collectors. For the adoption of technology in quality mangosteen production, farmers practiced 8.61 out of 19 questions on average. They needed support at the highest level on the price guarantee aspect. The problems, overall, were at a moderate level with the most problematic issue on knowledge. The overall suggestions were at a high level. 4) In the upstream process, farmers apply a 15-5-20 fertilizer formula to nourish the trees, induce flowering, and enhance fruit development. Pest control for mangosteen is carried out using chemical agents. In the midstream process, the produce meets GAP (Good Agricultural Practices) standards and undergoes value-added processing. In the downstream process, the products are sold through middlemen. 5)The key strength was that farmers formed a group of collaborative farming. The key weakness was the lack of knowledge and skills in selecting the quality and size of mangosteens. The key opportunity was that the government agency came in to support knowledge and factors of production along with selling extension. The key threat was the fluctuation of the product price. The extension guidelines in quality mangosteen production included the knowledge extension on quality mangosteen production, the extension of group strengthening to increase the leverage on the price of the products, and the value-adding of products during the oversupply period in the form of processing
Effect of Inquiry-based Instruction with Mind Mapping in the Topic of Human Body on Science Learning Achievement and Competency in Problem Solving Thinking of Grade 8 Students at Thepsuwanchanwittaya School in Samut Songkhram Province
No full textวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม. (วิทยาศาสตร์ศึกษา))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง ร่างกายมนุษย์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างการจัดการเรียนรู้แบบ สืบเสาะหาความรู้ร่วมกับแผนผังความคิดกับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ และ 2) เปรียบเทียบสมรรถนะการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับแผนผังความคิดกับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเทพสุวรรณชาญ-วิทยา จังหวัดสมุทรสงคราม ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 42 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 21 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง ร่างกายมนุษย์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยวิธีการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับแผนผังความคิดและแผนการจัดการเรียนรู้แบบปกติ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบวัดสมรรถนะการคิดแก้ปัญหา สถิติที่ใชในการวิเคราะหขอมูล ไดแก คาเฉลี่ย สวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง ร่างกายมนุษย์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับแผนผังความคิดสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) สมรรถนะการคิดแก้ปัญหาหลังเรียน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับแผนผังความคิดสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05The objectives of this research were to 1) compare science learning achievement on the topic of Human Body of grade 8 students learning through inquiry-based instruction with mind map with that of students learning through the traditional instruction; and 2) compare the problem-solving thinking competency of grade 8 students learning through inquiry-based instruction with mind map with that of students learning through the traditional instruction. The research sample consisted of 42 grade 8 students at Thepsuwanchanwittaya school in Samut Songkhram province during the first semester of the academic year 2022 obtained by cluster random sampling. The students were divided into 2 groups. 21 students were assigned as an experimental group and the other 21 students were assigned as a control group. The employed research instruments were learning management plans on the topic of Human Body for grade 8 students based on the inquiry-based instruction with mind map, traditional learning management plans, a learning achievement test, and a problem-solving thinking competency assessment form. Statistics for data analysis were mean, standard deviation and t-test. Research findings were 1) the science learning achievement on the topic of Human Body of grade 8 students learning through the inquiry-based instruction with mind map was higher than that of the students learning through the traditional instruction at the .05 level of statistical significance; and 2) the problem-solving thinking competency of grade 8 students learning through the inquiry-based instruction with mind map was higher than that of the students learning through traditional instruction at the .05 level of statistical significance
Factors of caregivers and bedridden patients affecting the dental health status of Bedridden Patients in Hat Yai District, Songkhla Province
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม และสภาวะทันตสุขภาพ และ (2) ปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม ที่ส่งผลต่อสภาวะทันตสุขภาพของผู้ป่วยติดเตียง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาการศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบตัดขวาง ประชากรสำหรับการวิจัยในครั้งนี้คือ ผู้ป่วยติดเตียงและผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ทั้งหมดจำนวน 418 คน (เก็บทุกหน่วยประชากร) เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ที่มีค่าความตรงเท่ากับ 1 ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 และค่าความยากง่ายในเรื่องความรู้เท่ากับ 0.53 เก็บข้อมูลผ่านแบบสอบถามออนไลน์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ที่ระดับความเชื่อมั่น 0.05 ผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับปัจจัยนำ อยู่ในระดับมาก ระดับปัจจัยเอื้อ อยู่ในระดับต่ำ ระดับปัจจัยเสริม อยู่ในระดับต่ำ และสภาวะสุขภาพช่องปากของผู้ป่วยติดเตียงอยู่ในระดับดีและ (2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อสภาวะทันตสุขภาพของผู้ป่วยติดเตียง มี 7 ปัจจัย คือ เพศของผู้ป่วยติดเตียง อายุของผู้ป่วยติดเตียง คะแนนการวัดความสามารถในการดำเนินชีวิตประจำวันของผู้ป่วยติดเตียง โรคประจำตัวของผู้ป่วยติดเตียง 3 โรคขึ้นไป รายได้ของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงมากกว่า 15,000 บาท การศึกษาของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงระดับมัธยมปลาย และความรู้เกี่ยวกับการดูแลสุขภาพช่องปากของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียง ได้ร้อยละ 24.2 (R2=0.242) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05This study aims to study (1) determine the levels of predisposing factors, enabling factors, reinforcing factors, and dental health status and (2) explore personal factors as well as predisposing, enabling and reinforcing factors that affect dental health status of bedridden patients in Hat Yai district, Songkhla province. This cross-sectional analytical research involved all bedridden patients andtheir caregivers, totaling 418 individuals, in Hat Yai district, Songkhla Province. Data were collected through an online questionnaire or interview form with a validity value of 1, reliability value of 0.98, and knowledge difficulty value of 0.53. Collected data were then analyzed using such statistics as percentage, mean, and standard deviation and stepwise multiple regression analysis at the confidence level of 0.05. The results showed that: (1) the levels of predisposing, enabling and reinforcing factors were high, low and low, respectively; and the patients’oral health status was at a good level; and (2) there were seven factors significantly affecting the dental health status of bedridden patients: patient’s gender, age, activities of daily living score, and three or more underlying diseases, and each caregiver’s monthly income of over 15,000 baht, high school completion and knowledge about oral health care (24.2%; R2=0.242) at P = 0.05
Effect of Group Counseling with Art Therapy to Decrease Depression of Older People with Stroke in Bangkok Metropolis
No full textวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม. (การแนะแนวและการปรึกษาเชิงจิตวิทยา))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุก่อนและหลังการให้ปรึกษากลุ่มควบคู่กับศิลปะบำบัด และ 2) เปรียบเทียบภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุที่ได้รับการให้การปรึกษากลุ่มควบคู่กับศิลปะบำบัด และผู้สูงอายุที่ได้รับการดูแลตามปกติกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้สูงอายุหลังการรักษาโรคหลอดเลือดสมอง ที่สมัครใจเข้าร่วมการทดลอง จำนวน 40 คน จากนั้นจึงสุ่มอย่างง่ายเพื่อแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบวัดภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุไทยที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .93 และ 2) โปรแกรมการให้การปรึกษาแบบกลุ่มควบคู่กับศิลปะบำบัดเพื่อลดภาวะซึมเศร้า สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่ามัธยฐาน ส่วนเบี่ยงเบนควอไทล์ การทดสอบวิลคอกซัน และการทดสอบ แมนวิทนีย์ผลการวิจัย พบว่า 1) ภายหลังการให้การปรึกษาแบบกลุ่มควบคู่กับศิลปะบำบัด ผู้สูงอายุมีภาวะซึมเศร้า ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) ผู้สูงอายุที่ได้รับการให้การปรึกษาแบบกลุ่มควบคู่กับศิลปะบำบัดมีภาวะซึมเศร้าลดลงมากกว่าผู้สูงอายุกลุ่มควบคุมที่ได้รับการดูแลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05This study aimed to 1) compare depression of the Older before and after receiving group counseling with art therapy, and 2) compare depression of the Older who received group counseling with art therapy and the Older who received usual care.The samples were 40 Older with stroke at an Older care center in Bangkok Metropolis. They were divided by simple randomization into 2 groups: an experimental group and a control group, with 20 subjects in each group. The instruments were 1) a questionnaire for sadness in Thai elderly with a reliability of .93, and 2) the group counseling with art therapy to decrease depression in the Older. The statistics were median, quartile deviation, Wilcoxon Matched Paired Sign-Rank Test, and Mann-Whitney U Test.The results showed that 1) after receiving the group counseling with art therapy, the Older had decreased depression with statistical significance at .05 level, and 2) the Older who received group counseling with art therapy had depression less than the Older who received usual care with statistical significance at .05 level
Competency Relating the Enhancement of Effectiveness in Digital Era of Personnel of Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Education Office
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับสมรรถนะในการปฏิบัติงานในยุคดิจิทัลของบุคลากรในสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา (2) ศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับระดับประสิทธิผลการปฏิบัติงานในยุคดิจิทัลของบุคลากรในสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา (3) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาสมรรถนะเพื่อเพิ่มประสิทธิผลในการปฏิบัติงานในยุคดิจิทัลของข้าราชการในสังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาการศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ประชากรคือ เจ้าหน้าที่ที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการปฏิบัติงานเกี่ยวกับเทคโนโลยีดิจิทัลมีจำนวนทั้งสิ้น 40 คนจากนั้นเลือกแบบเฉพาะเจาะจงมาเป็นผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 15 คนประกอบด้วยกลุ่มผู้บริหาร จำนวน 2 คน ผู้อำนวยการกลุ่ม จำนวน 8 คน และข้าราชการระดับปฏิบัติการที่ทำงานเกี่ยวกับเทคโนโลยีอีก 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง การศึกษาจากเอกสารที่เกี่ยวข้องและการสังเกตการณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาแบบสรุปอุปนัยผลการศึกษาตามวัตถุประสงค์พบว่า (1) ความคิดเห็นเกี่ยวสมรรถนะในการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติราชการมากที่สุดคือ สมรรถนะความเป็นผู้นำ รองลงมาคือสมรรถนะในการคิดวิเคราะห์และตระหนักรู้ และการมีทักษะด้านความคิดสร้างสรรค์ การทำงานเป็นทีม (2) ความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยที่ทำให้การปฏิบัติงานมีประสิทธิผลมากที่สุดคือผลลัพธ์การปฏิบัติงานให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี รองลงมาคือประสิทธิภาพ และการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ (3) แนวทางในการพัฒนาสมรรถนะในยุคดิจิทัลคือการสร้างวัฒนธรรมองค์การเพื่อการสร้างสรรค์และยกระดับสู่มาตรฐานโลก การมีแผนพัฒนาบุคลากรที่เหมาะสม และการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้This study aimed to (1) study the opinions on competency relating to the enhancement of effectiveness in digital era of personnel of Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Education Office (2) study opinions on effectiveness in digital era of personnel of Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Education Office (3) recommendation guidelines to develop competency to enhance effectiveness in digital era of personnel of Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Education Office. This study was a qualitative research. The population was concerned officials who worked directly with digital technology devices, totally 40 officials. Then they were selected purposively as 15 key informants, included of 2 executives, 8 directors and 5 technical officers. Research instrument was a structured interview form, documents and observation. Data analysis was done through analytic inductive content analysis. The results of this study revealed that (1) the needed competency relating to the enhancement of effectiveness in digital era of personnel of Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Education Office were leadership and leading, followed by analytic thinking and recognition, creativity and team working (2) effectiveness in digital era of personnel of Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Education Office depended on result based and proactive implementation, followed by efficiency principles and human resources development (3) recommendation guidelines for competency development in digital era were organization culture creativity to meet effectiveness and international standard, to have proper human resource development plan and to be learning organization
Problems on claiming compensation of the injured person in criminal case according to the criminal procedure code
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิด ที่เกี่ยวข้องในการคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายในคดีอาญา (2) ศึกษากฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายในคดีอาญาของประเทศไทย สหรัฐอเมริกา และสาธารณรัฐฝรั่งเศส (3) วิเคราะห์ปัญหาที่พบในการใช้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนของผู้เสียหายในคดีอาญา (4) เสนอแนะแนวทางแก้ไขปัญหาการใช้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนของผู้เสียหายในคดีอาญาให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีวิจัยเอกสารโดยทำการค้นคว้าและเก็บข้อมูลจาก บทความวิชาการ วิทยานิพนธ์ วารสารกฎหมาย งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ตำรากฎหมาย แนวคำพิพากษาศาลฎีกา รวมทั้งข้อมูลจากสื่ออิเล็กทรอนิกส์ออนไลน์ ผลการศึกษาพบว่า (1) แนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายในคดีอาญา ปรากฏในหลักการคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายในคดีอาญา หลักการใช้สิทธิเรียกร้องทางแพ่งของผู้เสียหายในคดีอาญา หลักการดำเนินกระบวนการยุติธรรมทางอาญา หลักการคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายในคดีอาญาตามมาตรฐานสากล และหลักการเข้ามามีส่วนร่วมของผู้เสียหายในการดำเนินคดีอาญา (2) ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามีบทบัญญัติกำหนดให้ผู้เสียหายสามารถใช้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนได้ด้วยตนเองแต่ยังไม่มีบทบัญญัติในเรื่องการแจ้งให้ผู้เสียหายทราบถึงสิทธิในการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนไว้ ทำให้ผู้เสียหายไม่ทราบถึงสิทธิดังกล่าวอันอาจส่งผลให้ผู้เสียหายไม่ได้ใช้สิทธิของตนหรือไม่สามารถเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมทางอาญาได้ ซึ่งในสหรัฐอเมริกาได้วางมาตรฐานในการช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรมไว้อย่างเป็นรูปธรรม โดยบัญญัติไว้ในกฎหมายสหรัฐที่กำหนดให้พนักงานอัยการมีหน้าที่ต้องแจ้งให้ผู้เสียหายรับรู้ถึงข้อมูลและข่าวสารที่เกี่ยวข้องเริ่มตั้งแต่ในชั้นสอบสวนจนถึงชั้นดำเนินคดี ส่วนสาธารณรัฐฝรั่งเศสแม้ผู้เสียหายจะไม่สามารถฟ้องร้องดำเนินคดีอาญาได้ด้วยตนเอง แต่ผู้เสียหายก็ได้รับการคุ้มครองสิทธิ และสามารถใช้สิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนจากการกระทำความผิดอาญาได้ทั้งต่อศาลแพ่ง หรือจะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาก็ได้ ซึ่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาฝรั่งเศส มาตรา 75 กำหนดไว้โดยชัดแจ้งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจมีหน้าที่แจ้งให้ผู้เสียหายทราบถึงสิทธิต่าง ๆ (3) ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ยังไม่มีบทบัญญัติในเรื่องการแจ้งให้ผู้เสียหายทราบถึงสิทธิในการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนไว้ไม่ว่าในขั้นตอนใดของกระบวนการยุติธรรมทางอาญา ต่างจากกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาที่กำหนดให้พนักงานอัยการทำหน้าที่เป็นผู้แจ้งสิทธิต่าง ๆ ให้ผู้เสียหายทราบ และสาธารณรัฐฝรั่งเศสกำหนดให้เจ้าหน้าที่ตำรวจมีหน้าที่แจ้งให้ผู้เสียหายทราบถึงสิทธิต่าง ๆ (4) เห็นควรให้แก้ไขบทบัญญัติประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 44/1 วรรคท้าย โดยเพิ่มเติมหน้าที่ของพนักงานสอบสวนให้เป็นผู้มีหน้าที่แจ้งให้ผู้เสียหายหรือทายาททราบถึงสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยในคดีอาญาที่พนักงานอัยการเป็นโจทก์This Independent Study aims to (1) study the concepts in relation to protecting the right of the injured person in criminal case; (2) study laws in relation to protecting the right of the injured person in criminal case of Thailand, the United States of America, and French Republic; (3) analyze the problems found in exercising the right to claim compensation of the injured person in criminal case; and (4) recommend guidelines for solving the problems in exercising the right to claim compensation of the injured person in criminal case to be more efficient. This Independent Study is a qualitative research by using documentary research method by researching and collecting data from academic articles, theses, legal journals, relevant researches, legal textbooks, and supreme court judgment guidelines, inclusive of data from online electronic media. According to the Study, (1) concepts in relation to protecting the right of the injured person in criminal case appear in the principles in protecting the right of the injured person in criminal case, the principles in exercising the right to claim civil compensation of the injured person in criminal case, the principles of conducting criminal process of judgment, the principles in protecting the right of the injured person in criminal case under the universal standards, and the principles in the injured person’s participation in conducting criminal proceedings; (2)the Criminal Procedure Code has provisions prescribing that the injured person can exercise the right to claim compensation by himself but there has not yet been any provision on notifying the injured person of the right to claim compensation, causing the injured person not to know the aforementioned right which may cause the injured person not to exercise his own right nor to have access to the criminal process of judgment, which, in the United States of America, the standards on criminal victims aid have been laid own in a tangible manner as provided in the US laws which prescribe that the public prosecutor has his duty to notify the injured person of the related data and information as from the inquiry stage to the legal proceeding conducting stage, but in French Republic, even though the injured person is unable to file and conduct criminal proceedings by himself but the right of the injured person is protected and the injured person can exercise the right to claim compensation from criminal offense from the civil court or claim compensation in the criminal process of judgment, which, pursuant to Section 75 of French Criminal Procedure Code expressly provides that the police officer has his duty to notify the injured person of a variety of rights; (3) the Criminal Procedure Code has not yet have any provision to notify the injured person of the right to claim compensation, irrespective of any stage of the criminal process of judgment as different from the laws of the United States of America which provide that the public prosecutor has a duty to notify the injured person of a variety of rights, and as different from the laws of French Republic which provide that the police officer has the duty to notify the injured person of a variety of rights; and (4) there is an amendment to the provision under section 44/1, last paragraph, of the Criminal Procedure Code by adding the duty of the inquiry officer to notify the injured person or his heirs of the right to claim compensation from the accused in criminal case which the public prosecutor is the prosecutor
Extension needs of azolla production and usage in rice paddy of farmers in Mueang Sukhothai District, Sukhothai Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพทั่วไปสภาพทางสังคมและสภาพทางเศรษฐกิจของเกษตรกร (2) สภาพการผลิตข้าวของเกษตรกร (3) ความรู้และแหล่งความรู้ในการผลิตและการใช้แหนแดงของเกษตรกร (4) ปัญหาและข้อเสนอแนะในการผลิตและการใช้แหนแดงและ (5) ความต้องการการส่งเสริมการผลิตและการใช้แหนแดงในนาข้าวของเกษตรกรประชากรที่ใช้ในศึกษาคือเกษตรกรผู้ปลูกข้าวในอำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัยที่ขึ้นทะเบียนกับกรมส่งเสริมการเกษตร พ.ศ.2565 จำนวน 9,965 ราย กำหนดขนาดตัวอย่างโดยใช้สูตรของ ทาโร ยามาเน่ ค่าความคลาดเคลื่อน 0.08 ได้กลุ่มตัวอย่าง 154 ราย ใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบง่าย จัดเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานผลการวิจัย พบว่า (1) เกษตรกรส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 53.79 ปี จบการศึกษาชั้นประถมศึกษา มีรายได้ภาคการเกษตรเฉลี่ย 187,380.39 บาทต่อปี (2) ต้นทุนการทำนารวมเฉลี่ย 3,523.30 บาทต่อไร่ การใส่ปุ๋ยครั้งที่ 1 สูตร 46-0-0 อัตราเฉลี่ย 26.61 กิโลกรัมต่อไร่ ครั้งที่ 2 สูตร 16-20-0 อัตราการเฉลี่ย 24.41 กิโลกรัมต่อไร่ (3) ความรู้ในการผลิตและการใช้แหนแดงของเกษตรกร พบว่า เกษตรกรมีความรู้อันดับแรกในเรื่องแหนแดงว่ามีโปรตีนสูงเหมาะนำไปเลี้ยงสัตว์และมีความรู้ อันดับสุดท้ายในเรื่องแหนแดงตรึงไนโตรเจนจากอากาศได้ เกษตรกรได้รับความรู้จากช่องทางแบบบุคคลมากที่สุด (4) เกษตรกรมีปัญหาในการผลิตและการใช้แหนแดง ด้านการสนับสนุนปัจจัยการผลิตอยู่ในระดับมาก โดยปัญหาอันดับแรกคือการไม่มีพื้นที่ในการเพาะเลี้ยงแหนแดง (5) ความต้องการส่งเสริมพบว่า ด้านผู้ส่งเสริม เจ้าหน้าที่ส่งเสริมการเกษตร ต้องการในระดับมาก ด้านเนื้อหาต้องการการส่งเสริมการใช้แหนแดงอยู่ในระดับปานกลางและด้านวิธีการส่งเสริมต้องการการส่งเสริมอันดับแรก คือ แบบกลุ่มบุคคลThe objectives of this research were to study (1) general, social, and economic conditions of farmers (2) rice production conditions of farmers (3) knowledge and knowledge resources in the production and the use of water fern of farmers (4) problems and suggestions in the production and the use of water fern of farmers and (5) needs for the extension in the production and use of water fern in the paddy fields of farmers.The population of this study 9,965 rice farmers in Mueang Sukhothai district, Sukhothai province who had registered with the department of agricultural extension in 2022. The sample size of 154 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.08 through simple random sampling method. Data were collected by conducting interview and were analyzed by using statistics such as frequency, percentage, mean, minimum value, maximum value, and standard deviation.The result of the research found that (1) most of the farmers were female with the average age of 53.79 years old, completed primary school education, and earned the income from agricultural sector of 187,380.39 Baht/year. (2) The average total rice production cost was 3,523.30 Baht/Rai, the first application of fertilizer with 46-0-0 formula and average ratio of 26.61 kilogram/Rai, the second application with 16-20-0 formula and average ratio of 24.41 kilogram/Rai. (3) Knowledge in the production and the use of water fern of farmers showed that farmers had knowledge the most in the aspect that water fern has high protein appropriate for raising animal and had the least knowledge on the aspect that water fern is able to bind Nitrogen from the air. Farmers received knowledge from personal channel at the highest level. (4) Farmers faced with the problems regarding the production and the use of water fern regarding the support for production factors at the high level. The first ranked problem was that there was no space to plant water fern. (5) The extension needs revealed that regarding the extensionist, the agricultural extension officers needed at the high level. Regarding the content need for the extension of the use of water fern, it was at the moderate level and for the extension method need, they needed the first extension on group of people method
Marketing Mix Factors Affecting Consumer Purchasing Decision toward HONDA CITY in Phrae Province
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (บท.ม. (บริหารธุรกิจ))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ปัจจัยประชากรศาสตร์ของผู้บริโภคในจังหวัดแพร่ที่ตัดสินใจซื้อรถยนต์ฮอนด้า รุ่นซิตี้ (2) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดของรถยนต์ฮอนด้า รุ่นซิตี้ (3) การตัดสินใจซื้อรถยนต์ฮอนด้า รุ่นซิตี้ของผู้บริโภคในจังหวัดแพร่ (4) เปรียบเทียบความแตกต่างของการตัดสินใจซื้อรถยนต์ฮอนด้า รุ่นซิตี้ ของผู้บริโภคในจังหวัดแพร่จำแนกตามปัจจัยประชากรศาสตร์ (5) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อรถยนต์ฮอนด้า รุ่นซิตี้ ของผู้บริโภคในจังหวัดแพร่การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร คือ ผู้บริโภคที่เคยซื้อหรือมีความสนใจในรถยนต์ยี่ห้อฮอนด้า รุ่นซิตี้ ในจังหวัดแพร่ ซึ่งไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอน กำหนดกลุ่มตัวอย่างด้วยสูตรของคอร์แครน ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณผลการศึกษาพบว่า (1) กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อยู่ในช่วงอายุ 21 - 30 ปี สถานภาพโสด สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 15,001-25,000 บาท (2) กลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อรถยนต์ยี่ห้อ ฮอนด้า รุ่น ซิตี้ ของผู้บริโภคในจังหวัดแพร่ แบบภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุด (3) กลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการตัดสินใจซื้อรถยนต์ยี่ห้อ ฮอนด้า รุ่น ซิตี้ ของผู้บริโภคในจังหวัดแพร่ อยู่ในระดับมากที่สุด (4) ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ ได้แก่ อายุ สถานภาพการสมรส อาชีพ รายได้เฉลี่ยต่อเดือนมีการตัดสินใจซื้อแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (5) ส่วนประสมทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านการจัดจำหน่าย และด้านการส่งเสริมการตลาด มีผลต่อการตัดสินใจซื้อรถยนต์ยี่ห้อ ฮอนด้า รุ่น ซิตี้ ของผู้บริโภคในจังหวัดแพร่ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05The objectives of this study were: (1) to examine the demographic factors influencing consumer purchasing decision toward Honda City cars in Phrae Province; (2) to analyze the marketing mix factors affecting purchasing decision toward Honda City cars in Phrae Province; (3) to investigate consumer purchasing decision in purchasing Honda City cars in Phrae Province; (4) to compare differences in consumer purchasing decisions based on demographic factors among consumers in Phrae Province; and (5) to assess the impact of marketing mix factors on consumer purchasing decision toward Honda City cars in Phrae Province.This research utilized a quantitative approach. The population consisted of consumers in Phrae Province who had either purchased or expressed interest in Honda City cars, with the total population size being unknown. A sample size of 400 was determined using Cochran’s formula and obtained through multi-stage sampling. Data were collected via a questionnaire, and the statistical techniques used for analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, One-way ANOVA, and multiple regression analysis.The study's results indicated that: (1) the majority of respondents were female, aged 21-30, single, holding a bachelor's degree, employed primarily as government officers or state enterprise employees, with an average monthly income of 15,001-25,000 baht; (2) respondents rated the impact of marketing mix factors on their decision to purchase Honda City cars in Phrae Province as being at the highest level; (3) overall, their decision to purchase Honda City cars was rated at the highest level; (4) demographic factors such as age, marital status, occupation, and income significantly influenced purchasing decisions at the 0.05 level; and (5) product, price, distribution, and promotion aspects of the marketing mix were found to have a statistically significant impact on consumers' purchasing decisions at the 0.05 level