คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Relationship between Competency of Personnel and Efficiency of Addressing Complaints of the Governor of Bangkok Secretariat
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ร.ม. (บริหารรัฐกิจ))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับสมรรถนะและระดับประสิทธิภาพการแก้ไขเรื่องร้องทุกข์ของบุคลากรสำนักงานเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (2) ความสัมพันธ์ระหว่างระดับสมรรถนะของบุคลากรกับประสิทธิภาพการแก้ไขเรื่องร้องทุกข์ของสำนักงานเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและ (3) ปัญหาและข้อเสนอแนะการพัฒนาระดับสมรรถนะบุคลากรสำนักงานเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในการแก้ไขเรื่องร้องทุกข์การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ซึ่งประชากรที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ข้าราชการ และบุคลากรของสำนักงานเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร จำนวน 135 คน โดยเป็นการศึกษาประชากรทั้งหมด และมีผู้ตอบแบบสอบถามทั้งสิ้น จำนวน 129 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ ใช้แบบสอบถาม และเลือกสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับสมรรถนะของบุคลากรสำนักงานเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ในระดับมาก และระดับประสิทธิภาพการแก้ไขเรื่องร้องทุกข์ของสำนักงานเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (2) ระดับสมรรถนะของบุคลากรสำนักงานเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครมีความสัมพันธ์ทางบวกกับประสิทธิภาพการแก้ไขเรื่องร้องทุกข์ที่มีมาถึงผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 (3) ปัญหาที่ค้นพบคือบุคลากรมีแรงจูงใจในการปฏิบัติงานน้อย กล่าวคือไม่มีความเชื่อมั่นต่อองค์กรที่จะพัฒนาการทำงานอย่างเป็นระบบได้ ในส่วนของข้อเสนอแนะนั้นมีข้อเสนอให้ใช้เทคโนโลยีเข้ามาสนับสนุนและ/หรือทดแทนเจ้าหน้าที่ในการรับเรื่องร้องทุกข์ โดยจัดหาผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายและด้านจิตวิทยา มาร่วมให้คำปรึกษากับผู้ร้องทุกข์The objectives of this study were: (1) to study the competency level and efficiency in resolving complaints among the personnel of the Governor of Bangkok Secretariat, (2) to study the relationship between personnel competency levels and the efficiency in addressing complaints within the office, and (3) to introduce the problems and suggestions for developing the competency levels of personnel in the Governor of Bangkok Secretariat in handling complaintsThe study was survey research and involved a population comprising civil servants and personnel from the Governor of Bangkok Secretariat, totaling 135 individuals. Out of the total, 129 individuals participated in the survey. The study primarily used questionnaires and various statistical tools for data analysis, including frequency values, percentages, means, standard deviations, and Pearson correlation coefficients.The findings revealed that (1) the overall competency level of personnel at the Governor of Bangkok Secretariat is high. (2) The overall effectiveness in handling complaints showed a statistically significant positive relationship between the competency levels of personnel and the efficiency in addressing complaints received by the Governor of Bangkok Secretariat, with a significant correlation coefficient at the 0.01 level. (3) The problem was the lack of motivation or confidence among personnel towards organizational development to systemize work processes. To address this issue, a recommendation is made to utilize technology to support or replace staff in handling complaints, while also collaborating with legal and psychological experts to provide advice to complainants
Born digital
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานทางสังคมและเศรษฐกิจของเกษตรกรกลุ่มแปลงใหญ่มันสำปะหลัง 2) ความรู้เกี่ยวกับการผลิตและการตลาดมันสำปะหลังของเกษตรกรกลุ่มแปลงใหญ่มันสำปะหลัง 3) สภาพการผลิตและการตลาดมันสำปะหลังของเกษตรกรกลุ่มแปลงใหญ่มันสำปะหลัง 4) การได้รับการส่งเสริมและความต้องการการส่งเสริมการผลิตและการตลาดมันสำปะหลังของเกษตรกรกลุ่มแปลงใหญ่มันสำปะหลัง และ 5) ปัญหาและข้อเสนอแนะแนวทางการส่งเสริมการผลิตและการตลาดมันสำปะหลัง ประชากรที่ศึกษา คือ เกษตรกรสมาชิกของกลุ่มแปลงใหญ่มันสำปะหลัง อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด ทั้งหมด 3 แปลง จำนวน 195 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน ที่ความคลาดเคลื่อน .05 ได้จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 132 ราย สุ่มตัวอย่างแบบง่าย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุดส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการจัดอันดับ ผลการวิจัย พบว่า 1) เกษตรกรร้อยละ 68.2 เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 46.10 ปี สถานภาพสมรสร้อยละ 48.5 จบการศึกษาประถมศึกษา มีสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 4.23 คนจำนวนแรงงานในครัวเรือนเฉลี่ย 2.83 คน มีพื้นที่ปลูกมันสำปะหลังเฉลี่ย 9.61 ไร่ มีต้นทุนการผลิตมันสำปะหลังเฉลี่ย 7,568.18 บาท/ไร่ รายได้ครัวเรือนจากภาคการเกษตรของครัวเรือนเฉลี่ย 59,894.32 บาท รายได้รวมทั้งหมดในครัวเรือนเฉลี่ย 78,398.48 บาท ร้อยละ 78.0 ใช้แหล่งเงินทุนส่วนตัว ร้อยละ 61.4 กู้จาก ธกส. 2) เกษตรกร ร้อยละ 67.4 มีความรู้ในระดับมากที่สุด โดยมีคะแนนความรู้เฉลี่ย 13.44 คะแนนซึ่งเกษตรกรจำนวนมากที่สุดร้อยละ 99.2 มีความรู้เกี่ยวกับพันธุ์มันสำปะหลังที่ทางราชการแนะนำให้ปลูก 3) ด้านสภาพการผลิต เกษตรกรร้อยละ 74.2 มีการปฏิบัติในการผลิตมันสำปะหลังอยู่ในระดับมาก และมีระดับการปฏิบัติเฉลี่ย 16.20 คะแนน โดยเกษตรกรร้อยละ 96.2 มีเตรียมพื้นที่โดยไถพรวน 2-3 ครั้ง ลึก 20-30 เซนติเมตร ส่วนด้านสภาพการตลาด พบว่า เกษตรกรทุกราย มีคนมารับซื้อมันสำปะหลัง 4) เกษตรกรร้อยละ 95.5 ได้รับการส่งเสริมด้วยวิธีการประชุมกลุ่ม และมีความต้องการโดยรวมอยู่ในระดับมาก มีความต้องการสื่อเทคโนโลยีสารสนเทศมากที่สุด คือ รับข้อมูลจากแอพพลิเคชั่น ยูทูป และ 5) เกษตรกร ร้อยละ 43.9 มีปัญหาการเยี่ยมเยียนของเจ้าหน้าที่ไม่ต่อเนื่อง ไม่ได้กำหนดแผนในการประชุมกลุ่มที่แน่นอน และไม่มีแหล่งดูงานในพื้นที่ และเกษตรกรมีข้อเสนอแนะให้เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องถ่ายทอดความรู้ผ่านทางสื่อเทคโนโลยีสารสนเทศหรือแอพพลิเคชั่นต่าง ๆ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องสนับสนุนปัจจัยการผลิต ได้แก่ ปุ๋ย สารป้องกันกำจัดศัตรูพืช บ่อบาดาล และโซล่าเซลล์The objectives of this research were to study 1) basic social and economic conditions of cassava collaborative farming farmers 2) knowledge about cassava production and marketing of cassava collaborative farming farmers 3) cassava production and marketing conditions of cassava collaborative farming farmers 4) the receiving of extension and needs for the extension of cassava production and marketing of cassava collaborative farming farmers and 5) problems and suggestions regarding the extension of cassava production and marketing. The population of the study was 195 farmers who were members of 3 cassava collaborative farmings in Phonthong district, Roi et Province. The sample size of 132 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.05 and simple random sampling method. Data were collected by conducting interview. Statistics used for data analysis were such as percentage, frequency, mean, minimum value, maximum value, standard deviation, and ranking. The results of the research revealed that 1) 68.2% of farmers were female with the average age of 46.10 years and married. 48.5% of them completed primary school education with the average member in the household of 4.23 people. The average number of labor in the household was 2.83 people, the average cassava production area was 9.61 Rai, the average cost of cassava production was 7,568.18 Baht/Rai, the average household income from agricultural sector was 59,894.32 Baht, and the total income within the household was 78,398.48 Baht. 78.0% of them used their personal capital and 61.4% took loans from BAAC. 2) 67.4% of farmers had knowledge at the highest level with the average knowledge score of 13.44 points. 99.2% of farmers had knowledge about cassava type which the government recommended to plant. 3)In regards to the production condition, 74.2% of the farmers practiced in cassava production at the high level and had the average practice level of 16.20 points. 96.2% of the farmers prepared the land by tillaging for 2-3 times with the depth of 20-30 centimeters. For the marketing condition, it showed that every farmer had the buyers who came to buy the cassava.4) 95.5% of the farmers received the extension in the form of group meeting and their needs, overall, were at the high level with the highest need on information technology media through receiving data from YouTube application. 5) 43.9% of the farmers had the problems with the inconsistent visitation from the officer s, had no concrete pre-determined plan in the group meeting, and had no source of area for field trip. Farmers suggested that the related officers should transfer the knowledge through information technology media or other applications which related to the support of production factors such as fertilizer, pesticide, artesian well, and solar cell
Guidelines for Enhancement Teachers’ Work Performance Motivation in the Small Sized Schools under Surat Thani Educational Service Area Office 2
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (บริหารการศึกษา))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขนาดเล็ก 2) เปรียบเทียบแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขนาดเล็ก จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน และ 3) ศึกษาแนวทางการเสริมสร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 321 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยคำนวณจากสูตรของทาโร่ ยามาเน่ จากนั้นใช้วิธีการสุ่มแบบสัดส่วน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 7 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามเกี่ยวกับระดับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขนาดเล็ก มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .91 และแบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับแนวทางการเสริมสร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขนาดเล็ก สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์เนื้อหาผลการศึกษาพบว่า 1) แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขนาดเล็ก ในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก 2) ผลการเปรียบเทียบแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขนาดเล็กโดยจำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษาและประสบการณ์ในการทำงาน พบว่าไม่แตกต่างกัน และ 3) แนวทางการเสริมสร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขนาดเล็ก พบว่า หน่วยงานต้นสังกัดและสถานศึกษาควร (1) เปิดโอกาสให้ครูเข้ามามีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบาย วิสัยทัศน์และพันธกิจของสถานศึกษา (2) วิเคราะห์สมรรถนะและมอบหมายงานให้ตรงกับสมรรถนะของครูแต่ละคน (3) สนับสนุนงบประมาณและวัสดุอุปกรณ์ในการทำงานอย่างพอเพียงและเหมาะสม (4) จัดระบบประเมินผลการปฏิบัติงานตามสภาพจริง และ (5) ปรับสภาพแวดล้อมในด้านอาคารสถานที่และสิ่งอำนวยความสะดวกในการปฏิบัติงานThe objectives of this research were: 1) to study the level of teachers’ work performance motivation in the small sized schools 2) to compare teachers’ work performance classified by genders, ages, education levels, and the work experiences; and 3) to study guidelines for enhancing teachers’ work performance motivation in the small sized schools under Surat Thani Educational Service Area Office 2.The research sample consist of 321 teachers in the small sized schools under Surat Thani Educational Service Area Office 2 during academic year 2023, obtained by quota sampling. The sample size was determined based on Krejcie and Morgan’s Sample Size Table. The key informants included 7 experts. The employed research instruments were 1) questionnaire on the teachers’ work performance motivation in the small sized schools, with reliability coefficients of .91 and 2) the interview form on guidelines for enhancing teachers’ work performance motivation in the small sized schools. The statistics employed for the data analysis were frequency, percentage, mean, deviation standards, t-test, One-way ANOVA, and content analysis.The research finding were as follows: 1) the overall and each aspect of teachers’ work performance motivation in the small sized schools were at high level; 2) regarding the comparison of teachers’ work performance motivation in the small sized schools classified by genders, ages, education levels and work experiences, it was found that there was no significant difference; and 3) the enhancing teachers’ work performance motivation in the small sized schools was found that the agency and schools should (1) provide opportunities for teachers to participate in setting policies, vision, and mission of schools; (2) analyze competencies and assign work to match each person's competencies; (3)support adequate and appropriate budgets and working materials; (4) organize the performance evaluation system according to actual conditions; and (5) adjust the building environment and operational facilities
Effects of a drug use preventive behaviors development for youth leaders at Nongbunmak District, Nakhornratchasima Province
No full textวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความรู้เกี่ยวกับยาเสพติด การรับรู้โอกาสเสี่ยงของการใช้ยาเสพติดและความรุนแรงของยาเสพติด การรับรู้ประโยชน์ของพฤติกรรมป้องกันการใช้ยาเสพติด การรับรู้ความสามารถตนเองในการป้องกันการใช้ยาเสพติด และพฤติกรรมป้องกันการใช้ยาเสพติดของกลุ่มทดลอง ระหว่างก่อนและหลังได้รับโปรแกรม และระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มเปรียบเทียบหลังได้รับโปรแกรมการวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนแกนนำทูบีนัมเบอร์วัน ที่ไม่เคยได้รับความรู้เกี่ยวกับการป้องกันการใช้ยาเสพติดและมีคุณสมบัติตามเกณฑ์คัดเข้าศึกษา ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย จากโรงเรียนหนองบุญมากพิทยาคมเป็นกลุ่มทดลอง และโรงเรียนหนองบุญมากประสงค์วิทยาเป็นกลุ่มเปรียบเทียบ กลุ่มละ 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองเป็นโปรแกรมพัฒนาพฤติกรรมป้องกันการใช้ยาเสพติดแกนนำเยาวชน ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตามแนวคิดแบบจำลองความเชื่อด้านสุขภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม 7 ส่วน ได้แก่ 1) ข้อมูลทั่วไป 2) ความรู้เกี่ยวกับยาเสพติด 3) การรับรู้โอกาสเสี่ยงของการใช้ยาเสพติด 4) การรับรู้ความรุนแรงของยาเสพติด 5) การรับรู้ประโยชน์ของพฤติกรรมป้องกันการใช้ยาเสพติด 6) การรับรู้ความสามารถตนเองในการป้องกันการใช้ยาเสพติด และ 7) พฤติกรรมป้องกันการใช้ยาเสพติด แบบสอบถามส่วนที่ 2-7 มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหา .96, 1.00, 1.00, .83, .85 และ .88 ตามลำดับ และมีค่าความเที่ยง .844, .962, .824, .951, .934 และ .924 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา สถิติทดสอบที สถิติทดสอบวิลคอกซันแมทช์แพร์สซายน์แรงค์ และสถิติทดสอบแมนวิทนีย์ยูผลการวิจัยพบว่า หลังได้รับโปรแกรม กลุ่มทดลองมีความรู้เกี่ยวกับยาเสพติดสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรม มีการรับรู้โอกาสเสี่ยงของการใช้ยาเสพติดต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรมและกลุ่มเปรียบเทียบ มีการรับรู้ความรุนแรงของยาเสพติด การรับรู้ประโยชน์ของพฤติกรรมป้องกันการใช้ยาเสพติด การรับรู้ความสามารถตนเองในการป้องกันการใช้ยาเสพติด และพฤติกรรมป้องกันการใช้ยาเสพติด สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมและกลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05The objectives of this research were to compare knowledge about drugs, perceived risks of drug use and the severity of drugs, perceived benefits of drug use preventive behaviors, perceived self-efficacy in drug use preventive behaviors and drug use preventive behaviors of the experimental group between before and after the experiment and between the experimental group and the comparison group after the experiment.This research was quasi-experimental research. The sample consisted of leader of TO BE NUMBER ONE students, who had never received knowledge about drug use prevention and had characteristics within the inclusion criteria. They were selected by simple random sampling from Nongbunmak Phitthayakhom school to be an experimental group, and from
Nongbunmak Prasongwitthaya school to be a comparison group, 30 persons in each group. The experimental tool was the Drug Use Preventive Behaviors Development Program for Youth Leaders based on Health belief model. The data collection tool was a questionnaire with 7 parts; general data, knowledge about drugs, perceived risks of drug use and the severity of drugs,perceived benefits of drug use preventive behaviors, perceived self-efficacy in drug use
preventive behaviors and drug use preventive behaviors. The questionnaire part 2-7 had content validity index of .96, 1.00, 1.00, .83,85 and 88 respectively, and the reliabilities were .844, .962,.824, .951, .934 and .924 respectively. The data were analyzed by descriptive statistics, t-test,Wilcoxon Matched Signed Rank test and Mann-Whithney U test.The results founded as follows: after experiment, the knowledge about drugs of the experimental group was significantly higher than before experiment. perceived risks of drug use of the experimental group was significantly lower than before experiment and comparison group. perceived the severity of drugs, perceived benefits of drug use preventive behaviors, perceived self-efficacy in drug use preventive behaviors and drug use preventive behaviors of the experimental group were significantly higher than before experiment and comparison group (p <. 05)
Effects of Activities Management According to the CPA Approach on Learning Achievement and Mathematics Representation on Fraction of Grade 3 Students at The Demonstration School of Valaya Alongkorn Rajabhat University under the Royal Patronage Pathum Thani Province
No full textวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม. (หลักสูตรและการสอน))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และการนำเสนอทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิด CPA และ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และการนำเสนอทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิด CPA กับกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี ปีการศึกษา 2566 จำนวน 2 ห้องเรียน ห้องเรียนละ 30 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามแนวคิด CPA เรื่อง เศษส่วน 2) แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ เรื่อง เศษส่วน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ และ 4) แบบประเมินการนำเสนอทางคณิตศาสตร์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนตัวแปรพหุนาม ผลการวิจัย พบว่า 1) ความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และการนำเสนอทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิด CPA มีความสัมพันธ์ทางบวก ขนาดความสัมพันธ์สูง (r= 0.667, pThe purposes of this research were to 1) study the relationship between mathematics learning achievement and mathematics representation of grade 3 students in the group learning with CPA approach and 2) compare the mathematics learning achievement and mathematics representation of grade 3 students between the group learning with CPA approach and the group learning with conventional mathematics learning activities. The research sample consisted of 60 grade 3 students of The Demonstration School of Valaya Alongkorn Rajabhat University under the Royal Patronage in Pathum Thani Province during the first semester of the academic year 2023. Two classrooms, each with 30 students, were obtained by cluster random sampling. The employed research instruments consisted of 1) mathematics learning management plans on Fraction by using activities management according to the CPA approach 2) mathematics learning management plans on Fraction by using conventional mathematics learning activities 3) a mathematics learning achievement test and 4) an evaluation form for mathematics representation. Statistics employed for data analysis were the mean, standard deviation, Pearson’s correlation coefficient, and MANOVA test. The Research findings showed that 1) the relationship between mathematics learning achievement and mathematics representation of grade 3 students learning with CPA approach have a positive relationship with high correlation (r = 0.667,
Controlling the discretion of independent organizations : study the case of Information Disclosure by the National Anti-Corruption Commission
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเพื่อ (1) ศึกษาแนวคิดและทฤษฎีการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่อยู่ในครอบครองของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (2) ศึกษาเปรียบเทียบขอบเขตการใช้ดุลพินิจของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติในการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่อยู่ในครอบครอง ในประเทศไทยและประเทศสหราชอาณาจักร (3) ศึกษาวิเคราะห์ปัญหาที่เกิดขึ้นจากการใช้ดุลพินิจของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติในการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่อยู่ในครอบครอง (4) ศึกษาข้อเสนอแนะในเรื่องการใช้ดุลพินิจในการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่อยู่ในครอบครองขององค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญ การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้ เป็นการวิจัยทางนิติศาสตร์ นี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีการวิจัยเอกสาร โดยอาศัยค้นคว้าข้อมูลจากหนังสือ ตำรา กฎหมาย คำพิพากษาฎีกา บทความทางวิชาการ วารสาร ผลงานวิจัย วิทยานิพนธ์ รายงานการศึกษา หรือเอกสารทางวิชาการที่เป็นภาษาไทย รวมถึงการสืบค้นข้อมูลและสื่ออิเล็กทรอนิกส์จากเว็บไซต์ที่น่าเชื่อถือ วิเคราะห์เปรียบเทียบกับต่างประเทศ เพื่อหาข้อสรุป ภายใต้หลักทฤษฎีและหลักกฎหมาย เพื่อนำมาเป็นแนวทางแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารทางราชการของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติให้มีความเหมาะสมต่อไป ผลการศึกษาพบว่า (1) ตามแนวคิดทฤษฎีนั้นสิทธิในการรับรู้ข่าวสารของราชการ เป็นสิทธิอย่างหนึ่งที่ถูกกำหนดในปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ซึ่งบัญญัติไว้ในข้อ 19 และได้รับรองสิทธิของสาธารณชนในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารโดยการบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายเพื่อประกันสิทธิของบุคคล ประชาชนมีสิทธิที่จะรับรู้ข้อมูลข่าวสารของทางราชการได้เว้นแต่กรณีที่เป็นการเคารพในสิทธิหรือชื่อเสียงของบุคคลอื่น หรือเพื่อรักษาความมั่นคงแห่งชาติหรือความสงบเรียบร้อยของประชาชนหรือสุขภาพของประชาชนหรือศีลธรรมอันดี รัฐหรือหน่วยงานรัฐจึงต้องใช้ดุลพินิจที่ชอบธรรมในการเปิดเผยข้อมูลดังกล่าวต่อประชาชนตามสิทธิการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร (2) กฎหมายไทยเกี่ยวกับการใช้ดุลพินิจของของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติในการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่อยู่ในครอบครอง ยังมีความไม่ชัดเจน มีการตีความหมายของการใช้อำนาจขัดแย้งกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ในขณะที่ต่างประเทศโดยเฉพาะประเทศสหราชอาณาจักรมีคำพิพากษาของศาลสูงที่ได้วินิจฉัยเคยวินิจฉัยเกี่ยวกับการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรโดยนำเอามาประเมินชั่งน้ำหนักกับผลประโยชน์สาธารณะ ซึ่งประเทศไทยมีการกำหนดไว้ในลักษณะกว้างไม่ได้ระบุอย่างชัดเจนว่าอย่างไรถึงเข้าเป็นเรื่องที่เกิดผลเสียประโยชน์สาธารณะ จึงทำให้เกิดการใช้ดุลพินิจในลักษณะลักลั่นไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ของกฎหมายอย่างแท้จริง (3) ปัญหาขอบเขตการใช้ดุลพินิจในการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติยังมีความชัดเจนเพียงพอ ทำให้เกิดการใช้อำนาจดุลพินิจไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ของกฎหมายอย่างแท้จริง (4) สมควรแก้ไขพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในประเด็นการเปิดเผยข้อมูลข่าสารราชการให้สอดคล้องมากขึ้นกับพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ โดยอาจจำเป็นการระบุประเภทของข้อมูลข่าวสารที่ให้การคุ้มครอง ขั้นตอนการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารที่จะเปิดเผยได้ การสิ้นสุดของการไม่เปิดเผย กรณีใดบ้างที่เปิดเผยได้ รวมทั้งอาจกำหนดเรื่องประเด็นหลังจากมีคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารมาแล้วต้องดำเนินการอย่างไรให้ชัดเจนมากขึ้น เพื่อลดการตีความหมายขัดกันThis independent study aims to: (1) examine the concepts and theories related to the disclosure of information held by the National Anti-Corruption Commission (NACC); (2) compare the scope of discretion exercised by the NACC in disclosing held information both domestically and internationally; (3) analyze the issues arising from the NACC’s exercise of discretion in disclosing such information; and (4) propose recommendations on the exercise of discretion regarding the disclosure of information held by independent constitutional bodies. This independent study constitutes a legal inquiry conducted through qualitative research methodologies, specifically employing document analysis. The study involves the systematic collection of data from legal texts, textbooks, statutes, Supreme Court rulings, scholarly articles, academic journals, research dissertations, educational reports, and other academic documents in the Thai language. Additionally, it encompasses an examination of credible electronic sources from reputable websites. The analysis further includes a comparative study with international frameworks to derive conclusions grounded in legal theories and principles. The objective is to formulate recommendations for the enhancement of transparency in governmental information disclosure by the National Anti-Corruption Commission. The study finds that: (1) The right to access governmental information is recognized under international human rights law, notably in Article 19 of the Universal Declaration of Human Rights. This right is also supported by the constitutions and laws to ensure individual rights. The public has the right to access governmental information, except where it pertains to respecting others' rights or reputations, national security, public order, public health, or public morals. Therefore, government agencies must exercise legitimate discretion in disclosing such information to uphold the right to access information. (2) Thai legislation concerning the discretion of the National Anti-Corruption Commission (NACC) regarding the disclosure of information in its possession remains ambiguous, with conflicting interpretations regarding the exercise of this authority in relation to applicable laws. In contrast, jurisdictions abroad, particularly in the United Kingdom, have seen the High Court rulings that assess the disclosure of information by Members of Parliament in light of public interest. Conversely, Thailand’s provisions are broadly defined without explicitly delineating what constitutes detrimental public interest, resulting in inconsistent exercise of discretion that does not genuinely reflect the intent of the law. (3) The scope of discretion in information disclosure by the NACC lacks sufficient clarity, leading to discretionary actions that do not fully adhere to the legislative intent. (4) It is recommended to amend the Organic Act on Anti-Corruption to better align with the Official Information Act. This could involve clearly defining protected information categories, access procedures for disclosable information, conditions for the cessation of non-disclosure, criteria for disclosure, and procedures following decisions on information disclosure by the relevant committee, to reduce interpretative conflicts
Communication strategies to promote culture via social media of the Spark U Lanna
No full textดุษฎีนิพนธ์ (ปร.ด. (นวัตกรรมการสื่อสารทางการเมืองและการปกครองท้องถิ่น))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การออกแบบเนื้อหาสารเพื่อเผยแพร่วัฒนธรรมผ่านสื่อออนไลน์ของโครงการสปาร์คยูล้านนา 2) การนำเสนอวัฒนธรรมทางสื่อออนไลน์ของโครงการสปาร์คยูล้านนา 3) การเผยแพร่สารทางสื่อออนไลน์ของโครงการสปาร์คยูล้านนา และ 4) การพัฒนากลยุทธ์การสื่อสารเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางสื่อออนไลน์ของโครงการ สปาร์คยูล้านนาการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์แบบเชิงลึก จากผู้ให้ข้อมูลหลัก 15 คน โดยคัดเลือกแบบเจาะจงจากผู้ที่เกี่ยวข้องกับการสื่อสารโครงการสปาร์คยูล้านนา ประกอบด้วย กลุ่มวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่ คณะกรรมการและที่ปรึกษาในโครงการ สปาร์คยูล้านนา บุคลากรเทศบาลนครเชียงใหม่ และผู้แทนมณฑลทหารบกที่ 33 ค่ายกาวิละ จำนวน 5 คน และกลุ่มผู้จัดละครนาฏยกรรมอิงประวัติศาสตร์ล้านนา ทีมออกแบบเนื้อหาสาร ทีมผู้จัดการแสดงแสงสีเสียงผ่านสื่อออนไลน์ นักปราชญ์ล้านนา และผู้นำท้องถิ่นศิลปินล้านนา จำนวน 10 คน ผลการวิจัย พบว่า 1) การออกแบบเนื้อหาสารเพื่อเผยแพร่วัฒนธรรมผ่านสื่อออนไลน์ ประกอบด้วย การออกแบบเนื้อหาสารด้วยภาษาที่จูงใจเพื่อกระตุ้น ทัศนคติ ความเชื่อ ความรู้สึก ใช้จุดจับใจ หรือจุดดึงดูดใจให้กับผู้ชมเสริมการแสดงอารมณ์ และความรู้สึกให้คล้อยตามเนื้อเรื่องของละคร 2) การนำเสนอวัฒนธรรมทางสื่อออนไลน์ ประกอบด้วย (1) การนำเสนอเนื้อหาโดยใช้รูปแบบการจัดเรียงลำดับเนื้อหาสาร และการดำเนินเรื่องที่ต่อเนื่องสอดคล้องกับข้อมูลที่ปรากฏทางประวัติศาสตร์ สอดแทรกความรู้ทางการเมืองเพื่อเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมผ่านละครล้านนา (2) การใช้การสื่อสารผ่านตัวแบบในเชิงบุคคลและเชิงสัญลักษณ์ มีการกำหนดบทบาทของตัวละคร นักแสดง โดยอิงคุณลักษณะของบุคคล การแต่งตัว และเครื่องประดับ ให้ตรงกับข้อมูลที่คล้ายคลึงกับประวัติศาสตร์ล้านนา ประกอบฉากการแสดง แสง สี และเสียงที่มีความเสมือนจริง 3) การเผยแพร่สารทางสื่อออนไลน์ ประกอบด้วย (1) ประเด็นการสืบทอดทางวัฒนธรรม ในมิติบุคคล มิติพื้นที่ และมิติเวลาเพื่อกระตุ้นความดึงดูดความสนใจ การโน้มน้าวใจ และการสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชนเพื่อความบันเทิงระหว่างผู้ใช้สื่อออนไลน์กับผู้รับชมละคร (2) การผสมผสานข้ามสื่อระหว่างยูทูบ และเฟซบุ๊ก และ 4) การพัฒนากลยุทธ์การสื่อสารเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางสื่อออนไลน์ คือ (1) การออกแบบเนื้อหาและการนำเสนอวัฒนธรรมผ่านสื่อออนไลน์ มีรูปแบบ และวิธีการที่ซับซ้อนในเรื่องของประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต ขนบธรรมเนียมประเพณี และศิลปวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ควรมีการเขียนบรรยายภาษาอื่น ๆ ในส่วนของการแสดงเพื่อช่วยให้ผู้ชมได้เข้าใจความหมาย และเนื้อเรื่องในละครที่สื่อออกไป (2) การเผยแพร่วัฒนธรรมผ่านสื่อออนไลน์ ควรคำนึงถึงประโยชน์ในการถ่ายทอดการเรียนรู้ศิลปวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์เพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับศิลปวัฒนธรรมและการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมในประเทศไทย และ (3) แนวทางส่งเสริมควรให้ภาครัฐ ภาคประชาสังคม กำหนดแผนกลยุทธ์การสื่อสารเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางสื่อออนไลน์ที่นำไปสู่การปฏิบัติ และติดตามประเมินผลการดำเนินงานให้สอดคล้องกับบริบททางด้านประเพณี สังคม และวัฒนธรรมท้องถิ่นThe objectives of this research were to study 1) the Spark U Lanna project’s content design for spreading culture through social media; 2) the Spark U Lanna project’s online social media presentation of culture; 3) the Spark U Lanna project’s broadcasting of content through social media; and 4) the Spark U Lanna project’s development of communication tactics to promote culture using social media. This research used the qualitative research method of in-depth interviews. The 15 key informants, chosen through purposive sampling, came from two major groups who were directly involved with the Spark U Lanna project’s communications. The first group of 5 consisted of representatives of the Chiang Mai provincial culture group, the Spark U Lanna project’s executive committee and consultants, the Nakhon Chiang Mai Municipality, and the 33rd Military Circle at Fort Kawila; and the second group consisted of 10 individuals representing producers of a Lanna historical drama, the content design team, the production team of an online light and sound show, Lanna folk philosophers, and leading Lanna local artists. The results showed that 1) the Spark U Lanna project’s content design consisted of choosing persuasive language to stimulate people’s emotions, attitudes, and beliefs; and finding attention-grabbing topics and ideas to draw viewers in and tie them in to become emotionally invested in the story. 2) The project’s online presentation of culture had two major components: (1) content was presented chronologically and the story unfolded following the historical timeline. It was imbued with political knowledge to create cultural links with the Lanna themed drama; and (2) communication was accomplished through models in the form of characters and symbols, and the roles of the different actors were embellished with appropriate costumes, insignia and characteristics to represent aspects of Lanna history, while the scenery, sound effects and lighting were as realistic as possible. 3) The Spark U Lanna project’s broadcasting of content through social media had two major components: (1) Lanna culture was transmitted in the personal dimension, the geographical dimension, and the temporal dimension in order to grab and hold viewers’ attention, persuade them, and create public participation with interaction between social media users and drama viewers; (2) a combination of both YouTube and Facebook media was used. 4) Suggestions for the further development of communication tactics to promote culture using social media consisted of (1) Because content design and cultural presentation methods and formats involve many complexities in terms of the unique history, ways of life, customs, traditions and arts of Lanna, there should be subtitles included in different languages so that a wider range of viewers can follow the story and understand the meaning; (2) online transmission of culture through social media should take into account the benefit of educating people about arts, culture and history and preserving, adding value and passing down Thai cultural heritage; and (3) government agencies and civil society should join to make a strategic communication plan to promote culture through social media that leads to action and real results, and then should follow up and evaluate the communications to make sure they fit well with the local social and cultural context and local traditions
Extension needs of microbial pesticide application for rice production by farmers of rice’s collaborative farming in Nawa District, Nakhon Phanom Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานส่วนบุคคล สังคม และเศรษฐกิจของเกษตรกร 2) ความรู้เกี่ยวกับการใช้ชีวภัณฑ์ในการผลิตข้าวของเกษตรกร 3) สภาพการผลิตข้าวและการใช้ชีวภัณฑ์ในการผลิตข้าวของเกษตรกร 4) การได้รับการส่งเสริมการใช้ชีวภัณฑ์ในการผลิตข้าวของเกษตรกร 5) ความต้องการการส่งเสริมการใช้ชีวภัณฑ์ในการผลิตข้าวของเกษตรกร 6) ปัญหาและข้อเสนอแนะในการส่งเสริมการใช้ชีวภัณฑ์ในการผลิตข้าวของเกษตรกร การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรที่ศึกษาคือ เกษตรกรที่เป็นสมาชิกกลุ่มแปลงใหญ่ข้าว ในอำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม ที่ขึ้นทะเบียนกับสำนักงานเกษตรอำเภอนาหว้า ปี 2565 จำนวน 356 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.06 ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง 156 ราย สุ่มตัวอย่างแบบง่ายโดยวิธีจับสลาก เครื่องมือที่ใช้เก็บข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) เกษตรกรส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 55.42 ปี ร้อยละ 37.8 จบการศึกษาระดับประถมศึกษา ร้อยละ 30.8 เป็นสมาชิกธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ (ธกส.) ร้อยละ 42.9 มีตำแหน่งทางสังคมเป็นคณะกรรมการหมู่บ้าน มีพื้นที่ปลูกข้าวเฉลี่ย 10.3 ไร่ ต้นทุนการผลิตข้าวเฉลี่ย 2,756.0 บาท/ไร่ มีผลผลิตเฉลี่ย 344.0 กิโลกรัม/ไร่ รายได้จากการทำนาเฉลี่ย 32,152.3 บาท/ปี 2) เกษตรกรส่วนใหญ่ร้อยละ 99.4 มีความรู้ประเด็นการขยายเชื้อราไตรโคเดอร์มาโดยใช้อัตราส่วนข้าวสาร 3 ส่วนต่อน้ำ 2 ส่วน และมีความรู้ประเด็นการเก็บรักษาเชื้อราบิวเวอเรียในที่อากาศถ่ายเทได้สะดวก ไม่ให้ถูกแสงแดดจัด 3) เกษตรกรทั้งหมดปลูกข้าวนาปี โดยร้อยละ 90.38 ปลูกข้าวพันธุ์ กข 6 รองลงมาร้อยละ 51.92 ปลูกข้าวพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 และเกษตรกรร้อยละ 96.15 ใส่ปุ๋ยเคมี เกษตรกรร้อยละ 94.87 ใช้เชื้อราไตรโคเดอร์มาในสองประเด็น ได้แก่ เริ่มใช้เชื้อราไตรเดอร์มาหลังจากการบ่มครบกำหนด 7 -10 วัน แล้วเห็นว่าเชื้อราบนเมล็ดข้าวมีสีเขียวทั่วทั้งถุง และใช้ในช่วงเวลาในการฉีดพ่นคือช่วงเช้าหรือเย็น เป็นช่วงที่ไม่มีแสงแดด ขณะที่เกษตรกรร้อยละ 45.51 ใช้เชื้อราบิวเวอเรียสองประเด็น ได้แก่ การฉีดพ่นควรให้ถูกตัวแมลง และอัตราการผสมคือ 250 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร ผสมสารจับใบเพื่อประสิทธิภาพ 4) เกษตรกรได้รับการส่งเสริมการใช้ชีวภัณฑ์ในการผลิตข้าวผ่านสื่อกลุ่มในระดับมาก ผ่านการสาธิต 5) เกษตรกรมีความต้องการการส่งเสริมการใช้ชีวภัณฑ์ในการผลิตข้าวในระดับมากสองประเด็น ได้แก่ ประเด็นด้านการสนับสนุน โดยต้องการวัสดุอุปกรณ์ หัวเชื้อ และประเด็นด้านเนื้อหา โดยต้องการเนื้อหาความรู้ในการใช้ชีวภัณฑ์ในการป้องกันและกำจัดโรค และแมลงศัตรูพืชในการผลิตข้าวอย่างถูกวิธี และมีความต้องการในระดับปานกลางในประเด็นด้านวิธีการส่งเสริม โดยผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ 6) เกษตรกรมีปัญหามากในด้านการใช้ และการสนับสนุนชีวภัณฑ์ โดยให้ข้อเสนอแนะว่าควรมีการสนับสนุนองค์ความรู้ วิธีการใช้อย่างต่อเนื่อง หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรส่งเสริมการรวมกลุ่มเกษตรกรในพื้นที่เพื่อขยายชีวภัณฑ์ และควรสนับสนุนชีวภัณฑ์พร้อมใช้ให้กับเกษตรกร เมื่อพบปัญหาและต้องการใช้เร่งด่วนThe objectives of this research were to study 1) basic personal, social, and economic conditions 2) knowledge regarding microbial pesticide application for rice production 3) rice production conditions and microbial pesticide application for rice production 4) the receiving of extension in the microbial pesticide application for rice production 5) needs for the extension in the microbial pesticide application for rice production 6) problems and suggestions regarding the extension of microbial pesticide application for rice production of large collaborative farming group farmers. This research was survey research. The population of this study was 356 farmers who were members of rice collaborative farming group in Nawa district, Nakhon Phanom province who had registered with Nawa district agricultural office in 2022. The sample size of 156 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.06 through simple random sampling method by using lotto picking. Tool used in data collection was interview form. Data were analyzed by using descriptive statistics such as frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean and standard deviation. The results of the research found that 1) most of the farmers were male with the average age of 55.42 years old. 37.8% of them completed primary school education, 30.8% were members of Bank for Agriculture and Agricultural Cooperatives (BAAC), and 42.9% held social position as village committee. They had the average rice production area of 10.3 Rai, the average rice production cost was 2,756.0 Baht/Rai, the average productivity was 344.0 kilogram/Rai, and the average income from rice farming was 32,152.3 Baht/year. 2) 99.4% of farmers were mostly had knowledge regarding the aspect of Trichoderma expansion by using the ratio of 3 rice part per 2 water part and had the knowledge regarding the storage of Beauveria bassiana in the area where it is well-ventilated with no strong sunlight. All of the farmers grew in-season rice. 90.38% of them grew GorKhor 6 rice. Second to that they grew Dok Mali 105 rice (51.92%), and 96.15% applied chemical fertilizer. 3) 94.87% of farmers used Trichoderma in two aspects such as the start of the application of Trichoderma after the completion of 7-10 day of curing and saw that the fungus on the rice seeds were in green throughout all the bags.Also, the time duration in the spraying was morning time or evening time which was the timeframe that did not have the sunlight. Whole 45.51% of farmers used Beauveria bassiana in two aspects such as the spraying which should be targeted the insects, and the mixture ratio was 250g per 20 liters of water mixed with the surfactant for efficiency. 4) Farmers received the extension in the microbial pesticide application in rice production through group media at the high level via demonstration 5) Farmers needs for the extension in microbial pesticide extension for rice production were at the high level in two aspects such as support aspect which included the material and equipment and leavening agent. For the aspect of content, they needed the content that is knowledge seeking in the area of prevention and disease control in rice production with the correct rice production method and had the needs at the moderate level in the aspect of extension method through public publication. 6) Farmers faced with the problems in applying and supporting microbials at the high level. They suggested that there should be a knowledge support with consistency application. Other relevant entities should receive the extension on knowledge support and its continuity. The related government agencies suggested that there should be the extension for farmers in order to expand in that area for microbial pesticide corperation and should support by encouraging the farmer group formation in the area for expanding the microbial pesticide and support the application of microbial pesticide and should be provided to the farmers once problem was found and urgent work is needed
Incurring debt beyond ability to repay by members of Kanchanaburi Teacher Saving and Credit Cooperative Limited
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล พฤติกรรมการใช้จ่าย และภาระหนี้สินของสมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์ครูกาญจนบุรี จำกัด 2) ศึกษาความสัมพันธ์ของปัจจัยส่วนบุคคล พฤติกรรมการใช้จ่าย และภาระหนี้สิน ต่อการตัดสินใจก่อหนี้เกินความสามารถในการชำระคืนของสมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์ครูกาญจนบุรี จำกัด 3) เสนอแนวทางในการแก้ไขปัญหาการตัดสินใจก่อหนี้เกินความสามารถในการชำระคืนของสมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์ครูกาญจนบุรี จำกัด การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ สมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์ครูกาญจนบุรี จำกัด จำนวน 12,881 คน ข้อมูล ณ วันที่ 30 พฤศจิกายน 2566 กำหนดขนาดตัวอย่างโดยใช้สูตรของ ทาโร ยามาเน ที่ค่าความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบอย่างง่าย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา เช่นค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบไคสแควร์ และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาผลการศึกษาพบว่า 1) สมาชิกส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 30–40 ปี มีสถานภาพสมรส การศึกษาระดับปริญญาตรี มีรายได้ต่อเดือน 15,000–30,000 บาท อาศัยอยู่บ้านตนเอง ไม่มีบุตร และเป็นข้าราชการครู ด้านพฤติกรรมการใช้จ่าย ค่าใช้จ่ายด้านอาหาร/การบริโภคอยู่ในระดับมาก ส่วนค่าใช้จ่ายด้านการเดินทาง การซื้อเครื่องแต่งกาย และการดูแลบุคคลในอุปการะอยู่ในระดับปานกลาง ภาระหนี้สินของสมาชิกส่วนใหญ่สูงกว่า 2,000,001 บาท และแหล่งเงินกู้หลักคือสหกรณ์ออมทรัพย์ครูกาญจนบุรี จำกัด 2) การวิเคราะห์ความสัมพันธ์พบว่า ข้อมูลส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ รายได้ สถานภาพการเป็นบุคลากร มีความสัมพันธ์กับการก่อหนี้เกินความสามารถในการชำระคืนของสมาชิก พฤติกรรมการก่อหนี้ พบว่า ปัจจัยด้านสังคม เรื่องค่าใช้จ่ายในการเลือกซื้อเสื้อผ้า / เครื่องแต่งกาย มีความสัมพันธ์กับการก่อหนี้เกินความสามารถในการชำระคืนของสมาชิก และการแก้ไขปัญหาก่อหนี้ ด้านภาระหนี้สิน ได้แก่ ค่าใช้จ่ายในการชำระหนี้คืนต่อเดือน มีความสัมพันธ์กับการก่อหนี้เกินความสามารถในการชำระคืนของสมาชิก และปัญหาของการก่อหนี้ ไม่มีความสัมพันธ์กับการก่อหนี้เกินความสามารถในการชำระคืนของสมาชิก 3) แนวทางการแก้ไขปัญหา โดยเน้นการสร้างวินัยทางการเงินและการควบคุมพฤติกรรมการใช้จ่าย รวมถึงการพัฒนากระบวนการให้ความรู้ทางการเงินสำหรับสมาชิกสหกรณ์The objectives of this research were to 1) study personal factors, purchasing behavior, and debts of Kanchanaburi teacher saving and credit cooperative limited members 2) study relationship of personal factors, purchasing behavior, and debts towards the decision to be incurring debt beyond ability to repay of Kanchanaburi teacher saving and credit cooperative limited members 3) propose guidelines in solving the problems in deciding to be in incurring debt beyond ability to repay of Kanchanaburi teacher saving and credit cooperative limited members. This research was survey research. The population of this study was 12,881 members of Kanchanaburi teacher saving and credit cooperative limited on 30 November, 2023. The sample size of 400 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.05 through simple random sampling method. Data were collected by using questionnaires. Data were then analyzed by using descriptive statistics such as frequency, percentage, mean, standard deviation, Chi-square, and content analysis. The results of the research found that 1) most of the members were female with the age between 30-40 years old, married, graduated with bachelor degree, earned the monthly income of 15,000–30,000 Baht, resided in their own home, had no children, and were government teachers. Regarding purchasing behavior, food/consumption expenses were at the high level while transportation expense, clothes purchasing, and individual fostering at the moderate level. Most of the members had the debt higher than 2,000,001 Baht. The main loan source was from Kanchanaburi teacher saving and credit cooperative limited. 2) According to the relationship analysis, it showed that personal data included gender, age, and personnel status were related with the incurring debt beyond ability to repay of members related at statistically significant level of 0.01 and income were related with the incurring debt beyond ability to repay of members related at statistically significant level of 0.05 Regarding the debt creation behavior, it revealed that social factor regarding the expense in clothes/outfits purchasing was related to the incurring debt beyond ability to repay creation of members related at statistically significant level of 0.01. And the solution to the debt problem, Liabilities including monthly debt repayment expenses related at statistically significant level of 0.01 and income were related with the incurring debt beyond ability to repay of members related at statistically significant level of 0.05 For the debt creation problem, it had no relationship. 3) The solution guidelines included the focus on creating financial discipline and purchasing behavior control along with the development of financial knowledge giving process for the cooperative members
Factors affecting personnel participation in financial strategy implementation at Community Hospitals in Loei Province
No full textวิทยานิพนธ์ (ส.ม. (บริหารโรงพยาบาล))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับการมีส่วนร่วมการดำเนินการตามกลยุทธ์ทางการเงินการคลังของบุคลากร (2) ปัจจัยส่วนบุคคลของบุคลากร และปัจจัยบริหารการเงินการคลัง และ (3) อิทธิพลของปัจจัยส่วนบุคคล และปัจจัยบริหารการเงินการคลังที่มีต่อการมีส่วนร่วมการดำเนินการตามกลยุทธ์ทางการเงินการคลังของบุคลากรในโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดเลย การวิจัยเชิงวิเคราะห์นี้ศึกษาจาก ประชากรที่เป็นบุคลากรในโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดเลย จำนวน 927 คน คำนวณขนาดตัวอย่างด้วยโปรแกรม G*Power ได้กลุ่มตัวอย่าง 160 คน โดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถามด้านปัจจัยบริหารการเงินการคลังและด้านการมีส่วนร่วมการดำเนินการ กลยุทธ์ทางการเงินการคลังมีความเชื่อมั่น 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณแบบขั้นตอนผลการวิจัยพบว่า (1) การมีส่วนร่วมการดำเนินการตามกลยุทธ์ทางการเงินการคลังของบุคลากรทั้ง 3 กลยุทธ์ ได้แก่ กลยุทธ์การแสวงหารายได้ใหม่ กลยุทธ์การพัฒนาโรงพยาบาลตามภารกิจ และกลยุทธ์การควบคุมค่าใช้จ่าย อยู่ในระดับสูง (2) ปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ส่วนใหญ่เป็นพยาบาลวิชาชีพ ระดับปฏิบัติการ มีระยะเวลาปฏิบัติงาน 10 ปี และทำงานในโรงพยาบาลชุมชนขนาดกลาง ส่วนปัจจัยด้านบริหารการเงินการคลังตามแนวคิดเจ็ดเอสของแมคคินซีย์ ได้แก่ ด้านโครงสร้าง ด้านกลยุทธ์ ด้านระบบบริหาร ด้านเทคนิคการบริหาร ด้านทรัพยากรบุคคล และด้านค่านิยมร่วมของสมาชิกในองค์กรอยู่ในระดับมาก ยกเว้นด้านทักษะ ความรู้ ความสามารถอยู่ในระดับปานกลาง (3) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมการดำเนินการตามกลยุทธ์ทางการเงินการคลังในภาพรวมของบุคลากรในโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดเลยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ทักษะ ความรู้ ตำแหน่งอยู่ในระดับบริหาร ทรัพยากรบุคคล และเทคนิคการบริหาร (p< 0.05)This study aimed to (1) determine the levels of personnel participation, (2) explore personnel factors and financial management factors, and (3) identify factors affecting personnel participation, all in financial strategy implementation at community hospitals in Loei province. This analytical study involved a sample of 160 personnel calculated and selected using the G*Power program from a total of 927 personnel of community hospitals in the province, using multi-stage sampling. Data were collected using a questionnaire about financial management factors and participation in financial strategy implementation with the reliability value of 0.95, and then analyzed using descriptive statistics and stepwise multiple regression analysis.The results showed that, among all participants: (1) personnel participation was at a high level in implementing three financial strategies (creating new revenue streams, developing hospital’s missions, and retrenching expenditures); (2) regarding personal factors, most of them were registered nurses at the operation level with a tenure of 10 years at medium-size community hospitals; the factors related to financial administration as per 7-S McKinsey concept, structure, strategies, management system/tactics, human resources, and shared value as organization members were at a high level; while those related to skills, knowledge and capacities were at a moderate level; and (3) Factors significantly affecting their participation in overall financial strategy implementation at community hospitals in the province were skills knowledge, executive position level, human resources and management style (p < 0.05)