คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Effect of group counseling to enhance depressive potential of students from single-parent families at a university in Saraburi Province
No full textการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบการศึกยภาพการป้องกันภาวะซึมเศร้า ของนักศึกษาที่มาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว ก่อนและหลังการให้ปรึกษากลุ่ม และ 2) เปรียบเทียบ ศักยภาพการป้องกันภาวะซึมเศร้า ของนักศึกษาที่มาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว ที่ได้รับการให้การปรึกษากลุ่ม กับนักศึกษาที่ได้รับการให้คำแนะนำตามปกติกลุ่มตัวอย่าง คือ กลุ่มนักศึกษา จำนวน 16 คน ที่มีคะแนนศักยภาพการป้องกันภาวะซึมเศร้าจากน้อยไปหามาก แล้วแบ่งออกเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 8 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบวัดความศักยภาพการป้องกันภาวะซึมเศร้า ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .84 2) โปรแกรมการให้การปรึกษาแบบกลุ่มเพื่อเสริมสร้างศักยภาพในการป้องกันภาวะซึมเศร้าของนักศึกษาที่มาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว และ 3) คำแนะแนวตามปกติ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่ามัธยฐาน ส่วนเบี่ยงเบนควอไทล์ การทดสอบวิลคอกซัน และการทดสอบแมนวิทนีย์ ผลการวิจัย พบว่า 1) ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลอง มีศักยภาพในการป้องกันภาวะซึมเศร้า สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) ภายหลังการทดลอง นักศึกษามีศักยภาพในป้องกันภาวะซึมเศร้า สูงกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับคำแนะนำตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมการให้การปรึกษาแบบกลุ่มเพื่อเสริมสร้างศักยภาพในการป้องกันภาวะซึมเศร้าที่สร้างขึ้นเพื่อนักศึกษาที่มาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยวนี้ สามารถนำไปใช้ในการเสริมสร้างศักยภาพในการป้องกันภาวะซึมเศร้าของนักศึกษาที่มาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยวได้This study aimed to 1) compare the depressive potential of the Students in an experimental group before and after group counseling, and 2) compare the depressive potential in an experimental group and a control group after using the group counseling.The samples were of 16 students from single-parent families at a university in Saraburi province, Then, simple sampling was done to divide them into 2 groups, an experimental group and a control group, with 8 patients in each group. Research instruments were 1) the depressive potential questionnaires with Alpha’s Cronbach Coefficient reliability of .84, and 2) a group counseling program to enhance the depressive potential of students from single-parent families. The statistics were median, quartile deviation, Wilcoxon Matched Pairs Singed-Ranks Test, and Mann-Whitney U Test.The results showed that 1) after receiving the group counseling, an experimental group of Students had a Depressive Potential higher than before with statistical significance at the level of .05; and 2) after receiving the group counseling, an experimental group of students had the depressive potential higher than a control group with statistical significance at the .05 level
Use and satisfaction of PR media Narathiwat Rajanagarindra University Narathiwat Province of students of Narathiwat Rajanagarindra University.
No full textวิทยานิพนธ์ (นศ.ม. (การบูรณาการการสื่อสาร))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พฤติกรรมการเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์ของนักศึกษา 2) การใช้ประโยชน์จากสื่อประชาสัมพันธ์ของนักศึกษา 3) ความพึงพอใจสื่อประชาสัมพันธ์ของนักศึกษา 4) ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเปิดรับสื่อ และการใช้ประโยชน์จากสื่อกับความพึงพอใจต่อสื่อประชาสัมพันธ์ของนักศึกษา และ 5) เปรียบเทียบลักษณะประชากรกับความพึงพอใจต่อสื่อประชาสัมพันธ์ของนักศึกษา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษามหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ จำนวน 366 คน โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานการวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวน ผลการวิจัยพบว่า 1) พฤติกรรมการเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์ของนักศึกษา มีการเปิดรับสื่อประเภทสื่ออินเทอร์เน็ต ได้แก่ เฟซบุ๊ก และเว็บไซต์ ในระดับมากที่สุดเท่ากัน รองลงมาคือ สื่อบุคคล ได้แก่ เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ 2) การใช้ประโยชน์จากสื่อประชาสัมพันธ์ของนักศึกษา ในประเด็นเพื่อทราบข่าวสารเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นภายในมหาวิทยาลัย ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ประเด็นเพื่อนำมาเสริมสร้างความคิดเห็นเดิมให้มากยิ่งขึ้น ได้แก่ ความรักและความภาคภูมิใจในสถาบัน 3) ความพึงพอใจต่อสื่อประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ประเภทสื่ออินเทอร์เน็ต ได้แก่ เฟซบุ๊ก และเว็บไซต์ ในระดับมากที่สุดเท่ากัน รองลงมาคือ สื่อบุคคล ได้แก่ เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ 4) พฤติกรรมการเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์มีความสัมพันธ์ทางบวกระดับต่ำกับความพึงพอใจต่อสื่อประชาสัมพันธ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ในขณะที่การใช้ประโยชน์จากสื่อประชาสัมพันธ์มีความสัมพันธ์ทางบวกระดับสูงกับความพึงพอใจต่อสื่อประชาสัมพันธ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 5) ลักษณะประชากรของนักศึกษา ได้แก่ อายุ สังกัดคณะ สถาบัน วิทยาลัยที่ศึกษา ชั้นปีที่กำลังศึกษา และรายได้ต่อเดือน ที่แตกต่างกันจะมีความพึงพอใจต่อสื่อประชาสัมพันธ์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 กล่าวคือ ลักษณะประชากรข้างต้นที่แตกต่างกันของนักศึกษาจะทำให้มีความสนใจในการเลือกเปิดรับสื่อแตกต่างกัน และส่งผลต่อความคิดเห็นเกี่ยวกับความพึงพอใจต่อสื่อที่แตกต่างกันThe objectives of this research were to study 1) the exposure of students at Princess of Naradhiwas University to the university’s PR media; 2) their utilization of the university’s PR media; 3) their satisfaction with the university’s PR media; 4) the relationship between students’PR media exposure behavior, their PR media use behavior, and their satisfaction with the media; and 5) how students’ demographic factors were related to their satisfaction with the media.This was quantitative research. The sample consisted of 366 students of Princess of Naradhiwas University by the multi-level sampling. The research instrument was a questionnaire. Data were statistically analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, Pearson’s correlated coefficient, t-test, and analysis of variance. The results showed that 1) the majority of students were exposed to the university’s PR media through the Internet the most, that is, through Facebook and the university’s website. Secondarily, but equally, the students were exposed to the university’s PR media through personal media in the form of PR officials. 2) As for their utilization of the PR media, the majority of students used it primarily to learn about news and events within the university, followed by using it to reinforce their existing opinions, such as their pride and love of the institution.3)The students reported being most satisfied with the university’s PR media through the Internet (Facebook and the university’s website) and secondarily with personal media in the form of PR officials. 4) Students’ media exposure behavior was positively correlated to a low degree with their satisfaction with the media, which was a significant correlation at the level of 0.01. Students’ utilization of the media was positively correlated to a high degree with their satisfaction with the media, which was also a significant correlation at the level of 0.01. 5) Differences in the demographic factors of age, faculty, institute or college of study, year of study, and monthly income range were related to differences in students’ level of satisfaction with the university’s PR media to a statistically significant degree at 0.05. Students with different demographic factors as aforementioned made different choices in terms of their PR media exposure behavior and the demographic factors affected their opinion about their satisfaction with the media
Guidelines for enhancing of innovative organization of schools under the Secondary Educational Service Area Office Ubon Ratchathani Amnat Charoen
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (บริหารการศึกษา))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพปัจจุบันของการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา 2) สภาพที่พึงประสงค์ของการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา 3) ความต้องการจำเป็นในการเสริมสร้างการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา และ 4) แนวทางการเสริมสร้างการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูในสถานศึกษาที่เป็นสถานศึกษานำร่องพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ ปีการศึกษา 2567 จำนวน 335 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน จากนั้นสุ่มแบบแบ่งชั้นตามขนาดของสถานศึกษาและสุ่มตัวอย่างแบบอย่างง่าย ผู้ให้ข้อมูลจำนวน 6 คน เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามเกี่ยวกับสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา โดยมีลักษณะเป็นแบบสอบถามแบบตอบสนองคู่ เป็นแบบมาตราประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .96 และ .97 ตามลำดับ และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างเกี่ยวกับแนวทางการเสริมสร้างการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ดัชนีความต้องการจำเป็น และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) สภาพที่พึงประสงค์ของการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 3) ความต้องการจำเป็นในการเสริมสร้างการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา 3 ลำดับแรก ได้แก่ ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร วัฒนธรรมและบรรยากาศเชิงนวัตกรรม และวิสัยทัศน์และกลยุทธ์เชิงนวัตกรรม และ 4) แนวทางการเสริมสร้างการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา ดังนี้ (1) ผู้บริหารควรพัฒนาตนเองให้มีทักษะการแก้ปัญหา เป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ รู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลง และนำวิธีการใหม่ๆมาใช้ในการบริหารสถานศึกษา (2) สถานศึกษาควรส่งเสริมให้บุคลากรมีส่วนร่วมในการคิดสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ มีการสื่อสารด้านนวัตกรรม มีการเสริมแรงเชิงบวก และมีพื้นที่ส่งเสริมการเรียนรู้ (3) สถานศึกษาควรมีวิสัยทัศน์เชิงนวัตกรรม จัดทำแผน โครงการ และกิจกรรมที่เกิดจากการมีส่วนร่วมของบุคลากร และ (4) สถานศึกษาควรนำหลักธรรมาภิบาลมาใช้ในการบริหารงานและกำหนดโครงสร้างการสื่อสารที่ชัดเจนThe purposes of this research were to study: 1) the current state of being an innovative organization of schools; 2) the desired state of being an innovative organization of schools; 3) the needs for enhancing schools to become innovative organizations; and 4) guidelines for enhancing schools to become innovative organizations under the Secondary Educational Service Area Office Ubon Ratchathani Amnat Charoen. The sample consists of 335 school administrator and teachers in pioneering educational innovation schools under the Secondary Educational Service Area Office Ubon Ratchathani Amnat Charoen during the 2023 academic year, obtained by stratified random sampling based on school size. The sample size was determined based on Krejcie and Morgan’s Sample Size Table. The key informants were six experts. The employed research instrument was a dual-response questionnaire using a 5-point Likert scale on the current and desired states of being an innovative organization, with reliability coefficients of .96 and .97, respectively, and a semi-structured interview on guidelines for enhancing schools to become innovative organizations. The data were analyzed using the frequency, percentage, mean, standard deviation, PNImodified, and content analysis. The research findings revealed that: 1) the overall current state of being an innovative organization of schools was rated at the high level; 2) the overall desired state of being an innovative organization of schools was rated at the highest level; 3) the three needs for enhancing schools to become innovative organizations were as follows: the innovative leadership of school administrators, an innovative culture and atmosphere, and an innovative vision and strategies; and 4) the guidelines for enhancing schools to become innovative organizations were as follows: (1) school administrators should develop their problem-solving skills, become lifelong learners, stay aware of changes, and apply new methods in school administration; (2) schools should encourage personnel to participate in creating new ideas, promote innovation-related communication, provide positive reinforcement, and create learning spaces; (3) schools should have an innovative vision, develop plans, projects, and activities that involve the participation of staff; and (4) schools should apply the principles of good governance in management and establish a clear communication structures
Suitability to determine the conditions of provisional release: a study of the condition not to leave the residence
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎี ความทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับความเหมาะสมในการกำหนดเงื่อนไขห้ามออกจากที่อยู่อาศัยระหว่างปล่อยชั่วคราว (2) ศึกษาเปรียบเทียบบทบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับความเหมาะสมในการกำหนดเงื่อนไขห้ามออกจากที่อยู่อาศัยระหว่างปล่อยชั่วคราวตามกฎหมายของประเทศไทย กฎหมายระหว่างประเทศ และต่างประเทศ (3) ศึกษาวิเคราะห์ปัญหาการกำหนดหลักเกณฑ์ในการใช้ดุลพินิจในการกำหนดเงื่อนไขของศาลประเทศไทยในการกำหนดเงื่อนไขการปล่อยชั่วคราว (4) เสนอแนะแนวทางการปรับปรุงหลักเกณฑ์การใช้ดุลพินิจในการปล่อยชั่วคราวการใช้ดุลยพินิจในการปล่อยชั่วคราวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาให้สอดคล้องกับหลักสิทธิมนุษยชน การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีวิจัยจากเอกสาร ผู้ศึกษาได้ทำการศึกษารวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ กฎหมายของประเทศไทย กฎหมายระหว่างประเทศ กฎหมายของต่างประเทศ ซึ่งได้แก่ สหรัฐอเมริกา และสาธารณรัฐฝรั่งเศส รวมถึงหนังสือ บทความ วารสาร เอกสารทางวิชาการ งานวิจัย วิทยานิพนธ์ และข้อมูลจากเครือข่ายอินเตอร์เน็ต ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ในส่วนของการวิเคราะห์ข้อมูลผู้วิจัย ได้วิเคระห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยวิเคราะห์จากข้อมูลที่ได้จากการวิจัยเอกสารข้างต้นเพื่อจัดทำข้อเสนอแนะต่อไปผลจากการศึกษาพบว่า (1) การปล่อยชั่วคราวโดยกายการกำหนดเงื่อนไขห้ามออกจากที่อยู่อาศัยไม่เป็นไปตามหลักการสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ แต่เพื่อเป็นการป้องกันสังคมให้ปลอดภัยจึงจำเป็นที่จะต้องมีการกำหนดเงื่อนไขห้ามออกจากที่อยู่อาศัยในระหว่างปล่อยชั่วคราวให้มีความเหมาะสม (2) สหรัฐอเมริกาและสาธารณรัฐฝรั่งเศสต่างก็มีการบัญญัติถึงความเหมาะสมในการกำหนดเงื่อนไขห้ามออกจากที่อยู่อาศัยไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา หรือระดับรัฐบัญญัติ ทว่าประเทศไทยกลับมิได้กำหนดเงื่อนไขห้ามออกจากที่อยู่อาศัยไว้ในกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหรือกฎหมายระดับพระราชบัญญัติแต่อย่างใด (3) ประเทศไทยได้บัญญัติการปล่อยชั่วคราวโดยการกำหนดเงื่อนไขห้ามออกจากที่อยู่อาศัยไว้เพียงข้อบังคับประธานศาลฎีกา ซึ่งสามารถแก้ไขเปลี่ยนแปลงได้โดยง่าย (4) ข้อเสนอแนะให้กำหนดหลักการกำหนดเงื่อนไขห้ามออกจากที่อยู่อาศัยในระหว่างปล่อยชั่วคราวให้มีความเหมาะสมและจะต้องมีการกำหนดให้ชัดเจนไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาThis independent study aimed to: (1) study the history, concepts, and theories related to the conditions of provisional release: a study of the condition not to leave the residence; (2) study legal provisions in regards to the conditions of provisional release: a study of the condition not to leave the residence in Thailand, the USA, and France; (3) to analyze and to compare legal measures in Thailand with the USA France, (4) to provide recommendations in regards to the development and improvement of the conditions of provisional release: a study of the condition not to leave the residence in Thailand. The research employed qualitative methodology, relying mainly on documentary research techniques. Collected materials include codes of law from Thailand, the USA, and France; and excerpts from books, articles, academic journals, thesis, and other information from the internet related to the topic. The qualitative data was then analyzed to create recommendations based on the objectives of the research.The result of this study shows that (1) the condition not to leave the residence in the provisional release is not according to presumption of innocence; (2) United States and France both have the condition not to leave the residence in the provisional release inside their criminal procedure codes or in their act, however there is no clearly legislation about the condition not to leave the residence in Thai criminal procedure codes or in any act; (3) Thailand has provided the conditions not to leave the residence in the provisional release only in the regulations of the President of the Supreme Court that can be easily amended; (4) The proposal of this study is to establish the legal that suitable to determine the conditions of provisional release and to rule the provisional release of the condition not to leave the residence in the Criminal Procedure Code
Factors Influencing Condominium Price Appraisal in Mueang Chonburi District, Chonburi Province
No full textการศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานของตัวแปรที่กำหนดราคาประเมินห้องชุด และ (2) วิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อราคาประเมินห้องชุด ในพื้นที่อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรีประชากร คือ ข้อมูลห้องชุดที่มีการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรม ในปี พ.ศ. 2565 และสุ่มตัวอย่าง จำนวน 324 ห้องชุด จากอาคารชุด 30 อาคาร ด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย ประยุกต์ใช้แบบจำลอง Hedonic Price เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรด้วยการถดถอยพหุคูณ และประมาณค่าพารามิเตอร์ด้วยวิธีกำลังสองน้อยที่สุด ผลการศึกษาพบว่า (1) การศึกษาข้อมูลพื้นฐานของตัวแปรที่กำหนดราคาประเมินห้องชุด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ทำเลที่ตั้งของห้องชุดส่วนใหญ่อยู่ติดถนนหลักร้อยละ 92.28 ความกว้างของถนนหน้าอาคารชุดเฉลี่ย 8.5 เมตร ห้องชุดมีระยะห่างจากห้างสรรพสินค้าเฉลี่ย 5.10 กิโลเมตร ระยะห่างจากสถานีขนส่งเฉลี่ย 9.56 กิโลเมตร ระยะห่างจากโรงพยาบาลเฉลี่ย 11.27 กิโลเมตร ระยะห่างจากโรงเรียนเฉลี่ย 11.47 กิโลเมตร ระยะห่างจากถนนหลักเฉลี่ย 1.27 กิโลเมตร และระยะห่างจากทะเลเฉลี่ย 9.57 กิโลเมตร ห้องชุดมีอายุอาคารเฉลี่ย 4.70 ปี มีขนาดพื้นที่ห้องชุดเฉลี่ย 30.94 ตารางเมตร ค่าใช้จ่ายส่วนกลางเฉลี่ย 28.44 บาท กลุ่มตัวอย่างห้องชุดมีชั้นการซื้อขายเฉลี่ยอยู่ชั้นที่ 1-5 ที่จอดรถเฉลี่ย 85 คัน ลิฟต์โดยสารเฉลี่ย 3 เครื่อง มีสระว่ายน้ำร้อยละ 76.85 และมีห้องออกกำลังกายร้อยละ 83.64 (2) สำหรับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อราคาประเมินห้องชุด ในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ความกว้างของผิวจราจรหน้า อาคารชุด ระยะห่างจากโรงเรียน อายุห้องชุด ขนาดพื้นที่ห้องชุด ค่าใช้จ่ายส่วนกลาง และชั้นที่มีการซื้อขาย ทั้งนี้ ปัจจัยที่มีอิทธิพลเชิงบวก ได้แก่ ความกว้างของผิวจราจรหน้าอาคารชุด ขนาดพื้นที่ห้องชุด ค่าใช้จ่ายส่วนกลาง และชั้นที่มีการซื้อขาย ส่วนปัจจัยที่มีอิทธิพลเชิงลบ ได้แก่ ระยะห่างจากโรงเรียน และอายุห้องชุดThis study aims to investigate (1) the basic information about the variables determining price appraisal of condominiums and (2) factors Influencing condominium price appraisal in Mueang Chonburi District, Chonburi Province. The data consisted of condominiums with registered rights and legal documents in the year 2022, with a sample size of 324 units randomly selected from 30 buildings using a simple random sampling method. The Hedonic Price was used to analyze the relationship between the variables using multiple regression and the ordinary least squares estimation. The analyses showed that (1) the basic information on variables determining price appraisal of condominium in Mueang Chonburi District of Chonburi Province included the fact that majority of the units are located along the main road, accounting for 92.28%. The average width of the road in front of the buildings was 8.5 meters. The average distance from the condominiums to shopping malls, transportations, hospitals, schools, the main road, and the sea was 5.10 kilometers, 9.56 kilometers, 11.27 kilometers, 11.47 kilometers, 1.27 kilometers, and 9.57 kilometers respectively The average age of the buildings was 4.70 years, with an average unit size of 30.94 square meters. The average common area expense was 28.44 Baht. The sample group of condominiums had an average number of trading floor of 1-5, with an average of 85 parking spaces, 3 passenger elevators, a swimming pool with a usage rate of 76.85%, and a fitness room with a usage rate of 83.64% (2) The factors that influence the appraised price of the condominium in Mueang Chonburi District Chonburi Province with statistical significance were the width of the traffic surface in front of the condominium, distance from school, condominium age, maintenance fees, and trading floors. The factors that had a negative influence included distance from school and age of the condominium
Needs of self-development of the provincial administrative staffs according to the concept of Bureaucracy 4.0: A Case Study ofNa Haeo District, Loei Province
No full textการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับความต้องการพัฒนาตนเองของนักบริหาร การปกครองท้องที่ภายใต้แนวคิดระบบราชการ 4.0 (2) ระดับความคิดเห็นต่อปัจจัยแห่งความสำเร็จในการพัฒนาตนเองของนักบริหารการปกครองท้องที่ภายใต้แนวคิดระบบราชการ 4.0 (3) เปรียบเทียบความต้องการพัฒนาตนเองของนักบริหารการปกครองท้องที่ภายใต้แนวคิดระบบราชการ 4.0 ตามปัจจัยส่วนบุคคล และ (4) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยแห่งความสำเร็จกับความต้องการพัฒนาตนเองของนักบริหารการปกครองท้องที่ภายใต้แนวคิดระบบราชการ 4.0 การศึกษานี้ใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชากรที่เป็น กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน แพทย์ประจำตำบล สารวัตรกำนันและผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ในเขตอำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย ทั้งหมดจำนวน 144 คน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของ Pearson Correlation Coefficient กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการศึกษา พบว่า (1) ความต้องการพัฒนาตนเองของนักบริหารการปกครองท้องที่ภายใต้แนวคิดระบบราชการ 4.0 ในเขตอำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย อยู่ในระดับมาก ( x̅=4.04) (2) ระดับความคิดเห็นต่อปัจจัยแห่งความสำเร็จในการพัฒนาตนเองของนักบริหารการปกครองท้องที่ภายใต้แนวคิดระบบราชการ 4.0 ในเขตอำเภอนาแห้ว จังหวัดเลยอยู่ในระดับมากที่สุด ( x̅=4.23) (3) ผลการเปรียบเทียบระดับความต้องการพัฒนาตนเองของนักบริหาร การปกครองท้องที่ภายใต้แนวคิดระบบราชการ 4.0 ในเขตอำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย ตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ความแตกต่างด้านระดับการศึกษา ด้านการดำรงตำแหน่งและด้านรายได้ทั้งหมดเฉลี่ยต่อเดือนมีระดับความต้องการพัฒนาตนเองที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ 0.05 และ (4) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยแห่งความสำเร็จกับความต้องการพัฒนาตนเองของนักบริหารการปกครองท้องที่ภายใต้แนวคิดระบบราชการ 4.0 ในอำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย ในภาพรวมมีความสัมพันธ์ทางบวก ( r=0.778**) อยู่ในระดับปานกลาง ณ ระดับนัยสำคัญทางสถิติ ระดับ 0.05This study aimed: (1) to study the level of self-development needs among provincial administrative staffs under the concept of Bureaucracy 4.0, (2) to survey the opinion on factors contributing to the success of self-development among provincial administrative staffs under the concept of Bureaucracy 4.0, (3) to compare the self-development needs of provincial administrative staffs under the concept of Bureaucracy 4.0 according to personal factors, and (4) to investigate the relationship between success factors and the self-development needs of local government administrators under the concept of Bureaucracy 4.0.The study employed a quantitative research method to collect data from the population consisting of Subdistrict Headmen, Village Headmen, Subdistrict Medical Practitioners, Assistant Subdistrict headmen, and Assistant Village Headmen in Na Haeo District, Loei Province, totaling 144 people. The research instrument was a questionnaire. Descriptive data were analyzed using statistics including frequency distribution, percentage, mean, and standard deviation. T-value analysis (t-test), One-Way ANOVA, and Pearson Correlation Coefficient were conducted, with the statistical significance level set at 0.05.The results of the study found that: (1) The need for self-development among provincial administrative staffs under the concept of Bureaucracy 4.0 in Na Haeo district, Loei province, was at a high level (x̅=4.04). (2) The level of opinion on factors contributing to the success of self-development among provincial administrative staffs under the concept of Bureaucracy 4.0 in Na Haeo district, Loei province, was at the highest level (x̅=4.23). (3) The results of comparing the level of self-development needs among provincial administrative staffs under the concept of Bureaucracy 4.0 in Na Haeo district, Loei province, according to personal factors, found that differences in educational levels, tenure, and average monthly income resulted in varying levels of self-development needs, which were statistically significant at the 0.05 level. (4) Data analysis of the relationship between success factors and self-development needs of local administrative administrators under the concept of Government 4.0 in Na Haeo District, Loei Province, revealed an overall positive relationship (r=0.778**) at a moderate level, statistically significant at the 0.05 level of significance
Service quality of Taphanhin Agricultural Cooperative Limited
No full textการศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปัจจัยส่วนบุคคลของสมาชิก 2) ระดับความสำคัญของคุณภาพการบริการของสหกรณ์ 3) เปรียบเทียบระดับคุณภาพการบริการของสหกรณ์จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลของสมาชิก และ 4) ข้อเสนอแนะในการพัฒนาการบริการของสหกรณ์การศึกษานี้เป็นการวิจัยแบบสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ สมาชิกสหกรณ์การเกษตรตะพานหิน จำกัด จังหวัดพิจิตร กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้การคำนวณจากสูตรที่ไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอนของดับเบิลยู จี โคเชน ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 210 คน โดยใช้วิธีสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายและใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ คะแนนเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบทีและเอฟ และการวิเคราะห์เนื้อหาผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยส่วนบุคคลของสมาชิก ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุ 41 – 50 ปี การศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย รายได้ต่อเดือน 9,001 – 10,000 บาท และมีจำนวนสมาชิกในครัวเรือน 3-4 คน 2) ระดับความสำคัญของคุณภาพการบริการของสหกรณ์ พบว่า อยู่ในระดับมาก ทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ ด้านกระบวนการ ด้านเจ้าหน้าที่ ด้านการให้ความมั่นใจ ด้านความน่าเชื่อถือ และด้านภาพลักษณ์ ตามลำดับ 3) เปรียบเทียบระดับคุณภาพการบริการของสหกรณ์จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา รายได้ต่อเดือน และจำนวนสมาชิกในครัวเรือนที่แตกต่างกัน มีความเห็นต่อระดับคุณภาพการบริการของสหกรณ์แตกต่างกันในทุกด้าน ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 และ 4) ข้อเสนอแนะ สหกรณ์ควรให้ความสำคัญ การจัดการด้านคุณภาพการให้บริการ ได้แก่ ด้านกระบวนการ ด้านเจ้าหน้าที่ ด้านการให้ความมั่นใจ ด้านความน่าเชื่อถือ และด้านภาพลักษณ์ เพื่อให้ครอบคลุมสมาชิกทุกกลุ่มและตรงตามความต้องการThe objectives were to study 1) personal factors of cooperative members 2) importance level of cooperative service quality 3) compare the level of cooperative service quality classified by personal factors of cooperative members and 4) recommendation for developing cooperative services.The study was done by survey method. The population of this study was members of Taphanhin Agricultural Cooperative Limited, Phichit Province. The sample size was 210 people which determined using calculations from the formula without knowing population of W.G. Cochran at 95 percent confidence level by using simple random sampling and questionnaire for data collection. The statistics was used to analyze data such as frequency, percentage, mean score, standard deviation, t-test and F-test and content analysis.The results of the study found that 1) The most personal factors of members were male, age 41–50 years, secondary education level, monthly income 9,001–10,000 baht and household members 3–4 people. 2) The important level of cooperative service quality was high level for all five aspects such as process, staff, assurance, reliability, and image, respectively. 3) The comparison of the level of cooperative service quality classified by personal factors found that different group of gender, age, education, monthly income and household member had different opinions on the level of cooperative service quality in all aspects at a statistical significance level of 0.05. and 4) The recommendations were the cooperative should focus on improving service quality management such as process, staff, assurance, reliability, and image to meet all groups of members and meet their needs
Marketing Mix Factors Influencing Customer Purchasing Decision toward OTOP Cashew Nut in Ranong Province
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ของผู้ซื้อสินค้าโอทอปเม็ดมะม่วงหิมพานต์ของผู้บริโภค จังหวัดระนอง (2) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดสินค้าโอทอปเม็ดมะม่วงหิมพานต์ (3) การตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าโอทอปเม็ดมะม่วงหิมพานต์ของผู้บริโภค จังหวัดระนอง (4) เปรียบเทียบการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าโอทอปเม็ดมะม่วงหิมพานต์ของผู้บริโภค จังหวัดระนอง ที่จำแนกด้วยปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ และ (5) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าโอทอปเม็ดมะม่วงหิมพานต์ของผู้บริโภค จังหวัดระนองการศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงปริมาณ ประชากร คือ ผู้บริโภคที่พักอาศัยในพื้นที่จังหวัดระนอง และตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าโอทอปเม็ดมะม่วงหิมพานต์ ซึ่งไม่ทราบจำนวนที่แน่นอน กำหนดกลุ่มตัวอย่างด้วยสูตรของคอร์แครน ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณผลการศึกษาพบว่า (1) ผู้ซื้อสินค้าโอทอปเม็ดมะม่วงหิมพานต์ของผู้บริโภคจังหวัดระนอง ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุ 36-45 ปี มีสถานภาพการสมรสเป็นโสด ระดับการศึกษาปริญญาตรี อาชีพพนักงานรัฐวิสาหกิจ และมีรายได้ต่อเดือน 20,001 – 30,000 บาท (2) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด มีความสำคัญอยู่ในระดับมาก (3) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าโดยรวมมีการตัดสินใจเลือกซื้ออยู่ในระดับมาก (4) อายุ สถานภาพการสมรส อาชีพและรายได้ต่อเดือนที่แตกต่างกันมีการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าโอทอปเม็ดมะม่วงหิมพานต์ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (5) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าโอทอปเม็ดมะม่วงหิมพานต์ของผู้บริโภค จังหวัดระนอง ภาพรวม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยภาพรวมคิดเป็นร้อยละ 81.7The objectives of this study were: (1) to examine the demographic factors of consumers purchasing OTOP cashew nut products in Ranong Province; (2) to analyze the marketing mix factors influencing the purchase of OTOP cashew nut products by consumers in Ranong Province; (3) to investigate the purchasing decisions for OTOP cashew nut products among consumers in Ranong Province; (4) to compare purchasing decisions for OTOP cashew nut products based on different demographic factors; and (5) to assess the impact of marketing mix factors on consumers' purchasing decisions for OTOP cashew nuts in Ranong Province.This study was conducted using a quantitative research approach. The target population comprised consumers residing in Ranong Province who decided to purchase OTOP cashew nut products, though the exact population size was unknown. A sample size of 400 was determined using Cochran’s formula and selected through cluster sampling. Data was collected using a structured questionnaire. The statistical methods applied for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, one-way ANOVA, and multiple regression analysis.The study's findings revealed that: (1) the majority of OTOP cashew nut consumers in Ranong Province were female, aged 36-45 years, single, holding a bachelor's degree, employed in state enterprises, and with a monthly income of 20,001 - 30,000 baht; (2) the marketing mix factors were considered highly significant; (3) overall, the factors influencing purchasing decisions were rated at a high level; (4) age, marital status, occupation, and monthly income significantly affected purchasing decisions; and (5) marketing mix factors had a statistically significant impact on purchasing decisions at the 0.05 level, accounting for 81.7% of the variance
Guidelines of the development of organic rice production for rice collaborative farming farmers in Ban Nam Phu Subdistrict, Khiri Mat District, Sukhothai Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (การจัดการทรัพยากรเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับความรู้เกี่ยวกับการผลิตข้าวตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์ ของเกษตรกรแปลงใหญ่ข้าว ตำบลบ้านน้ำพุ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย 2) การผลิตข้าวตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์ของเกษตรกรแปลงใหญ่ข้าว ตำบลบ้านน้ำพุ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย และ 3) แนวทางการพัฒนาการผลิตข้าวของเกษตรกรแปลงใหญ่ข้าว ตำบลบ้านน้ำพุ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย การวิจัยแบบผสมวิธี ประกอบด้วย การวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรคือเกษตรกรแปลงใหญ่ข้าว ตำบลบ้านน้ำพุที่ขึ้นทะเบียนกับกรมส่งเสริมการเกษตรปี 2566/67 จำนวน 55 ราย เก็บข้อมูลจากประชากรทั้งหมดด้วยแบบสอบถาม และวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลคือผู้นำและสมาชิกแปลงใหญ่ข้าวตำบลบ้านน้ำพุ นักวิชาการเกษตร และผู้นำชุมชน รวม 10 ราย เก็บข้อมูลโดยการประชุมกลุ่ม ข้อมูลเชิงปริมาณใช้การวิเคราะห์ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าต่ำสุด-สูงสุด ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ข้อมูลเชิงคุณภาพ ใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความรู้ในการจัดการการผลิตข้าวตามมาตรฐานเกษตร ได้คะแนนเฉลี่ย 20.67 คะแนน จากทั้งหมด 30 ข้อคำถาม คะแนนต่ำสุด 9 คะแนน คะแนนสูงสุด 28 คะแนน โดยมีความรู้เกี่ยวกับมาตรฐานเกษตรอินทรีย์อยู่ในระดับมาก ระดับปานกลาง และในระดับน้อย คิดเป็นร้อยละ 52.73 45.45 และ 1.82 ตามลำดับ 2) การปฏิบัติในการปลูกข้าวตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์ เกษตรกรปฏิบัติได้คะแนนเฉลี่ย 48.38 คะแนน อยู่ในระดับปฏิบัติมาก จำแนกทั้ง 7 ด้าน ได้แก่ เกษตรกรปฏิบัติในระดับมาก มีจำนวน 5 ด้าน เรียงจากค่าเฉลี่ยมากไปน้อย ได้แก่ ด้านพื้นที่ปลูก 52.89 คะแนน ด้านแหล่งน้ำ 52.67 คะแนน ด้านการจัดการดินและปุ๋ย 44.22 คะแนน ด้านการขนย้าย การเก็บรักษา และการรวบรวมผลผลิต 47.33 คะแนน ด้านการเก็บเกี่ยวและการปฏิบัติหลังการเก็บเกี่ยว 40.80 คะแนน และปฏิบัติในระดับปานกลางจำนวน 2 ด้าน ได้แก่ ด้านการจัดการคุณภาพในกระบวนการผลิตก่อนการเก็บเกี่ยว 36.08 คะแนน ด้านการบันทึกและการจัดเก็บข้อมูล 35.67 คะแนน 3) แนวทางการผลิตข้าวตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์ของเกษตรกรแปลงใหญ่ข้าว ตำบลบ้านน้ำพุ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย มีดังนี้ (1) ด้านการเรียนรู้อบรม ในเรื่องระบบการผลิตข้าวอินทรีย์และด้านการบันทึกและการจัดเก็บข้อมูล (2) ด้านการผลิตข้าวตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์มีการวางแผนการผลิต การจัดการแปลงข้าวอินทรีย์การจัดการวัตถุดิบและปัจจัยการผลิต (3) ด้านการขยายผลความสำเร็จสู่ความยั่งยืน จัดตั้งศูนย์เรียนรู้ แปลงต้นแบบเกษตรอินทรีย์ และประชาสัมพันธ์เชิญชวนเกษตรกรเข้าร่วมเกษตรอินทรีย์ (4) ด้านแปลงใหญ่ข้าว โดยพัฒนาโครงการแปลงใหญ่ยกระดับเข้าสู่เกษตรสมัยใหม่เพื่อเป็นเกษตร 4.0 และแต่งตั้งคณะทำงานแปลงใหญ่ฝ่ายตรวจสอบคุณภาพผลผลิตThe objectives of this research were to study 1) the level of knowledge of rice collaborative Farming Farmers in Ban Nam Phu Subdistrict, Khiri Mat District, Sukhothai Province about rice production based on organic agriculture standards; 2) the level to which their current rice production methods met organic agricultural standards; and 3) development guidelines for upgrading organic rice production by the rice collaborative farming farmers in Ban Nam Phu Subdistrict, Khiri Mat District, Sukhothai Province.The research used mixed methods. For the quantitative research, the population was 55 collaborative farming rice farmers in Ban Nam Phu Subdistrict who were registered with the Department of Agricultural Extension in 2023/24. A questionnaire was used collect data from the total population. For the qualitative research, the group of information providers were leaders and members of the rice collaborative farming group, academic experts with knowledge of rice, and community leaders. Data were collected from a total of 10 people through group meetings. Quantitative data were analyzed using frequency, percentage, range, mean, and standard deviation. Qualitative data were analyzed using content analysis.The results showed that 1) for knowledge of rice p production management according to organic agriculture standards, the farmers scored on average 20.67 points on a test with 30 questions, on which the lowest score was 9 points, and the highest score was 28 points. Most of the farmers (52.73%) had a high level of knowledge of organic agriculture standards, while 45.45% had a medium level of knowledge and 1.82% had a low level. 2) As for practices in rice cultivation according to organic agriculture standards, the farmers achieved an average score of 48.38 points, which falls under the category of high practice levels. The practices can be categorized into seven aspects, with five of them being highly practiced, ranked by average scores from highest to lowest: Cultivation area: 52.89 points, Water source: 52.67 points, Soil and fertilizer management: 44.22 points, Transportation, storage, and product collection: 47.33 points, and Harvesting and post-harvest practices: 40.80 points. Two aspects were only moderately practiced: Quality management in the pre-harvest production process: 36.08 points and Record keeping and data management: 35.67 points. 3) The organic rice production guidelines for rice collaborative farming farmers in Ban Nam Phu Subdistrict, Khiri Mat District, Sukhothai Province were as follows: (1) Promote learning and provide additional training on organic rice production systems, especially recording and data storage, (2) Use a production plan with recommended management of organic rice plots, inputs and factors of production, (3) Expand sustainability achievements, establish learning centers and organic farming model plots and expand publicity to invite more farmers to participate in organic farming, and (4) Develop the collaborative farming group to upgrade to become modern farmers under the Agriculture 4.0 concept, and appoint a collaborative farming working group to inspect the quality of produce
Use of the department of land development's applications in agricultural extension among officers in the Land Development Office, Region 1
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานทั่วไปของเจ้าหน้าที่ 2) ความรู้ของเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับแอปพลิเคชันของกรมพัฒนาที่ดิน 3) การใช้งานแอปพลิเคชันของกรมพัฒนาที่ดินในการส่งเสริมการเกษตรของเจ้าหน้าที่ 4) ความคิดเห็นต่อการใช้แอปพลิเคชันของกรมพัฒนาที่ดินในการส่งเสริมการเกษตรของเจ้าหน้าที่ และ 5) ปัญหาและข้อเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาการใช้งานแอปพลิเคชันของกรมพัฒนาที่ดินในการส่งเสริมการเกษตรของเจ้าหน้าที่การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรในการวิจัย คือ เจ้าหน้าที่กรมพัฒนาที่ดิน ในพื้นที่สำนักงานพัฒนาที่ดินเขต 1 และ สถานีพัฒนาที่ดินจังหวัด ภายในสังกัดสำนักงานพัฒนาที่ดินเขต 1 (จำนวน 13 สถานี) ปี 2566 มีจำนวนทั้งหมด 263 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรทาโร่ ยามาเน่ ที่ค่าความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้จำนวน 159 คน ทำการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย จัดเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติพรรณนาได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานผลการวิจัยพบว่า 1) เจ้าหน้าที่ ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ตำแหน่งงานระดับพนักงานราชการ ซึ่งมีอายุราชการเฉลี่ย 12.35 ปี 2) เจ้าหน้าที่มีความรู้เกี่ยวกับการใช้งานแอปพลิเคชันของกรมพัฒนาที่ดิน อยู่ในระดับมาก โดยข้อที่มีความรู้มากที่สุด คือ ระบบการโต้ตอบกับผู้ใช้งานด้วยเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์เพื่อวางแผนการใช้ที่ดินสำหรับเกษตรกรรายแปลง หรือ AI Chatbot : คุยกับน้องดินดี สามารถให้ข้อมูลด้านการพัฒนาที่ดินอย่างสะดวก รวดเร็ว ตลอด 24 ชั่วโมง 3) การใช้งานแอปพลิเคชันของพัฒนาที่ดินในการส่งเสริมการเกษตรของเจ้าหน้าที่ พบว่า เจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่ใช้งานแอปพลิเคชันระบบแผนที่เกษตรเพื่อการบริหารจัดการเชิงรุกออนไลน์ และใช้ชั้นข้อมูลของกรมพัฒนาที่ดินด้านการบริการ มีการได้รับประโยชน์จากการใช้แอปพลิเคชันของกรมพัฒนาที่ดินในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 4) เจ้าหน้าที่เห็นด้วยกับการใช้แอปพลิเคชันของกรมพัฒนาที่ดินในการส่งเสริมการเกษตร ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยเห็นด้วยกับการนำไปใช้ในการส่งเสริมการเกษตร 5) เจ้าหน้าที่มีปัญหาในการพัฒนาการใช้งานแอปพลิเคชันของกรมพัฒนาที่ดินในการส่งเสริมการเกษตรในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีปัญหามากในด้านบุคลากร และมีข้อเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาการใช้งานแอปพลิเคชันของกรมพัฒนาที่ดินในด้านขั้นตอนการใช้งานแอปพลิเคชัน ได้แก่ ควรมีการทดสอบและตรวจสอบขั้นตอนการใช้งาน เพื่อนำไปเป็นเครื่องมือที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน สร้างความรับรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังนำไปพัฒนาและปรับปรุงเกี่ยวกับการใช้งานแอปพลิเคชันต่อไปThe objectives of this research were to study 1) basic general conditions of officers 2) knowledge of the officers regarding the application of land development department 3) the use of land development department’s application to agricultural extension of officers 4) opinions toward the use of the application of land development department in the agricultural extension of officers and 5) problems and suggestions on the development of the use of land development department’s application for agricultural extension of officers. This research was survey research. The population of this research was 263 officers from land development department in land development office 1 and provincial land development station under the land development office 1 (total number of 13 stations) in 2023. The sample size of 159 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.05 through simple random sampling method. Data were collected by using questionnaires and were analyzed by using descriptive statistics such as frequency, percentage, minimum value, maximum, value, mean, and standard deviation. The results of the research found that 1) most of the officers were female, graduated with bachelor’s degree, held the position of government employee with the average employment of 12.35 years. 2) Officers had knowledge about the use of land development department’s application at the high level. They were the most knowledgeable on the interactive system with the users through AI technology to plan the land usage for individual crop or AI Chatbot: Talk with Nong Din Dee which were able to convenient and speedy provide the information regarding land development all through 24 hours. 3) The use of land development department’s application for the agricultural extension of officers showed that most of the officers used the application’s agricultural mapping system for Agri-map-online active management. They utilized the layers of data of land development department for service. They received the benefits from the use of the land development department’s application, overall, at the high level. 4) Officers agreed with the use of land development department’s application for agricultural extension, overall, at the high level. They agreed with the adoption of the application for agricultural extension. 5) Officers faced with the problem in the development of the use of land development department’s application, overall, at the moderate level. The most problematic issue they encountered was the issue of personnel. Suggestion for the development guideline of the land development department’s application regarding steps in the use of the application were such as there should be the testing and checking of working steps to adopt it as an effective tool in the work and there needed to be the correct creation of perception and understanding. Furthermore, this would be for further development and improvement of the use of the application