คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Rational prescribing of flunarizine in elderly patients receiving treatment at a hospital in Ratchaburi Province
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความชุกของการสั่งใช้ยาฟลูนาริซินอย่างสมเหตุผลในผู้ป่วยสูงอายุและ 2) วิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการสั่งใช้ยาฟลูนาริซินอย่างสมเหตุผลในผู้ป่วยสูงอายุที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดราชบุรี การวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบย้อนหลังนี้ใช้ข้อมูลทุติยภูมิเป็นใบสั่งยาจำนวน 9,229 ใบสั่งยาของผู้ป่วยนอกอายุ 60 ปีขึ้นไปที่ได้รับการสั่งใช้ยาฟลูนาริซินระหว่างปีงบประมาณ 2565 ถึง 30 มิถุนายน 2567 ประมาณค่าความชุกด้วยร้อยละและช่วงเชื่อมั่นร้อยละ 95 ของร้อยละ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆกับการสั่งใช้ยาฟลูนาริซินด้วยสถิติไคสแควร์และการวิเคราะห์ถดถอยพหุลอจิสติก กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 นำเสนอด้วยค่าออดส์เรโชว์และช่วงเชื่อมั่นร้อยละ 95 ผลการศึกษาพบว่า 1) จากคำสั่งใช้ยาฟลูนาริซินในผู้สูงอายุจำนวน 9,229 คำสั่งมีการสั่งใช้ยาอย่างสมเหตุผลร้อยละ 70.80 (95% CI: 69.86-71.72) และ 2) ปัจจัยที่มีผลต่อการสั่งใช้ยาอย่างสมเหตุผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ผู้ป่วยอายุตั้งแต่ 80 ปีขึ้นไป (OR=0.80, 95% CI: 0.69 - 0.92) ผู้ที่มีโรคความดันโลหิตสูง (OR=1.28, 95% CI: 1.12 – 1.45) ผู้ที่ไม่เป็นโรคไขมันในเลือดสูง (OR=1.17, 95% CI: 1.02 - 1.34) ผู้ที่ไม่เป็นโรคเบาหวาน (OR=1.21, 95% CI: 1.07-1.37) ผู้ที่ใช้ยาน้อยกว่า 5 ขนาน (OR=3.45, 95% CI: 2.70–3.57) สาขาความเชี่ยวชาญสาขาเวชปฏิบัติครอบครัว (OR=9.50, 95% CI: 6.78–13.29) และผู้สั่งใช้ยาที่อายุงาน 5-10 ปี (OR=0.55, 95% CI: 0.39-0.76) ผู้สั่งใช้ยาที่อายุงาน 11-20 ปี (OR=0.66, 95% CI: 0.44-0.83) และผู้สั่งใช้ยาที่อายุงานมากกว่า 20 ปี (OR=0.55, 95% CI: 0.40-0.76)This independent study aimed to 1) determine the prevalence of rational flunarizine prescribing in elderly patients and 2) analyze factors associated with rational flunarizine prescribing in elderly patients at a hospital in Ratchaburi Province.This retrospective analytical study utilized secondary data from 9,229 outpatient prescriptions for patients aged 60 years and above who were prescribed flunarizine between fiscal year 2022 and June 30, 2024. The prevalence was estimated using percentage and 95% confidence interval. Associations between various factors and rational flunarizine prescribing were analyzed using chi-square test and multiple logistic regression analysis with a statistical significance level of 0.05. Results were presented as odds ratios with 95% confidence intervals.The findings revealed that 1) among 9,229 flunarizine prescriptions for elderly patients, 70.80% (95% CI: 69.86-71.72) were rational prescriptions, and 2) factors significantly associated with rational prescribing included: patients aged 80 years and above (OR=0.80, 95% CI: 0.69-0.92), with hypertension (OR=1.28, 95% CI: 1.12-1.45), without dyslipidemia (OR=1.17, 95% CI: 1.02-1.34), without diabetes (OR=1.21, 95% CI: 1.07-1.37), using fewer than 5 medications (OR=3.45, 95% CI: 2.70-3.57), family medicine (OR=9.50, 95% CI: 6.78-13.29), and prescribers with 5-10 years of experience (OR=0.55, 95% CI: 0.39-0.76), and over 20 years of experience (OR=0.55, 95% CI: 0.40-0.76)
Structure composition and selection of president and members of the Autonomous Universities Council
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิดทางกฎหมายมหาชนที่เกี่ยวข้องกับโครงสร้าง องค์ประกอบและการได้มาซึ่งบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งในสภามหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐประเทศไทย (2) ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายกลางที่เกี่ยวข้องกับ โครงสร้าง องค์ประกอบ และการได้มาซึ่งบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งนายกสภาและกรรมการสภามหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐประเทศไทยและสาธารณรัฐฝรั่งเศส (3) วิเคราะห์กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับโครงสร้าง องค์ประกอบ และการได้มาซึ่งบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งนายกสภาและกรรมการสภามหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ (4) เสนอแนะกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับโครงสร้าง องค์ประกอบและการได้มาซึ่งบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งนายกสภาและกรรมการสภามหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐประเทศไทย การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีการวิจัยเอกสารโดยค้นคว้าและรวบรวมข้อมูลจากกฎหมาย ประกาศ ระเบียบที่เกี่ยวข้อง ตำรากฎหมาย สารนิพนธ์ วิทยานิพนธ์ บทความทางวิชาการ วารสารและสื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้องทั้งของไทยและต่างประเทศ เพื่อนำมาวิเคราะห์มาตรการในการแก้ปัญหาผลการศึกษาพบว่า (1) โครงสร้าง องค์ประกอบและการได้มาซึ่งบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งในสภามหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐประเทศไทย เป็นไปตามแนวคิดการมอบอำนาจการบริการสาธารณะและแนวคิดการบริหารคณะกรรมการองค์กร (2) ประเทศไทยและสาธารณรัฐฝรั่งเศสกำหนดโครงสร้างและองค์ประกอบสภามหาวิทยาลัยไว้ กรณีประเทศไทยให้มีกรรมการสภามหาวิทยาลัยจากผู้บริหารโดยอธิการบดีไม่สามารถดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยได้ ส่วนสาธารณรัฐฝรั่งเศสให้มีกรรมการสภามหาวิทยาลัยจากผู้แทนเมืองที่มหาวิทยาลัยตั้งอยู่และตัวแทนนักศึกษา (3) โครงสร้าง องค์ประกอบ และการได้มาซึ่งบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งในสภามหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐประเทศไทยและมหาวิทยาลัยปารีสซิเตมีความต่างกันแต่สอดคล้องกับกฎหมายกลาง (4) ให้ประเทศไทยกำหนดมาตรฐานกลางที่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เช่น ให้มีกรรมการสภามหาวิทยาลัยจากผู้บริหารหรือผู้แทนจากหน่วยงานเฉพาะด้านตามวัตถุประสงค์การจัดตั้ง ให้ประธานส่งเสริมกิจการมหาวิทยาลัย ประธานสภาพนักงานมหาวิทยาลัยและนายกสมาคมศิษย์เก่า เป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยโดยตำแหน่ง ให้นายกและกรรมการสภามหาวิทยาลัยต้องผ่านหลักสูตรการกำกับดูแลมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ กำหนดอายุของผู้ดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัย โดยนายกและกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิมาจากการรับสมัครคัดเลือกบุคคลและผู้ที่ได้รับคัดเลือกมีคะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาดจากสภามหาวิทยาลัยThis independent study aims to: (1) Study public law concepts relevant to the structure, composition, and selection of individuals for positions in the councils of autonomous universities in Thailand. (2) Compare central laws related to the structure, composition, and selection of individuals for positions as presidents and members of the councils of autonomous universities in Thailand and the French Republic.(3) Analyze laws related to the structure, composition, and selection of individuals for positions as presidents and members of the councils of autonomous universities in Thailand. (4) Propose recommendations for laws related to the structure, composition, and selection of individuals for positions as presidents and members of the councils of autonomous universities in Thailand. This independent study is qualitative research conducted using documentary research methods. It involves studying, researching, and collecting data from laws, announcements, related regulations, legal textbooks, theses, dissertations, academic documents, articles, journals, and relevant Thai and foreign electronic media. The objective is to analyze approaches and measures to address the associated problems. The study results found that (1) the structure, composition, and selection of persons to the positions of president and members of the council of autonomous universities should be consistent with the delegation of authority to public service and the concept of board administration. (2) Thailand and the French Republic stipulate the structure and composition of the university council. In the case of Thailand, there is an executive university council member, while in the French Republic, there is a university council member representing the university city. Student university council members and presidents of autonomous universities in Thailand cannot hold the position of president of the university council. (3) The structure, composition, qualifications, and selection of persons to the positions of president and members of the council of Thailand, and Paris-Cite University are different, but consistent with the central law. (4) It is recommended that Thailand establish relevant central standards, such as: Ensuring the council of autonomous universities includes the highest executives or representatives aligned with the objectives of the autonomous university. Including the president of the university promotion committee, the president of the university senate staff council, and the president of the alumni association as ex officio members of the autonomous university council. Requiring the president and committee members of the autonomous university council to complete a course on autonomous university supervision. Setting an age limit for the university council president. Ensuring the president and members of the autonomous university council are qualified individuals recruited through an application process, with those selected receiving an absolute majority vote from the university council
Factors effecting Decision Making on Selecting Campsite Services in Kaeng Khoi District, Saraburi Province
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (บท.ม. (บริหารธุรกิจ))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาลักษณะส่วนบุคคลของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาใช้บริการลานกางเต็นท์เอกชนในอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี (2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการตัดสินใจเลือกใช้บริการลานกางเต็นท์ในอำเภอแก่งคอยจังหวัดสระบุรี จำแนกตามลักษณะส่วนบุคคลของนักท่องเที่ยว (3) เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการลานกางเต็นท์เอกชนในอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงปริมาณ ประชากรที่ศึกษา คือ นักท่องเที่ยวชาวไทย อายุตั้งแต่ 20 ปี จนถึง 75 ปี ที่มาใช้บริการลานกางเต็นท์ในอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี อย่างน้อย 1 คืน ซึ่งไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของคอร์แครน ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างตามความสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาคือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบที การทดสอบแบบเอฟ และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า (1) นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่มาใช้บริการลานกางเต็นท์เอกชนในอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เป็นเพศชาย (ร้อยละ 67.5) มีอายุ 20-39 ปี (ร้อยละ 43.75) สถานภาพโสด (ร้อยละ 62.50) การศึกษาระดับปริญญาตรี (ร้อยละ 46.00) ประกอบอาชีพพนักงานเอกชน (ร้อยละ 22.50) และมีรายได้ต่อเดือนระหว่าง 20,001-30,000 บาท (ร้อยละ 25) (2) นักท่องเที่ยวที่มีปัจจัยส่วนบุคคล ด้านสถานภาพการสมรสที่แตกต่างกัน มีการตัดสินใจเลือกใช้บริการลานกางเต็นท์เอกชน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (3) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดทั้ง 7 องค์ประกอบ มีความสำคัญต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการลานกางเต็นท์เอกชนอยู่ในระดับมาก (4) ส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการลานกางเต็นท์เอกชนในอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี มากที่สุด คือ บุคลากร สถานที่/ช่องทางการจัดจำหน่าย และกระบวนการให้บริการ ตามลำดับ อธิบายความผันแปรของการตัดสินใจเลือกใช้บริการลานกางเต็นท์ได้ร้อยละ 10.3This study aims to (1) study personal factors of Thai tourists selecting campsite services in Kaeng Khoi District, Saraburi Province; (2) compare decision on selecting campsite services in Kaeng Khoi District, Saraburi Province, classified by personal factors of tourists; and (3) analyze marketing mix factors that affect decision to select campsite services in Kaeng Khoi District. Saraburi Province. This study was quantitative research. The population used in this study was un-known 20-75 years old tourists who used campsites services in Kaeng Khoi District, Saraburi Province. The sample size was determined by W.G. Cochran formula as a total of 400 people using random sampling method. A research tool used was a questionnaire. The statistics used for data analysis were descriptive statistics including frequency, percentage and mean, standard deviation and inferential statistics which were one-way analysis of variance and multiple regression analysis. The results of the study found that (1) Most Thai tourists who used campsite services in Kaeng Khoi District, Saraburi Province were male, and aged between 20-39 years old. They were single, had a bachelor's degree, worked as private employees, and had a monthly income between 20,001- 30,000 baht. (2) Tourists with personal factors in terms of different marital status decided differently to use campsite services in Kaeng Khoi District, Saraburi Province with statistical significance at the 0.05 level. (3) The importance level of overall marketing mix factors in decision to use campsite services in Kaeng Khoi District, was at a high level. (4) The marketing mix factors affecting decision to use campsite services in Kaeng Khoi District, were people, place, and service process, respectively. They explain 10.3 percent of the variation in decision on selecting campsite services
Effects of 7E Learning Cycle Model Together with the Questioning Technique in the Topic of Physical Properties of Materials on Science Learning Achievement and Applicative Thinking Ability of Grade 4 Students at Ban Khanoon School in Songkhla Province
No full textวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม. (วิทยาศาสตร์ศึกษา))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านขนุน จังหวัดสงขลา เรื่อง สมบัติทางกายภาพของวัสดุ หลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามกับเกณฑ์ร้อยละ 75 และ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดเชิงประยุกต์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านขนุน จังหวัดสงขลา ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถาม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านขนุน จังหวัดสงขลา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 1 ห้อง รวม 30 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถาม เรื่อง สมบัติทางกายภาพของวัสดุ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ เรื่อง สมบัติทางกายภาพของวัสดุ และ 3) แบบวัดความสามารถในการคิดเชิงประยุกต์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบเครื่องหมายผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้นร่วมกับเทคนิคการใช้คำถาม หลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) ความสามารถในการคิดเชิงประยุกต์ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05The objectives of this research were to 1) compare science learning achievement of grade 4 students at Ban Khanoon school, Songkhla province, in the topic of physical properties of materials after learning through the 7E Learning Cycle Model together with the questioning technique with the 75 percent criterion, and 2) compare applicative thinking ability of grade 4 students at Ban Khanoon school, Songkhla province, before and after learning through the 7E Learning Cycle Model together with the questioning technique. The research sample consisted of 30 grade 4 students at Ban Khanoon School, Songkhla province, who studied in the first semester of the academic year 2022, obtained by purposive sampling. The research tools were 1) learning management plans using the 7E Learning Cycle Model together with the questioning technique in the topic of physical properties of materials, 2) a science learning achievement test in the topic of physical properties of materials, and 3) an applicative thinking ability measurement form. Statistics employed for data analysis were the means, standard deviations and sign test. The research findings showed that 1) the post-science learning achievement of the students who learned through the 7E Learning Cycle Model together with the questioning technique in the topic of physical properties of materials was higher than the 75 percent criterion at the .05 level of statistical significance, and 2) the applicative thinking ability of grade 4 students who learned through the 7E Learning Cycle Model together with the questioning technique in the topic of physical properties of materials was higher than before learning at the .05 level of statistical significance
Factors Relating Performance Efficiency of Employees of Provincial Farmers Council Office
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับความสำคัญของปัจจัยจูงใจในการทำงานของพนักงานสำนักงานสภาเกษตรกรจังหวัด (2) ระดับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานสำนักงานสภาเกษตรกรจังหวัด (3) เปรียบเทียบประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานสำนักงานสภาเกษตรกรจังหวัดจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ (4) ความสัมพันธ์ปัจจัยจูงใจในการทำงานกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานสำนักงานสภาเกษตรกรจังหวัด การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรในการศึกษาครั้งนี้ คือ พนักงานสำนักงานสภาเกษตรกรจังหวัด 77 จังหวัด จำนวน 460 คน กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างตามวิธีของยามาเน จำนวน 233 คน การสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน การเก็บรวบรวมโดยใช้แบบสอบถามออนไลน์ เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับความสำคัญของปัจจัยจูงใจในการทำงานของพนักงานสำนักงานสภาเกษตรกรจังหวัดในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ การได้รับอัตราเงินเดือน/เลื่อนขั้นที่เป็นธรรม (2) ระดับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานสำนักงานสภาเกษตรกรจังหวัดในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ปัจจัยขององค์การ (3) พนักงานสำนักงานสภาเกษตรกรจังหวัดที่มีปัจจัยส่วนบุคคลด้านอายุ ระดับการศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนแตกต่างกันมีระดับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญแตกต่างกันที่ระดับ 0.05 (4) พนักงานสำนักงานสภาเกษตรกรจังหวัดที่มีปัจจัยจูงใจในการทำงานทุกด้านมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานสำนักงานสภาเกษตรกรจังหวัด ที่ระดับนัยสำคัญ 0.01The objectives of this study were to study (1) the importance level of work motivating factors of employees of Provincial Farmers Council Office; (2) level of performance efficiency of employees of Provincial Farmers Council Office; (3) the comparison of performance efficiency, classified by personal factors; and (4) the relationship between motivating factors and performance efficiency of employees of Provincial Farmers Council Office. This study was quantitative research. The population was 460 employees of 77 provincial farmers council offices. The sample size of 233 samples was determined by Yamane formula. A research instrument was a questionnaire. Statistics for data analysis employed frequency, percentage, mean, standard deviation and Pearson correlation coefficient. The findings indicated that (1) an overall of importance level of motivating factors of employees of Provincial Farmers Council Office was at the highest level. Considering each aspect, it was found that receiving a fair salary/promotion rate was at the highest mean. (2) An overall level of performance efficiency was at the highest level. Considering each aspect, it was found that organizational factors was at the highest mean. (3) Personnel with personal factors in terms of age, education and average monthly income had differences in performance efficiency at statistical significance at 0.05 level. (4) Work motivating factors affected performance efficiency at statistical significance at 0.01 level
Guidelines for development of academic leadership in the 21st century of School Administrators Under Phatthalung Primary Educational Service Area Office 1
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (บริหารการศึกษา))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำทางวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา 2) เปรียบเทียบระดับภาวะผู้นำทางวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษาจำแนกตามขนาดสถานศึกษา และ 3) ศึกษาแนวทางในการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1 จำนวน 285 คน ได้จากการเปิดตารางของเครจซีและมอร์แกน และสุ่มแบบชั้นภูมิตามขนาดของสถานศึกษา เครื่องมือการวิจัยที่ใช้เป็นแบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่าเกี่ยวกับภาวะผู้นำทางวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .99 และแบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในศตวรรษที่ 21 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การเปรียบเทียบรายคู่ด้วยวิธีการของฟิชเชอร์ และการวิเคราะห์เนื้อหาผลการศึกษาพบว่า 1) ภาวะผู้นำทางวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษาในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านเรียงตามลำดับค่าเฉลี่ยสูงสุดไปหาค่าเฉลี่ยต่ำสุด ดังนี้ การพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ การพัฒนาบุคลากร การมีวิสัยทัศน์เพื่อการเปลี่ยนแปลง การสนับสนุนสื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยี และ การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ 2) การเปรียบเทียบภาวะผู้นำทางวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามขนาดของสถานศึกษา พบว่าแตกต่างกัน โดยสถานศึกษาขนาดเล็กแตกต่างกับสถานศึกษาขนาดกลางและขนาดใหญ่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในด้านการมีวิสัยทัศน์เพื่อการเปลี่ยนแปลง การพัฒนาบุคลากร การพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้และการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ การสนับสนุนสื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยี และ3) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา พบว่า ผู้บริหารควรใช้กระบวนการสร้างการมีส่วนร่วมในการกำหนดแผนกลยุทธ แผนงาน โครงการ ของโรงเรียนให้มีความทันสมัยเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 21 ส่งเสริมการอบรมพัฒนาตนเองของครูตามความถนัดและความสนใจอย่างต่อเนื่อง ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้แบบ เน้นการปฏิบัติจริง มีการนิเทศติดตามการจัดการเรียนรู้ในการใช้สื่ออย่างสม่ำเสมอ และพัฒนาคุณภาพผู้เรียนให้มีความรู้คู่คุณธรรม มีทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21The purposes of this research were 1) to study academic leadership in the 21st century of school administrators; 2) to compare the academic leadership in the 21st century of school administrators, as classified by school size, and 3) to propose guidelines for developing the academic leadership in the 21st century of school administrators under Phatthalung Primary Educational Service Area Office 1. The sample consisted of 285 teachers in schools under Phatthalung Primary Educational Service Area Office 1, which were determined by Krejice and Morgan Table and then obtained by stratified random sampling based on school size. The research instruments were a questionnaire on academic leadership in the 21st century of school administrators, with reliability coefficient of .99 and an interview form on guidelines for developing academic leadership in the 21st century of school administrators. The data were analyzed using the percentage, mean, standard deviation, one way ANOVA, Fisher's pairwise comparison method, and content analysis. The research findings revealed that 1) the overall and each aspect of academic leadership in the 21st century of school administrators were rated at the high level. When considering all specific aspects, they could be ranked based on their rating means from the highest to the lowest as follows: that of development of learning management process, that of human resource development, that of having a vision for change, that of media, innovation and technology support, and that of learning resource development; 2) regarding comparison results of academic leadership of school administrators, as classified by school size, it was found that the overall academic leadership of school administrators was significantly different at the .05 level. Regarding pairwise comparison results, it was found that the small-sized schools were significantly different from the medium and large-sized schools in all aspects at the .05 level. 3) guidelines for developing technological leadership of school administrators were the followings: school administrators should use participatory process in establishing strategic plans, action plan, and projects of the school to accommodate changes in the 21st century, provide continuous training for teachers’ self-development according to their aptitudes and interests, promote learning management with an emphasis on actual practices, supervise and follow- up on learning management in using media, and develop the quality of learners to have knowledge, morality, and learning skills for the 21st century
Development of a Competency Assessment for External Evaluators at the Basic Education Level
No full textวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม. (การวัดและประเมินผลการศึกษา))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างแบบประเมินสมรรถนะของผู้ประเมินภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน และ 2) ตรวจสอบคุณภาพแบบประเมินสมรรถนะของผู้ประเมินภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ประเมินภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 350 คน โดยใช้ตาราง ทาโรมายาเน ที่มีความคลาดเคลื่อน ร้อยละ 5 และระดับความเชื่อมั่น ร้อยละ 95 และดำเนินการสุ่มตัวอย่างตามสัดส่วนของผู้ประเมินภายนอกในแต่ละหน่วย จำนวน 37 หน่วย โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบประเมินสมรรถนะของผู้ประเมินภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตรวจสอบคุณภาพโดย 1) หาความตรงเชิงเนื้อหา 2) หาความตรงเชิงโครงสร้าง 3) หาค่าอำนาจจำแนก และ 4) หาค่าความเที่ยงผลการวิจัยพบว่า 1) แบบประเมินสมรรถนะของผู้ประเมินภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานที่สร้างขึ้น ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 ด้านความรู้ จำนวน 3 ตัวชี้วัด องค์ประกอบที่ 2 ด้านทักษะ จำนวน 4 ตัวชี้วัด และองค์ประกอบที่ 3 ด้านคุณลักษณะ จำนวน 2 ตัวชี้วัด และ 2) คุณภาพแบบประเมินสมรรถนะของผู้ประเมินภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีความตรงเชิงเนื้อหามีค่าระหว่าง .57 ถึง 1.00 มีความตรงเชิงโครงสร้าง โดยมีค่าดัชนีความกลมกลืนระหว่างโมเดลกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (21) มีค่าเท่ากับ 35.69 ค่าดัชนีระดับความกลมกลืน เท่ากับ .98 ค่าดัชนีความกลมกลืนที่ปรับค่าแล้ว เท่ากับ .95 ค่าดัชนีวัดระดับความกลมกลืนเปรียบเทียบ เท่ากับ .99 ค่าดัชนีรากที่สองกำลังสองเฉลี่ย เท่ากับ .03 ค่าอำนาจจำแนก อยู่ระหว่าง .30 ถึง .76 และมีค่าความเที่ยง .89The objectives of this study were to 1) develop a competency assessment for external evaluators at the basic education level, 2) validate the competency assessment for external evaluators at the basic education level.The sample consisted of 350 external evaluators at the basic education level, which was determined by Taro Yamane formula, with a margin of error of 5 percent and a confidence level by 95. percent The sampling was carried out proportional to the number of evaluators in 37 External Quality Assessment Units, obtained by simple random sampling. The employed research instrument was a competency assessment scale for external evaluators at the basic education level; composing of content validity, construct validity, discriminating power and reliability coefficient. Research findings were as follows: 1) The developed a competency assessment for external evaluators at the basic education level had three factors including, knowledge competency domain with of three indicators, skill competency domain with of four indicators, and attribute competency domain with of two indicators. 2) Content validity of the competency assessment ranged from .57 to 1.00. For the Construct validity, the result revealed that (21) measuring the goodness of fit between the model and empirical data was 35.69, goodness of fit index (GFI) of .98, adjust goodness of fit index (AGFI) of .95, comparative fit index (CFI) of .99, standard root mean square (SRMR) of .03. Discriminating power ranged from .30 to .76. Reliability coefficient was .89
Extension of mung bean cultivation after rice fields for farmers in Utumporn Phisai District, Sisaket Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานทางสังคมและเศรษฐกิจ 2) สภาพการปลูกถั่วเขียว หลังนา 3) การส่งเสริมการปลูกถั่วเขียวหลังนา 4) ปัญหาและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการส่งเสริมการปลูกถั่วเขียวหลังนาของเกษตรกร การวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ เกษตรกรผู้ปลูกถั่วเขียวหลังนาที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกร ในอำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ ปีผลิต 2566/2567 จำนวน 200 ราย โดยคำนวนจากสูตรทาโร ยามาเน ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง 134 ราย สุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับผลการวิจัย พบว่า 1) เกษตรกรส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 56.39 ปี จบการศึกษาระดับประถมศึกษามีประสบการณ์ในการปลูกถั่วเขียวเฉลี่ย 3.10 ปี มีสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 3.34 คน มีแรงงานในครัวเรือนเฉลี่ย 2.47 คน มีพื้นที่ถือครองทางการเกษตรเป็นของตนเอง มีพื้นที่ปลูกข้าวนาปีเฉลี่ย 14.65 ไร่ มีพื้นที่ปลูกถั่วเขียวหลังนาเฉลี่ย 3.50 ไร่ มีต้นทุนการปลูกถั่วเขียวเฉลี่ย 805.60 บาทต่อไร่ มีรายได้เฉลี่ยจากการปลูกถั่วเขียวเฉลี่ย 1,231.49 บาทต่อไร่ 2) เกษตรกรส่วนใหญ่ไถเตรียมดินก่อนปลูก มีการจ้างรถแทรกเตอร์ ส่วนใหญ่ปลูกถั่วเขียวพันธุ์ KUML4 ปลูกถั่วเขียวไว้ทำพันธุ์เอง ใหญ่ไถกลบตอซังข้าว มีการป้องกันกำจัดวัชพืชโดยใช้แรงงานคน แมลงศัตรูพืชที่พบในแปลงถั่วเขียวมากที่สุดคือหนอนกระทู้ ใช้แรงงานคนในครัวเรือนเก็บเกี่ยว และจำหน่ายผลผลิตเอง 3) เกษตรกรมีความต้องการการส่งเสริมการปลูกถั่วเขียวในระดับปานกลางในประเด็น ด้านความรู้ ได้แก่ พันธุ์ถั่วเขียว การป้องกันกำจัดโรคแมลง ด้านวิธีการส่งเสริม ได้แก่ วิธีการส่งเสริมแบบรายบุคคล ต้องการการเยี่ยมเยือนที่บ้านหรือไร่นา 4) เกษตรกรมีปัญหาเกี่ยวกับการส่งเสริมการปลูกถั่วเขียวหลังนาในระดับมาก ประเด็น ด้านความรู้ ได้แก่ พันธุ์ถั่วเขียว เทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว และช่องทางการจำหน่ายมีน้อย เกษตรกรมีข้อเสนอแนะในระดับมาก ประเด็น ด้านความรู้ โดยการให้ความรู้เรื่องพันธุ์และลักษณะของถั่วเขียว วิธีการปลูก การดูแลรักษา โรคและแมลงศัตรูพืชในถั่วเขียว เทคโนโลยีการเก็บเกี่ยว และเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว และการส่งเสริมการรวมกลุ่ม เพื่อจำหน่ายผลผลิตและจัดหาแหล่งรับซื้อที่แน่นอน ส่งเสริมการทำแปลงผลิตเมล็ดพันธุ์ดีในชุมชนเพื่อเป็นการกระจายเมล็ดพันธุ์ได้ทั่วถึง และมีการจัดนิทรรศการ งานรณรงค์เพื่อถ่ายทอดความรู้และเทคโนโลยีใหม่ๆ ให้แก่เกษตรกรอย่างต่อเนื่องThe objectives of this research were to study 1) social and economic conditions, 2) the conditions of mung bean cultivation, 3) extension of mung bean cultivation after rice fields, and 4) problems and recommendation of mung bean cultivation. The research was done by survey method. The population consisted of 200 mung bean cultivation after rice fields for farmers in Utumporn Phisai District, Sisaket Province who registered with the Department of Agricultural Extension in the production year of 2023/2024. The 134-sample size was based on the Taro Yamane with an error value of 0.05 through a simple random sampling method. Structured interviews were used for data collection. Statistics used were frequency, percentage, minimum, maximum, mean, standard deviation, and ranking. The results indicated the following: 1) Most of the farmers were females, with an average age of 56.39 years, completed primary school. The average experience growing mung beans was 3.10 years. The average household number was 3.34. There was an average of 2.47 workers in the household and they had their agricultural land. The average annual rice cultivation area of 14.65 rai, the average area of 3.50 rai for growing mung beans behind the rice fields. The average cost of growing mung beans was 805.60 baht per rai. The average income from growing mung beans was 1,231.49 baht per rai.2) Most farmers plowed and prepared the soil once before planting, hiring tractors. Most of them grew mung beans of the KUML4 variety, growing mung beans for breeding themselves by relying on soil moisture. Most of them had plowed over rice stubble, weeds were prevented by using human labor. The most common pest found in mung bean fields was the cutworm, using household labor to harvest and sell the produce itself. 3) Farmers were extension needs for mung bean cultivation at a moderate on issues: knowledge, including mung bean varieties; prevention and elimination of insect diseases. The extension methods, individual extension methods, need a visit to their home or farm. 4) Farmers had problems of extension of mung bean cultivation after rice fields at a high level on issues: knowledge, including mung bean varieties post-harvest technology, and few distribution channels. Farmers had suggestions at a high on issues: knowledge by providing knowledge about varieties and characteristics of mung beans, methods of planting, care, diseases, and pests in mung beans. Harvesting technology and post-harvest technology. The extension of integration, to sell produce and provide a sure source of purchase, extension of goods seed production plots in the community to distribute seeds thoroughly, and exhibition campaign to transfer knowledge and new technology continuously to farmers
Marketing mix that influences the purchasing choices of LINE stickers among Thai LINE users.
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับส่วนประสมทางการตลาด 4Ps ของผู้ใช้งานไลน์ของคนไทย (2) ระดับการตัดสินใจซื้อสติกเกอร์ไลน์ของคนไทย (3) ส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการเลือกซื้อสติกเกอร์ไลน์ของผู้ใช้งานไลน์ของคนไทย และ (4) แนวทางการตลาดที่สามารถเพิ่มยอดขายสติกเกอร์ไลน์ให้กับผู้พัฒนาการศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรคือผู้ใช้งานไลน์ในประเทศไทยที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปใช้กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างตามวิธีคอแครน กรณีไม่ทราบจำนวนประชากรที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ได้ 390 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ การแจกแจงความถี่ และการหาค่าร้อยละ เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถาม ใช้การหาค่าเฉลี่ย และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน หาความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประสมทางการตลาดกับการเลือกซื้อสติกเกอร์ไลน์ของผู้ใช้งานไลน์ของคนไทย โดยการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับความคิดเห็นส่วนประสมทางการตลาด 4Ps ในภาพรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านการส่งเสริมการตลาดมีค่าเฉลี่ยมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านผลิตภัณฑ์ น้อยที่สุดคือ ด้านการจัดจำหน่าย (2) ระดับความคิดเห็นของการตัดสินใจซื้อสติกเกอร์ไลน์ของคนไทย โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก ด้านความพึงพอใจของผู้ซื้อสติกเกอร์ไลน์ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด น้อยที่สุด คือ ด้านพฤติกรรมผู้ซื้อ (3) ส่วนประสมทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ และ ด้านราคา มีผลต่อการเลือกซื้อสติกเกอร์ไลน์ของผู้ใช้งานไลน์ของคนไทยร้อยละ 31.80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ (4) แนวทางการตลาดที่สามารถเพิ่มยอดขายสติกเกอร์ไลน์ให้กับผู้พัฒนา ในด้านรูปแบบของสติกเกอร์ไลน์ ควร เน้นใช้งานง่าย ตามเทรน เน้นรูปการ์ตูน เห็นแล้วเข้าใจความหมายในทันที ในด้านของราคา ยังคงมีความนิยมสติกเกอร์ฟรี มากกว่าการซื้อ ราคาที่ยอมรับได้ อยู่ในช่วง 35 -50 บาท และนิยมซื้อในช่วงลดราคา ช่องทางในการค้นหาสติกเกอร์ไลน์เพื่อซื้อยังคงค้นหาแค่ทางไลน์ สโตร์เท่านั้น ด้านการส่งเสริมการขาย เน้นให้มีการโปรโมทสติกเกอร์ไลน์ผ่านช่องทางไลน์ เฟซบุ๊กอินสตาแกรม หรือ ติ๊กต็อกThe objectives of this study were to examine: (1) the level of marketing mix (4Ps) among Thai LINE users; (2) the level of purchasing decisions by Thai consumers regarding LINE sticker purchases; (3) the marketing mix factors influencing purchasing choices of LINE stickers among Thai LINE users; and (4) marketing strategies that can enhance LINE sticker sales for developers.This study utilized quantitative research with a survey methodology. The population consisted of Thai LINE users aged 18 years and older. The sample size of 390 respondents was determined using Cochran’s formula with a 95% confidence level. Data were collected using questionnaires. Descriptive statistics such as frequency, percentage, mean, and standard deviation were used for general data analysis, while multiple regression analysis was employed to determine the relationship between marketing mix factors and LINE sticker purchasing decisions.findings indicated that: (1) the overall opinion level of the marketing mix (4Ps) and its individual components were high. Among the components, promotion had the highest average score, followed by product, with place being the lowest; (2) the overall level of purchasing choices regarding LINE sticker purchases among Thai consumers was high. Satisfaction with LINE stickers had the highest average, while buyer behavior was the lowest; (3) marketing mix factors, specifically product and price, significantly influenced the purchasing choices of Thai LINE users, accounting for 31.80% of the variance, with statistical significance at the 0.05 level; and (4) strategies to enhance LINE sticker sales for developers include focusing on sticker formats that are easy to use, follow current trends, and emphasize cartoon designs that convey meaning at a glance. In terms of pricing, free stickers remain more popular, while acceptable purchase prices range between 35 and 50 baht, with higher sales observed during promotions. The primary channel for discovering LINE stickers remains the LINE store. For sales promotion, it is recommended to use platforms to advertise stickers effectively such as LINE, Facebook, Instagram, and TikTok
Extension of biopesticide application for plant protection of rice farmers in Mueang Chainat District, Chainat Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานทางสังคมและเศรษฐกิจของเกษตรกรในอำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท 2) สภาพการใช้ชีวภัณฑ์ในการป้องกันกำจัดศัตรูพืช 3) ความรู้เกี่ยวกับการใช้ชีวภัณฑ์ในการป้องกันกำจัดศัตรูพืช 4) สภาพการส่งเสริมและความต้องการการส่งเสริมการใช้ชีวภัณฑ์ในการป้องกันกำจัดศัตรูพืช 5) ปัญหาและข้อเสนอแนะในการส่งเสริมการใช้ชีวภัณฑ์ป้องกันกำจัดศัตรูพืช การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ เกษตรกรผู้ปลูกข้าว ในพื้นที่อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท ตามฐานข้อมูลทะเบียนเกษตรกร ปี 2565/66 จำนวนทั้งสิ้น 3,945 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน ที่ความคลาดเคลื่อน 0.07 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 195 ราย ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย โดยการจับสลาก เครื่องมือที่ใช้เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับ ผลการวิจัย พบว่า 1) เกษตรส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุเฉลี่ย 52.82 ปี ร้อยละ 33.8 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีจำนวนสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 2.28 คน มีประสบการณ์ทำนาเฉลี่ย 31.84 ปี ร้อยละ 45.7 ไม่ได้เป็นสมาชิกกลุ่ม/สถาบันเกษตรกร ร้อยละ 76.3 ไม่ได้มีการดำรงตำแหน่งทางสังคม เกษตรกรร้อยละ 43.1 ใช้ทุนของตนเอง มีพื้นที่ปลูกข้าวเฉลี่ย 25.93 ไร่ ร้อยละ 55.4 มีพื้นที่ทำนาเป็นของตนเอง มีต้นทุนในการทำนาเฉลี่ย 5,408.71 บาท/ไร่ มีรายได้จากการทำนาเฉลี่ย 13,491.77 บาท/ไร่ 2) เกษตรกรร้อยละ 91.30 มีการปฏิบัติในการฉีดพ่นเชื้อราไตรโคเดอร์มาและเชื้อราบิวเวอร์เรียในเวลาแดดอ่อน หรือเวลาเย็น รองลงมาเกษตรกรร้อยละ 87.20 มีการปฏิบัติในการมีการผสมในอัตราส่วนเชื้อราบิวเวอร์เรีย 250 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร 3) ความรู้เกี่ยวกับชีวภัณฑ์ของเกษตรกร พบว่า เกษตรกรร้อยละ 64.1 มีความรู้อยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาร้อยละ 26.7 มีความรู้อยู่ในระดับมาก โดยประเด็น ความรู้เกี่ยวกับชีวภัณฑ์ พบว่าเกษตรกรร้อยละ 99.0 มีความรู้ในประเด็นชีวภัณฑ์ มีความปลอดภัยสูงต่อมนุษย์ สัตว์ สิ่งแวดล้อม ไม่มีพิษตกค้าง ในประเด็นความรู้เกี่ยวกับเชื้อราไตรโคเดอร์มา เกษตรกรร้อยละ 97.90 มีความรู้ในประเด็นเชื้อราไตรโคเดอร์มา สามารถควบคุมโรคไหม้ข้าวที่เกิดจากเชื้อราได้ และประเด็นความรู้เกี่ยวกับเชื้อราบิวเวอร์เรีย เกษตรกรร้อยละ 97.90 มีความรู้ในประเด็นเชื้อราบิวเวอร์เรียไม่ควรนําไปผสมรวมกับเชื้อราไตรโคเดอร์มา เนื่องจากเชื้อราไตรโคเดอร์มาจะเจริญแทนเชื้อราบิวเวอร์เรีย 4) เกษตรกรมีความต้องการการส่งเสริมด้านความรู้เกี่ยวกับการใช้ชีวภัณฑ์ มากที่สุด ในประเด็นประโยชน์ของเชื้อราไตรโคเดอร์มา และลักษณะของเชื้อราไตรโคเดอร์มา และความต้องการด้านวิธีการส่งเสริม ในประเด็น ต้องการให้เจ้าหน้าที่ส่งเสริมมีการให้คำแนะนำหรือประชาสัมพันธ์ความรู้เกี่ยวกับชีวภัณฑ์ 5) เกษตรกรมีปัญหาด้านการสนับสนุนการใช้ชีวภัณฑ์ มากที่สุด ในประเด็น การใช้ชีวภัณฑ์ ไม่ได้ผลดีเท่าการใช้สารเคมี และข้อเสนอแนะ พบว่า เกษตรกรต้องการให้มีการอบรมให้ความรู้ในเรื่องโรคและแมลงในนาข้าวThe objectives of this research were to study 1) basic social and economic conditions of farmers in Mueang Chainat district, Chainat province 2) the use of microbial pesticide in pest control 3) knowledge regarding the microbial pesticide in pest control 4) the receiving of the extension and needs for the extension on the use of microbial pesticide in pest control 5) problems and suggestions in the extension of the use of microbial pesticide in pest control. This research was survey research. The population of this study was 3,945 rice production farmers in the area of Mueang Chainat district, Chainat province as per the farmer registration database in 2022/23. The sample size of 195 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.07 through simple random sampling method by lotto picking. Data were analyzed by using descriptive statistics such as frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviation, and ranking. The results of the research found that 1) most of the farmers were male with the average age of 52.82 years old, 33.8% of farmers completed lower secondary school education, had the average member in the household of 2.28 people, and had the average experience in rice farming of 31.84 years. 45.7% of them were not members in the group/agricultural institution, 76.3% did not hold any social position, and 43.1% used their own funding. They had the average rice production area of 25.93 Rai, 55.4% had their own land for rice farming, had the average cost of rice production of 5,408.71 Baht/Rai, and earned the average income from rice production of 13,491.77 Baht/Rai. 2) 91.30 % of farmers practiced in the spraying of Trichoderma spp. and Beauveria bassiana during the mild sunlight or in evening time. 87.20% practiced in the mixture at the ratio of Beauveria bassiana 250 grams per 20 liters of water. 3) Knowledge about microbial pesticides of farmers revealed that 64.1% of farmers had knowledge at the highest level. Second to that was 26.7% had knowledge at the high level. The aspect of knowledge about microbial pesticide revealed that 99.0% of farmers had knowledge regarding microbial pesticide with high safety to human, animal, and environment without pesticide residue in the aspect of knowledge about Trichoderma spp. 97.90% of farmers had knowledge regarding Trichoderma spp. which could control rice burn disease from the fungus and the aspect of knowledge about Beauveria bassiana. 97.90% of them had knowledge regarding the aspect of Beauveria bassiana and should not be mixed up together with the Trichoderma spp. was able to be a substitution of Beauveria bassiana 4) Farmers needed the extension regarding the knowledge about microbial pesticides at the highest level. The benefit of Trichoderma spp. and the attributes of Trichoderma spp. and the needs for extension method in the aspect of the needs for agricultural extension officers to give out suggestions or public relations in the knowledge about microbial pesticide. 5) Farmers faced with the problems regarding the support in the use of microbial pesticide at the highest level. The use of microbial pesticide did not have a better yield than the use of chemicals. They also recommended that farmers needed to participate in the training to give out the knowledge regarding disease and insect in the paddy fields