คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
The Relationship Between Quality of Work Life and OrganizationalCommitment of the Personnel of District CommunityDevelopment Office
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรสังกัดสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอ (2) ศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอ (3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอ (4) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาคุณภาพชีวิตการทำงานเพื่อเสริมสร้างความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอ การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรคือ บุคลากรสังกัดสำนักงานพัฒนาชุมชน จำนวน 4,601 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน่ ได้จำนวน 368 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบสอบถามแบบมีโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรสังกัดสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (2) ระดับความผูกพันต่อองค์การ ในภาพรวม อยู่ในระดับมาก (3) คุณภาพชีวิตในการทำงานมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงกับความผูกพันต่อองค์การ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 และ (4) แนวทางในการเสริมสร้างคุณภาพชีวิต ในการทำงานเพื่อให้เกิดความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรสังกัดสำนักงานพัฒนาชุมชน ได้แก่ ควรส่งเสริมให้มีการพัฒนาสภาพการทำงานให้ปลอดภัยและถูกสุขลักษณะ จัดหาอุปกรณ์ที่ทันสมัย ให้โอกาสในการใช้และพัฒนาขีดความสามารถของบุคลากร ควรมีการจัดฝึกอบรมและพัฒนาทักษะต่างๆ อย่างสม่ำเสมอ และส่งเสริมความเชื่อมโยงระหว่างชีวิตการทำงานและสังคมThe objectives of this study were to (1) study the opinion on quality of work life of the personnel of District Community Development Office; (2) study the opinion on the organizational commitment of the personnel of District Community Development Office; (3) study the relationship between quality of work life and organizational commitment of the personnel of District Community Development Office; and (4) recommend guideline to develop quality of work life for enhancing the organizational commitment of the personnel of District Community Development Office.This study was a quantitative study research approach. The population was 4,601 personnel of District Community Development Office. The sample size was determined by using Taro Yamane calculation formula and obtained 368 samples. The research instrument was a structured questionnaire. The statistics for data analysis employed frequency, percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s correlation co-efficient.The results of this study revealed that (1) an overview of quality of work life of the personnel of District Community Development Office was at high level (2) an overview of organizational commitment of the personnel of District Community Development Office was at high level (3) the quality of work life had positively correlated at high level with the organizational commitment of the personnel of District Community Development Office at statistically significant at 0.05 level; and (4) the recommendation guideline to develop quality of work life for enhancing the organizational commitment of the personnel of District Community Development Office were that the organization should improve the condition of workplace with safety and hygienic, provide modern equipment for working, give opportunity the personnel to use and develop potential, provide training courses and skill development regularly and strengthen work-life balance aspect
Extension guidelines on soybean production and pest management of farmers in Na Noi District, Nan Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพทางด้านสังคมและเศรษฐกิจของเกษตรกร 2) สภาพการผลิตและการจัดการศัตรูถั่วเหลืองของเกษตรกร 3) การผลิตถั่วเหลืองตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับถั่วเมล็ดแห้ง 4) ความต้องการและแนวทางส่งเสริมการผลิตและจัดการศัตรูถั่วเหลืองของเกษตรกร การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบสำรวจ ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ เกษตรกรผู้ปลูกถั่วเหลืองในอำเภอนาน้อย จังหวัดน่านที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกรกับกรมส่งเสริมการเกษตรในปี 2565 จำนวน 573 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรทาโร ยามาเน ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 236 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบง่าย เก็บรวบรวมโดยใช้แบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับ ผลการวิจัยพบว่า 1) เกษตรกรร้อยละ 51.7 เป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 56.11 ปี ส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา ส่วนใหญ่เป็นลูกค้า ธ.ก.ส. จำนวนสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 2.49 คน มีประสบการณ์ในการปลูกถั่วเหลืองเฉลี่ย 5.59 ปี ได้เข้าร่วมการอบรม 1 ครั้งต่อปี มีการถือครองที่ดินเฉลี่ย 3.38 ไร่ มีการเช่าที่ดินเฉลี่ย 0.44 ไร่ มีจำนวนแรงงานเฉลี่ย 2.25 คน แรงงานจ้างเฉลี่ย 1.33 คน ผลผลิตถั่วเหลืองเฉลี่ย 281.78 กิโลกรัมต่อไร่ รายได้จากการขายผลผลิตเฉลี่ย 2,554.26 บาทต่อปี และมีแหล่งเงินทุนของตนเอง 2) เกษตรกรปลูกถั่วเหลืองในพื้นที่นา ร้อยละ 80.9 ลักษณะดินร่วนปนดินเหนียว ร้อยละ 58.1 ไม่มีแหล่งน้ำ ร้อยละ 89.8 ทั้งหมดปลูกถั่วเหลืองพันธุ์เชียงใหม่ 60 มีการระบาดของโรคพืชและศัตรูพืชในระดับน้อย วัชพืชในระดับน้อยที่สุด เกษตรกรใช้วิธีเขตกรรมและการใช้สารเคมี 3) เกษตรกรปฏิบัติในระดับมากที่สุดทุกประเด็นตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับถั่วเมล็ดแห้ง 4) เกษตรกรต้องการความรู้ในระดับมาก โดยช่องทางการส่งเสริมที่ต้องการในระดับมาก ได้แก่ หน่วยงานรัฐ ผู้นำ/ปราชญ์ คู่มือ และเฟสบุ๊ก/ไลน์ ต้องการการส่งเสริมด้วยวิธีการการศึกษาดูงานมากที่สุดในประเด็นการใช้วิธีการหรือเครื่องมือวิทยาศาสตร์ในการควบคุมศัตรูพืช แนวทางการส่งเสริมตามปฏิทินการผลิต ได้แก่ การใช้เมล็ดพันธุ์ถั่วเหลืองที่ต้านทานต่อโรคและแมลง การดูแลรักษาที่เหมาะสม การใช้ชีววิธี และใช้สารเคมีอย่างถูกต้องและปลอดภัยThis research aimed to study 1) basic social and economic conditions, 2) soybean production conditions and pest management, 3) soybean production according to good agricultural practice standards for dry beans,4) extension needs and guidelines for the soybean production conditions and pest management for farmers in Na Noi District, Nan Province. This research was survey research. The population of this study was 573 soybean farmers.They had registered with the Department of Agricultural Extension in the production year 2022/2023. The determination of the sample size was achieved through the application of Taro Yamane formula, with the error level of 0.05, resulting in 236 samples. The selection of samples was conducted by a simple random sampling technique. Data were collected by interviews, and analyzed by descriptive statistical measures including frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviation and ranking. The results showed that 1) 51.7% of the farmers were male with an average age of 56.11 years. Most of them had completed high school. Most were customers of Bank for Agriculture and Agricultural Cooperatives. The average number of household members was 2.49 people. These farmers had an average of 5.59 years of experience in cultivating soybeans, and they attended training once a year. The average land ownership was 3.38 rai, while the average land rental was 0.44 rai. The average labor force consisted of 2.25 individuals, while the average number of hired labor was 1.33 individuals. The average soybean production was 281.78 kilograms per rai. The average income from selling produce was 2,554.26 baht per year. These farmers had their own sources of funds. 2) 80.9% of the farmers planted soybeans in rice fields. 58.1% of the fields had clay loam soil, and 89.8% of the fields lacked water sources. All the farmers cultivated Chiang Mai 60 soybean varieties. Only a few outbreaks of plant diseases and pests occurred. Weeds presence was at its lowest level. The farmers used plant cultivation methods and chemicals. 3) The farmers adhered to the highest standards of good agricultural practices for dry beans. 4) The need for knowledge was at a high level. The preferred promotion channels ranking high, included government agencies, leaders/gurus, manuals, and Facebook/Line application. A significant number of farmers expressed the need for study tours to enhance their understanding of the implementation of physics methods. The most required activity from farmers in an observational study in the topic of methods or tools for controlling peats. Extension Guidelines the production calendar includes using soybean seeds that are resistant to disease and pests. Good Agricultural Practices, biological method, chemicals method that Correct and safe
Factors related to health literacy for non-communication disease among village health volunteer group in Wang pong District, Phetchabun Province
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา1) ระดับความรอบรู้สุขภาพในการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง 2) ปัจจัยส่วนบุคคล ผลลัพธ์ทางสุขภาพ พฤติกรรมสุขภาพ 3อ.2ส. และความรู้ในการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ผลลัพธ์ทางสุขภาพ พฤติกรรมสุขภาพ 3อ.2ส. ความรู้ในการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังกับความรอบรู้สุขภาพในการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอวังโป่ง จังหวัดเพชรบูรณ์ การศึกษาเป็นการวิจัยเชิงพรรณนาภาคตัดขวาง ประชากรในการศึกษา คือ อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอวังโป่ง จังหวัดเพชรบูรณ์ จำนวน 650 คน คำนวณกลุ่มตัวอย่างโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป จีพาวเวอร์ ได้จำนวน 156 คน และสุ่มตัวอย่างหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถาม ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 คน และตรวจสอบความเที่ยง มีค่าสัมประสิทธิ์ครอนบาคของแอลฟาทั้งฉบับ เท่ากับ 0.83 วิเคราะห์ข้อมูลด้วย การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด เพียร์สันไคสแควร์ และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เชิงอันดับของสเปียร์แมน ผลการศึกษาพบว่า 1) ความรอบรู้สุขภาพในการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง 2) กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 80.80) อายุเฉลี่ย 51.02 ปี สถานภาพสมรส คู่ (ร้อยละ 83.30) การศึกษาระดับประถมศึกษา (ร้อยละ 44.90) รายได้ต่อเดือนน้อยกว่า 5,000 บาท (ร้อยละ 58.30) เป็นอสม.อย่างเดียว (ร้อยละ61.50) มีญาติสายตรงป่วยด้วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (ร้อยละ 64.70) ปัจจัยด้านผลลัพธ์ทางสุขภาพ พบว่าส่วนใหญ่ รอบเอวอยู่ในระดับเสี่ยง (ร้อยละ 71.80) ค่าดัชนีมวลกายอยู่ในช่วงอ้วน (ร้อยละ 33.30) มีความเครียดระดับปกติ (ร้อยละ 91.70) ความรู้ในการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก (ร้อยละ 44.20) พฤติกรรม 3อ.2ส. ภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง และ 3) พฤติกรรมสุขภาพ 3 อ.2ส. มีความสัมพันธ์กับความรอบรู้สุขภาพในการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยมีความสัมพันธ์ในระดับค่อนข้างต่ำ (r = 0.38)This independent study aimed to 1) Health literacy level of chronic non-communicable diseases prevention Personal factors, Health outcome, Health behavior 3E.2S. and Knowledge of chronic non-communicable diseases prevention and 3) Relationships between personal factors, health outcome, health behavior 3E2S and knowledge of chronic non-communicable diseases prevention with health literacy of chronic non-communicable diseases prevention in village health volunteers, Wang Pong District, Phetchabun Province.The study was a cross-sectional descriptive research. Population was 650 village health volunteers live in Wang Pong District, Phetchabun Province. Multistage random sampling was used to select the sample of 156 village health volunteers, calculated as a sample using the G*POWER, setting a =0.05. The instrument used was a questionnaire that had been checked for validity by 3 experts, try out, Cronbach's confidence coefficient was 0.83. Data were analyzed using frequency distribution, percentages, means, standard deviations, Pearson Chi Square and Spearman's rank correlation coefficient.The results showed that 1) Heath literacy of chronic non-communicable diseases prevention had moderate level. 2) The sample was female (80.8 percent), average age 51.02 years, marital status was couple (83.3 percent), graduated primary school (44.9 percent), monthly income was less than 5,000 baht (58.3 percent), community status was only village health volunteer (61.5 percent), family health history with a chronic non-communicable disease. (64.7 percent). Health Outcome: waist circumference was risk level (71.8 percent), body mass index was obese (33.3 percent), no stress (91.7 percent, Knowledge of chronic non-communicable diseases prevention had very good level (44.20 percent). Health behavior 3E2S had moderate level and 3) Health behavior 3E2S was relate to heath literacy of chronic non-communicable diseases prevention with statistical significance at the 0.05 level (r = 0.37
สรุปการบรรยายพิเศษ องค์ความรู้ ในวงงานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เรื่อง การขับเคลื่อนการปฏิรูปการศึกษาไทย
No full textPersonal Identification Using Global and Local Face Analyses
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาเทคนิคการระบุตัวตนด้วยการวิเคราะห์ใบหน้าโดยรวมและเฉพาะส่วน 2) เพื่อทดสอบความถูกต้องของการระบุตัวตนด้วยการวิเคราะห์ภาพใบหน้าโดยรวมและเฉพาะส่วนกลุ่มตัวอย่างเป็นภาพใบหน้าบุคคลจำนวน 15 คน คนละ 170 ภาพ การพัฒนาใช้การเขียนโปรแกรมภาษาไพธอนร่วมกับคลังชุดคำสั่งโอเพนซีวี และใช้วิธีการเรียนรู้ของเครื่อง 3 วิธีที่มีข้อดีแตกต่างกันด้วยการประมวลผลแบบขนานพร้อมกันประกอบด้วย วิธีการถดถอยโลจิสติก วิธีการซัพพอร์ตเวกเตอร์แมชชีน และวิธีการแรนดอมฟอร์เรส แล้วทำการโหวตผลลัพธ์ด้วยการเลือกค่าความแม่นยำของวิธีการที่มีค่าความแม่นยำมากที่สุดเป็นผลลัพธ์ของการระบุตัวตน โดยแต่ละวิธีการเรียนรู้ใช้ชุดข้อมูลของภาพเต็มใบหน้าและภาพใบหน้าที่ทำการปกปิดบางส่วนบนใบหน้า ได้แก่ บริเวณตาทั้งสอง บริเวณปาก เพื่อการฝึกสอนและการทดสอบผลการวิจัยพบว่า 1) เทคนิคการระบุตัวตนด้วยการวิเคราะห์ใบหน้าโดยรวมและเฉพาะส่วนที่ได้พัฒนาขึ้นโดยวิธีการโหวตผลลัพธ์จากการประมวลผลแบบขนานที่ใช้เทคนิคการเรียนรู้ของเครื่อง 3 วิธีสามารถทำการระบุตัวตนได้ดี และ 2) ผลการทดสอบกับชุดข้อมูลของภาพเต็มใบหน้าจำนวน 2,550 ภาพและภาพที่ปิดบังบางส่วนบนใบหน้าจำนวน 300 ภาพ พบว่า เทคนิคที่ได้พัฒนาสามารถระบุตัวตนได้ค่าความแม่นยำสูงสุดประมาณร้อยละ 86The objectives of this research were 1) to develop a technique for identification by overall and specific face analyses, 2) to test the overall identification validate by and specific face analyses. The sample was the personal face images of the 15 people and each person had 170. Development used Python programming with the OpenCV library and parallel processing with the three machine learning methods with different advantages. These methods were the logistic regression method, the support vector machine method, and the random forest method. The result of the parallel processing for identification was the maximum accuracy value from the voting. The machine learning methods used the data set that included the full-face images and the obscured face images that were the eye and the mouth region for the training and the testing. The research results found that 1) the technique for identification by overall and specific face analyses that was developed using the voting method of the results from parallel processing of 3 machine learning methods could predicate well for the identification and 2) the testing result with the data set that included the 2,550 full-face images and 300 obscured face images found that the developed technique for identification received the maximum accuracy value of about 86 percent
Effect of teaching reading by using KWL Plus technique on english reading comprehension of Grade 11 Students at Burirampitthayakhom School in Buri Ram Province
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (หลักสูตรและการสอน))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความเข้าใจในการอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังเรียนโดยใช้การสอนอ่านโดยใช้เทคนิค KWL Plus กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่เรียนวิชาภาษาอังกฤษพื้นฐาน โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 40 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้การสอนอ่านภาษาอังกฤษ โดยใช้เทคนิค KWL Plus และแบบทดสอบความเข้าใจในการอ่านภาษาอังกฤษ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีผลการวิจัยปรากฏว่า ความเข้าใจในการอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05The purpose of this research was to compare the English reading comprehension of grade 11 before and after learning from teaching reading by using KWL Plus technique. The research sample consisted of 40 grade 11 students of Burirampitthayakhom School, Muang, Buri Ram province in the second semester of the academic year 2023, obtained by cluster random sampling. The employed research instruments included learning management plans for teaching English reading by using KWL Plus technique, and an English reading comprehension test. Statistics employed for data analysis were the mean, standard deviation, and t-test. The research finding revealed that the post-learning English reading comprehension of grade 11 students was higher than their pre-learning counterpart comprehension at the .05 level of statistical significance
Problems of the same power for inquiry and criminal action: case study: public prosecutors’ involvement in criminal case inquiries
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับหลักอำนาจ การสอบสวนฟ้องร้องเป็นอำนาจเดียวกัน (2) ศึกษามาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับอำนาจการสอบสวนเป็นอำนาจเดียวกันของพนักงานอัยการในการสอบสวนคดีอาญาของประเทศไทย สาธารณรัฐฝรั่งเศส และประเทศญี่ปุ่น (3) วิเคราะห์ปัญหาเกี่ยวกับหลักอำนาจการสอบสวนฟ้องร้องเป็นอำนาจเดียวกัน กรณีการมีส่วนร่วมของพนักงานอัยการในการสอบสวนและ (4) เสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปรับปรุงประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาในส่วนที่เกี่ยวข้องอำนาจหน้าที่ของพนักงานอัยการในการสอบสวนคดีอาญาต่อไปการศึกษานี้การค้นคว้าอิสระนี้เป็นการศึกษาค้นคว้าเชิงคุณภาพด้วยวิธีการวิจัยเอกสาร โดยวิธีการรวบรวมศึกษาจากเอกสารซึ่งเป็นข้อมูลทางเอกสารที่เกี่ยวข้องกับทางวิชาการจากบทความ วิทยานิพนธ์ รายงานการวิจัย รายงานวิชาการต่าง ๆ วารสาร สื่อสิ่งพิมพ์ ตัวบทกฎหมาย หลักกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกา และกฎหมายต่างประเทศที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งข้อมูลที่ค้นคว้าได้จากทางอินเตอร์เน็ต และนำมาวิเคราะห์เพื่อปรับปรุงกฎหมายให้มีประสิทธิภาพผลการศึกษาพบว่า (1) แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับหลักอำนาจการสอบสวนฟ้องร้องเป็นอำนาจเดียวกันนั้น ถือว่าการดำเนินคดีอาญาในชั้นสอบสวนและฟ้องร้องเป็นกระบวนการเดียว โดยพนักงานอัยการเป็นผู้รับผิดชอบดำเนินคดีในชั้นก่อนฟ้องและมีตำรวจเป็นผู้ช่วยของพนักงานอัยการ พนักงานอัยการอัยการจึงมีอำนาจเริ่มต้นคดีอาญาหรือสามารถเข้ามาควบคุมคดีได้ (2) มาตรการทางกฎหมายของประเทศไทยปรากฏในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ส่วนมาตรการทางกฎหมายของสาธารณรัฐฝรั่งเศสปรากฏในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา และประเทศญี่ปุ่นปรากฏในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (3) กฎหมายของสาธารณรัฐฝรั่งเศสและประเทศญี่ปุ่นมีการกำหนดให้พนักงานอัยการมีอำนาจหน้าที่ในการสอบสวนคดีอาญาตั้งแต่เริ่มต้นคดีซึ่งสอดคล้องกับระบบพนักงานอัยการสากล แตกต่างจากพนักงานอัยการของประเทศไทยที่กฎหมายมิได้กำหนดให้มีอำนาจในการสอบสวนคดีตั้งแต่เริ่มต้นคดี (4) ควรให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีความอาญา มาตรา 18 มาตรา 21 มาตรา 21/1 มาตรา 140 มาตรา 141 มาตรา142 และมาตรา 143 โดยให้พนักงานอัยการเป็นผู้รับผิดชอบในการสอบสวนตั้งแต่เริ่มต้นคดี และให้พนักงานอัยการมีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลการสอบสวน รวมทั้งมีอำนาจในการสอบสวนคดีอาญา เพื่อให้การรวบรวมพยานหลักฐานมีความถูกต้องครบถ้วน และลดระยะเวลาในการสอบสวนคดีอาญาให้กระชับขึ้น ซึ่งทำให้การสอบสวนและการฟ้องร้องคดีอาญาเป็นขั้นตอนเดียวกันโดยสมบูรณ์This independent study aims to (1) study concepts and theories pertaining to the principle of the same power for inquiry and criminal action, (2) study the legal measures as to the same power of inquiry and criminal action of public prosecutors in criminal case inquiry of Thailand, the French Republic, and Japan, (3) analyze the problems in respect of the principle of the same power of inquiry and criminal action in the case of the public prosecutors’ participation in inquiry, (4) recommend guidelines for further amending the Criminal Procedure Code in relation to the authority of the public prosecutors in criminal case inquiry.This independent study is qualitative research, in which a documentary research method is used. Academic papers such as articles, theses, reports, technical research, journals, printing media, legal text, legal principles, Supreme Court’s judgments, relevant foreign laws and data on the internet were studied and analyzed for efficiency of the laws. Study findings are as follows. (1) Concepts and theories pertaining to the principle of the same power of inquiry and criminal action are that criminal proceedings in the inquiry stage and criminal action stage are the same processes, whereby the public prosecutors are responsible for criminal proceedings in the pre-criminal action stage and the police officers are the assistants of the public prosecutors. Therefore, the public prosecutors commence the criminal proceedings or can control the criminal case. (2) Legal measures of Thailand appear in the Criminal Procedure Code while legal measures of the French Republic appear in the Criminal Procedure Code, and legal measures of Japan appear in the Criminal Procedure Code. (3) Laws of the French Republic and Japan provide that the public prosecutors have the authority to inquire the criminal cases from the commencement of the criminal proceedings in accordance with the universal public prosecutor system which are different from the public prosecutors of Thailand who are not provided by laws to have the power to inquire the criminal cases from the commencement of the criminal proceedings. (4) Section 18, Section 21, Section 21/1, Section 140, Section 141, Section 142, and Section 143 of the Criminal Procedure Code ought to be amended so that the public prosecutors are responsible for inquiry from the commencement of the criminal proceedings, have the authority to supervise the inquiry, have the power to inquire the criminal cases so as to collect correct and complete evidences. In addition, criminal case inquiry period should be reduced in the optimal manner so that inquiry and criminal action are completely in the same stage
Development of a Triage Model for Emergency Patients Using a Smartphone Application
No full textวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การบริหารทางการพยาบาล))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสถานการณ์การคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉิน 2) พัฒนารูปแบบการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินด้วยแอปพลิเคชันผ่านสมาร์ทโฟน และ 3) ศึกษาผลของการใช้รูปแบบการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินฯ ที่พัฒนาขึ้น การวิจัยและพัฒนานี้มีกลุ่มตัวอย่างแบ่งออกเป็น 3 ระยะการวิจัย คือ ระยะที่ 1 การศึกษาสถานการณ์การคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉิน ผู้ให้ข้อมูลหลักได้จากการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ประกอบด้วยแพทย์ 1 คน พยาบาลหัวหน้างาน 1 คน และพยาบาล 6 คน รวม 8 คน ระยะที่ 2 การพัฒนารูปแบบการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินด้วยแอปพลิเคชันผ่านสมาร์ทโฟน เป็นกลุ่มตัวอย่างเดียวกันกับระยะที่ 1 และระยะที่ 3 การทดลองใช้รูปแบบการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินที่พัฒนาขึ้น เป็นเวชระเบียนผู้ป่วยฉุกเฉินได้จาการสุ่มเลือกอย่างเป็นระบบ คำนวณกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยโปรแกรม G power จำนวน 184 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติพรรณนา และสถิติทดสอบแมน วิทนีย์ ยู ผลการศึกษา มีดังนี้ 1) สถานการณ์การคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉิน ได้แก่ (1) ด้านโครงสร้าง การคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินไม่ครอบคลุมภาวะฉุกเฉิน ระบบสารสนเทศยังไม่เชื่อมโยงกัน พยาบาลขาดความรู้ทักษะความชำนาญในการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉิน (2) ด้านกระบวนการ กระบวนการคัดแยกพยาบาลปฏิบัติแตกต่างไม่เป็นทิศทางเดียวกัน และ (3) ด้านผลลัพธ์ การคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินไม่ถูกต้องและต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 2) รูปแบบการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินที่พัฒนาขึ้น มีลักษณะดังนี้ (1) ด้านโครงสร้าง เป็นแอปพลิเคชันบนสมาร์โฟนคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินตามเกณฑ์การคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินของสถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ ขั้นตอนการใช้งานง่าย และใช้รายการเลือกแบบดึงลงภายใต้ชุดคำสั่งของการแก้ปัญหา (2) ด้านกระบวนการ วิธีการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินทำได้ง่ายขึ้นตามรายการที่กำหนดในแอปพลิเคชัน (3) ด้านผลลัพธ์ คือ ประเมินระยะเวลาและความถูกต้องของการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉิน และ 3) ผลการใช้รูปแบบการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินด้วยรูปแบบการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินที่พัฒนาขึ้นฯใช้ระยะเวลาสั้นกว่า 50.85 วินาทีเมื่อเปรียบเทียบกับการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินรูปแบบเดิม 2.36 เท่า (120 วินาที) และการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินด้วยรูปแบบการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินนี้มีความถูกต้องมากกว่ารูปแบบเดิมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001The objectives of this research were: (1) to explore the emergency triage situation, (2) to develop a smartphone application model for emergency patient triage, and (3) to study the effect of using the developed emergency patient triage model.This research and development project was divided into three phases. For Phase 1, studying the emergency triage situation, eight key informants were selected by purposive sampling, consisting of 1 doctor, 1 supervisory nurse, and six staff nurses. For Phase 2, developing an emergency triage model using a smartphone application, the key informants were the same as in the first phase. For Phase 3, applying the model, the samples comprised 184 emergency patients which were gathered by systematic random sampling and calculated using G power Data were analyzed using descriptive statistics and Mann-Whitney U test. The research results were as follows. 1) Emergency triage situation- (1) Structure: The emergency triage was not comprehensive for all emergency conditions. The information system was not interconnected; and nurses lacked knowledge, skills, and expertise in emergency triage. (2) Process: The processes of triage were inconsistent and were not unified among nurses. (3) Outcome: The emergency triage was incorrect and fell below standard criteria. 2) The developed emergency triage model was designed as the following- (1) Structure: The model was an application based on a smartphone platform and using the emergency triage criteria of the National Institute of Emergency Medicine. The interface was user-friendly, and utilized a dropdown menu under a set of problem-solving commands. (2) Process: The method of emergency triage became easier through predefined lists within the application. (3) Outcome: The application evaluated the time and accuracy of emergency triage. 3) Average time for emergency triage using the created model was 50.85 seconds. The accuracy of emergency triage with this model was statistically significantly higher than the traditional one at the level of .001
Factor Analysis of Digital Literacy of Thai Professional Nurses, Tertiary care center Hospital, 12 th Public Health Region
No full textวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การบริหารทางการพยาบาล))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยเชิงพรรณนามีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) องค์ประกอบของการรู้ดิจิทัลของพยาบาลวิชาชีพ และ 2) ระดับของการรู้ดิจิทัลของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลศูนย์ เขตสุขภาพที่12 กลุ่มตัวอย่าง เป็นพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลศูนย์ เขตสุขภาพที่ 12 สังกัดกระทรวงสาธารณสุข เลือกแบบหลายขั้นตอน จำนวน 300 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล และแบบสอบถามการรู้ดิจิทัลของพยาบาลวิชาชีพ ได้ค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ .96 และค่าความเที่ยงเท่ากับ .95 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์คือ สถิติพรรณนาและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบของการรู้ดิจิทัลของพยาบาลวิชาชีพ ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) การใช้อุปกรณ์ฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์และการจัดการข้อมูลและสารสนเทศ (2) ความสามารถที่เกี่ยวข้องกับการประกอบอาชีพการพยาบาล (3) การปกป้องข้อมูลส่วนบุคคลและความปลอดภัย และ (4) การสื่อสาร และการทำงานร่วมกัน โดยร่วมกันอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 66.166 และ 2) ระดับของการรู้ดิจิทัลของพยาบาลวิชาชีพโดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยพบว่า ระดับการรู้ดิจิทัลที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือ ด้านการปกป้องข้อมูลส่วนบุคคลและความปลอดภัยอยู่ในระดับมาก รองลงมาคือ ด้านการสื่อสารและการทำงานร่วมกันอยู่ในระดับมาก ส่วนด้านความสามารถที่เกี่ยวข้องกับการประกอบอาชีพการพยาบาลอยู่ในระดับมาก และด้านความสามารถในการใช้อุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์และการจัดการข้อมูลและสารสนเทศ อยู่ในระดับมาก ตามลำดับThe purpose of this descriptive research was to study : (1) the factors of digital literacy of professional nurses and (2) the level of digital literacy of professional nurse in Tertiary care center Hospital,12th Public Health Region The sample was 300 professional nurses who were working at tertiary care center hospitals in 12th Public Health Region. The samples were recruited by multi-stage sampling. The research tool was a two-part questionnaire. The first part was a personal data form and the second part was to assess the digital literacy of the professional nurses. The content validity of the questionnaire was examined by five experts. Content validity index was 0.96.The Cronbach alpha reliability was 0.95. Data were analyzed by descriptive statistics and exploratory factor analysis. The results were as follows. 1) The digital literacy of professional nurses was composed of 4 factors: (1) operations of devices and software, information and data, (2) career-related competences in nursing, (3) data privacy and safety,and (4) communication and collaboration. Collectively, these 4 components accounted for 66.166% of the variance. 2) The level of digital literacy of professional nurses was found to be at a high level, both in each factor and overall. The average scores for each factor of digital literacy,in order, are as follow: data privacy and safety, communication and collaboration, career-related competences in nursing, operations of devices and software, and information and dat
Guideline for network development of durian collaborative farming groups in Nonthaburi Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานทางสังคมและเศรษฐกิจของสมาชิกแปลงใหญ่ทุเรียน 2) สภาพการเชื่อมโยงเครือข่ายแปลงใหญ่ทุเรียน 3) ความรู้และความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของเครือข่ายแปลงใหญ่ทุเรียน 4) ปัญหาเกี่ยวกับการพัฒนาเครือข่ายแปลงใหญ่ทุเรียน 5) ข้อเสนอแนะและแนวทางการพัฒนาเครือข่ายแปลงใหญ่ทุเรียน ประชากรในการวิจัย คือ เกษตรกรแปลงใหญ่ทุเรียนในจังหวัดนนทบุรี จำนวน 276 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรทาโร ยามาเน ได้กลุ่มตัวอย่าง 164 ราย ใช้แบบสัมภาษณ์เก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาผลการศึกษา พบว่า สมาชิกแปลงใหญ่ทุเรียนในจังหวัดนนทบุรี 1) ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 66.45 ปี จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ประสบการณ์ปลูกทุเรียน 21.13 ปี รายได้การผลิตทุเรียนเฉลี่ย 88,816.97 บาทต่อไร่ ต้นทุนการผลิตทุเรียนเฉลี่ย 19,330.27 บาทต่อไร่ 2) สภาพการเชื่อมโยงสมาชิกเครือข่าย มีการเผยแพร่ข้อมูลวิชาการ เทคโนโลยี และภูมิปัญญาในการผลิตทุเรียน การสื่อสารรายบุคคลพูดคุยผ่านโทรศัพท์ การสื่อสารแบบกลุ่มเข้าร่วมการฝึกอบรมและเชื่อมโยงศูนย์เรียนรู้การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตสินค้าเกษตร 3) มีความรู้ด้านการพัฒนาเครือข่ายแปลงใหญ่ทุเรียนในระดับมากที่สุด 4) มีปัญหาระดับมากที่สุด ในระยะขยายตัวของเครือข่าย ด้านการติดตาม ประเมินผล รายงานความก้าวหน้าการดำเนินงานให้สมาชิกเครือข่ายรับรู้ และ 5) สมาชิกเห็นด้วยกับแนวทางการพัฒนาเครือข่ายทุกระยะThe objectives of this research were to study 1) basic social and economic conditions of members of durian collaborative farming 2) network connection conditions of durian collaborative farming 3) knowledge and opinions about factors affecting the success of durian collaborative farming network 4) problems regarding the development of durian collaborative farming network 5) suggestions regarding durian collaborative farming network development guideline. The population of this research was 276 durian collaborative farming farmers in Nonthaburi province, The sample size of 164 people was determined by using Taro Yamane. Tool used for data collection was interview form. Data were analyzed by using descriptive statistics. The results of the research found that 1) Members were male with the average age of 66.45 years old, graduated with bachelor degree, had the average experience in durian production of 21.13 years, earned the average income from durian production of 88,816.97 Baht/Rai, and had the average durian production cost of 19,330.27 Baht/Rai. 2) Regarding the connection conditions, members were distributed academic/technology and wisdom in durian production. The individual communication through via phone, group communication through participating in the training, and connect Agricultural Productivity Efficiency Increasing Learning Center. 3) Members had knowledge about the development of durian collaborative farming network at the highest level. 4) Members were at the high level especially on the expansion phase, is the monitoring, evaluating, reporting progress to network members. 5) Members agreed with the development guidelines in every phase