คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
วิจิตร ศรีสอ้าน
No full textบันทึกข้อความ ขอคติพจน์หรือคำขวัญประกอบการจัดทำหนังสือทำเนียบบัญฑิต มสธ.รุ่น.2 และคติพจน
ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพของผู้บริหาร สถานศึกษากับความเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี
No full textThe objectives of this research were to study 1) performance behaviors according to professional standards of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Nonthaburi; 2)high-performance organization of schools under the Secondary Educational Service Area Office Nonthaburi; and 3) the relationship between performance behaviors according to professional standards of school administrators and high-performance organization of schools under the Secondary Educational Service Area Office Nonthaburi.The sample consisted of 320 teachers from schools under the Secondary Educational Service Area Office Nonthaburi, determined based on the sample size table by Krejcie and Morgan. The sample was selected using a simple random sampling proportional to the number of participants categorized by school size. The employed research instrument was a questionnaire regarding the performance behaviors according to professional standards of school administrators, and the high-performance organization of schools, with reliability coefficients of .99 and .97, respectively. The data were statistically analyzed using the frequency, percentage, mean, standard deviation, and Pearson's product-moment correlation coefficient. Research findings revealed that: 1) the overall performance behaviors according to professional standards of school administrators were rated at the high level, with performance behaviors related to professional standards in Area 1- engaging in academic activities to continuously advance the professional development of educational administration, Area 3- striving to develop colleagues to perform at their full potential, Area 4- developing organizational plans of high quality that can be effectively implemented, and Area 10- seeking and utilizing information for development, all of which were rated at the highest level, while other areas were rated at the high level; 2) the overall high-performance organization of schools was rated at the highest level, with the area of focusing on personnel rated at a high level, while other areas were rated at the highest level; and 3) the performance behaviors according to professional standards of school administrators positively correlated at the high level with the high-performance organization of schools under the Secondary Educational Service Area Office Nonthaburi, which was statistically significant at the .01 level, with a correlation coefficient of .78.การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พฤติกรรมการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี 2) ความเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพของผู้บริหารสถานศึกษากับความเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูผู้สอนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี จำนวน 320 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางสำเร็จรูปของเครจซีและมอร์แกน จากนั้นจึงสุ่มอย่างง่ายตามสัดส่วนจำนวนที่จำแนกตามขนาดของโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับพฤติกรรมการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพของผู้บริหารสถานศึกษาและสอบถามเกี่ยวกับความเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษา มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .99 และ .97 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) พฤติกรรมการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีพฤติกรรมการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพ ด้านที่ 1 ปฏิบัติกิจกรรมทางวิชาการเพื่อพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาให้ก้าวหน้าอยู่เสมอ ด้านที่ 3 มุ่งมั่นพัฒนาผู้ร่วมงานให้สามารถปฏิบัติงานได้เต็มศักยภาพ ด้านที่ 4 พัฒนาแผนงานขององค์การให้มีคุณภาพสูง สามารถปฏิบัติให้เกิดผลได้จริง และ ด้านที่ 10 แสวงหาและใช้ข้อมูลข่าวสารในการพัฒนา อยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนด้านอื่น ๆ อยู่ในระดับมาก 2) ความเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีด้านการมุ่งเน้นบุคลากรอยู่ในระดับมาก ส่วนด้านอื่น ๆ อยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) พฤติกรรมการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพของผู้บริหารสถานศึกษากับความเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูง ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ .7
ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างความสุขในการทำงานของครูและบุคลากรโรงเรียนที่ตั้งอยู่บนพื้นที่เกาะ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงา
No full textThe purposes of this study were to: 1) study the level of work happiness among teachers and school personnel after using guidance activities package in schools located on islands under the Phang Nga Primary Educational Service Area Office 2) compare the work happiness of teachers and school personnel before and after using the guidance activities package and 3) study the satisfaction towards the guidance activities package designed to enhance work happiness among teachers and school personnel. The sample group consisted of 30 teachers and staffs from island schools under the Phang Nga Primary Educational Service Area Office, comprising 15 government teachers, 5 government employees, 5 administrative staff, and 5 general employees. The sample was selected through simple random sampling from volunteers. The research instruments were: (1) a work happiness measurement scale with a reliability coefficient of .92; (2) a guidance activities package to enhance work happiness; and (3) a satisfaction measurement on the guidance activity package for enhancing work happiness. The statistics used for data analysis were mean, standard deviation, and t-test.The research results found that: 1) after using the guidance activities package, teachers and school personnel located on the island had happiness at work at a high level; teachers and school personnel who used the guidance activity package to enhance work happiness showed significantly higher levels of work happiness compared before using the sets, with statistical significance at the .05 level and 3) the teachers and school personnel located on the island reported the satisfaction toward the guidance activities package for enhancing work happiness at the high level.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความสุขในการทำงานของครูและบุคลากรโรงเรียนหลังใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวที่ตั้งอยู่บนพื้นที่เกาะ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงา 2) เปรียบเทียบความสุขในการทำงานของครูและบุคลากรโรงเรียนก่อนและหลังใช้ชุดกิจกรรมแนะแนว และ3)ศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างความสุขในการทำงานของครูและบุคลากรโรงเรียน กลุ่มตัวอย่างคือครูและบุคลากรโรงเรียนพื้นที่เกาะ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงา จำนวน 30 คนประกอบด้วย ข้าราชการครู จำนวน 15 คน พนักงานราชการจำนวน 5 คน เจ้าหน้าที่ธุรการ จำนวน 5 คน ลูกจ้าง จำนวน 5 คน โดยการสุ่มอย่างง่ายจากผู้สมัครใจ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ 1) แบบวัดความสุขในการทำงานของครูและบุคลากรมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .92 2) ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างความสุขในการทำงาน 3) แบบวัดความพึงพอใจต่อชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างความสุขในการทำงาน สถิติที่ใช้ในการวิเราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ครูและบุคลากรของโรงเรียนที่ตั้งอยู่บนพื้นที่เกาะหลังใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวมีความสุขในทำงานอยู่ในระดับมาก 2) ครูและบุคลากรที่ใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างความสุขในการทำงานมีความสุขในการทำงานสูงกว่าก่อนการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ครูและบุคลากรของโรงเรียนที่ตั้งอยู่บนพื้นทีมีความพึงพอใจในการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างความสุขในการทำงานอยู่ในระดับมา
Causal Model of Factors Affecting Organizational Commitment of Nursing Instructors under Praboromarajchanoc Institute, Ministry of Public Health
No full textปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด. (บริหารการศึกษา))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2567การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์การของอาจารย์พยาบาล ในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข 2) ตรวจสอบรูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์การของอาจารย์พยาบาลกับข้อมูลเชิงประจักษ์ พร้อมทั้งศึกษาอิทธิพลของปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์การ และ 3) ศึกษาแนวทางการสร้างความผูกพันต่อองค์การของอาจารย์พยาบาลการวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมวิธี แบ่งการดำเนินการวิจัยเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 พัฒนารูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์การของอาจารย์พยาบาล โดยศึกษาองค์ประกอบและตัวชี้วัดของความผูกพันต่อองค์การและของปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์การ จากการศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 15 คน ระยะที่ 2 ตรวจสอบรูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่ผู้วิจัยพัฒนากับข้อมูลเชิงประจักษ์ พร้อมทั้งศึกษาอิทธิพลทางตรง อิทธิพลทางอ้อม และอิทธิพลรวมของปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์การ โดยสอบถามอาจารย์พยาบาล ในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก จำนวน 586 คน จาก 30 สถาบัน และระยะที่ 3 ศึกษาแนวทางการสร้างความผูกพันต่อองค์การของอาจารย์พยาบาล ด้วยการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 8 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงโครงสร้าง แบบสอบถามเกี่ยวกับความผูกพันต่อองค์การ ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ และความพึงพอใจในงาน ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .90, .99, .96, 97 และ .97 ตามลำดับ และแนวคำถามเพื่อการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการสร้างความผูกพันต่อองค์การของอาจารย์พยาบาล การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้นและการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยปรากฏดังนี้ 1) รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์การของอาจารย์พยาบาล ในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข ประกอบด้วย ตัวแปรแฝงภายนอก 1 ตัวแปร คือ ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง ตัวแปรแฝงภายใน 4 ตัวแปร คือ การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ ความพึงพอใจในงาน และความผูกพันต่อองค์การ และพบตัวแปรสังเกตได้จำนวน 20 ตัวแปร 2) รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของความผูกพันต่อองค์การของอาจารย์พยาบาลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ( - test = 82.115, df = 64, p-value = 0.0632 (p > .05), CFI = 0.998, TLI = 0.995, RMSEA = 0.022, SRMR = 0.027) 3) ความผูกพันต่อองค์การได้รับอิทธิพลรวมมากที่สุดจากความพึงพอใจในงาน รองลงมา ได้แก่ การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ และภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง โดยมีค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพลเท่ากับ 1.414, 1.149 และ 0.528 ตามลำดับ ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 ปัจจัยที่มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อความผูกพันต่อองค์การ คือ ความพึงพอใจในงาน โดยมีค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพลเท่ากับ 1.414 ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 สำหรับปัจจัยที่มีอิทธิพลทางอ้อมต่อความผูกพันต่อองค์การ คือ ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง โดยมีค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพลเท่ากับ 0.89 ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 และ 4) แนวทางการสร้างความผูกพันต่อองค์การครอบคลุม 4 ด้าน ได้แก่ การพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงในผู้อำนวยการและผู้บริหารวิทยาลัยพยาบาล การส่งเสริมการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ การเพิ่มพูนการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ และการสร้างความพึงพอใจในงานของอาจารย์พยาบาลThe objectives of this study were to: (1) develop a causal model of factors affecting the organizational commitment of nursing instructors under Praboromarajchanok Institute, Ministry of Public Health; (2) examine the causal model of factors affecting the organizational commitment of nursing instructors with empirical data, as well as study the effects of the factors affecting the organizational commitment; and (3) study guidelines for building organizational commitment among nursing instructors.The study employed a mixed-methods approach, divided into three phases. Phase 1 involved developing a causal model of factors affecting the organizational commitment of nursing instructors by examining the components and indicators of organizational commitment, as well as the factors affecting it, through a review of relevant literature and research, along with in-depth interviews with 15 experts. Phase 2 examined the causal model developed by the researcher against empirical data, as well as studied the direct, indirect, and total effects of the factors affecting organizational commitment. This was conducted by surveying 586 nursing instructors from 30 institutions under Praboromarajchanok Institute. Phase 3 explored guidelines for building organizational commitment among nursing instructors through a connoisseurship seminar with 8 experts. The research instruments included a structured interview, a questionnaire regarding organizational commitment, transformational leadership, perceived organizational justice, perceived organizational support, and job satisfaction, with reliability coefficients of .90, .99, .96, .97 and .97, respectively, and a form containing guidelines for connoisseurship seminar on feasibility of building organizational commitment among nursing instructors. Data analysis was conducted using Structural Equation Modeling and content analysis.The research results were as follows: (1) the causal model of factors affecting the organizational commitment of nursing instructors under Praboromarajchanok Institute, Ministry of Public Health consisted of one external latent variable, namely transformational leadership, and four internal latent variables, namely perceived organizational justice, perceived organizational support, job satisfaction, and organizational commitment, along with 20 observed variables; (2) the adjusted causal model of the factors affecting organizational commitment was consistent with the empirical data ( test = 82.115, df = 64, p-value = 0.0632 (p > .05), CFI = 0.998, TLI = 0.995, RMSEA = 0.022, SRMR = 0.027); (3) the total effect on organizational commitment were primarily influenced by job satisfaction, followed by perceived organizational justice and transformational leadership (1.414, 1.149 and 0.528, respectively) at the .05 significance level; the factor directly and positively influencing organizational commitment was job satisfaction (1.414) at the .05 significance level; and the factors indirectly influencing organizational commitment were transformational leadership (0.89) at the .05 significance level; and (4) the proposed guidelines for building organizational commitment encompass four areas: developing transformational leadership among directors and administrators of nursing colleges, promoting perceived organizational justice, enhancing perceived organizational support, and fostering job satisfaction among nursing instructors
Effects of a Self-management Program to Prevent Osteoarthritis of the Pre-aging in Mueang Nong Khai District, Nong Khai Province
No full textวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2567การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของพฤติกรรมการป้องกันโรคข้อเข่าเสื่อม ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา และความรุนแรงของโรคข้อเข่าเสื่อม ก่อนและหลังใช้โปรแกรมฯของกลุ่มทดลองและระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบหลังใช้โปรแกรมการวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง โดยกลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มก่อนวัยสูงอายุ เลือกมาโดยการสุ่มอย่างง่าย ได้กลุ่มตัวอย่าง 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบกลุ่มละ 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือโปรแกรมการจัดการตนเองเพื่อป้องกันโรคข้อเข่าเสื่อม ซึ่งผู้วิจัยพัฒนาขึ้นตามแนวคิดของ เครียร์ (Creer,2000) ที่เน้นกิจกรรมการปรับพฤติกรรมการใช้เข่า การออกกำลังกายเพื่อบริหารกล้ามเนื้อขาและการลดความรุนแรงของของโรคข้อเข่าเสื่อม ใช้เวลา 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม ประกอบด้วย 4 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลทั่วและข้อมูลสุขภาพ พฤติกรรกรรมการป้องกันโรคข้อเข่าเสื่อม การประเมินความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา การประเมินความรุนแรงของโรคข้อเข่าเสื่อม ซึ่งผ่านการตรวจสอบ ความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน ได้ค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหา.99 หาค่าความเที่ยงโดยใช้สัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค ได้ค่าความเที่ยงของแบบสอบถามพฤติกรรมได้ .65 และแบบประเมินความรุนแรงของโรคข้อเข่าเสื่อมได้.92 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา (ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) และสถิติทดสอบทีผลการวิจัยพบว่า หลังใช้โปรแกรมฯ กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมป้องกันโรคข้อเข่าเสื่อมและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา ดีกว่าก่อนการใช้โปรแกรมฯ และดีกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และหลังใช้โปรแกรมฯ กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนความรุนแรงของโรคข้อเข่าเสื่อมไม่แตกต่างกันจากก่อนใช้โปรแกรม และไม่แตกต่างกันจากกลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05The objective of the research was to compare and contrast behaviors for preventing osteoarthritis, leg muscle strength and severity of osteoarthritis before and after using the program of the experimental group, and between the experimental group and the comparison group after using the program.This research was quasi-experimental research. The sample group was a pre-elderly group selected by simple random sampling. The sample size was 60 people, divided into an experimental group and a comparison group of 30 people each. The research tool was an 8-week self-management program to prevent osteoarthritis which the researcher developed according to the concept of Creer (Creer, 2000) that emphasizes activities to adjust knee-use behavior and exercises to exercise leg muscles and reduce the severity of osteoarthritis. The tool used to collect data was a questionnaire consisting of 4 parts: general information and health information, behaviors to prevent osteoarthritis, assessment of leg muscle strength, and assessing the severity of osteoarthritis. The questionnaire passed inspection for content validity by 5 experts, with a content validity index of .99 Reliability was determined using Cronbach's alpha coefficient. The reliability of the behavior questionnaire was .65 and the severity assessment of osteoarthritis was .92. Data were analyzed using descriptive statistics (percentage, mean, standard deviation) and t-test statistics
การพัฒนาการแก้ปัญหาแบบร่วมมือและทักษะการตัดสินใจด้วยการจัดการเรียนรู้ โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง สมบัติทางกายภาพของวัสดุ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนอนุบาลวัดอู่ตะเภา จังหวัดชลบุรี
No full textThe objectives of this action research were to: 1) develop the collaborative problem solving skill of grade 4 students at Anubanwatutapao school, by using problem based learning in the topic of physical properties of materials, 2) develop the decision making skill of grade 4 students at Anubanwatutapao school, by using problem based learning in the topic of physical properties of materials, and 3) identify the best practices in implementing problem based learning in the topic of physical properties of materials for developing collaborative problem solving and decision making skill. The participants were 24 grade 4 students from Anubanwatutapao school in Chonburi province, selected through purposive sampling. The research instruments used were: problem based learning in the topic of physical properties of materials, consisting of 4 plans, totaling 18 hours, a collaborative problem solving assessment form, a decision making skill assessment form, student worksheet, and teacher's reflective journals. Data were analyzed using frequency, percentage, and content analysis.The research findings showed that after implementing problem based learning:1)students showed improvement in collaborative problem solving, with 21 students, or 87.50% achieving a high level, 2) students showed improvement in decision making skill, with 20 students, or 83.33% achieving a high level, and 3) the best practices of problem based learning from this research were as follows: 3.1) Building relationships among group members and assigning roles that align with their abilities in performing activities allow students to effectively fulfill their responsibilities, engage in discussions, brainstorm, collaborate on problem-solving, and make decisions more efficiently. 3.2) Strengthening the basics of problem identification, hypothesis formulation, and variable determination through skill exercises, combined with reflective feedback from the teacher before the problem definition and research phases, better prepare students for collaborative problem solving and improve their decision making skill. And 3.3) Observing, monitoring, providing assistance, and asking questions during group activities foster trust among students, encourage them to ask questions, share opinions, brainstorm, and collaborate in decision making and problem solving within the group.การวิจัยเชิงปฏิบัติการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาการแก้ปัญหาแบบร่วมมือของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนอนุบาลวัดอู่ตะเภา ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง สมบัติทางกายภาพของวัสดุ 2) พัฒนาทักษะการตัดสินใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนอนุบาลวัดอู่ตะเภา ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง สมบัติทางกายภาพของวัสดุ และ 3) ศึกษาแนวปฏิบัติที่ดีในการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง สมบัติทางกายภาพของวัสดุ ที่พัฒนาการแก้ปัญหาแบบร่วมมือและทักษะการตัดสินใจ กลุ่มที่ศึกษา คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนอนุบาลวัดอู่ตะเภา จังหวัดชลบุรี จำนวน 24 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง สมบัติทางกายภาพของวัสดุ จำนวน 4 แผน 18 ชั่วโมง แบบวัดการแก้ปัญหาแบบร่วมมือ แบบวัดทักษะการตัดสินใจ แบบบันทึกกิจกรรมนักเรียน และแบบบันทึกอนุทินสะท้อนความคิดของครู วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การหาความถี่ ร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน 1) นักเรียนมีพัฒนาการแก้ปัญหาแบบร่วมมือสูงขึ้น อยู่ในระดับสูงจำนวน 21 คน คิดเป็นร้อยละ 87.50 2) นักเรียนมีพัฒนาการทักษะการตัดสินใจสูงขึ้น อยู่ในระดับสูงจำนวน 20 คน คิดเป็นร้อยละ 83.33 และ 3) แนวปฏิบัติที่ดีในการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ได้แก่ 3.1) การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกภายในกลุ่ม และการกำหนดบทบาทหน้าที่ของสมาชิกให้สอดคล้องกับความสามารถในการปฏิบัติกิจกรรม ทำให้นักเรียนปฏิบัติกิจกรรมตามหน้าที่ของตนเอง มีการสนทนา ระดมความคิด ลงมติเพื่อแก้ปัญหาแบบร่วมมือและตัดสินใจได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น 3.2) การปรับพื้นฐานด้านการระบุปัญหา การตั้งสมมติฐาน และการกำหนดตัวแปร โดยใช้แบบฝึกทักษะร่วมกับการสะท้อนย้อนกลับจากครู ก่อนขั้นกำหนดปัญหาและดำเนินการศึกษาค้นคว้า ช่วยให้นักเรียนมีความพร้อมในการแก้ปัญหาแบบร่วมมือและพัฒนาทักษะการตัดสินใจได้ดียิ่งขึ้น และ 3.3) การสังเกต ติดตาม ให้ความช่วยเหลือ และใช้คำถามในการปฏิบัติกิจกรรมเป็นรายกลุ่ม ทำให้นักเรียนเกิดความไว้วางใจ กล้าถาม กล้าแสดงความคิดเห็น ระดมความคิด และร่วมกันลงมติในการตัดสินใจแก้ปัญหากับสมาชิกภายในกลุ่มมากขึ้
Guidelines for Development of Digital Intelligence of School Administrators under Trang Primary Educational Service Area Office 2
No full textการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ความฉลาดทางดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา และ (2) แนวทางการพัฒนาความฉลาดทางดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2 กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 292 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน จากนั้นใช้วิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิตามขนาดของสถานศึกษา ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมีลักษณะเป็นมาตรประมาณค่า มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .97 และแบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาความฉลาดทางดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยปรากฏว่า (1) ความฉลาดทางดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก และ (2) แนวทางการพัฒนาความฉลาดทางดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ได้แก่ (2.1) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2 ควรจัดอบรมเชิงปฏิบัติการเชิงลึกเกี่ยวกับแนวทางการรักษาความปลอดภัยบนโลกดิจิทัลในสถานศึกษาให้แก่ผู้บริหารสถานศึกษาให้เป็นผู้ที่มีความเชี่ยวชาญ มีความพร้อม ความรู้ ประสบการณ์ และสามารถแนะนำการใช้งานเทคโนโลยีอย่างถูกต้องและมีจริยธรรม และ (2.2) ผู้บริหารสถานศึกษาควรมีความพร้อมและความรู้ด้านดิจิทัล โดยเข้าอบรมปฏิบัติการเชิงลึกและนำความรู้ที่ได้มากำหนดเป็นแนวทางปฏิบัติในการควบคุมการใช้งานด้านการบริหารจัดการข้อมูลในโลกดิจิทัล และควรพัฒนาตนเองให้เป็นพลเมืองดิจิทัลที่มีคุณภาพ โดยเข้าอบรมหลักสูตรด้านการรับมือและจัดการกับสถานการณ์การถูกคุกคามบนโลกดิจิทัล เพื่อเสริมสร้างภูมิคุ้มกันการรู้เท่าทันสื่อดิจิทัลและนำความรู้ที่ได้มาเป็นแนวทางปฏิบัติในการรับมือกับการคุกคามบนโลกดิจิทัลได้อย่างมีประสิทธิภาพThe purposes of this research were to study (1) digital intelligence of school administrators; and (2) guidelines for development of digital intelligence of school administrators under Trang Primary Educational Service Area Office 2.The research sample consisted of 292 school administrators and teachers in schools under Trang Primary Education Service Area Office 2 during the 2023 academic year, obtained by stratified random sampling based on school size. The sample size was determined based on Krejcie and Morgan’s Sample Size Table. The key research informants were five experts. The employed research tools were a rating scale questionnaire, with reliability of .97, and an interview form concerning guidelines for development of digital intelligence of school administrators. Quantitative research data were statistically analyzed with the use of the frequency distribution, percentage, mean, and standard deviation; while qualitative data were analyzed with content analysis. The research findings revealed that (1) both the overall and specific aspects of digital intelligence of the school administrators were rated at the high level; and (2) guidelines for development of digital intelligence of the school administrators were as follows: (2.1) Trang Primary Educational Service Area Office 2 should organize in depth workshop training programs concerning guidelines for maintaining safety on digital world in the school for the school administrators to enable them to have expertise, readiness, knowledge, experience, and ability to provide advices on the use of technological work correctly and ethically; and (2.2) the school administrators should have the readiness and knowledge on digital technology by receiving the in depth workshop training programs and taking the obtained knowledge to determine the guidelines for the practice on controling the work performance on administration and management of data in the digital world; and they should develop themselves to become digital citizens with quality by receiving training in the training programs on coping with and management of the threatening situations on the digital world in order to enhance their own immunity for digital media literacy and take the obtained knowledge to be utilized as the practice guidelines for efficiently coping with the threats on the digital world
ข้อคิดของอธิการบดี ในหนังสือ “ข่าวสาร” ของชมรมนักศึกษา มสธ. กรุงเทพฯ
No full textข้อคิดของอธิการบดี ในหนังสือ “ข่าวสาร” ของชมรมนักศึกษา มสธ. กรุงเทพฯ (ปีที่ 3, ฉบับที่ 1 มิถุนายน 2529
การพัฒนาตัวชี้วัดคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน
No full textThis research aimed to 1) develop quality indicators for external assessment reports of basic education – level schools and 2) evaluate the results of the implementation of these quality indicators in assessing the quality of basic education – level schools. The research was divided into two phrases. The first phase included developing quality indicators for the external assessment reports of basic education – level schools. In this phase, the informants consisted of seven experts with experience in evaluating and reviewing quality of external assessment reports of basic education – level schools. The tools used included the interview questions for the discussion group and the evaluation form for the external assessment reports of basic education – level schools. The second phase involved the evaluation of the implementation of these quality indicators in assessing the quality of basic education schools. The sample included 34 reviewers with experience inspecting the quality indicators in assessing the quality of basic education schools, who were derived by purposive sampling. The evaluation forms for the external assessment reports of basic education – level schools and the evaluation forms for the implementation of the quality indicators in assessing the quality of basic education – level schools were employed as research tools. The gathered data were analyzed using percentages, mean, and standard deviation. Intraclass correlation coefficient (ICC) was used to assess the reliability among reviewers. The results revealed the following: 1) The quality indicators of the external assessment reports of basic education – level schools consisted of four standards: a) the appropriateness of the assessment with two indicators b) the accuracy of the assessment results with four indicators c) the usefulness of the assessment with two indicators and d) the feasibility of recommendations with two indicators. All indicators were found to be appropriate at a good level or higher. 2) The results of the implementation of these quality indicators in assessing the quality of basic education schools showed an overall validity of 1.00. Altogether, the usefulness, feasibility, appropriateness and accuracy were found to be at the highest level.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาตัวชี้วัดคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน และ 2) ประเมินผลการใช้ตัวชี้วัดคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน การวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การพัฒนาตัวชี้วัดคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ประเมิน และตรวจสอบคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษา จำนวนทั้งสิ้น 7 คน เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ ประเด็นคำถามในการสนทนากลุ่ม และแบบประเมินตัวชี้วัดคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษา และระยะที่ 2 การประเมินผลการใช้ตัวชี้วัดคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ตรวจอ่านรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกที่มีประสบการณ์ในการตรวจสอบคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษา จำนวน 34 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบประเมินคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษา และแบบประเมินผลการใช้ตัวชี้วัดคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาความเที่ยงโดยใช้สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ภายในชั้นผลการวิจัย พบว่า 1) ตัวชี้วัดคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประกอบด้วย 4 มาตรฐาน ได้แก่ มาตรฐานที่ 1 ความเหมาะสมของการประเมิน จำนวน 2 ตัวชี้วัด มาตรฐานที่ 2 ความถูกต้องของผลการประเมิน จำนวน 4 ตัวชี้วัด มาตรฐานที่ 3 อรรถประโยชน์จากการประเมิน จำนวน 2 ตัวชี้วัด และมาตรฐานที่ 4 ความเป็นไปได้ของข้อเสนอแนะ จำนวน 2 ตัวชี้วัด โดยทุกตัวชี้วัดมีความเหมาะสมระดับดีขึ้นไป และ 2) ผลการใช้ตัวชี้วัดคุณภาพรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน พบว่า แบบประเมินคุณภาพมีค่าความเที่ยงทั้งฉบับ เท่ากับ 1.00 และตัวชี้วัดคุณภาพทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ ความเป็นประโยชน์ ความเป็นไปได้ ความเหมาะสม และความถูกต้องอยู่ในระดับมากที่สุ
การพัฒนาโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อการสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพองค์รวมด้วยตนเองของประชาชน
No full textThe objectives of this research were to: (1) develop a non-formal education program to promote holistic health care behaviors among the public and 2) study the effectiveness of the constructed program. This research and development project comprised three phases. Phase 1: studying the conditions, problems, and needs of people related to holistic health care. It included two steps: Step 1 was studying the conditions, problems, and needs for holistic health care. The sample group was 400 people aged 25 and above who were drawn through multistage random sampling. Research instrument was a questionnaire. Data were analyzed by frequency, percentage, mean, and standard deviation. Step 2 was studying case studies of health care activities conducted by five relevant organizations which were purposively selected according to the designed criterias. The informants were 1 executive and two resource persons from each center, totaling 15 people. The research instrument was an interview form. Data obtained were analyzed by content analysis. Phase 2: developing the non-formal education program by synthesizing the findings from Phase 1 and relevant literature. Then the developed programe was reviewed by 12 experts through a focus group meeting. Their suggestions were employed for adjusting the programe. Phase 3: Testing and evaluating the program. The sample group was 30 people who were interested in holistic health care and applied to join the programe. Research Instruments included: 1) the nonformal education program; 2) the pre- and post-training assessment tests; 3) the immediate and one-month post-training health behavior evaluation forms, and 4) the satisfaction survey form. Statistics used for data analysis were frequency, percentage, mean, standard deviation, and t-test.Research findings were: 1) Concerning health problems, most of the samples had high blood pressure. They had unhealthy eating habits such as eating fried food regularly and drinking small amount of water. For needs of holistic health care, they expressed needs in four health dimensions. For physical health, they needed knowledge about healthy foods most. For mental health, they required positive mental imagery. For social health, they would like to have warm relationships and encouraging families. For wisdom health, they sought for sacrificing, kindness, and relinquishing negative emotions. 2) The developed nonformal education program has six components: rationale, objectives, contents, activities procedures, media and equipment, and evaluation methods. 3) The effectiveness of the program showed that after training, the participants had score of knowledge and understanding regarding holistic health care higher than before training at 0.01 statistically significance level. After finishing the training for 1 month, the participants had behavior of holistic health care better than finishing immediately training. The participants indicated their satisfaction at a highest level toward the non-formal education program to promote holistic health care behaviors.การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อการสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพองค์รวมด้วยตนเองของประชาชน และ 2) ศึกษาประสิทธิผลในการใช้โปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อการสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพองค์รวมด้วยตนเองของประชาชน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนาประกอบด้วย 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัญหา และความต้องการเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพองค์รวมของประชาชน ประกอบด้วย 2 ขั้น คือ ขั้นที่ 1 ศึกษาสภาพปัญหา และความต้องการเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพองค์รวมของประชาชน กลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนจากทุกภาคที่มีอายุ 25 ปีขึ้นไป จำนวน 400 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ขั้นที่ 2 ศึกษากรณีศึกษาการจัดกิจกรรมเพื่อการดูแลสุขภาพองค์รวมขององค์กรที่เกี่ยวข้อง 5 แห่ง ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด ผู้ให้ข้อมูล คือ ผู้บริหารศูนย์ละ 1 คน และวิทยากรศูนย์ละ 2 คน รวม 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดย การวิเคราะห์เนื้อหา ระยะที่ 2 พัฒนาโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนฯ โดยนำข้อมูลที่ได้จากการศึกษาระยะที่ 1 มาสังเคราะห์ร่วมกับผลการศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้อง สร้างเป็นโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนฯ จากนั้นสนทนากลุ่มโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 12 คน เพื่อพิจารณาและให้ข้อเสนอแนะแล้วนำมาปรับปรุงโปรแกรมต่อไป ระยะที่ 3 ทดลองใช้และประเมินโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนฯ กลุ่มตัวอย่าง คือประชาชนที่สนใจดูแลสุขภาพองค์รวม จำนวน 30 คน ได้มาโดยการสมัครใจ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) โปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนฯ 2) แบบทดสอบก่อนและหลังการอบรม 3) แบบประเมินพฤติกรรมสุขภาพหลังการอบรมทันทีและหลังการอบรม 1 เดือน และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหา ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีผลการวิจัยมีดังนี้ 1) ด้านสภาพปัญหา พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ เป็นโรคความดันโลหิตสูง มีพฤติกรรมการกิน กินของทอด กินอาหารกรุบกรอบเป็นประจำ และดื่มน้ำน้อย สำหรับความต้องการการดูแลสุขภาพองค์รวมด้วยตนเอง พบว่าประชาชนมีความต้องการดูแลสุขภาพทั้ง 4 ด้าน คือ ด้านสุขภาพทางกาย ต้องการความรู้เรื่องอาหารเพื่อสุขภาพในระดับมากที่สุด ด้านสุขภาพทางจิต ต้องการมีจินตนาการเชิงบวก ด้านสุขภาพทางสังคม ต้องการการมีครอบครัวที่อบอุ่นและให้กำลังใจกัน และด้านสุขภาพทางปัญญา ต้องการการเสียสละ การมีความเมตตา กรุณา และการเอาพิษความโลภ โกรธ หลง ออกจากจิตใจ 2) โปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อการสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพองค์รวมด้วยตนเองของประชาชนที่พัฒนาขึ้นมีองค์ประกอบ 6 ด้านคือ (1) หลักการและเหตุผล (2) วัตถุประสงค์ (3) เนื้อหา (4) ขั้นตอนการจัดกิจกรรม (5) สื่อและอุปกรณ์ และ (6) การประเมินผล และ 3) ผลการศึกษาประสิทธิผลในการใช้โปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อการสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพองค์รวมฯ พบว่า ผู้เข้าอบรมมีความรู้ความเข้าใจการดูแลสุขภาพองค์รวมหลังการฝึกอบรมสูงกว่าก่อนการอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ด้านพฤติกรรมการดูแลสุขภาพพบว่าหลังการอบรม 1 เดือน ผู้เข้าอบรมมีพฤติกรรมการดูแลสุขภาพในระดับปฏิบัติได้ดีทุกด้าน ซึ่งสูงกว่าหลังการอบรมทันทีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และด้านความพึงพอใจพบว่าผู้เข้าอบรมมีความพึงพอใจต่อโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อการสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพองค์รวมด้วยตนเองในระดับมากที่สุ