คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Online Marketing Mix Factors Affecting the Purchase Decision of Car Insurance Among Health Care Professionals
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (บท.ม. (บริหารธุรกิจ))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ของบุคลากรทางการแพทย์ที่ซื้อประกันภัยรถยนต์ออนไลน์ 2) ปัจจัยด้านพฤติกรรมการการซื้อของบุคลากรทางการแพทย์ที่ซื้อประกันภัยรถยนต์ออนไลน์ 3) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ของผลิตภัณท์ประกันภัยรถยนต์ 4) การตัดสินใจซื้อประกันภัยออนไลน์ของบุคลากรทางการแพทย์ 5) การตัดสินใจซื้อประกันภัยออนไลน์ของบุคลากรทางการแพทย์จำแนกตามปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ 6) การตัดสินใจซื้อประกันภัยออนไลน์ของบุคลากรทางการแพทย์ในประเทศไทย จำแนกตามพฤติกรรมการซื้อของผู้บริโภค 7) อิทธิพลปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันภัยออนไลน์ของบุคลากรทางการแพทย์การศึกษานี้ใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากประชากรกลุ่มบุคลากรทางการแพทย์ที่ตัดสินใจซื้อประกันภัยรถยนต์แบบออนไลน์โดยการเลือกสุ่มกลุ่มตัวอย่างจากประชากรที่เป็นบุคลากรทางการแพทย์จำนวน 400 คน ซึ่งเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสุ่มหลายขั้นตอน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอนุมาน ด้วยวิธีการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณเชิงเส้นตรง ผลการศึกษาพบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็น เพศหญิง สถานภาพสมรส อายุระหว่าง 40-49 ปี มีระดับการศึกษาปริญญาตรี เป็นระดับปฏิบัติงาน ทำงานในภาครัฐบาล และมีรายได้มากกว่า 50,000 บาท 2) ปัจจัยด้านพฤติกรรมการซื้อบุคลากรทางการแพทย์ ส่วนใหญ่ตัดสินใจซื้อด้วยตนเองเป็นหลัก รู้จักประกันภัยจากโฆษณาออนไลน์มากที่สุด ตนเองเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายประกันภัยรถยนต์ในครอบครัว คาดหวังคุ้มครองสูงสุดจากประกันภัยรถยนต์ออนไลน์ ส่วนใหญ่ซื้อประกันภัยชั้น1 สนใจบริการเสริมบริการช่วยเหลือฉุกเฉินจากประกันภัยรถยนต์ออนไลน์ ซื้อก่อนหมดประกันเก่า ใช้เวลาตัดสินใจ1-2สัปดาห์ ซื้อประกันภัยทุกปี ซื้อผ่านเว็บไซต์ตัวแทน/นายหน้ามากที่สุด ค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับประกันภัยรถยนต์ออนไลน์จากกูเกิ้ล อ่านรีวิวหรือความคิดเห็นเกี่ยวกับประกันภัยรถยนต์ออนไลน์จากเฟสบุ๊ค เลือกประกันภัยรถยนต์ออนไลน์จากการบริการ ไม่ซื้อประกันภัยรถยนต์แบบเดิมเพราะไม่สะดวก แนะนำบริษัทประกันภัยรถยนต์ออนไลน์ให้ผู้อื่นจากความพอใจในบริการ มีวิธีการเปรียบเทียบและตรวจสอบความน่าเชื่อถือประกันภัยรถยนต์ออนไลน์จากการใช้การเปรียบเทียบของเวปไซด์ ส่วนใหญ่ชำระเงินค่าประกันภัยรถยนต์ออนไลน์ด้วยวิธีโอนผ่านธนาคาร และมีประสบการณ์กับการเคลมประกันภัยรถยนต์ออนไลน์ในระดับดี 3) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ของบุคลากรทางการแพทย์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อยคือ ด้านการจัดจำหน่าย ด้านราคา ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านการรักษาความเป็นส่วนตัว ด้านการให้บริการส่วนบุคคล และด้านการส่งเสริมการตลาดตามลำดับ 4) การตัดสินใจซื้อประกันภัยออนไลน์ของบุคลากรทางการแพทย์อยู่ในระดับมาก 5) ปัจจัยประชากรศาสตร์ได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา ตำแหน่งงานและรายได้แตกต่างกันมีการตัดสินใจซื้อประกันภัยรถยนต์แบบออนไลน์แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 6) ปัจจัยด้านพฤติกรรมการซื้อ ใคร ทำอะไร เมื่อไร เพราะอะไร อย่างไรแตกต่างกันมีการตัดสินใจซื้อประกันภัยรถยนต์แบบออนไลน์แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 7) ส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ด้านการจัดจำหน่ายและด้านการรักษาความเป็นส่วนตัว ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันภัยรถยนต์แบบออนไลน์ของบุคลากรทางการแพทย์ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05The objectives of the Study are to examine 1) the demographic factors of healthcare professionals who purchase car insurance online. 2) the purchase behavior of healthcare professionals who purchase car insurance online. 3) the online marketing mix factors of car insurance products. 4) the purchase decision of car insurance via online channel among healthcare professionals. 5) the purchase decision of car insurance via online channel among healthcare professionals, categorized by demographic factors. 6) the purchase decision of car insurance via online channel among healthcare professionals, categorized by consumer purchasing behavior. 7) the influence of online marketing mix factors on the purchase decision car insurance via online channel among healthcare professionals.This study utilized a quantitative research method, collecting data through questionnaires from healthcare professionals who have decided to purchase car insurance online. A multistage random sampling method was used to select a sample group of 400 healthcare professionals. The data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, as well as inferential statistics through one-way ANOVA and multiple linear regression analysis.The results revealed that: 1) The majority of respondents were female, married, aged between 40-49 years, held a bachelor's degree, worked in operational roles within the government sector, and had an income exceeding 50,000 baht. 2) Regarding purchasing behavior, most medical personnel made their own decisions when buying car insurance, primarily learned about insurance through online advertisements, were responsible for their family's car insurance expenses, and sought maximum coverage from online car insurance. They predominantly purchased first-class insurance, were interested in additional services like emergency assistance, bought insurance before the expiration of the previous policy, took 1-2 weeks to decide, purchased insurance annually, mostly through the websites of agents/brokers, and searched for online car insurance information via Google. They read reviews on Facebook, chose online car insurance based on service quality, did not purchase traditional car insurance due to inconvenience, recommended online car insurance companies to others based on satisfaction with the service, compared and verified the reliability of online car insurance using website comparison tools, primarily paid for car insurance online via bank transfer, and had good experiences with online car insurance claims. 3) Among the online marketing mix factors, distribution had the highest average, followed by price, product, privacy protection, personalized service, and lastly, marketing promotion. 4) The decision to purchase car insurance online among healthcare professionals was at a high level. 5) Demographic factors such as age, education level, job position, and income significantly influenced the decision to purchase car insurance online at the 0.05 level of statistical significance. 6) Differences in purchasing behavior factors (Who, What, When, Why, How) significantly influenced the decision to purchase car insurance online at the 0.05 level of statistical significance. 7) Online marketing mix factors related to distribution and privacy significantly influenced the decision to purchase car insurance online among healthcare professionals at the 0.05 level of statistical significance
Case study of the collecting evidence step done by investigating officers before a criminal prosecution
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการตรวจสอบค้นหาความจริง กรณีการรวบรวมพยานหลักฐานในชั้นก่อนการดำเนินคดีอาญาของพนักงานสอบสวน (2) ศึกษากฎหมายเกี่ยวกับการตรวจสอบค้นหาความจริง กรณีการรวบรวมพยานหลักฐานในชั้นก่อนการดำเนินคดีอาญาของพนักงานสอบสวนของประเทศไทย และสาธารณรัฐฝรั่งเศสกับประเทศญี่ปุ่น (3) ศึกษาวิเคราะห์การตรวจสอบค้นหาความจริง กรณีการรวบรวมพยานหลักฐานในชั้นก่อนการดำเนินคดีอาญาของพนักงานสอบสวน (4) เสนอแนะแก้ไขบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเกี่ยวกับการตรวจสอบค้นหาความจริง กรณีการรวบรวมพยานหลักฐานในชั้นก่อนการดำเนินคดีอาญาของพนักงานสอบสวนเพื่อให้มีผลบังคับใช้อย่างมีประสิทธิภาพ การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีวิจัยจากบทความในวารสาร เอกสารทางวิชาการ วิทยานิพนธ์ และเปรียบเทียบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาของประเทศไทย และเอกสารของสาธารณรัฐฝรั่งเศสและของประเทศญี่ปุ่นในส่วนที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า (1) แนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องได้แก่ แนวคิดเกี่ยวกับความเป็นธรรมในคดี แนวคิดเกี่ยวกับการรวบรวมพยานหลักฐาน แนวคิดเกี่ยวกับการสอบสวนคดีอาญาและแนวคิดเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิของประชาชนในกระบวนการยุติธรรมทางอาญา และทฤษฎีที่ปรากฏในเรื่องนี้ได้แก่ ทฤษฎีว่าด้วยกระบวนการยุติธรรมและการควบคุมอาชญากรรม (2) กฎหมายที่ใช้ในประเทศไทยได้แก่ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ส่วนสาธารณรัฐฝรั่งเศส ได้แก่ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาของสาธารณรัฐฝรั่งเศส และประเทศญี่ปุ่นใช้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาของประเทศญี่ปุ่น (3) การค้นหาความจริงในคดีอาญาโดยเฉพาะการสอบสวนรวบรวมพยานหลักฐานในชั้เจ้าพนักงานของประเทศไทยนั้นแตกต่างจากประเทศสาธารณรัฐฝรั่งเศสและประเทศญี่ปุ่น ซึ่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสและประเทศญี่ปุ่นไม่ได้แยกอำนาจสอบสวนฟ้องร้องออกจากกัน หน่วยงานที่รับผิดชอบในการสอบสวนคือพนักงานอัยการ แต่สำหรับประเทศไทยกระบวนการยุติธรรมทางอาญาได้แยกอำนาจสอบสวน ฟ้องร้อง และการพิจารณาคดีออกจากกันอย่างเด็ดขาด อำนาจสอบสวนเป็นหน้าที่ของพนักงานสอบสวน อำนาจฟ้องร้องดำเนินคดีเป็นอำนาจของพนักงานอัยการ (4) แนวทางแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการใช้อำนาจสอบสวนของพนักงานสอบสวนควรค้นหาความจริงให้ครอบคลุมทั้งสองด้าน ทั้งด้านที่เป็นความผิดและด้านที่เป็นประโยชน์เป็นคุณแก่ผู้ต้องหาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาในมาตรา 131 และ 138 อีกทั้งควรเพิ่มบทบัญญัติให้พนักงานอัยการมีอำนาจร่วมทำการสอบสวนในคดีอาญาทุกประเภทความผิดด้วยโดยพนักงานอัยการจะทำการสอบสวนเอง หรือมอบหมายให้ตำรวจเป็นผู้สอบสวนแทนก็ได้ แต่ทั้งนี้การสอบสวนและรวบรวมพยานหลักฐานต้องอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของพนักงานอัยการThe objectives of this research were (1) to study concepts and theories involved in the fact-finding process preceding a criminal trial, particularly the collection of evidence by investigating officers; (2) to study and compare the fact-finding step of evidence collection preceding criminal trials in Thailand, France, and Japan; (3) to analyze the collection of evidence by investigating officers; and (4) to recommend ways to revise the sections of the Criminal Law Code about the procedures of investigation and collection of evidence to enhance efficiency in its enforcement. This independent study was conducted using qualitative research methods, mainly the study of journal articles, academic papers, theses and a parallel comparison of the Criminal Procedure Code of Thailand with equivalent laws in France and Japan. The findings were (1) related concepts and theories include concepts about fairness in criminal trials, concepts about the collection of evidence, concepts about the investigation of criminal cases, and concepts about human rights in criminal justice procedures, as well as the theories surrounding justice procedures and control of crime. (2) The law used in Thailand is the Criminal Procedure Code, in France it is the Criminal Procedure Code of the Republic of France, and in Japan it is the Criminal Procedure Code of Japan. (3) The investigation of criminal cases in Thailand, especially the step of examining and collecting evidence done by the executing officer, differ from that in France and Japan. In France and in Japan, the powers of investigation and of prosecution are not separated. The unit responsible for investigating a case is the public prosecutor. However, in Thailand, the criminal procedure distinctly separates the investigation, prosecution and adjudication of a case. The power to investigate a case lies with the investigating officer. The power to prosecute and to argue the case in court lies with the public prosecutor. (4) An approach to solving problems that may arise from the investigating officer’s use of the power to investigate a criminal case is to insure that fact-finding covers both sides, that is the side of the wrong-doing or crime that occurred and the side of the benefit or well-being of the accused, as in articles 131 and 138 of the Criminal Procedure Code. Additionally, wording should be added to the law to give the public prosecutor the power to participate in the investigative steps in criminal trials for every kind of offense, stating that a public prosecutor may do the investigation themselves or delegate the responsibility to police officers as appropriate, but that every part of the investigation and collection of witnesses and evidence is under the supervision and control of the public prosecutor.to prosecute and to argue the case in court lies with the public prosecutor. (4) An approach to solving problems that may arise from the investigating officer’s use of the power to investigate a criminal case is to insure that fact-finding covers both sides, that is the side of the wrong-doing or crime that occurred and the side of the benefit or well-being of the accused, as in articles 131 and 138 of the Criminal Procedure Code. Also, wording should be added to the law to give the public prosecutor the power to participate in the investigative steps in criminal trials for every kind of offense, stating that a public prosecutor may do the investigation themselves or delegate the responsibility to police officers as appropriate, but that every part of the investigation and collection of witnesses and evidence is under the supervision and control of the public prosecutor
Development guidelines media for rice pest management extension of farmers in Prathai District, Nakhon Ratchasima Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ข้อมูลทั่วไปและสภาพการผลิตข้าวของเกษตรกร 2) สื่อและระดับการใช้สื่อในการจัดการศัตรูข้าวของเกษตรกร 3) ปัญหาการใช้สื่อในการจัดการศัตรูข้าวของเกษตรกร 4) ความต้องการความรู้ และประเภทของสื่อ เพื่อการส่งเสริมการจัดการศัตรูข้าว และ 5) แนวทางพัฒนาสื่อเพื่อการส่งเสริมการจัดการศัตรูพืช การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบสำรวจ ประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ เกษตรกรที่เป็นสมาชิกกลุ่มนาแปลงใหญ่ ในอำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตร ทาโร ยามาเน ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.07 ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 178 ราย ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย โดยการจับสลาก เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับ ผลการศึกษาพบว่า 1) เกษตรกร ร้อยละ 61.8 เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 46-50 ปี อายุเฉลี่ย 50.04 ปี มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษา ได้รับข้อมูลข่าวสารทางการเกษตรจากเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการเกษตร อุปกรณ์เพื่อการสื่อสารในครัวเรือน คือ Smart Phone มีประสบการณ์การปลูกข้าวเฉลี่ย 29.37 มีพื้นที่ปลูกข้าวเฉลี่ย 27.21 ไร่ ต้นทุนการผลิตข้าว 2,257.54 บาท/ไร่ ผลผลิตเฉลี่ย 382.30 กิโลกรัม/ไร่ และในรอบปี 2566 เกษตรพบการระบาดของศัตรูข้าวในระดับน้อยที่สุด 2) เกษตรกรใช้สื่อสิ่งพิมพ์ในการจัดการโรคไหม้ข้าวในระดับปานกลาง และใช้สื่อวีดิทัศน์ในการจัดการศัตรูข้าวในระดับปานกลาง 3) ปัญหาจากการใช้สื่อสิ่งพิมพ์ คือ เกษตรกรไม่ทราบว่ามีสื่อใดบ้าง ปัญหาจากการใช้สื่อออนไลน์ คือ เกษตรกรมีปัญหาระบบเครือข่ายอินเตอร์เน็ตมีความเร็วต่ำ ไม่ทราบว่ามีสื่อ และขาดความชำนาญในการใช้สื่อ 4) เกษตรกรได้รับความรู้ในการส่งเสริมการจัดการศัตรูข้าวในระดับน้อยที่สุด ต้องการความรู้ในการส่งเสริมการจัดการโรคไหม้ในระดับมากที่สุด ต้องการสื่อบุคคลในระดับมาก และต้องการวิธีการส่งเสริมการจัดการศัตรูข้าว ได้แก่ การบรรยาย การสาธิต และการฝึกปฏิบัติ 5) แนวทางพัฒนาสื่อเพื่อการส่งเสริมการจัดการศัตรูพืช คือ ความรวดเร็ว เพียงพอ และทันต่อการใช้งาน การทำให้เกษตรกรเข้าถึงสื่อทุกประเภท ตามอุปกรณ์ ความชำนาญและทักษะของเกษตรกรในการใช้สื่อเพื่อการส่งเสริมการกำจัดศัตรูพืชThe objectives of this research were to study 1) general information and rice production conditions of farmers 2) media and level of media usage in rice pest management of farmers 3) problems in the use of media in rice pest management of farmers 4) needs for knowledge and types of media for rice pest management extension and 5) media development guidelines for pest management extension. This research was survey research. The population of this study were farmers who were members of rice collaborative farming in Prathai district, Nakhon Ratchasima province. The sample size of 178 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.07 through simple random sampling method by lotto picking. Data were collected by using interview form and were analyzed by using statistics such as frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviation, and ranking. The results of the study found that 1) 61.8% of farmers were female with the age between 46-50 years old and the average age of 50.04 years old, completed secondary school education, and received the agricultural information from the agricultural extension officers. The equipment for communication in the household was smart phone. They had the average experienced in rice production of 29.37 years, had the average rice production area of 27.21 Rai, had the average rice production cost of 2,257.54 Baht/Rai, had the average productivity of 382.30 kilogram/Rai, and in year 2023, farmers found rice pest outbreak at the lowest level. 2) Farmers used publication media in managing leaf blight at the moderate level and the usage of video media in rice pest management at the moderate level. 3) Problem from the use of publication media included that farmers did not know types of media that are available. Regarding the problem in the use of online media, it included that farmers faced with the problem of low speed internet network system. They did not know that there was media available and lacked of expertise in the use of media. 4) Farmers received the knowledge in rice pest management extension at the lowest level. They needed knowledge in the extension for the leaf blight at the highest level. They needed personal media at the high level. The methods of extension needed for rice pest management were such as lecturing, demonstration, and training. 5) Media development guidelines for pest management extension included fast, sufficient and in-time for usage as well as facilitating farmers to be able to access all the media types as per equipment, expertise, and skills of farmers in the use of media for pest management extension
Instructional leadership of School Administrators under Bangkok Office of Learning Encouragement
No full textงานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้กรุงเทพมหานคร 2) เปรียบเทียบภาวะผู้นำการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้กรุงเทพมหานคร จำแนกตามกลุ่มโซนสถานศึกษา และ 3) ศึกษาข้อเสนอแนะในการพัฒนาภาวะผู้นำการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้กรุงเทพมหานคร 217 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางสำเร็จรูปของเครจซี่และมอร์แกน ได้กลุ่มตัวอย่างโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นตามกลุ่มโซน ผู้ให้ข้อมูลการสัมภาษณ์ จำนวน 5 คน ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูที่เชี่ยวชาญด้านวิชาการ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับภาวะผู้นำการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .97 และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวน และการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ภาวะผู้นำการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ผลการเปรียบเทียบภาวะผู้นำการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษาจำแนกตามกลุ่มโซนสถานศึกษา พบว่า โดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน แต่เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านบริหารจัดการหลักสูตรแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ข้อเสนอแนะในการพัฒนาการพัฒนาภาวะผู้นำการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษา มีดังนี้ (1) ผู้บริหารควรมีการพัฒนาตนเองให้มีความเชี่ยวชาญและดำเนินการนิเทศแบบมีส่วนร่วมอย่างจริงจังและต่อเนื่อง (2) ผู้บริหารควรตระหนักถึงการประเมินผลการปฏิบัติงานของครูโดยการมีส่วนร่วมของผู้ที่เกี่ยวข้องและมีวิธีการประเมินที่หลากหลาย (3) ผู้บริหารควรวิเคราะห์บริบทพื้นที่และเปิดโอกาสให้ครูมีส่วนร่วมกำหนดเป้าหมายทางวิชาการ (4) ผู้บริหารควรตระหนักถึงความสำคัญในการวิจัยในชั้นเรียนและส่งเสริมให้ครูนำงานวิจัยมาแก้ปัญหาในชั้นเรียน (5) ผู้บริหารควรตระหนักถึงความสำคัญของการจัดทำหลักสูตรรายวิชาเลือกให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้เรียน (6) สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้กรุงเทพมหานครควรจัดอบรมเชิงปฏิบัติการเพื่อให้ผู้บริหารและครูมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องของการจัดทำหลักสูตร และสามารถนำหลักสูตรไปประยุกต์ใช้ในชั้นเรียนได้อย่างเหมาะสม และ (7) สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้กรุงเทพมหานครควรส่งเสริมให้ผู้บริหารสถานศึกษาจัดการอบรมเชิงปฏิบัติการเกี่ยวกับการพัฒนาการสอนของครูอย่างต่อเนื่องThe objectives of this research were 1) to study of instructional leadership of school administrators under Bangkok Office of Learning Encouragement; 2) to compare the instructional leadership of school administrators under Bangkok Office of Learning Encouragement as classified by school zone group; and 3) to study recommendations for development of instructional leadership of school administrators. The sample consisted of 217 school teachers under Bangkok Office of Learning Encouragement, obtained by stratified random sampling based on school zone group. The sample size was determined using Krejcie and Morgan’s Sample Size Table. The interview informants consisted of 5 people, including school administrators and teachers specialized in academic. The employed research instruments were a questionnaire on instructional leadership of school administrators, with reliability coefficient of .97, and a structured interview form. Data were analyzed using the frequency, percentage, mean, standard deviation, one-way analysis of variance, and content analysis. The research findings showed that 1) the overall instructional leadership of school administrators was at the high level; 2) the comparison of instructional leadership of school administrators classified by school zone group revealed that, overall, there are no significant differences; however, when considering each aspect, it was found that the curriculum management aspect significantly differed at the .05 statistical level; and 3) recommendations for development of instructional leadership of school administrators were as follows:(1)school administrators should develop their own expertise and conduct collaborative supervision seriously and continuously; (2) school administrators should be aware of teacher performance evaluation through the participation of stakeholders and the use of various assessment methods; (3) school administrators should analyze the local context and provide opportunities for teachers to involve in setting academic goals; (4)school administrators should recognize the importance of classroom action research and encourage teachers to use research to classroom problem solving; (5)school administrators should be aware of the importance of developing elective course curricula that align with the needs of students; (6) Bangkok Office of Learning Encouragement should organize workshops for school administrators and teachers to enhance their knowledge and understanding of curriculum development and be able to apply the curriculum in the classroom appropriately; and (7) Bangkok Office of Learning Encouragement should promote school administrators to organize continuous workshops on teachers’ instructional development
Conditions, problems and guidelines for development of procurement management of schools in Klong Yai District Center Network Group under Trat Primary Education Service Area Office
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (บริหารการศึกษา))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพและปัญหาในการบริหารงานพัสดุของสถานศึกษาในกลุ่มศูนย์เครือข่ายอำเภอคลองใหญ่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด และ (2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการบริหารงานพัสดุของสถานศึกษาประชากรที่ศึกษา ได้แก่ บุคลากรของสถานศึกษาในกลุ่มศูนย์เครือข่ายอำเภอคลองใหญ่ 57 คน ประกอบด้วย ผู้อำนวยการโรงเรียน 13 คน หัวหน้างานงบประมาณและงานวิชาการ 26 คน และครูปฏิบัติหน้าที่เจ้าหน้าที่พัสดุ 18 คน และผู้ให้ข้อมูลในการสัมภาษณ์ 5 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับสภาพและปัญหาในการบริหารงานพัสดุของสถานศึกษา มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .90 และ .91 ตามลำดับ และแนวคำถามในการสัมภาษณ์เกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาการบริหารงานพัสดุของสถานศึกษา ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยปรากฏว่า (1) สภาพการบริหารงานพัสดุของสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่อยู่ในระดับมากที่สุด 3 ด้าน ได้แก่ การแจกจ่ายพัสดุ การจำหน่ายพัสดุ การควบคุมพัสดุ และด้านที่อยู่ในระดับมาก 3 ด้าน ได้แก่ การวางแผนหรือกำหนดความต้องการ การบำรุงรักษาพัสดุ และการจัดหาพัสดุ (2) ปัญหาการบริหารงานพัสดุ โดยรวมอยู่ในระดับน้อย เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านอยู่ในระดับน้อยที่สุด 2 ด้าน คือ ปัญหาการแจกจ่ายพัสดุและปัญหาการควบคุมพัสดุ และด้านที่อยู่ในระดับน้อย 4 ด้าน ได้แก่ ปัญหาการบำรุงรักษาพัสดุ ปัญหาการจัดหาพัสดุ ปัญหาการจำหน่ายพัสดุ และปัญหาการวางแผนหรือกำหนดความต้องการ และ (3) แนวทางการพัฒนาการบริหารงานพัสดุของสถานศึกษา ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาควรจัดตั้งคณะกรรมการจัดทำแผนกำหนดความต้องการด้านพัสดุ ควรส่งเสริมให้ครูร่วมกันวิเคราะห์ SWOT และประชุมจัดทำปฏิทินการจัดซื้อจัดจ้าง ควรกำหนดแนวทางการเบิกจ่ายพัสดุที่ชัดเจน ควรจัดทำปฏิทินการควบคุมจัดหาพัสดุ ควรมีการตั้งงบประมาณสำหรับการซ่อมแซมพัสดุไว้ในแผนให้ชัดเจน และควรสร้างเครือข่ายการมีส่วนร่วมกันระหว่าง บ้าน วัดและโรงเรียน ส่วนสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาควรจัดอบรมให้กับครูที่รับผิดชอบ และควรจัดหาอัตราเจ้าหน้าที่ในการดำเนินงานพัสดุให้กับสถานศึกษาThe objectives of this research were (1) to study the conditions and problems of procurement management of schools in Klong Yai District Center Network Group under Trat Primary Education Service Area Office; and (2) to study the guidelines for development of procurement management of the schools.The research population comprised 57 personnel of schools in Klong Yai District Center Network Group classified into 13 school directors, 26 chiefs of budget work and academic work, and 18 teachers performing the duty of procurement personnel. Also, there were five persons who provided information by being interviewed. The employed research tools were a questionnaire concerning the conditions and problems of procurement management in school, with reliability coefficients of .90 and .91 respectively, and guidelines for interview questions concerning guidelines for development of procurement management in school. Research data were analyzed with the use of the frequency, percentage, mean, standard deviation, and content analysis.The research findings revealed that (1) the overall condition of procurement management of the schools was rated at the high level; when specific aspects of procurement management were considered, it was found that the three aspects that were rated at the highest level were that of the distribution of materials, that of the disposing of materials, and that of the control of materials; and the three aspects that were rated at the high level were that of planning or determination of the needs, that of maintenance of materials, and that of procurement of materials; (2) the overall problem of procurement management was rated at the low level; when specific problems of procurement management were considered, it was found that the two problems that were rated at the lowest level were that of the distribution of materials, and that of the control of materials; and the four problems that were rated at the low level were that of the maintenance of materials, that of the procurement of materials, that of the disposal of materials, and that of planning or determination of the needs; and (3) the guidelines for development of procurement management of the schools were as follows: the school administrator should appoint a committee for formulation of the plans for determining the needs for materials; he should encourage the teachers to collaborate in analysis of SWOT and to meet in preparing the procurement and employment calendars; he should determine clear guidelines for reimbursement of materials; he should prepare the calendar for the control of material procurement; he should provide the budgets for material maintenance that clearly appear in the plan; and he should create the cooperation networks among the home, the temple, and the school; on the other hand, the Trat Primary Education Service Area Office should organize the trainings for teachers in charge of procurement work; and it should seek and provide the positions of procurement officials for the schools
Extension of rice production in accordance with good agricultural practice standard of farmers in Tambon Corko, Mueang Surin District, Surin Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพพื้นฐานทางสังคม และเศรษฐกิจของเกษตรกร (2) สภาพการผลิตข้าวทั่วไปของเกษตรกร (3) ความต้องการของเกษตรกรในการส่งเสริมการผลิตข้าวตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี (4) ปัญหาและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการส่งเสริมการผลิตข้าวตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ เกษตรกรผู้ปลูกข้าวตำบลคอโค อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกรของกรมส่งเสริมการเกษตร ปีการเพาะปลูก 2566/2567 จำนวน 247 ราย ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 153 ราย โดยวิธีสุ่มแบบง่าย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ แจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับ ผลการวิจัย พบว่า (1) เกษตรกรร้อยละ 50.3 เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 54.00 ปี เกษตรกรร้อยละ 53.6 จบการศึกษาระดับประถมศึกษา จำนวนสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 4.07 คน เกษตรกรมีประสบการณ์ปลูกข้าวเฉลี่ย 21.64 ปี มีจำนวนแรงงานภาคการเกษตรเฉลี่ย 2.24 คน ได้รับการอบรมการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีเฉลี่ย 1.32 ครั้ง/ปี เกษตรกรร้อยละ 64.1 มีพื้นที่ทำนาเฉลี่ย 11.80 ไร่ เกษตรกรร้อยละ 73.9 มีรายได้จากการทำนาเฉลี่ย 41,313.72 บาท มีต้นทุนในการทำนาเฉลี่ย 22,071.24 บาท (2) สภาพการผลิตข้าวเกษตรกรปลูกข้าวในที่ราบลุ่ม ลักษณะดินที่ปลูกเป็นดินร่วนและดินร่วนปนทราย ใช้แหล่งน้ำสาธารณะ ใช้พันธุ์ข้าวขาวดอกมะลิ 105 รูปแบบการปลูกแบบหว่านข้าวแห้ง ใช้ปุ๋ยเคมี พบโรคขอบใบแห้ง ระยะเวลาเก็บเกี่ยวสังเกตสีรวงข้าว ใช้รถเกี่ยวนวด จำหน่ายโรงสี (3) เกษตรกรมีความต้องการด้านวิธีการส่งเสริม โดยวิธีการส่งเสริมที่ต้องการมากที่สุด คือ วิธีการส่งเสริมแบบกลุ่ม ในเรื่องของแหล่งน้ำ (4) เกษตรกรมีปัญหาด้านวิธีการส่งเสริมในระดับปานกลาง ในประเด็น ด้านความต้องการความรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติตามมาตรฐานการเกษตรที่ดี และมีข้อเสนอแนะในด้านวิธีการส่งเสริมในระดับมาก ในประเด็น ด้านความต้องการความรู้เกี่ยวกับการผลิตข้าวตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีของเกษตรกร ควรมีการจัดอบรมให้ความรู้ และส่งเสริมเรื่องการใช้วัตถุอันตรายทางการเกษตรให้กับเกษตรกร เพื่อให้เกษตรกรสามารถจัดการกับวัตถุอันตรายที่นำมาใช้ได้อย่างถูกต้อง ไม่เป็นมลพิษให้กับสิ่งแวดล้อม และสามารถผลิตข้าวได้ตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีThe objectives of this research were to study (1) social and economic conditions, (2) the conditions of rice production, (3) needs of rice production accordance with good agricultural practice standard. And (4) problems and recommendation of extension of rice production accordance with good agricultural practice standard. The research was done by survey method. The population consisted of 247 rice farmers in Tambon Corko Sub district, Mueang Surin District, Surin Province who registered with the Department of Agricultural Extension in the production year of 2022/2023. The 153-sample size was based on Taro Yamane formula with the error value of 0.05 through simply random sampling method. Structured interviews were used for data collection. Statistics used were frequency, percentage, minimum, maximum, mean, standard deviation and ranking. The results indicated the following: (1) 50.3% of farmers were female with an average age of 54.00 years. 53.6% of farmers had completed primary school. The average number of household members was 4.07 people. The average of experience growing rice was 21.64 years. The average number of agricultural workers was 2.24 people. The average of received training on good agricultural practices was 1.32 times/year. The average rice farming area of 11.80 rai. The average income from farming of 41,313.72 baht and an average cost of farming of 22,071.24 baht. (2) Rice production conditions, farmers grow rice in the lowlands. The soil type for cultivation was loam and sandy loam, use public water sources, using the Jasmine white rice variety 105, the planting pattern was dry sowing and using chemical fertilizers, dry leaf edge disease was found, harvesting time, observing the color of the rice ears, using a combine harvester, selling rice at the mill. (3) Farmers were needed in terms of extension methods. The most preferred method of promotion was the group extension method, water source. (4) Farmers had problems with extension methods regarding the need for knowledge regarding compliance with good agricultural standards at a moderate level. Suggestions on how to extension at a high level on the issue of the need for knowledge about rice production according to good agricultural practice standards of farmers. There should be training to provide knowledge, and extension of the use of agricultural hazardous substances by farmers so that farmers can handle the hazardous substances they use correctly, does not pollute the environment and can produce rice according to good agricultural practice standards
Quality of Working Life of Officials of the Office of the Permanent Secretary of the Ministry of Justice
No full textการศึกษานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม (2) เปรียบเทียบคุณภาพชีวิตการทำงานของเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม จำแนกตามปัจจัยบุคคล (3) แรงจูงใจในการทำงานที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงานของเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม และ (4) แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตการทำงานของเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรมการศึกษานี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ประกอบด้วย (1) การวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ศึกษา คือ ข้าราชการ พนักงานราชการ และลูกจ้าง ที่ปฏิบัติงานในสำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม จำนวน 470 คนกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างได้จำนวน 215 คน ตามสูตรของ ทาโร่ ยามาเน่ เครื่องมือวิจัยใช้แบบสอบถามใน การเก็บข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณ กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 และ (2) การวิจัยเชิงคุณภาพดำเนินการโดยใช้แบบสัมภาษณ์ในการเก็บข้อมูล จากบุคลากรสำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม จำนวน 10 คน โดยการสุ่มแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาผลการศึกษาพบว่า (1) คุณภาพชีวิตการทำงานของเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม อยู่ในระดับมากที่สุด (2) เจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรมที่มีเพศ สถานภาพ และตำแหน่งงานต่างกัน มีระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 (3) ปัจจัยแรงจูงใจในการทำงานส่งผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงานของเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 (4) แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิต การทำงานของเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม มีดังนี้ 1) องค์กรควรมีการส่งเสริมคุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากร เช่น เบี้ยเลี้ยง สวัสดิการต่างๆ และสภาพแวดล้อมและบรรยากาศในสถานที่ทำงานต้องมีความเหมาะสม เอื้อต่อการทำงาน อีกทั้งจำนวนบุคลากรควรมีให้เพียงพอกับปริมาณงาน 2) องค์กรควรมีการจัดอบรมและพัฒนาความรู้ความสามารถของบุคลากรตามหน่วยงานต่างๆให้มากขึ้นอย่างต่อเนื่อง และมีการส่งเสริมให้บุคลากรได้มีโอกาสก้าวหน้าในหน้าที่การทำงาน สร้างโอกาสในการก้าวหน้าทางอาชีพ เพื่อมีแรงจูงใจในการทำงานต่อไปThis study aimed to study; (1) level of the quality of working life of officers of the Permanent Secretary of the Ministry of Justic, (2) comparison about quality of working life of officers of the Permanent Secretary of the Ministry of Justic by classifying on personal factor, (3) the factors of work motivation affected the quality of working life, and (4) Guidelines for developing the quality of working life of officials in the Office of the Permanent Secretary, Ministry of Justice.This study is mixed-method research consists of (1) quantitative research. The population studied is civil servants, government officials and employees working in the Office of the Permanent Secretary, Ministry of Justice, totaling 470 people. The sample size is set at 215 people according to Taro Yamane's formula. The research instrument uses a questionnaire to collect data. The statistics used for data analysis are frequency, mean, percentage, standard deviation, t-test and multiple regression analysis. The level of statistical significance is set at 0.05, (2) qualitative research was conducted by using an interview form to collect data from 10 personnel of the Office of the Permanent Secretary, Ministry of Justice by purposive sampling. The data is analyzed by content analysis.The study results found that (1) the quality of working life of the officials of the Office of the Permanent Secretary of the Ministry of Justice was at the highest level, (2) the officials of the Office of the Permanent Secretary of the Ministry of Justice with different genders, statuses and positions had different levels of working life at a statistical significance of 0.05, (3) the factors of work motivation affected the quality of working life of the officials of the Office of the Permanent Secretary of the Ministry of Justice at a statistical significance of 0.05, and (4) the guidelines for developing the quality of working life of the officials of the Office of the Permanent Secretary of the Ministry of Justice are as follows: 1) the organization should promote the quality of working life of its personnel, such as allowances, various benefits, and the environment and atmosphere in the workplace must be appropriate and conducive to work. In addition, the number of personnel should be sufficient for the amount of work, and 2) the organization should organize training and develop the knowledge and skills of personnel in various departments continuously and promote personnel to have opportunities to advance in their duties and create opportunities for career advancement in order to have motivation to continue working
Management of Violence in the Emergency Department of Rayong Hospital
No full textวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การบริหารทางการพยาบาล))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยแบบผสมผสานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการความรุนแรงในแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลระยองการวิจัยประกอบด้วย 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การสัมภาษณ์เพื่อศึกษาสถานการณ์การจัดการความรุนแรงที่แผนกฉุกเฉินตามการรับรู้ของบุคลากรที่ปฏิบัติงานในแผนกฉุกเฉิน 10 คน ระยะที่ 2 การประเมินการจัดการความรุนแรงในห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลระยองของพยาบาลในแผนกฉุกเฉิน 24 คน ด้วยแบบสอบถามที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 3 ส่วน คือ (1) ข้อมูลทั่วไป (2) การจัดการความรุนแรงในแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลระยอง และ (3) ข้อเสนอแนะหรือความคิดเห็นเพิ่มเติมเกี่ยวกับแนวทางการจัดการความรุนแรงด้วยคำถามปลายเปิด แบบสอบถามผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 6 คน ได้ค่า IOC 0.96 ระยะที่3 การสัมภาษณ์เชิงลึกหัวหน้าพยาบาลเกี่ยวกับนโยบายแนวทางการจัดการความรุนแรงที่แผนกฉุกเฉิน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยพบว่า พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลระยอง ระบุว่า ในรอบ 1 ปีที่ผ่านมา ได้รับการกระทำรุนแรงด้วยวาจาร้อยละ 100 โดยพบอุบัติการณ์ 1-2 ครั้ง/ปี ร้อยละ 75 และ 3-5 ครั้ง/ปี ร้อยละ 16.6 มากกว่า 6 ครั้ง/ปี ร้อยละ 8.4 โดยปัจจัยที่นำให้เกิดความรุนแรง ได้แก่ ไม่พึงพอใจที่ต้องรอรับบริการนาน ร้อยละ 30 รองลงมา คือ ผู้ป่วยเมาสุรา ร้อยละ 27.14 ผู้ป่วยมีอาการป่วยจิตเวช ร้อยละ 21.43 และ การสื่อสารระหว่างพยาบาลกับญาติไม่เพียงพอ ร้อยละ 17.14 ตามลำดับ การจัดการเมื่อเกิดความรุนแรงแล้ว คือ มีการปรับเกณฑ์การจำแนกระดับความรุนแรงแนวทางการปฏิบัติการพยาบาลให้แตกต่างกับตามระดับความรุนแรง กำหนดแนวทางการดูแลบุคลากรที่ได้รับความรุนแรงอย่างชัดเจนในส่วนของการป้องกันความรุนแรงคือ กำหนดแนวทางการปฏิบัติการพยาบาลโดยการให้ข้อมูลแก่ญาติทุก 30 นาที และในกรณีที่พบว่าผู้รับบริการเมาสุรา หรือ ป่วยจิตเวช กำหนดให้มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่ข้างเตียงขณะทำหัตถการ และการจัดอบรมให้กับเจ้าหน้าที่ทุกระดับในเรื่องการเจรจาต่อรอง การป้องกันตัว การควบคุมความรุนแรง และการซ้อมแผนเสมือนจริงThe purpose of this mixed methods research is to explore the guidelines for managing violence in the emergency department of Rayong Hospital.The research consists of 3 phases. Phase 1: in-depth interviews with ten personnel in charge of providing services in the emergency department. Phase 2: evaluate the perceptions of 24 nurses about the management procedure of violence in the emergency department in Rayong Hospital. The questionnaire, developed by the researcher, consisted of 3 parts, 1) general information; 2) management of violence in the emergency department; and 3) open-ended questions. The content validity of the questionnaire was analyzed by 6 experts. The IOC is 0.96. Phase 3: in-depth interview with the head nurse of Rayong hospital about the policy to manage violence in the emergency department. Data were analyzed by descriptive statistics and content analysis.The results found that in the past year, 100% of the professional nurses of the emergency department, Rayong Hospital, have been verbally abused. The incidence was reported as 1-2 times/year for 75% of nurses, 3-5 times/year for 16.6%, and more than 6 times/year for 8.4%. The factors that led to the violence were dissatisfaction from having to wait for service for a long time at 30%, followed by the patients being drunk at 27.14%, the patients having mental illness at 21.43%, and insufficient communication between nurses and relatives at 17.14%, respectively. Management measures when violence occurs are modifying the severity classification criteria and conducting nursing practice guidelines to be different according to severity levels, and establishing precise guidelines to care for the personnel who have been subjected to violence. In terms of violence prevention, nursing practices are set by providing information to relatives every 30 minutes. In cases where service recipients are found to be intoxicated or mentally ill, security personnel are assigned to be at the bedside during procedures. Training is also provided to all levels of staff, covering the topics of negotiation, self-defense, and violence control, including virtual reality rehearsals
Factors Influencing the Success of Implementing the Action Plans of Provincial Education Offices in the Area of the Regional Education Office No.5
No full textการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความสำเร็จในการดำเนินงานตามแผนปฏิบัติราชการ ของสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดในพื้นที่สำนักงานศึกษาธิการภาค 5 (2) ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จในการดำเนินงานตามแผนปฏิบัติราชการของสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดในพื้นที่สำนักงานศึกษาธิการภาค 5 และ (3) เป็นแนวทางให้สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดในพื้นที่สำนักงานศึกษาธิการภาค 5 สามารถนำมาเป็น กลยุทธ์ให้การดำเนินงานตามแผนปฏิบัติราชการในอนาคตประสบผลสำเร็จมากยิ่งขึ้นการศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ที่สำรวจกลุ่มข้าราชการสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดในพื้นที่สำนักงานศึกษาธิการภาค 5 โดยการสุ่มแบบชั้นภูมิอย่างเป็นสัดส่วนตามสูตร ของทาโร่ ยามาเน่ จำนวน 132 คน และสัมภาษณ์บุคลากรที่เกี่ยวข้องในการดำเนินงานตามแผนปฏิบัติราชการด้านคุณภาพการให้บริการ โดยการสุ่มแบบเจาะจง จำนวน 3 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ ข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์ด้วยสถิติ เช่น ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการถดถอยเชิงพหุ และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับความสำเร็จของการดำเนินงานตามแผนปฏิบัติราชการของสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดในพื้นที่สำนักงานศึกษาธิการภาค 5 ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (2) มีจำนวน 3 ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จในการดำเนินงานตามแผนปฏิบัติราชการของสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดในพื้นที่สำนักงานศึกษาธิการภาค 5 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ได้แก่ ปัจจัยความเหมาะสมด้านโครงสร้างองค์การ ปัจจัยความชัดเจนของยุทธศาสตร์ และปัจจัยภาวะผู้นำของผู้บริหาร และ (3) ข้อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศให้สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่ ซึ่งหากมีระบบเทคโนโลยีสารสนเทศที่มีประสิทธิภาพจะส่งเสริม สนับสนุน ให้การดำเนินงานตามแผนปฏิบัติราชการของสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดในพื้นที่สำนักงานศึกษาธิการภาค 5 ประสบผลสำเร็จมากยิ่งขึ้นThis study aimed to (1) examine the success of the action plans of the Provincial Education Offices in the Area of the Regional Education Office No.5, (2) Study the factors that influence the success of these action plans, and (3) provide guidelines for the Provincial Education Offices in the Area of the Regional Education Office No.5 to use as strategies to further improve the success of their future action plans.This study was a quantitative and qualitative study that surveyed a group of civil servants from the Provincial Education Offices in the Area of the Regional Education Office No.5, by proportionally sampling 132 people according to Taro Yamane's formula and interviewing personnel involved in the implementation of the service quality government action plan by a specific random of 3 people. Quantitative data were analyzed using statistical methods such as frequency, percentage, mean, and multiple regression analysis, while qualitative data were analyzed using content analysis.The results of the study indicated that (1) the overall success of the action plans of the Provincial Education Offices in the Area of the Regional Education Office No.5 was at a high level, (2) three factors had a statistically significant influence on the success of these action plans at the 0.05 level: organizational structure appropriateness, strategic clarity, and leadership of executives, and (3) the recommendation was to develop an information technology system that aligns with the local context. An efficient IT system would promote and support the success of the action plans of the Provincial Education Offices in the Area of the Regional Education Office No.5
Legal issues in revising the definitive non-prosecution orders of public prosecutor
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และหลักการเกี่ยวกับการแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีอาญาของพนักงานอัยการ (2) ศึกษาการแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีอาญาของพนักงานอัยการตามกฎหมายประเทศไทย สาธารณรัฐฝรั่งเศสและประเทศอังกฤษ (3) วิเคราะห์ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีอาญาของพนักงานอัยการ (4) เสนอแนะในการแก้ไขปัญหาคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีอาญาของพนักงานอัยการให้เหมาะสมกับประเทศไทย การศึกษาค้นคว้านี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยค้นคว้าจากเอกสารภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ ตำรา หนังสือ วารสาร บทบัญญัติของกฎหมายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ข้อคิดเห็นของนักวิชาการ ข้อมูลจากเครือข่ายอินเทอร์เน็ตทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เพื่อนำมาศึกษาทำความเข้าใจเกี่ยวกับแนวคิด ทฤษฎี และหลักการเกี่ยวกับการแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีอาญาของพนักงานอัยการ การตรวจสอบการสั่งคดีในชั้นก่อนฟ้อง คำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดี ผลของคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดี และการแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดี ทั้งของประเทศไทย สาธารณรัฐฝรั่งเศสและประเทศอังกฤษ จากการศึกษาพบว่า (1) คำสั่งไม่ฟ้องของพนักงานอัยการไม่มีความเป็นที่สุดดังเช่นคำพิพากษา ดังนั้น การแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีจึงไม่ขัดต่อหลักการพื้นฐานของการดำเนินคดีอาญา (2) การแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีอาญาของไทยมีเพียงเหตุตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 147 คือจะต้องมีพยานหลักฐานใหม่อันสำคัญแก่คดี ส่วนสาธารณรัฐฝรั่งเศสและประเทศอังกฤษมีกฎหมายให้อำนาจแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีได้ทั้งสิ้น (3) คำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีอาญาของพนักงานอัยการที่เกิดข้อผิดพลาดมีปัญหาทางกฎหมายของการแก้ไขคำสั่ง (4) ผู้ศึกษาขอเสนอแนวทางการแก้ไขคือ 1) ควรแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีจารณาความอาญา มาตรา 147 โดยให้อัยการสูงสุดมีอำนาจแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีที่เกิดขึ้นโดยผิดพลาดได้ ส่วนกรณีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีที่เป็นคำสั่งของอัยการสูงสุดให้เป็นอำนาจของคณะกรรมการซึ่งแต่งตั้งโดยคณะกรรมการอัยการ 2) ควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบสำนักงานอัยการสุงสุดว่าด้วยการดำเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2563 โดยเพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ในการแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีที่ผิดพลาดThe purposes of this independent study are (1) to study the concepts, theories, and principles regarding the revision of definitive non-prosecution orders by public prosecutors; (2) to examine the revision of definitive non-prosecution orders under the laws of Thailand, the Republic of France, and the United Kingdom; (3) to analyze legal issues related to the revision of definitive non-prosecution orders by public prosecutors; and (4) to propose recommendations for resolving issues related to definitive non-prosecution orders to better suit the context of Thailand. This independent study employs qualitative research through the examination of documents in both Thai and foreign languages, including textbooks, books, journals, legal provisions, academic opinions, and online information. The research explores concepts, theories, and principles related to the revision of definitive non-prosecution orders by public prosecutors, pre-litigation orders, definitive non-prosecution orders, the effects of such orders, and revisions to these orders, focusing on the legal systems of Thailand, the Republic of France, and the United Kingdom. The study found that: (1) Definitive non-prosecution orders by public prosecutors are not final in the same way as judgments. Therefore, revising such orders does not violate the fundamental principles of criminal proceedings; (2) In Thailand, revisions of definitive non-prosecution orders are limited to the grounds specified in Section 147 of the Criminal Procedure Code, requiring significant new evidence for a case. In contrast, the Republic of France and the United Kingdom have laws that broadly authorize revisions of definitive non-prosecution orders; (3) Legal problems arise from errors in definitive non-prosecution orders issued by public prosecutors, particularly in revising these orders; and (4) The study recommends that Section 147 of the Criminal Procedure Code be amended to grant the Attorney General the authority to revise erroneous definitive non-prosecution orders. In cases where such orders are issued by the Attorney General, the power to revise should be delegated to a committee appointed by the Prosecutors Committee. Additionally, the Office of the Attorney General's Regulations on Criminal Prosecution by Public Prosecutors B.E. 2563 should be revised to incorporate provisions that outline clear criteria for revising erroneous non-prosecution orders