คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Appropriate soil management for farmers in Huai Khamin Subdistrict, Dan Chang District, Suphanburi Province
No full textการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพการใช้ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมของเกษตรกรในพื้นที่ตำบลห้วยขมิ้น อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี 2) สภาพปัญหาที่เกิดจากการใช้ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมของเกษตรกรในพื้นที่ตำบลห้วยขมิ้น อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี และ 3) แนวทางการจัดการดินเพื่อเกษตรกรรมที่เหมาะสมของเกษตรกรในตำบลห้วยขมิ้น อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรคือ 1) เกษตรกรตำบลห้วยขมิ้นที่ขึ้นทะเบียนกับกรมส่งเสริมการเกษตร พ.ศ. 2565 จำนวน 1,439 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของ ทาโร ยามาเน ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่าง 313 คน สุ่มกลุ่มตัวอย่างอย่างง่ายตามสัดส่วนแต่ละหมู่บ้าน และ 2) เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง เลือกแบบเจาะจง จำนวน 20 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติเชิงพรรณนา ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพพื้นที่เกษตรกรรมส่วนใหญ่เป็นลอนและเป็นคลื่นเล็กน้อย ลักษณะเนื้อดินเป็นดินทราย เกษตรกรร้อยละ 63.10 มีการปลูกมันสำปะหลัง รองลงมาคือ ปลูกอ้อยร้อยละ 31.74 ปลูกข้าวร้อยละ 3.18 และปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ร้อยละ 1.99 2) สภาพปัญหาที่เกิดจากการใช้ที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (1) ด้านกายภาพ พบปัญหาในระดับมาก ได้แก่ โครงสร้างดินไม่เหมาะสม ดินตื้น ดินทรายจัด มีการเผาเศษซากพืชก่อนเตรียมดิน เมล็ดพันธุ์พืชปุ๋ยสดไม่เพียงพอ และไม่มีการปรับปรุงดินก่อนปลูกพืช (2) ด้านเคมี พบปัญหาในระดับมากที่สุดคือ การใช้ปุ๋ยเคมีและสารเคมีป้องกันกำจัดศัตรูพืชมากเกินไป (3) ด้านชีวภาพพบปัญหาในระดับมากและมากที่สุด ได้แก่ สิ่งมีชีวิตในดินและระบบนิเวศในแปลงลดลง 3) แนวทางการจัดการดินที่เหมาะสม ได้แก่ (1) ด้านกายภาพ ได้แก่ การให้ความรู้และส่งเสริมด้านการลดการชะล้างพังทลายของดินด้วยระบบอนุรักษ์ดินและน้ำ และการปรับปรุงโครงสร้างดิน (2) ด้านเคมี ได้แก่ การจัดการด้านความอุดมสมบูรณ์ดิน มีการวิเคราะห์ดินก่อนใช้ปุ๋ย ใช้ปุ๋ยเคมีผสมผสานกับปุ๋ยอินทรีย์เพื่อปรับสภาพดิน ปรับปรุงดินกรดด้วยโดโลไมท์ (3) ด้านชีวภาพ ได้แก่ การใช้จุลินทรีย์และปุ๋ยชีวภาพในการปรับปรุงบำรุงดิน และกำจัดศัตรูพืชด้วยชีววิธี (4) ด้านการรวมกลุ่มและเครือข่ายเพื่อทำเกษตรอินทรีย์ ใช้สารอินทรีย์ลดการใช้สารเคมี จัดตั้งธนาคารปุ๋ยอินทรีย์ เรียนรู้การทำการเกษตรอินทรีย์ การรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตรปลอดภัย และการทำการเกษตรผสมผสานตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงThe aims of this study were to examine 1) the agricultural land utilization patterns employed by farmers in Dan Chang district Suphanburi Province, 2) the problematic circumstances arising from farmers' agricultural land utilization in Dan Chang district, Suphanburi Province and 3) guideline documentation of appropriate agricultural soil management for farmers in Dan Chang district Suphanburi Province.This study was the survey research 1) The population of Huai Khamin Subdistrict involved farmers, with a total of 1,439 individuals registered with the Department of Agricultural Extension in 2022. The sample size of 313 individuals was determined using Taro Yamane's formula with a significance level of 0.05. The survey subjects were randomly selected using a simple random sampling method. 2) to gain insight information, a total of 20 administrative officers were purposive sampling from the Huai Khamin Subdistrict Administrative Organization. The collected data from the questionnaires. The Quantitative data were analyzed using descriptive statistic. The Quantitative data were content analytic.The research results found that 1) the condition of most agricultural land is wavy and slightly wavy and the soil texture is sandy. 63.10 % of farmers grew cassava, followed by 31.74 % sugarcane, 3.18 % rice, and 1.99% corn. 2) problematic issues emerging from the land utilization of agriculture can be categorized into physical, chemical, and biological aspects. (1) the height physical problem includes improper soil structure, very sandy soil, and burning of plant residues before preparing the soil. Insufficient green manure seeds and there was not improvement of the soil before growing plants. (2) chemistry problems were found at the highest level. Using of excessive chemical fertilizers and pesticides. (3) in terms of biological aspects, the problems found at the highest and greatest levels include:, organisms in the soil and ecosystems in the plot were decreased. 3) appropriate soil management guidelines include: (1) physical aspect, including providing knowledge and promoting the reduction of soil erosion through soil and water conservation systems and improving soil structure. (2) chemical aspect, included soil fertility management. Usage fertilizer according to soil analysis values. Usage chemical fertilizers combined with organic fertilizers to improve soil condition and improving acidic soil with dolomite. (3) biological aspect, including the usage of microorganisms and bio-fertilizer for soil improvement and pests management with biological control (4) in terms of grouping and networking for organic farming, usage organic substances to reduce the using of chemicals. Establishment of an organic fertilizer bank, learning about organic farming, certification of food safety standardization and integrated farming according to the Sufficiency Economy approach guidelines
Relationship between Organizational Culture and Staff Satisfaction at Debaratana Vejjanukula Hospital Commemorating Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirinthorn’s 60th Birthday Anniversary
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) วัฒนธรรมองค์การและความพึงพอใจของเจ้าหน้าที่ โรงพยาบาลเทพรัตนเวชชานุกูล เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา (2) เปรียบเทียบความพึงพอใจของเจ้าหน้าที่ โรงพยาบาลเทพรัตนเวชชานุกูล เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษาจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล (3) ทดสอบความสัมพันธ์ของวัฒนธรรมองค์การกับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ โรงพยาบาลเทพรัตนเวชชานุกูล เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา และ (4) สภาพปัญหา และแนวทางการพัฒนาความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ โรงพยาบาลเทพรัตนเวชชานุกูล เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษาการศึกษานี้เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี เป็นการนำวิธีเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่าง คือ เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลเทพรัตนเวชชานุกูล เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษาทั้งหมดจำนวน 130 คน ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย สถิติ คือ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและค่าสัมประสิทธิ์ของเพียร์สัน สำหรับเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือ ผู้บริหาร ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาผลการศึกษาเชิงปริมาณ พบว่า (1) โรงพยาบาลเทพรัตนเวชชานุกูล เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา มีภาพรวมวัฒนธรรมองค์การ อยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีความคิดเห็นต่อวัฒนธรรมองค์การ ด้านการบริการอย่างดีที่สุดมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดรองลงมา คือ ด้านมีจิตอาสา และด้านความโอบอ้อมอารีตามลำดับ (2) เจ้าหน้าที่ที่มีปัจจัยส่วนบุคคลแตกต่างกันมีความคิดเห็นต่อวัฒนธรรมองค์การไม่แตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 (3) ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า วัฒนธรรมองค์การมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ โรงพยาบาลเทพรัตนเวชชานุกูล เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 (4) ผลการศึกษาวัฒนธรรมองค์การของเจ้าหน้าที่ โรงพยาบาลเทพรัตนเวชชานุกูล เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา พบว่า วัฒนธรรมองค์การด้านความโอบอ้อมอารีมีระดับต่ำกว่าด้านอื่น แนวทางการพัฒนา ควรการจัดอบรมคุณธรรม จริยธรรมวิชาชีพ เพื่อให้ตระหนักถึงความสำคัญของวิชาชีพและปฏิบัติตนด้วยความโอบอ้อมอารีสร้างสังคมการทำงานที่อบอุ่นเกื้อกูลกันในการปฏิบัติงาน และโดยสรุปผลการศึกษาเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพมีความสอดคล้องกันThe objectives of the study were: (1) to study the relationship between organizational culture and staff satisfaction at Debaratana Vejjanukula Hospital Commemorating Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirinthorn’s 60th Birthday Anniversary, (2) to compare the staff satisfaction at Debaratana Vejjanukula Hospital Commemorating Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirinthorn’s 60th Birthday Anniversary, classified by personal factors, (3) to test the relationship between organizational culture and staff satisfaction of the staff at Debaratana Vejjanukula Hospital Commemorating Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirinthorn’s 60th Birthday Anniversary, and (4) to study the problems and guidelines for developing staff satisfaction at Debaratana Vejjanukula Hospital Commemorating Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirinthorn’s 60th Birthday Anniversary.This study is a mixed method study. It combines both quantitative and qualitative research methods. The sample group consisted of 130 staff members from Debaratana Vejjanukula Hospital Commemorating Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirinthorn’s 60th Birthday Anniversary. Simple random sampling was used. Statistical analysis included one-way analysis of variance and Pearson’s correlation coefficient. For qualitative research, key informants were executives. Content analysis was used to analyze the data.The quantitative research results found that: (1) Debaratana Vejjanukula Hospital Commemorating Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirinthorn’s 60th Birthday Anniversary, had the highest overall organizational culture. The staff had the highest perception of the organizational culture in terms of service, followed by volunteerism and friendliness, respectively. (2) The staff with different personal factors had no different opinions on the organizational culture at a statistically significant level of 0.05. (3) The results of the hypothesis test showed that the organizational culture was statistically significantly related to the staff satisfaction at Debaratana Vejjanukula Hospital Commemorating Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirinthorn’s 60th Birthday Anniversary 0.05. (4) The results of a study on the organizational culture of officers at Debaratana Vejjanukula Hospital, commemorating Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirindhorn’s 60th Birthday Anniversary, found that the level of compassion in the organizational culture was lower than in other areas. Development guidelines should include training in professional ethics and morality to raise awareness of the importance of their profession and to encourage compassionate actions that foster a warm and supportive work environment. In summary, the results of both the quantitative and qualitative studies are consistent
Right of the accused or defendant with intellectual disabilities to access the criminal justice process
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิด และทฤษฎี เกี่ยวกับสิทธิในการเข้าถึงกระบวนการ ยุติธรรมทางอาญาของผู้ต้องหา หรือจำเลยที่มีจิตบกพร่องทางสติปัญญา (2) ศึกษามาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสิทธิในการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมทางอาญาของผู้ต้องหา หรือจำเลยที่มีจิตบกพร่องทางสติปัญญาของประเทศไทย ประเทศอังกฤษ และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (3) วิเคราะห์กฎหมายเกี่ยวกับสิทธิในการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมทางอาญาของผู้ต้องหา หรือจำเลยที่มีจิตบกพร่องทางสติปัญญาของประเทศไทย ประเทศอังกฤษ และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (4) เสนอแนวทางในการแก้ไขกฎหมาย เกี่ยวกับสิทธิในการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมทางอาญาของผู้ต้องหา หรือจำเลยที่มีจิตบกพร่องทางสติปัญญาให้มีประสิทธิภาพต่อไปการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีวิจัยเอกสาร จากตำราทางกฎหมายบทความทางวิชาการ วารสาร งานวิจัย วิทยานิพนธ์ คำพิพากษา ประมวลกฎหมาย รัฐธรรมนูญ และเว็บไซต์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ทั้งของประเทศไทย ประเทศอังกฤษ และสาธารณรัฐเยอรมนี โดยนำมาวิเคราะห์เพื่อให้ได้ข้อสรุป และข้อเสนอแนะสำหรับเป็นแนวทางในการคุ้มครองสิทธิของผู้ต้องหา หรือจำเลยที่มีจิตบกพร่องทางสติปัญญาในการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมทางอาญาให้มีประสิทธิภาพผลการศึกษาพบว่า (1) แนวคิดเกี่ยวกับสิทธิในการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมทางอาญาของผู้ต้องหา หรือจำเลยที่มี จิตบกพร่องทางสติปัญญา เป็นแนวคิดพื้นฐานของมนุษย์อันเป็นหลักประกันความเสมอภาคตามกฎหมาย โดยไม่ถูกเลือกปฏิบัติ และการเข้าถึงความเสมอภาคดังกล่าวต้องไม่ปรากฏอุปสรรคในการเข้าถึงความยุติธรรมที่ต้องกระทำต่อทุกคนโดยเท่าเทียม และรวดเร็ว (2) มาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสิทธิในการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมทางอาญาของผู้ต้องหา หรือจำเลยที่มีจิตบกพร่อง ทางสติปัญญาปรากฏอยู่ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 65 มาตรา 134/2 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 14 ส่วนมาตรการทางกฎหมายของประเทศอังกฤษปรากฏในพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาความอาญา (วิกลจริต) พ.ศ. 2507 พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาความอาญา (ความวิกลจริต และไม่เหมาะที่จะสารภาพ) พ.ศ. 2534 และพระราชบัญญัติความรุนแรงในครอบครัวอาชญากรรม และเหยื่อ พ.ศ. 2547 และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีปรากฏในประมวลกฎหมายอาญา (3) กฎหมายทั้งของประเทศอังกฤษ และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีต่างยอมรับไปในทำนองเดียวกันว่าผู้ที่กระทำผิดในขณะที่วิกลจริต หรือมีจิตบกพร่องทางสติปัญญาไม่ต้องรับโทษทางอาญา เนื่องจากไม่ได้กระทำไปโดยมีจิตใจที่ชั่วร้าย หากแต่เป็นเพราะความเจ็บป่วยทางจิตทำให้ไม่สามารถที่จะแยกแยะความผิดชอบได้ หรือไม่สามารถบังคับตัวเองได้ จึงได้กระทำความผิดขึ้น บุคคลเหล่านี้สมควรได้รับการบำบัด หรือมอบให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งรับไปรักษามากกว่าที่จะการลงโทษทางอาญาได้ แตกต่างจากของประเทศไทย ซึ่งหากผู้กระทำความผิด ขณะกระทำความผิดไม่สามารถรู้สึกผิดชอบได้ หรือไม่สามารถบังคับตนเองได้ เนื่องจาก มีจิตบกพร่อง โรคจิต หรือจิตฟั่นเฟือน ศาลจะพิพากษาว่าผู้กระทำยังมีความผิดอยู่ แต่ไม่ต้องรับโทษสำหรับการกระทำความผิดนั้น (4) ควรมีการแก้ไขปรับปรุงถ้อยคำกฎหมายตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 65 มาตรา 134/2 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 14 และมาตรา 248 รวมทั้งต้องสร้างความร่วมมือระหว่างศาล และพนักงานอัยการในการค้นหาข้อเท็จจริงในระหว่างการพิจารณาคดีในชั้นศาลให้มีความเหมาะสมมากยิ่งขึ้นเพื่อให้ความคุ้มครอง และเข้าถึงสิทธิของผู้ต้องหา หรือจำเลยในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาได้อย่างมีประสิทธิภาพ และมีความเป็นสากลต่อไปThis independent study aims to (1) examine the concepts and theories regarding the right to access the criminal justice process of accused or defendants who have intellectual disabilities; (2) study the legal measures related to the right to access the criminal justice process for accused or defendants with intellectual disabilities in Thailand, the United Kingdom, and the Federal Republic of Germany; (3) analyze the laws concerning the right to access the criminal justice process of accused or defendants with intellectual disabilities in Thailand, the United Kingdom, and the Federal Republic of Germany; (4) propose guidelines for amending laws related to the right to access the criminal justice process of accused or defendants with intellectual disabilities to enhance their effectiveness. This independent study employed qualitative research focusing on documentary research from legal textbooks, academic articles, journals, research papers, theses, court rulings, legal codes, constitutions, and various relevant websites from Thailand, the United Kingdom, and the Federal Republic of Germany. The data was analyzed to draw conclusions and propose recommendations as guidelines for protecting the rights of accused or defendants with intellectual disabilities in accessing the criminal justice process effectively.The findings revealed that (1) the concept of the right to access the criminal justice process for accused or defendants with intellectual disabilities is a fundamental human right that guarantees legal equality and non-discrimination. Achieving this equality requires removing barriers to access to justice, which must be accessible to all individuals equally and promptly; (2) legal measures related to the right of access to the criminal justice process for accused or defendants with intellectual disabilities are stipulated in the Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2560(2017), the Criminal Code, Section 65, Section 134/2, and the Criminal Procedure Code, Section 14. In the United Kingdom, relevant legal measures can be found in the Criminal Procedure (Insanity) Act 1964, the Criminal Procedure (Insanity and Unfitness to Plead) Act 1991 and the Domestic Violence, Crime and Victims Act of 2004. In the Federal Republic of Germany, such measures are outlined in the Criminal Code; (3) both English and German laws acknowledge that individuals who commit offenses while insane or intellectually disabled should not be held criminally liable because they did not act with a guilty mind but rather due to a mental illness that prevented them from distinguishing between right and wrong or controlling their behavior. Such individuals should receive treatment or be placed in the care of others than face criminal punishment. In contrast, Thai law stipulates that if an offender, at the time of the offense, was unable to appreciate the wrongfulness of their conduct or control their behavior due to a mental disorder, psychosis, or insanity, the court will find the offender guilty but exempt them from punishment for that offense; and (4) the wording of the law should be amended as stipulated in the Criminal Code, Sections 65 and 134/2, and the Criminal Procedure Code, Sections 14 and 248. Additionally, cooperation between the courts and prosecutors should be enhanced to better ascertain the facts during trial, ensuring more effective and universal protection of the rights of accused or defendants in the criminal justice process
Guidelines for developing entrepreneurial leadership of private school administrators in Ubon Ratchathani Province
No full textการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในจังหวัดอุบลราชธานี และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในจังหวัดอุบลราชธานี กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูโรงเรียนเอกชนในจังหวัดอุบลราชธานี สังกัดสำนักงานคณะกรรม การส่งเสริมการศึกษาเอกชน จำนวน 326 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเคร็จซี่และมอร์แกน จากนั้นใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งกลุ่มตามสหวิทยาเขต และการสุ่มอย่างง่าย ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามเกี่ยวกับภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในจังหวัดอุบลราชธานี มีความเที่ยงเท่ากับ .924 และแบบสัมภาษณ์แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในจังหวัดอุบลราชธานี วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ระดับภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในจังหวัดอุบลราชธานี โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านการมีความมั่นใจในตนเอง ด้านการสร้างนวัตกรรม ด้านการทำงานเชิงรุก ด้านการเผชิญความเสี่ยง ด้านการมีวิสัยทัศน์ และด้านการคิดแบบสร้างสรรค์ และ 2) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในจังหวัดอุบลราชธานี ได้แก่ (1) ผู้บริหารโรงเรียนควรมีการจัดกิจกรรมและเสริมสร้างการมีส่วนร่วมกับผู้ปกครอง ชุมชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและรับฟังความคิดเห็นจากทุกฝ่าย และควรมีการจัดเก็บข้อมูล วิเคราะห์สถานการณ์ และวางแผนงานเพื่อเผชิญความเสี่ยง (2) ผู้บริหารโรงเรียนควรส่งเสริมและสร้างความตระหนักให้ครูในโรงเรียนมีทัศนคติที่ดีต่อวิสัยทัศน์ของโรงเรียน และปฏิบัติตามวิสัยทัศน์ของโรงเรียน และ (3) ผู้บริหารโรงเรียนควรส่งเสริม สนับสนุนให้ครูในโรงเรียนเข้ารับการอบรมเพื่อพัฒนาตนเองตามความถนัดและความสนใจ รวมทั้งสามารถนำความคิดสร้างสรรค์มาใช้ในการพัฒนานวัตกรรมและสร้างสิ่งใหม่The purposes of this research were 1) to study the level of entrepreneurial leadership of private school administrators in Ubon Ratchathani province; and 2) to study guidelines for developing entrepreneurial leadership of private school administrators in Ubon Ratchathani province.The research sample consisted of 326 private school teachers in Ubon Ratchathani province under the Office of the Commission for Promotion of Private Education, obtained by stratified random sampling based on united campus school group and then simple random sampling. The sample size was determined with the use of Krejcie and Morgan’s Sample Size Table. The key research informants were five experts. The employed research tools were a questionnaire on entrepreneurial leadership of private school administrators in Ubon Ratchathani province, with reliability coefficient of .924, and an interview form concerning guidelines for developing entrepreneurial leadership of private school administrators in Ubon Ratchathani province. Research data were analyzed using the frequency distribution, percentage, mean, standard deviation and content analysis. The research findings revealed that 1) both the overall and specific aspects of entrepreneurial leadership of the private school administrators in Ubon Ratchathani province were rated at the high level; the specific aspects of their entrepreneurial leadership could be ranked from top to bottom based on their rating means as follows: that of the having self-confidence, that of the creation of innovations, that of the proactive work performance, that of the risk taking, that of the possession of vision, and that of the creative thinking; and 2) guidelines for developing entrepreneurial leadership of the private school administrators in Ubon Ratchathani province were as follows: (1) the school administrators should organize activities and enhance the participation of the parents, community members, and concerned work agencies in order to share the information and listen for the opinions from all stakeholders, and there should be the collection of information and keep the information in files, the analysis of situations, and the planning for coping with the risks; (2) the school administrators should promote and create the realization to enable the school teachers to have good attitudes toward the vision of the school and perform their jobs in accordance with the vision of the school; and (3) the school administrators should promote and encourage the school teachers to attend the training programs for self-development based on their aptitude and interests, and to enable themselves to apply creative thinking to be used in the development of innovations and creation of new things
Factors influencing health promotion behaviors of public health volunteers: a case study of the Southern Bangkok Area Group
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขกลุ่มเขตกรุงเทพใต้ 2) ปัจจัยนำ ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรส ภาวะสุขภาพ ทัศนคติเกี่ยวกับการสร้างเสริมสุขภาพ และ การรับรู้ความสามารถแห่งตนต่อพฤติกรรมสุขภาพ 3) ปัจจัยเอื้อ ได้แก่ ระยะเวลาการเป็นอาสาสมัครสาธารณสุข การเข้าร่วมประชุมประจำเดือนกับเจ้าหน้าที่ การได้รับการอบรมด้านสาธารณสุข 4) ปัจจัยเสริม ได้แก่ การรับรู้แรงจูงใจในการปฏิบัติหน้าที่ และ 5) วิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขกลุ่มเขตกรุงเทพใต้การศึกษาเชิงสำรวจแบบภาคตัดขวางนี้มีประชากรที่ศึกษา คือ อาสาสมัครสาธารณสุขกลุ่มเขตกรุงเทพใต้ จำนวน 1,600 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของแดเนียล (2010) จำนวน 371 ราย สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นและ แบบง่าย เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามที่ผ่านการตรวจความตรงจากผู้เชียวชาญ 3 คนและมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.934 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการถดถอยเชิงเส้นแบบพหุคูณผลการศึกษาพบว่า 1) พฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขกลุ่มเขตกรุงเทพใต้ในภาพรวม อยู่ในระดับมาก 2) ปัจจัยนำส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุ 51 ถึง 70 ปี ระดับการศึกษามัธยมศึกษา สถานภาพสมรสคือคู่อยู่ร่วมกัน ภาวะสุขภาพมีโรคประจำตัว ทัศนคติเกี่ยวกับการส่งเสริมสุขภาพอยู่ในด้านบวก และมีการรับรู้ความสามารถแห่งตนต่อพฤติกรรมสุขภาพอยู่ในระดับมาก 3) ปัจจัยเอื้อ ส่วนใหญ่มีระยะเวลาการเป็นอาสาสมัครสาธารณสุข น้อยกว่า 13 ปี เข้าร่วมประชุมประจำเดือนกับเจ้าหน้าที่ มากกว่า 12 ครั้งต่อปีและได้รับการอบรมด้านสาธารณสุข 4) ปัจจัยเสริม มีการรับรู้แรงจูงใจในการปฏิบัติหน้าที่อยู่ในระดับมาก และ 5) ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริมที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขกลุ่มเขตกรุงเทพใต้ ได้แก่ ทัศนคติเกี่ยวกับการส่งเสริมสุขภาพ การรับรู้ความสามารถแห่งตนต่อพฤติกรรมสุขภาพ การอบรมด้านสาธารณสุข การเข้าร่วมประชุมประจำเดือนกับเจ้าหน้าที่ และการรับรู้แรงจูงใจในการปฏิบัติหน้าที่ ( r= 0.318, 0.452, 0.207, 0.123, และ 0.408 ตามลำดับ) เมื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพ พบว่า การรับรู้ความสามารถแห่งตนต่อพฤติกรรมสุขภาพ การรับรู้แรงจูงใจในการปฏิบัติหน้าที่ และการเข้าร่วมประชุมประจำเดือนกับเจ้าหน้าที่สามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขกรุงเทพมหานครกลุ่มเขตกรุงเทพใต้ได้ร้อยละ 28.2 (R2 = 0.282, pThe objectives of this study were to explore (1) health-promoting behaviors of public health volunteers, (2) predisposing factors including gender, age, education level, marital status, health status, attitudes about health promotion, and perception of self-efficacy towards health behaviors, (3) contributing factors including the duration of public health volunteering, attending monthly meetings with health officials, and receiving public health training, (4) reinforcing factors including perceived motivation in performing duties, and (5) factors influencing health promotion behaviors, all of public health volunteers in the Southern Bangkok area group.This cross-sectional survey study involved a sample of 371 volunteers selected using the randomized and stratified sampling from all 1,600 public health volunteers in southern Bangkok. The sample size was determined using Daniel's formula (2010). Data were collected using a questionnaire that had been verified by three experts and had a complete confidence value of 0.934. Data were then analyzed using descriptive statistics, frequency, percentage, mean, standard deviation, Pearson's correlation coefficient and multiple linear regression.The results showed that, among the respondents (public health volunteers in southern Bangkok): (1) their health promotion behaviors were at a high level; (2) most of them were married women aged 51–70 years, completed secondary education, had chronic illnesses, and had positive health promotion attitudes as well as a high level of perceived self-efficacy towards health behaviors; (3) their contributing factors mostly included 12 monthly meetings with health officials per year, and training in public health; (4) their reinforcing factors included a high level of perceived motivation to perform duties; and (5) predisposing, contributing and reinforcing factors were positively associated with their health behaviors; such factors were health promotion attitudes, perceived self-efficacy towards health behaviors, training in public health, monthly meetings with health officials and perceived motivation in performing duties (r = 0.318, 0.452, 0.207, 0.123, and 0.408, respectively); and based on further analysis, all such factors combined could 28.2% predict their health promotion behaviors (R2 = 0.282, p <0.001)
Relationship between creative leadership of school administrators and academic administration of schools under Nonthaburi primary educational service area office 2
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (บริหารการศึกษา))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ระดับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 จำนวน 305 คน ได้มาโดยใช้ตารางของเครซี่และมอร์แกน จากนั้นใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นตามขนาดของสถานศึกษาและสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .88 และ .91 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ การมีความยืดหยุ่นและปรับตัว การมีความคิดสร้างสรรค์ การใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยี การทำงานเป็นทีม และการมีวิสัยทัศน์ 2) การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ การวัดผลและการประเมินผลการเรียนรู้ การนิเทศการศึกษา การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา การจัดการเรียนการสอน และการพัฒนาสื่อและเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา และ 3) ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงกับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ เท่ากับ 0.76The objectives of this research were to study (1) the creative leadership level of school administrators; (2) the academic administration level of schools; and (3) the relationship between creative leadership of school administrators and academic administration of schools under Nonthaburi Primary Educational Service Area Office 2. The research sample consisted of 305 school administrators and teachers in schools under Nonthaburi Primary Educational Service Area Office 2, obtained by stratified random sampling based on school size and then simple random sampling. The sample size was determined based on Krejcie and Morgan’s Sample Size Table. The employed research tool was a questionnaire with reliability coefficients of .88 and .91 respectively. Statistics employed for data analysis were the mean, standard deviation, and Pearson correlation coefficient.The research findings revealed that (1) the overall creative leadership of the school administrators was rated at the high level; the specific aspects of creative leadership of the school administrators could be ranked based on their rating means as follows: the possession of flexibility and adjustment, the possession of creative thinking, the use of technology and innovations, the working as a team, and the possession of vision; (2) the overall academic administration of the schools was rated at the high level; the specific aspects of academic administration of the schools could be ranked based on their rating means as follows: the measurement and evaluation of learning outcomes, the educational supervision, the school-based curriculum development, the research for development of educational quality, the instructional management, and the development of educational media and technology; and (3) creative leadership of the school administrators and academic administration of the schools correlated positively at the high level which was significant at the .01 level of statistical significance, with the correlation coefficient of 0.76
Communication of the Characteristics of Local Administrators to Build Political Popularity in Southern Thailand
No full textดุษฎีนิพนธ์ (ปร.ด. (นวัตกรรมการสื่อสารทางการเมืองและการปกครองท้องถิ่น))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) คุณลักษณะของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อสร้างความนิยมทางการเมืองในพื้นที่ภาคใต้ 2) การจัดการการสื่อสารคุณลักษณะของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อสร้าง ความนิยมทางการเมืองในพื้นที่ภาคใต้ 3) กลยุทธ์การสื่อสารคุณลักษณะของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อสร้างความนิยมทางการเมืองในพื้นที่ภาคใต้และ 4) แนวทางการพัฒนาการสื่อสารคุณลักษณะของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อสร้างความนิยมทางการเมืองในพื้นที่ภาคใต้ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก เลือกผู้ให้ข้อมูลหลักแบบเจาะจงจากผู้ที่เกี่ยวข้อง โดยตรงจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ (1) องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุราษฎร์ธานี (2) องค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล (3) เทศบาลเมืองทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช (4) เทศบาลตำบลบ้านส้อง จังหวัดสุราษฎร์ธานี (5) เทศบาลตำบลโคกหล่อ จังหวัดตรัง และ (6) องค์การบริหารส่วนตำบลท่าข้าม จังหวัดสงขลา จำนวน 5 กลุ่ม รวมจำนวน 33 คน ประกอบด้วย (1) ผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวน 6 คน (2) เจ้าหน้าที่หัวหน้างานประชาสัมพันธ์ จำนวน 6 คน (3) เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติการงานสื่อสาร จำนวน 6 คน (4) ผู้นำชุมชนที่เป็นผู้รับสาร จำนวน 12 คน และ (5) นักวิชาการด้านการสื่อสาร จำนวน 3 คน เครื่องมือการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการสร้างข้อสรุป ผลการวิจัย พบว่า 1) คุณลักษณะของผู้บริหารองค์กร ประกอบด้วย 3 ด้าน คือ (1) ด้านประวัติและภูมิหลังของ ผู้บริหารองค์กรสำเร็จการศึกษาขั้นต่ำระดับปริญญาตรี มีความน่าเชื่อถือไว้วางใจจากการมีผลงานเป็นที่ประจักษ์เป็นที่พึ่งของประชาชน มีความเสียสละ และเป็นผู้สร้างประโยชน์แก่ส่วนรวม (2) ด้านสมรรถนะด้านการพูด การฟัง การนำเสนอในระดับเชี่ยวชาญ มีบุคลิกท่าทางและการแสดงออกที่เหมาะสม ภาพลักษณ์เฉพาะตัวที่โดดเด่นน่าจดจำ เข้าถึงได้ง่าย สามารถใช้เทคโนโลยีพื้นฐานเพื่อการบริหารงาน และ (3) ด้านความเป็นผู้นำองค์กรมีเป้าหมายชัดเจน ยึดหลักความถูกต้อง เข้าใจในบทบาทหน้าที่สร้างการมีส่วนร่วมในทำงานที่ถือประโยชน์ของประชาชน และเป็นแบบอย่างที่ดี 2) การจัดการการสื่อสารของผู้บริหารองค์กร ประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ (1) ขั้นการกำหนดประเด็นเนื้อหาการสารที่สอดคล้องกับความรู้ทักษะ ประสบการณ์และผลงานที่โดดเด่นของผู้บริหารองค์กร มีความเชื่อมั่น กล้าคิด กล้าทำ กล้าตัดสินใจ มีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดี แต่งกายที่เหมาะสม การรับฟังผู้อื่นอย่างเข้าใจ มุ่งเน้นการแก้ปัญหาความเดือดร้อนของประชาชน มีการจัดโครงสร้างและระบบงานบริหารองค์กรที่มุ่งผลสัมฤทธิ์ (2) ขั้นการดำเนินการผลิตสื่อและเผยแพร่ผ่านช่องทางที่หลากหลายไปยังกลุ่มเป้าหมายต่าง ๆ ด้วยสื่อดั้งเดิมและสื่อใหม่ และ (3) ขั้นการประเมินผลการสื่อสารจากผู้ประเมินภายในและภายนอกที่มีมาตรฐานเป็นที่ยอมรับ 3) กลยุทธ์การสื่อสารของผู้บริหารองค์กร ประกอบด้วย 4 กลยุทธ์ คือ (1) กลยุทธ์การสร้างเครือข่ายสนับสนุนในชุมชนที่มุ่งเน้นการลงพื้นที่เพื่อประสานประโยชน์และการแก้ปัญหา (2) กลยุทธ์การสร้างความสัมพันธ์เน้นการเผชิญหน้าด้วยการพูดคุยกับทุกกลุ่มกิจกรรมและเครือข่าย (3) กลยุทธ์การสร้างการมีส่วนร่วมกับประชาชนด้วยกิจกรรมองค์กรและบริบทของพื้นที่ และ (4) กลยุทธ์การสร้างการรับรู้ผลงานด้วยสื่อสารองค์กรและสื่อสารด้วยตนเองด้วยกิจกรรมและช่องทางสื่อสารอย่างต่อเนื่อง และ 4) แนวทางการพัฒนาการสื่อสารของผู้บริหารองค์กร ประกอบด้วย 3 แนวทาง คือ (1) การพัฒนาคุณลักษณะด้านบุคลิกภาพ ท่าทางการแสดงออก ทักษะการสื่อสาร ในการใช้เทคโนโลยีการสื่อสารดิจิทัล โดยการเรียนรู้ฝึกฝนพัฒนาด้วยตนเองหรือการฝึกฝนโดยการฝึกอบรมจากสถาบันต่างๆ (2) การพัฒนาการจัดการการสื่อสาร โดยองค์กรต้องจัดกระบวนเรียนรู้เพื่อพัฒนาการสื่อสารของผู้บริหารและทีมผู้ปฏิบัติงานการสื่อสารองค์กร และ (3) การพัฒนากลยุทธ์การสื่อสาร โดยผู้บริหารองค์กรจะต้องวางแผนกลยุทธ์ด้านการสร้างเครือข่ายการสื่อสาร การสร้างความสัมพันธ์กับมวลสมาชิก การจัดกิจกรรมและการสร้างการการรับรู้อย่างต่อเนื่อง และพัฒนาระบบการประเมินผลการสื่อสารที่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์The objective of this research was to study communication about the characteristics of local administrators in Southern Thailand for the purpose of building political popularity in terms of 1) the desired qualities of a local administrator; 2) management of communications; 3) communication strategies; and 4) approaches for improving communication. This was qualitative research undertaken by the in-depth interview method.The key informants were chosen through purposive selection from among people directly involved with the topic from 6 local administrative areas in southern Thailand:(1)Surat Thani Provincial Administrative Organization, (2) Satun Provincial Administrative Organization, (3) Thesaban Mueang Thung Song, Nakhon Si Thammarat Province, (4) Thesaban Tambon Ban Song, Surat Thani Province, (5) Thesaban Tambon Khok Lo, Trang Province, and (6) Tha Kham Tambon Administrative Organization, Songkhla Province. The 33 key informants came from 5 groups: (1) 6 administrators of local administrative organizations, (2)6 heads of public relations divisions, (3)6 operations officials in charge of communications work, (4) 12 community leaders who were message receivers, and (5) 3 academics from the field of communication arts. The research tool was a structured in-depth interview form. Data were analyzed by forming conclusions. The results showed that 1) there were 3 main facets of a local administrator’s characteristics that could be drawn on to build political popularity: (1) background – the individual’s educational achievement, which should be at least bachelor’s degree; credibility/trustworthiness, as reflected in visible past work results that show that the administrator is someone on whom the people can depend; sacrificing and working for the common good; (2) expert level speaking, listening and presenting skills, which should be combined with suitable character traits and ways of expression, a memorable, unique and striking personality, carriage and image, being accessible, and ability to use basic technology in administrative work; and (3) leadership, demonstrated by clearly defined goals, adherence to morality, a good understanding of a local administrator’s roles and responsibilities, inviting participation in the work for the people’s benefit, and acting as a good role model. 2) There were 3 steps to communication management:(1)determining the talking points based on the administrator’s knowledge, skills, experience, and outstanding work results, emphasizing his or her quality of being confident and daring to act, think and make decisions, having good human relations, appropriate choice of attire, listening to others attentively, good intention to solve local people’s problems, and effective management of the local administrative organization’s work system and structure; (2) media production and dissemination through a wide variety of conventional and new communication channels to reach the target audience groups; and (3) evaluation of the results of communication through internal and external assessors using reliable evaluation standards.3)There were 4 communication strategies that were utilized: (1) building a network of supporters in the community by visiting the constituents, coordinating benefits and solving problems; (2) building relationships by meeting with people and talking with all kinds of groups and networks; (3) promoting public participation through activities and the local context; and (4) continuously using personal communications, activities, organizational communications and other media to increase public awareness of work results. 4) There were 3 main approaches identified for improving the communications of local administrators to build political popularity: (1) developing the administrator’s way of personal expression and personality traits as well as communication skills through use of digital communication technology, either by independent study and practice or formal training through an institution; (2) developing communication management through a learning process to enhance the communication capacities of the administrator and the operations-level workers at the local administrative organization; and (3) developing communication strategies through planning to build up the communications network, build better relationships with network members, frequently organizing activities and building awareness, and refining the evaluation of communications to make sure the assessments are on point
Legal problems regarding disinheritance, the case of the ineligible person due to the abandonment of parents
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาถึงความเป็นมา แนวคิด และทฤษฎีเกี่ยวกับเรื่องปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการถูกกำจัดมิให้รับมรดกฐานเป็นผู้ไม่สมควร กรณีบุตรทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาของกฎหมายมรดกประเทศไทย (2) ศึกษาถึงการถูกกำจัดมิให้รับมรดกฐานเป็นผู้ไม่สมควร กรณีบุตรทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาในกฎหมายของประเทศไทย สาธารณรัฐประชาชนจีน และสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (3) ศึกษาถึงปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการถูกกำจัดมิให้รับมรดกฐานเป็นผู้ไม่สมควร กรณีบุตรทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา (4) เสนอแนวทางในการปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมาย เกี่ยวกับการถูกกำจัดมิให้รับมรดกฐานเป็นผู้ไม่สมควร ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เพื่อปรับใช้กับกรณีบุตรทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการวิจัยเอกสาร จากการศึกษาค้นคว้าจากหนังสือ บทความ เอกสารทางวิชาการ ข้อมูลทางอินเตอร์เน็ต ทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เพื่อนำมาวิเคราะห์ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการถูกกำจัดมิให้รับมรดกฐานเป็นผู้ไม่สมควร กรณีบุตรทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาตามกฎหมายมรดก และเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายที่เกี่ยวกับการถูกกำจัดมิให้รับมรดกฐานเป็นผู้ไม่สมควร กรณีบุตรทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา ให้มีประสิทธิภาพและเหมาะสม ต่อไปผลการศึกษาพบว่า (1) แนวคิดเรื่องการถูกกำจัดมิให้รับมรดกฐานเป็นผู้ไม่สมควร กรณีบุตรทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา เกิดจากบิดามารดากับบุตรมีสิทธิหน้าที่ที่จะต้องอุปการะเลี้ยงดูซึ่งกันและกัน จึงไม่ควรให้บุตรผู้กระทำการไม่สมควรได้รับมรดก (2) การถูกกำจัดมิให้รับมรดกของประเทศไทยปรากฏในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ส่วนสาธารณรัฐประชาชนจีน และสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ปรากฏในประมวลกฎหมายแพ่ง (3) สาธารณรัฐประชาชนจีนมีกฎหมายการถูกกำจัดมิให้รับมรดก กรณีบุตรทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา และการลดส่วนแบ่งมรดก กรณีบุตรไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา ส่วนสาธารณรัฐฟิลิปปินส์บุตรอาจเสียสิทธิในการรับมรดก หากบุตรทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาโดยไม่มีเหตุอันสมควร และอาจถูกลดส่วนแบ่งมรดก แต่ประเทศไทยไม่มีกฎหมายรองรับการถูกกำจัดมิให้รับมรดก กรณีบุตรทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา และการลดส่วนแบ่งมรดก กรณีบุตรไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา (4) ควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1606 (6) วรรกแรก ให้บุตรที่ทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาโดยไม่มีเหตุอันสมควร ถูกกำจัดมิให้ได้รับมรดก และ มาตรา 1606 (6) วรรคสอง โดยเพิ่มขอบเขตของคำว่าการทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาว่าให้หมายความถึงกรณีที่บุตรมีเจตนาทอดทิ้งไม่อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา โดยปราศจากเหตุอันสมควร เป็นระยะเวลาเกินกว่า 1 ปี และต้องเป็นบุตรและบิดามารดาที่ชอบด้วยกฎหมายThis independent study has the objectives as follows: (1) to study the history, concept, and theories related to legal problems regarding disinheritance, the case of the ineligible person due to the abandonment of parents under the law of Inheritance and succession of Thailand, (2) to study the disinheritance, the case of the ineligible person due to the abandonment of parents in the context of Thailand’s, China’s and the Philippines’s law, (3) to study legal problems regarding disinheritance, the case of the ineligible person due to the abandonment of parents, (4) to study the guideline improvement of law amendment concerning disinheritance, the case of the ineligible person, in the Civil and Commercial Code, to apply in the case of the person abandoning their parents.This independent study is qualitative research in document research based on legal texts, books, articles, academic documents, and information from the internet, both in Thailand and abroad, to analyze legal problems regarding disinheritance, the case of the ineligible person due to the abandonment of parents according to the succession law and to propose guideline improvement of law amendment concerning disinheritance, the case of the ineligible person in such a case, for ensuring effectiveness and appropriateness of the law.The study result found that (1) The concept of disinheritance, the case of the ineligible person due to the abandonment of parents, arises from their mutual rights and duties to support and take care of each other; therefore, heirs engaging in inappropriate behavior should not be allowed to inherit. (2) The disinheritance in Thailand is stipulated in the Civil and Commercial Code, while in China and the Philippines, it is specified in their Civil Codes. (3) China has laws regarding disinheritance, the case of the ineligible person due to the abandonment of parents, as well as provisions for reducing the inheritance share if the heir abandon their parents. In the Philippines, the heir may lose their right to inherit if they do not support and take care of their parents without reasonable cause, which may also reduce the inheritance share of statutory heirs. However, Thailand does not have provisions regarding disinheritance, the case of the ineligible person due to the abandonment of parents, and does not have provisions for reducing the inheritance share in such a case. (4) Amendments should be made to Section 1606(6) of the Civil and Commercial Code to stipulate that children not maintaining their parents without reasonable cause should be disinherited. Additionally, the definition of abandonment and failure to maintain should be clarified to include a case where a child intentionally neglects to maintain their parents without reasonable cause for a period exceeding one year, and this should apply to legitimate children and parents
Motivation and hygiene factors affecting performance efficiency of personnel in Bangkok Cooperative Promotion Office
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยจูงใจ ปัจจัยค้ำจุน และประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานส่งเสริมสหกรณ์กรุงเทพมหานคร และ (2) ปัจจัยจูงใจและปัจจัยค้ำจุนที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานส่งเสริมสหกรณ์กรุงเทพมหานครการศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการศึกษาคือบุคลากรสำนักงานส่งเสริมสหกรณ์กรุงเทพมหานครจำนวน 130 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณผลการศึกษาพบว่า (1) บุคลากรสำนักงานส่งเสริมสหกรณ์กรุงเทพมหานครมีความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยจูงใจ ปัจจัยค้ำจุน และประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และ (2) ปัจจัยจูงใจด้านความสำเร็จของงาน และด้านความรับผิดชอบในงาน และปัจจัยค้ำจุน ด้านนโยบายในการบริหารมีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานส่งเสริมสหกรณ์กรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยสามารถรวมกันพยากรณ์ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานส่งเสริมสหกรณ์กรุงเทพมหานครได้ร้อยละ 75.30The purposes of this study were to study (1) the levels of opinions regarding motivation factors, hygiene factors, and performance efficiency of personnel in Bangkok Cooperative Promotion Office and (2) the motivation factors and hygiene factors that affected the performance efficiency of personnel in the Bangkok Cooperative Promotion Office. The population of this quantitative research was 130 employees in Bangkok Cooperative Promotion Office. A questionnaire was used to collect data, and statistical analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation and multiple regression analysis.The results of the study revealed that (1) the opinions of personnel in Bangkok Cooperative Promotion Office regarding motivating factors, hygiene factors, and performance efficiency were overall at the highest level and (2) the motivating factors related to achievement and responsibility aspect and the hygiene factors related to policy and administration aspect had a statistical significance that affected the performance efficiency of personnel in Bangkok Cooperative Promotion Office at the level of 0.05. Collectively, these factors predicted the work efficiency of the personnel in Bangkok Cooperative Promotion Office at 75.30 percent
Success factors of COVID-19 vaccination in Diabetes Clinic at Public Health Center 49 Watchaiyaphruksamala Bangkok
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการรับบริการวัคซีนป้องกันโรคโควิด-19 ในผู้ป่วยคลินิกโรคเบาหวาน ศูนย์บริการสาธารณสุข 49 วัดชัยพฤกษมาลา กรุงเทพมหานคร (2) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อโควิด-19 และ (3) ปัจจัยความสำเร็จในการให้บริการวัคซีนป้องกันโรคโควิด-19 ใน ด้านองค์กร ด้านความรู้และ ทัศนคติของผู้ป่วยในคลินิก ด้านสังคม และวัฒนธรรม และการสื่อสารทางการแพทย์การศึกษาแบบผสมผสานนี้ศึกษาเชิงปริมาณจากข้อมูลทุติยภูมิผู้ป่วยในคลินิกโรคเบาหวาน ทั้งหมด 216 คนวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา แจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบไคสแควร์ และการทดสอบของฟิสเชอร์ และศึกษาเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ป่วยในคลินิกโรคเบาหวาน จำนวน 7 คน และทีมสหวิชาชีพ และภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง จำนวน 15 คน โดยนำข้อมูลมาวิเคราะห์เชิงเนื้อหาผลการศึกษาพบว่า (1) ปัจจัยด้านเพศ อายุ การอาศัยในพื้นที่เขตรับผิดชอบของศูนย์บริการสาธารณสุข สิทธิการรักษาหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ปัจจัยเสี่ยงต่อการติดเชื้อโควิด-19 รุนแรง ระดับน้ำตาลในเลือด และการได้รับวัคซีนป้องกันโรคโควิด-19 ไม่มีความสัมพันธ์กับการรับบริการวัคซีนป้องกันโรคโควิด-19 (2) ผู้สูงอายุ 60 ปีขึ้นไป มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อโควิด-19 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ (3) ปัจจัยความสำเร็จในการให้บริการวัคซีนป้องกันโรคโควิด-19 ได้แก่ การให้ความรู้เกี่ยวกับโรคและวัคซีน คำแนะนำจากครอบครัว เพื่อน และบุคลากรทางการแพทย์ ภาวะผู้นำขององค์กร ความเพียงพอและชนิดของวัคซีน ระบบการให้บริการที่สะดวก และการสื่อสารทางการแพทย์ที่ถูกต้องและเข้าใจง่ายThis study aimed to explore (1) factors associated with COVID-19 vaccine uptake of patients in the diabetes clinic at Public Health Center 49 Watchaiyaphruksamala, Bangkok, (2) factors related to COVID-19 infection, and (3) success factors of COVID-19 vaccination, focusing on organization, patient knowledge and attitudes, social and cultural aspects, and medical communication.Conducted as a mixed-methods study, the quantitative analysis involved the secondary data from 216 patients at the diabetes clinic. Descriptive statistics, frequency distribution, percentage, mean, standard deviation, Chi-square test, and Fischer's test were applied for data analysis. Furthermore, qualitative insights were gathered through in-depth interviews with 7 diabetes clinic patients and 15 multidisciplinary team members from various relevant sectors, with data subjected to content analysis.The results indicated that: (1) gender, age, residence within the catchment area of the public health service center, being covered by national universal health coverage scheme, blood sugar level and COVID-19 vaccination status were not associated with COVID-19 vaccine uptake; (2) elderly individuals aged 60 and above exhibited a statistically significant relationship with COVID-19 infection; and (3) success factors identified in the provision of COVID-19 vaccine services include imparting disease and vaccine-related knowledge, guidance from family members, friends, and healthcare professionals, effective organizational leadership, vaccine availability, a streamlined service delivery system, and clear and comprehensible medical communication